Psyche
alle pijlers
En wat nu (baby)?
woensdag 10 augustus 2016 om 12:33
quote:Aureel schreef op 10 augustus 2016 @ 12:27:
[...]
Nee hoor, dat heb ik helemaal niet gezegd, en dat zal ik ook nooit zeggen. Ik heb ook niet beweerd dat slaan een enkel impuls is, althans niet zo zwart-wit.Je haakt in op het feit dat het kind niet veilig zou zijn maar dat mensen die mishandelen juist wel de rem vinden om te mishandelen omdat er iemand thuis is. Daarmee zeg je niet meer dan als to maar thuis is gebeurt er niets want die remming zal dan plaats vinden.
[...]
Nee hoor, dat heb ik helemaal niet gezegd, en dat zal ik ook nooit zeggen. Ik heb ook niet beweerd dat slaan een enkel impuls is, althans niet zo zwart-wit.Je haakt in op het feit dat het kind niet veilig zou zijn maar dat mensen die mishandelen juist wel de rem vinden om te mishandelen omdat er iemand thuis is. Daarmee zeg je niet meer dan als to maar thuis is gebeurt er niets want die remming zal dan plaats vinden.
woensdag 10 augustus 2016 om 12:37
Blijkbaar weten jullie waarom die man een baby slaat en de keel dicht knijpt. Hij geeft het kind ook nog de schuld vanwege huilen. Ik denk niet dat steeds in de buurt zijn helpt. Deze man uit zijn frustraties op een ongezonde manier. Het is een mythe dat hij niet gefrustreerd raakt wanneer to in huis is. Het gaat zich ergens weer uiten. Gelegenheid is snel gevonden en de baby kan het niet duidelijk maken.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 10 augustus 2016 om 12:39
quote:blackberry1980 schreef op 10 augustus 2016 @ 11:34:
Dag TO,
Ik heb je verhaal met een brok in mijn keel gelezen. Goed dat je aan contact gaat opnemen met Veilig Thuis. Ervaringsdeskundigen die met jou de boel op een rijtje kunnen krijgen.
Ik heb een oprechte vraag voor je, waarop je geen antwoord hoeft te geven natuurlijk, maar misschien wil je er over nadenken.
Kan het zo zijn dat je het gevoel hebt dat, als je 'echt' actie onderneemt (bijv. Een tijdje bij je ouders logeren of niet-anoniem melding doen), dat er dan 'geen weg meer terug is' en je het hele circus in werking zet (inclusief reacties van familie en vrienden, die wellicht adviseren weg te gaan bij je man). Dat het daarna bijvoorbeeld onmogelijk is weer een 'gewone relatie' met je man te hebben?
Kortom, dat je liever de schijn naar de buitenwereld nog ophoudt, zodat, indien je man wel gebaat is bij hulp van buitenaf, of het nooit meer doet, dat slaan, je weer gewoon op 'oude voet' verder kunt?Dat kan wel gedeeltelijk kloppen, inderdaad.
Dag TO,
Ik heb je verhaal met een brok in mijn keel gelezen. Goed dat je aan contact gaat opnemen met Veilig Thuis. Ervaringsdeskundigen die met jou de boel op een rijtje kunnen krijgen.
Ik heb een oprechte vraag voor je, waarop je geen antwoord hoeft te geven natuurlijk, maar misschien wil je er over nadenken.
Kan het zo zijn dat je het gevoel hebt dat, als je 'echt' actie onderneemt (bijv. Een tijdje bij je ouders logeren of niet-anoniem melding doen), dat er dan 'geen weg meer terug is' en je het hele circus in werking zet (inclusief reacties van familie en vrienden, die wellicht adviseren weg te gaan bij je man). Dat het daarna bijvoorbeeld onmogelijk is weer een 'gewone relatie' met je man te hebben?
