Psyche
alle pijlers
Depressief van angst
donderdag 16 september 2010 om 12:57
Hallo lieve Viva-forummers,
Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen, dus ik val maar meteen met de deur in huis: Ik ben mezelf kwijt. Ik ben het vechten zat, en wil gewoon die knop omdraaien zodat ik weer helemaal normaal ben.
Van jongs af aan heb ik al last van hyperventilatie. Op mijn 9e voor het eerst bij een mensendieck gelopen. Op mijn 19e een angststoornis gekregen en cognitieve gedragstherapie gehad. Op mijn 21e heb ik ademhalingstherapie gehad vanwege chronische hyperventilatie. In die tussentijden ging het best goed met me. Ik ondernam veel, ging rustig in mijn eentje op reis en was gewoon lekker aan het genieten van mijn leven.
Nu ben ik 22 en ben ik zo diep gezonken dat ik geen uitgang meer zie. Sinds ruim een jaar woon ik op kamers, en in dat jaar heb ik mezelf ontwikkeld tot wie ik nu ben. Ik studeer niet meer, ik werk niet meer. Ik durf niks meer en doe dus ook vrijwel niks meer. Dit komt doordat ik continue hyperventileer, ben bezeten van angst voor in feite alles en daardoor ook nog depressief geraakt. Ik ben weer begonnen met cognitieve gedragstherapie en ga maandag naar een fysiotherapeut om mijn ademhaling weer volgens normale banen te laten lopen.
Maar ik zie het gewoon niet meer zitten. Ik woon half bij mijn ouders omdat ik niet alleen durf en kan zijn. Maar doordat zij zo ver weg wonen van mijn eigen huis kan ik ook niks opbouwen. Ik wil best wel een paar uurtjes werken, maar waar? Bij mijn ouders in de buurt? Of bij mijn eigen huis? Dit geldt ook voor cursussen die ik wil volgen, sporten etc. Doordat ik zo ben geïsoleerd durf ik niet eens meer boodschappen te doen, laat staan een rondje fietsen. De psycholoog zit in de stad waar ik woon, dus daar moet ik elke 2 weken naar toe. Ik leef uit een koffer en pendel steeds heen en weer in volle angst, want reizen gaat ook absoluut niet vanzelf. Ik zoek een plek om echt tot rust te komen. Een vertrouwde plek waar ik alles echt weer stap voor stap kan gaan oppakken. Mijn ouders zijn me zat, en in mijn eigen huis zit ik de hele dag in spanning omdat ik domweg naar buiten moet om mezelf te kunnen onderhouden.
Het verhaal is nu wel even lang genoeg. Ik ben even m'n ei kwijt.
En ik zoek nu de gouden tip, lotgenoten of gewoon mensen die me heel even laten lachen.
Chocolate87
Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen, dus ik val maar meteen met de deur in huis: Ik ben mezelf kwijt. Ik ben het vechten zat, en wil gewoon die knop omdraaien zodat ik weer helemaal normaal ben.
Van jongs af aan heb ik al last van hyperventilatie. Op mijn 9e voor het eerst bij een mensendieck gelopen. Op mijn 19e een angststoornis gekregen en cognitieve gedragstherapie gehad. Op mijn 21e heb ik ademhalingstherapie gehad vanwege chronische hyperventilatie. In die tussentijden ging het best goed met me. Ik ondernam veel, ging rustig in mijn eentje op reis en was gewoon lekker aan het genieten van mijn leven.
Nu ben ik 22 en ben ik zo diep gezonken dat ik geen uitgang meer zie. Sinds ruim een jaar woon ik op kamers, en in dat jaar heb ik mezelf ontwikkeld tot wie ik nu ben. Ik studeer niet meer, ik werk niet meer. Ik durf niks meer en doe dus ook vrijwel niks meer. Dit komt doordat ik continue hyperventileer, ben bezeten van angst voor in feite alles en daardoor ook nog depressief geraakt. Ik ben weer begonnen met cognitieve gedragstherapie en ga maandag naar een fysiotherapeut om mijn ademhaling weer volgens normale banen te laten lopen.
Maar ik zie het gewoon niet meer zitten. Ik woon half bij mijn ouders omdat ik niet alleen durf en kan zijn. Maar doordat zij zo ver weg wonen van mijn eigen huis kan ik ook niks opbouwen. Ik wil best wel een paar uurtjes werken, maar waar? Bij mijn ouders in de buurt? Of bij mijn eigen huis? Dit geldt ook voor cursussen die ik wil volgen, sporten etc. Doordat ik zo ben geïsoleerd durf ik niet eens meer boodschappen te doen, laat staan een rondje fietsen. De psycholoog zit in de stad waar ik woon, dus daar moet ik elke 2 weken naar toe. Ik leef uit een koffer en pendel steeds heen en weer in volle angst, want reizen gaat ook absoluut niet vanzelf. Ik zoek een plek om echt tot rust te komen. Een vertrouwde plek waar ik alles echt weer stap voor stap kan gaan oppakken. Mijn ouders zijn me zat, en in mijn eigen huis zit ik de hele dag in spanning omdat ik domweg naar buiten moet om mezelf te kunnen onderhouden.
