Psyche
alle pijlers
Hoogsensitief/hooggevoelig
zondag 5 juni 2011 om 17:14
Hoi allemaal,
Al lange tijd weet ik dat ik hooggevoelig ben. Ik heb er eigenlijk nooit wat mee gedaan. Waarom ik dat niet heb gedaan is een vraag waar ik geen antwoord op heb, want dat had ik beter wel kunnen doen.
Op het moment spelen er om me heen veel problemen af bij andere mensen. Iedereen die bekend is met hooggevoeligheid snapt wel dat dit echt een probleem is voor mij. Ik probeer iedereen te helpen ten koste van mezelf. Grenzen aangeven lukt me vrijwel niet.
Tegen andere problemen loop ik ook (soms dagelijks) op;
-ik ervaar veel druk
-alle emoties krijg ik binnen en blijven hangen (vermoeiend)
-dingen van te voren plannen maken me panisch (ik snap maar niet waarom, en of dit ermee te maken heeft)
Zo kan ik wel een hele lijst maken. Door de vele problemen(waarvan er maar 1 m'n eigen probleem is) kan ik het allemaal niet meer bolwerken. Sinds ongeveer 2 maanden gaat het de verkeerde kant op. Ik moet het nu wel onder ogen gaan zien voordat ik er aan onderdoor ga. Het is nu al namelijk zo dat ik niks meer leuk vind.
Wie heeft dit ook, heeft tips of 'iets' om hier grip op te krijgen?
Al lange tijd weet ik dat ik hooggevoelig ben. Ik heb er eigenlijk nooit wat mee gedaan. Waarom ik dat niet heb gedaan is een vraag waar ik geen antwoord op heb, want dat had ik beter wel kunnen doen.
Op het moment spelen er om me heen veel problemen af bij andere mensen. Iedereen die bekend is met hooggevoeligheid snapt wel dat dit echt een probleem is voor mij. Ik probeer iedereen te helpen ten koste van mezelf. Grenzen aangeven lukt me vrijwel niet.
Tegen andere problemen loop ik ook (soms dagelijks) op;
-ik ervaar veel druk
-alle emoties krijg ik binnen en blijven hangen (vermoeiend)
-dingen van te voren plannen maken me panisch (ik snap maar niet waarom, en of dit ermee te maken heeft)
Zo kan ik wel een hele lijst maken. Door de vele problemen(waarvan er maar 1 m'n eigen probleem is) kan ik het allemaal niet meer bolwerken. Sinds ongeveer 2 maanden gaat het de verkeerde kant op. Ik moet het nu wel onder ogen gaan zien voordat ik er aan onderdoor ga. Het is nu al namelijk zo dat ik niks meer leuk vind.
Wie heeft dit ook, heeft tips of 'iets' om hier grip op te krijgen?
maandag 6 juni 2011 om 19:01
Hebben jullie ook dat anderen graag hun problemen aan je vertellen?
Pas geleden had ik zo'n situatie. Iemand die ik die dag voor het eerst zag, we deden mee aan een workshop (ik kan niet teveel zeggen ivm herkenbaarheid).
Ze begon al een paar keer dat ze het wel moeilijk had gehad de laatste jaren. Ik had geen zin om het er over te hebben. Ik heb het ook moeilijk gehad de laatste jaren maar kwam niet naar die workshop om daar over te praten.
Iets later begon ze met nog wat meer details. Het was makkelijker geweest om te vragen: Wat heb je dan? - dan dat het was om het niet te vragen. Ze gaf veel voorzetjes. Maar ik heb het niet gevraagd, ik wilde het niet weten. En toen de gelegenheid zich voordeed heb ik een andere gesprekspartner gezocht.
Gewoon omdat het mij energie kost om naar zo'n verhaal te luisteren. Ik ga er in mee. En nogmaals, ik was er niet voor psychische shit, het was een heel gewone normale workshop.
Kennen jullie dat?
Pas geleden had ik zo'n situatie. Iemand die ik die dag voor het eerst zag, we deden mee aan een workshop (ik kan niet teveel zeggen ivm herkenbaarheid).
