Psyche
alle pijlers
Ik ben een leugenaar.
vrijdag 11 februari 2011 om 21:31
Ik weet dat veel mensen dit niet zullen begrijpen, ik begrijp mezelf ook niet.
Ik doe het al sinds ik klein ben, liegen, over alles, tegen iedereen.
Nu is het zover gegaan dat ik de man van wie ik hou heb verloren. Mijn leugens zijn uitgekomen.
Ik heb gezegd dat ik kanker heb, ik weet niet waarom. Ik wou aandacht en de leugen is uit de hand gelopen.
Ik besef nu dat ik ziek ben, ziek in mijn hoofd. Hoe los ik dit op????
Ik doe het al sinds ik klein ben, liegen, over alles, tegen iedereen.
Nu is het zover gegaan dat ik de man van wie ik hou heb verloren. Mijn leugens zijn uitgekomen.
Ik heb gezegd dat ik kanker heb, ik weet niet waarom. Ik wou aandacht en de leugen is uit de hand gelopen.
Ik besef nu dat ik ziek ben, ziek in mijn hoofd. Hoe los ik dit op????
vrijdag 11 februari 2011 om 23:21
quote:meds schreef op 11 februari 2011 @ 23:14:
[...]
het liegen is niet ineens ontstaan, TO doet dit al heel lang. Ik zou zelf iemand die liegt over een dodelijke ziekte nooit meer serieus nemen. Ik denk ook alleen dat het probleem te tackelen is met een forse stevige gedragstherapieJa, dat is alleen te tackelen met stevige therapie..en dat heeft lang de tijd nodig. Maar nogmaals..het vertrouwen is wel weer op te bouwen..als beide partijen dat graag zouden willen
[...]
het liegen is niet ineens ontstaan, TO doet dit al heel lang. Ik zou zelf iemand die liegt over een dodelijke ziekte nooit meer serieus nemen. Ik denk ook alleen dat het probleem te tackelen is met een forse stevige gedragstherapieJa, dat is alleen te tackelen met stevige therapie..en dat heeft lang de tijd nodig. Maar nogmaals..het vertrouwen is wel weer op te bouwen..als beide partijen dat graag zouden willen
vrijdag 11 februari 2011 om 23:32
Wat ziek.
Als je je liefde niet kwijt was geraakt, had je het dan ook erg gevonden? Niet he?
Hoe moeten wij, als jij over zulke gevoelige zaken liegt, geloven dat jij hier echt mee zit? En dat je niet meer last hebt van liefdesverdriet en een gekwetst ego/door-de-mand-val-wond dan van het liegen wat je doet?
Meen je het, dan ga als de donder naar de huisarts.
Als je je liefde niet kwijt was geraakt, had je het dan ook erg gevonden? Niet he?
Hoe moeten wij, als jij over zulke gevoelige zaken liegt, geloven dat jij hier echt mee zit? En dat je niet meer last hebt van liefdesverdriet en een gekwetst ego/door-de-mand-val-wond dan van het liegen wat je doet?
Meen je het, dan ga als de donder naar de huisarts.
zaterdag 12 februari 2011 om 00:37
Ik ken het ook wel, als puber/begin twintiger heb ik ook veel gelogen. Grote fantasie en voor ik het wist floepte er een versie van de waarheid uit die toch wel afweek van wat er werkelijk gebeurd was.
Door mijzelf direct te corrigeren wanneer ik loog, dus te zeggen, nou eigenlijk ging het iets anders... oid, heb ik het mezelf afgeleerd. In jouw geval lijkt het me verder uit de hand gelopen en zal je niet in je eentje eruit komen. Hooe dan ook: ga niet liegen tegen je hulpverlener en mocht je het toch doen, of zaken mooier voorspiegelen dan in werkelijkheid: zeg het zo snel mogelijk.
Het ging mij nooit om aandacht, het ging vaak vanzelf en ik heb me in menige lastige situatie laten belanden hierdoor. Terwijl het juist vaak begon om dat te voorkomen.
Sterkte, het is niet makkelijk om er hulp voor te zoeken, je doet wel daardoor iets heel moedigs.
