Psyche
alle pijlers
Gevangen in mijn spraak...
vrijdag 5 februari 2010 om 23:30
Beste forummers,
Ik heb een probleem waar ik al heel lang mee zit.. Ik ben op dit moment 26 jaar en ongeveer sinds mijn 4e stotter ik. Ik ben altijd een ster geweest in het verbergen.. Of ik praatte heel weinig of gebruikte synoniemen.. Helaas ging ik telefoongesprekken en sociale contacten vaak uit de weg.. Allemaal uit schaamte.. Als ik vriendjes kreeg vonden ze me altijd mooi, maar veel gesprekstof had ik niet. Mijn zinnen zijn kort en bondig.. Wat wil ik veel zeggen, maar dan komt de stottermonster naar boven, dus hield ik maar vaak mijn mond..
Ondertussen heb ik logopedie gehad, helaas zonder resultaat.. Na 3 jaar ben ik weer begonnen, maar echt helpt het niet.. Ik heb HBO gestudeerd, maar doe maar simpel werk met de smoes dat ik nog een vak moet doen. Dat is ook zo, maar eigenlijk ben ik bang om te spreken.. Tijdens werken moet je natuurlijk vaak bellen en communiceren en ja... Dat kan ik niet..
Nu heb ik op mijn werk een nieuwe functie gekregen waarbij ik vaak moet bellen! Maar bellen doe ik niet graag. Ik zei dat ik niet van bellen hield (de leidinggevende is niet op de hoogte van mijn stotteren). Hij zei dat ik het wel kon met mijn opleiding, maar van binnen schreeuwde ik: IK WIL NIET!!!!
Telkens als ik probeer het toch wel te doen sta ik voor schut en word ik erg verdrietig.. Ik wil graag aan mijn stotteren werken, maar weet niet hoe. Bovendien lijkt het of ik de enige ben.. Zo ben ik verloofd, maar zelfs hij weet niet dat ik stotter.. Want als ik zeg dat ik stotter hoor ik men vaak zeggen: stel je niet aan! Maar als ze eens wisten hoe ik me voelde.. Zo eenzaam... Wie herkent zich in mij en hoe gaan jullie met het stotteren om?
Fijne avond!
Ik heb een probleem waar ik al heel lang mee zit.. Ik ben op dit moment 26 jaar en ongeveer sinds mijn 4e stotter ik. Ik ben altijd een ster geweest in het verbergen.. Of ik praatte heel weinig of gebruikte synoniemen.. Helaas ging ik telefoongesprekken en sociale contacten vaak uit de weg.. Allemaal uit schaamte.. Als ik vriendjes kreeg vonden ze me altijd mooi, maar veel gesprekstof had ik niet. Mijn zinnen zijn kort en bondig.. Wat wil ik veel zeggen, maar dan komt de stottermonster naar boven, dus hield ik maar vaak mijn mond..
Ondertussen heb ik logopedie gehad, helaas zonder resultaat.. Na 3 jaar ben ik weer begonnen, maar echt helpt het niet.. Ik heb HBO gestudeerd, maar doe maar simpel werk met de smoes dat ik nog een vak moet doen. Dat is ook zo, maar eigenlijk ben ik bang om te spreken.. Tijdens werken moet je natuurlijk vaak bellen en communiceren en ja... Dat kan ik niet..
Nu heb ik op mijn werk een nieuwe functie gekregen waarbij ik vaak moet bellen! Maar bellen doe ik niet graag. Ik zei dat ik niet van bellen hield (de leidinggevende is niet op de hoogte van mijn stotteren). Hij zei dat ik het wel kon met mijn opleiding, maar van binnen schreeuwde ik: IK WIL NIET!!!!
Telkens als ik probeer het toch wel te doen sta ik voor schut en word ik erg verdrietig.. Ik wil graag aan mijn stotteren werken, maar weet niet hoe. Bovendien lijkt het of ik de enige ben.. Zo ben ik verloofd, maar zelfs hij weet niet dat ik stotter.. Want als ik zeg dat ik stotter hoor ik men vaak zeggen: stel je niet aan! Maar als ze eens wisten hoe ik me voelde.. Zo eenzaam... Wie herkent zich in mij en hoe gaan jullie met het stotteren om?
Fijne avond!
vrijdag 12 februari 2010 om 13:54
Hallo allemaal!
Het onderstaande mailtje had ik gisteren getypt, maar kon niet inloggen! Dus de redactie gemailt, gelukkig kan ik wel via de mobiele site inloggen.. Hier komt dus mijn mailtje van gisteren:
Mijn excuses voor het late reageren, maar door de drukte kom ik er soms niet aan toe. Ik probeer de topic zo goed mogelijk te volgen! Maar ik hoop dat jullie begrijpen dat ik niet lange posts kan schrijven. Straks weer aan de studie.. Helaas wat ziekjes. Gisteren heb ik de discussie gelezen. En ik vind dat beide partijen wel gelijk hebben. Martijn is hoogstwaarschijnlijk iemand die veel aan de DF heeft gehad en graag wil dat anderen dit doel ook zullen bereiken. Natuurlijk kan ik niet veel over de DF zeggen, of het werkt is naar mijn mening voor iedereen verschillend. Immers ieder mens is uniek en iedere stotteraar ook! Dat je als stotteraar niet succesvol kan zijn of een goede moeder is natuurlijk flauwekul,maar zonder stotteren zou het allemaal wel stukken makkelijker gaan vinden jullie niet? Ik geef toe dat er momenten zijn dat ik het haat om te stotteren. Steeds doe ik mijn best, maar weer zit ik in de knel met mijn vervelende spraak. Eerlijk is eerlijk ik heb er veel verdrietige dingen door meegemaakt. Maar soms hoor ik over mensen die zich amper door het stotteren laten belemmeren. Daar heb ik enorm veel respect voor! Bij mij lukt het helaas niet. De woorden er helemaal niet uitkrijgen (blokkeren) vind ik vervelender dan stotteren waarbij je lettergrepen herhaalt (het komt er tenminste uit!). Ik trek best rare gezichten als ik stotter en stotter ook gespannen. Ik zou graag de spanning willen wegnemen, tot nu toe niet gelukt. Maar als ik jullie ervaringen lees kan het ook anders. Toch merk ik dat ook jullie nog teveel met jullie spraak bezig zijn. In ieder verhaal komt dit naar voren. Met belangstelling volg ik jullie ervaringen en heb bewondering voor jullie allemaal! De verhalen stralen kracht uit!
Gisteren werd ik even moe van alles.. Ook het studeren na werken put me een beetje uit.. Maar er zijn ergere dingen. Vandaag kwam ik redelijk goed uit mijn woorden! Soms heb ik dit.. Ik praat dan redelijk fijn, alleen die vervelende medeklinkers krijg ik er dan nog steeds niet goed uit.. Gisteren stelde ik mijn ouders voor de DF te doen. Mijn pa reageerde een beetje boos. Je bent nu bezig met logopedie zei hij. Dat klopt, maar destijds heb ik dezelfde dingen gedaan bij logopedie helaas zonder succes. DF zie ik als een alternatief. Had Martijn graag wat meer willen vragen. Dames begrijp me niet verkeerd. Ik zeg niet dat DF DE OPLOSSING is en dat jullie hierin gefaald hebben! Maar misschien zal ik er op vooruit gaan! Ik zag Martijn in het filmpje en vond het wel erg goed van hem wat hij bereikt had! Wat mij tegenhoud zijn toch vooral de kosten, het is niet niks! Ik zal dan moeten sparen en natuurlijk mijn verloofde op de hoogte stellen.. Ben nu wat ziek en heb rust nodig, maar binnenkort ga ik het zeggen..