Kortom, dat je liever de schijn naar de buitenwereld nog ophoudt, zodat, indien je man wel gebaat is bij hulp van buitenaf, of het nooit meer doet, dat slaan, je weer gewoon op 'oude voet' verder kunt?Dat kan wel gedeeltelijk kloppen, inderdaad.
woensdag 10 augustus 2016 om 12:39
quote:viva-amber schreef op 10 augustus 2016 @ 12:37:
Blijkbaar weten jullie waarom die man een baby slaat en de keel dicht knijpt. Hij geeft het kind ook nog de schuld vanwege huilen. Ik denk niet dat steeds in de buurt zijn helpt. Deze man uit zijn frustraties op een ongezonde manier. Het is een mythe dat hij niet gefrustreerd raakt wanneer to in huis is. Het gaat zich ergens weer uiten. Gelegenheid is snel gevonden en de baby kan het niet duidelijk maken.Dat ben ik met je eens maar ik kan me er ook in vinden dat de frustrerende prikkel een stuk lager is als je kunt weglopen en je partner zorgt voor je kind dus dat het op die manier beter te hanteren is voor to's man.
Blijkbaar weten jullie waarom die man een baby slaat en de keel dicht knijpt. Hij geeft het kind ook nog de schuld vanwege huilen. Ik denk niet dat steeds in de buurt zijn helpt. Deze man uit zijn frustraties op een ongezonde manier. Het is een mythe dat hij niet gefrustreerd raakt wanneer to in huis is. Het gaat zich ergens weer uiten. Gelegenheid is snel gevonden en de baby kan het niet duidelijk maken.Dat ben ik met je eens maar ik kan me er ook in vinden dat de frustrerende prikkel een stuk lager is als je kunt weglopen en je partner zorgt voor je kind dus dat het op die manier beter te hanteren is voor to's man.
woensdag 10 augustus 2016 om 12:40
woensdag 10 augustus 2016 om 12:41
quote:duende12 schreef op 10 augustus 2016 @ 12:29:
[...]
Ik hoop het, maar dan zou ik TO wel ziek vinden om dit te verzinnen.
als moeder word je toch helemaal gek als je zoiets hoort,to zit nog heel beheerst met die man onder een dak te pimpampetten wat ze het best kan doen je leest totaal geen paniek in haar reacties
volgens mij verveelt to zich een beetje
[...]
Ik hoop het, maar dan zou ik TO wel ziek vinden om dit te verzinnen.
als moeder word je toch helemaal gek als je zoiets hoort,to zit nog heel beheerst met die man onder een dak te pimpampetten wat ze het best kan doen je leest totaal geen paniek in haar reacties
volgens mij verveelt to zich een beetje
woensdag 10 augustus 2016 om 12:42
quote:Youk79 schreef op 10 augustus 2016 @ 12:31:
Je bent nu vast druk bezig Horsea, maar zou je later nog een update willen geven? Dat zou ik erg waarderen!
Ik heb twee maal met Veilig Thuis gesproken en vond dat heel fijn.
We hebben afgesproken dat we contact houden volgende week en zij hebben mij 3 verschillende basisstappen gegeven, waarvan ik er 2 erg bruikbaar vond en ga toepassen. Niet zo rigoreus als man uit de deur zetten, overigens.
Ook heb ik een Kdv geregeld zodat er op de korte termijn en voor een hopelijk tijdelijke periode een "oplossing" (let op de aanhaaltekens) is.
Je bent nu vast druk bezig Horsea, maar zou je later nog een update willen geven? Dat zou ik erg waarderen!
Ik heb twee maal met Veilig Thuis gesproken en vond dat heel fijn.
We hebben afgesproken dat we contact houden volgende week en zij hebben mij 3 verschillende basisstappen gegeven, waarvan ik er 2 erg bruikbaar vond en ga toepassen. Niet zo rigoreus als man uit de deur zetten, overigens.
Ook heb ik een Kdv geregeld zodat er op de korte termijn en voor een hopelijk tijdelijke periode een "oplossing" (let op de aanhaaltekens) is.
woensdag 10 augustus 2016 om 12:46
Horseay, in deze hele roes van van alles, met allerlei verschillende adviezen en dergelijke, lijkt me wel goed om voor jezelf helder jouw en jullie grenzen op te stellen en te bewaken (schrijf het desnoods op papier).
