Psyche
alle pijlers
Dertigers dilemma, herkenbaar?
maandag 13 juni 2016 om 06:39
Ik ben op zoek naar lotgenoten die zich herkennen in het dertigersdilemma; veel vragen hebben, zoeken naar antwoorden, keuzes maken; kortom doe ik het goed? Waar halen jullie je voldoening uit en hebben jullie van je passie je werk kunnen maken of halen jullie dit uit een hobby? Ben benieuwd naar de reacties..
woensdag 15 juni 2016 om 13:14
quote:Janco schreef op 15 juni 2016 @ 03:27:
Ja. Ik ook......
Sterker nog. ik lig wakker omdat mijn dochter zo moest huilen vanavond omdat ze papa mist als ze hier is en mama mist bij papa. Ik bel mijn vader en hij zegt min of meer, Tja jouw keuze he...
Daar zou ik ook wakker van liggen.
En dat "jouw keuze he" ken ik - als ik tegen mijn moeder zeg, je weet dat het bij ons niet zo makkelijk zit omdat mijn man is gesteriliseerd.
Ja dat wist je van tevoren, toen je met hem ging trouwen.
Zij bedoelt het niet rot hoor want zij mag mijn man heel graag maar zo inwrijven hoeft ook weer niet, Ma.
Ja. Ik ook......
Sterker nog. ik lig wakker omdat mijn dochter zo moest huilen vanavond omdat ze papa mist als ze hier is en mama mist bij papa. Ik bel mijn vader en hij zegt min of meer, Tja jouw keuze he...
Daar zou ik ook wakker van liggen.
En dat "jouw keuze he" ken ik - als ik tegen mijn moeder zeg, je weet dat het bij ons niet zo makkelijk zit omdat mijn man is gesteriliseerd.
Ja dat wist je van tevoren, toen je met hem ging trouwen.
Zij bedoelt het niet rot hoor want zij mag mijn man heel graag maar zo inwrijven hoeft ook weer niet, Ma.
woensdag 15 juni 2016 om 22:31
Ik ben sinds maart 30.. Best wennen. En toch een fijn leven helemaal gezond. kan lekker sporten en doe allemaal leuke dingen. Ga weer regelmatiger uit trance feestjes oa.Veel leuke open mindende mensen die ik ontmoet.
Die niet bekrompen en of burgerlijk zijn. Doe soms een fotoshoots waarmee ik fijn wat bij verdien. Ben single heb een auto en geen geld zorgen. Een fijne (huur) woning. En een huisdiertje mijn witband goud hamster..
Die niet bekrompen en of burgerlijk zijn. Doe soms een fotoshoots waarmee ik fijn wat bij verdien. Ben single heb een auto en geen geld zorgen. Een fijne (huur) woning. En een huisdiertje mijn witband goud hamster..
woensdag 15 juni 2016 om 22:59
quote:hiltje schreef op 13 juni 2016 @ 21:35:
Maar gisteren legde ik de aardbeien op een zelfgebakken taart voor vrienden die kwamen eten. God wat een geluk realiseerde ik me toen. Wat ben ik rijk. De afwezigheid van grote zorgen is denk ik wel een van de fijnste dingen waar je naar kunt streven. En er komt bij iedereen een tijd dat er wel zorgen zijn, dus geniet van het moment.
Dit verwoordt het erg mooi en had ik niet (zo sterk) toen ik een twintiger was. De zorgen waren er meer op allerlei vlakken, maar door de relatieve afwezigheid ervan nu en het uitsluiten van 'dingen die niet meer gaan gebeuren' in combinatie met leven in het moment maakt het een perfect leeftijdsvak.
Het duurt alleen even voordat je het doorhebt
Maar gisteren legde ik de aardbeien op een zelfgebakken taart voor vrienden die kwamen eten. God wat een geluk realiseerde ik me toen. Wat ben ik rijk. De afwezigheid van grote zorgen is denk ik wel een van de fijnste dingen waar je naar kunt streven. En er komt bij iedereen een tijd dat er wel zorgen zijn, dus geniet van het moment.
