Hoe leven op orde stellen?

Aanvulling: Dit topic gestart voor advies. Inmiddels een plek om af en toe te kunnen sparren over datgene wat me bezig houdt.

Bij gebrek aan steun in mijn omgeving, wil ik hier mijn vraag stellen.

Mijn leven is al een aantal jaren een rotzooi. Na een scheiding en depressie probeer ik mijn leven weer op orde te krijgen, maar ik weet niet waar te beginnen. Ik huur momenteel voor een schrikbarend bedrag (ik ben niet de enige) een klein appartement voor mij en mijn dochter. De huurovereenkomst kan door verhuurder ontbonden worden en dan heb ik twee maanden de tijd om een nieuw onderkomen te vinden. Dit brengt spanning met zich mee. Ik ben daarom aan het kijken naar koop- en huurwoningen, maar beide zijn niet (goed) te vinden, mede omdat ik door co-ouderschap en school van dochter gebonden ben aan een bepaald gebied. Nu heb ik een woning gevonden, maar ik twijfel of ik ervoor moet gaan. Het idee van verhuizen en verbouwen levert me veel spanning op, maar het blijven waar ik zit ook. Het gevoel dat ik met een (koop)woning een nieuwe start kan maken is groot, waar ik nu woon kan ik niet tot rust komen vanwege de beperkte plek en hoeveelheid spullen die ik heb. Een huis zou hierin verbetering kunnen zijn. De twijfels doen me verstijven, ik vermijd liever dan dat ik doorpak. Daarnaast een stemmetje dat bang is dat ik omkiep als ik daadwerkelijk ga verhuizen en verbouwen. Ik zie het mezelf niet doen. Maar wat dan? Hoeveel jaar moet ik nog wachten voor dat ik wel een echte start kan maken ipv deze tussenpauze in een appartement waar ik niet tot rust kom. Moet ik wachten of nu doorpakken?

Wat ook speelt is een lat relatie. We zien elkaar wekelijks, zonder kinderen. Mijn dochter weet niet van zijn bestaan af. De relatie is met momenten fijn en met momenten niet fijn. Ik merk een onrust in me als we afspreken, maar kan er tegelijkertijd naar uitkijken om hem weer te zien. Soms heb ik het gevoel dat ik misbruik van hem maak. Hij is helemaal hoteldebotel van mij en ik voel dat niet (soms wel). Hij helpt me door moeilijke perioden heen en ik steun en help hem ook als hij vast loopt met zaken. Ik wil de relatie niet beëindigen, maar ik wil ook niet zo doorgaan omdat het vaak energie kost. Ik denk dat ik me aanpas, maar ik weet dat niet zeker.

Misschien handig om te weten is dat ik nog steeds depressief ben en momenteel geen therapie volg. Ik sta op een wachtlijst voor diagnostisering, het kan nog maanden duren voordat ik daar een uitnodiging van krijg.

Voor mijn gevoel staat mijn leven "on hold". Graag wil ik weer een stapje vooruit zetten ipv vasthangen, want dat doe ik nu al jaren en ik ben nu iets stabieler dan een jaar geleden, maar het wordt niet echt beter. Iemand tips?

Ik ben bekend met vermijding als overlevingsstrategie dus het kan zijn dat ik niet veel of snel zal reageren omdat de reacties me bang maken. Excuses daarvoor!

Leuk om te lezen hoe ze zowel vliegtuigen als helikopters gebruiken voor medische gevallen. Ik kan me er zo weinig bij voorstellen dat een land zo ingericht is. Zit ik hier met mijn kleine tuintje en daar hebben ze een landingsbaan in de tuin.
Bijzonder hoe groot de verschillen zijn, ik sta daar eigenlijk nooit bij stil.

Klopt, een tweede of derde keer kijken zie je net weer andere dingen. Vallen kwartjes over bepaalde uitspraken ook. Private practice is trouwens ook een aanrader. Is een spin off van Grey's Anatomy.

Lastig voor je man. Vanaf de zijlijn is het makkelijk zeggen dat het nog maar anderhalf jaar is, maar wellicht wel een geruststellend idee dat het einde van zijn werk in zicht is? Lijkt me ook wel weer confronterend hoor.

UWV is een ramp, maar de laatste boodschap was "niks doen mevrouw" dus ik doe helemaal niks meer aan die herbeoordeling.

Nieuwe buren zijn inderdaad spannend. Hopelijk zijn ze rustig en triggeren ze je teckel niet teveel. Ik kan me goed voorstellen dat je daar niet rustig van word. Ik kan me al ergeren als de buurvrouw loopt door de woning, ze heeft nogal een harde loop. Als de kinderen dan ook nog aan het buiten spelen zijn dan moet ik echt opletten dat ik niks ga roepen. Het zijn gewone leefgeluiden maar ik kan daar slecht mee omgaan.

Knap dat je vorige buren dat aandurven. Mij lijkt dat veel te spannend. Jullie?

