Psyche
alle pijlers
Goede dag, slechte dag.. Deel 2
maandag 21 februari 2011 om 11:58
Hier het vervolg op deel 1 (en ik zou graag nu het linkje hier geplakt hebben maar dat gaat niet want ik forum mobiel en ik weet helemaal niet hoe dat werkt dus google is je beste vriend )
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
dinsdag 22 februari 2011 om 16:42
Welkom yoelle!
Ik zal voor de nieuwe mensen, en omdat we met een nieuw topic gestart zijn even kort vertellen wat mijn problemen zijn:
ik heb een ernstig motivatieprobleem en misschien een depressie. Nadat ik van de middelbare school afkwam ging het mis, wist niet wat ik wilde doen, wilde eigenlijk niks doen. Heb een HBO-P gehaald, maar ben toen gestopt, heb nog 3 maanden een andere studie gedaan, maar ook mee gestopt.
Heb 2,5 jaar antidepressiva gebruikt, en in het begin hielp dat wel een beetje, maar later nauwelijks meer.
Ook nauwelijks gewerkt. Heb dus de afgelopen jaren heel veel thuis gezeten, en ben eigenlijk steeds eenzamer geworden.
Ik doe nu al een jaar niks, en vind het ontzettend moeilijk en naar om weer iets te gaan doen.
Maak me heel erg druk over de toekomst. Waarschijnlijk ga ik nooit meer een studie afmaken, en ben ik dus veroordeeld tot altijd middelmatig werk. Ik heb een vreselijk CV. Heb dus zeg maar het gevoel dat ik de afgelopen jaren m'n leven bepaald en verpest heb.
Daarnaast ben ik vaak wanhopig, kwaad, en heb ik erg weinig energie.
Loop nu al een tijdje bij een psycholoog, maar dat heeft tot dusver nog weinig geholpen. Ben sinds een week van plan om in ieder geval weer een beetje ritme en structuur in mijn dagen te gaan krijgen, en daarna ga ik eens kijken naar begeleiding bij werk/dagbesteding/scholing.
k heb nog wel een vriend, maar dat gaat waarschijnlijk niet al te lang meer duren. En dan ben ik dus vrijwel helemaal alleen, want ik ken eigenlijk niemand waar ik nu woon.
Toch een langer verhaal geworden dan ik dacht, sorry. Als ik dit allemaal zo opsom ben ik meteen weer wanhopig. M'n leven staat echt op 0. Geen werk, bezigheden, mensen om me heen, motivatie.
Er is dus een hoop werk voor de boeg, voor me.
I
Ik zal voor de nieuwe mensen, en omdat we met een nieuw topic gestart zijn even kort vertellen wat mijn problemen zijn:
ik heb een ernstig motivatieprobleem en misschien een depressie. Nadat ik van de middelbare school afkwam ging het mis, wist niet wat ik wilde doen, wilde eigenlijk niks doen. Heb een HBO-P gehaald, maar ben toen gestopt, heb nog 3 maanden een andere studie gedaan, maar ook mee gestopt.
Heb 2,5 jaar antidepressiva gebruikt, en in het begin hielp dat wel een beetje, maar later nauwelijks meer.
Ook nauwelijks gewerkt. Heb dus de afgelopen jaren heel veel thuis gezeten, en ben eigenlijk steeds eenzamer geworden.
Ik doe nu al een jaar niks, en vind het ontzettend moeilijk en naar om weer iets te gaan doen.
Maak me heel erg druk over de toekomst. Waarschijnlijk ga ik nooit meer een studie afmaken, en ben ik dus veroordeeld tot altijd middelmatig werk. Ik heb een vreselijk CV. Heb dus zeg maar het gevoel dat ik de afgelopen jaren m'n leven bepaald en verpest heb.
Daarnaast ben ik vaak wanhopig, kwaad, en heb ik erg weinig energie.
Loop nu al een tijdje bij een psycholoog, maar dat heeft tot dusver nog weinig geholpen. Ben sinds een week van plan om in ieder geval weer een beetje ritme en structuur in mijn dagen te gaan krijgen, en daarna ga ik eens kijken naar begeleiding bij werk/dagbesteding/scholing.
k heb nog wel een vriend, maar dat gaat waarschijnlijk niet al te lang meer duren. En dan ben ik dus vrijwel helemaal alleen, want ik ken eigenlijk niemand waar ik nu woon.
