Psyche
alle pijlers
ik ga opgenomen worden
zaterdag 16 juli 2011 om 22:17
Hallo allemaal,
al een paar jaar, vanaf ongeveer 2005, heb ik last van depressie en stemmingswisselingen. Die werden tot nu eigenlijk steeds erger. Ik heb van 2005 tot nu eigenlijk totaal geen rust gehad. Eerst straatvrees/burn-out/paniek- en angstklachten, toen ernstige constitutioneel eczeem waar ik telkens voor naar het ziekenhuis moest en toen is het in 2010 uitgegaan met mijn maatje:( Dat was denk ik de druppel van alle stress en van het vechten/overleven. Dit jaar werden de depressieklachten veel erger dan dat ze waren. Ik heb altijd wel hulp gehad en ik slik ook medicatie (anti-depressiva), maar ik blijf me extreem ongelukkig voelen.
Dit jaar heb ik een paar keer het gevoel gehad dat ik gewoon weg wilde, dood eigenlijk. Ik kon het gewoon niet meer aan. Miste mijn ex heel erg en nog steeds heb ik het er vreselijk moeilijk mee en kan ik het slecht loslaten(zie loepje). Vandaar dat ik, uit mezelf, naar mijn ouders en de dokter ben gestapt, en heb gezegd dat ik eigenlijk niet meer wilde leven omdat ik me zoooo slecht voelde dat ik geen uitweg meer zag. Toen ben ik op internet gaan zoeken naar opname, ben naar de dokter geweest en hij heeft me doorverwezen naar een herstellingsoord. Ik ben erg trots op mezelf dat ik de stap ga nemen! Ook ga ik stoppen met mijn medicatie. Soms heb ik namelijk het idee dat de medicatie averechts werkt. Vorige week heb ik de intake gehad en ik mag binnenkort starten daar.
Maar natuurlijk ben ik ook heel bang om opgenomen te worden, maar ik moet nu even doorbijten en gewoon gaan. Ik zie dit als een kans, ook om van mijn medicatie af te komen onder begeleiding, maar natuurlijk op de eerste plaats voor de rust.
Iemand ervaring met opname?
al een paar jaar, vanaf ongeveer 2005, heb ik last van depressie en stemmingswisselingen. Die werden tot nu eigenlijk steeds erger. Ik heb van 2005 tot nu eigenlijk totaal geen rust gehad. Eerst straatvrees/burn-out/paniek- en angstklachten, toen ernstige constitutioneel eczeem waar ik telkens voor naar het ziekenhuis moest en toen is het in 2010 uitgegaan met mijn maatje:( Dat was denk ik de druppel van alle stress en van het vechten/overleven. Dit jaar werden de depressieklachten veel erger dan dat ze waren. Ik heb altijd wel hulp gehad en ik slik ook medicatie (anti-depressiva), maar ik blijf me extreem ongelukkig voelen.
Dit jaar heb ik een paar keer het gevoel gehad dat ik gewoon weg wilde, dood eigenlijk. Ik kon het gewoon niet meer aan. Miste mijn ex heel erg en nog steeds heb ik het er vreselijk moeilijk mee en kan ik het slecht loslaten(zie loepje). Vandaar dat ik, uit mezelf, naar mijn ouders en de dokter ben gestapt, en heb gezegd dat ik eigenlijk niet meer wilde leven omdat ik me zoooo slecht voelde dat ik geen uitweg meer zag. Toen ben ik op internet gaan zoeken naar opname, ben naar de dokter geweest en hij heeft me doorverwezen naar een herstellingsoord. Ik ben erg trots op mezelf dat ik de stap ga nemen! Ook ga ik stoppen met mijn medicatie. Soms heb ik namelijk het idee dat de medicatie averechts werkt. Vorige week heb ik de intake gehad en ik mag binnenkort starten daar.
Maar natuurlijk ben ik ook heel bang om opgenomen te worden, maar ik moet nu even doorbijten en gewoon gaan. Ik zie dit als een kans, ook om van mijn medicatie af te komen onder begeleiding, maar natuurlijk op de eerste plaats voor de rust.
Iemand ervaring met opname?
dinsdag 19 juli 2011 om 19:54
quote:Frankie33 schreef op 19 juli 2011 @ 19:47:
[...]
Doet niet terzake.Dat doet doet toevallig wel ter zake, want we zijn hier sámen in gesprek. Het is mijn beleving, en beredenatie, die ik je hier gewoon rustig en duidelijk uitleg. Veeg die niet zo van tafel, wil je.
[...]
