Psyche
alle pijlers
ik ga opgenomen worden
zaterdag 16 juli 2011 om 22:17
Hallo allemaal,
al een paar jaar, vanaf ongeveer 2005, heb ik last van depressie en stemmingswisselingen. Die werden tot nu eigenlijk steeds erger. Ik heb van 2005 tot nu eigenlijk totaal geen rust gehad. Eerst straatvrees/burn-out/paniek- en angstklachten, toen ernstige constitutioneel eczeem waar ik telkens voor naar het ziekenhuis moest en toen is het in 2010 uitgegaan met mijn maatje:( Dat was denk ik de druppel van alle stress en van het vechten/overleven. Dit jaar werden de depressieklachten veel erger dan dat ze waren. Ik heb altijd wel hulp gehad en ik slik ook medicatie (anti-depressiva), maar ik blijf me extreem ongelukkig voelen.
Dit jaar heb ik een paar keer het gevoel gehad dat ik gewoon weg wilde, dood eigenlijk. Ik kon het gewoon niet meer aan. Miste mijn ex heel erg en nog steeds heb ik het er vreselijk moeilijk mee en kan ik het slecht loslaten(zie loepje). Vandaar dat ik, uit mezelf, naar mijn ouders en de dokter ben gestapt, en heb gezegd dat ik eigenlijk niet meer wilde leven omdat ik me zoooo slecht voelde dat ik geen uitweg meer zag. Toen ben ik op internet gaan zoeken naar opname, ben naar de dokter geweest en hij heeft me doorverwezen naar een herstellingsoord. Ik ben erg trots op mezelf dat ik de stap ga nemen! Ook ga ik stoppen met mijn medicatie. Soms heb ik namelijk het idee dat de medicatie averechts werkt. Vorige week heb ik de intake gehad en ik mag binnenkort starten daar.
Maar natuurlijk ben ik ook heel bang om opgenomen te worden, maar ik moet nu even doorbijten en gewoon gaan. Ik zie dit als een kans, ook om van mijn medicatie af te komen onder begeleiding, maar natuurlijk op de eerste plaats voor de rust.
Iemand ervaring met opname?
al een paar jaar, vanaf ongeveer 2005, heb ik last van depressie en stemmingswisselingen. Die werden tot nu eigenlijk steeds erger. Ik heb van 2005 tot nu eigenlijk totaal geen rust gehad. Eerst straatvrees/burn-out/paniek- en angstklachten, toen ernstige constitutioneel eczeem waar ik telkens voor naar het ziekenhuis moest en toen is het in 2010 uitgegaan met mijn maatje:( Dat was denk ik de druppel van alle stress en van het vechten/overleven. Dit jaar werden de depressieklachten veel erger dan dat ze waren. Ik heb altijd wel hulp gehad en ik slik ook medicatie (anti-depressiva), maar ik blijf me extreem ongelukkig voelen.
Dit jaar heb ik een paar keer het gevoel gehad dat ik gewoon weg wilde, dood eigenlijk. Ik kon het gewoon niet meer aan. Miste mijn ex heel erg en nog steeds heb ik het er vreselijk moeilijk mee en kan ik het slecht loslaten(zie loepje). Vandaar dat ik, uit mezelf, naar mijn ouders en de dokter ben gestapt, en heb gezegd dat ik eigenlijk niet meer wilde leven omdat ik me zoooo slecht voelde dat ik geen uitweg meer zag. Toen ben ik op internet gaan zoeken naar opname, ben naar de dokter geweest en hij heeft me doorverwezen naar een herstellingsoord. Ik ben erg trots op mezelf dat ik de stap ga nemen! Ook ga ik stoppen met mijn medicatie. Soms heb ik namelijk het idee dat de medicatie averechts werkt. Vorige week heb ik de intake gehad en ik mag binnenkort starten daar.
Maar natuurlijk ben ik ook heel bang om opgenomen te worden, maar ik moet nu even doorbijten en gewoon gaan. Ik zie dit als een kans, ook om van mijn medicatie af te komen onder begeleiding, maar natuurlijk op de eerste plaats voor de rust.
Iemand ervaring met opname?
zondag 17 juli 2011 om 20:19
Klavertje, ik snap dat je graag ervaringen wil horen van anderen mbt opname, maar het vervelende is je schiet er helemaal niets mee op....elke ervaring staat op zichzelf en is zo persoonlijk dat je er helemaal niks mee kan, jouw ervaring kan totaal anders zijn.
