Psyche
alle pijlers
Burnout! Het vervolg
woensdag 9 februari 2011 om 17:27
vrijdag 18 februari 2011 om 17:29
Bedankt voor je uitleg Lief, het kwam wat onaardig over maar ik snap nu je gedachtegang. Het klopt dat ik af en toe erg baal van de situatie, zoals vandaag dat mn schouder zo zeer doet. En dan denk ik niet: goh, wat knap van mezelf dat ik naar body&mind ben geweest. Nee, ik denk: gadverdarre, wat sjit dat body&mind niet wilde door die rotschouder! En ik ben me ervan bewust dat dat twee verschillende benaderingswijzes zijn. Ben me er ook van bewust dat de ene negatiever is dan de ander
Maar weet je, het zijn ook vaak de baal-momenten dat ik hier kom posten. Ik bedoel, ik heb na body&mind nog even gesport, op de loopband, en dat vond ik echt fijn. Daarna even over de markt geweest, gekletst met een bekende en mooie bloemetjes gekocht... toen langs mn ouders, daar een broodje gegeten en ontzettend lol gehad omdat ik wat oefeningen van mn body&mind ging doen met hun (ik ben niet bepaald lenig, zij ook niet, kwamen we achter ) maar goed, dan kom ik thuis met buikpijn en ga ik met een kruik op de bank liggen, en dan doet mn schouder zeer, en dan baal ik daarvan, en dán kom ik hier posten. En ja, dan krijg je dus zo'n post als die van mij. En ik snap dat ie wat negatief is, maar zoals ik al zei: zo voelt het voor mij.... en ja... ik schrijf hier niet omdat ik zo happy ben en zo goed in mn vel zit
(daarop voortbordurend... ik ben ook weer begonnen met st. janskruid. Voel me toch wel erg down af en toe / de laatste tijd (op vakantieweek na))
Abc, ik kan geloof ik niet anders dan je veel plezier wensen vanavond Meestal vallen de verjaardagen waar je helemaaaaal geen zin in hebt, uiteindelijk nog wel mee.
Ik wil je niet jaloers maken, maar ik ga lekker op de bank xfactor kijken met mn fleecedekentje en de katten
Maar weet je, het zijn ook vaak de baal-momenten dat ik hier kom posten. Ik bedoel, ik heb na body&mind nog even gesport, op de loopband, en dat vond ik echt fijn. Daarna even over de markt geweest, gekletst met een bekende en mooie bloemetjes gekocht... toen langs mn ouders, daar een broodje gegeten en ontzettend lol gehad omdat ik wat oefeningen van mn body&mind ging doen met hun (ik ben niet bepaald lenig, zij ook niet, kwamen we achter ) maar goed, dan kom ik thuis met buikpijn en ga ik met een kruik op de bank liggen, en dan doet mn schouder zeer, en dan baal ik daarvan, en dán kom ik hier posten. En ja, dan krijg je dus zo'n post als die van mij. En ik snap dat ie wat negatief is, maar zoals ik al zei: zo voelt het voor mij.... en ja... ik schrijf hier niet omdat ik zo happy ben en zo goed in mn vel zit
(daarop voortbordurend... ik ben ook weer begonnen met st. janskruid. Voel me toch wel erg down af en toe / de laatste tijd (op vakantieweek na))
Abc, ik kan geloof ik niet anders dan je veel plezier wensen vanavond Meestal vallen de verjaardagen waar je helemaaaaal geen zin in hebt, uiteindelijk nog wel mee.
Ik wil je niet jaloers maken, maar ik ga lekker op de bank xfactor kijken met mn fleecedekentje en de katten
vrijdag 18 februari 2011 om 17:46
Oh maris toch, meis het ik zo ontzettend herkenbaar. De boosheid de frustratie maar vooral het verdriet wat ik lees in je posts. Het is goed dat je het er uit gooit, en je hebt gelijk dat het hier mag.