Door mijzelf direct te corrigeren wanneer ik loog, dus te zeggen, nou eigenlijk ging het iets anders... oid, heb ik het mezelf afgeleerd. In jouw geval lijkt het me verder uit de hand gelopen en zal je niet in je eentje eruit komen. Hooe dan ook: ga niet liegen tegen je hulpverlener en mocht je het toch doen, of zaken mooier voorspiegelen dan in werkelijkheid: zeg het zo snel mogelijk.
Het ging mij nooit om aandacht, het ging vaak vanzelf en ik heb me in menige lastige situatie laten belanden hierdoor. Terwijl het juist vaak begon om dat te voorkomen.
Sterkte, het is niet makkelijk om er hulp voor te zoeken, je doet wel daardoor iets heel moedigs.
zaterdag 12 februari 2011 om 01:21
quote:louisavuitton schreef op 11 februari 2011 @ 22:50:
Ik begrijp niet waarom jullie haar berichtje zo op jullie zelf richten. Wat als zij een andere vreselijke ziekte had bedacht, was het dan voor jullie minder erg geweest of als ze geen ziekte had bedacht, maar zichzelf wat aandeed...was het dan anders voor jullie geweest?
Ik wens je veel succes TO! Wat een trieste naam heb je eigenlijk bedacht, word er zelf een beetje treurig van....
Mee eens!! Een lichamelijke of een psychische ziekte, het is allemaal even erg, maar net op een andere manier.
Maar ik studeer dan ook psychologie, dus ik vind het sowieso heel erg als ik zie dat mensen met psychische problemen daar vaak persoonlijk op afgerekend worden. Vaak heeft het toch te maken met iets dat verkeerd zit in de hersenen, en dat is dus eigenlijk ook weer een fysieke beperking.
Ik snap natuurlijk wel dat je je erg aangesproken voelt als je zelf met een vervelende ziekte als een tumor te maken hebt, maar ik denk niet dat iemand daar op dit moment hier iets aan heeft...
En inderdaad; zoek hulp! Goed dat je al aangeeft dat je deze stap gaat maken. Doe het dan ook echt, want ik was ook altijd ontzettend goed in het vooruitschuiven van zulke dingen. Maar een paar gesprekken met professioneel over kunnen er al voor zorgen dat je je stukken beter voelt.
Kop op en succes!!
Ik begrijp niet waarom jullie haar berichtje zo op jullie zelf richten. Wat als zij een andere vreselijke ziekte had bedacht, was het dan voor jullie minder erg geweest of als ze geen ziekte had bedacht, maar zichzelf wat aandeed...was het dan anders voor jullie geweest?
Ik wens je veel succes TO! Wat een trieste naam heb je eigenlijk bedacht, word er zelf een beetje treurig van....
Mee eens!! Een lichamelijke of een psychische ziekte, het is allemaal even erg, maar net op een andere manier.
Maar ik studeer dan ook psychologie, dus ik vind het sowieso heel erg als ik zie dat mensen met psychische problemen daar vaak persoonlijk op afgerekend worden. Vaak heeft het toch te maken met iets dat verkeerd zit in de hersenen, en dat is dus eigenlijk ook weer een fysieke beperking.
Ik snap natuurlijk wel dat je je erg aangesproken voelt als je zelf met een vervelende ziekte als een tumor te maken hebt, maar ik denk niet dat iemand daar op dit moment hier iets aan heeft...
En inderdaad; zoek hulp! Goed dat je al aangeeft dat je deze stap gaat maken. Doe het dan ook echt, want ik was ook altijd ontzettend goed in het vooruitschuiven van zulke dingen. Maar een paar gesprekken met professioneel over kunnen er al voor zorgen dat je je stukken beter voelt.
Kop op en succes!!
zaterdag 12 februari 2011 om 07:35
quote:louisavuitton schreef op 11 februari 2011 @ 22:50:
Ik begrijp niet waarom jullie haar berichtje zo op jullie zelf richten. Wat als zij een andere vreselijke ziekte had bedacht, was het dan voor jullie minder erg geweest of als ze geen ziekte had bedacht, maar zichzelf wat aandeed...was het dan anders voor jullie geweest?
Ik wens je veel succes TO! Wat een trieste naam heb je eigenlijk bedacht, word er zelf een beetje treurig van....Ben ik met je eens, ik doe het zelf ook. Ik weet eigenlijk niet waarom?