Dames (en misschien heren die meelezen), alle verhalen zijn welkom! Van jullie positieve verhalen zullen mensen hoop krijgen die stotteren en de negatieve kunnen ook altijd gedeeld
worden uiteraard!
@ Sproet: Ontzettend bedankt voor je techniekbeschrijving! Ik probeer ermee te oefenen. Bij sommige woorden best lastig, maar met de tijd misschien wel effectief! Je hulp doet mij en veel anderen vast veel goed! Jij bent uiteraard de deskundige!
@ Tatlitatli: Wat lief dat je reageert! Voor een niet stotteraar is stotteren vaak moeilijk te begrijpen, maar goed van je dat je er begrip voor hebt. Het kan natuurlijk iedereen overkomen. En mijn naam is trouwens Turks, net als die van jou! Vond het een mooie naam, het zijn twee verschillende maar heb ze aan elkaar geplakt als het ware!
@ Martijn: Lees je nog mee? Als je wilt mag je je mening natuurlijk altijd geven, maar uiteraard zonder anderen te kwetsen. Hoop dat je nog zult reageren..
@ Soulcats, Verena, Bibaboe: Vond het erg leuk jullie ervaringen te lezen. Ik put er kracht uit!
Fijne avond!
Het onderstaande mailtje had ik gisteren getypt, maar kon niet inloggen! Dus de redactie gemailt, gelukkig kan ik wel via de mobiele site inloggen.. Hier komt dus mijn mailtje van gisteren:
Mijn excuses voor het late reageren, maar door de drukte kom ik er soms niet aan toe. Ik probeer de topic zo goed mogelijk te volgen! Maar ik hoop dat jullie begrijpen dat ik niet lange posts kan schrijven. Straks weer aan de studie.. Helaas wat ziekjes. Gisteren heb ik de discussie gelezen. En ik vind dat beide partijen wel gelijk hebben. Martijn is hoogstwaarschijnlijk iemand die veel aan de DF heeft gehad en graag wil dat anderen dit doel ook zullen bereiken. Natuurlijk kan ik niet veel over de DF zeggen, of het werkt is naar mijn mening voor iedereen verschillend. Immers ieder mens is uniek en iedere stotteraar ook! Dat je als stotteraar niet succesvol kan zijn of een goede moeder is natuurlijk flauwekul,maar zonder stotteren zou het allemaal wel stukken makkelijker gaan vinden jullie niet? Ik geef toe dat er momenten zijn dat ik het haat om te stotteren. Steeds doe ik mijn best, maar weer zit ik in de knel met mijn vervelende spraak. Eerlijk is eerlijk ik heb er veel verdrietige dingen door meegemaakt. Maar soms hoor ik over mensen die zich amper door het stotteren laten belemmeren. Daar heb ik enorm veel respect voor! Bij mij lukt het helaas niet. De woorden er helemaal niet uitkrijgen (blokkeren) vind ik vervelender dan stotteren waarbij je lettergrepen herhaalt (het komt er tenminste uit!). Ik trek best rare gezichten als ik stotter en stotter ook gespannen. Ik zou graag de spanning willen wegnemen, tot nu toe niet gelukt. Maar als ik jullie ervaringen lees kan het ook anders. Toch merk ik dat ook jullie nog teveel met jullie spraak bezig zijn. In ieder verhaal komt dit naar voren. Met belangstelling volg ik jullie ervaringen en heb bewondering voor jullie allemaal! De verhalen stralen kracht uit!
Gisteren werd ik even moe van alles.. Ook het studeren na werken put me een beetje uit.. Maar er zijn ergere dingen. Vandaag kwam ik redelijk goed uit mijn woorden! Soms heb ik dit.. Ik praat dan redelijk fijn, alleen die vervelende medeklinkers krijg ik er dan nog steeds niet goed uit.. Gisteren stelde ik mijn ouders voor de DF te doen. Mijn pa reageerde een beetje boos. Je bent nu bezig met logopedie zei hij. Dat klopt, maar destijds heb ik dezelfde dingen gedaan bij logopedie helaas zonder succes. DF zie ik als een alternatief. Had Martijn graag wat meer willen vragen. Dames begrijp me niet verkeerd. Ik zeg niet dat DF DE OPLOSSING is en dat jullie hierin gefaald hebben! Maar misschien zal ik er op vooruit gaan! Ik zag Martijn in het filmpje en vond het wel erg goed van hem wat hij bereikt had! Wat mij tegenhoud zijn toch vooral de kosten, het is niet niks! Ik zal dan moeten sparen en natuurlijk mijn verloofde op de hoogte stellen.. Ben nu wat ziek en heb rust nodig, maar binnenkort ga ik het zeggen..
Dames (en misschien heren die meelezen), alle verhalen zijn welkom! Van jullie positieve verhalen zullen mensen hoop krijgen die stotteren en de negatieve kunnen ook altijd gedeeld
worden uiteraard!
@ Sproet: Ontzettend bedankt voor je techniekbeschrijving! Ik probeer ermee te oefenen. Bij sommige woorden best lastig, maar met de tijd misschien wel effectief! Je hulp doet mij en veel anderen vast veel goed! Jij bent uiteraard de deskundige!
@ Tatlitatli: Wat lief dat je reageert! Voor een niet stotteraar is stotteren vaak moeilijk te begrijpen, maar goed van je dat je er begrip voor hebt. Het kan natuurlijk iedereen overkomen. En mijn naam is trouwens Turks, net als die van jou! Vond het een mooie naam, het zijn twee verschillende maar heb ze aan elkaar geplakt als het ware!
@ Martijn: Lees je nog mee? Als je wilt mag je je mening natuurlijk altijd geven, maar uiteraard zonder anderen te kwetsen. Hoop dat je nog zult reageren..
@ Soulcats, Verena, Bibaboe: Vond het erg leuk jullie ervaringen te lezen. Ik put er kracht uit!
Fijne avond!
vrijdag 12 februari 2010 om 20:24
Iremgul, Martijn kan niet meer reageren, hij heeft een permanente ban gekregen.
Del Ferro... Het heeft zeker goede resultaten, maar hun benadering van stotteren is totaal anders.
Bij ons de opleiding staat de methode echt als slecht bekend, vooral vanwege het feit dat stotteren wordt gezien als iets "ergs", en wat zelfs je eigen schuld is als je het blijft doen...
Maar door de spreektechniek kunnen stotters wel minder erg worden, al vergt dat veel inspanning.
Maar ik denk dat je er nuchter in stapt, dus met de nodige "reservering".
Dus ik zal je zeker niet stoppen, hou alleen jezelf goed in de gaten, en laat jezelf niet naar beneden praten!!!