Toch een langer verhaal geworden dan ik dacht, sorry. Als ik dit allemaal zo opsom ben ik meteen weer wanhopig. M'n leven staat echt op 0. Geen werk, bezigheden, mensen om me heen, motivatie.
Er is dus een hoop werk voor de boeg, voor me.
I
dinsdag 22 februari 2011 om 17:57
Choco, wat jammer dat het nu niet goed gaat met je. Ben je vandaag wel in staat geweest om wat te eten?
Ste, denk je dat je relatie uit gaat van zijn kant of zie je het zelf niet meer zitten. En je hebt gelijk als je alles nog eens opsomt ben je je ineens van bewust wat er niet goed gaat in je leven.
@allen,
Ik volg even het voorbeeld van ste en zal me even kort voorstellen. Ik ben dus IBI, 27 jaar. Ben al jaren bekend met een depressie en slik hier ook AD voor.
Mijn vader is overleden toen ik 3 was en ik ben opgevoed door mijn moeder die cronisch depressief was. Op mijn 20ste is ze plotseling overleden. In 2009 ben ik getrouwd met Patrick maar het noodlot sloeg weer toe. Hij kreeg leukemie en is afgelopen december overleden.
Ik woon dus alleen en gisteren is ook nog eens onze lieve hond ingeslapen. Momenteel zit ik nog in de ziektewet maar ik werk normaal als maatschappelijk werkster. Ik leg, ironisch genoeg, huisbezoeken af aan mensen met psychische problemen.
Ste, denk je dat je relatie uit gaat van zijn kant of zie je het zelf niet meer zitten. En je hebt gelijk als je alles nog eens opsomt ben je je ineens van bewust wat er niet goed gaat in je leven.
@allen,
Ik volg even het voorbeeld van ste en zal me even kort voorstellen. Ik ben dus IBI, 27 jaar. Ben al jaren bekend met een depressie en slik hier ook AD voor.
Mijn vader is overleden toen ik 3 was en ik ben opgevoed door mijn moeder die cronisch depressief was. Op mijn 20ste is ze plotseling overleden. In 2009 ben ik getrouwd met Patrick maar het noodlot sloeg weer toe. Hij kreeg leukemie en is afgelopen december overleden.
Ik woon dus alleen en gisteren is ook nog eens onze lieve hond ingeslapen. Momenteel zit ik nog in de ziektewet maar ik werk normaal als maatschappelijk werkster. Ik leg, ironisch genoeg, huisbezoeken af aan mensen met psychische problemen.
dinsdag 22 februari 2011 om 18:07
dinsdag 22 februari 2011 om 19:01
@choco, dan zal daar idd het nare gevoel van komen.. laat het eten nu voor wat het is, dat komt wel weer... beterschap!
@ste, jeetje dat is ook niet niks allemaal, maar t komt zeker ok met jou goed, net als met ons (hoor mij nou.....)
@ikbenik............., poeh en dan hoor je mij al klagen.... jij hebt al heel wat meegemaakt!! Knuffel
Zal ik me ook even voorstellen (of had ik dat al gedaan, mijn geheugen laat me een beetje in de steek):
Ik ben dus Yoelle, 31 jaar en mama van 2 dochters (1 van bijna 3 jaar en 1 van 8 maanden) en heb na de 1e bevalling (ramp) een postnatale gehad, maar ben daar met behulp van gesprekken uitgekomen!! Na de 2e bevalling ben ik weer in een depressie terechtgekomen maar deze is iets lastiger.. Denk ook omdat ik nu 2 kleine kindjes heb, en zeer weinig rust!! Daarbij heb ik al wat jaren last van een braakfobie, erg lastig soms..
4 weken geleden ben ik volledig ingestort, ze zijn hier geweest van de crisisdienst en wilde me op laten nemen, maar dat was onmogelijk met de kindjes. Wel hebben ze een spoedbehandeling bij de psych geregeld, kon een week later al terecht. Die week heb ik geleefd op Xanax, en dat ging aardig.. Nu heb ik dus sinds 2 weken AD (Cipramil) maar die bijwerkingen vallen me zwaar! Zeker die van misselijkheid met mn braakfobie! Hopelijk gaat t snel beter... Merk wel dat ik al minder depressief ben qua gevoel, heb meer zin in dingen te ondernemen, minder prikkelbaar etc.
