Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
dinsdag 28 september 2010 om 20:37
Hee Abc: Klinkt niet echt positief, in ieder geval sterkte, en als je zover bent schrijf je het hier weer maar lekker van je af.
Amy: Het is fijn dat je veel herkent en hier je ei een beetje kwijt kan, maar je moet wel proberen om het je niet heel erg aan te trekken hoor. Het is niet de bedoeling dat jij er weer achter uit van gaat. De andere kant is dat het misschien goed is, omdat je hier anoniem bent, en dus makkelijker naar de kern toe kan gaan.
Toffe: Waar ben je? Gaat het goed met je?
Ik heb vandaag een baaldag, het loopt niet zoals het zou moeten, en ik ben pogingen aan het doen om door artsen serieus genomen te worden. Helaas tot nu toe nog zonder resultaat, het is ook niet iets waar ik dood aan ga, maar wel iets waar ik heel veel last van heb. Maar ja er word doodleuk gezegd over twee weken kom je op controle, en dan kijken we er wel naar. En dat frustreerd mij enorm
Amy: Het is fijn dat je veel herkent en hier je ei een beetje kwijt kan, maar je moet wel proberen om het je niet heel erg aan te trekken hoor. Het is niet de bedoeling dat jij er weer achter uit van gaat. De andere kant is dat het misschien goed is, omdat je hier anoniem bent, en dus makkelijker naar de kern toe kan gaan.
Toffe: Waar ben je? Gaat het goed met je?
Ik heb vandaag een baaldag, het loopt niet zoals het zou moeten, en ik ben pogingen aan het doen om door artsen serieus genomen te worden. Helaas tot nu toe nog zonder resultaat, het is ook niet iets waar ik dood aan ga, maar wel iets waar ik heel veel last van heb. Maar ja er word doodleuk gezegd over twee weken kom je op controle, en dan kijken we er wel naar. En dat frustreerd mij enorm
dinsdag 28 september 2010 om 21:50
Hoi,
Het valt me wel op dat we hier allemaal ook lichamelijke klachten hebben, Zou onze burnout daar ook een verband mee hebben?
Ik was vanmiddag bij de gynaecoloog, mijn vriend en ik willen graag kinderen. We hebben dit bijna twee jaar geleden aangegeven bij de nefroloog (nier-specialist) en sindsdien ben ik bezig om mijn medicijnen zo te krijgen dat ik zwanger mag worden en nu blijkt dat ik PCOS heb (geen of zelden een eisprong). Natuurlijk zwanger worden zit er voor mij niet in. Mijn vriend en ik waren nu zover dat we het risico van een zwangerschap aandurven (want het is een risico ivm mijn nierziekte) en nu laat mijn lichaam me weer in de steek. Daar heb ik nu echt flink de balen van. Er zijn wel mogelijkheden en ene zwangerschap is absoluut niet uitgesloten, maar het wordt dus nog medischer dan het al was. Spontaan was het al niet meer door al die andere medicijnen en preventieve bezoeken aan de gynaecoloog, maar nu is het ook al niet meer natuurlijk.
Ik voel me nu echt in de steek gelaten door mijn lichaam en dat moet ik even verwerken. Het lijkt wel alsof er niks is bij mij dat goed werkt. Morgenvroeg moet ik om acht uur al weer bij de KNO-arts zijn, dus nog meer medisch gedoe en ik heb er even geen zin meer in. Deze week twee keer ziekenhuis, psycholoog en bedrijfsarts is me even te veel medisch gedoe en te veel nadruk op mijn ziektes.
Vanavond naar yoga geweest en dat was wel weer heel lekker. Had wel veel last van mijn longen en hoesten door de ademhalingsoefeningen, maar heeft me wel wat ontspanning opgeleverd.
Toffe, hoe is het bij jou? Red je het nog een beetje?
Amy, als je er last van hebt om je verhaal hier te schrijven en onze verhalen te lezen moet je dat niet doen, maar misschien lucht het op de langere termijn ook wel op.
Annemie, als je er zoveel last van hebt, dan zou ik gewoon morgen nog een bellen om je controle te vervroegen en anders eventueel via de huisarts dat te regelen. Je kan het er niet bij hebben dat je lichamelijke klachten (want daar gaat het in dit geval om neem ik aan) niet serieus genomen worden.
Het valt me wel op dat we hier allemaal ook lichamelijke klachten hebben, Zou onze burnout daar ook een verband mee hebben?
Ik was vanmiddag bij de gynaecoloog, mijn vriend en ik willen graag kinderen. We hebben dit bijna twee jaar geleden aangegeven bij de nefroloog (nier-specialist) en sindsdien ben ik bezig om mijn medicijnen zo te krijgen dat ik zwanger mag worden en nu blijkt dat ik PCOS heb (geen of zelden een eisprong). Natuurlijk zwanger worden zit er voor mij niet in. Mijn vriend en ik waren nu zover dat we het risico van een zwangerschap aandurven (want het is een risico ivm mijn nierziekte) en nu laat mijn lichaam me weer in de steek. Daar heb ik nu echt flink de balen van. Er zijn wel mogelijkheden en ene zwangerschap is absoluut niet uitgesloten, maar het wordt dus nog medischer dan het al was. Spontaan was het al niet meer door al die andere medicijnen en preventieve bezoeken aan de gynaecoloog, maar nu is het ook al niet meer natuurlijk.
Ik voel me nu echt in de steek gelaten door mijn lichaam en dat moet ik even verwerken. Het lijkt wel alsof er niks is bij mij dat goed werkt. Morgenvroeg moet ik om acht uur al weer bij de KNO-arts zijn, dus nog meer medisch gedoe en ik heb er even geen zin meer in. Deze week twee keer ziekenhuis, psycholoog en bedrijfsarts is me even te veel medisch gedoe en te veel nadruk op mijn ziektes.
Vanavond naar yoga geweest en dat was wel weer heel lekker. Had wel veel last van mijn longen en hoesten door de ademhalingsoefeningen, maar heeft me wel wat ontspanning opgeleverd.
Toffe, hoe is het bij jou? Red je het nog een beetje?
Amy, als je er last van hebt om je verhaal hier te schrijven en onze verhalen te lezen moet je dat niet doen, maar misschien lucht het op de langere termijn ook wel op.
Annemie, als je er zoveel last van hebt, dan zou ik gewoon morgen nog een bellen om je controle te vervroegen en anders eventueel via de huisarts dat te regelen. Je kan het er niet bij hebben dat je lichamelijke klachten (want daar gaat het in dit geval om neem ik aan) niet serieus genomen worden.
dinsdag 28 september 2010 om 22:14
Hoi allemaal,
abc, wat vervelend voor je, klinkt misschien beetje suffig alsof het alleen maar vervelend is..bedoel het anders maar kom er niet echt uit. kan me heel goed voorstellen dat je voelt alsof jelichaam je in de steek laat. ik hoop dat ondanks alles je kinderwens alsnog uit mag komen. kan me voorstellen dat het allemaal een beetje veel voor je is, zoveel afspraken deze week.
annemie, ik zou idd eerder je controle proberen te laten plannen als dat mogelijk is, evntueel via huisarts of huisartsenpost desnoods.
Amy, geen excuses voor je vragen hoor, vond het geen probleem, kan alleen op dit moment me niet goed toe zetten om er over na te denken als je begrijpt wat ik bedoel.
Ik heb vandaag mn gesprek gehad..en vreemd genoeg viel het me mee.
niet mn baas hoor want die deed net zo alsof zn neus bloede als normaal. maar toen ik er eenmaal was..was is best relaxed en voelde ik zelfs een soort van kriebels om iets te gaan doen. het is ook echt niet dat ik niet wil..ik ben gewoon zo vreselijk moe en bijna alles is me gewoon te veel.
vandaag bijvoorbeeld had ik weer 2 afspraken staan die echt niet anders konden en dan ben ik echt gewoon doodop. zo ook de rest van de week, ik loop van afspraak naar afspraak die ook echt nodig zijn ( lijkt wel alsof alles tegelijk komt) dokter, ziekenhuis, werk, arboarts, psych enz enz. en dat nekt me gewoon. de dag dat ik geen afspraak heb zit ik gewoon als een dood vogeltje op de bank. maar goed, volgende week ga ik beginnen met 2 uurtjes en dan bekijk ik hoe het gaat en wat ik de rest van de week ga doen mbt werk.
gaat het niet dan gaat het niet, gaat het wel dan gaat het wel, probeer het maar zo simpel te zien.
alleen waar ik dan weer mee zit...volgende week heb ik ook weer bijna elke dag een afspraak staan.
maandag avond moet ik naar psych, maar maandag ochtend heb ik dus afspraak gemaakt om te gaan werken. dinsdag naar ziekenhuis en woensdag en donderdag heb ik gewoon weer nodig om bij te komen. dus heb ik maandag weer 2 dingen staan en dat is eigenlijk te veel. maar ja een andere dag gaan beginnen gaat ook niet. ik bespreek het morgen wel met de arbo mevrouw.
het is dus weer heel dubbel..aan de ene kant zie ik het een beetje positief, aan de andere kant weet ik neit hoe ik het moet gaan plannen allemaal.
oh ja optie om mijn man te laten bellen naar mijn baas is geeb optie helaas, daar zou mijn baas zo vreselijk niet van gedient zijn!! wat ik wel ga doen is naar de bedrijfs psych..ik heb daar via via goeie verhalen over gehoord en dat die ook idd contact opnemen met baas en zeggen waar het op staat. maar dat is iets wat ik nu nog niet ga doen, maar wel binnenkort.
wat me verder nog vreselijk dwars zit is dat je echt als een nummer behandeld word. ik heb de afgelopen weken mijn baas elke week gesproken en 2 keer gezien, allemaal van mij uit. hij heeft dus geen enkele keer contact opgenomen met mij. al die keren is er neit een keer gevraagd door hem hoe het gaat met mij. dat doet me zoveel pijn.
ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik hou echt van mijn werk. dit klink nu misschien een beetje suffig, maar ikbedoel dat ik echt met hart en ziel er voor ga. ik hoor heel veel negatieve verhalen over mijn bedrijf en dat steekt me zo erg, daar kan ik soms echt boos om worden en trek me dat persoonlijk aan. ik wil hier mee aan geven dat ik dus echt veel voor mijn werk over heb en dit werk echt graag doe. dat je dan op het moment dat je wat mankeerd zo behandeld word,alsopf je een aansteller ben of weet ik veel wat dat doet echt pijn en kan ik echt letterlijk om huilen. ook daar ga ik iets mee doen, in die zin dat ik het zeker wel aan ga geven bij mijn baas of misschien wel bij zijn baas. maar nu nog niet, ik moet eerst sterker worden en voor mezelf leren opkomen, want dat kan ik nog niet.
abc, wat vervelend voor je, klinkt misschien beetje suffig alsof het alleen maar vervelend is..bedoel het anders maar kom er niet echt uit. kan me heel goed voorstellen dat je voelt alsof jelichaam je in de steek laat. ik hoop dat ondanks alles je kinderwens alsnog uit mag komen. kan me voorstellen dat het allemaal een beetje veel voor je is, zoveel afspraken deze week.
annemie, ik zou idd eerder je controle proberen te laten plannen als dat mogelijk is, evntueel via huisarts of huisartsenpost desnoods.
Amy, geen excuses voor je vragen hoor, vond het geen probleem, kan alleen op dit moment me niet goed toe zetten om er over na te denken als je begrijpt wat ik bedoel.
Ik heb vandaag mn gesprek gehad..en vreemd genoeg viel het me mee.
niet mn baas hoor want die deed net zo alsof zn neus bloede als normaal. maar toen ik er eenmaal was..was is best relaxed en voelde ik zelfs een soort van kriebels om iets te gaan doen. het is ook echt niet dat ik niet wil..ik ben gewoon zo vreselijk moe en bijna alles is me gewoon te veel.
vandaag bijvoorbeeld had ik weer 2 afspraken staan die echt niet anders konden en dan ben ik echt gewoon doodop. zo ook de rest van de week, ik loop van afspraak naar afspraak die ook echt nodig zijn ( lijkt wel alsof alles tegelijk komt) dokter, ziekenhuis, werk, arboarts, psych enz enz. en dat nekt me gewoon. de dag dat ik geen afspraak heb zit ik gewoon als een dood vogeltje op de bank. maar goed, volgende week ga ik beginnen met 2 uurtjes en dan bekijk ik hoe het gaat en wat ik de rest van de week ga doen mbt werk.
gaat het niet dan gaat het niet, gaat het wel dan gaat het wel, probeer het maar zo simpel te zien.
alleen waar ik dan weer mee zit...volgende week heb ik ook weer bijna elke dag een afspraak staan.
maandag avond moet ik naar psych, maar maandag ochtend heb ik dus afspraak gemaakt om te gaan werken. dinsdag naar ziekenhuis en woensdag en donderdag heb ik gewoon weer nodig om bij te komen. dus heb ik maandag weer 2 dingen staan en dat is eigenlijk te veel. maar ja een andere dag gaan beginnen gaat ook niet. ik bespreek het morgen wel met de arbo mevrouw.
het is dus weer heel dubbel..aan de ene kant zie ik het een beetje positief, aan de andere kant weet ik neit hoe ik het moet gaan plannen allemaal.
oh ja optie om mijn man te laten bellen naar mijn baas is geeb optie helaas, daar zou mijn baas zo vreselijk niet van gedient zijn!! wat ik wel ga doen is naar de bedrijfs psych..ik heb daar via via goeie verhalen over gehoord en dat die ook idd contact opnemen met baas en zeggen waar het op staat. maar dat is iets wat ik nu nog niet ga doen, maar wel binnenkort.
wat me verder nog vreselijk dwars zit is dat je echt als een nummer behandeld word. ik heb de afgelopen weken mijn baas elke week gesproken en 2 keer gezien, allemaal van mij uit. hij heeft dus geen enkele keer contact opgenomen met mij. al die keren is er neit een keer gevraagd door hem hoe het gaat met mij. dat doet me zoveel pijn.
ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik hou echt van mijn werk. dit klink nu misschien een beetje suffig, maar ikbedoel dat ik echt met hart en ziel er voor ga. ik hoor heel veel negatieve verhalen over mijn bedrijf en dat steekt me zo erg, daar kan ik soms echt boos om worden en trek me dat persoonlijk aan. ik wil hier mee aan geven dat ik dus echt veel voor mijn werk over heb en dit werk echt graag doe. dat je dan op het moment dat je wat mankeerd zo behandeld word,alsopf je een aansteller ben of weet ik veel wat dat doet echt pijn en kan ik echt letterlijk om huilen. ook daar ga ik iets mee doen, in die zin dat ik het zeker wel aan ga geven bij mijn baas of misschien wel bij zijn baas. maar nu nog niet, ik moet eerst sterker worden en voor mezelf leren opkomen, want dat kan ik nog niet.
woensdag 29 september 2010 om 11:02
Toffe, bij jou ook veel afspraken tegelijk dus. Maf he, dat dat allemaal zo veel energie kost. Fijn dat je gesprek op je werk me viel en dat je zelf al wel een beetje zin kreeg om te beginnen.
Ik hou ook echt van mijn werk hoor. Ik kan ook heel pissig worden als mensen grapjes maken over ambtenaren (ik werk bij een ZBO, officieel geen ambtenaar dus, maar dat weten veel mensen niet), natuurlijk zijn er ambtenaren die niks uitvreten, maar over het algemeen werken we met zijn allen heel hard.
Ik voel me op dit moment geen nummer binnen het bedrijf, maar ik heb dan ook een goed contact met mijn baas, dat scheelt veel. Ik heb hem tot nu toe wel elke keer gebeld, maar dat doet hij bewust zo omdat ik dan kan bellen wanneer het mij uitkomt. Hij vraagt altijd wel meteen hoe het gaat enzo en is heel geinteresseerd en meelevend. Misschien dat de bedrijfsarts me een nummer laat voelen, maar dat zie ik vrijdag wel weer.
Ik hou ook echt van mijn werk hoor. Ik kan ook heel pissig worden als mensen grapjes maken over ambtenaren (ik werk bij een ZBO, officieel geen ambtenaar dus, maar dat weten veel mensen niet), natuurlijk zijn er ambtenaren die niks uitvreten, maar over het algemeen werken we met zijn allen heel hard.
Ik voel me op dit moment geen nummer binnen het bedrijf, maar ik heb dan ook een goed contact met mijn baas, dat scheelt veel. Ik heb hem tot nu toe wel elke keer gebeld, maar dat doet hij bewust zo omdat ik dan kan bellen wanneer het mij uitkomt. Hij vraagt altijd wel meteen hoe het gaat enzo en is heel geinteresseerd en meelevend. Misschien dat de bedrijfsarts me een nummer laat voelen, maar dat zie ik vrijdag wel weer.
woensdag 29 september 2010 om 17:32
Hoi Allemaal,
Abc: Wat erg voor je dat dit ook nog eens tegenzit, kan me zo voorstellen dat je het gevoel hebt dat je lichaam je in de steek laat. Ik herken het ook wel, ik heb ook een aantal dingen die niet standaard zijn, onder andere heb ik een neurostimulator, en ik ben de eerste in nederland waarvoor dat ze hem inzetten op dit gebied voor de pijn. Dat is nu ook waar de complicaties vandaan komen. De artsen in het ziekenhuis willen het drie weken aankijken, en ik ben er van overtuigd dat het vrij simpel op te lossen is.Dus ik baal heel erg dat ik dan toch drie weken met heel veel pijn, en daardoor dus met heel veel morfine loop.