Dit verwoordt het erg mooi en had ik niet (zo sterk) toen ik een twintiger was. De zorgen waren er meer op allerlei vlakken, maar door de relatieve afwezigheid ervan nu en het uitsluiten van 'dingen die niet meer gaan gebeuren' in combinatie met leven in het moment maakt het een perfect leeftijdsvak.
Het duurt alleen even voordat je het doorhebt
donderdag 16 juni 2016 om 11:30
Wat bedoelen jullie eigenlijk met 'dingen die niet meer gaan gebeuren'? Ik heb dat gevoel helemaal niet. Misschien dat een dertigers dilemma ook iets anders verloopt bij mannen dan bij vrouwen. Mijn grootste twijfel was wel of geen kinderen. Zonder kinderen had ik het gevoel dat ik nog alle kanten op kon, ook na mijn dertigste. Als je eenmaal aan kinderen begint dan stap je in een trein met besteming bejaardentehuis en achterkleinkinderen, met hier en daar een korte stop. Althans, zo voelde het.
Mijn vriendin daarentegen had veel meer last van 'is dit het nou'. Dat gevoel heb ik nooit gehad.
Mijn vriendin daarentegen had veel meer last van 'is dit het nou'. Dat gevoel heb ik nooit gehad.
donderdag 16 juni 2016 om 11:39
quote:hiltje schreef op 13 juni 2016 @ 12:21:
Ja hoor, vreselijke crisis gehad compleet met ernstige depressies.
Inmiddels gaat het wel goed en omdat ik van diep kom maakt mij dat nu extra gelukkig. Het klinkt oubollig en iets afdoen als eerste wereldprobleem impliceert dat de mensen met dilemma's aanstellers zijn, en zo bedoel ik het niet. Maar het ouderwetse: count your blessings is nog altijd een uitkomst. En je verwachtingen bij stellen.
Ik ben een blanke vrouw met hoog IQ, wonend in een van de rijkste en veiligste landen ter wereld. Ik heb in mijn leven nog nooit oorlog of armoede gekend en ik heb zelfs het ultieme geluk dat ik op mijn veertigste nog geen echte dierbaren heb verloren. Daarmee heb ik zo'n beetje de beste kaarten getrokken die er in deze wereld zijn. Om dan nog een unicorn op een bloemrijke weide te willen zijn, is verwend en ook arrogant.
Ik herken het in mijn omgeving: meer willen, menen entitled te zijn tot het beste. Het vanzelf sprekend vinden dat er veel vakanties en dure merkkleding en restaurantbezoekjes zijn en als reden daarvoor aanvoeren dat je er toch zo hard voor werkt. En dromen dat je de jackpot wint zodat je eindelijk in staat bent het leven te leiden zoals je dat het liefste wilt. Ik erger me dood aan die mentaliteit.
Newsflash: ik heb de jackpot al lang gewonnen.Hiltje, ik wil eigenlijk alleen maar even tegen jou zeggen, dat ik jouw postings vrijwel altijd heel inspirerend en raak vind.
Ja hoor, vreselijke crisis gehad compleet met ernstige depressies.
Inmiddels gaat het wel goed en omdat ik van diep kom maakt mij dat nu extra gelukkig. Het klinkt oubollig en iets afdoen als eerste wereldprobleem impliceert dat de mensen met dilemma's aanstellers zijn, en zo bedoel ik het niet. Maar het ouderwetse: count your blessings is nog altijd een uitkomst. En je verwachtingen bij stellen.
Ik ben een blanke vrouw met hoog IQ, wonend in een van de rijkste en veiligste landen ter wereld. Ik heb in mijn leven nog nooit oorlog of armoede gekend en ik heb zelfs het ultieme geluk dat ik op mijn veertigste nog geen echte dierbaren heb verloren. Daarmee heb ik zo'n beetje de beste kaarten getrokken die er in deze wereld zijn. Om dan nog een unicorn op een bloemrijke weide te willen zijn, is verwend en ook arrogant.
