Psyche
alle pijlers
Goede dag, slechte dag.. Deel 2
maandag 21 februari 2011 om 11:58
Hier het vervolg op deel 1 (en ik zou graag nu het linkje hier geplakt hebben maar dat gaat niet want ik forum mobiel en ik weet helemaal niet hoe dat werkt dus google is je beste vriend )
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
donderdag 28 april 2011 om 23:56
Ja goed idee IBI, klusteam. Ik heb al een hele tijd wat klusjes liggen voor mijn broertje (wil hij ook wel doen) maar we spreken steeds niks af.
Ik schaam me ook voor hoe het er nu uitziet maar daar schiet ik weinig mee op natuurlijk. Moet wel iets gaan doen.
Mijn nichtje komt volgende week en zij heeft zelf alles heel netjes en dan vind ik het moeilijk haar dit te laten zien. Maar weet eigenlijk ook wel zeker dat ze wil helpen.
En vader is een geval apart omdat ie niet echt staat te springen en als ie dan wil is ie zn gereedschap kwijt (want ingepikt door broers) dus dan moeten we eerst achterhalen waar dat allemaal is en dan zucht-steun kan de klus beginnen. Eén ding is ie in november aan begonnen hier en ligt nog steeds zo. Ik weet zelf ook niet hoe het moet. (trapleuning ophangen aan de muur... heel stevig dus)
Vroeger heeft ie best veel zelf getimmerd en geklust maar omdat zn werk nu zwaar is is de energie dr een beetje uit. Maar als ik dingen regel en hem niet vraag vind ie ook niet zo leuk. (Koelkast sjouwen had ik aan broers gevraagd, vader heeft snel last van rug... maar vader wilde ook sjouwen)
Idd beetje doorpakken komende tijd. Met alles. En eerder naar bed
IBI ik hoop ook dat je heel lekker slaapt en dat je morgen wakker wordt met weer een beetje meer kracht om alles aan te kunnen. Denk dat Patrick heel trots op je zou zijn als hij ziet hoe je je staande houdt.
Ik schaam me ook voor hoe het er nu uitziet maar daar schiet ik weinig mee op natuurlijk. Moet wel iets gaan doen.
Mijn nichtje komt volgende week en zij heeft zelf alles heel netjes en dan vind ik het moeilijk haar dit te laten zien. Maar weet eigenlijk ook wel zeker dat ze wil helpen.
En vader is een geval apart omdat ie niet echt staat te springen en als ie dan wil is ie zn gereedschap kwijt (want ingepikt door broers) dus dan moeten we eerst achterhalen waar dat allemaal is en dan zucht-steun kan de klus beginnen. Eén ding is ie in november aan begonnen hier en ligt nog steeds zo. Ik weet zelf ook niet hoe het moet. (trapleuning ophangen aan de muur... heel stevig dus)
Vroeger heeft ie best veel zelf getimmerd en geklust maar omdat zn werk nu zwaar is is de energie dr een beetje uit. Maar als ik dingen regel en hem niet vraag vind ie ook niet zo leuk. (Koelkast sjouwen had ik aan broers gevraagd, vader heeft snel last van rug... maar vader wilde ook sjouwen)
Idd beetje doorpakken komende tijd. Met alles. En eerder naar bed
IBI ik hoop ook dat je heel lekker slaapt en dat je morgen wakker wordt met weer een beetje meer kracht om alles aan te kunnen. Denk dat Patrick heel trots op je zou zijn als hij ziet hoe je je staande houdt.
donderdag 28 april 2011 om 23:56
Dat is het hé zo donker en dan mis ik het gewone het welteuste zeggen en overleggen hoe laat de wekker moet en wat de planning is. Nu is het stil n moet ik alles zelf bedenken. Sorry ik dender het topic gewoon maar in terwijl ik weet dat andere het ook rot hebben. Bleh ga zo toch maar proberen te slapen want dit word niks meer vandaag
vrijdag 29 april 2011 om 00:08
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 28 april 2011 @ 23:38:
Gaat helemaal niet goed nu ben zo in paniek ineens besef ik me weer dat hij dood is en ik hem nooit meer zie waarom waarom waarom?
Ibi die heftigheid als het opeens tot je doordringt. Akelig is dat hé. Je hele lijf doet dan opeens pijn om het gemis. En je voelt je hart een draai maken. Het van je af schrijven is al goed. En huilen lucht vaak maar een beetje op. Daarna voel je je voor even nog ellendiger.
Het is ook zo verdomd oneerlijk allemaal.
Gaat helemaal niet goed nu ben zo in paniek ineens besef ik me weer dat hij dood is en ik hem nooit meer zie waarom waarom waarom?
Ibi die heftigheid als het opeens tot je doordringt. Akelig is dat hé. Je hele lijf doet dan opeens pijn om het gemis. En je voelt je hart een draai maken. Het van je af schrijven is al goed. En huilen lucht vaak maar een beetje op. Daarna voel je je voor even nog ellendiger.
Het is ook zo verdomd oneerlijk allemaal.
vrijdag 29 april 2011 om 00:12
vrijdag 29 april 2011 om 00:15
quote:Ste_ schreef op 29 april 2011 @ 00:04:
[...]
