Psyche
alle pijlers
Hoe bepaal jij zelf je waarde?
woensdag 21 november 2012 om 10:18
Ik heb moeite met zelfwaardering. Ik wil graag gewaardeerd worden, maar merk steeds vaker dat ik niet weet hoe ik mezelf moet waarderen en dat slaat me (zeker in werk) een beetje lam.
Waar halen jullie je zelfwaardering uit? Hoe vertel jij jezelf dat je de moeite waard bent en dat je het goed doet? Hopelijk kan ik er lering uit trekken.
Dank jullie alvast!
Waar halen jullie je zelfwaardering uit? Hoe vertel jij jezelf dat je de moeite waard bent en dat je het goed doet? Hopelijk kan ik er lering uit trekken.
Dank jullie alvast!
woensdag 21 november 2012 om 10:31
Dat is lastig ja. Eigenlijk een hele goede vraag.
Wat mij helpt is om mezelf even te zien als kind. Ik heb een foto van mezelf als kind waarbij ik echt denk:ja, dat ben ik, ten voeten uit. Met dat beeld in gedachten kan ik veel milder en liever naar mezelf kijken. Dat kind is op de wereld gezt, blanvo, vol potentie, niks meer of minder dan ieder ander. Als volwassenen vergeten we dat wel eens, zijn we te hard voor onszelf.
Nou, ik hoop dat je er wat aan hebt. En als dit het niet is voor jr dan vindt je wel iets anders. Mooie zoektocht!
Wat mij helpt is om mezelf even te zien als kind. Ik heb een foto van mezelf als kind waarbij ik echt denk:ja, dat ben ik, ten voeten uit. Met dat beeld in gedachten kan ik veel milder en liever naar mezelf kijken. Dat kind is op de wereld gezt, blanvo, vol potentie, niks meer of minder dan ieder ander. Als volwassenen vergeten we dat wel eens, zijn we te hard voor onszelf.
Nou, ik hoop dat je er wat aan hebt. En als dit het niet is voor jr dan vindt je wel iets anders. Mooie zoektocht!
woensdag 21 november 2012 om 10:32
Je kan je waarde bepalen door naar het verleden te kijken en daarmee te overzien wat en hoe je met jezelf en je medemens om bent gegaan. Van hieruit doe je zelfkennis op en daarmee de zelfwaardering die ieder mens dient te hebben.
Ik zeg altijd maar zo. Zonder je ouders ben je wees, zonder vrienden ben je alleen, maar zonder jezelf ben je helemaal niets.
Laat dat niet gebeuren, je mag er zijn, net als ieder ander.
Ik zeg altijd maar zo. Zonder je ouders ben je wees, zonder vrienden ben je alleen, maar zonder jezelf ben je helemaal niets.
Laat dat niet gebeuren, je mag er zijn, net als ieder ander.
woensdag 21 november 2012 om 10:37
woensdag 21 november 2012 om 10:57
woensdag 21 november 2012 om 10:57
woensdag 21 november 2012 om 10:59
Mooie antwoorden, dank je wel, ik lees vooral dat jullie naar resultaten en kinderjaren kijken. Nu vind ik dat juist lastig, omdat ik een vervelende jeugd heb gehad en als ik mijzelf als kind bedenk, voel ik me vooral slecht en waardeloos. Resultaten vind ik dus juist moeilijk te beoordelen, omdat ik het snel niet goed genoeg vind. Dus als ik zeg tegen mezelf dat ik mijn best doe om een zo goed mogelijk mens te zijn, dan denk ik er achteraan: nou, daar maak je dus een zooitje van... Niet bevorderlijk voor mijn zelfwaardering.
Hoe buigen jullie dit soort gedachten om? Denk je dan echt meteen aan kindertijd bijv.? Of is dat te vergezocht.
Hoe buigen jullie dit soort gedachten om? Denk je dan echt meteen aan kindertijd bijv.? Of is dat te vergezocht.
woensdag 21 november 2012 om 11:05
Schrijf tien dingen op waar je trots op bent. Wat je hebt behaald/gedaan waar je een goed gevoel bij kreeg.
Bij mij staan er dingen in als; mijn diploma behaald, altijd werk hebben gehad, ik ben eerlijk tegen mensen, ik wil mensen niet onnodig kwetsen. En daar ben ik trots op en dat waardeer ik in mezelf.