Ze begon al een paar keer dat ze het wel moeilijk had gehad de laatste jaren. Ik had geen zin om het er over te hebben. Ik heb het ook moeilijk gehad de laatste jaren maar kwam niet naar die workshop om daar over te praten.
Iets later begon ze met nog wat meer details. Het was makkelijker geweest om te vragen: Wat heb je dan? - dan dat het was om het niet te vragen. Ze gaf veel voorzetjes. Maar ik heb het niet gevraagd, ik wilde het niet weten. En toen de gelegenheid zich voordeed heb ik een andere gesprekspartner gezocht.
Gewoon omdat het mij energie kost om naar zo'n verhaal te luisteren. Ik ga er in mee. En nogmaals, ik was er niet voor psychische shit, het was een heel gewone normale workshop.
Kennen jullie dat?
maandag 6 juni 2011 om 19:21
Hey Moon, ja das idd herkenbaar. Het kan soms nogal energie vretend zijn vooral als iemand heel lang doorgaat over hetzelfde, en als je verder geen klik voelt met degene...
Ik probeer daarom wanneer iets te veel van me vreet, het wat meer van me af te zetten, jezelf ervan afsluiten waar we het eerder over hadden: het zijn de problemen/gedachten vd ander. Daarmee kun je wel luisterend oor bieden, maar meer op een manier die energie bespaard
Ik probeer daarom wanneer iets te veel van me vreet, het wat meer van me af te zetten, jezelf ervan afsluiten waar we het eerder over hadden: het zijn de problemen/gedachten vd ander. Daarmee kun je wel luisterend oor bieden, maar meer op een manier die energie bespaard
maandag 6 juni 2011 om 20:02
Nerd_, wat betreft die psycholoog die mening snap ik wel. Zelf stond en sta ik er eigenlijk nog steeds wel een btje zo tegenover. Dingen kapotpraten noem ik dat altijd.
Ik kijk het gewoon aan en is het niks dan kan ik er altijd mee stoppen.
Series kijken...dat is lang geleden! Dat deed ik ook altijd om m'n gedachten te verzetten, een goed idee om dat weer eens op te pakken.
Die lichamelijke inspanning is vast een heerlijke manier om je gedachten te verzetten. Maar ik heb een lichamelijke beperking waardoor dat niet kan helaas. Dat had ik al in een reactie gezet.
Ik kijk het gewoon aan en is het niks dan kan ik er altijd mee stoppen.
Series kijken...dat is lang geleden! Dat deed ik ook altijd om m'n gedachten te verzetten, een goed idee om dat weer eens op te pakken.
Die lichamelijke inspanning is vast een heerlijke manier om je gedachten te verzetten. Maar ik heb een lichamelijke beperking waardoor dat niet kan helaas. Dat had ik al in een reactie gezet.
maandag 6 juni 2011 om 20:27
Panter: het zijn inderdaad de problemen van de ander.
Maar ik had die dag helemaal niet de insteek om met ziekte e.d. bezig te zijn en de betreffende persoon zie ik misscchien ook nooit meer.
Het zou anders geweest zijn als ze iets zou vertellen dat wel ellendig was, maar ver van me af stond. (bijvoorbeeld dat haar zus reuma had, ik verzin maar iets)
Maar dit verhaal leek in de buurt van mijn verhaal te komen. Ik had denk ik niet kunnen luisteren zonder met mijn hoofd bij mijn eigen gedoe te komen. Dus ik heb gekozen voor afkappen.
Mocht ik haar vaker tegenkomen dan zal ik wel de moeite nemen te luisteren. Maar vond het nu 'niet nodig' om een gesprek te hebben van die zwaarte.
Maar ik had die dag helemaal niet de insteek om met ziekte e.d. bezig te zijn en de betreffende persoon zie ik misscchien ook nooit meer.