Wees lief voor jezelf, je mag zeggen dat je er van baalt, laat het gevoel er maar zijn. Maar vergeet dan niet net zo goed voor jezelf te zorgen, als dat je voor een ander zou doen in deze situatie.
Ik denk dat je beter maandag gelijk actie kan ondernemen om een psych te bellen en een afspraak te maken, daar heb je de ba niet voor nodig, en de wachtlijsten zijn er toch wel.
Wees lief voor jezelf, je mag zeggen dat je er van baalt, laat het gevoel er maar zijn. Maar vergeet dan niet net zo goed voor jezelf te zorgen, als dat je voor een ander zou doen in deze situatie.
Ik denk dat je beter maandag gelijk actie kan ondernemen om een psych te bellen en een afspraak te maken, daar heb je de ba niet voor nodig, en de wachtlijsten zijn er toch wel.
vrijdag 18 februari 2011 om 18:14
quote:_maris_ schreef op 18 februari 2011 @ 17:31:
[...]
Inderdaad héél genuanceerd
Nou weet je, misschien is dat het ook wel hoor maris, wat je nu schrijft. Dat je lekker van je af schrijft hier. En dat mag ook.
Ik ben momenteel he-le-maal klaar ermee, ik ruik de finish zeg maar, en het kan me niet snel genoeg gaan. Hup, schouders eronder, we gaan ervoor, we worden beter! Ik ben ook echt al een hele poos heel goedgehumeurd, mijn lijf blijft achter, maar mijn hoofd gaat zo vreselijk goed.
En als ik jou dan zo "stil zie staan" (ik besef nu dat dat niet erg genuanceerd klinkt maar ik weet het even niet beter te zeggen) dan denk ik... Oh als je nou gewoon meteen een psych had gehad vanaf het begin... Meteen was gaan "graven", meteen handvatten had gekregen en gerichte oefeningen voor jezelf... Maar dat mag ik niet denken, want we zijn allemaal verschillend, en wat mij enorm heeft geholpen hoeft jou niet te helpen.
Nou ja, ik bedoel het goed...
Oh, en dat je je down voelt, vind ik alleen maar nóg herkenbaarderder... Maar ik zal je niks aanpraten.
[...]
Inderdaad héél genuanceerd
Nou weet je, misschien is dat het ook wel hoor maris, wat je nu schrijft. Dat je lekker van je af schrijft hier. En dat mag ook.
Ik ben momenteel he-le-maal klaar ermee, ik ruik de finish zeg maar, en het kan me niet snel genoeg gaan. Hup, schouders eronder, we gaan ervoor, we worden beter! Ik ben ook echt al een hele poos heel goedgehumeurd, mijn lijf blijft achter, maar mijn hoofd gaat zo vreselijk goed.
En als ik jou dan zo "stil zie staan" (ik besef nu dat dat niet erg genuanceerd klinkt maar ik weet het even niet beter te zeggen) dan denk ik... Oh als je nou gewoon meteen een psych had gehad vanaf het begin... Meteen was gaan "graven", meteen handvatten had gekregen en gerichte oefeningen voor jezelf... Maar dat mag ik niet denken, want we zijn allemaal verschillend, en wat mij enorm heeft geholpen hoeft jou niet te helpen.
Nou ja, ik bedoel het goed...
Oh, en dat je je down voelt, vind ik alleen maar nóg herkenbaarderder... Maar ik zal je niks aanpraten.
vrijdag 18 februari 2011 om 18:30
vrijdag 18 februari 2011 om 18:35
quote:_maris_ schreef op 18 februari 2011 @ 18:30:
Uhm, ik dacht dat ik alleen via ba of ha aan een psych kon komen. Maar even googlen leert mij dat er een psychologenpraktijk in mijn woonplaats zit, en je je daar gewoon kunt aanmelden. Weet je dat ik dat gewoon nooit wist? Ik dacht écht dat iemand je daarheen moest 'sturen'.Nee hoor, je kunt tegenwoordig vel makkelijker zelf bij een psycholoog aankloppen, dat geldt ook voor een fysio bijvoorbeeld. Mijn psych wou wel graag een verwijzing van de ha, maar dat had dan weer te maken met vergoedingen van de verzekering en het feit dat zij psychotherapeute is ipv psycholoog. Een 'gewone' eerstelijns psych krijg je acht keer (per jaar) vergoed met een eigen bijdrage van 10 euro (?) per keer. Een psychotherapeut of tweedelijns psycholoog krijg je vaker/onbeperkt vergoed.
