Psyche
alle pijlers
Goede dag, slechte dag.. Deel 2
maandag 21 februari 2011 om 11:58
Hier het vervolg op deel 1 (en ik zou graag nu het linkje hier geplakt hebben maar dat gaat niet want ik forum mobiel en ik weet helemaal niet hoe dat werkt dus google is je beste vriend )
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
maandag 21 februari 2011 om 17:56
Bedankt, choco. Ik merk dat ik het prettig vind om met anderen hierover te schrijven.
Ik gebruik nu cipramil druppels, en moet bij 10 mg overstappen op citalopram, is dezelfde werkzame stof. Totaal tot 20 mg.
Moest jij ook per druppel opbouwen? Ik ben dus al doodziek van 2 druppels (4 mg), en durf niet op te hogen. Wow, 2 maanden opbouwen heb jij gedaan? Ik weet niet of ik het vertrouwen kan opbrengen om het zo lang de tijd te geven om te gaan werken.
Ben jij er nu vanaf? Hoe merk je op een gegeven moment dat het goed gaat?
Ik gebruik nu cipramil druppels, en moet bij 10 mg overstappen op citalopram, is dezelfde werkzame stof. Totaal tot 20 mg.
Moest jij ook per druppel opbouwen? Ik ben dus al doodziek van 2 druppels (4 mg), en durf niet op te hogen. Wow, 2 maanden opbouwen heb jij gedaan? Ik weet niet of ik het vertrouwen kan opbrengen om het zo lang de tijd te geven om te gaan werken.
Ben jij er nu vanaf? Hoe merk je op een gegeven moment dat het goed gaat?
maandag 21 februari 2011 om 18:18
Ik voel me gewoon als ik bij m'n ouders ben doorlopend ontzettend kwaad, geirriteerd en agressief. Het enige wat ik kan is ze pesten, afblaffen, brutaal, gemeen doen. Het is gewoon sterker dan mezelf, ik hou het niet tegen.
Ik heb het vooral hier, omdat ik thuis nooit mensen om me heen heb.
Voel me gewoon weer vreselijk. Misschien moet ik eens aan de huisarts vragen of het niet aan mijn hormonen kan liggen. Misschien moet ik eens een schema bijhouden van hoe ik me voel tijdens mijn cyclus. Rond m'n 17e heb ik eens extra B2 en nog iets (weet niet meer) geslikt, omdat ze dachten dat ik misschien erge last had van PMS.
Ik zit nu halverwege m'n pilstrip, dus dat kan het niet zijn, maar volgens mij ben ik wel een persoon die heftig reageert op hormonale zaken.
ik zal er niet teveel over uitwijden, want dat wordt hier vast niet gewaardeerd, maar ik heb echt agressieve enge gedachten. Zowel tegenover anderen als tegenover mezelf.
Ik heb het vooral hier, omdat ik thuis nooit mensen om me heen heb.
Voel me gewoon weer vreselijk. Misschien moet ik eens aan de huisarts vragen of het niet aan mijn hormonen kan liggen. Misschien moet ik eens een schema bijhouden van hoe ik me voel tijdens mijn cyclus. Rond m'n 17e heb ik eens extra B2 en nog iets (weet niet meer) geslikt, omdat ze dachten dat ik misschien erge last had van PMS.
Ik zit nu halverwege m'n pilstrip, dus dat kan het niet zijn, maar volgens mij ben ik wel een persoon die heftig reageert op hormonale zaken.
ik zal er niet teveel over uitwijden, want dat wordt hier vast niet gewaardeerd, maar ik heb echt agressieve enge gedachten. Zowel tegenover anderen als tegenover mezelf.
maandag 21 februari 2011 om 18:24
Ik bedenk me nu dat ik de onrust, de woede, de wanhopigheid, vaak letterlijk door m'n lijf voel 'gieren'. Het is niet iets wat alleen in m'n hoofd zit, ik voel het ook echt. Waardoor ik m'n agressie dus bijna niet in kan houden, en m'n wanhopige gevoel dus echt ondraagelijk is soms. Het is niet iets wat ik stop kan zetten door aan iets anders te denken, het gevoel blijft gewoon, ook al zit ik iets anders te doen.