Probeer (hoe moeilijk dat ook is) er open in te gaan en elke dag te nemen zoals die is, pas later kan je zien of het een goede stap is geweest of niet. En daar leer je ook weer heel veel van.
Ik heb zelf ook gewikt en gewogen en toch voor een opname gekozen, terwijl dat achteraf een heel slechte ervaring is geweest. In veel opzichten deel ik de mening van Frankie, al kan ik het iets meer nuanceren.
Het belangrijkste is dat je nu een stap hebt gezet en dat je wil vechten voor je leven en je geluk.En daar wens ik je heel veel sterkte mee!
Probeer (hoe moeilijk dat ook is) er open in te gaan en elke dag te nemen zoals die is, pas later kan je zien of het een goede stap is geweest of niet. En daar leer je ook weer heel veel van.
Ik heb zelf ook gewikt en gewogen en toch voor een opname gekozen, terwijl dat achteraf een heel slechte ervaring is geweest. In veel opzichten deel ik de mening van Frankie, al kan ik het iets meer nuanceren.
Het belangrijkste is dat je nu een stap hebt gezet en dat je wil vechten voor je leven en je geluk.En daar wens ik je heel veel sterkte mee!
maandag 18 juli 2011 om 09:56
Allereerst: dapper dat je deze stap zet!!!
Ik heb zelf niet heel veel ervaring met opnames, 2 .
Eentje van anderhalf jaar in de jeugdpsychiatrie en eentje van een dag, crisis.
Ik doe nu een dagbehandeling van 3 dagen in de week.
Ik kan niet anders zeggen dan dat het mij erg helpt.
Ik moet het voornamelijk zelf doen natuurlijk maar wel onder begeleiding van een team therapeuten die het beste met mij voor hebben. En natuurlijk de groep die mij steunt, helpt en feedback geeft. (dieoverigens best wel eens hard is maar wel helpend)
Ik hoop dat je na de rustperiode de hulp en behandeling krijgt die bij jou past en waar jij mee aan de slag kunt!
Ik denk wel dat alleen naar een herstellings oord niet voldoende zal zijjn op de lange duur. Is mijn mening met de kennis die ik heb en de info uit je openinbgspost.
maar je hebt een stap gezet!!!
Je kiest voor jezelf!!
Ik wil je dan ook erg veel sterkte wensen want ja het is ook doodeng!
Maar het kan je ook veel rust geven!
een dikke knuffel!!!
Ik heb zelf niet heel veel ervaring met opnames, 2 .
Eentje van anderhalf jaar in de jeugdpsychiatrie en eentje van een dag, crisis.
Ik doe nu een dagbehandeling van 3 dagen in de week.
Ik kan niet anders zeggen dan dat het mij erg helpt.
Ik moet het voornamelijk zelf doen natuurlijk maar wel onder begeleiding van een team therapeuten die het beste met mij voor hebben. En natuurlijk de groep die mij steunt, helpt en feedback geeft. (dieoverigens best wel eens hard is maar wel helpend)
Ik hoop dat je na de rustperiode de hulp en behandeling krijgt die bij jou past en waar jij mee aan de slag kunt!
Ik denk wel dat alleen naar een herstellings oord niet voldoende zal zijjn op de lange duur. Is mijn mening met de kennis die ik heb en de info uit je openinbgspost.
maar je hebt een stap gezet!!!
Je kiest voor jezelf!!
Ik wil je dan ook erg veel sterkte wensen want ja het is ook doodeng!
Maar het kan je ook veel rust geven!
een dikke knuffel!!!
maandag 18 juli 2011 om 16:05
Och klavertje, en je schreef zo dapper in je andere topic...
herken het wel hoor.. ook vele jaren opgenomen geweest ivm eetproblemen. de juiste psycholoog treffen valt niet altijd mee. ik zelf heb ook weer betere hulp ingeschakeld nadat 2 psychologen al in hun handen klapten als ik dag/weekendinvulling had bedacht...
gespiegeld moet je worden, handvaten krijgen, icm de juiste medicatie. en dat is ook lastig te bepalen. toen kreeg ik efexor, werkte super. was er al jaren weer vanaf en nu al 3 andere soorten geprobeerd. pff..maar super dat je aangegeven hebt dat je hulp nodig hebt. voor het te laat is...TOP! je wordt er mijns inziens nooit slechter van!