Succes met het vertellen aan je verloofde, het klinkt alsof dat een enorme drempel voor je is! (Mag ik nog eens vragen waarom? Als het je verloofde is, zal hij toch van je houden ongeacht of je stottert???)
Del Ferro... Het heeft zeker goede resultaten, maar hun benadering van stotteren is totaal anders.
Bij ons de opleiding staat de methode echt als slecht bekend, vooral vanwege het feit dat stotteren wordt gezien als iets "ergs", en wat zelfs je eigen schuld is als je het blijft doen...
Maar door de spreektechniek kunnen stotters wel minder erg worden, al vergt dat veel inspanning.
Maar ik denk dat je er nuchter in stapt, dus met de nodige "reservering".
Dus ik zal je zeker niet stoppen, hou alleen jezelf goed in de gaten, en laat jezelf niet naar beneden praten!!!
Succes met het vertellen aan je verloofde, het klinkt alsof dat een enorme drempel voor je is! (Mag ik nog eens vragen waarom? Als het je verloofde is, zal hij toch van je houden ongeacht of je stottert???)
vrijdag 12 februari 2010 om 21:14
Sproet: Wat jammer dat Martijn niet meer kan reageren, had hem graag het een en ander willen vragen. Wil al een paar jaar de DF doen, maar door omstandigheden is dit nooit gebeurd. Vooral geld speelde een belangrijke rol.. En natuurlijk het feit of het wel zal helpen. De succesverhalen zijn wel aanlokkelijk.. Door de techniek worden de stotters minder erg? Er wordt beweerd dat je er helemaal vanaf komt.. Dan denk ik.. Hele jonge kinderen kunnen het ook, dus waarom ik niet.. Maar ik moet het nog even laten bezinken..
Dit betekent niet dat ik niet zeg dat logopedie niet helpt! In de eerste instantie ben ik altijd voor de reguliere methode, dus logopedie. Ik weet ook dat logopedisten geen voorstander zijn van DF. Stotteren is niet erg, mits je er zelf geen last van hebt! Daar draait het allemaal om.. Helaas komen mensen er soms met logopedie niet vanaf.. Dan is het misschien tijd voor andere methoden..
Eerst moet ik het nog mijn verloofde vertellen, maar ik schaam me ervoor. Vooral omdat ik de laatste tijd veel last van mijn eetprobleem had.. Dit is teveel denk ik.. Daarnaast komt erbij dat hij meer op mijn spraak zal letten en ben bang dat dat spanning en dus stotteren zal uitlokken.
Vandaag was ik met een vriendin en sommige woorden kreeg ik er helemaal niet uit erg frustrerend, dan ben ik het zat en wil het gewoon kwijt.. Maar schaamte heerst… Ik wil het wel vertellen, maar voorlopig nog niet denk ik.. Mijn vriendin weet het overigens wel, maar zij weet niet dat ik veel synoniemen gebruik..
Dit betekent niet dat ik niet zeg dat logopedie niet helpt! In de eerste instantie ben ik altijd voor de reguliere methode, dus logopedie. Ik weet ook dat logopedisten geen voorstander zijn van DF. Stotteren is niet erg, mits je er zelf geen last van hebt! Daar draait het allemaal om.. Helaas komen mensen er soms met logopedie niet vanaf.. Dan is het misschien tijd voor andere methoden..
Eerst moet ik het nog mijn verloofde vertellen, maar ik schaam me ervoor. Vooral omdat ik de laatste tijd veel last van mijn eetprobleem had.. Dit is teveel denk ik.. Daarnaast komt erbij dat hij meer op mijn spraak zal letten en ben bang dat dat spanning en dus stotteren zal uitlokken.
Vandaag was ik met een vriendin en sommige woorden kreeg ik er helemaal niet uit erg frustrerend, dan ben ik het zat en wil het gewoon kwijt.. Maar schaamte heerst… Ik wil het wel vertellen, maar voorlopig nog niet denk ik.. Mijn vriendin weet het overigens wel, maar zij weet niet dat ik veel synoniemen gebruik..
vrijdag 12 februari 2010 om 21:51
Hoi Iremgul,
Ik heb de Del Ferro methode ook gevolgd. Ik ken de voordelen, maar ik ken ook zeker de nadelen. Ik heb de bescheiden mening dat ik je objectiever in kan lichten dan Martijn dat kan/kon.
Stel je vragen gerust aan me.
Bedenk je vast dat als je de methode wil gaan doen, dat dan in elk geval iedereen met wie je in de eerste weken/maanden praat zal merken dat je volgens een aparte methode praat: eerst de zin uit je hoofd leren, dan concentreren op je ademhalen (in het begin met handen in je zij en je ogen dicht), en dat je daarna pas gaat praten. Dat praten is dan erg monotoon. Je let namelijk tijdens het praten niet op de inhoud maar op je ademhaling. Ik vond deze robotachtige manier van praten moeilijk vol te houden. Aan de telefoon vond ik het ook lastig. Als ik iets wilde zeggen, tikte ik op de telefoon. Dat was voor mijn gesprekspartner het signaal dat ik een zin uit m'n hoofd begon te leren en dat er dus (lang) gewacht moest worden.
Besef dus dat iedereen in je omgeving dat gaan zien en horen. Ik had me dat niet gerealiseerd. Dat ik in m'n werkgroep op de uni m'n hand op moest steken als ik iets wilde zeggen en dat dan twintig medestudenten me aan zaten te staren terwijl ik de zin uit m'n hoofd ging leren etc.. en als er een stotter zat in de zin, dat ik het dan nog een keer moest doen.. en nog een keer als het weer mislukte etc.. niet heel comfortabel vond ik dat.
Maar... het hielp wel. Ik kon wel op die manier alles zeggen.
En in een cafe bosbessenthee bestellen.. haha
Nogmaals: al je vragen wil ik beantwoorden.
Ik heb de Del Ferro methode ook gevolgd. Ik ken de voordelen, maar ik ken ook zeker de nadelen. Ik heb de bescheiden mening dat ik je objectiever in kan lichten dan Martijn dat kan/kon.
Stel je vragen gerust aan me.
Bedenk je vast dat als je de methode wil gaan doen, dat dan in elk geval iedereen met wie je in de eerste weken/maanden praat zal merken dat je volgens een aparte methode praat: eerst de zin uit je hoofd leren, dan concentreren op je ademhalen (in het begin met handen in je zij en je ogen dicht), en dat je daarna pas gaat praten. Dat praten is dan erg monotoon. Je let namelijk tijdens het praten niet op de inhoud maar op je ademhaling. Ik vond deze robotachtige manier van praten moeilijk vol te houden. Aan de telefoon vond ik het ook lastig. Als ik iets wilde zeggen, tikte ik op de telefoon. Dat was voor mijn gesprekspartner het signaal dat ik een zin uit m'n hoofd begon te leren en dat er dus (lang) gewacht moest worden.
Besef dus dat iedereen in je omgeving dat gaan zien en horen. Ik had me dat niet gerealiseerd. Dat ik in m'n werkgroep op de uni m'n hand op moest steken als ik iets wilde zeggen en dat dan twintig medestudenten me aan zaten te staren terwijl ik de zin uit m'n hoofd ging leren etc.. en als er een stotter zat in de zin, dat ik het dan nog een keer moest doen.. en nog een keer als het weer mislukte etc.. niet heel comfortabel vond ik dat.