Ik herken het in mijn omgeving: meer willen, menen entitled te zijn tot het beste. Het vanzelf sprekend vinden dat er veel vakanties en dure merkkleding en restaurantbezoekjes zijn en als reden daarvoor aanvoeren dat je er toch zo hard voor werkt. En dromen dat je de jackpot wint zodat je eindelijk in staat bent het leven te leiden zoals je dat het liefste wilt. Ik erger me dood aan die mentaliteit.
Newsflash: ik heb de jackpot al lang gewonnen.Hiltje, ik wil eigenlijk alleen maar even tegen jou zeggen, dat ik jouw postings vrijwel altijd heel inspirerend en raak vind.
donderdag 16 juni 2016 om 11:40
quote:Janco schreef op 15 juni 2016 @ 10:41:
Nog een korte toevoeging, mijn ervaring is overigens wel dat de prijs die je uiteindelijk betaalt voor het volgen van een compleet ander pad dan je in eerste instantie had gekozen, ongelofelijk hoog is. Dat hoeft niet altijd zo te zijn natuurlijk. Mijn leven is, na een verbroken relatie en een carrièreswitch, alleen maar beter en beter geworden. Ik ben nog nooit zo blij en tevreden geweest met alles; mijn werk, mijn man, mijn huis, mijn leven, mijn financiële situatie, mijn gezondheid; alles zit mee. Terwijl ik er een jaar of vijftien geleden nog van overtuigd was dat ik voor eeuwig bij mijn ex zou blijven, en tot mijn pensioen bij het bedrijf zou werken waar ik toen in dienst was. Dingen kunnen soms snel veranderen, en dat hoeft echt niet altijd negatief te zijn.
Nog een korte toevoeging, mijn ervaring is overigens wel dat de prijs die je uiteindelijk betaalt voor het volgen van een compleet ander pad dan je in eerste instantie had gekozen, ongelofelijk hoog is. Dat hoeft niet altijd zo te zijn natuurlijk. Mijn leven is, na een verbroken relatie en een carrièreswitch, alleen maar beter en beter geworden. Ik ben nog nooit zo blij en tevreden geweest met alles; mijn werk, mijn man, mijn huis, mijn leven, mijn financiële situatie, mijn gezondheid; alles zit mee. Terwijl ik er een jaar of vijftien geleden nog van overtuigd was dat ik voor eeuwig bij mijn ex zou blijven, en tot mijn pensioen bij het bedrijf zou werken waar ik toen in dienst was. Dingen kunnen soms snel veranderen, en dat hoeft echt niet altijd negatief te zijn.
donderdag 16 juni 2016 om 11:42
quote:kadanz schreef op 16 juni 2016 @ 11:30:
Wat bedoelen jullie eigenlijk met 'dingen die niet meer gaan gebeuren'? Ik heb dat gevoel helemaal niet. Misschien dat een dertigers dilemma ook iets anders verloopt bij mannen dan bij vrouwen. Mijn grootste twijfel was wel of geen kinderen. Zonder kinderen had ik het gevoel dat ik nog alle kanten op kon, ook na mijn dertigste. Als je eenmaal aan kinderen begint dan stap je in een trein met besteming bejaardentehuis en achterkleinkinderen, met hier en daar een korte stop. Althans, zo voelde het.
Mijn vriendin daarentegen had veel meer last van 'is dit het nou'. Dat gevoel heb ik nooit gehad.Het liedje "Is dit alles" van Doe Maar beschrijft het gevoel heel goed en dat zijn mannen, dus ik denk eerlijk gezegd dat dit geen man/vrouw ding is.
Wat bedoelen jullie eigenlijk met 'dingen die niet meer gaan gebeuren'? Ik heb dat gevoel helemaal niet. Misschien dat een dertigers dilemma ook iets anders verloopt bij mannen dan bij vrouwen. Mijn grootste twijfel was wel of geen kinderen. Zonder kinderen had ik het gevoel dat ik nog alle kanten op kon, ook na mijn dertigste. Als je eenmaal aan kinderen begint dan stap je in een trein met besteming bejaardentehuis en achterkleinkinderen, met hier en daar een korte stop. Althans, zo voelde het.