Uhm, ik dacht dat ik alleen via ba of ha aan een psych kon komen. Maar even googlen leert mij dat er een psychologenpraktijk in mijn woonplaats zit, en je je daar gewoon kunt aanmelden. Weet je dat ik dat gewoon nooit wist? Ik dacht écht dat iemand je daarheen moest 'sturen'.Nee hoor, je kunt tegenwoordig vel makkelijker zelf bij een psycholoog aankloppen, dat geldt ook voor een fysio bijvoorbeeld. Mijn psych wou wel graag een verwijzing van de ha, maar dat had dan weer te maken met vergoedingen van de verzekering en het feit dat zij psychotherapeute is ipv psycholoog. Een 'gewone' eerstelijns psych krijg je acht keer (per jaar) vergoed met een eigen bijdrage van 10 euro (?) per keer. Een psychotherapeut of tweedelijns psycholoog krijg je vaker/onbeperkt vergoed.
vrijdag 18 februari 2011 om 18:43
Heb niet bijgelezen verder maar even een vraag.
Ik zou in ons kidsvrije weekend naar de bios willen gaan, iets wat we altijd graag deden maar er al lang niet van gekomen is.
Maar...we houden allebei voornamelijk van spannende films, zou dat in mijn toestand wel een goed idee zijn?
Bibber...ben bang dat ik mezelf overschat, terwijl het misschien ook wel leuk is om iets dergelijks weer samen te doen. Ik voel me redelijk (wel moe) maar niet zo gammel meer als gisteren.
Ik zou in ons kidsvrije weekend naar de bios willen gaan, iets wat we altijd graag deden maar er al lang niet van gekomen is.
Maar...we houden allebei voornamelijk van spannende films, zou dat in mijn toestand wel een goed idee zijn?
Bibber...ben bang dat ik mezelf overschat, terwijl het misschien ook wel leuk is om iets dergelijks weer samen te doen. Ik voel me redelijk (wel moe) maar niet zo gammel meer als gisteren.
vrijdag 18 februari 2011 om 18:50
Bedoel je 'gewoon' spanning of echt thriller? Ik vind het moeilijk je te adviseren, zal alleen vanuit mezelf praten: ik heb momenteel moeite met ingewikkelde films. Veel personages, ingewikkelde verhaallijn... dat lukt nu niet. Ik ben er voor 80% bij met mn aandacht, ipv 100%. Genres maken me nu niet zoveel uit, heb niet meer moeite met spanning dan anders ofzo.
Misschien is Sonny Boy iets?
Misschien is Sonny Boy iets?
vrijdag 18 februari 2011 om 18:53
5x5, als jij er zin in hebt gewoon gaan. Na die tijd nog even lekker iets drinken/eten en niet meteen door gaan naar bed. Ik ben na een paar weken naar Harry Potter geweest, niet heel spannend, maar wel veel effecten en indrukken. Ging goed bij mij, vooral omdat het gewoon heel lekker was om weer eens samen met mijn vriend iets leuks te doen.
Ik zat bij een psychotherapeute, ik weet niet of dat onder 1e of 2e lijns valt. Het werd in ieder geval wel volledig vergoed.
Ik zat bij een psychotherapeute, ik weet niet of dat onder 1e of 2e lijns valt. Het werd in ieder geval wel volledig vergoed.
vrijdag 18 februari 2011 om 19:16
vrijdag 18 februari 2011 om 20:06
Maris: Ik ben bij een tweedelijnds, (psyq). Alleen moet je dan wel doorverwezen zijn door je huisarts, je kan er dan alvast een afspraak maken, maar dan moet je even een verwijsbrief halen bij je ha.