Maar... het hielp wel. Ik kon wel op die manier alles zeggen.
En in een cafe bosbessenthee bestellen.. haha
Nogmaals: al je vragen wil ik beantwoorden.
anoniem_83599 wijzigde dit bericht op 12-02-2010 21:52
Reden: typefout
Reden: typefout
% gewijzigd
vrijdag 12 februari 2010 om 22:02
Even kort nog: ik was nieuwsgierig naar de filmpjes op de site.
Ik zie nu goed waarom het er zo aantrekkelijk uitziet. Het resultaat na 10 dagen vooral: ze hebben geknipt in de filmpjes (zie je duidelijk bij Justin). De tijd die het hem kost de zinnen uit z'n hoofd te leren en zich op z'n ademhaling te concentreren, hebben ze weggelaten. Daardoor lijkt het heel vloeiend, maar in werkelijkheid klinkt het heel anders.
Het geeft overigens wel een erg goed beeld van de vloeiendheid van spreken door het toepassen van de methode. Blijft elke keer weer mooi om te zien!
Ik zie nu goed waarom het er zo aantrekkelijk uitziet. Het resultaat na 10 dagen vooral: ze hebben geknipt in de filmpjes (zie je duidelijk bij Justin). De tijd die het hem kost de zinnen uit z'n hoofd te leren en zich op z'n ademhaling te concentreren, hebben ze weggelaten. Daardoor lijkt het heel vloeiend, maar in werkelijkheid klinkt het heel anders.
Het geeft overigens wel een erg goed beeld van de vloeiendheid van spreken door het toepassen van de methode. Blijft elke keer weer mooi om te zien!
vrijdag 12 februari 2010 om 22:29
@ Bibaboe: Onzettend bedankt voor je duidelijke toelichting van de methode. Wat lijkt dat me vermoeiend! Leerde je eerst ALLE zinnen uit je hoofd en dan pas praten? Dat kost wel enorm veel tijd denk ik of niet.. Deed je dat ook bij woorden waarbij je niet stotterde? Wat ook vervelend is dat iedereen mee kan genieten.. Kan je niet de methode thuis gebruiken en buiten de deur niet? En daarna er handigheid in krijgen en het ook buiten de deur toepassen? Ik stotter vooral (zoals ik eerder zei) bij de medeklinkers en dan krijg ik het er amper en met veel moeite eruit. Kan ik het niet alleen daarvoor gebruiken denk je..
In je eerdere posts vertelde je dat je nog steeds stotterde, maar wel ontspannender. Wat lijkt me dat fijn, dat je toch alles vrij ontspannend kan zeggen ondanks de herhalingen. De wil om perfect te zijn heb ik al opgegeven. Ik wil ook zeg maar zeggen wat ik wil.. Heb jij het stotteren bij bepaalde letters?
In je eerdere posts vertelde je dat je nog steeds stotterde, maar wel ontspannender. Wat lijkt me dat fijn, dat je toch alles vrij ontspannend kan zeggen ondanks de herhalingen. De wil om perfect te zijn heb ik al opgegeven. Ik wil ook zeg maar zeggen wat ik wil.. Heb jij het stotteren bij bepaalde letters?
vrijdag 12 februari 2010 om 23:15
Iremgul, even over die opmerking dat kinderen er wel af kunnen komen:
Kleine kinderen maken vaak een periode van "onvloeiendheid" door, dat wordt niet eens stotteren genoemd.
Van die kinderen groeit 80% er vanzelf overheen.
Van de overige 20% die wel blijft stotteren, is nog een groot percentage dat er vanaf komt, vanwege het simpele feit dat hun hersenen zich nog ontwikkelen. En zo kan het timings-probleem nog "overwonnen" worden.
Maar boven de 6 jaar gaat dat eigenlijk al niet meer, dus vanaf die leeftijd kun je echt van een "stotteraar" spreken, en is het timings-probleem een feit.
Ik vind het ook wel eens bloedirritant dat een Franse kleuter beter Frans kan dan ik, maar ja, boven een bepaalde leeftijd leer een taal niet meer vloeiend. Zelfde principe feitelijk, onze hersenen zijn niet meer zo "kneedbaar"...
Bibaboe, wat schrijf je duidelijk over DF... En wat klinkt het ongelofelijk vermoeiend om zo te moeten praten!!!!
Kleine kinderen maken vaak een periode van "onvloeiendheid" door, dat wordt niet eens stotteren genoemd.
Van die kinderen groeit 80% er vanzelf overheen.
Van de overige 20% die wel blijft stotteren, is nog een groot percentage dat er vanaf komt, vanwege het simpele feit dat hun hersenen zich nog ontwikkelen. En zo kan het timings-probleem nog "overwonnen" worden.
Maar boven de 6 jaar gaat dat eigenlijk al niet meer, dus vanaf die leeftijd kun je echt van een "stotteraar" spreken, en is het timings-probleem een feit.
Ik vind het ook wel eens bloedirritant dat een Franse kleuter beter Frans kan dan ik, maar ja, boven een bepaalde leeftijd leer een taal niet meer vloeiend. Zelfde principe feitelijk, onze hersenen zijn niet meer zo "kneedbaar"...
Bibaboe, wat schrijf je duidelijk over DF... En wat klinkt het ongelofelijk vermoeiend om zo te moeten praten!!!!
zaterdag 13 februari 2010 om 13:16
quote:Iremgul_22 schreef op 12 februari 2010 @ 22:29:
Kan je niet de methode thuis gebruiken en buiten de deur niet? En daarna er handigheid in krijgen en het ook buiten de deur toepassen? Ik stotter vooral (zoals ik eerder zei) bij de medeklinkers en dan krijg ik het er amper en met veel moeite eruit. Kan ik het niet alleen daarvoor gebruiken denk je..
Nee, volgens de leraren daar kan dat niet. Dat wordt je ook tien dagen lang op het hart gedrukt. Het gaat om elke zin die je zegt. Thuis, op het werk, bij de kapper, aan de telefoon etc. Maar, je zult zien dat je bij 'makkelijke zinnen' veel sneller klaar ben met je concentratie. Dus als je het snel oppakt, zal het bij die zinnen mss amper merkbaar zijn. Maar dat is niet na tien dagen al, daar gaat wel wat meer training aan vooraf.
quote:Heb jij het stotteren bij bepaalde letters?
Ja, korte klinkers aan het begin van een woord vind ik lastig. En de 'l' en de 'k'. Maar het is ingewikkelder dan dat, het hangt nog het meest van de context af.
Fijn om van jullie te horen dat ik het duidelijk uitleg.
Fijn weekend!
Kan je niet de methode thuis gebruiken en buiten de deur niet? En daarna er handigheid in krijgen en het ook buiten de deur toepassen? Ik stotter vooral (zoals ik eerder zei) bij de medeklinkers en dan krijg ik het er amper en met veel moeite eruit. Kan ik het niet alleen daarvoor gebruiken denk je..