Het verhaal is nu wel even lang genoeg. Ik ben even m'n ei kwijt.
En ik zoek nu de gouden tip, lotgenoten of gewoon mensen die me heel even laten lachen.
Chocolate87
zaterdag 2 oktober 2010 om 16:17
Dankje Babouschka 
Ik vertrouw er ook op dat het goed komt, maar ik moet eerst die periode daarvoor nog door, en dát vind ik het ensgte van alles. Ik ben vandaag ook zo vreselijk moe, ik probeer wel vanalles te doen, maar de tijd gaat zo langzaam! Ik ben ook alweer gespannen voor de 2e pil, want na eentje merk ik waarchijnlijk niet zo veel, maar na 2 kan het al meer zijn...
Ik vertrouw er ook op dat het goed komt, maar ik moet eerst die periode daarvoor nog door, en dát vind ik het ensgte van alles. Ik ben vandaag ook zo vreselijk moe, ik probeer wel vanalles te doen, maar de tijd gaat zo langzaam! Ik ben ook alweer gespannen voor de 2e pil, want na eentje merk ik waarchijnlijk niet zo veel, maar na 2 kan het al meer zijn...
zaterdag 2 oktober 2010 om 20:42
Tuurlijk kun je slapen. Je bent veel te gefocust op wat er in je lijf gebeurt. Wat maakt het uit waar je misselijk van bent. Het zit allemaal tussen de oortjes en is heel moeilijk te negeren voor jou. Misschien valt het allemaal mee joh. Beetje afleiding zoeken, Muziekje, wat lezen...tis niet makkelijk maar wel proberen hoor. Vanaf nu kan het alleen maar beter gaan!
zondag 3 oktober 2010 om 07:59
Heb je goed geslapen chocolate? En het contact met je ouders?
Bij mij wordt het de laatste 2 dagen weer wat erger. Heb zo'n zenuwachtig gevoel in mijn buik. Ook voel ik me wat grieperig en ik ben de laatste weken, voor mijn doen, ontzettend druk geweest omdat ik me zo goed voelde. Een beetje een opgefokt gevoel/opgejaagd. Zo'n gevoel dat als het niet gaat zoals ik in mijn hoofd heb, ik ontplof ofzo.
Ik zie een beetje (boel) op tegen deze dag. Ik ben er, zoals je ziet aan het tijdsstip vroeg bij voor de zondag. Het hele huis slaapt nog.
Eerst moet ik met dochtertje naar zwemles in een andere stad (9 uur in het water liggen tot 12 uur), dan de twee jongens afleveren bij opa en oma. Dan snel boodschappen doen en dan dochter halen van zwemles. Boodschappen thuis afleveren. Jongens weer halen, dan koken (ik krijg eters), omkleden en dan komt de visite al. Het zijn vrienden van ons met 2 kleine kinderen. Onze kinderen vinden het natuurlijk geweldig maar god, wat zal het een drukte worden. Bij elkaar zijn het wel 5 kinderen. En het zijn allemaal de drukke varianten, zeg maar . Man moet vandaag even naar de beurs dus daar heb ik ook niet veel aan. Die komt thuis op het moment dat de visite binnenkomt.
Ik ga echt een mantra opvoeren vandaag tegen mezelf; stap voor stap en alles rustig doen, niet opgefokt raken als kinderen treuzelen etc.
Pfff, slepen jullie me de dag door?
Liefs sal
Bij mij wordt het de laatste 2 dagen weer wat erger. Heb zo'n zenuwachtig gevoel in mijn buik. Ook voel ik me wat grieperig en ik ben de laatste weken, voor mijn doen, ontzettend druk geweest omdat ik me zo goed voelde. Een beetje een opgefokt gevoel/opgejaagd. Zo'n gevoel dat als het niet gaat zoals ik in mijn hoofd heb, ik ontplof ofzo.
Ik zie een beetje (boel) op tegen deze dag. Ik ben er, zoals je ziet aan het tijdsstip vroeg bij voor de zondag. Het hele huis slaapt nog.
Eerst moet ik met dochtertje naar zwemles in een andere stad (9 uur in het water liggen tot 12 uur), dan de twee jongens afleveren bij opa en oma. Dan snel boodschappen doen en dan dochter halen van zwemles. Boodschappen thuis afleveren. Jongens weer halen, dan koken (ik krijg eters), omkleden en dan komt de visite al. Het zijn vrienden van ons met 2 kleine kinderen. Onze kinderen vinden het natuurlijk geweldig maar god, wat zal het een drukte worden. Bij elkaar zijn het wel 5 kinderen. En het zijn allemaal de drukke varianten, zeg maar . Man moet vandaag even naar de beurs dus daar heb ik ook niet veel aan. Die komt thuis op het moment dat de visite binnenkomt.
Ik ga echt een mantra opvoeren vandaag tegen mezelf; stap voor stap en alles rustig doen, niet opgefokt raken als kinderen treuzelen etc.
Pfff, slepen jullie me de dag door?
Liefs sal
zondag 3 oktober 2010 om 10:50
Salle, ik herken het hoor! Ik voel me ook vaak zo. Ik denk dat het boosheid is omdat je baalt dat je weer zo'n gevoel hebt. Tenminste, dat heb ik vaak. Doe lekker alles rustig aan vandaag, het is zondag en mooi weer! Ik denk aan je!