Zover ik weet is een psychotherapeut en gz psycholoog altijd tweedelijns.
Het voordeel van tweedelijns is dat het volledig vergoed word door je zorgverzekeraar, in mijn geval betekent dat, dat ik vorig jaar denk ik ongeveer 50 keer geweest ben, als ik dat zelf had moeten betalen had ik nog een extra groot probleem gehad.
Het is gewoon fijn dat je daar niet op hoeft te letten, als je bij een eerstelijns bent, en het blijkt dat je toch meer nodig hebt, dan moet je overstappen en dat is ook niet fijn.
Abc: Fijn dat je je zo goed voelt, dat je een verjaardag aandurft, dat is volgens mij voor het eerst in lange tijd dat je "lekker" een weekend ingaat. Doe je rustig aan vanavond om te zorgen dat het zo blijft?
Zover ik weet is een psychotherapeut en gz psycholoog altijd tweedelijns.
Het voordeel van tweedelijns is dat het volledig vergoed word door je zorgverzekeraar, in mijn geval betekent dat, dat ik vorig jaar denk ik ongeveer 50 keer geweest ben, als ik dat zelf had moeten betalen had ik nog een extra groot probleem gehad.
Het is gewoon fijn dat je daar niet op hoeft te letten, als je bij een eerstelijns bent, en het blijkt dat je toch meer nodig hebt, dan moet je overstappen en dat is ook niet fijn.
Abc: Fijn dat je je zo goed voelt, dat je een verjaardag aandurft, dat is volgens mij voor het eerst in lange tijd dat je "lekker" een weekend ingaat. Doe je rustig aan vanavond om te zorgen dat het zo blijft?
vrijdag 18 februari 2011 om 20:07
Ik zit trouwens bij een 1e lijns psych Maris, en ik heb het geluk dat ik er al zat toen ik een bo kreeg, ben er vorig jaar namelijk terecht gekomen omdat er toen al dingen niet lekker gingen waar ik wat mee wilde. Dus ik zou zeggen...hup naar de psych!
Maris, ik herken het trouwens wel hoor, ik heb ook regelmatig de neiging om eerder de negatieve dingen dan positieve dingen te zien en mijn postings zijn dan soms negatiever dan ik bedoel. En je post het toch op een moment dat je baalt van een situatie.
Maris, ik herken het trouwens wel hoor, ik heb ook regelmatig de neiging om eerder de negatieve dingen dan positieve dingen te zien en mijn postings zijn dan soms negatiever dan ik bedoel. En je post het toch op een moment dat je baalt van een situatie.
vrijdag 18 februari 2011 om 20:14
Abc, wat je werk betreft, ik denk dat je je hart moet volgen en je niet moet laten lijden door angst of het niet te veel gaat zijn.
Succes bij de verjaardag, hopelijk lukt het om er toch nog wat leuks van te maken.
Lief, balen dat je niet bij de bijeenkomst kon zijn. Dat had je toch graag zelf bepaald of je het aan had gekund, kan ik me wel voorstellen.
Ik ga nu maar vast een voorproefje nemen op morgen, voor het eerst sinds tijden dat we weer een film kijken. De afgelopen weken keek ik alweer wat meer tv dus denk dat dat wel weer gaat lukken. En zo niet, dan weet ik gelijk dat morgen de bios nog teveel gevraagd is en doen we wel wat anders leuks.
Succes bij de verjaardag, hopelijk lukt het om er toch nog wat leuks van te maken.
Lief, balen dat je niet bij de bijeenkomst kon zijn. Dat had je toch graag zelf bepaald of je het aan had gekund, kan ik me wel voorstellen.
Ik ga nu maar vast een voorproefje nemen op morgen, voor het eerst sinds tijden dat we weer een film kijken. De afgelopen weken keek ik alweer wat meer tv dus denk dat dat wel weer gaat lukken. En zo niet, dan weet ik gelijk dat morgen de bios nog teveel gevraagd is en doen we wel wat anders leuks.
vrijdag 18 februari 2011 om 20:30
5x5, spannende film, veel plezier als je er naar toe gaat.