De tuin ligt compleet stil helaas. Zeker met deze hitte. Ik kan bij wijze van spreken alweer onder de douche stappen als ik me net gedroogd heb. Het plakt, het is benauwd, bijna niet buiten, opgesloten in huis. Verschrikkelijk! Ik heb mijn hoop gevestigd op morgenavond, dan zou het eindelijk wat gaan afkoelen. Vanmiddag was het 44 graden in de schaduw onder de parasol. Gisteren gaf de thermometer 50 graden aan in de zon.

Slaapdronken je bed uitstappen terwijl dat een halve meter naar benden is gezakt, is geen fijne ervaring. Hahaha. Dan ben je wil direct klaarwakker toch?
Heel gek, maar ik kan in elke bed slapen, in elk hotel of b&b, ik weet altijd bij wakker worden waar ik ben en hoe of wat qua uitstappen.

Geen airco of ventilator hier. Ik hang inderdaad de hele dag op de bank, kijk een serie, lees in een boek en verder komt er niks terecht van de hele dag.
Ik heb inderdaad meloen gekocht, kind heeft liefst watermeloen maar ik heb liever honingmeloen dus die ligt ook in de koelkast.

Fijn je te lezen framboise-t!
Die hitte is ook verschrikkelijk. Ik kan niet begrijpen dat mensen kunnen functioneren met dit weer. De eerste dagen (twee weken geleden) vond ik het nog wel te doen, maar inmiddels ben ik ingestort en heeft mijn lichaam zijn grens bereikt.
Klinkt alsof jouw hersenen het ook begeven hebben. Hier idem dito.

Heb je de sleutel nog gevonden? Die boodschappentas zou mij ook kunnen gebeuren. Gelukkig dat er geen producten inzaten die niet tegen warmte konden.

Wat betreft UWV: ik dacht dat het in mijn belang was om de deadline van HR te halen, maar niks is minder waar. Als ik de stukken nu niet mee stuur dan vragen ze daar simpelweg op een later moment naar. Dus ik neem mijn tijd daarvoor zodat er een compleet verhaal gepresenteerd kan worden. Nadat de hitte weg is, want nu ben ik nergens toe in staat.

Hier wordt nu telkens regen gemeld die daarna weer weg is. De hoop is bijna nog erger dan de hitte zelf, toch kan ik me niet beheersen om telkens de weerapp te bekijken. Een regendans zou geen slecht idee zijn als het niet zo warm was

Dat zal een opluchting zijn geweest toen je de puk code had gevonden. Die ben ik ook eens kwijt geweest, dat gaf me een spanning!

Ja HR doet zijn best mij onderuit te halen. Niet bewust waarschijnlijk, maar het voelt wel alsof ik tegengewerkt word.

Verbinder schreef: ↑

29-06-2026 12:39

Ik zou zoiets ook heel spannend vinden. Ik heb wel vaker gehoord van mensen die de kinderen zelf gaan lesgeven en gaan reizen met auto en caravan. De kinderen zullen ongetwijfeld veel beleven en meekrijgen. Het lijkt me erg intens als ouder. Je zit dicht op elkaar. Je moet dat dan wel kunnen.

Mij lijkt het ook erg intens, constant bij elkaar zijn. Kleine irritaties groeien snel uit tot grotere als je er niks mee doet. Het zal wel geschikt zijn voor een bepaald type mens, maar mij niet gezien. Ik merk sinds ik gescheiden ben steeds meer dat ik tijd voor mezelf nodig heb en alleen moet zijn.

Verbinder schreef: ↑

04-07-2026 09:22

Grappig dat we het even geleden over de serie The flying doctors hadden en dat die gisteren werd genoemd bovenaan op het Viva forum. Ik had er een foto van gemaakt, mocht je/ jullie er nog eens interesse in hebben, hij wordt getoont op een Nederlandse zender.

https://ibb.co/kVMYbp0S

Ja, die had ik ook gezien. Eng toevallig!

Geen regendans voor mij, maar gelukkig is de tweede hittegolf nu ook voorbij (en niet zo erg als de eerdere). Even op adem komen en mijn lichaam rust geven, want het lijkt erop dat die keihard heeft moeten werken de afgelopen dagen, hangend op de bank.

Droge lucht is inderdaad wel fijner dan dat plakkerige weer. Bah, dan stap je onder de douche uit om je af te drogen en kun je praktisch weer opnieuw beginnen. Niet te doen.
Whahaha, ja je huid wordt vanzelf gehydrateerd.

Balen dat vroegpensioen niet echt een optie is voor je man. Ik kan me voorstellen dat hij uitkijkt naar zijn laatste werkdag. Ik hoop dat hij het volhoudt zonder al te veel kwaaltjes. Hoe is het geregeld met een uitkering als hij wel zou uitvallen? Of bestaat dat daar niet eens? (Wij zijn het eigenlijk erg goed gewend in NL.)