Dat was t wel zo'n beetje denk ik... Vragen? Stel ze gerust!!
@ste, jeetje dat is ook niet niks allemaal, maar t komt zeker ok met jou goed, net als met ons (hoor mij nou.....)
@ikbenik............., poeh en dan hoor je mij al klagen.... jij hebt al heel wat meegemaakt!! Knuffel
Zal ik me ook even voorstellen (of had ik dat al gedaan, mijn geheugen laat me een beetje in de steek):
Ik ben dus Yoelle, 31 jaar en mama van 2 dochters (1 van bijna 3 jaar en 1 van 8 maanden) en heb na de 1e bevalling (ramp) een postnatale gehad, maar ben daar met behulp van gesprekken uitgekomen!! Na de 2e bevalling ben ik weer in een depressie terechtgekomen maar deze is iets lastiger.. Denk ook omdat ik nu 2 kleine kindjes heb, en zeer weinig rust!! Daarbij heb ik al wat jaren last van een braakfobie, erg lastig soms..
4 weken geleden ben ik volledig ingestort, ze zijn hier geweest van de crisisdienst en wilde me op laten nemen, maar dat was onmogelijk met de kindjes. Wel hebben ze een spoedbehandeling bij de psych geregeld, kon een week later al terecht. Die week heb ik geleefd op Xanax, en dat ging aardig.. Nu heb ik dus sinds 2 weken AD (Cipramil) maar die bijwerkingen vallen me zwaar! Zeker die van misselijkheid met mn braakfobie! Hopelijk gaat t snel beter... Merk wel dat ik al minder depressief ben qua gevoel, heb meer zin in dingen te ondernemen, minder prikkelbaar etc.
Dat was t wel zo'n beetje denk ik... Vragen? Stel ze gerust!!
dinsdag 22 februari 2011 om 20:32
Knuffel aan iedereen die 'm hard nodig heeft nu.
Ik had een redelijke dag. Goed gesprek gehad met psycholoog. Hij was erg tevreden dat ik in zo'n korte tijd (2 weken kom ik nu bij hem) al zoveel beter met mijn angsten om kan gaan. En ook dat ik angsten niet uit de weg ga, en zelfs de uitdaging aanga om ervanaf te komen (bijv. een winkel in gaan en daar zelf een paniekaanval stoppen).
Heb de opdracht meegekregen om vooral door te gaan met oefeningen (ademhalen en paniek).
Ik mocht van wekelijkse bezoeken naar tweewekelijkse, maar omdat ik onzeker ben over het opbouwen van Cipramil heb ik toch gekozen om volgende week ook te gaan.
Daarna met vriendin een flinke wandeling gemaakt en bij mijn ouders gegeten. Kindjes zijn de komende 4 dagen uit logeren.
Ik ga morgen de Cipramil ophogen naar 3 druppels. Ben erg benieuwd hoe dat zal gaan.
Yoelle, hoe was jouw gesprek met psycholoog? Heb je nog tips tegen zenuwen/angst gekregen?
Toch triest he, dat je zo lang moet wachten op een psychiater. Mijn huisarts kon er zelfs geen een regelen. Ik heb er zelf 10 gebeld en die hadden allemaal een wachtlijst van 2 maanden. Gelukkig kon psycholoog mij er met spoed tussendoor krijgen.
Ik had een redelijke dag. Goed gesprek gehad met psycholoog. Hij was erg tevreden dat ik in zo'n korte tijd (2 weken kom ik nu bij hem) al zoveel beter met mijn angsten om kan gaan. En ook dat ik angsten niet uit de weg ga, en zelfs de uitdaging aanga om ervanaf te komen (bijv. een winkel in gaan en daar zelf een paniekaanval stoppen).
Heb de opdracht meegekregen om vooral door te gaan met oefeningen (ademhalen en paniek).