Maris, sommige praktijken hebben zowel eerstelijns als tweedelijns zorg. Wat dat betreft zou het erg goed voor je zijn om nu echte hulp/begeleiding te krijgen.
Je bent al veel te lang zelf aan het aanmodderen... dan is het ook wel logisch dat je dan soms wat langer blijft hangen in een negatieve spiraal. Een therapeut, die je echt vertrouwt kan samen met jou je gedrag aanpakken waardoor je gevoel en gedachten automatisch gaan veranderen.
Annemie, wat fijn om je af en toe weer eens hier te zien. Je kan alles zo mooi omschrijven.
Abc, veel plezier op de verjaardag. Zo goed als Lief is om de dingen te analyseren, zo goed ben jij in de dingen te nuanceren en daarnaast kan jij het ook erg goed verwoorden.
Leer ontzettend veel van jullie en natuurlijk ook van de verhalen van de rest...
Beertje, welkom hier.
Bob, Fame, Sannie hoe is het met jullie?
Maris, sommige praktijken hebben zowel eerstelijns als tweedelijns zorg. Wat dat betreft zou het erg goed voor je zijn om nu echte hulp/begeleiding te krijgen.
Je bent al veel te lang zelf aan het aanmodderen... dan is het ook wel logisch dat je dan soms wat langer blijft hangen in een negatieve spiraal. Een therapeut, die je echt vertrouwt kan samen met jou je gedrag aanpakken waardoor je gevoel en gedachten automatisch gaan veranderen.
Annemie, wat fijn om je af en toe weer eens hier te zien. Je kan alles zo mooi omschrijven.
Abc, veel plezier op de verjaardag. Zo goed als Lief is om de dingen te analyseren, zo goed ben jij in de dingen te nuanceren en daarnaast kan jij het ook erg goed verwoorden.
Leer ontzettend veel van jullie en natuurlijk ook van de verhalen van de rest...
Beertje, welkom hier.
Bob, Fame, Sannie hoe is het met jullie?
vrijdag 18 februari 2011 om 21:12
vrijdag 18 februari 2011 om 21:24
Lief: Wat bedoel je? Wat mij betreft heb je niks fout gedaan hoor. Gelukkig gaat het met jou op het moment redelijk, geniet er ook van, en probeer het vast te houden. Ik weet dat je het goed bedoelt richting maris, omdat je het haar gunt om ook de zon weer te gaan zien.
Maris zit alleen in een heel andere fase, ik denk dat het voor haar nog heel belangrijk is dat ze stopt met vechten tegen die negatieve gevoelens. Pas als ze er mogen zijn worden ze minder, als je ze wegdrukt worden ze alleen maar erger. Ik denk dan ook dat het juist belangrijk is dat ze juist hier deze gevoelens laat zien en kwijt kan.
Maris zit alleen in een heel andere fase, ik denk dat het voor haar nog heel belangrijk is dat ze stopt met vechten tegen die negatieve gevoelens. Pas als ze er mogen zijn worden ze minder, als je ze wegdrukt worden ze alleen maar erger. Ik denk dan ook dat het juist belangrijk is dat ze juist hier deze gevoelens laat zien en kwijt kan.
vrijdag 18 februari 2011 om 22:33
Nou ja, ik heb gewoon het gevoel dat ik nu te hard reageer als iemand met negatieve gevoelens komt. Krijg tenminste wel te horen dat het o zo begrijpelijk is. Dat weet ik heus wel, want ik zit niet voor niks aan de ad. Ik was ook zo. Omdat ik me (ik val in herhaling) net zo kut heb gevoeld en dat gun ik in ieder geval de dames hier niet.
Ik lees tegenwoordig geregeld terug vanwege boek en ik zie gewoon dat sommige negatieve buien wel erg lang duren.