Ik kan dan ook in die zin onredelijk boos zijn op mijn lijf, dat het niet doet wat ik wil, en dat ik niet alles kan wat ik zou willen. Hoe vaak ik al niet gehoord heb dat ik het moet accepteren weet ik niet. Maar waar we het al eerder over gehad hebben dat het bij ons zo werkt dat je het uiterste van je zelf verwacht, is het op dit vlak ook zo. Ik denk dat het dan ook zeker met mijn burn out te maken heeft.
Toffe: Fijn dat je een klein beetje positief kan zijn, maar als ik het goed begrijp heb je morgen een gesprek met de arbo? Dan zou ik toch nogmaals bespreken of het echt verstandig is om te gaan beginnen. Misschien eerst de echt medische dingen even af ronden, zodat je op dat vlak in ieder geval al wat rust hebt? En dat je niet meer iedere dag een afspraak hebt, als je echt weer aan het werk gaat.
Ook ik hou van mijn werk, denk dat dat ook een van de kenmerken van een burnout is. Als iemand zich negatief over mijn werk uitlaat, krijgen ze echt problemen met me. Aan de andere kant dat van een nummer heb ik ook wel een beetje. Mijn direct leidinggevende is nog wel betrokken, maar ik ben er nu al zo lang uit, dat het eens in de zes weken een belletje is, en verder ook niet meer. Op de vloer zelf zijn er inmiddels best een aantal nieuwe. Maar af en toe heb ik het ook nog wel hoor, dat ik er ook echt verdrietig van word, dat je zoveel er ingestopt hebt, en dat ik nu af en toe het gevoel heb dat ik vergeten wordt.
Abc: Wat erg voor je dat dit ook nog eens tegenzit, kan me zo voorstellen dat je het gevoel hebt dat je lichaam je in de steek laat. Ik herken het ook wel, ik heb ook een aantal dingen die niet standaard zijn, onder andere heb ik een neurostimulator, en ik ben de eerste in nederland waarvoor dat ze hem inzetten op dit gebied voor de pijn. Dat is nu ook waar de complicaties vandaan komen. De artsen in het ziekenhuis willen het drie weken aankijken, en ik ben er van overtuigd dat het vrij simpel op te lossen is.Dus ik baal heel erg dat ik dan toch drie weken met heel veel pijn, en daardoor dus met heel veel morfine loop.
Ik kan dan ook in die zin onredelijk boos zijn op mijn lijf, dat het niet doet wat ik wil, en dat ik niet alles kan wat ik zou willen. Hoe vaak ik al niet gehoord heb dat ik het moet accepteren weet ik niet. Maar waar we het al eerder over gehad hebben dat het bij ons zo werkt dat je het uiterste van je zelf verwacht, is het op dit vlak ook zo. Ik denk dat het dan ook zeker met mijn burn out te maken heeft.
Toffe: Fijn dat je een klein beetje positief kan zijn, maar als ik het goed begrijp heb je morgen een gesprek met de arbo? Dan zou ik toch nogmaals bespreken of het echt verstandig is om te gaan beginnen. Misschien eerst de echt medische dingen even af ronden, zodat je op dat vlak in ieder geval al wat rust hebt? En dat je niet meer iedere dag een afspraak hebt, als je echt weer aan het werk gaat.
Ook ik hou van mijn werk, denk dat dat ook een van de kenmerken van een burnout is. Als iemand zich negatief over mijn werk uitlaat, krijgen ze echt problemen met me. Aan de andere kant dat van een nummer heb ik ook wel een beetje. Mijn direct leidinggevende is nog wel betrokken, maar ik ben er nu al zo lang uit, dat het eens in de zes weken een belletje is, en verder ook niet meer. Op de vloer zelf zijn er inmiddels best een aantal nieuwe. Maar af en toe heb ik het ook nog wel hoor, dat ik er ook echt verdrietig van word, dat je zoveel er ingestopt hebt, en dat ik nu af en toe het gevoel heb dat ik vergeten wordt.
donderdag 30 september 2010 om 13:23
Annemie,
Ik wist niet wat een neurostimulator was, maar na even gegoolged te hebben, heb ik wel een beeld. Klinkt wel heftig, en wat stom van de artsen dat ze je nu laten lopen waardoor je alsnog aan de morfine moet.
De kraamvisite gister was gezellig. Wat een prachtig klein ventje. Het was ook heel gezellig, we hebben lekker bijgekletst over het werk, over haar bevalling en kraamtijd en uiteraard over mij.
Ik ben vandaag wel heel moe, merk toch wel dat elke dag dingen doen nog iets teveel is. Vandaag hoef ik niks, dus dat doe ik dan ook maar niet.
Ik wist niet wat een neurostimulator was, maar na even gegoolged te hebben, heb ik wel een beeld. Klinkt wel heftig, en wat stom van de artsen dat ze je nu laten lopen waardoor je alsnog aan de morfine moet.
De kraamvisite gister was gezellig. Wat een prachtig klein ventje. Het was ook heel gezellig, we hebben lekker bijgekletst over het werk, over haar bevalling en kraamtijd en uiteraard over mij.
Ik ben vandaag wel heel moe, merk toch wel dat elke dag dingen doen nog iets teveel is. Vandaag hoef ik niks, dus dat doe ik dan ook maar niet.
donderdag 30 september 2010 om 21:30
Abc: Het is ook wel heftig, maar ik vind dat van jou ook heel helftig, ik denk altijd maar zo, iedereen heeft zo zijn kruisje. Het feit dat ze echt niks willen doen is, omdat nu heel mijn buik overhoop ligt, en ze echt willen wachten totdat alles weer een beetje tot rust is gekomen. Ik zal me er bij neer moeten leggen.
Ik weet wel van mezelf dat ik gewoon niet minder wil presteren als dat iemand anders kan, misschien nog wel een beetje meer om te laten zien, dat ik het echt wel kan. En dat ze echt geen medelijden met me hoeven hebben. Natuurlijk kost het me meer energie als iemand die wel "gezond"is. Ik denk wel dat het mede de oorzaak is van mijn burn out. En ik moet zeggen dat ik het ook wel herken in jullie verhalen.
Fijn dat de kraamvisite gezellig was, maar vond je het niet ook heel moeilijk. Ik kan me voorstellen dat je na dinsdag dan toch ook wel met je neus op de feiten gezet word. In ieder geval ook wel fijn dat je met je collega ook over jou kon praten, de meeste mensen vinden het toch wel moeilijk en omzeilen het onderwerp.
Dat je vandaag heel moe bent, vind ik eigenlijk niet zo heel raar, je heb de afgelopen twee dagen best heel veel emoties voor je kiezen gekregen. Eerst het gesprek met de gyn, en dan gisteren, ook al ging het goed, toch de eerste echt confrontatie met iemand anders van je werk dan je chef. Lekker je rust pakken hoor meis, en misschien heb je morgen weer een wat betere dag.
Ik weet wel van mezelf dat ik gewoon niet minder wil presteren als dat iemand anders kan, misschien nog wel een beetje meer om te laten zien, dat ik het echt wel kan. En dat ze echt geen medelijden met me hoeven hebben. Natuurlijk kost het me meer energie als iemand die wel "gezond"is. Ik denk wel dat het mede de oorzaak is van mijn burn out. En ik moet zeggen dat ik het ook wel herken in jullie verhalen.
Fijn dat de kraamvisite gezellig was, maar vond je het niet ook heel moeilijk. Ik kan me voorstellen dat je na dinsdag dan toch ook wel met je neus op de feiten gezet word. In ieder geval ook wel fijn dat je met je collega ook over jou kon praten, de meeste mensen vinden het toch wel moeilijk en omzeilen het onderwerp.
Dat je vandaag heel moe bent, vind ik eigenlijk niet zo heel raar, je heb de afgelopen twee dagen best heel veel emoties voor je kiezen gekregen. Eerst het gesprek met de gyn, en dan gisteren, ook al ging het goed, toch de eerste echt confrontatie met iemand anders van je werk dan je chef. Lekker je rust pakken hoor meis, en misschien heb je morgen weer een wat betere dag.
vrijdag 1 oktober 2010 om 13:56
Annemie,
Kraamvisite viel me best mee. Ik kan heel goed met haar praten en zij werkt nu ook niet, dus voor haar maakt het niet zoveel uit dat ze meer weet dan de rest van de afdeling. Het nieuws van de gyn maakte hiervoor niet echt iets uit. Ik had het er eerder al wel moeilijk mee gehad dat zij wel heel snel en makkelijk zwanger was geworden en dat het bij ons al zo lang duurde. Maar misschien doordat ik nu toch wel iets zekerheid heb dat het natuurlijk niet lukt en er wel mogelijkheden zijn viel het toch best mee. Ik vond het heel mooi om haar te zien genieten en ze heeft echt een heel mooi kereltje gekregen.