Ik mocht van wekelijkse bezoeken naar tweewekelijkse, maar omdat ik onzeker ben over het opbouwen van Cipramil heb ik toch gekozen om volgende week ook te gaan.
Daarna met vriendin een flinke wandeling gemaakt en bij mijn ouders gegeten. Kindjes zijn de komende 4 dagen uit logeren.
Ik ga morgen de Cipramil ophogen naar 3 druppels. Ben erg benieuwd hoe dat zal gaan.
Yoelle, hoe was jouw gesprek met psycholoog? Heb je nog tips tegen zenuwen/angst gekregen?
Toch triest he, dat je zo lang moet wachten op een psychiater. Mijn huisarts kon er zelfs geen een regelen. Ik heb er zelf 10 gebeld en die hadden allemaal een wachtlijst van 2 maanden. Gelukkig kon psycholoog mij er met spoed tussendoor krijgen.
dinsdag 22 februari 2011 om 20:49
IBI!! Hoe was de meet?
Eh, ik heb de eerste drie posts op pagina 1 gelezen en de rest nog niet.
Heb ook een mindere bui.
Heb overigens ook mijn lithium bij mijn ouders laten liggen in t weekend. Heb nu dus 1 x niet gehad maar misschien moet ik het morgen maar gaan halen. Of nieuw recept vragen (apotheek is dichter bij dan ouders)
Ik moet aan mijn opdracht werken maar ik ben moe. Heb veel dingen opzij gezet om tijd te hebben voor mijn studie/opdracht maar ik wil nu even andere dingen doen dan dit. Ik heb er geen zin in en ik heb geen zin meer in mijn opdrachtgever en ik wil aan de ene kant de hele avond tv kijken en aan de andere kant zou ik flink willen gaan stappen ofzo. Maar niet die stomme opdracht, mijn hoofd wil gewoon niet.
Ik schommel een beetje heen en weer tussen toch proberen of niet meer proberen en morgen een nieuwe kans (maar weer een dag minder...)
Pffff....
Moet ook nog eten. Dat eerst maar dan.
Eh, ik heb de eerste drie posts op pagina 1 gelezen en de rest nog niet.
Heb ook een mindere bui.
Heb overigens ook mijn lithium bij mijn ouders laten liggen in t weekend. Heb nu dus 1 x niet gehad maar misschien moet ik het morgen maar gaan halen. Of nieuw recept vragen (apotheek is dichter bij dan ouders)
Ik moet aan mijn opdracht werken maar ik ben moe. Heb veel dingen opzij gezet om tijd te hebben voor mijn studie/opdracht maar ik wil nu even andere dingen doen dan dit. Ik heb er geen zin in en ik heb geen zin meer in mijn opdrachtgever en ik wil aan de ene kant de hele avond tv kijken en aan de andere kant zou ik flink willen gaan stappen ofzo. Maar niet die stomme opdracht, mijn hoofd wil gewoon niet.
Ik schommel een beetje heen en weer tussen toch proberen of niet meer proberen en morgen een nieuwe kans (maar weer een dag minder...)
Pffff....
Moet ook nog eten. Dat eerst maar dan.
dinsdag 22 februari 2011 om 20:52
Jeetje Ieb, ik lees toch even een klein stukje... hond ingeslapen?
Wat verschrikkelijk.
Ik vrees dat dit topic mij momenteel ook niet gaat opvrolijken. Sorry het is natuurlijk fijn dat we allemaal ons ei kwijt kunnen hier maar het is nu even niet wat ik nodig heb om te lezen.
Goede tijden was ook al een kutaflevering. Zelfs daar word ik chagrijnig van.
Wat verschrikkelijk.
Ik vrees dat dit topic mij momenteel ook niet gaat opvrolijken. Sorry het is natuurlijk fijn dat we allemaal ons ei kwijt kunnen hier maar het is nu even niet wat ik nodig heb om te lezen.
Goede tijden was ook al een kutaflevering. Zelfs daar word ik chagrijnig van.
dinsdag 22 februari 2011 om 21:01
Dank je
Iedereen hier trouwens een
Ik ben een beetje ego geloof ik.