Daarom vraag ik me dus af wat het is. Hormonen die niet helemaal in orde zijn, of echt een depressie, of iets anders.
Daarom vraag ik me dus af wat het is. Hormonen die niet helemaal in orde zijn, of echt een depressie, of iets anders.
maandag 21 februari 2011 om 18:43
quote:BobDeBouwer schreef op 21 februari 2011 @ 18:41:
Ste, dat klinkt niet best. Het feit dat je het kan herkennen en benoemen vind ik heel knap van je. Je bent je er dus van bewust. Als ik jou was, zou ik hier echt mee naar de huisarts gaan.
Haha, waarschijnlijk vind je me dan héél knap, want ik kan ontzettend veel benoemen en herkennen, vraag maar aan mijn psych. Hij zei het zelf ook, ik kan alles goed rationaliseren en verwoorden, ik denk ook ontzettend veel over mezelf en alles na. Teveel eigenlijk.
Maar ik ben er de afgelopen jaren nog geen stap verder mee gekomen, dus of ik er iets aan heb?
Ste, dat klinkt niet best. Het feit dat je het kan herkennen en benoemen vind ik heel knap van je. Je bent je er dus van bewust. Als ik jou was, zou ik hier echt mee naar de huisarts gaan.
Haha, waarschijnlijk vind je me dan héél knap, want ik kan ontzettend veel benoemen en herkennen, vraag maar aan mijn psych. Hij zei het zelf ook, ik kan alles goed rationaliseren en verwoorden, ik denk ook ontzettend veel over mezelf en alles na. Teveel eigenlijk.
Maar ik ben er de afgelopen jaren nog geen stap verder mee gekomen, dus of ik er iets aan heb?
maandag 21 februari 2011 om 18:53
dank jullie voor de felicitaties!
Choco, ik weet eigenlijk niet zo veel te zeggen, dus een welgemeende
Probeer goed op jezelf te passen
Ibi, veel sterkte wat betreft je hond!
En wat fijn dat je je theorieexamen hebt gehaald!
BobDeBouwer: goed idee om mee te komen schrijven!
Ste: wat rot dat je je weer zo slecht voelt op dit moment.
Zou het misschien helpen om de agressie etc. ook letterlijk om te zetten in iets fysieks? Niet destructief, maar door bijv. te rennen tot je helemaal kapot bent, in een kussen slaan etc?
Chatterly en Verana: hoe gaat het met jullie?
En met jou, bankje?
Choco, ik weet eigenlijk niet zo veel te zeggen, dus een welgemeende
Probeer goed op jezelf te passen
Ibi, veel sterkte wat betreft je hond!
En wat fijn dat je je theorieexamen hebt gehaald!
BobDeBouwer: goed idee om mee te komen schrijven!
Ste: wat rot dat je je weer zo slecht voelt op dit moment.
Zou het misschien helpen om de agressie etc. ook letterlijk om te zetten in iets fysieks? Niet destructief, maar door bijv. te rennen tot je helemaal kapot bent, in een kussen slaan etc?
Chatterly en Verana: hoe gaat het met jullie?
En met jou, bankje?
maandag 21 februari 2011 om 19:13
Ik herken het wel dat je dan (boos/gefrustreerd/verdrietig) niet weet hoe je het hebt.. Het gaat dan bij mij helemaal vast zitten in mijn lichaam. Het kan helpen om dan juist iets met al die opgekropte energie te gaan doen.
Ik heb ook wel eens een tip gehoord over het aan flarden scheuren van een telefoonboek bijv.
Ik heb ook wel eens een tip gehoord over het aan flarden scheuren van een telefoonboek bijv.
maandag 21 februari 2011 om 19:58
ikzelf kan als ik woede voel en ik kan/wil het niet tegen mezelf of anderen richten rust vinden door het volgende te doen:
Een handdoek zeiknat maken en hem dan met je handen weer zo droog wringen dat er geen druppel meer uit komt.