Nee, volgens de leraren daar kan dat niet. Dat wordt je ook tien dagen lang op het hart gedrukt. Het gaat om elke zin die je zegt. Thuis, op het werk, bij de kapper, aan de telefoon etc. Maar, je zult zien dat je bij 'makkelijke zinnen' veel sneller klaar ben met je concentratie. Dus als je het snel oppakt, zal het bij die zinnen mss amper merkbaar zijn. Maar dat is niet na tien dagen al, daar gaat wel wat meer training aan vooraf.
quote:Heb jij het stotteren bij bepaalde letters?
Ja, korte klinkers aan het begin van een woord vind ik lastig. En de 'l' en de 'k'. Maar het is ingewikkelder dan dat, het hangt nog het meest van de context af.
Fijn om van jullie te horen dat ik het duidelijk uitleg.
Fijn weekend!
zaterdag 13 februari 2010 om 16:55
Ik ben een maat van martijn. Ik moet vragen of je hem wilt toevoegen op msn: martijnpeper99@hotmail.com
Verder wil zeggen dat ik hem tijdelijk "zo gek" heb horen praten. Dat was ongeveer 3 a 4 maanden (tijdelijk dus). Maar wel met dit resultaat! Zijn buurvrouw heeft de del-ferro thearpie ook gedaan en ging van zwaar stotteren ook naar helemaal vloeiend. Maar iedereen zijn eigen thearapie. Suc6 nog
Groet, Kevin.
Verder wil zeggen dat ik hem tijdelijk "zo gek" heb horen praten. Dat was ongeveer 3 a 4 maanden (tijdelijk dus). Maar wel met dit resultaat! Zijn buurvrouw heeft de del-ferro thearpie ook gedaan en ging van zwaar stotteren ook naar helemaal vloeiend. Maar iedereen zijn eigen thearapie. Suc6 nog
Groet, Kevin.
zaterdag 13 februari 2010 om 18:24
@ Sproet: Als kind ben je inderdaad nog kneedbaar zeg maar. Daarom lijkt het me belangrijk om op tijd aan de bel te trekken ivm het stotteren. Dit geldt uiteraard voor de mensen die er zelf veel last van hebben. Er zullen ook mensen zijn die het niet als een probleem ervaren. Hier heb ik veel respect voor, maar helaas lukt het mij niet zo goed. Als ik er iets aan kan doen wil ik dat uiteraard graag doen! Ik ben alleen nog op zoek naar de juiste methode. Wat bij de een werkt hoeft niet te zeggen dat het bij de ander ook goed werkt..
@ Bibaboe: De K is inderdaad een moeilijke letter. Die kon ik voorheen nooit uitspreken en nu wel! Wat heb ik bewondering voor je benadering van het stotteren! Dat blijkt vooral aan je beroepskeuze en dat je je nu niet meer zo aan stoort.
Heb je spijt gehad van je DF periode of vond je het juist leerzaam? Ik vind je benadering erg objectief . De methode lijkt me aan de ene kant erg handig, maar aan de andere kant ook best lastig. Daarom ben ik mij nog een beetje aan het oriënteren. Zoals ik ook eerder zei, misschien is het ook persoonsgebonden. Ik hoop dat je ondanks alles toch geen spijt heb gehad dat je de DF hebt gevolgd. Vergoedde overigens de verzekering het helemaal? Bij mij tot een bepaald bedrag. Best jammer..
@ Kevin: Wat fijn dat je reageert. Ik wilde graag meer weten over de DF en vond het jammer dat Martijn niet meer reageerde. Ik was onder de indruk van zijn spreken in het filmpje. Ben blij dat hij nu van het stotteren af is. Wat een doorzettingsvermogen dat hij het heeft volgehouden om 3 a 4 maanden zo te praten. Was dat niet erg vermoeiend vraag ik me af. In het dagelijks leven hebben mensen niet zoveel geduld namelijk. Ik voeg hem toe en hoop hem nog te spreken. Bedankt in ieder geval!
@ Bibaboe: De K is inderdaad een moeilijke letter. Die kon ik voorheen nooit uitspreken en nu wel! Wat heb ik bewondering voor je benadering van het stotteren! Dat blijkt vooral aan je beroepskeuze en dat je je nu niet meer zo aan stoort.
Heb je spijt gehad van je DF periode of vond je het juist leerzaam? Ik vind je benadering erg objectief . De methode lijkt me aan de ene kant erg handig, maar aan de andere kant ook best lastig. Daarom ben ik mij nog een beetje aan het oriënteren. Zoals ik ook eerder zei, misschien is het ook persoonsgebonden. Ik hoop dat je ondanks alles toch geen spijt heb gehad dat je de DF hebt gevolgd. Vergoedde overigens de verzekering het helemaal? Bij mij tot een bepaald bedrag. Best jammer..
@ Kevin: Wat fijn dat je reageert. Ik wilde graag meer weten over de DF en vond het jammer dat Martijn niet meer reageerde. Ik was onder de indruk van zijn spreken in het filmpje. Ben blij dat hij nu van het stotteren af is. Wat een doorzettingsvermogen dat hij het heeft volgehouden om 3 a 4 maanden zo te praten. Was dat niet erg vermoeiend vraag ik me af. In het dagelijks leven hebben mensen niet zoveel geduld namelijk. Ik voeg hem toe en hoop hem nog te spreken. Bedankt in ieder geval!
zondag 14 februari 2010 om 00:04
Oh, wat een herkenbaar topic!!
Ik ben er ook eentje, zo'n verborgen stotteraar...
Heb ook op de middelbare school Del Ferro gevolgd (elke zaterdag uren in de auto op weg naar Amsterdam) en vond het ook verschrikkelijk. Zo herkenbaar inderdaad: als je je schaamt voor je stotteren, schaam je je helemaal voor de methode die je bij hen moet toepassen. En je wil zo graag (helemaal op die leeftijd) een beetje normaal zijn!!
Ik heb een stuk meer gehad aan Hausdorfer-therapie.
Ik ga nu slapen, maar morgen dit topic even heel uitgebreid lezen
Ik ben er ook eentje, zo'n verborgen stotteraar...
Heb ook op de middelbare school Del Ferro gevolgd (elke zaterdag uren in de auto op weg naar Amsterdam) en vond het ook verschrikkelijk. Zo herkenbaar inderdaad: als je je schaamt voor je stotteren, schaam je je helemaal voor de methode die je bij hen moet toepassen. En je wil zo graag (helemaal op die leeftijd) een beetje normaal zijn!!
Ik heb een stuk meer gehad aan Hausdorfer-therapie.
Ik ga nu slapen, maar morgen dit topic even heel uitgebreid lezen
zondag 14 februari 2010 om 16:30
Voor mij ook een heel herkenbaar topic! Ben ook een stiekeme stotteraar. Van kleins af aan heb ik gestotterd en ook een tijdje logopedie gehad (maar pas in mijn tienerjaren, dus eigenlijk te laat). Heb er helaas vrij weinig aan gehad.
Door synoniemen en andere trucjes te gebruiken kom ik mijn dagen aardig door, maar vermoeiend is het wel. Ik kan soms een hele dag niet stotteren en soms komt er geen normale zin uit. In tijden van stress wordt het stotteren duidelijk erger. Soms merk ik aan het toenemen van mijn gestotter dat ik het rustiger aan moet doen.