Ik ben vanmorgen op mijn werk geweest en bij de bedrijfsarts. Viel me 100% mee, was best bang voor de reacties van mijn collega's, maar het ging heel goed en iedereen was heel belangstellend en meelevend. Mijn baas had in overleg met mij van de week al een mail rondgestuurd met iets meer info over wat ik heb (geen details) dus dat maakte het wel makkelijker. Ik had het met mijn baas over de drukte die er is en de problemen met een nieuw proces en daar heb ik meteen maar even een oplossing voor bedacht om dat wat efficienter te doen. Ben dus al weer productief geweest in dat uurtje dat ik er was. Merkte wel dat het na kwartiertje over inhoudelijke dingen te hebben gehad met veel mensen op een kamer mijn concentratie wel weg was. Ik kan nog niet te veel drukte om me heen hebben.
Bij de bedrijfsarts ging het ook wel goed. Mijn baas had hem gister al gebeld (op mijn verzoek) en hem al wat achtergrond informatie gegeven. Hij wist dus het meeste al en hij wist ook dat ik me niet meteen open stel voor vreemden. Dat scheelde wel, hij stelde heel gerichte vragen en vroeg ook door als ik vaag bleef. Heb even met tranen in mijn ogen gezeten, maar ging uiteindelijk wel goed. Ik mag de komende drie tot vier weken niet echt werken maar ter afleiding mag ik wel een of twee keer in de week een paar uurtjes naar het werk en wat kleine gerichte afgebakende dingen doen waar geen tijdsdruk op zit of waar veel overleg voor nodig is met andere mensen. Verder moest ik vooral het huis uit gaan en leuke dingen doen. Hij zag me wel weer gewoon in mijn eigen werk terugkeren en ik mag dus ook gewoon nu mijn eigen werk reintegreren.
Ben wel opgelucht nu, zag er best wel tegenop. Heb nu wel hoofdpijn, maar dat zal wel stress zijn die in mijn lijf zat er nu uit komt op die manier.
Volgende week heb ik een etentje van het werk, mijn baas en een collega gaan koken voor de rest van ons team. Mijn baas vroeg of ik ook kwam, maar zei er ook bij dat ik eerlijk moest zeggen als het niet ging die dag. Ik heb er wel zin in, dus denk dat ik wel ga. Verder heb ik volgende week een redelijk rustige week met alleen afspraak bij psycholoog en een keer ziekenhuis. Dan moet een etentje erbij wel te doen zijn.
Kraamvisite viel me best mee. Ik kan heel goed met haar praten en zij werkt nu ook niet, dus voor haar maakt het niet zoveel uit dat ze meer weet dan de rest van de afdeling. Het nieuws van de gyn maakte hiervoor niet echt iets uit. Ik had het er eerder al wel moeilijk mee gehad dat zij wel heel snel en makkelijk zwanger was geworden en dat het bij ons al zo lang duurde. Maar misschien doordat ik nu toch wel iets zekerheid heb dat het natuurlijk niet lukt en er wel mogelijkheden zijn viel het toch best mee. Ik vond het heel mooi om haar te zien genieten en ze heeft echt een heel mooi kereltje gekregen.
Ik ben vanmorgen op mijn werk geweest en bij de bedrijfsarts. Viel me 100% mee, was best bang voor de reacties van mijn collega's, maar het ging heel goed en iedereen was heel belangstellend en meelevend. Mijn baas had in overleg met mij van de week al een mail rondgestuurd met iets meer info over wat ik heb (geen details) dus dat maakte het wel makkelijker. Ik had het met mijn baas over de drukte die er is en de problemen met een nieuw proces en daar heb ik meteen maar even een oplossing voor bedacht om dat wat efficienter te doen. Ben dus al weer productief geweest in dat uurtje dat ik er was. Merkte wel dat het na kwartiertje over inhoudelijke dingen te hebben gehad met veel mensen op een kamer mijn concentratie wel weg was. Ik kan nog niet te veel drukte om me heen hebben.
Bij de bedrijfsarts ging het ook wel goed. Mijn baas had hem gister al gebeld (op mijn verzoek) en hem al wat achtergrond informatie gegeven. Hij wist dus het meeste al en hij wist ook dat ik me niet meteen open stel voor vreemden. Dat scheelde wel, hij stelde heel gerichte vragen en vroeg ook door als ik vaag bleef. Heb even met tranen in mijn ogen gezeten, maar ging uiteindelijk wel goed. Ik mag de komende drie tot vier weken niet echt werken maar ter afleiding mag ik wel een of twee keer in de week een paar uurtjes naar het werk en wat kleine gerichte afgebakende dingen doen waar geen tijdsdruk op zit of waar veel overleg voor nodig is met andere mensen. Verder moest ik vooral het huis uit gaan en leuke dingen doen. Hij zag me wel weer gewoon in mijn eigen werk terugkeren en ik mag dus ook gewoon nu mijn eigen werk reintegreren.
Ben wel opgelucht nu, zag er best wel tegenop. Heb nu wel hoofdpijn, maar dat zal wel stress zijn die in mijn lijf zat er nu uit komt op die manier.
Volgende week heb ik een etentje van het werk, mijn baas en een collega gaan koken voor de rest van ons team. Mijn baas vroeg of ik ook kwam, maar zei er ook bij dat ik eerlijk moest zeggen als het niet ging die dag. Ik heb er wel zin in, dus denk dat ik wel ga. Verder heb ik volgende week een redelijk rustige week met alleen afspraak bij psycholoog en een keer ziekenhuis. Dan moet een etentje erbij wel te doen zijn.
vrijdag 1 oktober 2010 om 14:21
Hoi allemaal.
sorry dat ik een beetje afwezig ben..nou ja afwezig.. ik lees wel alles, maar kan me er niet toe zetten om iets te schrijven.
wil niet in het negatieve blijven hangen en dan bedoel ik dat ik eigenlijk niets nieuws te melden heb dan het gaat slecht ofzo.
vind het nog steeds heel prettig om jullie te lezen en leef enorm met jullie mee.
het gaat echt met ups en downs en dat vermoeide me heel erg.
gister of eergister, had ik een hele goeie dag, was positief en vrolijk enz enz, maar vandaag oh man man ben zooooo moe en denk dat dat het nooit meer goed komt.zie enorm op om maandag weer te gaan werken, niet om het werken zelf of om de mensen of wat dan ook, maar ik maak me nu al druk..kom ik niet te laat, moet me wekker weer eerder zetten enz enz dat soort kleine dingen.
abc ik vind dat jij een hele fijne baas hebt, zoals ik dat allemaal lees van jou echt super tof hoor.
annemie, ik weet niet wat jij hebt, maar het klinkt niet fijn allemaal, ik hoop dat je die drie weken even vol kan houden enzo niet dat je dan eerder geholpen word. ik heb nog niet gegoogled dus heb geen idee wat het is. dat doe ik binnenkort wel even.
hebben jullie dat ook dat je zo chaotisch bent in je hoofd. ik kan helemaal niet onthouden wat er geschreven is, maar juist op momenten dat ik ergens anders mee bezig ben dan weet ik het ineens weer.
maandag weer naar de psych..had wat opdrachten gehad en ben er nog neit klaar mee, moet ik dus ook nog even voor gaan zitten.
sorry dat ik een beetje afwezig ben..nou ja afwezig.. ik lees wel alles, maar kan me er niet toe zetten om iets te schrijven.
wil niet in het negatieve blijven hangen en dan bedoel ik dat ik eigenlijk niets nieuws te melden heb dan het gaat slecht ofzo.
vind het nog steeds heel prettig om jullie te lezen en leef enorm met jullie mee.
het gaat echt met ups en downs en dat vermoeide me heel erg.
gister of eergister, had ik een hele goeie dag, was positief en vrolijk enz enz, maar vandaag oh man man ben zooooo moe en denk dat dat het nooit meer goed komt.zie enorm op om maandag weer te gaan werken, niet om het werken zelf of om de mensen of wat dan ook, maar ik maak me nu al druk..kom ik niet te laat, moet me wekker weer eerder zetten enz enz dat soort kleine dingen.