Het zou anders geweest zijn als ze iets zou vertellen dat wel ellendig was, maar ver van me af stond. (bijvoorbeeld dat haar zus reuma had, ik verzin maar iets)
Maar dit verhaal leek in de buurt van mijn verhaal te komen. Ik had denk ik niet kunnen luisteren zonder met mijn hoofd bij mijn eigen gedoe te komen. Dus ik heb gekozen voor afkappen.
Mocht ik haar vaker tegenkomen dan zal ik wel de moeite nemen te luisteren. Maar vond het nu 'niet nodig' om een gesprek te hebben van die zwaarte.
maandag 6 juni 2011 om 20:41
Moon, dat bedoelde ik ook, het is geen belangrijk persoon dus je bent helemaal niks verplicht. En je had er op die dag ook geen behoefte aan. Als je hoofd er op t moment niet naar staat dan neem je gewoon wat meer letterlijk afstand (dat heb je ook gedaan lees ik). Hoeft het nl. niet zoveel energie te kosten, want je schreef dat je daar vooral last van had.
Komt uiteindelijk allemaal op hetzelfde neer, je eigen grenzen bewaken.
Komt uiteindelijk allemaal op hetzelfde neer, je eigen grenzen bewaken.
maandag 6 juni 2011 om 22:28
Heb nu heel wat afgelezen op het psyche forum. Het valt me op dat de adviezen vaak op hetzelfde neerkomen. Idd je eigen grenzen bewaken, afleiding zoeken, niet googlen(daar ben ik niet zo van), structuur aanbrengen,enz. De problemen zijn allemaal anders, maar ze zijn bijna allemaal op dezelfde manier aan te pakken.
maandag 6 juni 2011 om 22:40
quote:pierot123 schreef op 06 juni 2011 @ 20:32:
Moonlight82, herkenbaar idd. Je gaat zoiets dan doen voor de gezelligheid lijkt mij?
Ja inderdaad. Leuke mensen leren kennen kan een bijkomstigheid zijn, maar dat is niet het hoofddoel.
En iemand die meteen het eerste gesprek haar sores wil vertellen... daar ben ik voorzichtig mee.
Ja Panter we bedoelen allemaal hetzelfde denk ik
Gek genoeg wil ik van Viva wel mensen ontmoeten met sores. Maar dat komt omdat ik ook veel bij hun kwijt kan. Dan is de insteek heel anders. En dan weet je dat het een ontmoeting wordt met veel praten. En dat je daarna ook contact houdt.
Moonlight82, herkenbaar idd. Je gaat zoiets dan doen voor de gezelligheid lijkt mij?
Ja inderdaad. Leuke mensen leren kennen kan een bijkomstigheid zijn, maar dat is niet het hoofddoel.
En iemand die meteen het eerste gesprek haar sores wil vertellen... daar ben ik voorzichtig mee.
Ja Panter we bedoelen allemaal hetzelfde denk ik
Gek genoeg wil ik van Viva wel mensen ontmoeten met sores. Maar dat komt omdat ik ook veel bij hun kwijt kan. Dan is de insteek heel anders. En dan weet je dat het een ontmoeting wordt met veel praten. En dat je daarna ook contact houdt.
maandag 6 juni 2011 om 22:49
haha Moon, ja dat is misschien omdat er hier zoveel herkenbaarheid is op topics. En dat schept al snel een band
Ook kun je bijv. gewoon kiezen welk onderwerp/topic op het moment je het meest aanspreekt, en waar je hoofd naar staat (dus wel/geen ingewikkele gesprekken). Dan is het tot op zekere hoogte weer makkelijker grenzen te stellen etc. dan in RL
Ook kun je bijv. gewoon kiezen welk onderwerp/topic op het moment je het meest aanspreekt, en waar je hoofd naar staat (dus wel/geen ingewikkele gesprekken). Dan is het tot op zekere hoogte weer makkelijker grenzen te stellen etc. dan in RL
maandag 6 juni 2011 om 22:49
Panter308, zo'n forum is zo slecht nog niet 
.
Moonlight82, ik heb toen ik nog werkte iemand in moeten werken die binnen een uur haar hele sores op tafel had gegooid....pffff
Heel vervelend, er zat geen rem op.