Welke dingen waardeer jij in jezelf? Welke eigenschappen heb jij waar je trots op bent? En het mag ook klein zijn: ik heb vandaag een blik van het bovenste schap in de supermarkt gepakt voo riemand die er niet bij kon. Daar kreeg ik een bedankje voor. Dan ben ik blij dat ik dat heb gedaan.
Bij mij staan er dingen in als; mijn diploma behaald, altijd werk hebben gehad, ik ben eerlijk tegen mensen, ik wil mensen niet onnodig kwetsen. En daar ben ik trots op en dat waardeer ik in mezelf.
Welke dingen waardeer jij in jezelf? Welke eigenschappen heb jij waar je trots op bent? En het mag ook klein zijn: ik heb vandaag een blik van het bovenste schap in de supermarkt gepakt voo riemand die er niet bij kon. Daar kreeg ik een bedankje voor. Dan ben ik blij dat ik dat heb gedaan.
woensdag 21 november 2012 om 11:07
quote:lionlily schreef op 21 november 2012 @ 10:59:
Mooie antwoorden, dank je wel, ik lees vooral dat jullie naar resultaten en kinderjaren kijken.
Resultaten doen mee, omdat ze je helpen zien dat je op jezelf kunt bouwen. Het is heel lastig als je dat niet hebt. Ik ken ze niet uit mijn kinderjaren, ik heb de resultaten pas op volwassen leeftijd moeten zien.
Nu vind ik dat juist lastig, omdat ik een vervelende jeugd heb gehad en als ik mijzelf als kind bedenk, voel ik me vooral slecht en waardeloos. Resultaten vind ik dus juist moeilijk te beoordelen, omdat ik het snel niet goed genoeg vind. Dus als ik zeg tegen mezelf dat ik mijn best doe om een zo goed mogelijk mens te zijn, dan denk ik er achteraan: nou, daar maak je dus een zooitje van... Niet bevorderlijk voor mijn zelfwaardering.
Daarom heb ik geleerd wie ik ben los te zien van wat ik doe. Wie ik ben IS goed. En wat ik fout doe, mss niet. Maar omdat ik mijn fouten niet ben, is het corrigeerbaarder. Ik durf immers naar mijn fouten te kijken omdat het niets afdoet aan wie ik ben.
Hoe buigen jullie dit soort gedachten om? Denk je dan echt meteen aan kindertijd bijv.? Of is dat te vergezocht.
Kinderen zijn per definitie onschuldig. Tenminste, op jonge leeftijd. Alles wat jou is overkomen in je kindertijd, daarvoor was je NIET verantwoordelijk. Alles wat je ermee doet in je volwassen leeftijd, is WEL je verantwoordelijkheid.
Je hebt een set kaarten gekregen in het leven die niet fraai waren. Je kunt echt zelf nog kaarten toevoegen en de slechtere naar de achtergrond werken. Dat kost tijd. Leven in het verleden vind ik een slechte zaak. Je leeft in het NU. En vandaag kan je iets doen om je leven beter te maken. Dat is overzichtelijk en heeft een positieve uitkomst in de toekomst. Doe je dat, dan leer je op jezelf te vertrouwen.
Mooie antwoorden, dank je wel, ik lees vooral dat jullie naar resultaten en kinderjaren kijken.
Resultaten doen mee, omdat ze je helpen zien dat je op jezelf kunt bouwen. Het is heel lastig als je dat niet hebt. Ik ken ze niet uit mijn kinderjaren, ik heb de resultaten pas op volwassen leeftijd moeten zien.
Nu vind ik dat juist lastig, omdat ik een vervelende jeugd heb gehad en als ik mijzelf als kind bedenk, voel ik me vooral slecht en waardeloos. Resultaten vind ik dus juist moeilijk te beoordelen, omdat ik het snel niet goed genoeg vind. Dus als ik zeg tegen mezelf dat ik mijn best doe om een zo goed mogelijk mens te zijn, dan denk ik er achteraan: nou, daar maak je dus een zooitje van... Niet bevorderlijk voor mijn zelfwaardering.
Daarom heb ik geleerd wie ik ben los te zien van wat ik doe. Wie ik ben IS goed. En wat ik fout doe, mss niet. Maar omdat ik mijn fouten niet ben, is het corrigeerbaarder. Ik durf immers naar mijn fouten te kijken omdat het niets afdoet aan wie ik ben.
Hoe buigen jullie dit soort gedachten om? Denk je dan echt meteen aan kindertijd bijv.? Of is dat te vergezocht.