Mijn vriendin daarentegen had veel meer last van 'is dit het nou'. Dat gevoel heb ik nooit gehad.Het liedje "Is dit alles" van Doe Maar beschrijft het gevoel heel goed en dat zijn mannen, dus ik denk eerlijk gezegd dat dit geen man/vrouw ding is.
donderdag 16 juni 2016 om 11:47
quote:mick87 schreef op 14 juni 2016 @ 12:56:
Ach Pien je bent 27. Nog minstens 40 jaar werken. Waar maak je je druk om? En persoonlijk vind ik mensen die al zo snel alles op orde hebben saai. Lekker rondkijken wat er allemaal is, is toch veel leuker?Ik herken wel een beetje wat je hier schrijft, want ik had een collega van begin dertig die nog bij haar eerste baan werkte en bij haar eerste partner was. Nu getrouwd en eerste kindje. Lieve meid en fijn dat alles zo op rolletjes loopt, maar ze was daardoor wel naïef, wereldvreemd en saai.
Ach Pien je bent 27. Nog minstens 40 jaar werken. Waar maak je je druk om? En persoonlijk vind ik mensen die al zo snel alles op orde hebben saai. Lekker rondkijken wat er allemaal is, is toch veel leuker?Ik herken wel een beetje wat je hier schrijft, want ik had een collega van begin dertig die nog bij haar eerste baan werkte en bij haar eerste partner was. Nu getrouwd en eerste kindje. Lieve meid en fijn dat alles zo op rolletjes loopt, maar ze was daardoor wel naïef, wereldvreemd en saai.
donderdag 16 juni 2016 om 12:28
quote:NYC schreef op 14 juni 2016 @ 10:43:
[...]
Pff ja, ook dat idd, en zó enorm zonde en jammer vind ik het, dat ik mijn hoofd dus níet op orde had toen ik 18, 22 of 26 was. En mij zo liet leiden door twijfels, dilemma's en angsten. Ook voor kleine (onbenullige) dingen, als puber en als adolescent gigantisch veel stress en boosheid, zo jammer van die tijd. En merk dus heel sterk dat ik, nu ik zelf kinderen heb, dat ik dezelfde boodschap wil overdragen als die ik (vooral van mijn vader) heb meegekeken. Dat het leven te mooi en te kort is om zo met angsten, zorgen twijfels bezig te zijn. Dat het leven daar te leuk voor is en je moet genieten. Maar als je jong bent is het vaak nog heel moeilijk hoofd- en bijzaken te onderscheiden én om dingen los te kunnen laten, zelfverzekerd te zijn.
Jammer? Dat hoorde bij je ontwikkeling. Als je dat niet had doorgemaakt dan was je nu niet de persoon die je nu bent.
(Oftewel: spijt is wat de koe schijt)
[...]
Pff ja, ook dat idd, en zó enorm zonde en jammer vind ik het, dat ik mijn hoofd dus níet op orde had toen ik 18, 22 of 26 was. En mij zo liet leiden door twijfels, dilemma's en angsten. Ook voor kleine (onbenullige) dingen, als puber en als adolescent gigantisch veel stress en boosheid, zo jammer van die tijd. En merk dus heel sterk dat ik, nu ik zelf kinderen heb, dat ik dezelfde boodschap wil overdragen als die ik (vooral van mijn vader) heb meegekeken. Dat het leven te mooi en te kort is om zo met angsten, zorgen twijfels bezig te zijn. Dat het leven daar te leuk voor is en je moet genieten. Maar als je jong bent is het vaak nog heel moeilijk hoofd- en bijzaken te onderscheiden én om dingen los te kunnen laten, zelfverzekerd te zijn.
Jammer? Dat hoorde bij je ontwikkeling. Als je dat niet had doorgemaakt dan was je nu niet de persoon die je nu bent.