Ik heb trouwens erg moeten lachen om sommige reacties op dit topic. Het Stef-Jef verhaal vond ik echt hilarisch! Hoe vaak ik wel niet in een restaurant of café iets anders heb besteld dan ik eigenlijk wilde, omdat ik last minute een stotter voelde aankomen. Niet alles kunnen zeggen wat er in je opkomt of lekker adrem reageren op opmerkingen van anderen kan best frustrerend zijn.
Heel fijn dat hier een topic over geopend is en de naam is subliem!
Door synoniemen en andere trucjes te gebruiken kom ik mijn dagen aardig door, maar vermoeiend is het wel. Ik kan soms een hele dag niet stotteren en soms komt er geen normale zin uit. In tijden van stress wordt het stotteren duidelijk erger. Soms merk ik aan het toenemen van mijn gestotter dat ik het rustiger aan moet doen.
Ik heb trouwens erg moeten lachen om sommige reacties op dit topic. Het Stef-Jef verhaal vond ik echt hilarisch! Hoe vaak ik wel niet in een restaurant of café iets anders heb besteld dan ik eigenlijk wilde, omdat ik last minute een stotter voelde aankomen. Niet alles kunnen zeggen wat er in je opkomt of lekker adrem reageren op opmerkingen van anderen kan best frustrerend zijn.
Heel fijn dat hier een topic over geopend is en de naam is subliem!
Zoek mij niet, ik wil niet gevonden worden.
zondag 14 februari 2010 om 18:01
Nu het hele topic goed doorgelezen...staat zoveel herkenbaars in, zo goed om te lezen!
Van de voorleesrondes op school (trauma's) tot een voorstelrondje in zo'n kring (even naar de wc )
Ook mijn hoofd maakt regelmatig overuren. Het verzinnen van andere worden...mijn hersenen zijn er keisnel ingeworden. Herkenbaar dus dat jullie er ook zo moe van worden!!
En Brummetje, ik moest even heel hard lachen omdat je het zo sneu vind voor die stotterende klant, omdat jullie nummer 50 ct per minuut kost
Ik heb ook een periode gehad dat ik m'n naam niet kon uitspreken...verschrikkelijk. Afspraak maken bij bijv. de kapper deed ik dan onder een andere naam
Daar ben ik gelukkig redelijk vanaf, maar kan nog flink stotteren, hoor!
Bij mensen die weten dat ik stotter, stotter ik ook flink meer. Voor veel anderen ben ik een verborgen stotteraar.
Iremgul: ik zou je wel willen aansporen om het aan je vriend te vertellen. Ook ik vond dit heel moeilijk om te doen. Ik heb uiteindelijk een brief aan m'n vriend geschreven. Gelukkig reageerde hij er heel goed op.
Ook nu heb ik nog periodes (als ik moe ben of gestresst bijvoorbeeld) dat ik heel moeilijk uit m'n woorden kom. En dan zie ik het soms even niet meer zitten. Hij zegt dan: 'kom op joh, praat gewoon door, zeg wat je wil zeggen!' Het helpt erg om iemand te hebben bij wie je het even kwijt kunt.
Wat me verder erg helpt is om te bedenken: wat is nou het ergste wat er kan gebeuren? Bijv. bij telefoongesprekken die je moet voeren (ben ik geen kei in). Dan denk ik, nou, diegene zal het wel even opvallen dat ik stotter, maar die is dat na 5 minuten alweer vergeten, hoor! Mensen zijn vaak vooral met zichzelf bezig (bedoel ik niet negatief) en zullen heus niet de hele dag denken: wat een raar stotterend meisje was dat toch...
Bij zulke telefoongesprekken helpt het bij mij ook als ik er even een opmerking over maak dat ik stotter (ik zeg dan meestal 'haper' (understatement), omdat ik stotter zo'n rotwoord vind).
Ook ik ben van mening dat een fijne werkplek, waar je mag zijn wie je bent, heel erg helpt. Ik zou niet kunnen werken op een plek waar ik mij niet goed voel (maar soms heb je misschien geen keus).
En dat je mag zijn wie je bent, dat is voor mij de ene keer al stotterend en de andere keer een moeilijke letter ontwijkend.
Ook heel grappig om te lezen dat jullie ook mensen die (verborgen) stotteren er zo uithalen... Gek is dat he, je herkent het meteen!
Nou, het is volgens mij al een hele lange lap tekst, dus ik brei er voor nu een eind aan.
Iremgul, ik heb meerdere therapieën gevolgd, dus geef je graag info erover!
voor jullie allemaal!
Van de voorleesrondes op school (trauma's) tot een voorstelrondje in zo'n kring (even naar de wc )
Ook mijn hoofd maakt regelmatig overuren. Het verzinnen van andere worden...mijn hersenen zijn er keisnel ingeworden. Herkenbaar dus dat jullie er ook zo moe van worden!!
En Brummetje, ik moest even heel hard lachen omdat je het zo sneu vind voor die stotterende klant, omdat jullie nummer 50 ct per minuut kost
Ik heb ook een periode gehad dat ik m'n naam niet kon uitspreken...verschrikkelijk. Afspraak maken bij bijv. de kapper deed ik dan onder een andere naam
Daar ben ik gelukkig redelijk vanaf, maar kan nog flink stotteren, hoor!
Bij mensen die weten dat ik stotter, stotter ik ook flink meer. Voor veel anderen ben ik een verborgen stotteraar.
Iremgul: ik zou je wel willen aansporen om het aan je vriend te vertellen. Ook ik vond dit heel moeilijk om te doen. Ik heb uiteindelijk een brief aan m'n vriend geschreven. Gelukkig reageerde hij er heel goed op.
Ook nu heb ik nog periodes (als ik moe ben of gestresst bijvoorbeeld) dat ik heel moeilijk uit m'n woorden kom. En dan zie ik het soms even niet meer zitten. Hij zegt dan: 'kom op joh, praat gewoon door, zeg wat je wil zeggen!' Het helpt erg om iemand te hebben bij wie je het even kwijt kunt.
Wat me verder erg helpt is om te bedenken: wat is nou het ergste wat er kan gebeuren? Bijv. bij telefoongesprekken die je moet voeren (ben ik geen kei in). Dan denk ik, nou, diegene zal het wel even opvallen dat ik stotter, maar die is dat na 5 minuten alweer vergeten, hoor! Mensen zijn vaak vooral met zichzelf bezig (bedoel ik niet negatief) en zullen heus niet de hele dag denken: wat een raar stotterend meisje was dat toch...
Bij zulke telefoongesprekken helpt het bij mij ook als ik er even een opmerking over maak dat ik stotter (ik zeg dan meestal 'haper' (understatement), omdat ik stotter zo'n rotwoord vind).
Ook ik ben van mening dat een fijne werkplek, waar je mag zijn wie je bent, heel erg helpt. Ik zou niet kunnen werken op een plek waar ik mij niet goed voel (maar soms heb je misschien geen keus).
En dat je mag zijn wie je bent, dat is voor mij de ene keer al stotterend en de andere keer een moeilijke letter ontwijkend.
Ook heel grappig om te lezen dat jullie ook mensen die (verborgen) stotteren er zo uithalen... Gek is dat he, je herkent het meteen!