Ik begrijp niet waarom jullie haar berichtje zo op jullie zelf richten. Wat als zij een andere vreselijke ziekte had bedacht, was het dan voor jullie minder erg geweest of als ze geen ziekte had bedacht, maar zichzelf wat aandeed...was het dan anders voor jullie geweest?
Ik wens je veel succes TO! Wat een trieste naam heb je eigenlijk bedacht, word er zelf een beetje treurig van....Ben ik met je eens, ik doe het zelf ook. Ik weet eigenlijk niet waarom?
zaterdag 12 februari 2011 om 09:03
zaterdag 12 februari 2011 om 09:26
Beste TO,
wat een stap dat je het hier vertelt.
Het is een lange weg en mensen zullen waarschijnlijk weinig begrip hebben of willen hebben voor jou aandoening.
Want het is een aandoening!
Ik hoop dat je ook de volgende stap zult maken en hulp gaat zoeken. Het is misschien even moeilijk om naar iemand toe te stappen, maar als je dat niet doet zit je misschien nog wel jaren beklemd tussen je eigen levens.
Je bent je liefde al kwijt en misschien zelfs nog wel meer.
Je bent jong, nu kun je er met hulp nog wat aan doen en daarna een nieuw leven hopelijk zonder leugens opbouwen.
wat een stap dat je het hier vertelt.
Het is een lange weg en mensen zullen waarschijnlijk weinig begrip hebben of willen hebben voor jou aandoening.
Want het is een aandoening!
Ik hoop dat je ook de volgende stap zult maken en hulp gaat zoeken. Het is misschien even moeilijk om naar iemand toe te stappen, maar als je dat niet doet zit je misschien nog wel jaren beklemd tussen je eigen levens.
Je bent je liefde al kwijt en misschien zelfs nog wel meer.
Je bent jong, nu kun je er met hulp nog wat aan doen en daarna een nieuw leven hopelijk zonder leugens opbouwen.
zaterdag 12 februari 2011 om 09:33
Diepongelukkig, ik kan het me voorstellen dat je dat vanzelf word diep ongelukkig, als je leven bij elkaar hangt en uit elkaar valt door de leugens. Het lijkt me voornamelijk heel eenzaam.
Ik heb een vriendin gehad die zo was, ik kon er niet mee omgaan, ook al was ze meestal wel eerlijk tegen mij. Ik zag haar non-stop chaos om zich heen zaaien, zichzelf in de nesten werken, ik kon het niet aanzien. Ik weet dat ze nu heel alleen is.
Je kan zo niet doorgaan diepongelukkig. Het lijkt erop dat je dat zelf ook weet. Die hulp die moet er komen, zorg daarvoor.
Sterkte.
Ik heb een vriendin gehad die zo was, ik kon er niet mee omgaan, ook al was ze meestal wel eerlijk tegen mij. Ik zag haar non-stop chaos om zich heen zaaien, zichzelf in de nesten werken, ik kon het niet aanzien. Ik weet dat ze nu heel alleen is.
Je kan zo niet doorgaan diepongelukkig. Het lijkt erop dat je dat zelf ook weet. Die hulp die moet er komen, zorg daarvoor.
Sterkte.
zaterdag 12 februari 2011 om 12:30
quote:Bailey01 schreef op 11 februari 2011 @ 23:06:
Ga iid hulp zoeken. Klinkt als hypochondrie. Vertrouwen is idd weer op te bouwen als jij aan jezelf gaat werken.
Ik heb het met je te doen ondanks bij mij een zeer naast persoon longkanker heeft. Ik voel mij niet aangesproken maar weet dat dit een psychische stoornis is. Ik voel echt met je mee! Werk er aub aan, vooral voor je zelf maar ook voor je omgeving.
Succes!Huh? Hypochondrie?
Dat is toch angst voor lichamelijke ziektes?
Ga iid hulp zoeken. Klinkt als hypochondrie. Vertrouwen is idd weer op te bouwen als jij aan jezelf gaat werken.
Ik heb het met je te doen ondanks bij mij een zeer naast persoon longkanker heeft. Ik voel mij niet aangesproken maar weet dat dit een psychische stoornis is. Ik voel echt met je mee! Werk er aub aan, vooral voor je zelf maar ook voor je omgeving.
Succes!Huh? Hypochondrie?