herken het wel hoor.. ook vele jaren opgenomen geweest ivm eetproblemen. de juiste psycholoog treffen valt niet altijd mee. ik zelf heb ook weer betere hulp ingeschakeld nadat 2 psychologen al in hun handen klapten als ik dag/weekendinvulling had bedacht...
gespiegeld moet je worden, handvaten krijgen, icm de juiste medicatie. en dat is ook lastig te bepalen. toen kreeg ik efexor, werkte super. was er al jaren weer vanaf en nu al 3 andere soorten geprobeerd. pff..maar super dat je aangegeven hebt dat je hulp nodig hebt. voor het te laat is...TOP! je wordt er mijns inziens nooit slechter van!
maandag 18 juli 2011 om 23:54
Een advies, Klavertje: vraag je bij alles af waarom het zo gebeurt als het gebeurt. Vraag alles wat je niet snapt, tot aan het lulligste dingetje toe. Zorg dat er zo min mogelijk vaag of anderszins onduidelijk voor je blijft tijdens je opname. Laat merken dat je kritisch bent en zelf de touwtjes in handen zult houden, maar wel op zo'n manier dat je niet per ongeluk op het ego van de verpleegkundige, therapeut of (vooral!) behandelaar gaat staan, want dan gaan de hekken subiet voor je neer.
@ allen
Ben vandaag op stap geweest met een vriendin. Nijmegen, vierdaagsesfeer, heel gezellig. Een onvoorstelbaar lieve meid met een helder verstand, die helaas al jaren schizofrenie heeft. Ze kreeg het vandaag over haar ervaringen bij de Gelderse Roos (dus niet dat ik daarover begon of zo). Nou, de stoom kwam zowat uit haar oren. Ze sprong haast uit haar vel en bedaarde maar langzaam. En dat is he-le-maal niets voor haar! Het mag duidelijk zijn, dat ook zij zich al een tijd bij een andere instelling laat behandelen, 100 km verderop.
@ allen
Ben vandaag op stap geweest met een vriendin. Nijmegen, vierdaagsesfeer, heel gezellig. Een onvoorstelbaar lieve meid met een helder verstand, die helaas al jaren schizofrenie heeft. Ze kreeg het vandaag over haar ervaringen bij de Gelderse Roos (dus niet dat ik daarover begon of zo). Nou, de stoom kwam zowat uit haar oren. Ze sprong haast uit haar vel en bedaarde maar langzaam. En dat is he-le-maal niets voor haar! Het mag duidelijk zijn, dat ook zij zich al een tijd bij een andere instelling laat behandelen, 100 km verderop.
dinsdag 19 juli 2011 om 00:39
quote:Frankie33 schreef op 17 juli 2011 @ 16:02:
Nuanceren is een luxe voor wie zich ofwel een behoorlijk risico kan veroorloven ofwel zelf uberhaupt geen risico loopt. Voor mij gaan beide omstandigheden helaas niet op.
Nog een laatste mierendrol: stel, mijn onvermogen tot behartigen van mijn belangen ging in die tijd inderdaad zo ver, dat ik zelfs niet meer kon zeggen hoe het met me ging of wat ik nodig had. Stel he. Dan zou jij als mijn hulpverlener dus hebben gezegd of gedacht: 'tja Frankie, als je zelf niet meewerkt en niets zegt kunnen wij ook niets voor je doen natuurlijk' en vervolgens een '9' in je rapportje geschreven, in plaats van me met grote spoed door te verwijzen naar een collega of instelling met meer of een andere expertise. Begrijp ik.
Wat ik telkens proef (en niet alleen bij jou) is een hulpverlener-centrale benadering (wat bieden wij?), terwijl een patient-centrale benadering uiteraard de grote voorkeur verdient (wat heeft deze persoon nodig?). Er lijkt door de hulpverlening van uit te worden gegaan dat een client het 'vak apart' dat client zijn is, reeds beheerst bij binnenkomst. Men heeft totaal niet in de gaten dat men zelf eerder een obstakel op de weg naar herstel vormt dan een baken.En als je eenmaal zover bent dat je weet wat je mankeert en dat je weet hoe je hulpvraag naar de GGZ luidt, kom je erachter dat de GGZ niet de juiste plek voor hulp is.