Ik heb wel goed geslapen, kon eerst niet zo goed in slaap komen, was erg onrustig, maar daarna wel doorgeslapen. Nu alleen enorm onrustig. 2e pil bij het ontbijt genomen en ook goed ontbeten maar ik voel me enorm slap en draaierig. Ook af en toe een vlaag misselijkheid, deze duurt gelukkig niet lang. Komt er ook nog eens bij dat ik net ongesteld ben geworden, dan voel ik me nooit helemaal geweldig. Ik ga wel proberen zoveel mogelijk afleiding te zoeken vandaag. Heb tot nu toe nog geen domperidon genomen, maar misschien doe ik dit vanavond wel zodat ik dan wat rustiger kan blijven... Ik hoop dat het me lukt vandaag!
Ik heb wel goed geslapen, kon eerst niet zo goed in slaap komen, was erg onrustig, maar daarna wel doorgeslapen. Nu alleen enorm onrustig. 2e pil bij het ontbijt genomen en ook goed ontbeten maar ik voel me enorm slap en draaierig. Ook af en toe een vlaag misselijkheid, deze duurt gelukkig niet lang. Komt er ook nog eens bij dat ik net ongesteld ben geworden, dan voel ik me nooit helemaal geweldig. Ik ga wel proberen zoveel mogelijk afleiding te zoeken vandaag. Heb tot nu toe nog geen domperidon genomen, maar misschien doe ik dit vanavond wel zodat ik dan wat rustiger kan blijven... Ik hoop dat het me lukt vandaag!
zondag 3 oktober 2010 om 19:52
Vandaag toch 2x domperidon genomen. Maar volgens mij is dat toch niet zo nodig als ik dacht. Je moet het ongeveer 15 min. voor het eten nemen, maar mijn eten is dus ook bijna meteen door mijn maag heb ik het idee. Dus gelijk weer honger! Morgen eerst zonder proberen, en als ik het echt niet trek neem ik er misschien weer eentje...
Ben nu vooral erg moe en draaierig. Maar heb wel 3x een rondje gefietst en geschilderd! Vanavond maar weer vroeg naar bed, ben benieuwd naar hoe ik me morgen voel!
Ben nu vooral erg moe en draaierig. Maar heb wel 3x een rondje gefietst en geschilderd! Vanavond maar weer vroeg naar bed, ben benieuwd naar hoe ik me morgen voel!
zondag 3 oktober 2010 om 20:29
Chocolat; Dat klinkt als een best aardig dagje of?
Je hebt er goed aan gedaan om afleiding te zoeken, het was ook een heerlijk dagje qua weer vandaag. Komende week ook best aardig weer. Ik voel me dan altijd wat fijner dan met zo'n druilerige grijze dag.
Bruiloft was erg leuk. In eerste instantie nog wel moeilijk gehad en niet fit (oa tijdens eten), maar toen het dansfeest begon ben ik in de flow meegegaan en heb ik alles van me af gedanst. Heerlijk! En vandaag voelde ik me weer goed!
Ik heb dat soort dipjes vaker. Niet echt te relateren aan een bepaalde gebeurtenis, maar het sluipt erin. Meestal een dag of 5 ongeveer. Belangrijk is wel dat ik niet te passief wordt, want dan blijf ik er in hangen.
Salle; ik herken dat gevoel wel ja. Maar het is vooral lichamelijk; alsof er iets in m'n borstkas zit dat naar buiten wilt. Vaak ook wat sneller ademhalen. Als ik een dipje heb, dan baal ik vooral en ben ik soms ook teleurgesteld. Dat het weer niet loopt zoals ik graag zou willen.
Je hebt er goed aan gedaan om afleiding te zoeken, het was ook een heerlijk dagje qua weer vandaag. Komende week ook best aardig weer. Ik voel me dan altijd wat fijner dan met zo'n druilerige grijze dag.
Bruiloft was erg leuk. In eerste instantie nog wel moeilijk gehad en niet fit (oa tijdens eten), maar toen het dansfeest begon ben ik in de flow meegegaan en heb ik alles van me af gedanst. Heerlijk! En vandaag voelde ik me weer goed!
Ik heb dat soort dipjes vaker. Niet echt te relateren aan een bepaalde gebeurtenis, maar het sluipt erin. Meestal een dag of 5 ongeveer. Belangrijk is wel dat ik niet te passief wordt, want dan blijf ik er in hangen.