abc ik vind dat jij een hele fijne baas hebt, zoals ik dat allemaal lees van jou echt super tof hoor.
annemie, ik weet niet wat jij hebt, maar het klinkt niet fijn allemaal, ik hoop dat je die drie weken even vol kan houden enzo niet dat je dan eerder geholpen word. ik heb nog niet gegoogled dus heb geen idee wat het is. dat doe ik binnenkort wel even.
hebben jullie dat ook dat je zo chaotisch bent in je hoofd. ik kan helemaal niet onthouden wat er geschreven is, maar juist op momenten dat ik ergens anders mee bezig ben dan weet ik het ineens weer.
maandag weer naar de psych..had wat opdrachten gehad en ben er nog neit klaar mee, moet ik dus ook nog even voor gaan zitten.
vrijdag 1 oktober 2010 om 15:44
Toffe,
Ik heb dat ook hoor, dat chaotische in mijn hoofd. Het is bij mij al wel minder erg geworden, maar op een drukke dag ben ik ook heel chaotisch. Als ik het te druk heb gehad dan kom ik ook met legen handen uit de keuken bijvoorbeeld omdat ik niet meer wist wat ik wou doen. Net ook nog, ik zat tv te kijken en had bedacht dat ik als mijn programma afgelopen was .... ging doen en dan even ging vragen of de schilders iets drinken wouden. Toen mijn programma afgelopen was (5 minuten later) wist ik dus niet meer was het was. Ben er inmiddels al wel weer achter, maar de chaos is er bij mij dus ook.
Maak je je voor je werk minder zorgen als ik zeg dat je er als extraatje bent en dat er niemand van jou afhankelijk is. Vijf minuten eerder of later maakt echt niet uit. Het viel mij vanmorgen heel erg mee om mijn collega's weer te zien, het voelde echt heel vertrouwd om weer door het gebouw te lopen. Ik merkte dat ik het toch echt wel gemist heb. Zelf de collega waar ik altijd de grootste problemen mee heb (hij accepteert niks van iemand die niet de baas is en al helemaal niet van een vrouw, en gaat dus standaard in tegen alles wat ik zeg) was heel vriendelijk en ik heb echt wel een kwartier met hem staan kletsen.
Mijn baas is inderdaad een hele goede. En hij schijnt ook nog goed te kunnen koken, dat kan ik volgende week proeven. Nu maar hopen dat hij ook iets maakt wat ik lekker vind, ik ben nog al een pietlut met eten. De andere collega die mee gaat helpen koken is vegetarisch, dus ik ben benieuwd wat het wordt. Ik ben nog al een vlees- en viseter en houd niet zo van gare groente en lus al helemaal geen paddenstoelen, iets waarvan ik altijd het idee heb dat vegetatiers dat heel veel eten.
Ik heb dat ook hoor, dat chaotische in mijn hoofd. Het is bij mij al wel minder erg geworden, maar op een drukke dag ben ik ook heel chaotisch. Als ik het te druk heb gehad dan kom ik ook met legen handen uit de keuken bijvoorbeeld omdat ik niet meer wist wat ik wou doen. Net ook nog, ik zat tv te kijken en had bedacht dat ik als mijn programma afgelopen was .... ging doen en dan even ging vragen of de schilders iets drinken wouden. Toen mijn programma afgelopen was (5 minuten later) wist ik dus niet meer was het was. Ben er inmiddels al wel weer achter, maar de chaos is er bij mij dus ook.
Maak je je voor je werk minder zorgen als ik zeg dat je er als extraatje bent en dat er niemand van jou afhankelijk is. Vijf minuten eerder of later maakt echt niet uit. Het viel mij vanmorgen heel erg mee om mijn collega's weer te zien, het voelde echt heel vertrouwd om weer door het gebouw te lopen. Ik merkte dat ik het toch echt wel gemist heb. Zelf de collega waar ik altijd de grootste problemen mee heb (hij accepteert niks van iemand die niet de baas is en al helemaal niet van een vrouw, en gaat dus standaard in tegen alles wat ik zeg) was heel vriendelijk en ik heb echt wel een kwartier met hem staan kletsen.
Mijn baas is inderdaad een hele goede. En hij schijnt ook nog goed te kunnen koken, dat kan ik volgende week proeven. Nu maar hopen dat hij ook iets maakt wat ik lekker vind, ik ben nog al een pietlut met eten. De andere collega die mee gaat helpen koken is vegetarisch, dus ik ben benieuwd wat het wordt. Ik ben nog al een vlees- en viseter en houd niet zo van gare groente en lus al helemaal geen paddenstoelen, iets waarvan ik altijd het idee heb dat vegetatiers dat heel veel eten.
vrijdag 1 oktober 2010 om 22:45
Hoi meiden,
Abc: Wat goed, dat het zo lekker gegaan is bij de arbo. Als ik het zo lees, heb je je goed gehouden hoor. Ik heb het nog geen een keer gered, om er zonder tranen vandaan te komen. Moet ook zeggen dat ik absoluut niet met het mens op kan schieten. We weten wat we zo zachtjes aan, aan elkaar hebben, maar toch weet ze me iedere keer weer op de kast te krijgen. Als je volgende week naar die afgebakende taken gaat, hou daar dan ook echt aan hoor, zal wel onwijs moeilijk voor je worden.
Wel heel prettig dat je collega's het nu een beetje weten en ook positief op je reageren.
Toffe: Je mag hier al is het vier keer op een dag melden dat het niet lekker gaat hoor meis, wij kennen het als geen ander, en zullen je er ook echt niet op aankijken. Wat je schrijft zijn zo typisch dingen voor een burn out. De ene dag bergen energie en de andere gewoon het ene been niet voor het andere kunnen krijgen klinkt zo bekend. Ook de chaos in je hoofd is heel herkenbaar. Ik heb nooit een agenda nodig gehad, ik had hem wel maar er stond heel weinig in. Nu is het zo dat het maar goed is dat bepaalde zaken aan me vast zitten anders zou ik die ook nog vergeten.
Probeer even rustig tijd te maken voor je opdrachten van het weekend, is wel belangrijk. Mag ik vragen wat voor opdrachten dat het zijn, ik heb er nog nooit gehad, zou ze eigenlijk wel willen hebben, dan heb ik misschien het idee dat ik er de rest van de week ook nog mee bezig ben.
Heb jij ook opdrachten abc?
Ik heb nu medicijnen, die even wat op zouden moeten lossen. Het is een heel nieuw middel, en de huisarts was er wel wat huiverig voor. Maar ja moeten wat. Ik hoop dat het snel gaat werken. Morgen een verjaardag, dus dan ga ik voor het eerst weer zelf autorijden, na de ok. Ben benieuwd hoe dat weer bevalt.
Abc: Wat goed, dat het zo lekker gegaan is bij de arbo. Als ik het zo lees, heb je je goed gehouden hoor. Ik heb het nog geen een keer gered, om er zonder tranen vandaan te komen. Moet ook zeggen dat ik absoluut niet met het mens op kan schieten. We weten wat we zo zachtjes aan, aan elkaar hebben, maar toch weet ze me iedere keer weer op de kast te krijgen. Als je volgende week naar die afgebakende taken gaat, hou daar dan ook echt aan hoor, zal wel onwijs moeilijk voor je worden.
Wel heel prettig dat je collega's het nu een beetje weten en ook positief op je reageren.
Toffe: Je mag hier al is het vier keer op een dag melden dat het niet lekker gaat hoor meis, wij kennen het als geen ander, en zullen je er ook echt niet op aankijken. Wat je schrijft zijn zo typisch dingen voor een burn out. De ene dag bergen energie en de andere gewoon het ene been niet voor het andere kunnen krijgen klinkt zo bekend. Ook de chaos in je hoofd is heel herkenbaar. Ik heb nooit een agenda nodig gehad, ik had hem wel maar er stond heel weinig in. Nu is het zo dat het maar goed is dat bepaalde zaken aan me vast zitten anders zou ik die ook nog vergeten.
Probeer even rustig tijd te maken voor je opdrachten van het weekend, is wel belangrijk. Mag ik vragen wat voor opdrachten dat het zijn, ik heb er nog nooit gehad, zou ze eigenlijk wel willen hebben, dan heb ik misschien het idee dat ik er de rest van de week ook nog mee bezig ben.
Heb jij ook opdrachten abc?