Nuanceren is een luxe voor wie zich ofwel een behoorlijk risico kan veroorloven ofwel zelf uberhaupt geen risico loopt. Voor mij gaan beide omstandigheden helaas niet op.
Nog een laatste mierendrol: stel, mijn onvermogen tot behartigen van mijn belangen ging in die tijd inderdaad zo ver, dat ik zelfs niet meer kon zeggen hoe het met me ging of wat ik nodig had. Stel he. Dan zou jij als mijn hulpverlener dus hebben gezegd of gedacht: 'tja Frankie, als je zelf niet meewerkt en niets zegt kunnen wij ook niets voor je doen natuurlijk' en vervolgens een '9' in je rapportje geschreven, in plaats van me met grote spoed door te verwijzen naar een collega of instelling met meer of een andere expertise. Begrijp ik.
Wat ik telkens proef (en niet alleen bij jou) is een hulpverlener-centrale benadering (wat bieden wij?), terwijl een patient-centrale benadering uiteraard de grote voorkeur verdient (wat heeft deze persoon nodig?). Er lijkt door de hulpverlening van uit te worden gegaan dat een client het 'vak apart' dat client zijn is, reeds beheerst bij binnenkomst. Men heeft totaal niet in de gaten dat men zelf eerder een obstakel op de weg naar herstel vormt dan een baken.En als je eenmaal zover bent dat je weet wat je mankeert en dat je weet hoe je hulpvraag naar de GGZ luidt, kom je erachter dat de GGZ niet de juiste plek voor hulp is.
dinsdag 19 juli 2011 om 00:47
Nou Frank, sorry, maar ik vind het wel ietwat hysterisch klinken, dat iemand tijdens een gezellige festiviteit, in een vrolijke ongedwongen sfeer, geheel zonder aanleiding, begint over haar opnameverleden, waarbij ze bijna uit haar vel springt en de stoom uit haar oren komt....?? Sorry maar eh, die is zeker nog niet uitbehandeld?
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 19 juli 2011 om 00:50
quote:africastle schreef op 19 juli 2011 @ 00:39:
[...]
En als je eenmaal zover bent dat je weet wat je mankeert en dat je weet hoe je hulpvraag naar de GGZ luidt, kom je erachter dat de GGZ niet de juiste plek voor hulp is.Je? Jij, bedoel je?
[...]
En als je eenmaal zover bent dat je weet wat je mankeert en dat je weet hoe je hulpvraag naar de GGZ luidt, kom je erachter dat de GGZ niet de juiste plek voor hulp is.Je? Jij, bedoel je?
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 19 juli 2011 om 00:57
dinsdag 19 juli 2011 om 01:09
Het woordje "Je" suggereert een veralgemenisering, waar ik gewoon niet zo van gediend ben. Voor mij geldt het, bijvoorbeeld, al niet. Spreek voor jezelf, denk ik dan.
Snel roepen dat je je stelling "uit diverse bronnen" haalt, is je verschuilen, achter anderen. En wijzen naar anderen. "Eh, IK zei het niet hoor, HUN zeiden het!".
Vind je het nou, of vind je het niet? Houd het simpel, svp.
Snel roepen dat je je stelling "uit diverse bronnen" haalt, is je verschuilen, achter anderen. En wijzen naar anderen. "Eh, IK zei het niet hoor, HUN zeiden het!".
Vind je het nou, of vind je het niet? Houd het simpel, svp.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 19 juli 2011 om 01:10
Allereerst voor TO: Ik hoop, Klavertje, dat je maandag alsnog met een gerust hart erheen gaat, en dat men je daar kan helpen
* *
Verder denk ik trouwens dat de GGZ genoeg te bieden heeft aan mensen met problematiek, maar dat de wachtlijsten vooral een probleem zijn. Daardoor raakte ik zelf bv in crisis, terwijl ik zelf het idee heb dat het niet zo uit de hand had hoeven lopen.
Ook heb ik het idee dat er heel veel mensen werken die ontzettend begaan zijn met de patienten, maar ook door bezuinigingen overwerkt zijn en niet aan iedereen toe kunnen komen. Maar ik had wel het idee dat men wel graag wilde helpen, en dat probeerde voor zover dat ging. Om heel eerlijk te zijn vond ik de opperpsychiaters meestal wat , ehm, frappant, en de begeleiding overdag (dat waren vooral psychatrisch verpleegkundigen) heel aardig en belangstellend.