Nou, het is volgens mij al een hele lange lap tekst, dus ik brei er voor nu een eind aan.
Iremgul, ik heb meerdere therapieën gevolgd, dus geef je graag info erover!
voor jullie allemaal!
dinsdag 16 februari 2010 om 09:34
quote:Astair schreef op 14 februari 2010 @ 00:04:
Heb ook op de middelbare school Del Ferro gevolgd (elke zaterdag uren in de auto op weg naar Amsterdam) en vond het ook verschrikkelijk. Zo herkenbaar inderdaad: als je je schaamt voor je stotteren, schaam je je helemaal voor de methode die je bij hen moet toepassen. En je wil zo graag (helemaal op die leeftijd) een beetje normaal zijn!!
Ja, precies!
Ik ben nooit gepest met m'n stotteren, nooit nare opmerkingen gehad, maar wel tijdens het toepassen van de methode (variërend van 'word je niet lekker?', 'gaat 't wel goed met je?' tot 'ben je niet goed bij je hoofd ofzo' en 'ga dat even lekker ergens anders doen')
Heb ook op de middelbare school Del Ferro gevolgd (elke zaterdag uren in de auto op weg naar Amsterdam) en vond het ook verschrikkelijk. Zo herkenbaar inderdaad: als je je schaamt voor je stotteren, schaam je je helemaal voor de methode die je bij hen moet toepassen. En je wil zo graag (helemaal op die leeftijd) een beetje normaal zijn!!
Ja, precies!
Ik ben nooit gepest met m'n stotteren, nooit nare opmerkingen gehad, maar wel tijdens het toepassen van de methode (variërend van 'word je niet lekker?', 'gaat 't wel goed met je?' tot 'ben je niet goed bij je hoofd ofzo' en 'ga dat even lekker ergens anders doen')
dinsdag 16 februari 2010 om 09:37
quote:Astair schreef op 14 februari 2010 @ 18:01:
Ik heb ook een periode gehad dat ik m'n naam niet kon uitspreken...verschrikkelijk. Afspraak maken bij bijv. de kapper deed ik dan onder een andere naam
Haha, ja ik ook. Ik had ooit twee bioscoopkaartjes gereserveerd onder een naam die ik wel kon zeggen. Ik daar samen met een vriendin heen, ik noem daar die naam en m'n vriendin kijkt me echt zo aan van 'he? zo heet jij toch helemaal niet?' haha
Oja, ik bestelde vroeger ook altijd spa, terwijl ik liever cassis of bitter lemon wilde.
Ik heb ook een periode gehad dat ik m'n naam niet kon uitspreken...verschrikkelijk. Afspraak maken bij bijv. de kapper deed ik dan onder een andere naam
Haha, ja ik ook. Ik had ooit twee bioscoopkaartjes gereserveerd onder een naam die ik wel kon zeggen. Ik daar samen met een vriendin heen, ik noem daar die naam en m'n vriendin kijkt me echt zo aan van 'he? zo heet jij toch helemaal niet?' haha
Oja, ik bestelde vroeger ook altijd spa, terwijl ik liever cassis of bitter lemon wilde.
woensdag 17 februari 2010 om 11:51
Hoi Twister, ik ken het boek niet... Als je het gaat lezen, kun je er hier wat meer over vertellen?
Op zich vind ik veel interessant om te lezen als het over stotteren gaat. Maar dit is dus een zelfhulpboek? Enig idee hoe het werkt? Ik geloof zelf niet zo in boeken die je van het stotteren af kunnen helpen...
Misschien wel in boeken die je meer inzicht geven in het stotteren en de acceptatie ervan en dat kan ook al veel schelen in de hoeveelheid die je stottert (bij mij dan).
(Sorry beetje wazig verhaal, ga even m'n 3e bak koffie halen )
Op zich vind ik veel interessant om te lezen als het over stotteren gaat. Maar dit is dus een zelfhulpboek? Enig idee hoe het werkt? Ik geloof zelf niet zo in boeken die je van het stotteren af kunnen helpen...
Misschien wel in boeken die je meer inzicht geven in het stotteren en de acceptatie ervan en dat kan ook al veel schelen in de hoeveelheid die je stottert (bij mij dan).
(Sorry beetje wazig verhaal, ga even m'n 3e bak koffie halen )
donderdag 25 februari 2010 om 12:52
Wat een herkenbaar topic! Ik ben een verborgen stotteraar, gebruik vaak synoniemen, of gebruik een andere volgorde zodat ik uit mijn woorden kan komen.
Mijn grootste struikelblokken zijn woorden die beginnen met gr en st (ik zeg ook altijd dat ik haper, want het woord stotteren kan ik simpelweg niet uitspreken) Ook mijn naam levert soms problemen op. Van sommige andere woorden herhaal ik de eerste 2 letters 2 keer om vervolgens bij de derde keer het hele woord er in 1 keer uit te gooien.
In tijden van stress of veranderingen die een grote invloed op mij als persoon hebben, neemt het stotteren toe. Ik heb een administratieve baan met (veel) telefooncontact. In het begin vond ik het verschrikkelijk! Zat ik met klammende handen en kloppend hart naar de telefoon te staren in de hoop dat ie niet zou overgaan. Ging ie (uiteraad) dan wel over, dan blokkeerde ik compleet. Gebruikte mijn ademhaling compleet verkeerd. Na een tijdje (toen ik wat langer werkzaam was in die functie, me wat meer op mijn gemak voelde en een plaats alleen kreeg) ging het beter. Totdat ik op een dag "zomaar"het hele riedeltje kon zeggen. En sindsdien gaat het zowaar goed. Ik draai sommige woorden wel om. (ik zeg bijv eerst de naam van het bedrijf, dan goedemorgen/goedemiddag en dan mijn naam)
Zeg ik eerst goedemorgen/goedemiddag en dan de naam van het bedrijf, dan gaat het geheid mis.
Zoals ik al schreef, als ik alleen ben gaat het prima. Voel ik me goed, dan ook. Ik ben onlangs moeder geworden en dat is een (leuke) verandering, maar ik merk dat mijn stotteren weer toe neemt. Net zoals Mette Mare kan ik de naam van mijn dochter uitstekend uitspreken als ik alleen ben of als mensen de naam al kennen. Als mensen mij onverwachts vragen hoe ze heet, kom ik er dus niet uit. Nu heeft dochter een niet veel voorkomende naam, dus de meesten vragen toch al bij het horen van de naam: "Hoe?" Das dan wel een beetje mijn "redding" Want zeg ik em daarna nog een keer, dan gaat het goed.
Mensen in mijn omgeving zijn wel op de hoogte, sommigen heb ik het verteld, anderen horen het wel. Ik probeer er relaxed mee om te gaan, soms word ik wel eens moe van het feit dat ik niet alles kan zeggen wat ik wil. Maar ik laat er niks om. Ik bestel gewoon zelf het gerecht wat ik wil hebben, praat met vreemden en bel naar instanties (dat laatste wel met een heleboel tegenzin overigens) Heb geen therapie of iets dergelijks gevolgd, maar ik probeer mijn stotteren niet als een "big issue"te zien. En zolang ik dat in mijn achterhoofd houd, gaat het (meestal) goed.