Kinderen zijn per definitie onschuldig. Tenminste, op jonge leeftijd. Alles wat jou is overkomen in je kindertijd, daarvoor was je NIET verantwoordelijk. Alles wat je ermee doet in je volwassen leeftijd, is WEL je verantwoordelijkheid.
Je hebt een set kaarten gekregen in het leven die niet fraai waren. Je kunt echt zelf nog kaarten toevoegen en de slechtere naar de achtergrond werken. Dat kost tijd. Leven in het verleden vind ik een slechte zaak. Je leeft in het NU. En vandaag kan je iets doen om je leven beter te maken. Dat is overzichtelijk en heeft een positieve uitkomst in de toekomst. Doe je dat, dan leer je op jezelf te vertrouwen.
woensdag 21 november 2012 om 11:09
quote:lionlily schreef op 21 november 2012 @ 10:59:
Mooie antwoorden, dank je wel, ik lees vooral dat jullie naar resultaten en kinderjaren kijken. Nu vind ik dat juist lastig, omdat ik een vervelende jeugd heb gehad en als ik mijzelf als kind bedenk, voel ik me vooral slecht en waardeloos. Resultaten vind ik dus juist moeilijk te beoordelen, omdat ik het snel niet goed genoeg vind. Dus als ik zeg tegen mezelf dat ik mijn best doe om een zo goed mogelijk mens te zijn, dan denk ik er achteraan: nou, daar maak je dus een zooitje van... Niet bevorderlijk voor mijn zelfwaardering.
Hoe buigen jullie dit soort gedachten om? Denk je dan echt meteen aan kindertijd bijv.? Of is dat te vergezocht.
Hoe heb je die kinderjaren overleefd? Ben je gebroken of ben je blijven staan?
Dat is het lastige, je kijkt hoogstwaarschijnlijk alleen maar naar wat er is gebeurd, maar je kijkt niet naar het feit dat het je niet kapot heeft gemaakt en dat laatste is een bewijs van grote innerlijke kracht. Het enige dat je nu nog hoeft te doen is die kracht in jezelf te vinden en eens flink je middelvinger op te steken naar de personen die jou slecht hebben behandeld. Zaak is om die personen geen invloed meer op je uit te laten oefenen door het verleden te verwerken en los te laten en vanaf dat moment volledig je eigen gang te gaan.
Een slechte kindertijd heeft niets te maken met de kwaliteit van het kind, maar met de kwaliteit van de mensen om het kind heen, onthou deze, dat is een belangrijke.
Mooie antwoorden, dank je wel, ik lees vooral dat jullie naar resultaten en kinderjaren kijken. Nu vind ik dat juist lastig, omdat ik een vervelende jeugd heb gehad en als ik mijzelf als kind bedenk, voel ik me vooral slecht en waardeloos. Resultaten vind ik dus juist moeilijk te beoordelen, omdat ik het snel niet goed genoeg vind. Dus als ik zeg tegen mezelf dat ik mijn best doe om een zo goed mogelijk mens te zijn, dan denk ik er achteraan: nou, daar maak je dus een zooitje van... Niet bevorderlijk voor mijn zelfwaardering.
Hoe buigen jullie dit soort gedachten om? Denk je dan echt meteen aan kindertijd bijv.? Of is dat te vergezocht.
Hoe heb je die kinderjaren overleefd? Ben je gebroken of ben je blijven staan?
Dat is het lastige, je kijkt hoogstwaarschijnlijk alleen maar naar wat er is gebeurd, maar je kijkt niet naar het feit dat het je niet kapot heeft gemaakt en dat laatste is een bewijs van grote innerlijke kracht. Het enige dat je nu nog hoeft te doen is die kracht in jezelf te vinden en eens flink je middelvinger op te steken naar de personen die jou slecht hebben behandeld. Zaak is om die personen geen invloed meer op je uit te laten oefenen door het verleden te verwerken en los te laten en vanaf dat moment volledig je eigen gang te gaan.
Een slechte kindertijd heeft niets te maken met de kwaliteit van het kind, maar met de kwaliteit van de mensen om het kind heen, onthou deze, dat is een belangrijke.
woensdag 21 november 2012 om 11:36
Wat een lieve reacties en ik weet dat jullie gelijk hebben: ik heb er niets aan kunnen doen maar aan mijn leven als volwassene kan ik wel wat doen. Dat houd ik me ook altijd voor en daar probeer ik zeker naar te leven.