Voordat ik op mezelf woonde verlangde ik soms naar een plekje waar ik kon huilen als ik daar de behoefte aan had. Nu heb ik een heel huis om te huilen. Misschien moet ik er dan maar gewoon gebruik van maken
Bij de blogs staat een blog met plaatje van een speelgoedtelefoon. Zo één had ik vroeger ook. En dat kan me dan zomaar aan het janken maken, dat ik wou dat ik nog ff klein was en mijn opa's nog leefden en ik nog een keer terug kon gaan in de tijd.
Denk niet dat het nog gaat lukken met die opdracht. Ben veel te emotioneel vanavond.
Iedereen hier trouwens een
Ik ben een beetje ego geloof ik.
Voordat ik op mezelf woonde verlangde ik soms naar een plekje waar ik kon huilen als ik daar de behoefte aan had. Nu heb ik een heel huis om te huilen. Misschien moet ik er dan maar gewoon gebruik van maken
Bij de blogs staat een blog met plaatje van een speelgoedtelefoon. Zo één had ik vroeger ook. En dat kan me dan zomaar aan het janken maken, dat ik wou dat ik nog ff klein was en mijn opa's nog leefden en ik nog een keer terug kon gaan in de tijd.
Denk niet dat het nog gaat lukken met die opdracht. Ben veel te emotioneel vanavond.
dinsdag 22 februari 2011 om 21:21
@bob, het gesprek was wel goed gegaan, maar heb eigenlijk weinig tips qua spanning/zenuwen.. Het enige wat ie zei was: probeer wel steeds iets te eten, al is het maar een beetje, en wat vaker per dag.. En voor ik ga eten moet ik me even ontspannen (ja, das makkelijker gezegd als gedaan voor mij...) Verder dacht ie dat ik t met die 10 mg die ik nu slik wel ga redden, dat vond ik wel fijn om te horen!!!
dinsdag 22 februari 2011 om 22:23
Nou, het ging wel weer, maar nu zit ik weer te janken om die speelgoedtelefoon.
Ik heb m (denk ik) gekregen toen ik in het ziekenhuis lag, toen ik klein was. Of dat nou iets ermee te maken heeft?
Hebben jullie wel eens zulke dingen? Dat je weer aan je kindertijd moet denken?
Ik heb nog heel even aan de opdracht gewerkt. Het is nog niet gelukt zoals het moet, maar ik heb iig iets geprobeerd. Moet er ook weer niet te lang mee door gaan, dan kan ik weer niet slapen straks.
Ik heb wel stukken van jullie gelezen maar heb even geen energie om te reageren. Hoop dat het snel weer iets beter gaat met iedereen.
Ik heb m (denk ik) gekregen toen ik in het ziekenhuis lag, toen ik klein was. Of dat nou iets ermee te maken heeft?
Hebben jullie wel eens zulke dingen? Dat je weer aan je kindertijd moet denken?
Ik heb nog heel even aan de opdracht gewerkt. Het is nog niet gelukt zoals het moet, maar ik heb iig iets geprobeerd. Moet er ook weer niet te lang mee door gaan, dan kan ik weer niet slapen straks.
Ik heb wel stukken van jullie gelezen maar heb even geen energie om te reageren. Hoop dat het snel weer iets beter gaat met iedereen.
dinsdag 22 februari 2011 om 23:58
quote:Moonlight82 schreef op 22 februari 2011 @ 22:23:
Nou, het ging wel weer, maar nu zit ik weer te janken om die speelgoedtelefoon.
Ik heb m (denk ik) gekregen toen ik in het ziekenhuis lag, toen ik klein was. Of dat nou iets ermee te maken heeft?
Hebben jullie wel eens zulke dingen? Dat je weer aan je kindertijd moet denken?
Ik heb nog heel even aan de opdracht gewerkt. Het is nog niet gelukt zoals het moet, maar ik heb iig iets geprobeerd. Moet er ook weer niet te lang mee door gaan, dan kan ik weer niet slapen straks.
Ik heb wel stukken van jullie gelezen maar heb even geen energie om te reageren. Hoop dat het snel weer iets beter gaat met iedereen.
Hoewel mijn kindertijd heel lang geleden is heb ik bepaalde herinneringen nog, die getriggerd worden door bepaalde dingen, voorwerpen. Zo weet ik ook nog dat ik in het ziekenhuis lag op 3 jarige leeftijd. Ik ben nu 50! Ik heb een mooi boekje voor je. Zal de titel morgen opzoeken. Sterkte meis.