(Oftewel: spijt is wat de koe schijt)
woensdag 22 juni 2016 om 00:29
Ik ben 31 en twijfel regelmatig aan mezelf. Mijn leven is heel anders gelopen dan ik voor ogen had. Mijn IQ is gemiddeld en heb certificaten van een MBO 4 opleiding. Maar door mijn Autisme kan ik niet op mijn denkniveau werken. Toen een MBO 3 opleiding gedaan, maar in dat beroep is geen werk te vinden. Het is tot op heden nog niet gelukt om regulier werk te vinden. Daarom werk ik bij een Sociale Werkplaats onder mijn niveau. Door de jaren heen heb ik verschillende korte stages en vrijwilligerswerk gedaan. In de van daaruit in een betaalde baan te rollen. Maar helaas. Zolang het vrijwillig was, kon het allemaal wel. Maar zodra het onderwerp "betaald werk" ter sprake kwam, trokken ze zich terug. Ik heb wat meer tijd en uitleg nodig dan gemiddeld en tijd is nou eenmaal geld. Ik vind het jammer dat ik niet kan doen waar mijn interesses liggen. Maar met mijn simpele, vrij eentonige werk heb ik wel meer rust aan mijn hoofd in tegenstelling tot vroeger. Dan was ik constant gestrest en moe.
Ik kan soms erg opkijken tegen bekenden die wel hun droombaan hebben. Vooral die er op school weinig van bakten en mij nu voorbij geschoten zijn. Maar die hebben misschien wel helemaal geen tijd meer over. Ik houd genoeg tijd over voor mijn huishouden en mijn hoofd leeg te maken. En ik kan goed rondkomen van mijn lage inkomen. Ik eet geen (warme) maaltijd minder. Er zijn natuurlijk dingen die ik niet doe (roken, drinken, uitgaan, uiteten, ik ga niet elk jaar op vakantie en als ik ga is binnen de Benelux). Voor mij hoeven die dingen niet.
Ook heb ik nog nooit een echte relatie gehad. Bijna iedereen die ik ken (op een paar na) heeft al jaren een vaste relatie en steeds meer krijgen er kinderen. Waar halen ze de energie vandaan om dat allemaal te kunnen (werk, huishouden, gezin), denk ik dan. Maar ik zou niet willen ruilen. Ik heb mijn handen vol aan mezelf en heb ook geen behoefte aan constant iemand om me heen. Een rustig, voor anderen misschien saai leventje.
Ik kan soms erg opkijken tegen bekenden die wel hun droombaan hebben. Vooral die er op school weinig van bakten en mij nu voorbij geschoten zijn. Maar die hebben misschien wel helemaal geen tijd meer over. Ik houd genoeg tijd over voor mijn huishouden en mijn hoofd leeg te maken. En ik kan goed rondkomen van mijn lage inkomen. Ik eet geen (warme) maaltijd minder. Er zijn natuurlijk dingen die ik niet doe (roken, drinken, uitgaan, uiteten, ik ga niet elk jaar op vakantie en als ik ga is binnen de Benelux). Voor mij hoeven die dingen niet.
Ook heb ik nog nooit een echte relatie gehad. Bijna iedereen die ik ken (op een paar na) heeft al jaren een vaste relatie en steeds meer krijgen er kinderen. Waar halen ze de energie vandaan om dat allemaal te kunnen (werk, huishouden, gezin), denk ik dan. Maar ik zou niet willen ruilen. Ik heb mijn handen vol aan mezelf en heb ook geen behoefte aan constant iemand om me heen. Een rustig, voor anderen misschien saai leventje.
woensdag 22 juni 2016 om 09:13
quote:prik schreef op 16 juni 2016 @ 11:40:
[...]
Dat hoeft niet altijd zo te zijn natuurlijk. Mijn leven is, na een verbroken relatie en een carrièreswitch, alleen maar beter en beter geworden. Ik ben nog nooit zo blij en tevreden geweest met alles; mijn werk, mijn man, mijn huis, mijn leven, mijn financiële situatie, mijn gezondheid; alles zit mee. Terwijl ik er een jaar of vijftien geleden nog van overtuigd was dat ik voor eeuwig bij mijn ex zou blijven, en tot mijn pensioen bij het bedrijf zou werken waar ik toen in dienst was. Dingen kunnen soms snel veranderen, en dat hoeft echt niet altijd negatief te zijn.
