Hulp vragen ja of nee?
dinsdag 5 februari 2013 om 15:58
Boventallig verkaard, met hulp zoeken naar ander werk wat maar niet lukt, tijdelijk vervangend werk waar ik van baal, ik vermoed dat mijn moeder aan het dementeren is, ik kan niet overweg met haar dominante vriendin van 78, 3 jaar geleden vreemde dingen in huis beleefd (entiteiten?) waar ik nog steeds van onder de indruk ben. Ik kan nog schrikken van een simpele stroomstoring. Ik zou zowiezo graag willen verhuizen maarja, boventallig en dus onzekere financiële situatie. 42 jaar en nog nooit een relatie gehad. Daar sta ik zelden bij stil, maar ik ben bang dat ik een tekort heb aan omgangsvaardigheden. Ik slaap veel en onrustig, heb nog zoveel wensen waar ik maar niet aan toe kom. Toch ben ik redelijk positief en vrolijk. Maar ik wil niet overkomen als een zeur en ik kan alle problemen nog overzien. Ik denk vaak dat het toch wel goed komt, als ik er maar aan werk. En toch denk ik om te gaan praten met een huisarts of vertrouwenspersoon (wat een enorme stap voor mij is) omdat ik niet weet waar het met dit alles naar toe gaat. Ik ben bang dat ik depressief raak.
Erg vaag als ik het zelf terug lees, maar wat denken jullie?
Erg vaag als ik het zelf terug lees, maar wat denken jullie?
dinsdag 5 februari 2013 om 16:13
Het klinkt alsof je toch wel met bepaalde dingen worstelt dus daarom kan het geen kwaad om daar helderheid over te krijgen, toch? Zeker als je denkt dat je depressief kan raken, want dat is geen pretje. Het is beter om een depressie te voorkómen.
Vaak kun je na therapie betere keuzes maken en daardoor een leuker leven hebben. Sterkte.
Vaak kun je na therapie betere keuzes maken en daardoor een leuker leven hebben. Sterkte.
dinsdag 5 februari 2013 om 20:00
Hoe ziet je sociale netwerk eruit? Heb je bijvoorbeeld vrienden, familie met wie je zou kunnen praten? Kijk, een huisarts of vertrouwenspersoon kan uitkomst bieden, maar een stevig sociaal netwerk heb je vaak wat meer aan (huisarts en vertrouwenspersoon hebben altijd maar beperkte tijd). Maar ik weet dus niet of je zulke personen om je heen hebt, misschien ook niet, anders had je hier geen post geplaatst... Knuffel, Dante.
woensdag 6 februari 2013 om 14:57
quote:dantexx schreef op 05 februari 2013 @ 20:00:
Hoe ziet je sociale netwerk eruit? Heb je bijvoorbeeld vrienden, familie met wie je zou kunnen praten? Kijk, een huisarts of vertrouwenspersoon kan uitkomst bieden, maar een stevig sociaal netwerk heb je vaak wat meer aan (huisarts en vertrouwenspersoon hebben altijd maar beperkte tijd). Maar ik weet dus niet of je zulke personen om je heen hebt, misschien ook niet, anders had je hier geen post geplaatst... Knuffel, Dante.Zussen weten van sommige problemen af en ik heb een paar vrienden die ik niet zo heel vaak zie. Alleen ik ben diegene die zelf aan de problemen moet werken. Ik zou ze ook niet "lastig" willen vallen met mijn problemen. En of ik daar professionele hulp bij zou moeten vragen was ik niet zeker van, omdat ik (nog) niet kan inzien of een aantal daarvan een probleem is ja of nee. Knuf terug.
Hoe ziet je sociale netwerk eruit? Heb je bijvoorbeeld vrienden, familie met wie je zou kunnen praten? Kijk, een huisarts of vertrouwenspersoon kan uitkomst bieden, maar een stevig sociaal netwerk heb je vaak wat meer aan (huisarts en vertrouwenspersoon hebben altijd maar beperkte tijd). Maar ik weet dus niet of je zulke personen om je heen hebt, misschien ook niet, anders had je hier geen post geplaatst... Knuffel, Dante.Zussen weten van sommige problemen af en ik heb een paar vrienden die ik niet zo heel vaak zie. Alleen ik ben diegene die zelf aan de problemen moet werken. Ik zou ze ook niet "lastig" willen vallen met mijn problemen. En of ik daar professionele hulp bij zou moeten vragen was ik niet zeker van, omdat ik (nog) niet kan inzien of een aantal daarvan een probleem is ja of nee. Knuf terug.
donderdag 7 februari 2013 om 21:15
Ik denk dat het juist heel goed voor jezelf zou zijn, al hoe moeilijk het misschien voor je is, om te beginnen met eerlijk te zijn tegenover jezelf en je omgeving en te delen met je omgeving wat er in je omgaat. Door het te delen, letterlijk dus uit te spreken kan er ruimte voor je eigen ik ontstaan. En ik vermoed dat je eigen ik, die ruimte heel erg verdiend en nodig heeft!!! En ook al moet je t zelf doen, elk mens heeft, liefde, warmte, aandacht, een luisterend oor, of een schouder soms nodig. Ik denk dat er vast mensen in je omgeving er voor je willen zijn en het juist misschien wel heel erg vinden dat je de strijd zo in je eentje vecht en hun eigenlijk wat buiten sluit.
Mocht dit een stap te ver zijn, dan is het misschien goed om hulp te zoeken...
Maar blijf er alsjeblieft niet in je eentje mee rond lopen...
Heel veel sterkte!!!,
Mocht dit een stap te ver zijn, dan is het misschien goed om hulp te zoeken...
Maar blijf er alsjeblieft niet in je eentje mee rond lopen...
Heel veel sterkte!!!,