Ik blijf dit topic zeker volgen!
Mijn grootste struikelblokken zijn woorden die beginnen met gr en st (ik zeg ook altijd dat ik haper, want het woord stotteren kan ik simpelweg niet uitspreken) Ook mijn naam levert soms problemen op. Van sommige andere woorden herhaal ik de eerste 2 letters 2 keer om vervolgens bij de derde keer het hele woord er in 1 keer uit te gooien.
In tijden van stress of veranderingen die een grote invloed op mij als persoon hebben, neemt het stotteren toe. Ik heb een administratieve baan met (veel) telefooncontact. In het begin vond ik het verschrikkelijk! Zat ik met klammende handen en kloppend hart naar de telefoon te staren in de hoop dat ie niet zou overgaan. Ging ie (uiteraad) dan wel over, dan blokkeerde ik compleet. Gebruikte mijn ademhaling compleet verkeerd. Na een tijdje (toen ik wat langer werkzaam was in die functie, me wat meer op mijn gemak voelde en een plaats alleen kreeg) ging het beter. Totdat ik op een dag "zomaar"het hele riedeltje kon zeggen. En sindsdien gaat het zowaar goed. Ik draai sommige woorden wel om. (ik zeg bijv eerst de naam van het bedrijf, dan goedemorgen/goedemiddag en dan mijn naam)
Zeg ik eerst goedemorgen/goedemiddag en dan de naam van het bedrijf, dan gaat het geheid mis.
Zoals ik al schreef, als ik alleen ben gaat het prima. Voel ik me goed, dan ook. Ik ben onlangs moeder geworden en dat is een (leuke) verandering, maar ik merk dat mijn stotteren weer toe neemt. Net zoals Mette Mare kan ik de naam van mijn dochter uitstekend uitspreken als ik alleen ben of als mensen de naam al kennen. Als mensen mij onverwachts vragen hoe ze heet, kom ik er dus niet uit. Nu heeft dochter een niet veel voorkomende naam, dus de meesten vragen toch al bij het horen van de naam: "Hoe?" Das dan wel een beetje mijn "redding" Want zeg ik em daarna nog een keer, dan gaat het goed.
Mensen in mijn omgeving zijn wel op de hoogte, sommigen heb ik het verteld, anderen horen het wel. Ik probeer er relaxed mee om te gaan, soms word ik wel eens moe van het feit dat ik niet alles kan zeggen wat ik wil. Maar ik laat er niks om. Ik bestel gewoon zelf het gerecht wat ik wil hebben, praat met vreemden en bel naar instanties (dat laatste wel met een heleboel tegenzin overigens) Heb geen therapie of iets dergelijks gevolgd, maar ik probeer mijn stotteren niet als een "big issue"te zien. En zolang ik dat in mijn achterhoofd houd, gaat het (meestal) goed.
Ik blijf dit topic zeker volgen!
donderdag 25 februari 2010 om 12:58
Oh ja, ik heb wel ervaring met het zelfhulpboek "totaaltherapie voor stotteren"
In een opwelling ooit eens gekocht. Er staan bepaalde oefeningen in en verder tips die hier op het forum ook al genoemd worden, zoals het niet vermijden van woorden, geen synoniemen gebruiken enzovoort.
Wel "leuk" leesvoer, maar ik geloof niet dat het echt werkt, bij mij heeft het het stotteren niet verminderd althans, het heeft mij wel het hoe, waarom en wat iets beter leren begrijpen.
In een opwelling ooit eens gekocht. Er staan bepaalde oefeningen in en verder tips die hier op het forum ook al genoemd worden, zoals het niet vermijden van woorden, geen synoniemen gebruiken enzovoort.
Wel "leuk" leesvoer, maar ik geloof niet dat het echt werkt, bij mij heeft het het stotteren niet verminderd althans, het heeft mij wel het hoe, waarom en wat iets beter leren begrijpen.
maandag 1 maart 2010 om 09:49
Hoi allemaal,
Wat leuk om weer een aantal ervaringsverhalen te lezen. Ik herken echt veel in jullie verhalen. Ben erg druk geweest de afgelopen weken dus weinig tijd gehad om hier even te reageren.
Ik ben ook erg benieuwd hoe het met Iremgul is! Laat je weer eens wat van je horen?
Met mij gaat alles goed, vanmiddag op m'n werk een soort van overdrachtsgesprek met 4 (!) managers, voel me best een beetje nerveus.
Ik zou blij zijn als het achter de rug is!
Fijne dag allemaal!
Wat leuk om weer een aantal ervaringsverhalen te lezen. Ik herken echt veel in jullie verhalen. Ben erg druk geweest de afgelopen weken dus weinig tijd gehad om hier even te reageren.
Ik ben ook erg benieuwd hoe het met Iremgul is! Laat je weer eens wat van je horen?
Met mij gaat alles goed, vanmiddag op m'n werk een soort van overdrachtsgesprek met 4 (!) managers, voel me best een beetje nerveus.
Ik zou blij zijn als het achter de rug is!
Fijne dag allemaal!
Wegens grote belangstelling ben ik momenteel verminderd beschikbaar. Dit kan tijdelijk zijn.
maandag 1 maart 2010 om 12:19
Hoij Iremgul..
ik denk toch .. dat je jezelf gewoon moet accepteren zoals hoe je bent.. Dit ben jij, en stotteren hoort bij jou, wanneer je jezelf helemaal hebt geaccepteert merk je dat het stotteren minder wordt, omdat je je er niet voor schaamt! wees blij dat jij KUNT communiceren met anderen, mijn schoonvader stottert zo erg dat hij met niemand communiceert (vanwege schaamte) en zich daarom afzondert van iedereen.. dus.. wat wil je liever? de keuze is aan jou... succes !
ik denk toch .. dat je jezelf gewoon moet accepteren zoals hoe je bent.. Dit ben jij, en stotteren hoort bij jou, wanneer je jezelf helemaal hebt geaccepteert merk je dat het stotteren minder wordt, omdat je je er niet voor schaamt! wees blij dat jij KUNT communiceren met anderen, mijn schoonvader stottert zo erg dat hij met niemand communiceert (vanwege schaamte) en zich daarom afzondert van iedereen.. dus.. wat wil je liever? de keuze is aan jou... succes !
maandag 1 maart 2010 om 15:54
quote:Sharon1988 schreef op 01 maart 2010 @ 12:19:
Hoij Iremgul..
i. dus.. wat wil je liever? de keuze is aan jou... succes !
Toch is dit makkelijk om te zeggen als je er zelf geen last van hebt..
Accepteren is niet iets wat je zomaar doet.
Maar goed,
Hellooo ladies!
leuk om de ervaringsverhalen te lezen.
Soulcats: hoe is je gesprek gegaan?
Hoij Iremgul..
i. dus.. wat wil je liever? de keuze is aan jou... succes !
Toch is dit makkelijk om te zeggen als je er zelf geen last van hebt..
Accepteren is niet iets wat je zomaar doet.
Maar goed,
Hellooo ladies!
leuk om de ervaringsverhalen te lezen.
Soulcats: hoe is je gesprek gegaan?
