Ik ben zo bang... deel 7
zondag 19 december 2010 om 10:13
Deel 7 alweer.... en het leven blijft een achtbaan.
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar.
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van praten over werk tot problemen met kolven, van tumorbevriezen tot hondenfoto's, van kerstballen tot iPhones: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 6 staat hier.
Maar gelukkig een achtbaan waarin ik me gesteund weet door alle lieve vrouwen die hier meeschrijven. met of zonder kanker, met of zonder ervaring met de ziekte, maar altijd met een groot gevoel voor humor en aandacht voor elkaar.
Dit topic is er voor iedereen die mee wil lezen of schrijven over de grootste levensproblemen en de kleinste grappige ervaringen.
Van praten over werk tot problemen met kolven, van tumorbevriezen tot hondenfoto's, van kerstballen tot iPhones: ik hoop dat ik nog heel, heel lang mag blijven schrijven op het mooiste topic van het forum.
Deel 6 staat hier.
maandag 17 januari 2011 om 20:38
Ik ben al de hele middag aan het bedenken wat ik hier nou weer kan zeggen. Ik had al expres niks hier neer gezet omdat ik niet wist hoe ik het moest brengen. Het zijn zulke moeilijke momenten die jullie meemaken de laatste weken! Het wordt er niet gemakkelijker op... Ik hoop dat jullie vanavond wel dicht bij elkaar kunnen zijn. Want juist jij, als ervaringsdeskundige tegen wil en dank kunt ro extreem goed tot steun zijn, toch? Maar het is wel fijn dat hij het in ieder geval wel uit kan spreken. Hopelijk ook snel tegen jou.
Donderdag zal een moeilijke dag worden. Ik zal een kaarsje branden voor de mooie herinneringen.
Donderdag zal een moeilijke dag worden. Ik zal een kaarsje branden voor de mooie herinneringen.
dinsdag 18 januari 2011 om 00:48
Ach nee toch???
Lieve Ro en Bo: gecondoleerd. Wat is het leven toch oneerlijk...
Er blijft jullie ook werkelijk niets bespaard.
Héél veel sterkte, ik hoop dat alleen je aanwezigheid al steun genoeg is voor Ro. Meis, ik leef verschrikkelijk met jullie mee.
dikke virtuele en en dikke
Lieve Ro en Bo: gecondoleerd. Wat is het leven toch oneerlijk...
Er blijft jullie ook werkelijk niets bespaard.
Héél veel sterkte, ik hoop dat alleen je aanwezigheid al steun genoeg is voor Ro. Meis, ik leef verschrikkelijk met jullie mee.
dikke virtuele en en dikke
"Please God, if you can't make me thin, make my friends fat!"
dinsdag 18 januari 2011 om 10:19
Ro heeft de hele nacht liggen spoken maar is toch gaan werken. Ik hoop dat dat goed gaat.
Zelf heb ik dus ook niet veel geslapen, hoewel ik halverwege de nacht beneden ben gaan liggen want ik ben zo moe.
Ik heb zometeen de vervelende hormoonspuiten, dat gaat natuurlijk ook allemaal gewoon door.
En daarna moet ik toch echt een beetje aan de slag, omdat morgen dus Marc hier komt, de neef van Romain.
Kortom, het is allemaal wel heel veel de laatste tijd en ik begin een beetje moedeloos te worden.
Dank jullie voor alle lieve berichtjes; ook namens Ro.
Zelf heb ik dus ook niet veel geslapen, hoewel ik halverwege de nacht beneden ben gaan liggen want ik ben zo moe.
Ik heb zometeen de vervelende hormoonspuiten, dat gaat natuurlijk ook allemaal gewoon door.
En daarna moet ik toch echt een beetje aan de slag, omdat morgen dus Marc hier komt, de neef van Romain.
Kortom, het is allemaal wel heel veel de laatste tijd en ik begin een beetje moedeloos te worden.
Dank jullie voor alle lieve berichtjes; ook namens Ro.
dinsdag 18 januari 2011 om 10:43
Ja dat kan ik me wel indenken Bo, dat het soms allemaal teveel wordt. Het is me ook nogal wat, wat je de laatste tijd op je bordje krijgt. Je krijgt niet eens de kans om het één te verwerken of er komt alweer het volgende. Het is niet gek dat je er moedeloos van bent. En dan dit zware er ook nog eens bij.
Lieverd denk aan jezelf, maar dat is natuurlijk gemakkelijk gezegd. Weet dat wij heel veel aan je denken.
Is Joe een beetje bijgedraaid? Saar kruipt af en toe bovenop me om maar te laten blijken dat ze er nog is. Die hond is levensgevaarlijk soms. Ze springt met vier poten tegelijk naast me en dat is zo raar om te zien en je schrikt je soms te pletter.
Lieverd denk aan jezelf, maar dat is natuurlijk gemakkelijk gezegd. Weet dat wij heel veel aan je denken.
Is Joe een beetje bijgedraaid? Saar kruipt af en toe bovenop me om maar te laten blijken dat ze er nog is. Die hond is levensgevaarlijk soms. Ze springt met vier poten tegelijk naast me en dat is zo raar om te zien en je schrikt je soms te pletter.
dinsdag 18 januari 2011 om 10:55
Goedemorgen, wat een zorgen er weer bij voor jou, bovenop de zorgen die je al had, nu ook nog deze tragedie erbij. Je ziet hoe verdrietig Ro is om zijn vader, dat zal jou wel extra raken, in deze omstandigheden.