Ook zou ik eerlijk bij mijzelf te rade gaan waarom je een (tijdelijke) fysieke time-out als rigoureus omschrijft, en waarom je dat blijkbaar en angstig idee vindt (dat man even tijdelijk elders onderdak zoekt). Wat maakt dat fysiek even apart zijn voor jou zo angstig?
Ook zou ik eerlijk bij mijzelf te rade gaan waarom je een (tijdelijke) fysieke time-out als rigoureus omschrijft, en waarom je dat blijkbaar en angstig idee vindt (dat man even tijdelijk elders onderdak zoekt). Wat maakt dat fysiek even apart zijn voor jou zo angstig?
woensdag 10 augustus 2016 om 12:48
quote:fashionvictim schreef op 10 augustus 2016 @ 12:11:
Ik vraag me toch nog iets af, TO. Je zegt dat hij het heeft opgebiecht nadat jij hebt doorgevraagd en het uit hem hebt getrokken. Ik vraag me toch echt af hoe zo'n gesprek dan precies gaat. Ik heb ook een baby van ongeveer die leeftijd en als ik thuis kom en mijn man zegt "jemig, was echt een kutdag vandaag, ze heeft alleen maar gehuild" zou ik niet eens weten wat voor vragen ik zou moeten stellen waarop het antwoord ooit zou kunnen zijn "ja, toen heb ik haar een mep verkocht" of "ja, toen heb ik haar keeltje dichtgeknepen".
Het feit dat jij kennelijk dergelijke vragen wel kunt bedenken en dan ook nog eens dat antwoord krijgt lijkt erop te wijzen dat er wel degelijk meer signalen en problemen zijn, hoe kom je anders op zo'n gesprek?
Kun je dat nog wat meer toelichten?Ik quote mezelf maar even want ik zie dat je weer reageert, kun je hier nog op reageren?
Ik vraag me toch nog iets af, TO. Je zegt dat hij het heeft opgebiecht nadat jij hebt doorgevraagd en het uit hem hebt getrokken. Ik vraag me toch echt af hoe zo'n gesprek dan precies gaat. Ik heb ook een baby van ongeveer die leeftijd en als ik thuis kom en mijn man zegt "jemig, was echt een kutdag vandaag, ze heeft alleen maar gehuild" zou ik niet eens weten wat voor vragen ik zou moeten stellen waarop het antwoord ooit zou kunnen zijn "ja, toen heb ik haar een mep verkocht" of "ja, toen heb ik haar keeltje dichtgeknepen".
Het feit dat jij kennelijk dergelijke vragen wel kunt bedenken en dan ook nog eens dat antwoord krijgt lijkt erop te wijzen dat er wel degelijk meer signalen en problemen zijn, hoe kom je anders op zo'n gesprek?
Kun je dat nog wat meer toelichten?Ik quote mezelf maar even want ik zie dat je weer reageert, kun je hier nog op reageren?
Am Yisrael Chai!
woensdag 10 augustus 2016 om 12:49
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 12:42:
[...]
Ik heb twee maal met Veilig Thuis gesproken en vond dat heel fijn.
We hebben afgesproken dat we contact houden volgende week en zij hebben mij 3 verschillende basisstappen gegeven, waarvan ik er 2 erg bruikbaar vond en ga toepassen. Niet zo rigoreus als man uit de deur zetten, overigens.
Ook heb ik een Kdv geregeld zodat er op de korte termijn en voor een hopelijk tijdelijke periode een "oplossing" (let op de aanhaaltekens) is.Wat zijn die basisstappen?
[...]
Ik heb twee maal met Veilig Thuis gesproken en vond dat heel fijn.
We hebben afgesproken dat we contact houden volgende week en zij hebben mij 3 verschillende basisstappen gegeven, waarvan ik er 2 erg bruikbaar vond en ga toepassen. Niet zo rigoreus als man uit de deur zetten, overigens.
