Psyche
alle pijlers
geheim verdriet
vrijdag 17 december 2010 om 00:34
Waarom schaam je je dat je van iemand hebt gehouden, Lichtbron? Iemand die je kent, zal dat begrijpen. Echt. Heb een beetje vertrouwen in je vriendinnen. Goede kans dat je een verhaal van haar kant te horen krijgt
Overigens niet vertellen aan een vriendin die een pijnlijke ervaring met een vreemdgaande partner heeft gehad.
Overigens niet vertellen aan een vriendin die een pijnlijke ervaring met een vreemdgaande partner heeft gehad.
Ga in therapie!
vrijdag 17 december 2010 om 01:16
vrijdag 17 december 2010 om 01:36
Pppff heftig hoor. Ik zou ook voor professionele hulp gaan, als ik jou was. Je zou van je af kunnen schrijven, maar dan heb je natuurlijk wel kans, dat iemand dit leest..
Ik kan me voorstellen, dat zo'n groot geheim en zoveel verdriet bijna te zwaar is.
Opkroppen van verdriet, is hartstikke slecht natuurlijk. Gelukkig kan je hier een beetje je ei kwijt. Maar nogmaals ik zou professionele hulp zoeken hoor. Sterkte er mee.
Ik kan me voorstellen, dat zo'n groot geheim en zoveel verdriet bijna te zwaar is.
Opkroppen van verdriet, is hartstikke slecht natuurlijk. Gelukkig kan je hier een beetje je ei kwijt. Maar nogmaals ik zou professionele hulp zoeken hoor. Sterkte er mee.
vrijdag 17 december 2010 om 07:47
Ow, ik kan me zo goed voorstellen hoeveel pijn dit moet doen! Wist je dat hij ziek was? Heb je geen kans gehad nog een gesprek met hem aan te gaan, afscheid te nemen?
Ook al had het geen toekomst, het idee dat je hem nooit meer zal zien, he?!
Weet je of hij begraven is en waar? Kan je een keer naar zn graf. Toch nog even zeggen wat je kwijt wil....
Sterkte en dikke knuf!
Ook al had het geen toekomst, het idee dat je hem nooit meer zal zien, he?!
Weet je of hij begraven is en waar? Kan je een keer naar zn graf. Toch nog even zeggen wat je kwijt wil....
Sterkte en dikke knuf!
vrijdag 17 december 2010 om 09:11
Probeer je te concentreren op de rouw en niet op wat je wel of niet gezegd had kunnen hebben tegen hem in het verleden. Ik ga er van uit dat je echt voldoende hebt duidelijk gemaakt destijds dat je graag anders zou willen, maar dat je je liefde voor hem niet kon (blijven) uitleven. Misschien wordt het al een stukje lichter zonder schuldgevoel.
Het gaat om een man, een mens, die belangrijk is geweest in je leven. En dus mag/moet je rouwen. Geef jezelf daarvoor de tijd en als het even kan, geef jezelf daarvoor de ruimte (al is het maar via dit forum).
Zouden mensen je echt gaan mijden of financieel benadelen als ze wisten dat dit in jouw verleden had plaatsgevonden? Je bent nu toch een ongebonden vrouw? Ik denk dat er op zich niets mis is met bekennen dat jij iets hebt gedaan wat ongeveer de halve mensheid ook wel eens heeft gedaan, je blijkt dan gewoon een mens.
Wees wel zorgvuldig in of en aan wie je iets vertelt (je hoeft ook weer niet iemand te kwetsen) maar het lijkt me handig om eerst eens aan te zien of je verwerking op gang komt door er met 'gewone' mensen over te schrijven of te praten. Dan kan die professional altijd later nog, als je vast blijkt te blijven zitten. Er is in elk geval niks mis met je als je binnen enkele maanden na overlijden ietwat of zelfs meer dan ietwat van slag bent. Ik ben netjes gescheiden van mijn ex maar vond het ook nogal wat toen die man, met wie ik een belangrijk deel van mijn leven gedeeld had, plotseling overleed. Het is net of een stukje van jezelf mee gaat. Na jaren blijkt dit alles wel een plekje te krijgen (al kan ik me niet herinneren dat ik er heel heftig om rouwde).
Het gaat om een man, een mens, die belangrijk is geweest in je leven. En dus mag/moet je rouwen. Geef jezelf daarvoor de tijd en als het even kan, geef jezelf daarvoor de ruimte (al is het maar via dit forum).
Zouden mensen je echt gaan mijden of financieel benadelen als ze wisten dat dit in jouw verleden had plaatsgevonden? Je bent nu toch een ongebonden vrouw? Ik denk dat er op zich niets mis is met bekennen dat jij iets hebt gedaan wat ongeveer de halve mensheid ook wel eens heeft gedaan, je blijkt dan gewoon een mens.