En ja, ik ben blijven staan en heb het overleefd en daar kan ik me soms trots om voelen. Vaker leeft echter het gevoel dat ik het leven niet aankan zonder andermans goedkeuring en dat is een rotgevoel.
Ik zal eens wat dingen waar ik trots op ben gaan opschrijven:
1. Overleefd
2. Afgestudeerd
3. Eigen bedrijf begonnen
4. Vaste partner
5. Sociaal leven opgebouwd
6. Ik heb talent (even niet te herkenbaar), hoewel dit natuurlijk aangeboren is, heb ik het wel uitgebouwd
En ja, ik ben blijven staan en heb het overleefd en daar kan ik me soms trots om voelen. Vaker leeft echter het gevoel dat ik het leven niet aankan zonder andermans goedkeuring en dat is een rotgevoel.
Ik zal eens wat dingen waar ik trots op ben gaan opschrijven:
1. Overleefd
2. Afgestudeerd
3. Eigen bedrijf begonnen
4. Vaste partner
5. Sociaal leven opgebouwd
6. Ik heb talent (even niet te herkenbaar), hoewel dit natuurlijk aangeboren is, heb ik het wel uitgebouwd
woensdag 21 november 2012 om 11:39
Het feit dat anderen mij graag om zich heen hebben, mijn eigen normen en waarden en dat ik daaraan altijd vasthoudt. Dat ik mijn eigen koers vaar, ongeacht wat anderen daarvan vinden, zolang ik me er goed bij voel.
Door mijn zegeningen te tellen en te bedenken waar ik nu sta, en dat ik dat zélf voor elkaar gekregen heb.
Door mijn zegeningen te tellen en te bedenken waar ik nu sta, en dat ik dat zélf voor elkaar gekregen heb.
woensdag 21 november 2012 om 11:39
quote:lionlily schreef op 21 november 2012 @ 10:18:
Waar halen jullie je zelfwaardering uit? Hoe vertel jij jezelf dat je de moeite waard bent en dat je het goed doet?
Door mezelf doelen te stellen op korte en langere termijn. Als ik die haal, dan geeft dat een enorm gevoel van voldoening.
En vooral ook door mijn eigen plan te trekken. Niet kijken naar wat anderen doen, of wat anderen vinden dat belangrijk is of hoe je zou moeten leven, maar diep bij mezelf te rade gaan en zo mijn eigen ontwikkeling door te maken.
Waar halen jullie je zelfwaardering uit? Hoe vertel jij jezelf dat je de moeite waard bent en dat je het goed doet?
Door mezelf doelen te stellen op korte en langere termijn. Als ik die haal, dan geeft dat een enorm gevoel van voldoening.
En vooral ook door mijn eigen plan te trekken. Niet kijken naar wat anderen doen, of wat anderen vinden dat belangrijk is of hoe je zou moeten leven, maar diep bij mezelf te rade gaan en zo mijn eigen ontwikkeling door te maken.
woensdag 21 november 2012 om 11:41
De wens om door anderen goedgekeurd te worden is hoogstwaarschijnlijk een overblijfsel uit je kindertijd, juist omdat je er waarschijnlijk toen erg naar verlangde om lief gevonden te worden en af en toe en knuffel te ontvangen.
Weet je, ik blijf het zeggen. We strompelen allemaal maar wat over deze aarde rond in de hoop dat we het een beetje goed doen, dat geldt ook voor de mensen waar jij goedkeuring van vraagt, die hebben ook de wijsheid niet in pacht en twijfelen ook aan zichzelf, hebben ook hang ups en toestanden, ze weten het waarschijnlijk alleen maar beter te verbergen. Ik zou zeggen, deel wat complimentjes uit aan deze mensen en wie weet, krijg je ze dan vanzelf een keertje terug, zodra ze dit durven te uiten.
Weet je, ik blijf het zeggen. We strompelen allemaal maar wat over deze aarde rond in de hoop dat we het een beetje goed doen, dat geldt ook voor de mensen waar jij goedkeuring van vraagt, die hebben ook de wijsheid niet in pacht en twijfelen ook aan zichzelf, hebben ook hang ups en toestanden, ze weten het waarschijnlijk alleen maar beter te verbergen. Ik zou zeggen, deel wat complimentjes uit aan deze mensen en wie weet, krijg je ze dan vanzelf een keertje terug, zodra ze dit durven te uiten.
woensdag 21 november 2012 om 11:42
Ik had vroeger ook weinig zelfwaardering, keek altijd naar de dingen waar ik niet goed in was, wat niet volmaakt aan me was. Wat mij erg geholpen heeft: Ik heb een lijstje gemaakt met mijn goede karaktereigenschappen. Dat las ik drie keer per dag. Na een tijdje daalde het in: ja, ik ben dan wel niet volmaakt, maar ik ben een goed mens.