Ook heb ik een Kdv geregeld zodat er op de korte termijn en voor een hopelijk tijdelijke periode een "oplossing" (let op de aanhaaltekens) is.Wat zijn die basisstappen?
Am Yisrael Chai!
woensdag 10 augustus 2016 om 12:50
Nou, ik had eerst mijn spullen gepakt en was vertrokken! en ik weet niet of ik ook nog wel mijn kinderen zou vertrouwen aan deze man! Dit is HEEL erg fout! en never nooit goed te praten. en geloof me, als er iets gebeurd en de kinderbescherming weet dat jij hiervan wist ben je al je kinderen kwijt en eventuele volgende kinderen ook!
woensdag 10 augustus 2016 om 12:55
quote:duopennoti schreef op 10 augustus 2016 @ 12:41:
[...]
als moeder word je toch helemaal gek als je zoiets hoort,to zit nog heel beheerst met die man onder een dak te pimpampetten wat ze het best kan doen je leest totaal geen paniek in haar reacties
volgens mij verveelt to zich een beetje
Tuurlijk joh, niet ieder mens is hetzelfde.
Even wat reacties op jullie schrijven:
- man had het niet bij oudste kind, toen was ik eerste 1,5 jaar thuis en nam ik grootste gedeelte op me (man werkte toen meer uren). Nu heeft man het niet bij oudste. En zoals iemand suggereerde, hij zet oudste zeker niet bij elke huilbui op de gang om af te koelen. Hij heeft een zeer goede band met kind.
- Sommigen vinden mij emotieloos en te koel overkomen, dat kan. Ik hoorde het zeer recent en ben nog een beetje in een waas/beduust of hoe je het wilt noemen. Daarbij, ik ben van nature een rustig persoon die eerst denkt, dan doet en graag de situatie analyseert en vervolgens een bedachte keuze maakt maar dat terzijde.
- ik ben niet helemaal door het lint gegaan, gek genoeg. Ik moest vooral huilen en het was vooral ongeloof. Ik had juist een plekje alleen nodig om alles te verwerken. Ik heb ook best stress door iets anders in mijn leven (waar man niks mee te maken heeft), dus had het gevoel dit er even niet bij te kunnen hebben. Te onwerkelijk.
- hoe ik er dan achter kwam? Ik weet dat man depressieve gevoelens heeft en had al gemerkt dat hij niet zo goed tegen babygehuil kan (maar niks alarmerends). Door bepaalde agressieve opmerkingen ben ik door gaan vragen, gewoon voor de zekerheid om te checken ofzo, het kwam er gewoon op.
[...]
als moeder word je toch helemaal gek als je zoiets hoort,to zit nog heel beheerst met die man onder een dak te pimpampetten wat ze het best kan doen je leest totaal geen paniek in haar reacties
volgens mij verveelt to zich een beetje
Tuurlijk joh, niet ieder mens is hetzelfde.
Even wat reacties op jullie schrijven:
- man had het niet bij oudste kind, toen was ik eerste 1,5 jaar thuis en nam ik grootste gedeelte op me (man werkte toen meer uren). Nu heeft man het niet bij oudste. En zoals iemand suggereerde, hij zet oudste zeker niet bij elke huilbui op de gang om af te koelen. Hij heeft een zeer goede band met kind.
- Sommigen vinden mij emotieloos en te koel overkomen, dat kan. Ik hoorde het zeer recent en ben nog een beetje in een waas/beduust of hoe je het wilt noemen. Daarbij, ik ben van nature een rustig persoon die eerst denkt, dan doet en graag de situatie analyseert en vervolgens een bedachte keuze maakt maar dat terzijde.
- ik ben niet helemaal door het lint gegaan, gek genoeg. Ik moest vooral huilen en het was vooral ongeloof. Ik had juist een plekje alleen nodig om alles te verwerken. Ik heb ook best stress door iets anders in mijn leven (waar man niks mee te maken heeft), dus had het gevoel dit er even niet bij te kunnen hebben. Te onwerkelijk.