Jij hebt echt contact met andere forummers? In levende lijve bedoel ik dan?
Ik heb echt een btje moeite met het forummen. Niet met kritiek ofzo. Maar met wat ik wel of niet kan zeggen.
.Moonlight82, ik heb toen ik nog werkte iemand in moeten werken die binnen een uur haar hele sores op tafel had gegooid....pffff
Heel vervelend, er zat geen rem op.
Jij hebt echt contact met andere forummers? In levende lijve bedoel ik dan?
Ik heb echt een btje moeite met het forummen. Niet met kritiek ofzo. Maar met wat ik wel of niet kan zeggen.
maandag 6 juni 2011 om 23:14
quote:pierot123 schreef op 06 juni 2011 @ 22:49:
Panter308, zo'n forum is zo slecht nog niet.
Moonlight82, ik heb toen ik nog werkte iemand in moeten werken die binnen een uur haar hele sores op tafel had gegooid....pffff
Heel vervelend, er zat geen rem op.
Jij hebt echt contact met andere forummers? In levende lijve bedoel ik dan?
Ik heb echt een btje moeite met het forummen. Niet met kritiek ofzo. Maar met wat ik wel of niet kan zeggen.
Ja ik heb een paar keer een forummeet gehad. En een paar keer een 'losse' meet met iemand die ik dan al op zo'n meeting had ontmoet.
Ben echter zelfs dan zeer terughoudend met mijn echte naam en telefoonnummer. Mensen mogen mij niet 'altijd bellen'. Er zijn er denk ik twee geweest waartegen ik dat gezegd heb en dan ook mijn nummer gegeven heb.
Bedoel je dat je moeite hebt wat je kunt zeggen, qua anonimiteit? Of met de reacties van anderen? (Het valt me al mee dat dit topic goed loopt want meestal wordt hoogsensitief meteen verworpen) Of wat qua regels mag?
Ik vond het ook zoeken in het begin. Bepaalde dingen begin ik ook niet (meer) over. Die zijn niet geschikt voor Viva...
(bedoel gewoon onschuldig als: Hoe zeg ik dit of dat tegen mijn ouders? - de heersende opinie is dat je je niet met je ouders bemoeit want het zijn volwassen mensen. Tja dan vraag ik dat niet meer op Viva)
Panter308, zo'n forum is zo slecht nog niet
.Moonlight82, ik heb toen ik nog werkte iemand in moeten werken die binnen een uur haar hele sores op tafel had gegooid....pffff
Heel vervelend, er zat geen rem op.
Jij hebt echt contact met andere forummers? In levende lijve bedoel ik dan?
Ik heb echt een btje moeite met het forummen. Niet met kritiek ofzo. Maar met wat ik wel of niet kan zeggen.
Ja ik heb een paar keer een forummeet gehad. En een paar keer een 'losse' meet met iemand die ik dan al op zo'n meeting had ontmoet.
Ben echter zelfs dan zeer terughoudend met mijn echte naam en telefoonnummer. Mensen mogen mij niet 'altijd bellen'. Er zijn er denk ik twee geweest waartegen ik dat gezegd heb en dan ook mijn nummer gegeven heb.
Bedoel je dat je moeite hebt wat je kunt zeggen, qua anonimiteit? Of met de reacties van anderen? (Het valt me al mee dat dit topic goed loopt want meestal wordt hoogsensitief meteen verworpen) Of wat qua regels mag?
Ik vond het ook zoeken in het begin. Bepaalde dingen begin ik ook niet (meer) over. Die zijn niet geschikt voor Viva...
(bedoel gewoon onschuldig als: Hoe zeg ik dit of dat tegen mijn ouders? - de heersende opinie is dat je je niet met je ouders bemoeit want het zijn volwassen mensen. Tja dan vraag ik dat niet meer op Viva)
maandag 6 juni 2011 om 23:43
Wat anonimiteit betreft ben ik erg op m'n hoede. Gisteren was ik erg moe en wist ik niet echt goed wat ik wel en niet moest vermelden. Ik wilde graag de 'juiste' forummers aantrekken. Zoiets vind ik dan erg moeilijk.