Bescheidenheid is trouwens ook een goede eigenschap, dus de eerste heb ik al voor je!
http://mens-en-samenlevin ... en-onzeker-zelfbeeld.html
Bescheidenheid is trouwens ook een goede eigenschap, dus de eerste heb ik al voor je!
http://mens-en-samenlevin ... en-onzeker-zelfbeeld.html
Beklaag je niet over de duisternis, steek een kaars aan.
woensdag 21 november 2012 om 11:45
quote:Cateautje schreef op 21 november 2012 @ 11:09:
Een slechte kindertijd heeft niets te maken met de kwaliteit van het kind, maar met de kwaliteit van de mensen om het kind heen, onthou deze, dat is een belangrijke.Cateautje, even aan jou een compliment voor de zinnige dingen die je o.a. hier zegt. Ik lees mee in dit topic. Kan zelf namelijk ook nog wel wat zelfwaardering gebruiken & laten groeien, ook al zie ik inmiddels wel de goede dingen van mezelf.
Een slechte kindertijd heeft niets te maken met de kwaliteit van het kind, maar met de kwaliteit van de mensen om het kind heen, onthou deze, dat is een belangrijke.Cateautje, even aan jou een compliment voor de zinnige dingen die je o.a. hier zegt. Ik lees mee in dit topic. Kan zelf namelijk ook nog wel wat zelfwaardering gebruiken & laten groeien, ook al zie ik inmiddels wel de goede dingen van mezelf.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 21 november 2012 om 11:46
Ik waardeer mijzelf niet als mens. Ik ben daarmee begonnen toen ik het boek 'The Myth of Self-Esteem' heb gelezen van Albert Ellis (grondlegger van de RET).
Wanneer je ophoudt met denken in termen van 'ik kan goed zijn als mens' of 'ik kan slecht zijn als mens', geeft dat heel veel nieuwe inzichten.
Als je namelijk op basis van bepaalde prestaties wilt concluderen dat jij 'goed bent' of 'ertoe doet', impliceer je dat de mogelijkheid van het tegendeel er ook is. 'Lekker' bestaat niet zonder 'vies', en dat is logisch, maar als je begint met redeneren zoals:
"Ik heb X goed gedaan, maar het maakt mij niet beter als mens", kan je leren te denken
"Ik heb X fout gedaan, maar het maakt mij niet slechter als mens".
Anders blijft jouw waarde als mens voor jou subjectief en onderhandelbaar, terwijl dat uitgangspunt nu juist is wat in de eerste instantie tot de problemen heeft geleid.
Jouw waarde als mens ligt min of meer vast, maar is ook onmeetbaar, omdat je onmogelijk al je slechte trekken en al je goede trekken kunt vinden en meten, laat staan tegen elkaar wegstrepen.
Sorry als ik nu wat vaag klink, het boek is onmogelijk in een post samen te vatten. Het heeft wel mijn ogen geopend, omdat het bewust afstand doet van heel veel denkwijzen en uitgangspunten die min of meer geaccepteerd zijn in de psychologie, maar juist leiden tot egoïstischer gedrag en zienwijzen.
Ik ben er gewoon heel enthousiast over en wil het iedereen aanraden. Je moet de 'gloed' inleveren van de gedachte dat jij als mens 'goed' kunt zijn, maar het levert heel veel ruimte op. En je kunt jezelf en anderen veel beter accepteren.
Verder hou ik ook regelmatig een 'goede-dingen-dagboek' bij, vooral om mijn neiging om niet positief te willen zien tegen te gaan. Dat is mijn bijdrage.
Wanneer je ophoudt met denken in termen van 'ik kan goed zijn als mens' of 'ik kan slecht zijn als mens', geeft dat heel veel nieuwe inzichten.
Als je namelijk op basis van bepaalde prestaties wilt concluderen dat jij 'goed bent' of 'ertoe doet', impliceer je dat de mogelijkheid van het tegendeel er ook is. 'Lekker' bestaat niet zonder 'vies', en dat is logisch, maar als je begint met redeneren zoals:
"Ik heb X goed gedaan, maar het maakt mij niet beter als mens", kan je leren te denken
"Ik heb X fout gedaan, maar het maakt mij niet slechter als mens".