Om iets positiefs te zeggen, want dat willen we nu eenmaal altijd graag, tenminste ik wel. Het is ontzettend fijn dat jij er bent en naast hem staat nu dit gebeurt, ook al kun je hem niet wezenlijk helpen het is zo goed dat je er bent.
Probeer ook aan jezelf te denken en je rust te nemen nu het kan, dan maar geen schoon huis, die mannen zien dat toch niet Bo, vandaag ben je alleen dus probeer wat te rusten.
Om iets positiefs te zeggen, want dat willen we nu eenmaal altijd graag, tenminste ik wel. Het is ontzettend fijn dat jij er bent en naast hem staat nu dit gebeurt, ook al kun je hem niet wezenlijk helpen het is zo goed dat je er bent.
Probeer ook aan jezelf te denken en je rust te nemen nu het kan, dan maar geen schoon huis, die mannen zien dat toch niet Bo, vandaag ben je alleen dus probeer wat te rusten.
dinsdag 18 januari 2011 om 10:55
Gatver, vandaag ook nog de hormoonprik... Ik zou willen dat ik wat last van je schouders kon nemen. Dit is wel heel veel om te dragen. Is het voor jou ok dat ro is gaan werken? Oftewel, dat jij vandaag alleen thuis bent? Van mezelf weet ik dat ik in zulke heftige tijden het liefst samen ben met mensen die ik liefheb en vertrouw. Sjurman is wat dat betreft anders, die duikt het liefst in zichzelf weg en hij komt wel eens terug als hij het allemaal verwerkt of opgelost heeft.
Eigenlijk is het bizar, jij bent zo hard bezig om zo lang en zo fijn mogelijk te blijven leven, en nu in zo'n kort tijdsbestek krijg je twee overlijdens te verwerken... Wat ik al zei, kon ik maar wat van je overnemen, maar het enige dat ik kan doen ia aan je denken en af en toe een virtuele geven. Take care Bo!
Eigenlijk is het bizar, jij bent zo hard bezig om zo lang en zo fijn mogelijk te blijven leven, en nu in zo'n kort tijdsbestek krijg je twee overlijdens te verwerken... Wat ik al zei, kon ik maar wat van je overnemen, maar het enige dat ik kan doen ia aan je denken en af en toe een virtuele geven. Take care Bo!
dinsdag 18 januari 2011 om 17:32
Och arme twee zere billen brrrrrrrrr, kun je er wel lekker op liggen?
hopelijk trekt het snel weg. Natuurlijk heeft Ro het zwaar op zijn werk, het is ook schandalig dat je er niet meer vrij voor kan krijgen in Frankrijk. Ik hoop maar dat hij inmiddels thuis is.
Voor zijn vader is het wel een zachte dood, voor zover je dat mag zeggen. Hij heeft het misschien helemaal niet gemerkt, maar och och wat een treurnis voor jullie. Weer een dikke knuffel van mij. Ik denk de hele tijd aan jullie, het helpt je niks maar ik zeg het toch maar.
hopelijk trekt het snel weg. Natuurlijk heeft Ro het zwaar op zijn werk, het is ook schandalig dat je er niet meer vrij voor kan krijgen in Frankrijk. Ik hoop maar dat hij inmiddels thuis is.
Voor zijn vader is het wel een zachte dood, voor zover je dat mag zeggen. Hij heeft het misschien helemaal niet gemerkt, maar och och wat een treurnis voor jullie. Weer een dikke knuffel van mij. Ik denk de hele tijd aan jullie, het helpt je niks maar ik zeg het toch maar.
dinsdag 18 januari 2011 om 19:09
dinsdag 18 januari 2011 om 20:21
Ro is thuis en keimoe.
Ik eigenlijk ook, dus het wordt geen latertje. Morgen gaan we weer naar mijn schoonmoeder; verder laat ik het allemaal maar even gebeuren.
Ik heb gepoetst wat ik kon vandaag en daarmee uit.
Het gaat weer sneeuwen schijnt... ik hoop het niet, dat zou wel naar zijn donderdag, begrafenis in de sneeuw.
voor allemaal trouwens, jullie zijn lief.
Luonto, cool van je stageplek!
Phoehee, ze heeft goed geprikt, maar die bilspieren krijgen nogal wat te verwerken, met drie hormoonprikken in 7 dagen tijd
En dat voel ik!
Ik eigenlijk ook, dus het wordt geen latertje. Morgen gaan we weer naar mijn schoonmoeder; verder laat ik het allemaal maar even gebeuren.
Ik heb gepoetst wat ik kon vandaag en daarmee uit.
Het gaat weer sneeuwen schijnt... ik hoop het niet, dat zou wel naar zijn donderdag, begrafenis in de sneeuw.
voor allemaal trouwens, jullie zijn lief.
Luonto, cool van je stageplek!
Phoehee, ze heeft goed geprikt, maar die bilspieren krijgen nogal wat te verwerken, met drie hormoonprikken in 7 dagen tijd
dinsdag 18 januari 2011 om 21:13
woensdag 19 januari 2011 om 07:21