Sterkte aan iedereen die het kan gebruiken. Waar jullie door heen gaan is niet mis.
Nou, het ging wel weer, maar nu zit ik weer te janken om die speelgoedtelefoon.
Ik heb m (denk ik) gekregen toen ik in het ziekenhuis lag, toen ik klein was. Of dat nou iets ermee te maken heeft?
Hebben jullie wel eens zulke dingen? Dat je weer aan je kindertijd moet denken?
Ik heb nog heel even aan de opdracht gewerkt. Het is nog niet gelukt zoals het moet, maar ik heb iig iets geprobeerd. Moet er ook weer niet te lang mee door gaan, dan kan ik weer niet slapen straks.
Ik heb wel stukken van jullie gelezen maar heb even geen energie om te reageren. Hoop dat het snel weer iets beter gaat met iedereen.
Hoewel mijn kindertijd heel lang geleden is heb ik bepaalde herinneringen nog, die getriggerd worden door bepaalde dingen, voorwerpen. Zo weet ik ook nog dat ik in het ziekenhuis lag op 3 jarige leeftijd. Ik ben nu 50! Ik heb een mooi boekje voor je. Zal de titel morgen opzoeken. Sterkte meis.
Sterkte aan iedereen die het kan gebruiken. Waar jullie door heen gaan is niet mis.
woensdag 23 februari 2011 om 08:57
Balen yoelle. Waar heb je nu last van?
Ik heb vanochtend opgehoogd naar 3 druppels. Voel 'm aardig zitten. Gelukkig mag ik oxazepam (voor angstige gevoel) nemen, anders zou ik niet weten hoe ik de dag doorkom.
Ik vind het zo enorm frustrerend dat ik me beroerd voel, dit nog weken kan gaan duren, en dan nog maar hopen dat het aanslaat.
Voor diegenen die het achter de rug hebben: hoe merk je dat het middel op een gegeven moment aanslaat? Voel je je dan rustiger ofzo?
Ik heb vanochtend opgehoogd naar 3 druppels. Voel 'm aardig zitten. Gelukkig mag ik oxazepam (voor angstige gevoel) nemen, anders zou ik niet weten hoe ik de dag doorkom.
Ik vind het zo enorm frustrerend dat ik me beroerd voel, dit nog weken kan gaan duren, en dan nog maar hopen dat het aanslaat.
Voor diegenen die het achter de rug hebben: hoe merk je dat het middel op een gegeven moment aanslaat? Voel je je dan rustiger ofzo?
woensdag 23 februari 2011 om 11:11
choco, kun je mij jouw ervaringen vertellen mbt afbouwen oxazepam en zolpidem? Hoe lang heb jij het gebruikt?
Ik slaap nu al een paar dagen gelukkig zelf weer in, om vervolgens rond 3 uur heel angstig wakker te worden. Dan neem ik een halve zolpidem (werkt 2 uur) en heb ik tot 5 uur geslapen. Zo wil ik telkens een beetje minderen.
Vraag me ook af hoe dat zal gaan met afbouwen oxazepam. Ik bedoel, nu neem ik er 2 per dag en blijf ik redelijk rustig. Zo kan de cipramil goed inwerken. Maar op een gegeven moment zal ik toch oxazepam moeten afbouwen (mbh huisarts), en krijg ik daar afkickverschijnselen van. Als de cognitieve therapie dan ook maar blijft werken... Volgens psych moet ik dan zo rustig in mijn hoofd zijn door de citalopram dat ik de afkickverschijnselen aan zou moeten kunnen.
Hoe gaat het verder met jullie vandaag? Ste, al weer ietsje rustiger?
Ik slaap nu al een paar dagen gelukkig zelf weer in, om vervolgens rond 3 uur heel angstig wakker te worden. Dan neem ik een halve zolpidem (werkt 2 uur) en heb ik tot 5 uur geslapen. Zo wil ik telkens een beetje minderen.