* *
Verder denk ik trouwens dat de GGZ genoeg te bieden heeft aan mensen met problematiek, maar dat de wachtlijsten vooral een probleem zijn. Daardoor raakte ik zelf bv in crisis, terwijl ik zelf het idee heb dat het niet zo uit de hand had hoeven lopen.
Ook heb ik het idee dat er heel veel mensen werken die ontzettend begaan zijn met de patienten, maar ook door bezuinigingen overwerkt zijn en niet aan iedereen toe kunnen komen. Maar ik had wel het idee dat men wel graag wilde helpen, en dat probeerde voor zover dat ging. Om heel eerlijk te zijn vond ik de opperpsychiaters meestal wat , ehm, frappant, en de begeleiding overdag (dat waren vooral psychatrisch verpleegkundigen) heel aardig en belangstellend.
anoniem_123655 wijzigde dit bericht op 19-07-2011 01:26
Reden: Stukje weggehaald
Reden: Stukje weggehaald
% gewijzigd
dinsdag 19 juli 2011 om 01:12
quote:Very.Cherry schreef op 19 juli 2011 @ 01:09:
Het woordje "Je" suggereert een veralgemenisering, waar ik gewoon niet zo van gediend ben. Voor mij geldt het, bijvoorbeeld, al niet. Spreek voor jezelf, denk ik dan.
Snel roepen dat je je stelling "uit diverse bronnen" haalt, is je verschuilen, achter anderen. En wijzen naar anderen. "Eh, IK zei het niet hoor, HUN zeiden het!".
Vind je het nou, of vind je het niet? Houd het simpel, svp.Als ik er niet achter zou staan, zou ik het niet posten.
Het woordje "Je" suggereert een veralgemenisering, waar ik gewoon niet zo van gediend ben. Voor mij geldt het, bijvoorbeeld, al niet. Spreek voor jezelf, denk ik dan.
Snel roepen dat je je stelling "uit diverse bronnen" haalt, is je verschuilen, achter anderen. En wijzen naar anderen. "Eh, IK zei het niet hoor, HUN zeiden het!".
Vind je het nou, of vind je het niet? Houd het simpel, svp.Als ik er niet achter zou staan, zou ik het niet posten.
dinsdag 19 juli 2011 om 01:17
quote:africastle schreef op 19 juli 2011 @ 01:12:
[...]
Als ik er niet achter zou staan, zou ik het niet posten.Dan kun je beter "ik" gebruiken dan "je". Ik heb namelijk nooit zo graag dat anderen namens mij praten, en dat wordt wel geprobeerd, middels "je".
[...]
Als ik er niet achter zou staan, zou ik het niet posten.Dan kun je beter "ik" gebruiken dan "je". Ik heb namelijk nooit zo graag dat anderen namens mij praten, en dat wordt wel geprobeerd, middels "je".
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 19 juli 2011 om 01:19
dinsdag 19 juli 2011 om 01:26
quote:_yellowlove_ schreef op 19 juli 2011 @ 01:10:
[...] Quote weggehaald op verzoek van Yellow, ooo wat zijn we toch weer meegaand VC
Ik lees je verhaal met afgrijzen. Was dat dan ook bij de Gelderse Roos?
Je schrijft, "als iemand erover begint", logisch dat jij dan zo reageert. Frank zei echter dat het bij die vrouw uit het niets ontstond tijdens een vrolijke festiviteit, dat vind ik nogal weird.
[...] Quote weggehaald op verzoek van Yellow, ooo wat zijn we toch weer meegaand VC
Ik lees je verhaal met afgrijzen. Was dat dan ook bij de Gelderse Roos?
Je schrijft, "als iemand erover begint", logisch dat jij dan zo reageert. Frank zei echter dat het bij die vrouw uit het niets ontstond tijdens een vrolijke festiviteit, dat vind ik nogal weird.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 19 juli 2011 om 01:43
quote:Very.Cherry schreef op 19 juli 2011 @ 01:37:
Ja daaag. Ik ben die miep van Astro TV niet.Toch wel jammer dat je je zo denigrerend in dit topic uitlaat. Ik hoop dat je niet zo bent tegenover je patiënten. Als dat wel zo is moet je snel een andere baan zoeken. Met deze uitspraken diskwalificeer je je als discussiepartner en als hulpverlener (de rol die jij nu voornamelijk in dit topic representeert). Maar goed, ex-patienten bellen je voor hulp, dat zal je ego vast strelen. Daar heb je mij dus niet voor nodig.