Ik dacht te helpen door daar alert op te zijn. Ik begrijp ook nog steeds niet waarom die post vanmiddag onaardig was. Ik begrijp het gewoon niet. En ik heb ook nergens gezegd dat er niet over negatieve gevoelens mag worden geschreven.
En als ik dan dingen schrijf terwijl ik al een beetje een onderbuikgevoel heb dat er iets niet helemaal lekker loopt mbt communicatie hier, dan houdt me dat de hele avond bezig. Piekeren. Dat kan ik ook nog wel.
damn, dit forum is belangrijk voor me
Maris, ik ben blij dat je nog even reageert, want ik zat er echt mee en ik had er rustig van wakker gelegen.
Mag ik dan ook even? Ik kan dus helemaal niks meer met die gekneusde ribbenkast van me. Ja, eigen schuld ja. Maar toch wel rot als je niet eens iets van het bovenste schap van de supermarkt kan pakken.
Oh en trouwens, ik ben gewoon chagrijnig, dat kom ik hier even uiten. Niet schrikken hoor, dat ik negatief doe.
Ik lees tegenwoordig geregeld terug vanwege boek en ik zie gewoon dat sommige negatieve buien wel erg lang duren.
Ik dacht te helpen door daar alert op te zijn. Ik begrijp ook nog steeds niet waarom die post vanmiddag onaardig was. Ik begrijp het gewoon niet. En ik heb ook nergens gezegd dat er niet over negatieve gevoelens mag worden geschreven.
En als ik dan dingen schrijf terwijl ik al een beetje een onderbuikgevoel heb dat er iets niet helemaal lekker loopt mbt communicatie hier, dan houdt me dat de hele avond bezig. Piekeren. Dat kan ik ook nog wel.
damn, dit forum is belangrijk voor me
Maris, ik ben blij dat je nog even reageert, want ik zat er echt mee en ik had er rustig van wakker gelegen.
Mag ik dan ook even? Ik kan dus helemaal niks meer met die gekneusde ribbenkast van me. Ja, eigen schuld ja. Maar toch wel rot als je niet eens iets van het bovenste schap van de supermarkt kan pakken.
Oh en trouwens, ik ben gewoon chagrijnig, dat kom ik hier even uiten. Niet schrikken hoor, dat ik negatief doe.
vrijdag 18 februari 2011 om 22:40
Jeetje wat een hoop posts alweer en bedankt voor de 'welkoms'
Op het moment ben ik nog helemaal niet toe aan werken o.i.d. Voor de burn out was ik al 7 jaar afgekeurd vanwege een chronische ziekte. Toen ben ik gewoon doorgegaan, werkte zo'n 60 uur per week. Een baan met veel verantwoordelijkheid en stress. Maar ik denk dat het grootste probleem was dat ik geen nee kan zeggen, alle taken op me neem, altijd anderen willen pleasen, bang zijn voor commentaar.... Het hele verhaal wat iemand hier al schreef (volgens mij Zonnestraaltje). Mijn psych zegt dat het komt omdat ik in mijn jeugd niet heb geleerd connectie te maken met andere mensen, dwz, ik kan geen band opbouwen, kan niet laten merken dat ik om iemand geef en sluit mensen die om mij geven van me af.
Toch heb ik een (veels te) vol sociaal leven. Eigenlijk heb ik geen behoefte aan al die mensen, maar als iemand me belt zeg ik geen nee. Nu neem ik geen telefoon meer op, schiet al in de stress als ik een nieuwe email heb en logeer bij mn ouders. Een paar vrienden heb ik verteld wat er aan de hand is maar tegen de rest zeg ik dat ik weer last heb van mijn (fysieke) ziekte.
Ben nu vooral doodsbang, soms hyperventileren, s nachts wakker en heel moe. Ik wil graag naar mijn huisarts voor een doorverwijzing naar intensievere therapie maar hij wil dat ik langskom en dat lukt nu echt niet... Mijn psycholoog is natuurlijk net nu niet bereikbaar.