Ik heb nu medicijnen, die even wat op zouden moeten lossen. Het is een heel nieuw middel, en de huisarts was er wel wat huiverig voor. Maar ja moeten wat. Ik hoop dat het snel gaat werken. Morgen een verjaardag, dus dan ga ik voor het eerst weer zelf autorijden, na de ok. Ben benieuwd hoe dat weer bevalt.
zaterdag 2 oktober 2010 om 00:10
Hoi
even snel
opdrachten zijn wat vragenlijsten over mijn leven, jeugd ouders enz enz
en mijn grote opdracht is een biografie schijven over mijn emotionle hoogte en diepte punten. da vind ik heel lastig, want ten eerste vind ik het gewoon moeilijk onder woorden te brengen dn ten tweede ben ik zo´n zeikerd..moet in een mooi schrift, en heb er nog geen een naar mijn zin genoeg kunndn vinden, moet met een mooie pen...en het moet gewoon goed geschreven worden..zucht...moet van mezelf dus he..lastig
even snel
opdrachten zijn wat vragenlijsten over mijn leven, jeugd ouders enz enz
en mijn grote opdracht is een biografie schijven over mijn emotionle hoogte en diepte punten. da vind ik heel lastig, want ten eerste vind ik het gewoon moeilijk onder woorden te brengen dn ten tweede ben ik zo´n zeikerd..moet in een mooi schrift, en heb er nog geen een naar mijn zin genoeg kunndn vinden, moet met een mooie pen...en het moet gewoon goed geschreven worden..zucht...moet van mezelf dus he..lastig
zaterdag 2 oktober 2010 om 21:15
Annemie,
Ik was ook wel enorm opgelicht toen ik bij de bedrijfsarts vandaan kwam. Ik had er toch wel erg tegen op gezien. Afgebakende taken gaan doen zal inderdaad lastig zijn. Ten eerste omdat ik eigenlijk niet veel afgebakende taken heb en ten tweede omdat ik erg de neiging heb om me overal weer mee te bemoeien. Dat merkte ik gister al, was er een uurtje, maar heb al wel een procesverbetering bedacht en daarmee een probleem opgelost. Volgende week is wel de week voor twee van de afgebakende taken (twee van de drie die ik nu kan bedenken) die ik heb en die ik echt alleen uitvoer. Daar zit wel een deadline achter en dat mocht op zich ook niet, maar verder kan ik niks bedenken. Zal het wel met mijn baas overleggen.
De enige opdracht die ik van de psycholoog heb gekregen is dat ik elke dag een half uur moet wandelen en dat ik een minder hersenbelastende hobby moet zoeken.
Ik heb twee volledige sessies met de psych gehad over mijn jeugd en we hebben toen een samen een stamboom gemaakt en het over alle personen gehad die daarin voorkwamen. Op zich lijkt dat dus wel op de opdrachten van Toffe, maar dan daar samen ipv zelf op papier.
Toffe, ik schrijf voor mezelf in een dagboek en ik gebruik daar A5 ringbanden van de Hema voor. Ik vind ze wel mooi en een ringband schrijft prettiger dan een gewoon schrift vind ik. Misschien is dat ook iets voor jou?
Ik was ook wel enorm opgelicht toen ik bij de bedrijfsarts vandaan kwam. Ik had er toch wel erg tegen op gezien. Afgebakende taken gaan doen zal inderdaad lastig zijn. Ten eerste omdat ik eigenlijk niet veel afgebakende taken heb en ten tweede omdat ik erg de neiging heb om me overal weer mee te bemoeien. Dat merkte ik gister al, was er een uurtje, maar heb al wel een procesverbetering bedacht en daarmee een probleem opgelost. Volgende week is wel de week voor twee van de afgebakende taken (twee van de drie die ik nu kan bedenken) die ik heb en die ik echt alleen uitvoer. Daar zit wel een deadline achter en dat mocht op zich ook niet, maar verder kan ik niks bedenken. Zal het wel met mijn baas overleggen.
De enige opdracht die ik van de psycholoog heb gekregen is dat ik elke dag een half uur moet wandelen en dat ik een minder hersenbelastende hobby moet zoeken.
Ik heb twee volledige sessies met de psych gehad over mijn jeugd en we hebben toen een samen een stamboom gemaakt en het over alle personen gehad die daarin voorkwamen. Op zich lijkt dat dus wel op de opdrachten van Toffe, maar dan daar samen ipv zelf op papier.
Toffe, ik schrijf voor mezelf in een dagboek en ik gebruik daar A5 ringbanden van de Hema voor. Ik vind ze wel mooi en een ringband schrijft prettiger dan een gewoon schrift vind ik. Misschien is dat ook iets voor jou?
zondag 3 oktober 2010 om 18:41
Wat een rust hier. Iedereen druk en gelukkig?
Ik zie nu dat het balkje verandert is in een stukje tekst. Mijn vorige bericht slaat nu dus nergens meer op. Als je de tekst in kopieert in je adresbalk, kom je er vast ook wel.
Hier leuk weekend gehad. Gister en vandaag weggeweest, dus wel druk, maar was beide dagen heel gezellig. Komende week ook nog wat leuke activiteiten gepland. Ik moet van de bedrijfsarts het huis uit, dus dat ga ik dan maar braaf doen .
Ik heb via marktplaats een crosstrainer gekocht, dus ik kan straks lekker thuis bewegen en langzaam opbouwen.
Ik zie nu dat het balkje verandert is in een stukje tekst. Mijn vorige bericht slaat nu dus nergens meer op. Als je de tekst in kopieert in je adresbalk, kom je er vast ook wel.
Hier leuk weekend gehad. Gister en vandaag weggeweest, dus wel druk, maar was beide dagen heel gezellig. Komende week ook nog wat leuke activiteiten gepland. Ik moet van de bedrijfsarts het huis uit, dus dat ga ik dan maar braaf doen .
Ik heb via marktplaats een crosstrainer gekocht, dus ik kan straks lekker thuis bewegen en langzaam opbouwen.
zondag 3 oktober 2010 om 21:30
Hoi Hoi,,
Ja ik ben ook druk geweest dit weekend.
Had 2 verjaardagen, van familie dus kon niet afzeggen, nouja kon wel maar wilde ik niet. daarbij, bij familie kan ik gewoon mezelf zijn en weten er ook vanaf. maar eerlijk is eerlijk...het was te druk achteraf gezien.
het was wel leuk en gezellig hoor, maar heel vermoeiend
morgen moet ik beginnen..en het is echt heel dubbel. ik wil er niet tegenop zien, maar doe het wel. en ik weet dat ik als extra ben en dat als ik later ben of eerder weg ga dat ze dan geen commentaar mogen hebben, maar..maar...maar..
nou goed jullie zullen het zelf wel in kunnen vullen.
ik ben nu echt doodmoe en ga zo maar eens naar bed.
ik zal morgen laten weten hoe het was.
groetjes
Ja ik ben ook druk geweest dit weekend.
Had 2 verjaardagen, van familie dus kon niet afzeggen, nouja kon wel maar wilde ik niet. daarbij, bij familie kan ik gewoon mezelf zijn en weten er ook vanaf. maar eerlijk is eerlijk...het was te druk achteraf gezien.
het was wel leuk en gezellig hoor, maar heel vermoeiend
morgen moet ik beginnen..en het is echt heel dubbel. ik wil er niet tegenop zien, maar doe het wel. en ik weet dat ik als extra ben en dat als ik later ben of eerder weg ga dat ze dan geen commentaar mogen hebben, maar..maar...maar..
nou goed jullie zullen het zelf wel in kunnen vullen.
ik ben nu echt doodmoe en ga zo maar eens naar bed.
ik zal morgen laten weten hoe het was.
groetjes
maandag 4 oktober 2010 om 01:09
Toffe,
Ik kan me heel goed voorstellen dat je er tegen op ziet om naar je werk te gaan. Ik was afgelopen vrijdag ook nerveus en dan kwam ik alleen maar om even met mijn baas te kletsen en naar de bedrijfsarts te gaan.
Het viel mij 100% mee en ik voelde me echt thuis toen ik het gebouw binnen stapte. Op dat moment besefte ik nog meer dat ik mijn werk echt heel leuk vind, maar ook dat het het niet waard is om mijn eigen leven er onder geschikt aan te stellen (snap je wat ik bedoel). Het was heerlijk om er weer te zijn en mijn collega's te zien en te spreken, maar het werk was ook gewoon doorgegaan en er waren geen rampen gebeurd. Niet alles ging helemaal efficiënt en daar heb ik wel snel wat verandering in gebracht, maar goed zonder mij waren ze er uiteindelijk ook wel uitgekomen (desnoods was er een blijk uitzendkrachten open getrokken zoals een collega van mij dat wel eens zegt).