Salle; ik herken dat gevoel wel ja. Maar het is vooral lichamelijk; alsof er iets in m'n borstkas zit dat naar buiten wilt. Vaak ook wat sneller ademhalen. Als ik een dipje heb, dan baal ik vooral en ben ik soms ook teleurgesteld. Dat het weer niet loopt zoals ik graag zou willen.
zondag 3 oktober 2010 om 22:06
Het was inderdaad wel een aardige dag. Ondanks dat ik vannochtend nog erg onrustig was... Ik durf eigenlijk niet positief te zijn. Ik heb nog maar 2 pillen gehad, en ik lees/hoor toch vaak dat de bijwerkingen pas na een dag of 4/5 beginnen. Tja, daar ben ik natuurlijk weer enorm veel mee bezig... Ik hoop in ieder geval dat ik snel wat rust in m'n kop krijg en dan flink aan mezelf kan werken! Ik ga nu lekker naar bed, ben best wel moe!
zondag 3 oktober 2010 om 22:08
Miesemaus, wat fijn dat je toch nog hebt kunnen genieten van dat feest! Ik weet niet of je het al eens gezegd hebt, maar wat voor angsten heb je precies? Ook angst om over te geven? Of was het iets anders waar je je druk om maakte tijdens het eten?
En ja, dat rare gevoel wat dan in je kruipt herken ik ook wel! Echt zo'n onbestemd gevoel alsof er iets gaat gebeuren, ik word daar altijd erg onrustig van...
En ja, dat rare gevoel wat dan in je kruipt herken ik ook wel! Echt zo'n onbestemd gevoel alsof er iets gaat gebeuren, ik word daar altijd erg onrustig van...
maandag 4 oktober 2010 om 02:59
Hier ging het "goed" vandaag.
Ik heb vanmorgen 4 uur in de auto gezeten. Halen/brengen/halen vd kinderen. Over een A1 met wegwerkzaamheden en mooi weer betekende filerijden. Ik kwam dus gesloopt thuis rond 12.30 uur. In de auto kreeg ik hyperventilatie maar met ademhalingsoefeningen had ik het onder controle. Gelukkig was man al thuis en ben ik een uur mijn bed ingedoken. Heb een uur heerlijk goed geslapen, dat deed wonderen.
Boodschappen gedaan en daar was de visite al. Ik had wel last toen de visite er was. Maar heb ergere "aanvallen" gehad, dus das mooi!
Toen om 22 uur mijn bed ingedoken, geslapen als een os. Toen ging manlief om 1 uur naar bed, werd ik wakker van en tadaa, kijk naar het tijdstip van mijn post, ik ben nog wakker (teveel geslapen vandaag denk ik ).
Ik viel net bijna in slaap maar dacht een inbreker te horen, t was de hamster
T lekkere is dat ik nu niet werk dus geen stress om het niet kunnen slapen, slaap morgen wel een uurtje bij als de kinderen op school zijn. Voorheen kon ik woedend worden als ik niet kon slapen en de volgende dag moest werken. Dan was ik alleen maar aan het denken hoe ik me de volgende dag wel niet moest voelen met werk, kinderen etc.
Herkenbaar voor jullie?
Ik hoop voor jullie dat jullie lekker liggen te slapen zonder angsten, ik ga het weer proberen!
Liefs Sal
Ik heb vanmorgen 4 uur in de auto gezeten. Halen/brengen/halen vd kinderen. Over een A1 met wegwerkzaamheden en mooi weer betekende filerijden. Ik kwam dus gesloopt thuis rond 12.30 uur. In de auto kreeg ik hyperventilatie maar met ademhalingsoefeningen had ik het onder controle. Gelukkig was man al thuis en ben ik een uur mijn bed ingedoken. Heb een uur heerlijk goed geslapen, dat deed wonderen.
Boodschappen gedaan en daar was de visite al. Ik had wel last toen de visite er was. Maar heb ergere "aanvallen" gehad, dus das mooi!
Toen om 22 uur mijn bed ingedoken, geslapen als een os. Toen ging manlief om 1 uur naar bed, werd ik wakker van en tadaa, kijk naar het tijdstip van mijn post, ik ben nog wakker (teveel geslapen vandaag denk ik ).
Ik viel net bijna in slaap maar dacht een inbreker te horen, t was de hamster
T lekkere is dat ik nu niet werk dus geen stress om het niet kunnen slapen, slaap morgen wel een uurtje bij als de kinderen op school zijn. Voorheen kon ik woedend worden als ik niet kon slapen en de volgende dag moest werken. Dan was ik alleen maar aan het denken hoe ik me de volgende dag wel niet moest voelen met werk, kinderen etc.
Herkenbaar voor jullie?
Ik hoop voor jullie dat jullie lekker liggen te slapen zonder angsten, ik ga het weer proberen!
Liefs Sal
maandag 4 oktober 2010 om 09:49
Salle, wat fijn dat het goed ging! En goed dat je het allemaal onder controle kon houden, ik ben jaloers! En heeeel herkenbaar het boos worden op het feit dat je niet kunt slapen. En van dat boos worden kon ik nog minder goed slapen. Ik sta dan ook altijd steevast super chagerijnig op omdat ik niet kon slapen.
Vannacht wel goed geslapen, maar nu ben ik me toch gespannen! Ik was gisteravond al draaierig en is nog niet over. Ook heb ik continue "opvliegers" het ene moment niets aan de hand, het volgende moment sta ik te zweten en krijg ik een enorm rooie kop. Zorgt bij mij nog voor extra stress, want opeens warm krijgen zijn tekenen van koorts en daar gaan we weer in het cirkeltje...