Wees wel zorgvuldig in of en aan wie je iets vertelt (je hoeft ook weer niet iemand te kwetsen) maar het lijkt me handig om eerst eens aan te zien of je verwerking op gang komt door er met 'gewone' mensen over te schrijven of te praten. Dan kan die professional altijd later nog, als je vast blijkt te blijven zitten. Er is in elk geval niks mis met je als je binnen enkele maanden na overlijden ietwat of zelfs meer dan ietwat van slag bent. Ik ben netjes gescheiden van mijn ex maar vond het ook nogal wat toen die man, met wie ik een belangrijk deel van mijn leven gedeeld had, plotseling overleed. Het is net of een stukje van jezelf mee gaat. Na jaren blijkt dit alles wel een plekje te krijgen (al kan ik me niet herinneren dat ik er heel heftig om rouwde).
vrijdag 17 december 2010 om 12:43
Schrijfster Clara Voigt laat in haar onlangs verschenen boek Ik hou van uw man ook een aantal minnaressen aan het woord van wie de partner overleden is. Voigt had zelf ooit een relatie met een getrouwde man en kan zich wel inleven in de schaduwweduwen. ,,Als ik indertijd aan zijn mogelijke dood dacht, werd ik verscheurd,'' zegt Voigt nu. ,,Ik realiseerde me dat niemand van mij af wist en dat ik volledig zou worden ontkend. Je bent als minnares heel erg betrokken bij iemand, maar als puntje bij paaltje komt, ben je niemand.'' Volgens Voigt is de achtergestelde positie van de schaduwweduwe onlosmakelijk verbonden met haar rol als minnares. ,,Je moet al veel accepteren en daar hoort dit ook nog bij.''
Heb even gegoogeld en op Uitvaartforum kwam ik dit tegen en nog veel (boeken-)tips.
Sterkte Lichtbron
Heb even gegoogeld en op Uitvaartforum kwam ik dit tegen en nog veel (boeken-)tips.
Sterkte Lichtbron
zondag 26 december 2010 om 23:15
zondag 26 december 2010 om 23:21
Ik denk dat Sunemom dat juist bedoelt. Dat jij ook recht hebt op jouw verdriet, en niet alleen de vrouw die met hem getrouwd was. Dat iedereen recht heeft van een mens te houden en te rouwen om een dode.
De vriendinnen, de ex-vriendinnen en minnaressen zijn echt een vergeten groep in de rouwverwerking. Ze denken nergens recht op te hebben omdat ze een affaire hadden met de man van een ander. Maar het verdriet wordt er niet minder om. Ook al werd je bestaan niet erkend; je verlies is even groot.
Rouwverwerkings therapeuten kunnen hier iets mee. Die oordelen niet. Doe er iets mee.
Sterkte
De vriendinnen, de ex-vriendinnen en minnaressen zijn echt een vergeten groep in de rouwverwerking. Ze denken nergens recht op te hebben omdat ze een affaire hadden met de man van een ander. Maar het verdriet wordt er niet minder om. Ook al werd je bestaan niet erkend; je verlies is even groot.
Rouwverwerkings therapeuten kunnen hier iets mee. Die oordelen niet. Doe er iets mee.
Sterkte
zondag 26 december 2010 om 23:22
zondag 26 december 2010 om 23:28
quote:whopper schreef op 26 december 2010 @ 23:21:
De vriendinnen, de ex-vriendinnen en minnaressen zijn echt een vergeten groep in de rouwverwerking. Ze denken nergens recht op te hebben omdat ze een affaire hadden met de man van een ander. Maar het verdriet wordt er niet minder om. Ook al werd je bestaan niet erkend; je verlies is even grootMee eens
De vriendinnen, de ex-vriendinnen en minnaressen zijn echt een vergeten groep in de rouwverwerking. Ze denken nergens recht op te hebben omdat ze een affaire hadden met de man van een ander. Maar het verdriet wordt er niet minder om. Ook al werd je bestaan niet erkend; je verlies is even grootMee eens
Straks blijken mijn statiegeld flessen.... De enige stabiele valuta te zijn!
maandag 27 december 2010 om 10:17
quote:whopper schreef op 26 december 2010 @ 23:21:
Ik denk dat Sunemom dat juist bedoelt. Dat jij ook recht hebt op jouw verdriet, en niet alleen de vrouw die met hem getrouwd was. Dat iedereen recht heeft van een mens te houden en te rouwen om een dode.
Dat is precies wat ik ermee bedoelde inderdaad. Niemand heeft het recht om te bepalen wie er wel of niet van iemand mag houden en/of om die persoon mag rouwen.
Ik kan je een goede therapeut of andere professional die gespecialiseerd is in rouwverwerking van harte aanbevelen. Ongeacht wat je omgeving/de wereld ervan vind is het wel belangrijk e.e.a. een goed plekje te geven, juist als je het gevoel hebt niet te mogen rouwen. Ik herken de situatie waar het betreft dat je rouwt om iemand die voor de rest van de wereld onzichtbaar was, die voor jou een groot onderdeel van je leven was, maar waarbij de rest van je naasten geen nabestaanden zijn. En dat is 3x zo hard werken om op een goede manier te rouwen, het kan wel, maar begeleiding is wel gewenst (althans in mijn ervaring helpt dat enorm).
Ik denk dat Sunemom dat juist bedoelt. Dat jij ook recht hebt op jouw verdriet, en niet alleen de vrouw die met hem getrouwd was. Dat iedereen recht heeft van een mens te houden en te rouwen om een dode.
Dat is precies wat ik ermee bedoelde inderdaad. Niemand heeft het recht om te bepalen wie er wel of niet van iemand mag houden en/of om die persoon mag rouwen.
Ik kan je een goede therapeut of andere professional die gespecialiseerd is in rouwverwerking van harte aanbevelen. Ongeacht wat je omgeving/de wereld ervan vind is het wel belangrijk e.e.a. een goed plekje te geven, juist als je het gevoel hebt niet te mogen rouwen. Ik herken de situatie waar het betreft dat je rouwt om iemand die voor de rest van de wereld onzichtbaar was, die voor jou een groot onderdeel van je leven was, maar waarbij de rest van je naasten geen nabestaanden zijn. En dat is 3x zo hard werken om op een goede manier te rouwen, het kan wel, maar begeleiding is wel gewenst (althans in mijn ervaring helpt dat enorm).