Mijn hondje was zieker dan ik dacht. Hij bleek staar te hebben, zo goed als doof te zijn, artrose te hebben en last te hebben van zijn darmen. Het zijn dingen die echt bij ouderdom horen maar het kan zeker zo zijn dat dit nu naar voren is gekomen omdat er te veel met hem gebeurd is en dat hij Patrick mist.
Ik weet dat ik het beste heb gedaan voor mijn hondje maar jeetje wat was/is het moeilijk. Weer wat moeten missen in mijn leven. Niemand die op mij wacht als ik thuis ben. Ik kan gewoon niet thuis komen in de nacht en niemand die dat opmerkt. Niets of niemand is meer afhankelijk van mij.
Een handdoek zeiknat maken en hem dan met je handen weer zo droog wringen dat er geen druppel meer uit komt.
Mijn hondje was zieker dan ik dacht. Hij bleek staar te hebben, zo goed als doof te zijn, artrose te hebben en last te hebben van zijn darmen. Het zijn dingen die echt bij ouderdom horen maar het kan zeker zo zijn dat dit nu naar voren is gekomen omdat er te veel met hem gebeurd is en dat hij Patrick mist.
Ik weet dat ik het beste heb gedaan voor mijn hondje maar jeetje wat was/is het moeilijk. Weer wat moeten missen in mijn leven. Niemand die op mij wacht als ik thuis ben. Ik kan gewoon niet thuis komen in de nacht en niemand die dat opmerkt. Niets of niemand is meer afhankelijk van mij.
maandag 21 februari 2011 om 22:59
Ik ben ook vaak eenzaam hoor. Hoewel ik dat natuurlijk niet mag vergelijken met iemand die haar man is verloren, maar toch... Zou zo graag iemand hebben met wie ik écht kan praten.
Gelukkig ben ik iemand die graag alleen is en ook niet vaak uit wil enzo, maar toch, ik zit nu wel erg vaak alleen, en als ik dan denk aan de lente en zomer die eraan komen, bah. Dan is eenzaamheid nog veel erger.
voor iedereen. Fijn dat dit nieuwe topic meteen zo goed van start gaat!
Gelukkig ben ik iemand die graag alleen is en ook niet vaak uit wil enzo, maar toch, ik zit nu wel erg vaak alleen, en als ik dan denk aan de lente en zomer die eraan komen, bah. Dan is eenzaamheid nog veel erger.
voor iedereen. Fijn dat dit nieuwe topic meteen zo goed van start gaat!
maandag 21 februari 2011 om 23:42
@ Green, ik vind het ontzettend knap dat je afgestudeerd bent. Er moet een last van je schouders gevallen zijn. Wat is nu de bedoeling? Zijn er vooruitzichten op een baan of ben je daar nog niet aan toe? Wat heb je gestudeerd eigenlijk?
@ Ste_ Wat klote dat je je weer zo ellendig voelt. Die boosheid, jennen, onaardig zijn dat herken ik wel van vroeger. Ik deed vooral tegen mijn moeder echt rotvervelend. Het zal een schreeuw om aandacht zijn. Maar de beste mensen weten niet hoe ze je de juiste aandacht kunnen geven. Kun je niet proberen je fysiek zo af te matten, in het zweet te raggen dat je op die manier je boosheid kwijt kunt raken. Ga desnoods hardlopen. Opkroppen maakt het alleen maar erger. Hormoonschommelingen tijdens je cyclus kunnen die klachten echt veel erger maken. Niet te beschrijven soms, zomaar uit het niets pis en pislink worden. Ik herken het allemaal.
@ IBI, geweldig dat je je theorie examen gehaald hebt. Zeker in jouw emotionele toestand. Je zit nog volop in je verwerkingsproces mbt het missen van Patrick. Natuurlijk ben je eenzaam, het is nog zo kort geleden. Ik vind het super van je dat je toch naar de meet in Enschede geweest bent. Je bent een vechter door niet thuis te gaan zitten kniezen. Je begeeft je onder de mensen en dat is heel erg knap van je. Maar in een groep mensen kun je je juist zo eenzaam voelen. Ik vind dat je het goed doet! En dan vandaag de hond van Patrick in laten slapen. Ondanks dat je weet dat het beest op is, is het heel verdrietig. Honden kunnen echt een troost zijn. Ze houden je bezig, je moet toch naar buiten en ze zijn blij je te zien.