Ik merk heel erg dat ik weer meer energie begin te krijgen en ik kan en wil dus veel meer. Ik kan nu dus ook niet slapen van alle plannen die ik in mijn hoofd heb voor de komende week. Ik ben er een uurtje geleden na twee uur piekeren dus maar weer uitgegaan om te gaan schrijven. Heb dus al een uur zitten schrijven. Ik zag nu ineens mijn laptop op tafel liggen en heb dus midden in een zin mijn schrift weggelegd om hier even te kijken. Zelf bij schrijven heb ik nog niet genoeg concentratievermogen om dat lang volte houden en ben ik dus zo afgeleid. De plannen voor de komende week zullen dus ook wel niet allemaal uitgevoerd gaan worden, want het is allemaal best veel wat ik wil en ik kan nog niet lang geconcentreerd met één ding bezig zijn.
Ik ga nog maar even verder schrijven en dan nog een nieuwe poging doen om te gaan slapen. Morgen komen de schilders weer dus ik moet wel om acht uur klaar zijn om ze te ontvangen en de deur en ramen voor ze open te zetten. Dat betekent dus maximaal een uurtje of vijf slaap vannacht. Volgens mij kan ik dan alle plannen voor morgen nu wel vast op mijn buik schrijven, dat wordt helemaal niks na zo'n korte nacht.
Succes morgen op je werk Toffe. En bij de psycholoog.Is het nog gelukt met je verhaal en de overige opdrachten?
Ik kan me heel goed voorstellen dat je er tegen op ziet om naar je werk te gaan. Ik was afgelopen vrijdag ook nerveus en dan kwam ik alleen maar om even met mijn baas te kletsen en naar de bedrijfsarts te gaan.
Het viel mij 100% mee en ik voelde me echt thuis toen ik het gebouw binnen stapte. Op dat moment besefte ik nog meer dat ik mijn werk echt heel leuk vind, maar ook dat het het niet waard is om mijn eigen leven er onder geschikt aan te stellen (snap je wat ik bedoel). Het was heerlijk om er weer te zijn en mijn collega's te zien en te spreken, maar het werk was ook gewoon doorgegaan en er waren geen rampen gebeurd. Niet alles ging helemaal efficiënt en daar heb ik wel snel wat verandering in gebracht, maar goed zonder mij waren ze er uiteindelijk ook wel uitgekomen (desnoods was er een blijk uitzendkrachten open getrokken zoals een collega van mij dat wel eens zegt).
Ik merk heel erg dat ik weer meer energie begin te krijgen en ik kan en wil dus veel meer. Ik kan nu dus ook niet slapen van alle plannen die ik in mijn hoofd heb voor de komende week. Ik ben er een uurtje geleden na twee uur piekeren dus maar weer uitgegaan om te gaan schrijven. Heb dus al een uur zitten schrijven. Ik zag nu ineens mijn laptop op tafel liggen en heb dus midden in een zin mijn schrift weggelegd om hier even te kijken. Zelf bij schrijven heb ik nog niet genoeg concentratievermogen om dat lang volte houden en ben ik dus zo afgeleid. De plannen voor de komende week zullen dus ook wel niet allemaal uitgevoerd gaan worden, want het is allemaal best veel wat ik wil en ik kan nog niet lang geconcentreerd met één ding bezig zijn.
Ik ga nog maar even verder schrijven en dan nog een nieuwe poging doen om te gaan slapen. Morgen komen de schilders weer dus ik moet wel om acht uur klaar zijn om ze te ontvangen en de deur en ramen voor ze open te zetten. Dat betekent dus maximaal een uurtje of vijf slaap vannacht. Volgens mij kan ik dan alle plannen voor morgen nu wel vast op mijn buik schrijven, dat wordt helemaal niks na zo'n korte nacht.
Succes morgen op je werk Toffe. En bij de psycholoog.Is het nog gelukt met je verhaal en de overige opdrachten?
maandag 4 oktober 2010 om 11:29
Hoi,
nou ik heb het gehad,en opzich viel het wel mee.
was best gezellig en ik heb dab wel stommetjes werk gedaan, maar je zag wel resultaar en dat geeft wel een heel fijn gevoel.
ik ben wel helemaal doodop nu. morgen heb ik weer 2 afspraken en ga dus niet werken, woensdag wilde ik eigenlijk vrij houden, maar dan kom ik weer in de knoei met werk. donderdag en vrijdag is er namelijk niemand die ik ken en dan wil ik nog niet gaan. dus ik ga woensdag werken en dan vind ik het genoeg voor deze week. ik hoop dat de arbo daar begrip voor heeft, zo niet jammer dan.
ze waren wel heel relaxed, ze zei tegen me dat ik gewoon moet kijken wanneer ik kom en hoelaat, ze rekenen niet op me. dus dat is wel een stuk rustgevender. vanmorgen heb ik me gruwelijk verslapen. net als jij abc, kon ik niet slapen en ben ik tot 2 uur aan het schrijven geweest, daarna nog een stuk in mijn boek gelezen, viel geloof ik pas om 3 uur in slaap. om kwart over 8 werd er aan gebeld door buurmeisje, die kwam mijn dochter halen om naar school te gaan. ik dacht ff dat he nog zondag was dus werd ff pissig..wie staat er zo vroeg aan te bellen op zondag, dacht ik. maar het was dus maandag en moesten dus ontzettend haasten. nou ja uiteindelijk allemaal goed gekomen waren iets te laat op school.
maar goed nu ben ik dus echt zo moe. kinders komen zo thuis en als ze weer ops chool zitten ga ik ff op de bank of op bed liggen.
nou ik heb het gehad,en opzich viel het wel mee.
was best gezellig en ik heb dab wel stommetjes werk gedaan, maar je zag wel resultaar en dat geeft wel een heel fijn gevoel.
ik ben wel helemaal doodop nu. morgen heb ik weer 2 afspraken en ga dus niet werken, woensdag wilde ik eigenlijk vrij houden, maar dan kom ik weer in de knoei met werk. donderdag en vrijdag is er namelijk niemand die ik ken en dan wil ik nog niet gaan. dus ik ga woensdag werken en dan vind ik het genoeg voor deze week. ik hoop dat de arbo daar begrip voor heeft, zo niet jammer dan.
ze waren wel heel relaxed, ze zei tegen me dat ik gewoon moet kijken wanneer ik kom en hoelaat, ze rekenen niet op me. dus dat is wel een stuk rustgevender. vanmorgen heb ik me gruwelijk verslapen. net als jij abc, kon ik niet slapen en ben ik tot 2 uur aan het schrijven geweest, daarna nog een stuk in mijn boek gelezen, viel geloof ik pas om 3 uur in slaap. om kwart over 8 werd er aan gebeld door buurmeisje, die kwam mijn dochter halen om naar school te gaan. ik dacht ff dat he nog zondag was dus werd ff pissig..wie staat er zo vroeg aan te bellen op zondag, dacht ik. maar het was dus maandag en moesten dus ontzettend haasten. nou ja uiteindelijk allemaal goed gekomen waren iets te laat op school.
maar goed nu ben ik dus echt zo moe. kinders komen zo thuis en als ze weer ops chool zitten ga ik ff op de bank of op bed liggen.
maandag 4 oktober 2010 om 11:45
Dat slapen is niet meer echt goed gelukt vannacht. Ik lag om kwart voor vier nog wakker. Ik heb ik mijn hoofd de hele bovenverdieping geschilderd, laminaat gelegd en zelf passende kasten gemaakt onder het schuine dak (en dat met twee linker handen). Ik kan het allemaal wel bedenken, maar echt zelf doen is toch een stuk moeilijker. Op tv lijkt het heel makkelijk om een muur te sausen, maar dat vond ik toch echt wel heel lastig toen ik dat afgelopen jaar voor het eerst zelf probeerde. Gelukkig kan mijn vriend dat wel goed.
Voor zeven uur maakte mijn vriend me al weer wakker (die had niks gemerkt van mijn gespook vannacht) dus maar drie uurtjes slaap gehad vannacht. Ik moet wel zeggen dat ik nog wonderbaarlijk goed functioneer. Kan mijn ogen redelijk open houden en ben zelfs al in de garage bezig geweest met opruimen. Dat is een van de dingen die ik voor deze week bedacht had, ik wil mijn auto er graag weer in zodra het gaat vriezen (ik haat ijskrabben), maar dan zal er wel eerst heel veel rotzooi uit moeten. We hebben begin van het jaar de zolder verbouwd en heel veel troep van zolder staat nu nog in de garage te wachten tot het naar het oud papier kan of naar de stort. Het begint nu weer een beetje overzichtelijk te worden in de garage. Ik ben bezig om de spullen te sorteren en dan kan ik van de week zelf wel wat wegbrengen. In ieder geval het oud papier wel (veel lege dozen van apparatuur, nu netjes in stukken gesneden en in de stevigste dozen gestopt). Dozen karton zijn niet zo zwaar, dus dat kan ik zelf wel.