Over een paar dagen gaan mijn ouders op vakantie en ik ben bang om alleen te zijn. Misschien ga ik dan bij mijn zus logeren, maar dat vind ik eigenlijk ook een beetje overdreven. Het slaat nergens op, ik woon al 12 jaar op mezelf en nu weer terug bij af lijkt het wel.
Nou dat is voor nu een beetje het verhaal. Ik hoop een volgend keer wat meer op jullie posts in te kunnen gaan, maar op het moment kan ik jullie niet echt adviseren. Jullie zijn alweer een paar stappen verder geloof ik.
Op het moment ben ik nog helemaal niet toe aan werken o.i.d. Voor de burn out was ik al 7 jaar afgekeurd vanwege een chronische ziekte. Toen ben ik gewoon doorgegaan, werkte zo'n 60 uur per week. Een baan met veel verantwoordelijkheid en stress. Maar ik denk dat het grootste probleem was dat ik geen nee kan zeggen, alle taken op me neem, altijd anderen willen pleasen, bang zijn voor commentaar.... Het hele verhaal wat iemand hier al schreef (volgens mij Zonnestraaltje). Mijn psych zegt dat het komt omdat ik in mijn jeugd niet heb geleerd connectie te maken met andere mensen, dwz, ik kan geen band opbouwen, kan niet laten merken dat ik om iemand geef en sluit mensen die om mij geven van me af.
Toch heb ik een (veels te) vol sociaal leven. Eigenlijk heb ik geen behoefte aan al die mensen, maar als iemand me belt zeg ik geen nee. Nu neem ik geen telefoon meer op, schiet al in de stress als ik een nieuwe email heb en logeer bij mn ouders. Een paar vrienden heb ik verteld wat er aan de hand is maar tegen de rest zeg ik dat ik weer last heb van mijn (fysieke) ziekte.
Ben nu vooral doodsbang, soms hyperventileren, s nachts wakker en heel moe. Ik wil graag naar mijn huisarts voor een doorverwijzing naar intensievere therapie maar hij wil dat ik langskom en dat lukt nu echt niet... Mijn psycholoog is natuurlijk net nu niet bereikbaar.
Over een paar dagen gaan mijn ouders op vakantie en ik ben bang om alleen te zijn. Misschien ga ik dan bij mijn zus logeren, maar dat vind ik eigenlijk ook een beetje overdreven. Het slaat nergens op, ik woon al 12 jaar op mezelf en nu weer terug bij af lijkt het wel.
Nou dat is voor nu een beetje het verhaal. Ik hoop een volgend keer wat meer op jullie posts in te kunnen gaan, maar op het moment kan ik jullie niet echt adviseren. Jullie zijn alweer een paar stappen verder geloof ik.
vrijdag 18 februari 2011 om 22:45
Lief, iedereen hier weet toch dat jij het goed bedoeld. Het is fijn dat je de ander wil helpen en behoeden voor dezelfde valkuilen.
Je herkende jezelf en misschien was je ook wel een beetje boos op jezelf?
Alleen iedereen heeft een ander tempo en zal pas de dingen gaan herkennen als je er klaar voor bent.
Dat heb jij ook moeten leren en inzien d.m.v. therapie. Daarom weet jij ook als geen ander dat dit tijd nodig heeft en dat het een lange weg is....
Als ik me rot voel of boos ben op de hele wereld, dan wil ik graag uit razen en van me af kunnen schreeuwen/praten/schrijven.
Fijn toch dat dit hier kan.
Je herkende jezelf en misschien was je ook wel een beetje boos op jezelf?
Alleen iedereen heeft een ander tempo en zal pas de dingen gaan herkennen als je er klaar voor bent.
Dat heb jij ook moeten leren en inzien d.m.v. therapie. Daarom weet jij ook als geen ander dat dit tijd nodig heeft en dat het een lange weg is....
Als ik me rot voel of boos ben op de hele wereld, dan wil ik graag uit razen en van me af kunnen schreeuwen/praten/schrijven.
Fijn toch dat dit hier kan.