Ik heb dus een lichamelijke handicap of beperking zoals ik het eigenlijk liever noem. Hier heb ik geen aandacht aan besteed omdat ik de problemen voor deze ook al had. Maar het heeft wel invloed. Ik zit namelijk aan zware medicatie, snap soms dingen pas na een paar keer lezen daardoor, formuleer zinnen krom enz. Dat frustreert me best wel.
Ik draaide er eigenlijk ook een btje omheen, maar als ik het teruglees dan word ik er wel verdrietig van. Vandaag begreep ik reacties, en gisteren kon ik het totaal niet plaatsen. Het ging me allemaal veel te snel zeg maar. Naja..
Ik heb dus een lichamelijke handicap of beperking zoals ik het eigenlijk liever noem. Hier heb ik geen aandacht aan besteed omdat ik de problemen voor deze ook al had. Maar het heeft wel invloed. Ik zit namelijk aan zware medicatie, snap soms dingen pas na een paar keer lezen daardoor, formuleer zinnen krom enz. Dat frustreert me best wel.
Ik draaide er eigenlijk ook een btje omheen, maar als ik het teruglees dan word ik er wel verdrietig van. Vandaag begreep ik reacties, en gisteren kon ik het totaal niet plaatsen. Het ging me allemaal veel te snel zeg maar. Naja..
maandag 6 juni 2011 om 23:50
Ik heb al heel lang een nick, maar ben april 2009 regelmatig gaan schrijven. Dat mensen me gingen 'kennen'.
Valt eigenlijk nog wel mee dus. Sommigen kennen elkaar echt al heel lang hier, op Viva.
Ja dat is frustrerend, als je de dingen niet goed kunt lezen omdat je je niet goed voelt. Maar ja, je kunt er niks aan doen.
Dan maar een paar dagen later lezen en evt reageren.
Soms helpt het wel als je het juist wel zegt. Je kunt immers achter zo'n scherm de situatie helemaal verkeerd inschatten. Iemand kan denken dat je de moeite niet neemt om haar reactie te lezen, of haar negeert, terwijl het voor jou op dat moment onvermogen is om alles te lezen.
Dan worden de reacties wel milder als je dat uitlegt, soms.
Valt eigenlijk nog wel mee dus. Sommigen kennen elkaar echt al heel lang hier, op Viva.
Ja dat is frustrerend, als je de dingen niet goed kunt lezen omdat je je niet goed voelt. Maar ja, je kunt er niks aan doen.
Dan maar een paar dagen later lezen en evt reageren.
Soms helpt het wel als je het juist wel zegt. Je kunt immers achter zo'n scherm de situatie helemaal verkeerd inschatten. Iemand kan denken dat je de moeite niet neemt om haar reactie te lezen, of haar negeert, terwijl het voor jou op dat moment onvermogen is om alles te lezen.
Dan worden de reacties wel milder als je dat uitlegt, soms.
dinsdag 7 juni 2011 om 06:46
dinsdag 7 juni 2011 om 09:56
Moonlight, ja dat bedoelde ik op een gegeven moment ook toen ik schreef dat ik niet zo snel kon typen, als ik een reactie plaatste dat een ander dan al een reactie had geplaatst (quoten was een oplossing geweest) en dat ik het vervelend vond dat ze vanachter een scherm konden zeggen of het wel of niet waar was. En dat laatste was de reden dat ik niet meer durfde te zeggen dat er meer ad hand was. Toen dacht ik bij mezelf, dan wordt het zondag gehaktdag . Want ik was wel blij met dat er gereageerd werd, er stonden goede tips tussen. Als er niet meer gereageerd zou worden, had ik er niks aan gehad.
Vanaf nu zal ik er niet meer omheen draaien, of er dan rekening mee gehouden wordt of niet, ik heb het dan gezegd. Stoer he? hahaha
Eleonora, ik kwam je in andere topics ook tegen en jee het mag wel gezegd worden....wat kan jij leuk/innemend/lekker lezend schrijven! Weet niet of je daar in het dagelijks leven ook wat mee doet? Op het forummen na dan he?