@ Ste_ nog een keertje. Is een puppy niet iets voor jou? Als afleiding van alle narigheid, je kunt je gevoel bij ze kwijt, ze hebben jou nodig. Zomaar een ideetje...
@BobDeBouwer. Paniekstoornis heb ik jaren mee getobd. Ik ben nu 20 jaar klachtenvrij na een periode van jaren. Bij mij was de oplossing AD. Heb vertrouwen in je medicijnen. Dat scheelt al een heel stuk. Ik heb nooit last van bijwerkingen gehad. Mijn klachten waren zo erg dat de eventuele bijwerkingen te verwaarlozen waren.
@Choco. Jij klinkt ook weer beter dan vorige week. Ik heb niet echt meer op je gereageerd, maar ik heb gelezen dat je oorklachten dus toch bij je kaakgewricht vandaan komen. Moeilijk te localiseren, het zit zo dicht bij elkaar en de pijn kan idd uitstralen naar je oor. Ik hoop dat het 'bitje' gaat helpen. De oorzaak hoeft niet perse knarsen te zijn. Je kaken te krampachtig op elkaar houden kan al genoeg zijn om pijn te krijgen. Je merkt vaak niet dat je dat doet, vaak een gewoonte van jaren geworden. Probeer er eens op te letten.
Met mij gaat het eigenlijk wel goed. Ik weet van mezelf dat ik me te veel zorgen maak, dat ik ga piekeren als het even niet goed gaat, zeker met mijn kinderen. Ik moet ze wat los gaan laten. Ze zijn volwassen! Dochter staat op het punt het huis uit te gaan. Ze is 21 dus heel normaal dat ze gaat. Het zal wel wennen worden. Mèn, ik word oud!
@ Ste_ Wat klote dat je je weer zo ellendig voelt. Die boosheid, jennen, onaardig zijn dat herken ik wel van vroeger. Ik deed vooral tegen mijn moeder echt rotvervelend. Het zal een schreeuw om aandacht zijn. Maar de beste mensen weten niet hoe ze je de juiste aandacht kunnen geven. Kun je niet proberen je fysiek zo af te matten, in het zweet te raggen dat je op die manier je boosheid kwijt kunt raken. Ga desnoods hardlopen. Opkroppen maakt het alleen maar erger. Hormoonschommelingen tijdens je cyclus kunnen die klachten echt veel erger maken. Niet te beschrijven soms, zomaar uit het niets pis en pislink worden. Ik herken het allemaal.
@ IBI, geweldig dat je je theorie examen gehaald hebt. Zeker in jouw emotionele toestand. Je zit nog volop in je verwerkingsproces mbt het missen van Patrick. Natuurlijk ben je eenzaam, het is nog zo kort geleden. Ik vind het super van je dat je toch naar de meet in Enschede geweest bent. Je bent een vechter door niet thuis te gaan zitten kniezen. Je begeeft je onder de mensen en dat is heel erg knap van je. Maar in een groep mensen kun je je juist zo eenzaam voelen. Ik vind dat je het goed doet! En dan vandaag de hond van Patrick in laten slapen. Ondanks dat je weet dat het beest op is, is het heel verdrietig. Honden kunnen echt een troost zijn. Ze houden je bezig, je moet toch naar buiten en ze zijn blij je te zien.
@ Ste_ nog een keertje. Is een puppy niet iets voor jou? Als afleiding van alle narigheid, je kunt je gevoel bij ze kwijt, ze hebben jou nodig. Zomaar een ideetje...
@BobDeBouwer. Paniekstoornis heb ik jaren mee getobd. Ik ben nu 20 jaar klachtenvrij na een periode van jaren. Bij mij was de oplossing AD. Heb vertrouwen in je medicijnen. Dat scheelt al een heel stuk. Ik heb nooit last van bijwerkingen gehad. Mijn klachten waren zo erg dat de eventuele bijwerkingen te verwaarlozen waren.