Ja daaag. Ik ben die miep van Astro TV niet.Toch wel jammer dat je je zo denigrerend in dit topic uitlaat. Ik hoop dat je niet zo bent tegenover je patiënten. Als dat wel zo is moet je snel een andere baan zoeken. Met deze uitspraken diskwalificeer je je als discussiepartner en als hulpverlener (de rol die jij nu voornamelijk in dit topic representeert). Maar goed, ex-patienten bellen je voor hulp, dat zal je ego vast strelen. Daar heb je mij dus niet voor nodig.
dinsdag 19 juli 2011 om 01:44
quote:Frankie33 schreef op 16 juli 2011 @ 23:28:
[...]
Maar, afgezien daarvan, dat is precies wat ik beoog over te brengen: verwacht vooral geen hulp van de hulpverlening want dan kom je bedrogen uit, maar maak zelf zo goed mogelijk gebruik van de faciliteiten.Mijn ervaringen zijn totaal anders. Ik krijg uitstekende hulp van mijn hulpverlener vanuit de GGZ.
[...]
Maar, afgezien daarvan, dat is precies wat ik beoog over te brengen: verwacht vooral geen hulp van de hulpverlening want dan kom je bedrogen uit, maar maak zelf zo goed mogelijk gebruik van de faciliteiten.Mijn ervaringen zijn totaal anders. Ik krijg uitstekende hulp van mijn hulpverlener vanuit de GGZ.
dinsdag 19 juli 2011 om 01:46
quote:africastle schreef op 19 juli 2011 @ 01:43:
[...]
Toch wel jammer dat je je zo denigrerend in dit topic uitlaat. Ik hoop dat je niet zo bent tegenover je patiënten. Als dat wel zo is moet je snel een andere baan zoeken. Met deze uitspraken diskwalificeer je je als discussiepartner en als hulpverlener (de rol die jij nu voornamelijk in dit topic representeert). Maar goed, ex-patienten bellen je voor hulp, dat zal je ego vast strelen. Daar heb je mij dus niet voor nodig. Wat is jouw probleem? Wil je erover praten?
[...]
Toch wel jammer dat je je zo denigrerend in dit topic uitlaat. Ik hoop dat je niet zo bent tegenover je patiënten. Als dat wel zo is moet je snel een andere baan zoeken. Met deze uitspraken diskwalificeer je je als discussiepartner en als hulpverlener (de rol die jij nu voornamelijk in dit topic representeert). Maar goed, ex-patienten bellen je voor hulp, dat zal je ego vast strelen. Daar heb je mij dus niet voor nodig. Wat is jouw probleem? Wil je erover praten?
dinsdag 19 juli 2011 om 01:46
quote:africastle schreef op 19 juli 2011 @ 01:43:
[...]
Toch wel jammer dat je je zo denigrerend in dit topic uitlaat. Ik hoop dat je niet zo bent tegenover je patiënten. Als dat wel zo is moet je snel een andere baan zoeken. Met deze uitspraken diskwalificeer je je als discussiepartner en als hulpverlener (de rol die jij nu voornamelijk in dit topic representeert). Maar goed, ex-patienten bellen je voor hulp, dat zal je ego vast strelen. Daar heb je mij dus niet voor nodig. Wat onaardig zeg. VC loopt in haar eentje de hele tijd de kant van de GGZ te belichten , en doet haar best om te laten zien dat er ook gewoon mensen werken in de GGZ. Mensen die hopen dat ze iemand kunnen helpen. Niet kumbaya dit.
[...]
Toch wel jammer dat je je zo denigrerend in dit topic uitlaat. Ik hoop dat je niet zo bent tegenover je patiënten. Als dat wel zo is moet je snel een andere baan zoeken. Met deze uitspraken diskwalificeer je je als discussiepartner en als hulpverlener (de rol die jij nu voornamelijk in dit topic representeert). Maar goed, ex-patienten bellen je voor hulp, dat zal je ego vast strelen. Daar heb je mij dus niet voor nodig. Wat onaardig zeg. VC loopt in haar eentje de hele tijd de kant van de GGZ te belichten , en doet haar best om te laten zien dat er ook gewoon mensen werken in de GGZ. Mensen die hopen dat ze iemand kunnen helpen. Niet kumbaya dit.
