Psyche
alle pijlers
Heb er geen zin meer in
donderdag 26 juli 2012 om 01:19
D'r is een liedje van Spinvis met daarin de tekst: 'het ging een tijdje slecht maar dat is nou voorbij'..
Was het maar waar.. voor de buitenwereld lijkt dat nu misschien zo, voor mezelf is er eigenlijk niets veranderd.
Ben 30+, woon waar ik niet wil wonen, werk waar ik niet wil werken, kan geen vrienden maken, heb nooit een experimenteer-puberteit of studententijd gehad, geen relatie en geen sex, ben onzeker in alles, zit al negen maanden aan de antidepressiva, luister de buren af als zij de liefde bedrijven, ben totaal ontoegankelijk voor mensen die mij nog wel proberen te benaderen, kan mijn gevoelens niet op een sociaal wenselijke manier uiten, ben altijd op mijn hoede tenzij ik alleen thuis zit, ben bang voor alles, begrijp mensen niet.
Kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst gelukkig was. Zie ook geen verbetering komen. Waarom zou ik doorgaan.
Was het maar waar.. voor de buitenwereld lijkt dat nu misschien zo, voor mezelf is er eigenlijk niets veranderd.
Ben 30+, woon waar ik niet wil wonen, werk waar ik niet wil werken, kan geen vrienden maken, heb nooit een experimenteer-puberteit of studententijd gehad, geen relatie en geen sex, ben onzeker in alles, zit al negen maanden aan de antidepressiva, luister de buren af als zij de liefde bedrijven, ben totaal ontoegankelijk voor mensen die mij nog wel proberen te benaderen, kan mijn gevoelens niet op een sociaal wenselijke manier uiten, ben altijd op mijn hoede tenzij ik alleen thuis zit, ben bang voor alles, begrijp mensen niet.
Kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst gelukkig was. Zie ook geen verbetering komen. Waarom zou ik doorgaan.
donderdag 26 juli 2012 om 01:32
donderdag 26 juli 2012 om 01:47
Was hier maar een hapklaar antwoord voor, ik kan je alleen maar een hapklare knuffel-emoticon geven in een hapklaar bericht zodat je een nieuwe hapklare hap lucht pakt in je longen en weer een hap verder bent in je eigen toekomst.
En nog een!
Ik ga je ook niet lastigvallen met pull your socks up-clichés. Geen post wijden aan eigen verantwoordelijkheid en zelf stappen zetten naar verandering. Alleen maar hapklare knuffels
En nog een!
Ik ga je ook niet lastigvallen met pull your socks up-clichés. Geen post wijden aan eigen verantwoordelijkheid en zelf stappen zetten naar verandering. Alleen maar hapklare knuffels
"Wat heeft de wetenschap ooit voor ons gedaan?!" typte zij op haar blog.
donderdag 26 juli 2012 om 01:48
donderdag 26 juli 2012 om 02:06
Heb een tijd bij een psycholoog gelopen. Toen ook begonnen met antidepressiva. Nu is psycholoog baan kwijt door bezuinigingen.
En zou ik iemand anders moeten zoeken...
Gesprekken hielpen maar klein beetje overigens.
Heb zo'n grote schade en achterstand opgelopen, denk nooit: ja, ik kom er nog wel een keer bovenop.
En zou ik iemand anders moeten zoeken...
Gesprekken hielpen maar klein beetje overigens.
Heb zo'n grote schade en achterstand opgelopen, denk nooit: ja, ik kom er nog wel een keer bovenop.
donderdag 26 juli 2012 om 02:19
's nachts komt altjd alles op je af. Zorg voor een normaal dagritme. Probeer eenlijstje te maken voor activiteiten die je de volgende dag wil gaan doen(makkelijke dingen)die je beter gaan voelen. Depressies zijn verschrikkelijk en vereisen discipline die moeilijk is maar broodnodig. Dus nu naar bed, probeer te slapen en morgen om 9.00 uur eruit(wat er ook gebeurd) en mijdt overdag je bed want dat is de pest voor je.Stapje voor stapje je leven zo goed mogelijk op orde brengen.
donderdag 26 juli 2012 om 07:06
Ach lieverd! Het is moeilijk om positief te blijven als je op de bodem zit, dan kan je alleen maar alles zwart zien en geen enkel perspectief. Ga naar je huisarts en vraag een verwijzing naar een nieuwe goede psycholoog met wie het klikt. Probeer in de tussentijd dagelijks een vaste dagindeling aan te houden zodat je een ritme hebt. Schrijf je in voor een leuke cursus o.i.d. Zoek iets waar je wèl vreugde uit kan halen en probeer te veranderen waar je ongelukkig van wordt. Moeilijk, maar niet onmogelijk, echt niet. Ook al zie je het nu allemaal heel somber in, geloof mij, aan het einde van de donkere tunnel schijnt de
donderdag 26 juli 2012 om 08:47
Ik kan je niet anders meegeven van: zoek spoedig hulp! En ook clisé mischien maar het licht gaat weer aan, ik heb jaren geleden ook zo'n tijd meegemaakt niet helemaal het zelfde als jou maar toch flink in het verdriet, ik heb toen hulp gezocht omdat ik mijzelf zat was. Ik ben er uitgeklommen. Ik vind het al heel goed van je dat je dit topic opent, de inzicht is er, nu hulp zoeken, mijn 1e stap was de huisarts daarna is de bal gaan rollen.
Sterkte!!
Sterkte!!