Dat is toch angst voor lichamelijke ziektes?
zaterdag 12 februari 2011 om 18:02
TO zoek zo snel mogelijk hulp!!!
Ik had een *vriendin* die beweerde dat haar moeder op sterven lag .
Ze had kanker en daar was niets meer aan te doen.
In de periode dat zij mij dit op de mouw spelde had mijn moeder kanker.
Mijn moeder is vorig jaar daar aan overleden ,en zij was ook op de begrafenis aanwezig.
Zelfs een dag na de begrafenis toen zij bij mij thuis zat (waar ook mijn familie bij aanwezig was)
loog ze over dat het bij haar moeder ook niet lang meer zou duren en dat zij de begrafenis in haar hoofd aan het plannen was.
Ik had een afspraak met haar gemaakt over iets wat ze nog van mij had,op een bepaalde datum terug zou geven.
Maar echter kon ze deze datum niet,
want ze was bij haar moeder een paar uur rijden hier vandaan.
Het ging erg slecht met haar en kon elk moment over zijn.
Ik,die net mijn moeder had verloren voelde met haar mee en zei dat het dan wel een andere keer zou komen.
Toch voelde er iets niet goed en heb ik haar vader gebeld om te vragen wanneer zij weer in *woonplaats* zou zijn.
Haar vader was verrast en zei dat zij gewoon thuis was,en toen kwam de hele aap uit de mouw.
Ze had haar moeder al meer dan een jaar niet gezien en deze lag helemaal niet op sterven.
Aan de ene kant was ik ontzettend boos,en wilde ik haar echt een lesje leren.
Aan de andere kant vond ik het erg voor haar en hoopte ik dat zij hulp ging zoeken.
Helaas is zij hier mee door blijven gaan.
en wilde zij geen enkele vorm van hulp.
Wees niet zoals haar,en gun jezelf wel de hulp die jij verdient!!
Ik had een *vriendin* die beweerde dat haar moeder op sterven lag .
Ze had kanker en daar was niets meer aan te doen.
In de periode dat zij mij dit op de mouw spelde had mijn moeder kanker.
Mijn moeder is vorig jaar daar aan overleden ,en zij was ook op de begrafenis aanwezig.
Zelfs een dag na de begrafenis toen zij bij mij thuis zat (waar ook mijn familie bij aanwezig was)
loog ze over dat het bij haar moeder ook niet lang meer zou duren en dat zij de begrafenis in haar hoofd aan het plannen was.
Ik had een afspraak met haar gemaakt over iets wat ze nog van mij had,op een bepaalde datum terug zou geven.
Maar echter kon ze deze datum niet,
want ze was bij haar moeder een paar uur rijden hier vandaan.
Het ging erg slecht met haar en kon elk moment over zijn.
Ik,die net mijn moeder had verloren voelde met haar mee en zei dat het dan wel een andere keer zou komen.
Toch voelde er iets niet goed en heb ik haar vader gebeld om te vragen wanneer zij weer in *woonplaats* zou zijn.
Haar vader was verrast en zei dat zij gewoon thuis was,en toen kwam de hele aap uit de mouw.
Ze had haar moeder al meer dan een jaar niet gezien en deze lag helemaal niet op sterven.
Aan de ene kant was ik ontzettend boos,en wilde ik haar echt een lesje leren.
Aan de andere kant vond ik het erg voor haar en hoopte ik dat zij hulp ging zoeken.
Helaas is zij hier mee door blijven gaan.
en wilde zij geen enkele vorm van hulp.
Wees niet zoals haar,en gun jezelf wel de hulp die jij verdient!!
zaterdag 12 februari 2011 om 18:38
Ik snap niet waarom iedereen zo valt over het feit dat TO heeft gelogen over dat zij kanker heeft.
Alsof TO dit zo graag wilde en het fijn vind om zo te liegen. Zij geeft zelf al aan dat zij denkt dat ze niet normaal is. En dat het liegen over kanker hebben niet normaal is. Dat getuigt dan toch van heel veel moed dat zij hiervoor durft uit te komen. En eigenlijk dit soort dingen niet meer wilt verzinnen.
Dus waarom zo op dat feit doorgaan? TO is ziek, heeft nog zelfbesef en weet dus dat het fout is. Dus met andere woorden TO heeft hulp nodig en geen verwijten over het liegen over kanker.