Voor het ontbijt nog geen domperidon genomen, maar half uur na het ontbijt toch maar gedaan, ik was niet rustig te krijgen en werd misselijk van de spanning. Nu iets rustiger, maar nog steeds die opvliegers. Ben ook nog eens ongesteld, dus maakt het allemaal niet makkelijker!
Gelukkig is het mooi weer vandaag, hoop dan ook zoveel mogelijk afleiding te kunnen vinden en dat de dag dan snel voorbij is!
Vannacht wel goed geslapen, maar nu ben ik me toch gespannen! Ik was gisteravond al draaierig en is nog niet over. Ook heb ik continue "opvliegers" het ene moment niets aan de hand, het volgende moment sta ik te zweten en krijg ik een enorm rooie kop. Zorgt bij mij nog voor extra stress, want opeens warm krijgen zijn tekenen van koorts en daar gaan we weer in het cirkeltje...
Voor het ontbijt nog geen domperidon genomen, maar half uur na het ontbijt toch maar gedaan, ik was niet rustig te krijgen en werd misselijk van de spanning. Nu iets rustiger, maar nog steeds die opvliegers. Ben ook nog eens ongesteld, dus maakt het allemaal niet makkelijker!Gelukkig is het mooi weer vandaag, hoop dan ook zoveel mogelijk afleiding te kunnen vinden en dat de dag dan snel voorbij is!
maandag 4 oktober 2010 om 21:52
Pff, wat een dag! Vanmorgen enorm gespannen, draaierig, misselijk, hoofdpijn en steeds maar hyperventileren. 's Middags daalde dat wat, maar nu is het weer terug. Ben enorm moe, misselijk en draaierig, bah! En aangezien ik gisterochtend ook al zo gespannen was, ben ik weer bang voor morgenochtend! Bah, wat is dit naar zeg!
Heeft iemand enig idee hoelang deze bijwerkingen kunnen duren? En dan bedoel ik vooral het misselijk/draaierig zijn...
Heeft iemand enig idee hoelang deze bijwerkingen kunnen duren? En dan bedoel ik vooral het misselijk/draaierig zijn...
dinsdag 5 oktober 2010 om 09:09
Hoihoi!
Hoe heb je geslapen vanacht?
Als je veel aan het hyperventileren bent (ook chronisch, als je het eigenlijk niet merkt) dan kun je daar misselijk van worden en ook draaierig. Dus het hoeven misschien niet de bijwerkingen van AD te zijn, maar de spanning daarvoor.
Hoevaak heb je contact met je huisarts en psych? Misschien is het een idee om in deze periode van opbouwen wat vaker contact te hebben? Om even je zorgen kwijt te kunnen en vragen te laten beantwoorden?
Ik ben in de periode van opbouw, toen het ook heel slecht ging met me, 2x per week bij de huisarts geweest en 2x bij de psych. Ik vond het fijn dat iemand me weer even gerust kon stellen.
Hoe heb je geslapen vanacht?
Als je veel aan het hyperventileren bent (ook chronisch, als je het eigenlijk niet merkt) dan kun je daar misselijk van worden en ook draaierig. Dus het hoeven misschien niet de bijwerkingen van AD te zijn, maar de spanning daarvoor.
Hoevaak heb je contact met je huisarts en psych? Misschien is het een idee om in deze periode van opbouwen wat vaker contact te hebben? Om even je zorgen kwijt te kunnen en vragen te laten beantwoorden?
Ik ben in de periode van opbouw, toen het ook heel slecht ging met me, 2x per week bij de huisarts geweest en 2x bij de psych. Ik vond het fijn dat iemand me weer even gerust kon stellen.
dinsdag 5 oktober 2010 om 09:49
Vannacht wel weer goed geslapen, gelukkig! Ik ben ook steeds zo moe, dus dan lukt dat wel
Het kan inderdaad ook door de hyperventilatie komen. Heb al jaren last van chronische hyperventilatie. Alleen dat uit zich vaak in draaierig, pijn op de borst en zere linker arm. Vrijwel niet in maag-klachten... Maar het zou inderdaad kunnen!
Voel me vandaag iets minder gejaagd. Wel echt enorm moe en energieloos. Alsof ik net een flinke griep heb gehad en daar nog van aan het bijkomen ben. Wilde geen domperidon nemen, maar net toch gedaan al is het om mijn maag gewoon wat meer te kalmeren. Als ik niet meer zo gejaagd ben ga ik de domperidon weer afbouwen. Nu slik ik er een 's ochtends en een 's avonds. Dan wordt het alleen 's avonds en daarna gewoon niets meer. Vandaag heb ik aardig wat klusjes te doen, hoop dat ik mijn gedachten dan wat kan verzetten en dat ik er ook genoeg energie voor heb!
Ik heb niet veel contact met de huisarts. Over 1,5 week zijn mijn eerste pillen op, en zal dan wel langs moeten komen om te evalueren. De psycholoog zie ik donderdag weer, ga er samen met mijn ouders heen, een groepsgesprek zeg maar. Dat is ook de laatste keer dat ik deze psycholoog zie. De dokter heeft me doorverwezen naar het GGZ voor een tweede-lijn psycholoog. Nog niets van gehoor, helaas... Vrijdag heb ik wel weer een afspraak bij de psychosomatisch-therapeut, dat is gewoon wekelijks.