Een staande ventilator heb ik over nagedacht en ga ik misschien nog wel aanschaffen. Een beetje wind in huis is wel fijn als het zo warm is.

"Even" met het vliegtuig boodschappen doen, dat kan ik me dus echt niet voorstellen, maar bij jullie op sommige plekken normaal. Hoe anders de wereld op verschillende plekken kan zijn.

Dat klinkt inderdaad niet als een fijn vangnet die uitkering.

Natuurlijk ook vervelend dat waar jij last van hebt niet onder een etiketje te plakken is zodat je het kunt uitleggen, dat maakt het er niet makkelijker op.

Ik heb inmiddels vakantie maar de paniek slaat toe. Mijn rooster voor komend schooljaar is bekend en ik wist wel dat het drukker zou worden in lesuren (want opbouwen), maar dit had ik niet verwacht. Nauwelijks tussenuren en dus veel lessen achter elkaar. Vroeger draaide ik mijn hand er niet voor om, nu ben ik bang dat ik het niet aan kan. Ik probeer het te vermijden voor zo ver dat lukt en daarnaast mezelf voor te houden dat ik niet meer kan dan proberen. Een beetje positieve blik proberen te maken dus zodat ik niet de hele tijd erover blijf piekeren.

Framboise-t: had ik het goed gelezen en onthouden dat je kind komend jaar naar de brugklas gaat en naar zijn school van keuze? Dat is een spannende tijd. Zowel voor jou als kind!

Hier gaat het niet goed. No worries, niet suïcidaal of zo, maar merk wel dat ik enerzijds heel emotioneel op alles reageer en anderzijds enorm onverschillig ben.
Krijg ook weer de neiging om kind op te geven aan de andere ouder. Het getouwtrek, de strijd, ik ben hem zo zat. Het doet zoveel pijn hoe ex zich gedraagt. Ik ben er zo ontzettend klaar mee. Ik ben niet goed voor kind, heb een slechte invloed. Ik kan er niet voor hem zijn zoals zou moeten. Hij heeft niks aan me. Helemaal niks behalve ballast.

Ik lucht hier niet vaak mijn hart meer. Veel te bang dat door situaties te beschrijven iemand me herkend.
Verdragen. Ik weet echt niet hoe. Ik ben “blij” dat therapeut deze week terug is van vakantie en mijn afspraak weer doorgaat. Ik vermoed dat hormonen ook weer meespelen de laatste dagen. Het gaat weer op die tijd van de maand aan. De pil die ik extra daarvoor slik werkt dus niet voldoende. Ik huil vandaag om het minste of geringste, gisteren en eergisteren ook al. Vooral verhalen omtrent ex werken het in de hand, maar de emotionele reactie is wel erg overtrokken.
Net tijdens een klusje afleiding, maar toen ik je berichtje las, begonnen de tranen weer te stromen. Het is echt niet leuk.
Kind hoef ik dat niet uit te leggen, puber dus haar boeit het niet. Die kijkt me eens aan en rolt met haar ogen.
Verdragen, hoe dan? Ik vermijd het, negeer het, maar dan komt het er telkens weer in alle heftigheid uit. Ik kan bijv. een boosheid over een situatie van vier jaar geleden nog voelen borrelen als ik er alleen al aan denk. Ik zou willen dat ik het kon vergeten, niet de situatie maar wel de emoties. Dat die verdwijnen na ze een keer gevoeld te hebben.

Verbinder schreef: ↑

05-08-2026 01:56

Hartstikke rot Twijfelaar, als emoties zo overspoelend zijn. En je je erin vast voelt. Misschien kan de sessie met therapeut wat verlichting gaan geven. Dat hoop ik voor je.

Zoals een beetje ingeschat hebben de hormonen een flinke rol gespeeld. Na twee dagen weer compleet rustig. Natuurlijk met de nodige frustraties richting ex, maar de overspoelende emoties waren verdwenen.

Ik heb dit met therapeut ook besproken, maar behalve vast te stellen dat we gaan onderzoeken wat me precies overspoelt en hoe hiermee om te gaan zijn we niet gekomen. Het zal in ieder geval nog wel zijn tijd nodig hebben om hier anders mee om te gaan.

framboise-t schreef: ↑

04-08-2026 20:20

Hier een betere zomer dan vorig jaar. Minder stress om kind.

Volgende week op vakantie, en qua fouten maken: ik heb iets geboekt waar nu een bosbrand niet heel vlakbij maar toch dichterbij dan ik prettig vindt, in de buurt woedt. Zonder annuleringsverzekering. Dus ik hoop op een beetje regen want anders wordt 't duur thuiszitten.

Ben je mee geweest naar de wedstrijd Verbinder? Of alleen mee op reis? Het klinkt zo leuk, zo anders dan hier.

Is de bosbrand onder controle?
Ik hoop dat het meevalt en je je daar geen zorgen om hoeft te maken.

Verhalen van Verbinder klinken inderdaad leuk en heel anders dan hier. Hele andere wereld en maatschappij.