@Choco. Jij klinkt ook weer beter dan vorige week. Ik heb niet echt meer op je gereageerd, maar ik heb gelezen dat je oorklachten dus toch bij je kaakgewricht vandaan komen. Moeilijk te localiseren, het zit zo dicht bij elkaar en de pijn kan idd uitstralen naar je oor. Ik hoop dat het 'bitje' gaat helpen. De oorzaak hoeft niet perse knarsen te zijn. Je kaken te krampachtig op elkaar houden kan al genoeg zijn om pijn te krijgen. Je merkt vaak niet dat je dat doet, vaak een gewoonte van jaren geworden. Probeer er eens op te letten.
Met mij gaat het eigenlijk wel goed. Ik weet van mezelf dat ik me te veel zorgen maak, dat ik ga piekeren als het even niet goed gaat, zeker met mijn kinderen. Ik moet ze wat los gaan laten. Ze zijn volwassen! Dochter staat op het punt het huis uit te gaan. Ze is 21 dus heel normaal dat ze gaat. Het zal wel wennen worden. Mèn, ik word oud!
dinsdag 22 februari 2011 om 08:47
Hoi, ik ben Yoelle en wil ook graag meeschrijven hier...
Sinds 2 weken gebruik ik Cipramil druppels, omdat ik last heb van een fobie en een depressie. Ben gestart met 2 druppels per dag, en zit nu op 5 druppels. Mijn psych wil het zo even 2 weken aankijken omdat ik me qua fobie en depressie al beter voel dan eerst.. Alleen de bijwerkingen zijn zo shit, ik heb zo weinig eetlust, veel staat me tegen.. Hopelijk gaat dat snel over want dit kan ik niet gebruiken, ik heb al ondergewicht en val nu nog meer af op deze manier.. Ook heb ik vaak een rillerig gevoel en ben ik zenuwachtig?? De eerste week heb ik Xanax gekregen om het wat draaglijker te maken, maar die krijg ik niet meer omdat ze verslavend zijn? Heb nog wel een paar Oxazepam liggen, en indien nodig neem ik een halve. Slapen etc is geen probleem bij mij..
Fijn dat dit bestaat om iig ervaringen te kunnen delen, en van je af te kunnen schrijven als dat even nodig is
Liefs Yoelle
Sinds 2 weken gebruik ik Cipramil druppels, omdat ik last heb van een fobie en een depressie. Ben gestart met 2 druppels per dag, en zit nu op 5 druppels. Mijn psych wil het zo even 2 weken aankijken omdat ik me qua fobie en depressie al beter voel dan eerst.. Alleen de bijwerkingen zijn zo shit, ik heb zo weinig eetlust, veel staat me tegen.. Hopelijk gaat dat snel over want dit kan ik niet gebruiken, ik heb al ondergewicht en val nu nog meer af op deze manier.. Ook heb ik vaak een rillerig gevoel en ben ik zenuwachtig?? De eerste week heb ik Xanax gekregen om het wat draaglijker te maken, maar die krijg ik niet meer omdat ze verslavend zijn? Heb nog wel een paar Oxazepam liggen, en indien nodig neem ik een halve. Slapen etc is geen probleem bij mij..
Fijn dat dit bestaat om iig ervaringen te kunnen delen, en van je af te kunnen schrijven als dat even nodig is
Liefs Yoelle
dinsdag 22 februari 2011 om 10:02
Welkom Yoelle!
Met mij gaat het nog steeds ruk. Dag 4 cipramil, vandaag nog maar weer een keer 2 druppels. Ik ben heel erg misselijk, heb geen eetlust, angstig, duf, spierpijn... Net HA assistente gebeld, ze zei dat dit een teken is dat het aanslaat. Hopelijk gaat het in de loop van de dag beter.
Ik heb ook oxazepam, maar merk dat het nu niet zoveel helpt meer. Slik ze al vijf weken, zal daar wel aan liggen.
Zometeen afspraak met psycholoog. Ik hoop dat ik me kan focussen ondanks dat ik me rot voel.
Rillerig en zenuwachtig ben ik ook. En ik heb het heel erg koud. Dat komt van de spanning.