Het kan inderdaad ook door de hyperventilatie komen. Heb al jaren last van chronische hyperventilatie. Alleen dat uit zich vaak in draaierig, pijn op de borst en zere linker arm. Vrijwel niet in maag-klachten... Maar het zou inderdaad kunnen!
Voel me vandaag iets minder gejaagd. Wel echt enorm moe en energieloos. Alsof ik net een flinke griep heb gehad en daar nog van aan het bijkomen ben. Wilde geen domperidon nemen, maar net toch gedaan al is het om mijn maag gewoon wat meer te kalmeren. Als ik niet meer zo gejaagd ben ga ik de domperidon weer afbouwen. Nu slik ik er een 's ochtends en een 's avonds. Dan wordt het alleen 's avonds en daarna gewoon niets meer. Vandaag heb ik aardig wat klusjes te doen, hoop dat ik mijn gedachten dan wat kan verzetten en dat ik er ook genoeg energie voor heb!
Ik heb niet veel contact met de huisarts. Over 1,5 week zijn mijn eerste pillen op, en zal dan wel langs moeten komen om te evalueren. De psycholoog zie ik donderdag weer, ga er samen met mijn ouders heen, een groepsgesprek zeg maar. Dat is ook de laatste keer dat ik deze psycholoog zie. De dokter heeft me doorverwezen naar het GGZ voor een tweede-lijn psycholoog. Nog niets van gehoor, helaas... Vrijdag heb ik wel weer een afspraak bij de psychosomatisch-therapeut, dat is gewoon wekelijks.
dinsdag 5 oktober 2010 om 10:30
Fijn chocolate dat je goed geslapen hebt!
Hoe is het nou thuis bij je ouders? Trek je het nog?
En van de domperidon neem je, vind ik, helemaal niet veel! 2 per dag. Als het voor jou geruststelt, zou ik het lekker blijven slikken.
Enneh, wat is een psychosomatisch-therapeut? Heb je er wat aan? K ga meteen googlen!
Ik wens je een goede dag! En vind het knap van je, dat je ondanks je moeheid, sufheid, doorgaat met klusjes etc.
Hoe is het nou thuis bij je ouders? Trek je het nog?
En van de domperidon neem je, vind ik, helemaal niet veel! 2 per dag. Als het voor jou geruststelt, zou ik het lekker blijven slikken.
Enneh, wat is een psychosomatisch-therapeut? Heb je er wat aan? K ga meteen googlen!
Ik wens je een goede dag! En vind het knap van je, dat je ondanks je moeheid, sufheid, doorgaat met klusjes etc.
dinsdag 5 oktober 2010 om 11:33
Het gaat opzich nu wel goed bij m'n ouders. Geen erge aanvaringen meer gehad met m'n moeder, gelukkig!
Ik heb even gewiki't voor je over psychosomatiek: http://nl.wikipedia.org/wiki/Psychosomatiek
Ik ben nog maar 2 keer geweest, dus kan er nog niet zoveel over zeggen, maar ik vind het wel een prettige soort van therapie. Ik leer door ontspanningsoefeningen de lichamelijke klachten die ik heb te benoemen. Ik raak namelijk altijd in paniek van elk pijntje. En door ze te benoemen en dus niet te negeren ontspan ik er meer door in plaats van er van in paniek te raken. Al ben ik nog niet zo ver, ben nu vooral veel aan het oefenen om te ontspannen!
Ik ga inderdaad wel door met de klusjes, maar dat gaat echt niet makkelijk! Vooral 's ochtends heb ik er moeite mee. Ik ben echt zo enorm moe en energieloos. En zodra ik iets ga doen word ik draaierig... Nouja, niet zo misselijk gelukkig! En ik hoop dat het snel beter wordt!
Ik heb even gewiki't voor je over psychosomatiek: http://nl.wikipedia.org/wiki/Psychosomatiek
Ik ben nog maar 2 keer geweest, dus kan er nog niet zoveel over zeggen, maar ik vind het wel een prettige soort van therapie. Ik leer door ontspanningsoefeningen de lichamelijke klachten die ik heb te benoemen. Ik raak namelijk altijd in paniek van elk pijntje. En door ze te benoemen en dus niet te negeren ontspan ik er meer door in plaats van er van in paniek te raken. Al ben ik nog niet zo ver, ben nu vooral veel aan het oefenen om te ontspannen!
Ik ga inderdaad wel door met de klusjes, maar dat gaat echt niet makkelijk! Vooral 's ochtends heb ik er moeite mee. Ik ben echt zo enorm moe en energieloos. En zodra ik iets ga doen word ik draaierig... Nouja, niet zo misselijk gelukkig! En ik hoop dat het snel beter wordt!
woensdag 6 oktober 2010 om 10:21
Pff, het gaat niet goed hier!