Eens.
Het ligt ook aan je eigen mentaliteit/ karakter, hoe je uit (al dan niet door omstandigheden gedwongen) veranderingen komt, hoe je daarna je leven en jezelf weer inricht/ aanpast.
Juist door enkele crises en (gedwongen) veranderingen heb ik nu (in de dertig) geleerd dat ik op mezelf kan vertrouwen, no matter what de omstandigheden zijn. Dat maakt weer dat ik kan genieten van het nu, kan vertrouwen in de toekomst, blij kan zijn met de (soms echt heel harde) lessen uit het verleden.
De enige grote vraag waar ik mee worstel is of ik kinderen wil, maar ook dat komt, zoals het komt. (Of niet).
[...]
Dat hoeft niet altijd zo te zijn natuurlijk. Mijn leven is, na een verbroken relatie en een carrièreswitch, alleen maar beter en beter geworden. Ik ben nog nooit zo blij en tevreden geweest met alles; mijn werk, mijn man, mijn huis, mijn leven, mijn financiële situatie, mijn gezondheid; alles zit mee. Terwijl ik er een jaar of vijftien geleden nog van overtuigd was dat ik voor eeuwig bij mijn ex zou blijven, en tot mijn pensioen bij het bedrijf zou werken waar ik toen in dienst was. Dingen kunnen soms snel veranderen, en dat hoeft echt niet altijd negatief te zijn.
Eens.
Het ligt ook aan je eigen mentaliteit/ karakter, hoe je uit (al dan niet door omstandigheden gedwongen) veranderingen komt, hoe je daarna je leven en jezelf weer inricht/ aanpast.
Juist door enkele crises en (gedwongen) veranderingen heb ik nu (in de dertig) geleerd dat ik op mezelf kan vertrouwen, no matter what de omstandigheden zijn. Dat maakt weer dat ik kan genieten van het nu, kan vertrouwen in de toekomst, blij kan zijn met de (soms echt heel harde) lessen uit het verleden.
De enige grote vraag waar ik mee worstel is of ik kinderen wil, maar ook dat komt, zoals het komt. (Of niet).
woensdag 22 juni 2016 om 12:44
woensdag 22 juni 2016 om 13:01
quote:mick87 schreef op 22 juni 2016 @ 12:44:
@hondenmens mooie post! Ik vind jouw bijdrages hier op het forum sowieso altijd erg waardevol! Je bent iemand met heel veel wijsheid, wat dat betreft lig jij echt voor op leeftijfsgenoten. Goed om te lezen dat je gewoon jezelf bent en tevreden met wat je hebt ??
Dank je. Ik vind ook veel herkenning in jouw posts over graag alleen zijn.
Ik denk soms wel: het zou toch mooi zijn ALS...
Maar ik kan ook blij zijn met wat ik heb. En met kleine dingen. Zoals dat ik nu een HEMA-draagtas met een tompouce-print heb gekocht voor 1 Euro. Of een nieuw soort gerecht of koekjes ga proeven.
Ik noem mijn leven ook wel eens "plan B".
@hondenmens mooie post! Ik vind jouw bijdrages hier op het forum sowieso altijd erg waardevol! Je bent iemand met heel veel wijsheid, wat dat betreft lig jij echt voor op leeftijfsgenoten. Goed om te lezen dat je gewoon jezelf bent en tevreden met wat je hebt ??
Dank je. Ik vind ook veel herkenning in jouw posts over graag alleen zijn.
Ik denk soms wel: het zou toch mooi zijn ALS...
Maar ik kan ook blij zijn met wat ik heb. En met kleine dingen. Zoals dat ik nu een HEMA-draagtas met een tompouce-print heb gekocht voor 1 Euro. Of een nieuw soort gerecht of koekjes ga proeven.
Ik noem mijn leven ook wel eens "plan B".