Anders blijft jouw waarde als mens voor jou subjectief en onderhandelbaar, terwijl dat uitgangspunt nu juist is wat in de eerste instantie tot de problemen heeft geleid.
Jouw waarde als mens ligt min of meer vast, maar is ook onmeetbaar, omdat je onmogelijk al je slechte trekken en al je goede trekken kunt vinden en meten, laat staan tegen elkaar wegstrepen.
Sorry als ik nu wat vaag klink, het boek is onmogelijk in een post samen te vatten. Het heeft wel mijn ogen geopend, omdat het bewust afstand doet van heel veel denkwijzen en uitgangspunten die min of meer geaccepteerd zijn in de psychologie, maar juist leiden tot egoïstischer gedrag en zienwijzen.
Ik ben er gewoon heel enthousiast over en wil het iedereen aanraden. Je moet de 'gloed' inleveren van de gedachte dat jij als mens 'goed' kunt zijn, maar het levert heel veel ruimte op. En je kunt jezelf en anderen veel beter accepteren.
Verder hou ik ook regelmatig een 'goede-dingen-dagboek' bij, vooral om mijn neiging om niet positief te willen zien tegen te gaan. Dat is mijn bijdrage.
woensdag 21 november 2012 om 11:46
quote:Elmervrouw schreef op 21 november 2012 @ 11:45:
[...]
Cateautje, even aan jou een compliment voor de zinnige dingen die je o.a. hier zegt. Ik lees mee in dit topic. Kan zelf namelijk ook nog wel wat zelfwaardering gebruiken & laten groeien, ook al zie ik inmiddels wel de goede dingen van mezelf.
Dank je.
Even dit: Mijn leerschool is de hel en ik heb geleerd dat je aan jezelf verplicht bent om de uitgang te blijven zoeken. Ik heb vooral veel geleerd van de mensen die mij slecht behandelden, door later op ze terug te kijken en te beseffen wat een losers het in feite waren dat ze niet eens de capaciteiten hadden om een rustig en gemakkelijk kind naar de volwassenheid te leiden. Ik heb het vooral geleerd door te leren hoe het niet moet en dat heb ik van hen geleerd. Het is een lastig uitgangspunt, maar net zo goed als alle andere uitgangspunten, als je het maar inziet, als je er maar iets mee doet.
[...]
Cateautje, even aan jou een compliment voor de zinnige dingen die je o.a. hier zegt. Ik lees mee in dit topic. Kan zelf namelijk ook nog wel wat zelfwaardering gebruiken & laten groeien, ook al zie ik inmiddels wel de goede dingen van mezelf.
Dank je.
Even dit: Mijn leerschool is de hel en ik heb geleerd dat je aan jezelf verplicht bent om de uitgang te blijven zoeken. Ik heb vooral veel geleerd van de mensen die mij slecht behandelden, door later op ze terug te kijken en te beseffen wat een losers het in feite waren dat ze niet eens de capaciteiten hadden om een rustig en gemakkelijk kind naar de volwassenheid te leiden. Ik heb het vooral geleerd door te leren hoe het niet moet en dat heb ik van hen geleerd. Het is een lastig uitgangspunt, maar net zo goed als alle andere uitgangspunten, als je het maar inziet, als je er maar iets mee doet.
woensdag 21 november 2012 om 11:51
quote:Cateautje schreef op 21 november 2012 @ 11:45:
Sorry Hercke, maar bij mij werd bescheidenheid er in geramd en voor ik het wist had ik een smoel vol met voetstappen. Lijkt mij niet het beste uitgangspunt om jezelf te leren waarderen.Hoi Cateautje, het was deels een grapje. Maar als ik kijk naar de mensen die ik zelf leuk vind dan houd ik ook het meeste van bescheiden mensen, mensen die zichzelf met een korrel zout kunnen nemen. Het is alleen in de buitenwereld niet altijd handig voor jezelf.
Sorry Hercke, maar bij mij werd bescheidenheid er in geramd en voor ik het wist had ik een smoel vol met voetstappen. Lijkt mij niet het beste uitgangspunt om jezelf te leren waarderen.Hoi Cateautje, het was deels een grapje. Maar als ik kijk naar de mensen die ik zelf leuk vind dan houd ik ook het meeste van bescheiden mensen, mensen die zichzelf met een korrel zout kunnen nemen. Het is alleen in de buitenwereld niet altijd handig voor jezelf.
Beklaag je niet over de duisternis, steek een kaars aan.