Heb niet kunnen slapen door enorm veel rare gedachtes die de hele nacht door mijn hoofd spookten. Ze waren vooral negatief en gingen van de hak op de tak. Ik sliep steeds half en daardoor werden het ook rare dromen. Ik ben dus ook heel angstig opgestaan. Ik ben zó bang dat ik mezelf wat aan ga doen. Ik durf niet eens meer naar een mes te kíjken. Ik ben bang dat ik in een vlaag van paniek mezelf wat aan doe! En ben ook zo enorm draaierig en heb barstende hoofdpijn. Heb de huisarts net gebeld, de assistente overlegd nu met hem en belt me eind van de ochtend terug. Ik ben echt enorm bang, bang om door te draaien en dan rare dingen te doen. Ben ook de hele dag alleen thuis, maakt het ook niet makkelijker!
Pff, ik hoop maar dat dit gevoel snel voorbij is!
Heb niet kunnen slapen door enorm veel rare gedachtes die de hele nacht door mijn hoofd spookten. Ze waren vooral negatief en gingen van de hak op de tak. Ik sliep steeds half en daardoor werden het ook rare dromen. Ik ben dus ook heel angstig opgestaan. Ik ben zó bang dat ik mezelf wat aan ga doen. Ik durf niet eens meer naar een mes te kíjken. Ik ben bang dat ik in een vlaag van paniek mezelf wat aan doe! En ben ook zo enorm draaierig en heb barstende hoofdpijn. Heb de huisarts net gebeld, de assistente overlegd nu met hem en belt me eind van de ochtend terug. Ik ben echt enorm bang, bang om door te draaien en dan rare dingen te doen. Ben ook de hele dag alleen thuis, maakt het ook niet makkelijker!
Pff, ik hoop maar dat dit gevoel snel voorbij is!
woensdag 6 oktober 2010 om 11:15
Kop op Chocolate!
Ik heb dit ook gehad in mijn diepste dal. Dat ik zo onrustig was, er zoveel om mij heen gebeurde (gewoon de drukte van alledag), zoveel prikkels kreeg, dat ik dacht dat ik GEK werd, met allerlei rare gedachten.
Kan je ook het voordeel zien van alleen thuis zijn? Je moet niets, ga lekker internetten, misschien een internetspelletje. Ik werd altijd rustig van Sudoko, dat puzzeltje. Dat speelde ik urenlang 's avonds.
En anders ga je lekker denken aan een gestresste Sal
Ik ga voor het eerst sinds maaaaanden met het OV naar mijn psych. Zoals ik al eerder schreef, pak ik altijd de auto, dat voelt veiliger voor mij. Nu dus niet. Mijn man stelde nog voor om mij te brengen maar ik voel dat ik het nu gewoon moet doen. De heen weg zie ik niet zo tegenop maar de terugweg. Als ik een uur doodgepraat ben en dan nog moeten terug reizen (het is een rotverbinding en ik ken de route niet met OV). Ik ben altijd zo moe na de psych.
Denk maar gewoon dat er ergens in een andere stad nog een vrouw loopt waarvoor het allemaal niet zo vanzelfsprekend is.
Ik heb alleen 1 leuk vooruitzicht; mijn nek/schouder massage apparaat wordt vanmiddag bezorgd!
Ik ga me toch een partijtje laten masseren door dat apparaat vanmiddag. Ik hoop dat het een gezellig middagje wordt, de kinderen verheugen zich ook op dat apparaat
Nou hoop idd dat deze post je even heeft afgeleid.
Lieverd, ik denk aan je hoor, ff doorzetten dan belt de dokter alweer terug en ben je mss iets rustiger!
Ik heb dit ook gehad in mijn diepste dal. Dat ik zo onrustig was, er zoveel om mij heen gebeurde (gewoon de drukte van alledag), zoveel prikkels kreeg, dat ik dacht dat ik GEK werd, met allerlei rare gedachten.
Kan je ook het voordeel zien van alleen thuis zijn? Je moet niets, ga lekker internetten, misschien een internetspelletje. Ik werd altijd rustig van Sudoko, dat puzzeltje. Dat speelde ik urenlang 's avonds.
En anders ga je lekker denken aan een gestresste Sal
Ik ga voor het eerst sinds maaaaanden met het OV naar mijn psych. Zoals ik al eerder schreef, pak ik altijd de auto, dat voelt veiliger voor mij. Nu dus niet. Mijn man stelde nog voor om mij te brengen maar ik voel dat ik het nu gewoon moet doen. De heen weg zie ik niet zo tegenop maar de terugweg. Als ik een uur doodgepraat ben en dan nog moeten terug reizen (het is een rotverbinding en ik ken de route niet met OV). Ik ben altijd zo moe na de psych.
Denk maar gewoon dat er ergens in een andere stad nog een vrouw loopt waarvoor het allemaal niet zo vanzelfsprekend is.
Ik heb alleen 1 leuk vooruitzicht; mijn nek/schouder massage apparaat wordt vanmiddag bezorgd!
Ik ga me toch een partijtje laten masseren door dat apparaat vanmiddag. Ik hoop dat het een gezellig middagje wordt, de kinderen verheugen zich ook op dat apparaat
Nou hoop idd dat deze post je even heeft afgeleid.
Lieverd, ik denk aan je hoor, ff doorzetten dan belt de dokter alweer terug en ben je mss iets rustiger!
woensdag 6 oktober 2010 om 11:32
Tja, ik weet dat ik door moet zetten. Maar het feit dat ik me zo rot voel door die medicijnen, maken het allemaal enorm uitzichtloos. Het ging niet goed met me toen ik dit nog niet slikte, maar het gaat nu nog veel slechter. Ik ben echt mezelf helemaal kwijt.