Met mij gaat het nog steeds ruk. Dag 4 cipramil, vandaag nog maar weer een keer 2 druppels. Ik ben heel erg misselijk, heb geen eetlust, angstig, duf, spierpijn... Net HA assistente gebeld, ze zei dat dit een teken is dat het aanslaat. Hopelijk gaat het in de loop van de dag beter.
Ik heb ook oxazepam, maar merk dat het nu niet zoveel helpt meer. Slik ze al vijf weken, zal daar wel aan liggen.
Zometeen afspraak met psycholoog. Ik hoop dat ik me kan focussen ondanks dat ik me rot voel.
Rillerig en zenuwachtig ben ik ook. En ik heb het heel erg koud. Dat komt van de spanning.
dinsdag 22 februari 2011 om 10:36
In ieder geval een goed teken dat het aanslaat volgens de assistente! Maar ja, daardoor voel jij je nog steeds ruk... Balen!
Vervelend he, dat zenuwachtige gevoel... Op dat moment heb ik ook totaal geen eetlust! Bijna alles staat me tegen dan (net zoiets als je zwanger bent zo'n gevoel). En soms in 1x heb ik dan wel weer honger maar weet niet wat ik moet eten, zo vaag...
Hopelijk duren de bijwerkingen idd maar 2-3 weken, dan kan ik af gaan tellen...
Vervelend he, dat zenuwachtige gevoel... Op dat moment heb ik ook totaal geen eetlust! Bijna alles staat me tegen dan (net zoiets als je zwanger bent zo'n gevoel). En soms in 1x heb ik dan wel weer honger maar weet niet wat ik moet eten, zo vaag...
Hopelijk duren de bijwerkingen idd maar 2-3 weken, dan kan ik af gaan tellen...
dinsdag 22 februari 2011 om 10:44
Dat zwangere gevoel herken ik ook, dit is mijn dagmenu:
ontbijt: Brinta + glas fruitontbijt, daarna de druppels
tussendoor: koekje
lunch: 2 boterhammen met pasta + bouillon
tussendoor: koekje
diner: klein beetje aardappels + groente, ik ga over mijn nek van vlees nu + toetje
tussendoor: koekje
Ik neem 3 x per week een supdradyn bruistablet voor de vitaminen.
En dat koekje is altijd een bastogne. Lekker veelzijdig menu haha. Maar goed, ik eet iig en het komt er (vooralsnog) niet uit.
Ik neem ook tictacjes omdat ik last heb van een droge mond.
ontbijt: Brinta + glas fruitontbijt, daarna de druppels
tussendoor: koekje
lunch: 2 boterhammen met pasta + bouillon
tussendoor: koekje
diner: klein beetje aardappels + groente, ik ga over mijn nek van vlees nu + toetje
tussendoor: koekje
Ik neem 3 x per week een supdradyn bruistablet voor de vitaminen.
En dat koekje is altijd een bastogne. Lekker veelzijdig menu haha. Maar goed, ik eet iig en het komt er (vooralsnog) niet uit.
Ik neem ook tictacjes omdat ik last heb van een droge mond.
dinsdag 22 februari 2011 om 11:16
Haha mijn dagmenu is niet veel anders:
ochtend: fruitontbijt + een beschuitje en thee
tussendoor: koekje of fruit
lunch: 1 boterham (soms 2 met moeite) en bouillion + drinken
tussendoor: koekje
avondeten: een klein beetje van alles en wat vla/yoghurt na
rond 20.00: cracker met kaas en dan de druppels
Als koekje heb ik trouwens ook bastogne of cake, verder krijg ik niks weg..
ochtend: fruitontbijt + een beschuitje en thee
tussendoor: koekje of fruit
lunch: 1 boterham (soms 2 met moeite) en bouillion + drinken
tussendoor: koekje
avondeten: een klein beetje van alles en wat vla/yoghurt na
rond 20.00: cracker met kaas en dan de druppels
Als koekje heb ik trouwens ook bastogne of cake, verder krijg ik niks weg..