Ik ben nog uuuuren wakker.
Ik ook
Fijn je weer te zien Ste_ Van de week dacht ik nog aan je. Dat het een tijd geleden is dat je hier schreef. Jammer dat je zo in paniek bent wat betreft die referenties. Ik vind het knap van je dat je sowieso aan de slag bent gegaan met solliciteren. Heb vertrouwen in jezelf.
Mika, ik woon in ZH. Jammer dat het zover voor je is. Je bent ongeveer van mijn leeftijd als 65 tenminste je bouwjaar is Zorg voortaan dat je niet zonder je medicijnen zit.
Moontje rammelt ook weer aardig op het toetsenbord. Ik vind je leuk!
Yellow schatteke. Altijd behulpzaam om anderen te helpen. Vergeet je jezelf niet?
Chocolaatje. Zet hem op. Je gaat goed. IT'er !
Iebje toch. Wat een verdriet. Laat het toe. Het is allemaal nog zo kort geleden. Ik zou je willen helpen. Wist ik maar hoe.
Met mij gaat het goed eerlijk gezegd. Het tobben om anderen wordt wel minder. Ik weet dat ik door tobben ook niks aan de situatie kan veranderen. Ik vraag me weleens af of ik mjn kinderen niet te veel in de watten heb gelegd. Tot in de afgrond verwend zeg maar. Lijkt wel of ik ze niet genoeg gewapend heb tegen tegenslagen en teleurstellingen. Heftige reacties bij zoon als het ff niet meezit. Ik weet het ook niet hoor. Alles is toch niet het resultaat van de opvoeding. Ik heb iig mn best gedaan, denk ik.
[...]
Ik ben nog uuuuren wakker.
Ik ook
Fijn je weer te zien Ste_ Van de week dacht ik nog aan je. Dat het een tijd geleden is dat je hier schreef. Jammer dat je zo in paniek bent wat betreft die referenties. Ik vind het knap van je dat je sowieso aan de slag bent gegaan met solliciteren. Heb vertrouwen in jezelf.
Mika, ik woon in ZH. Jammer dat het zover voor je is. Je bent ongeveer van mijn leeftijd als 65 tenminste je bouwjaar is Zorg voortaan dat je niet zonder je medicijnen zit.
Moontje rammelt ook weer aardig op het toetsenbord. Ik vind je leuk!
Yellow schatteke. Altijd behulpzaam om anderen te helpen. Vergeet je jezelf niet?
Chocolaatje. Zet hem op. Je gaat goed. IT'er !
Iebje toch. Wat een verdriet. Laat het toe. Het is allemaal nog zo kort geleden. Ik zou je willen helpen. Wist ik maar hoe.
Met mij gaat het goed eerlijk gezegd. Het tobben om anderen wordt wel minder. Ik weet dat ik door tobben ook niks aan de situatie kan veranderen. Ik vraag me weleens af of ik mjn kinderen niet te veel in de watten heb gelegd. Tot in de afgrond verwend zeg maar. Lijkt wel of ik ze niet genoeg gewapend heb tegen tegenslagen en teleurstellingen. Heftige reacties bij zoon als het ff niet meezit. Ik weet het ook niet hoor. Alles is toch niet het resultaat van de opvoeding. Ik heb iig mn best gedaan, denk ik.
vrijdag 29 april 2011 om 00:16
Ik ben ook nog wakker, en Mika, het maakt mij niet uit dat je uit Drenthe komt om je een keer te ontmoeten hoor, als jij dat ook leuk vindt
Zoebie
Ik vind het lastig om iets te zeggen over rouwen . Ik ben mijn broertje verloren bijna 9 jaar geleden, en ik heb bij tijd en wijle wel dat ik helemaal knettergek kan worden erom, maar het is niet meer zo diep en groevend door me heen als in het begin. Ik had het niet verwacht, en soms voel ik me juist daar schuldig over/om maar het is wel hoe het is nu. Ik weet niet of deze informatie enigzins helpt of niet eigenlijk..
Zoebie
Ik vind het lastig om iets te zeggen over rouwen . Ik ben mijn broertje verloren bijna 9 jaar geleden, en ik heb bij tijd en wijle wel dat ik helemaal knettergek kan worden erom, maar het is niet meer zo diep en groevend door me heen als in het begin. Ik had het niet verwacht, en soms voel ik me juist daar schuldig over/om maar het is wel hoe het is nu. Ik weet niet of deze informatie enigzins helpt of niet eigenlijk..
vrijdag 29 april 2011 om 00:20
Het rouwen integreerd in je leven. Met vlagen gaat het goed en dan lees je iets, ziet dat haar klasgenootjes kinderen krijgen, weet ik dat ze tante zou zijn geworden omdat haar broer papa wordt en hoe geweldig ze dat zou hebben gevonden en dan ben ik weer even helemaal van de kaart. Dan schop ik tegen alles aan. Net zoals vandaag. Het liep even niet zoals ik zou willen en dan komt er opeens een storm aan nare herinneringen los.