Mijn vriend vindt het nog niet zo'n goed idee dat ik zoveel bezig ben met opruimen en dingen doen die nuttig zijn. Hij vindt dat ik leuke ontspannende dingen moet doen en rustig moet gaan zitten om te denken en te voelen. Ik vind het echter heerlijk om lekker in mijn eigen tempo op mijn manier bezig te zijn in de garage. Pauze nemen als ik daar zin in heb en gewoon doen zoals ik het in mijn hoofd heb zonder dat uit te hoeven leggen. Samenwerken lukt me op dit moment niet zo heel goed, omdat ik zo vreselijk chaotisch bezig ben soms en dat is voor een ander niet echt te volgen. Zit weinig structuur in en gaat ook totaal niet efficiënt, maar het gaat uiteindelijk om het eindresultaat.
Hoe was het op je werk, Toffe?
Voor zeven uur maakte mijn vriend me al weer wakker (die had niks gemerkt van mijn gespook vannacht) dus maar drie uurtjes slaap gehad vannacht. Ik moet wel zeggen dat ik nog wonderbaarlijk goed functioneer. Kan mijn ogen redelijk open houden en ben zelfs al in de garage bezig geweest met opruimen. Dat is een van de dingen die ik voor deze week bedacht had, ik wil mijn auto er graag weer in zodra het gaat vriezen (ik haat ijskrabben), maar dan zal er wel eerst heel veel rotzooi uit moeten. We hebben begin van het jaar de zolder verbouwd en heel veel troep van zolder staat nu nog in de garage te wachten tot het naar het oud papier kan of naar de stort. Het begint nu weer een beetje overzichtelijk te worden in de garage. Ik ben bezig om de spullen te sorteren en dan kan ik van de week zelf wel wat wegbrengen. In ieder geval het oud papier wel (veel lege dozen van apparatuur, nu netjes in stukken gesneden en in de stevigste dozen gestopt). Dozen karton zijn niet zo zwaar, dus dat kan ik zelf wel.
Mijn vriend vindt het nog niet zo'n goed idee dat ik zoveel bezig ben met opruimen en dingen doen die nuttig zijn. Hij vindt dat ik leuke ontspannende dingen moet doen en rustig moet gaan zitten om te denken en te voelen. Ik vind het echter heerlijk om lekker in mijn eigen tempo op mijn manier bezig te zijn in de garage. Pauze nemen als ik daar zin in heb en gewoon doen zoals ik het in mijn hoofd heb zonder dat uit te hoeven leggen. Samenwerken lukt me op dit moment niet zo heel goed, omdat ik zo vreselijk chaotisch bezig ben soms en dat is voor een ander niet echt te volgen. Zit weinig structuur in en gaat ook totaal niet efficiënt, maar het gaat uiteindelijk om het eindresultaat.
Hoe was het op je werk, Toffe?
maandag 4 oktober 2010 om 22:18
abc, ik denk dat we tegelijk aan het schrijven waren haha want hierboven staat hoe het op werk was haha.
vanavond bij psych geweest. nog niet iets concreets bepraat, misschien stel ik het me ook wel heel anders voor hoor, maar w ehebben mn vragen lijst door gelopen. hij was het er niet mee eens dat ik aan het werk was, maar ja hij kan er nu ook niets aan doen. hij zei dat ik het maar moest proberen, maar absoluut de uren nog niet uitbereiden en als het echt niet gaat niet door gaan.
kortom was op zich een prettig gesprek,maar heb nog neit het idee dat we iets aan het behandelen zijn..maar ja misschien ook wel haha.
vanavond bij psych geweest. nog niet iets concreets bepraat, misschien stel ik het me ook wel heel anders voor hoor, maar w ehebben mn vragen lijst door gelopen. hij was het er niet mee eens dat ik aan het werk was, maar ja hij kan er nu ook niets aan doen. hij zei dat ik het maar moest proberen, maar absoluut de uren nog niet uitbereiden en als het echt niet gaat niet door gaan.
kortom was op zich een prettig gesprek,maar heb nog neit het idee dat we iets aan het behandelen zijn..maar ja misschien ook wel haha.
dinsdag 5 oktober 2010 om 08:41
Toffe,
Ik denk ook dat we tegelijk aan het schrijven waren. Ik had je berichtje nog niet gelezen. Fijn dat het toch wel meeviel. En als jij donderdag en vrijdag niet heen wil, moet je dat gewoon niet doen. Jij gaat nu werken voor jezelf, niet voor iemand anders.
Bij de psych duurde het bij mij vier sessies voor ze echt met een behandelplan kwam. Eerste paar keer waren echt kennismaking en intake. De psych moet een beeld van je krijgen en van je manier van denken voordat hij weet hoe hij je kan helpen. Mijn psych is ook erg tegen werken nog. Ik heb ook nog steeds niet echt het idee dat mijn osych iets aan het behandelen is. Volgens mij wordt het ook niet veel heel anders. Ze probeert me vooral aan het denken en voelen te zetten. Ik zal zelf mijn gedrag moeten veranderen en eerlijk zijn in wat ik voel en wil, dat kan zij niet voor me doen. Daar kan ze me hooguit handvatten voor geven met me over praten.
Ik denk ook dat we tegelijk aan het schrijven waren. Ik had je berichtje nog niet gelezen. Fijn dat het toch wel meeviel. En als jij donderdag en vrijdag niet heen wil, moet je dat gewoon niet doen. Jij gaat nu werken voor jezelf, niet voor iemand anders.
Bij de psych duurde het bij mij vier sessies voor ze echt met een behandelplan kwam. Eerste paar keer waren echt kennismaking en intake. De psych moet een beeld van je krijgen en van je manier van denken voordat hij weet hoe hij je kan helpen. Mijn psych is ook erg tegen werken nog. Ik heb ook nog steeds niet echt het idee dat mijn osych iets aan het behandelen is. Volgens mij wordt het ook niet veel heel anders. Ze probeert me vooral aan het denken en voelen te zetten. Ik zal zelf mijn gedrag moeten veranderen en eerlijk zijn in wat ik voel en wil, dat kan zij niet voor me doen. Daar kan ze me hooguit handvatten voor geven met me over praten.
woensdag 6 oktober 2010 om 09:03
Goedemorgen,
Gister bij de psych was best lastig. Ik mag (moet) tegenwoordig zelf aangeven waar ik over wil praten en ik had iets bedacht en dat bleek toch wel moeilijker om over te praten dan ik gedacht had. Ik kwam er dus niet helemaal uit en zat dus al snel ik tranen. Gelukkig vond ze dat niet erg en vond ze het ook heel logisch dat ik het moeilijk had met de situatie waar ik over wou praten.
Ik heb gister ook het rapport van de bedrijfsarts gekregen. ik ben het niet helemaal eens met de beperkingen die hij heeft opgeschreven. Er staan dingen bij die ik niet gezegd heb en waar ik volgens mij ook geen last van heb, maar het advies dat erin staat ben ik het wel mee eens. Vanmiddag dus maar even mijn baas bellen om te vragen wat hij ervan vindt en of ik het moet laten veranderen of gewoon zo moet laten staan. Bovendien moeten er afspraken gemaakt worden over werkbezoekjes. Het is best erg, maar deze week heb ik eigenlijk niet eens tijd om te gaan werken. Ik plan tegenwoordig zo min mogelijk twee dingen op een dag en deze week had ik elke dag al iets staan. Misschien morgenvroeg maar langs het werk voor ik naar het ziekenhuis moet.
Gister bij de psych was best lastig. Ik mag (moet) tegenwoordig zelf aangeven waar ik over wil praten en ik had iets bedacht en dat bleek toch wel moeilijker om over te praten dan ik gedacht had. Ik kwam er dus niet helemaal uit en zat dus al snel ik tranen. Gelukkig vond ze dat niet erg en vond ze het ook heel logisch dat ik het moeilijk had met de situatie waar ik over wou praten.
Ik heb gister ook het rapport van de bedrijfsarts gekregen. ik ben het niet helemaal eens met de beperkingen die hij heeft opgeschreven. Er staan dingen bij die ik niet gezegd heb en waar ik volgens mij ook geen last van heb, maar het advies dat erin staat ben ik het wel mee eens. Vanmiddag dus maar even mijn baas bellen om te vragen wat hij ervan vindt en of ik het moet laten veranderen of gewoon zo moet laten staan. Bovendien moeten er afspraken gemaakt worden over werkbezoekjes. Het is best erg, maar deze week heb ik eigenlijk niet eens tijd om te gaan werken. Ik plan tegenwoordig zo min mogelijk twee dingen op een dag en deze week had ik elke dag al iets staan. Misschien morgenvroeg maar langs het werk voor ik naar het ziekenhuis moet.