dinsdag 22 februari 2011 om 12:32
Heb net mijn psychiater gesproken en volgens haar heeft dat nare gevoel te maken met spanningen/zenuwen... Omdat wij ons toch (onbewust) druk maken krijgen we dat gevoel. Ik krijg vanmiddag tips/instructies om minder spanning te hebben, en daardoor wat beter te kunnen eten.. Ben de laatste 4 dagen al 2 kilo kwijt, en gezien mijn ondergewicht kan ik dit nu niet gebruiken (1.70 lang bij 49 kilo)
dinsdag 22 februari 2011 om 12:46
Hoi Bob, hoi Yoelle,
ik vind het onwijs goed dat jullie kunnen eten! Ik verdroeg niks en leefde op eierkoeken en water.
Om op jou, Bob, terug te komen. Ik begon met 10 mg (pillen, heb nooit druppels gehad) en ging steeds met 5 opbouwen. Uiteindelijk deed 30 mg wel zijn werk maar dat heeft dus 2 maanden geduurd. Ik heb de vreselijkste bijwerkingen gehad die er zijn (hallucinaties) en moest daarom elke week naar de huisarts. Daarnaast wat jullie ook hebben, misselijk, droge mond (en ik kan het me gelukkig niet meer herinneren wat nog meer hihi ).. De complete bijsluiter geloof ik. Ik mocht trouwens de bijsluiter niet lezen omdat ik zulke erge hallucinaties had. Moest dus opschrijven wat ik voelde en dat vertellen bij de huisarts. Zij bevestigde alles. Heel vaag nu ik erover terugdenk. Maar ik heb het ook heel naar gehad, psychotisch vind ik nu.
En ja hoe ik merkte dat het beter ging? Dat weet ik eigenlijk niet meer. Anderen zagen het aan me en daar ging ik op letten. Ik ging weer eten, deed de gordijnen open, dat soort dingen.
Het heeft dus echt tijd gehad. En dat moeten jullie ook hebben hoor. En bedenken dat het over gaat. Hoe slecht het ook gaat..
Ik had gister een hele slechte dag. Heb niks gegeten of gedronken. De pijn in mijn buik was fijn, zo voelde ik de pijn in mijnhoofd niet.
Soms wil ik zo graag dood. Ik haat deze ziekte.
Vandaag moet ik eten en drinken. En naar therapie. Ik ga mijn best doen.. Tot later dus maar weer..
ik vind het onwijs goed dat jullie kunnen eten! Ik verdroeg niks en leefde op eierkoeken en water.
Om op jou, Bob, terug te komen. Ik begon met 10 mg (pillen, heb nooit druppels gehad) en ging steeds met 5 opbouwen. Uiteindelijk deed 30 mg wel zijn werk maar dat heeft dus 2 maanden geduurd. Ik heb de vreselijkste bijwerkingen gehad die er zijn (hallucinaties) en moest daarom elke week naar de huisarts. Daarnaast wat jullie ook hebben, misselijk, droge mond (en ik kan het me gelukkig niet meer herinneren wat nog meer hihi ).. De complete bijsluiter geloof ik. Ik mocht trouwens de bijsluiter niet lezen omdat ik zulke erge hallucinaties had. Moest dus opschrijven wat ik voelde en dat vertellen bij de huisarts. Zij bevestigde alles. Heel vaag nu ik erover terugdenk. Maar ik heb het ook heel naar gehad, psychotisch vind ik nu.
En ja hoe ik merkte dat het beter ging? Dat weet ik eigenlijk niet meer. Anderen zagen het aan me en daar ging ik op letten. Ik ging weer eten, deed de gordijnen open, dat soort dingen.
Het heeft dus echt tijd gehad. En dat moeten jullie ook hebben hoor. En bedenken dat het over gaat. Hoe slecht het ook gaat..
Ik had gister een hele slechte dag. Heb niks gegeten of gedronken. De pijn in mijn buik was fijn, zo voelde ik de pijn in mijnhoofd niet.
Soms wil ik zo graag dood. Ik haat deze ziekte.
Vandaag moet ik eten en drinken. En naar therapie. Ik ga mijn best doen.. Tot later dus maar weer..
dinsdag 22 februari 2011 om 14:20