- hoe ik er dan achter kwam? Ik weet dat man depressieve gevoelens heeft en had al gemerkt dat hij niet zo goed tegen babygehuil kan (maar niks alarmerends). Door bepaalde agressieve opmerkingen ben ik door gaan vragen, gewoon voor de zekerheid om te checken ofzo, het kwam er gewoon op.
woensdag 10 augustus 2016 om 12:59
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 12:55:
[...]
- hoe ik er dan achter kwam? Ik weet dat man depressieve gevoelens heeft en had al gemerkt dat hij niet zo goed tegen babygehuil kan (maar niks alarmerends). Door bepaalde agressieve opmerkingen ben ik door gaan vragen, gewoon voor de zekerheid om te checken ofzo, het kwam er gewoon op.
Ik snap het nog steeds niet, je bent zo vaag in je antwoorden. Mijn man kan ook niet tegen babygehuil, ik zelf trouwens ook niet, maar bij ons uit zich dat in dat we de baby bij elke kik al oppakken en troosten en met haar knuffelen etc. Jij zegt "ik had al gemerkt dat hij niet tegen babygehuil kan (maar niks alarmerends)". Dat je die toevoeging doet vind ik al best bijzonder, maar WAT had je dan gemerkt?
En wat zijn "bepaalde agressieve opmerkingen"?
En waarom had je het gevoel dat je "gewoon voor de zekerheid ofzo" moest checken en wat moest je dan checken?
Kun je wellicht schetsen hoe zo'n situatie of gesprek dan precies gaat want ik kan me er niks bij voorstellen?
[...]
- hoe ik er dan achter kwam? Ik weet dat man depressieve gevoelens heeft en had al gemerkt dat hij niet zo goed tegen babygehuil kan (maar niks alarmerends). Door bepaalde agressieve opmerkingen ben ik door gaan vragen, gewoon voor de zekerheid om te checken ofzo, het kwam er gewoon op.
Ik snap het nog steeds niet, je bent zo vaag in je antwoorden. Mijn man kan ook niet tegen babygehuil, ik zelf trouwens ook niet, maar bij ons uit zich dat in dat we de baby bij elke kik al oppakken en troosten en met haar knuffelen etc. Jij zegt "ik had al gemerkt dat hij niet tegen babygehuil kan (maar niks alarmerends)". Dat je die toevoeging doet vind ik al best bijzonder, maar WAT had je dan gemerkt?
En wat zijn "bepaalde agressieve opmerkingen"?
En waarom had je het gevoel dat je "gewoon voor de zekerheid ofzo" moest checken en wat moest je dan checken?
Kun je wellicht schetsen hoe zo'n situatie of gesprek dan precies gaat want ik kan me er niks bij voorstellen?
Am Yisrael Chai!
woensdag 10 augustus 2016 om 13:04
Goed bezig hoor TO. Ben je wel van plan het bij je man nog aan te kaarten? Ik denk dat naast het feit dat het niet moet kunnen dat hij een tik geeft, zijn reactie daarop ook wel zorgwekkend kan zijn. Dat hij het afdoet als iets kleins, en de vergelijking met de box.
Verder lijkt het me begrijpelijk dat je nog in een waas zit/zat. De man met wie je 12 jaar samen bent, en een bepaald beeld bij had, heeft opeens een heel andere kant. Ik denk dat je pas weet hoe je daarop reageert, als zulk nieuws je bereikt. Ik probeer me er een voorstelling van te maken, hoe ik zou reageren. In die beeldvorming zie ik sowieso voor me dat mijn man me dat huilend/emotioneel verteld.
Dus stel dat er momenteel echt iets psychisch niet in orde is met je man (aangezien hij vrij laconiek reageerde), waardoor hij niet helder kan nadenken, zou ik er wel voor zorgen dat hij zsm bij een hulpverlener terecht kan.