De dokter heeft gebeld trouwens. Hij zei eerst: Stop er maar mee. En toen dacht ik: Ja, dat zou ik ook niets liever willen, maar ik moet waarschijnlijk uiteindelijk toch aan de AD en dan stel ik het alleen maar weer uit.
Hij wil eigenlijk wachten tot ik bij het GGZ ben geweest, en hun oordeel aanhoren. Het GGZ heeft mij alleen nog niet gebeld, dus daar zit ook geen schot in.
Ik voel gewoon dat ik troep in mijn lichaam heb, en die doet (nog) niet het werk dat het zou moeten doen. Ik snap dat het nodig is, maar ik ben er diep van binnen nog steeds van overtuigd dat ik het zonder kan. Wel met intensieve therapie hoor! Maar er spreekt een bepaalde oerkracht tot me toe, en dat is niet de angst, die zegt: je kunt het zonder pillen.
Ik zie de voordelen ook wel van alleen thuis zijn hoor! Maar als ik me zo rot voel heb ik liever iemand in de buurt.
Salle, wat goed dat je met het OV gaat! Echt knap dat je dat zomaar doet! Ik zie altijd meer op tegen de heenweg; op de terugweg ben ik alweer bijna thuis! Veel succes bij de psych, je kunt het! En daarna lekker laten masseren ja, mag ik ook even langskomen?
De dokter heeft gebeld trouwens. Hij zei eerst: Stop er maar mee. En toen dacht ik: Ja, dat zou ik ook niets liever willen, maar ik moet waarschijnlijk uiteindelijk toch aan de AD en dan stel ik het alleen maar weer uit.
Hij wil eigenlijk wachten tot ik bij het GGZ ben geweest, en hun oordeel aanhoren. Het GGZ heeft mij alleen nog niet gebeld, dus daar zit ook geen schot in.
Ik voel gewoon dat ik troep in mijn lichaam heb, en die doet (nog) niet het werk dat het zou moeten doen. Ik snap dat het nodig is, maar ik ben er diep van binnen nog steeds van overtuigd dat ik het zonder kan. Wel met intensieve therapie hoor! Maar er spreekt een bepaalde oerkracht tot me toe, en dat is niet de angst, die zegt: je kunt het zonder pillen.
Ik zie de voordelen ook wel van alleen thuis zijn hoor! Maar als ik me zo rot voel heb ik liever iemand in de buurt.
Salle, wat goed dat je met het OV gaat! Echt knap dat je dat zomaar doet! Ik zie altijd meer op tegen de heenweg; op de terugweg ben ik alweer bijna thuis! Veel succes bij de psych, je kunt het! En daarna lekker laten masseren ja, mag ik ook even langskomen?
woensdag 6 oktober 2010 om 12:40
Misschien dat ik dat toch wel ga doen, madaemicmac... Huisarts is nu dicht, dus dat wordt dan wel pas morgenochtend.
Kreeg net een brief van het GGZ, kan vanmiddag tussen 15.00 en 17.00 bellen voor een afspraak. Zal dan gelijk de situatie over de AD voorleggen, ben benieuwd wat zij zeggen en hoe snel ik daar terecht kan!
Ben dan wel steeds in paniek vannochtend, maar heb nog geen domperidon genomen trouwens! Heb het gevoel dat m'n maag even iets rustiger is, hoop dat dat zo blijft!
Kreeg net een brief van het GGZ, kan vanmiddag tussen 15.00 en 17.00 bellen voor een afspraak. Zal dan gelijk de situatie over de AD voorleggen, ben benieuwd wat zij zeggen en hoe snel ik daar terecht kan!
Ben dan wel steeds in paniek vannochtend, maar heb nog geen domperidon genomen trouwens! Heb het gevoel dat m'n maag even iets rustiger is, hoop dat dat zo blijft!
woensdag 6 oktober 2010 om 17:05
GGZ gebeld. Was zoals ik had verwacht: Ik ben een nummertje zoveel, wordt gewoon onder aan de wachtlijst gezet. Kan deze of volgende week gebeld worden voor een intake, en daar kijken ze wanneer ik kan beginnen met behandeling, kan ook weer een paar weken duren.
Ik baal daar zo van. Geef mij maar die eenmans-praktijken, veel persoonlijker. Maar helaas, deze worden niet meer vergoed na 8 consulten...
Overigens voel ik me nu wel iets beter, ben er achter gekomen dat ik me 's ochtends het beroerds voel. Naarmate de dag vordert word ik weer wat positiever en voel ik me ook beter. Alhoewel de draaierigheid niet minder word...
Ik baal daar zo van. Geef mij maar die eenmans-praktijken, veel persoonlijker. Maar helaas, deze worden niet meer vergoed na 8 consulten...
Overigens voel ik me nu wel iets beter, ben er achter gekomen dat ik me 's ochtends het beroerds voel. Naarmate de dag vordert word ik weer wat positiever en voel ik me ook beter. Alhoewel de draaierigheid niet minder word...