Je schreef nog over die series kijken. Aangezien ik er nu niet meer omheen ga draaien, want ik denk niet dat iemand me daaraan gaat herkennen... Ik ben tot ong een jaar geleden, 3 jaar bedlegerig geweest. Je zou denken dat ik het in die tijd dan wel heeeel zwaar gehad heb. Ja en nee. Leuk is anders. Maar ik keek dus ook series. En daar kon ik me verschrikkelijk op zitten verheugen. Vraag me niet waarom.
Ik had veel pijn, maar dan legde ik de focus daar niet zo op.
Het beeld was dat ik altijd in bed zou blijven liggen, maar het is me gelukt daar uit te komen. Natuurlijk had ik nog veel rust nodig en dan keek ik altijd nog eens een aflevering van het 1 of ander.
Echt een rustpunt voor mij. Maar de laatste maanden heb ik dat helemaal niet meer gedaan. Ik heb na je post meteen een bestelling geplaatst bij een vriend van me en dat rustpunt ga ik weer eens pakken. Hoe stom dat ik dat over het hoofd heb gezien! En ik maar denken dat ik niks meer leuk en ontspannend vind.
Vanaf nu zal ik er niet meer omheen draaien, of er dan rekening mee gehouden wordt of niet, ik heb het dan gezegd. Stoer he? hahaha
Eleonora, ik kwam je in andere topics ook tegen en jee het mag wel gezegd worden....wat kan jij leuk/innemend/lekker lezend schrijven! Weet niet of je daar in het dagelijks leven ook wat mee doet? Op het forummen na dan he?
Je schreef nog over die series kijken. Aangezien ik er nu niet meer omheen ga draaien, want ik denk niet dat iemand me daaraan gaat herkennen... Ik ben tot ong een jaar geleden, 3 jaar bedlegerig geweest. Je zou denken dat ik het in die tijd dan wel heeeel zwaar gehad heb. Ja en nee. Leuk is anders. Maar ik keek dus ook series. En daar kon ik me verschrikkelijk op zitten verheugen. Vraag me niet waarom.
Ik had veel pijn, maar dan legde ik de focus daar niet zo op.
Het beeld was dat ik altijd in bed zou blijven liggen, maar het is me gelukt daar uit te komen. Natuurlijk had ik nog veel rust nodig en dan keek ik altijd nog eens een aflevering van het 1 of ander.
Echt een rustpunt voor mij. Maar de laatste maanden heb ik dat helemaal niet meer gedaan. Ik heb na je post meteen een bestelling geplaatst bij een vriend van me en dat rustpunt ga ik weer eens pakken. Hoe stom dat ik dat over het hoofd heb gezien! En ik maar denken dat ik niks meer leuk en ontspannend vind.
donderdag 9 juni 2011 om 00:35
hoi Pierrot, misschien heb je er niks aan of vind je het te simpel klinken, maar ik heb wel een tip voor je. Ik ving ook vaak emoties, gevoelens op van andere mensen en ik kreeg ooit de tip om een denkbeeldige jas aan te trekken als ik bij bepaalde mensen was. Dus in gedachten trok ik een dikke jas aan en deed die lekker hoog dicht. Met het idee dat je je afsloot voor anderen. Misschien was het allemaal suggestie, zoals zoveel dingen, maar het hielp wel (misschien alleen al door suggestief denken....).
dinsdag 14 juni 2011 om 23:19
Zucht, waarom moeten mensen zichzelf altijd een etiketje op plakken als ze zo nu en dan eens even tegen wat situaties in het leven aan lopen waar ze wat moeilijk mee om kunnen gaan. Maak je het jezelf makkelijker om jezelf de naam HSP te geven? Of is HSP "zijn" gewoon makkelijk omdat je dan altijd een excuus hebt in bepaalde situaties... Ik vind het allemaal vergezocht. Komt op mij hetzelfde over als iemand die zich even niet lekker in zijn vel voelt zitten en gelijk zegt dat hij of zij depressief is. Ik ben van mening dat je met zelf diagnose de plak behoorlijk mis slaat... Maar ja wie ben ik
dinsdag 14 juni 2011 om 23:23
quote:eleonora schreef op 07 juni 2011 @ 06:46:
Anoniem ben je niet meer als je woonplaatsen, straten, huisnummers en namen gaatnoemen. Soms herkennen mensen iemand als het verhaal heel bijzonder is maar dat gebeurt weinig.