Vraag me ook af hoe dat zal gaan met afbouwen oxazepam. Ik bedoel, nu neem ik er 2 per dag en blijf ik redelijk rustig. Zo kan de cipramil goed inwerken. Maar op een gegeven moment zal ik toch oxazepam moeten afbouwen (mbh huisarts), en krijg ik daar afkickverschijnselen van. Als de cognitieve therapie dan ook maar blijft werken... Volgens psych moet ik dan zo rustig in mijn hoofd zijn door de citalopram dat ik de afkickverschijnselen aan zou moeten kunnen.
Hoe gaat het verder met jullie vandaag? Ste, al weer ietsje rustiger?
woensdag 23 februari 2011 om 11:40
Ik zou ook graag mee willen schrijven met jullie. Ik heb de laatste tijd meer slechte dan goede dagen. Ik heb nu een week vrij en had zo gehoopt op een beetje stilte en rust. De laatste tijd heb ik me vooral bezig gehouden met anderen. Maar ik ben nu aan mezelf voorbij gegaan. Helaas is mijn vriend ziek thuis en heeft hij het niet naar zijn zin op zijn werk. En nu gaat weer mijn aandacht naar hem ipv naar mezelf. En ik had deze week juist zo hard nodig.
Ik wil zo graag mijn eigen onbezorgde leven weer oppakken maar het lukt me niet. Er zijn steeds mensen in mijn omgeving met wie het niet goed gaat. Ik heb mijn vriend nu gezegd dat hij even zichzelf moet redden. Dat ik het even niet meer over problemen wil hebben. Misschien is het egoistisch maar ik ben bang dat als ik dit niet doe mijn gevoel van plezier totaal verdwijnt.
Ik wil zo graag mijn eigen onbezorgde leven weer oppakken maar het lukt me niet. Er zijn steeds mensen in mijn omgeving met wie het niet goed gaat. Ik heb mijn vriend nu gezegd dat hij even zichzelf moet redden. Dat ik het even niet meer over problemen wil hebben. Misschien is het egoistisch maar ik ben bang dat als ik dit niet doe mijn gevoel van plezier totaal verdwijnt.
Doubt kills more dreams than failure ever will
woensdag 23 februari 2011 om 12:02
Yoelle, beeld je deze dikke knuffel even in! We weten hoe je je voelt en echt het wordt beter!!
Heeft de huisarts/psych jullie wel verteld dat je dankzij de bijwerkingen heeeeeel depressief kan worden? Daar zitten jullie in he. Het is allemaal verklaarbaar en het is echt doorzetten. Schreeuw maar, sla op een kussen, wring een handdoek uit (goede tip van Ibi zeg!) maar zet door.
Bob, ik moet zo weg dus even kort. Afbouwen is echt easy hoor. Je hebt hooguit 3 dagen dat je amper slaapt en that's it. Waar je nu doorheen gaat is duizendmaal erger.
Fleur, goed dat je meeschrijft. Moet nu weg dus reageer later op je. Goed van je dat je tijd voor jezelf neemt iig
Moet nu richting therapie. Nog steeds misselijk maar ik ga het proberen. Tot later.
Heeft de huisarts/psych jullie wel verteld dat je dankzij de bijwerkingen heeeeeel depressief kan worden? Daar zitten jullie in he. Het is allemaal verklaarbaar en het is echt doorzetten. Schreeuw maar, sla op een kussen, wring een handdoek uit (goede tip van Ibi zeg!) maar zet door.
Bob, ik moet zo weg dus even kort. Afbouwen is echt easy hoor. Je hebt hooguit 3 dagen dat je amper slaapt en that's it. Waar je nu doorheen gaat is duizendmaal erger.
Fleur, goed dat je meeschrijft. Moet nu weg dus reageer later op je. Goed van je dat je tijd voor jezelf neemt iig
Moet nu richting therapie. Nog steeds misselijk maar ik ga het proberen. Tot later.
woensdag 23 februari 2011 om 12:50
Fleur, welkom! Goed dat je aan je zelf denkt nu. Maar probeer wel te blijven communiceren met je vriend. Ik merk met mijn man, dat hij het heel moeilijk vindt om nu met mij om te gaan.
choco, ja psychiater heeft wel verteld over bijwerkingen, maar het zelf ervaren is een tweede. Ik moet er doorheen dat weet ik, maar ik vind mezelf van nature geen doorzetter en snel bij de pakken neerzitten. Als het even niet gaat denk ik gelijk dat het nooit meer goed komt. Ik moet nu dus leren dat vooral niet te doen.