Verder lijkt het me begrijpelijk dat je nog in een waas zit/zat. De man met wie je 12 jaar samen bent, en een bepaald beeld bij had, heeft opeens een heel andere kant. Ik denk dat je pas weet hoe je daarop reageert, als zulk nieuws je bereikt. Ik probeer me er een voorstelling van te maken, hoe ik zou reageren. In die beeldvorming zie ik sowieso voor me dat mijn man me dat huilend/emotioneel verteld.
Dus stel dat er momenteel echt iets psychisch niet in orde is met je man (aangezien hij vrij laconiek reageerde), waardoor hij niet helder kan nadenken, zou ik er wel voor zorgen dat hij zsm bij een hulpverlener terecht kan.
woensdag 10 augustus 2016 om 13:05
quote:fashionvictim schreef op 10 augustus 2016 @ 12:59:
[...]
Ik snap het nog steeds niet, je bent zo vaag in je antwoorden. Mijn man kan ook niet tegen babygehuil, ik zelf trouwens ook niet, maar bij ons uit zich dat in dat we de baby bij elke kik al oppakken en troosten en met haar knuffelen etc. Jij zegt "ik had al gemerkt dat hij niet tegen babygehuil kan (maar niks alarmerends)". Dat je die toevoeging doet vind ik al best bijzonder, maar WAT had je dan gemerkt?
En wat zijn "bepaalde agressieve opmerkingen"?
En waarom had je het gevoel dat je "gewoon voor de zekerheid ofzo" moest checken en wat moest je dan checken?
Kun je wellicht schetsen hoe zo'n situatie of gesprek dan precies gaat want ik kan me er niks bij voorstellen?
Hi FV,
Voordat ik dit te weten kwam, had ik wel door dat hij niet helemaal tegen babygehuil kom? Hoe? Ik pak baby direct op, doe lief. Zeg hoogstends "jeetje, pfff wat huilt ze lang". Hij meer "wat een kutgejank, ik kan helemaal niks doen door dat gekrijs" en gewoon duidelijk chagerijniger/aangeslagen indien baby huilt. Niks alarmerends bedoel ik, ik had niet kunnen verwachten (vind ik!!) dat dit zou gebeuren. Het is immers in die 12 jaar nooit bij mij of bij ouder kind gebeurd.
Dat ik nu doorvraagde kwam doordat toen ik thuiskwam hij in een heel chagerinige/agressieve bui was en gewoon agressiever was in zijn bewoordingen over hoe de dag was gelopen.
[...]
Ik snap het nog steeds niet, je bent zo vaag in je antwoorden. Mijn man kan ook niet tegen babygehuil, ik zelf trouwens ook niet, maar bij ons uit zich dat in dat we de baby bij elke kik al oppakken en troosten en met haar knuffelen etc. Jij zegt "ik had al gemerkt dat hij niet tegen babygehuil kan (maar niks alarmerends)". Dat je die toevoeging doet vind ik al best bijzonder, maar WAT had je dan gemerkt?
En wat zijn "bepaalde agressieve opmerkingen"?
En waarom had je het gevoel dat je "gewoon voor de zekerheid ofzo" moest checken en wat moest je dan checken?
Kun je wellicht schetsen hoe zo'n situatie of gesprek dan precies gaat want ik kan me er niks bij voorstellen?
Hi FV,
Voordat ik dit te weten kwam, had ik wel door dat hij niet helemaal tegen babygehuil kom? Hoe? Ik pak baby direct op, doe lief. Zeg hoogstends "jeetje, pfff wat huilt ze lang". Hij meer "wat een kutgejank, ik kan helemaal niks doen door dat gekrijs" en gewoon duidelijk chagerijniger/aangeslagen indien baby huilt. Niks alarmerends bedoel ik, ik had niet kunnen verwachten (vind ik!!) dat dit zou gebeuren. Het is immers in die 12 jaar nooit bij mij of bij ouder kind gebeurd.
Dat ik nu doorvraagde kwam doordat toen ik thuiskwam hij in een heel chagerinige/agressieve bui was en gewoon agressiever was in zijn bewoordingen over hoe de dag was gelopen.