En mijn moeder heeft zelf ook kanker gehad. Ja het is een vreselijke ziekte! Maar als ik op het verhaal van TO af moet gaan heeft zij niet moedwillig willen liegen. So have some mercy..
Alsof TO dit zo graag wilde en het fijn vind om zo te liegen. Zij geeft zelf al aan dat zij denkt dat ze niet normaal is. En dat het liegen over kanker hebben niet normaal is. Dat getuigt dan toch van heel veel moed dat zij hiervoor durft uit te komen. En eigenlijk dit soort dingen niet meer wilt verzinnen.
Dus waarom zo op dat feit doorgaan? TO is ziek, heeft nog zelfbesef en weet dus dat het fout is. Dus met andere woorden TO heeft hulp nodig en geen verwijten over het liegen over kanker.
En mijn moeder heeft zelf ook kanker gehad. Ja het is een vreselijke ziekte! Maar als ik op het verhaal van TO af moet gaan heeft zij niet moedwillig willen liegen. So have some mercy..
zaterdag 12 februari 2011 om 21:16
quote:diepongelukkig87 schreef op 11 februari 2011 @ 22:08:
Ik weet dat het verkeerd is wat ik doe en ik wil ook niet zielig doen maar ik kan er echt niks aan doen. Ik heb altijd spijt achteraf maar dan zit ik er zo diep in verwikkeld.
Om dit soort reacties zoals ik nu weer zie hier durf ik geen hulp te zoeken. Hulpverlening gaan dan twijfelen aan wat je verteld.
TO, de reacties komen van mensen die vooral vanuit emotie de situatie bekijken. Een begrijpelijke reactie. Maar hou voor ogen dat de hulpverlening deze ziekte erkent en daar ook behandelplannen voor heeft. Kortom, er is geen enkele reden voor jou om je leven op poten te krijgen. Voor jezelf, maar in de toekomst ook voor de geliefden waar je mee te maken krijgt.
Dus, kop op, ga ervoor en neem contact op met hulpverleningsland.
Ik weet dat het verkeerd is wat ik doe en ik wil ook niet zielig doen maar ik kan er echt niks aan doen. Ik heb altijd spijt achteraf maar dan zit ik er zo diep in verwikkeld.
Om dit soort reacties zoals ik nu weer zie hier durf ik geen hulp te zoeken. Hulpverlening gaan dan twijfelen aan wat je verteld.
TO, de reacties komen van mensen die vooral vanuit emotie de situatie bekijken. Een begrijpelijke reactie. Maar hou voor ogen dat de hulpverlening deze ziekte erkent en daar ook behandelplannen voor heeft. Kortom, er is geen enkele reden voor jou om je leven op poten te krijgen. Voor jezelf, maar in de toekomst ook voor de geliefden waar je mee te maken krijgt.
Dus, kop op, ga ervoor en neem contact op met hulpverleningsland.
zaterdag 12 februari 2011 om 21:18
Ik heb zo een collega, die aandacht zoekt met ziektebeelden, er klopt helemaal niets van, van wat ze verteld... ik heb ook dierbaren verloren aan kanker, en wordt echt heel boos dat mensen over deze ziekte liegen, of dit gebruiken om aandacht te trekken??
Als ik jou was zou ik snel hulp zoeken, want dit kan echt niet!
Als ik jou was zou ik snel hulp zoeken, want dit kan echt niet!
zaterdag 12 februari 2011 om 21:19
Ook ik heb een moeder die is overleden aan kanker (melanoom) en ken genoeg andere mensen met deze ziekte. Dat neemt niet weg dat ik heb gelezeb dat TO het vanuit haar afwijking, ziekte of whatever heeft gedaan. Zij ziet dit, zij erkent dit en wil dit in de toekomst voorkomen.
Wat is dan het nut om iemand af te fakkelen. Je moet je persoonlijke issues nu even niet op TO gaan plakken. Die heeft, zoals te lezen is, haar handen nu even vol genoeg aan zichzelf.
Wat is dan het nut om iemand af te fakkelen. Je moet je persoonlijke issues nu even niet op TO gaan plakken. Die heeft, zoals te lezen is, haar handen nu even vol genoeg aan zichzelf.