Ik heb trouwens een nieuwe afleiding gevonden: mandala's inkleuren. Wel hele simpele, anders danst het voor mijn ogen. Het focust mijn gedachten tenminste even op de vrolijke kleuren waarmee ik ze inkleur.
choco, ja psychiater heeft wel verteld over bijwerkingen, maar het zelf ervaren is een tweede. Ik moet er doorheen dat weet ik, maar ik vind mezelf van nature geen doorzetter en snel bij de pakken neerzitten. Als het even niet gaat denk ik gelijk dat het nooit meer goed komt. Ik moet nu dus leren dat vooral niet te doen.
Ik heb trouwens een nieuwe afleiding gevonden: mandala's inkleuren. Wel hele simpele, anders danst het voor mijn ogen. Het focust mijn gedachten tenminste even op de vrolijke kleuren waarmee ik ze inkleur.
woensdag 23 februari 2011 om 18:09
bob, ook ik heb geen enkele problemen ervaringen met het afbouwen van de pammen en dan slikte is ze wel langer en soms ook in hoge dosering. Laat je niet gek maken hoor.
Op zich wel een goede dag. Had rijles en dat ging eigenlijk wel goed.
Moet wel mijn huis weer even aan gaan pakken. Tassen staan overal, bonnetjes liggen overal en nergens, de was moet ik nog opvouwen enz.
Het eten gaat ook nog niet zo goed. Ik vind het heel moeilijk en confronterend om te koken voor mezelf. Vaak eet ik pas voor het eerst rond 15.00 niet goed dus. En gevolg is dat ik later ga snaaien.
Op zich wel een goede dag. Had rijles en dat ging eigenlijk wel goed.
Moet wel mijn huis weer even aan gaan pakken. Tassen staan overal, bonnetjes liggen overal en nergens, de was moet ik nog opvouwen enz.
Het eten gaat ook nog niet zo goed. Ik vind het heel moeilijk en confronterend om te koken voor mezelf. Vaak eet ik pas voor het eerst rond 15.00 niet goed dus. En gevolg is dat ik later ga snaaien.
woensdag 23 februari 2011 om 18:51
Goed ibi dat je rijles hebt! Wat een vrijheid als je straks je rijbewijs hebt. Ikzelf heb wel een rijbewijs, maar durf niet goed te rijden. Bang voor ongelukken, of dat ik een fatale fout maak. Al sinds ik mijn rijbewijs heb. Dat is een van de dingen die ik als ik me beter voel wil gaan aanpakken. Ik wil opnieuw rijlessen nemen (na 12 jaar!) en wil opnieuw leren rijden...maar dan zonder de druk van afrijden.
Kun je een paar keer per week bij iemand gaan eten, bijv. vaste dag in de week? En op de dagen dat je alleen bent iets simpels opwarmen ofzo? Neem je zometeen anders een broodje/cracker met bouillon?
Helpt het om een weekmenu te maken, op maandag alles te kopen zodat je er niet meer de deur voor uit hoeft?
Choco, hoe was je therapie vandaag?
Ste, hoe gaat-ie? Beetje afgekoeld?
Yoelle, ben je er nog? Ik maak me zorgen om je. Gaat het goed thuis, kun je de kindjes om je heen hebben in deze toestand? Anders hulp inschakelen hoor!
Kun je een paar keer per week bij iemand gaan eten, bijv. vaste dag in de week? En op de dagen dat je alleen bent iets simpels opwarmen ofzo? Neem je zometeen anders een broodje/cracker met bouillon?
Helpt het om een weekmenu te maken, op maandag alles te kopen zodat je er niet meer de deur voor uit hoeft?
Choco, hoe was je therapie vandaag?
Ste, hoe gaat-ie? Beetje afgekoeld?
Yoelle, ben je er nog? Ik maak me zorgen om je. Gaat het goed thuis, kun je de kindjes om je heen hebben in deze toestand? Anders hulp inschakelen hoor!