Doet niet terzake.Dat doet doet toevallig wel ter zake, want we zijn hier sámen in gesprek. Het is mijn beleving, en beredenatie, die ik je hier gewoon rustig en duidelijk uitleg. Veeg die niet zo van tafel, wil je.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 19 juli 2011 om 20:01
TO, natuurlijk zijn er mensen die negatieve ervaringen hebben met opnames. Maar er zijn er ook met goede ervaringen. Met mijn moeder heb ik een slechte ervaring, met mijn zus een goede. Ik denk dat het ook veel uitmaakt wat je klachten zijn en hoe je er zelf in staat.
Het belangrijkste is natuurlijk sowieso dat jij beter wil worden en bereid bent daar je best voor te doen.
Probeer het te zien als een belofte die je jezelf doet. Niet als iets wat je moet doen (dat voelt misschien belastend), maar als iets goed wat je voor jezelf doet.
Je bent het dubbel en dwars waard om gelukkig te worden. Ook voor jou is er een mooi leven weggelegd en ook jij bent de moeite waard. Je moet nu alleen nog leren om dat te zien en er zijn zometeen mensen die je daarbij kunnen helpen.
Ik hoop dat het je lukt zonder medicatie, maar op eigen kracht.
Sta open voor een aantal confronterende momente. Geef jezelf de ruimte om te huilen en te schreeuwen. Het hoort erbij. Je moet dingen verwerken, je emoties moeten eruit. Neem jezelf dat niet kwalijk en voel je niet schuldig of naar als je een slecht moment hebt. De weg naar de top gaat met vallen en opstaan.
Veel kracht en sterkte meid!
Het belangrijkste is natuurlijk sowieso dat jij beter wil worden en bereid bent daar je best voor te doen.
Probeer het te zien als een belofte die je jezelf doet. Niet als iets wat je moet doen (dat voelt misschien belastend), maar als iets goed wat je voor jezelf doet.
Je bent het dubbel en dwars waard om gelukkig te worden. Ook voor jou is er een mooi leven weggelegd en ook jij bent de moeite waard. Je moet nu alleen nog leren om dat te zien en er zijn zometeen mensen die je daarbij kunnen helpen.
Ik hoop dat het je lukt zonder medicatie, maar op eigen kracht.
Sta open voor een aantal confronterende momente. Geef jezelf de ruimte om te huilen en te schreeuwen. Het hoort erbij. Je moet dingen verwerken, je emoties moeten eruit. Neem jezelf dat niet kwalijk en voel je niet schuldig of naar als je een slecht moment hebt. De weg naar de top gaat met vallen en opstaan.
Veel kracht en sterkte meid!
dinsdag 19 juli 2011 om 20:02
dinsdag 19 juli 2011 om 20:03
dinsdag 19 juli 2011 om 20:10
dinsdag 19 juli 2011 om 20:13
quote:Janna_ schreef op 19 juli 2011 @ 20:10:
Beetje een ferme conclusie, of ken je haar?Het willen beschermen in een bepaalde kwestie, van iemand die zelf (nog) niet heeft aangegeven in die kwestie hulpeloos te zijn, getuigt in elk geval van dedain voor de zelfredzaamheid van de 'beschermde' en van zelfoverschatting van de 'beschermer(s)'.
Beetje een ferme conclusie, of ken je haar?Het willen beschermen in een bepaalde kwestie, van iemand die zelf (nog) niet heeft aangegeven in die kwestie hulpeloos te zijn, getuigt in elk geval van dedain voor de zelfredzaamheid van de 'beschermde' en van zelfoverschatting van de 'beschermer(s)'.
dinsdag 19 juli 2011 om 20:33
quote:Frankie33 schreef op 19 juli 2011 @ 20:31:
Met z'n allen tegen 1. Boehoe
(Gelukkig maar dat ik dat al 37 jaar gewend ben)
Zou het dan heel toevallig niet ook een klein beetje aan jezelf liggen, dat je dat gevoel elke keer hebt
Bovendien ben jij hier aardig aan het samenspannen met nog een aantal om Kers helemaal de grond in te boren.
Klaver, jammer dat je dit topic voor gezien houdt al begrijp ik het heel goed. Heel veel succes met je opname maandag! Vind je een enorm stoer wijf
Met z'n allen tegen 1. Boehoe
(Gelukkig maar dat ik dat al 37 jaar gewend ben)
Zou het dan heel toevallig niet ook een klein beetje aan jezelf liggen, dat je dat gevoel elke keer hebt
Bovendien ben jij hier aardig aan het samenspannen met nog een aantal om Kers helemaal de grond in te boren.
Klaver, jammer dat je dit topic voor gezien houdt al begrijp ik het heel goed. Heel veel succes met je opname maandag! Vind je een enorm stoer wijf
dinsdag 19 juli 2011 om 20:34