Van mij weten velen wie ik ben. Ik doe er niet geheimzinnig over en ik schrijf hier al zeven jaar probleemloos.Nou ja, probleemloos.... als ik jou ooit in het wild los zie lopen, ontvoer ik je uiteraard wel voor koffie met bossche bol!
Anoniem ben je niet meer als je woonplaatsen, straten, huisnummers en namen gaatnoemen. Soms herkennen mensen iemand als het verhaal heel bijzonder is maar dat gebeurt weinig.
Van mij weten velen wie ik ben. Ik doe er niet geheimzinnig over en ik schrijf hier al zeven jaar probleemloos.Nou ja, probleemloos.... als ik jou ooit in het wild los zie lopen, ontvoer ik je uiteraard wel voor koffie met bossche bol!
zondag 19 juni 2011 om 12:21
Ik herken het wel. Heb alleen niet alle reacties gelezen maar zag al wel de schrijfster Susan Marletta Hart voorbij komen. Vooral het boek: "hooggevoeligheid van opgave naar gave"vond ik een fantastisch boek, zeer herkenbare dingen. Ik zelf heb daar erg veel aan gehad.
Inderdaad je moet proberen met je hooggevoeligheid om te leren gaan, het is zeker geen ziekte of aandoening! Nee, hoor je bent gewoon een normaal mens, alleen ga je soms op andere manieren met dingen om (en leer je ook hoe met bepaalde situaties en dingen om te gaan)en reageer je soms anders dan andere mensen.
Probeer om niet in je emoties te gaan zitten en van daaruit te reageren, vaak zie je de dingen heel anders als er even afstand van neemt en later reageert. Tenminste dat is mijn ervaring.
Wat mij ook erg geholpen heeft erover te lezen dat je niet de enige bent. Ik heb het geluk dat een van mijn beste vriendinnen ook hooggevoelig is, je kunt zo veel ervaringen delen en inderdaad wat ik hier ook al las is relativeren en daar ben je vast goed in als hsp'er zijnde. Al vind ik ook de term "hsp" vreselijk woord. Ook heb ik een vriendin die veel minder gevoelig is en alles meer verstandelijk beredeneerd, ook aan haar heb ik veel door er gewoon een ander licht over te laten schijnen zeg maar.
Je kunt er ook veel mee bereiken en het echt niet alleen nadelig!
Inderdaad je moet proberen met je hooggevoeligheid om te leren gaan, het is zeker geen ziekte of aandoening! Nee, hoor je bent gewoon een normaal mens, alleen ga je soms op andere manieren met dingen om (en leer je ook hoe met bepaalde situaties en dingen om te gaan)en reageer je soms anders dan andere mensen.
Probeer om niet in je emoties te gaan zitten en van daaruit te reageren, vaak zie je de dingen heel anders als er even afstand van neemt en later reageert. Tenminste dat is mijn ervaring.
Wat mij ook erg geholpen heeft erover te lezen dat je niet de enige bent. Ik heb het geluk dat een van mijn beste vriendinnen ook hooggevoelig is, je kunt zo veel ervaringen delen en inderdaad wat ik hier ook al las is relativeren en daar ben je vast goed in als hsp'er zijnde. Al vind ik ook de term "hsp" vreselijk woord. Ook heb ik een vriendin die veel minder gevoelig is en alles meer verstandelijk beredeneerd, ook aan haar heb ik veel door er gewoon een ander licht over te laten schijnen zeg maar.
Je kunt er ook veel mee bereiken en het echt niet alleen nadelig!
