Psyche
alle pijlers
ik ga opgenomen worden
zaterdag 16 juli 2011 om 22:17
Hallo allemaal,
al een paar jaar, vanaf ongeveer 2005, heb ik last van depressie en stemmingswisselingen. Die werden tot nu eigenlijk steeds erger. Ik heb van 2005 tot nu eigenlijk totaal geen rust gehad. Eerst straatvrees/burn-out/paniek- en angstklachten, toen ernstige constitutioneel eczeem waar ik telkens voor naar het ziekenhuis moest en toen is het in 2010 uitgegaan met mijn maatje:( Dat was denk ik de druppel van alle stress en van het vechten/overleven. Dit jaar werden de depressieklachten veel erger dan dat ze waren. Ik heb altijd wel hulp gehad en ik slik ook medicatie (anti-depressiva), maar ik blijf me extreem ongelukkig voelen.
Dit jaar heb ik een paar keer het gevoel gehad dat ik gewoon weg wilde, dood eigenlijk. Ik kon het gewoon niet meer aan. Miste mijn ex heel erg en nog steeds heb ik het er vreselijk moeilijk mee en kan ik het slecht loslaten(zie loepje). Vandaar dat ik, uit mezelf, naar mijn ouders en de dokter ben gestapt, en heb gezegd dat ik eigenlijk niet meer wilde leven omdat ik me zoooo slecht voelde dat ik geen uitweg meer zag. Toen ben ik op internet gaan zoeken naar opname, ben naar de dokter geweest en hij heeft me doorverwezen naar een herstellingsoord. Ik ben erg trots op mezelf dat ik de stap ga nemen! Ook ga ik stoppen met mijn medicatie. Soms heb ik namelijk het idee dat de medicatie averechts werkt. Vorige week heb ik de intake gehad en ik mag binnenkort starten daar.
Maar natuurlijk ben ik ook heel bang om opgenomen te worden, maar ik moet nu even doorbijten en gewoon gaan. Ik zie dit als een kans, ook om van mijn medicatie af te komen onder begeleiding, maar natuurlijk op de eerste plaats voor de rust.
Iemand ervaring met opname?
al een paar jaar, vanaf ongeveer 2005, heb ik last van depressie en stemmingswisselingen. Die werden tot nu eigenlijk steeds erger. Ik heb van 2005 tot nu eigenlijk totaal geen rust gehad. Eerst straatvrees/burn-out/paniek- en angstklachten, toen ernstige constitutioneel eczeem waar ik telkens voor naar het ziekenhuis moest en toen is het in 2010 uitgegaan met mijn maatje:( Dat was denk ik de druppel van alle stress en van het vechten/overleven. Dit jaar werden de depressieklachten veel erger dan dat ze waren. Ik heb altijd wel hulp gehad en ik slik ook medicatie (anti-depressiva), maar ik blijf me extreem ongelukkig voelen.
Dit jaar heb ik een paar keer het gevoel gehad dat ik gewoon weg wilde, dood eigenlijk. Ik kon het gewoon niet meer aan. Miste mijn ex heel erg en nog steeds heb ik het er vreselijk moeilijk mee en kan ik het slecht loslaten(zie loepje). Vandaar dat ik, uit mezelf, naar mijn ouders en de dokter ben gestapt, en heb gezegd dat ik eigenlijk niet meer wilde leven omdat ik me zoooo slecht voelde dat ik geen uitweg meer zag. Toen ben ik op internet gaan zoeken naar opname, ben naar de dokter geweest en hij heeft me doorverwezen naar een herstellingsoord. Ik ben erg trots op mezelf dat ik de stap ga nemen! Ook ga ik stoppen met mijn medicatie. Soms heb ik namelijk het idee dat de medicatie averechts werkt. Vorige week heb ik de intake gehad en ik mag binnenkort starten daar.
Maar natuurlijk ben ik ook heel bang om opgenomen te worden, maar ik moet nu even doorbijten en gewoon gaan. Ik zie dit als een kans, ook om van mijn medicatie af te komen onder begeleiding, maar natuurlijk op de eerste plaats voor de rust.
Iemand ervaring met opname?
zondag 17 juli 2011 om 14:34
quote:Frankie33 schreef op 17 juli 2011 @ 14:23:
Mooie post van je, Hanke321. Ik wou dat iemand mij dit geschreven had op mijn 23ste.
Maar dan nog. Je schrijft net dat je zover heen was, dat je zaken als je gehoord voelen, aangeven wat je nodig hebt etc etc al niet meer voor elkaar kreeg.
Een groot stuk zit bij jezelf Frank.
Mooie post van je, Hanke321. Ik wou dat iemand mij dit geschreven had op mijn 23ste.
Maar dan nog. Je schrijft net dat je zover heen was, dat je zaken als je gehoord voelen, aangeven wat je nodig hebt etc etc al niet meer voor elkaar kreeg.
Een groot stuk zit bij jezelf Frank.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 17 juli 2011 om 14:37
quote:Very.Cherry schreef op 17 juli 2011 @ 09:26:
[...]
Geloof het toch maar, ik zit hier niet te liegen.
Door namelijk als behandelaar gedurende de behandeling te luisteren en te kijken naar je patiënt, krijg je doorgaans een vrij kloppend beeld van iemand's welbevinden. Dat wordt verwerkt in meetinstrumenten als bijv de HONOS (een vragenlijst met scores op div leefgebieden), maar ook als GAF score (algemeen functioneren), die als het goed is stijgt gedurende de behandeling. Van mensen die zich niet wensen open te stellen, hun masker ophouden, of er belang bij hebben rookgordijnen op te trekken, is zo'n inschatting moeilijk te maken en beperken we ons tot een "9", namelijk niet vast te stellen of onbekend.
In aanvulling hierop.
Veel psychiatrische instellingen doen aan Routine Outcome Measurement (ROM), op termijn wordt dit een verplichting vanuit de zorgverzekeraar. Met als doel algeheel de effectiviteit van behandelingen te beoordelen (dus niet per individu).
ROM kan op meerdere manieren worden doorgevoerd, onder meer met behulp van de HONOS. Aan clienten wordt echter ook zelf gevraagd lijsten in te vullen. Enerzijds om te bepalen hoe het met hen gaat, anderzijds om vast te stellen hoe ze denken over de behandeling (dit laatste kan bijvoorbeeld met behulp van de SRS gemeten worden).
[...]
Geloof het toch maar, ik zit hier niet te liegen.
Door namelijk als behandelaar gedurende de behandeling te luisteren en te kijken naar je patiënt, krijg je doorgaans een vrij kloppend beeld van iemand's welbevinden. Dat wordt verwerkt in meetinstrumenten als bijv de HONOS (een vragenlijst met scores op div leefgebieden), maar ook als GAF score (algemeen functioneren), die als het goed is stijgt gedurende de behandeling. Van mensen die zich niet wensen open te stellen, hun masker ophouden, of er belang bij hebben rookgordijnen op te trekken, is zo'n inschatting moeilijk te maken en beperken we ons tot een "9", namelijk niet vast te stellen of onbekend.
In aanvulling hierop.
Veel psychiatrische instellingen doen aan Routine Outcome Measurement (ROM), op termijn wordt dit een verplichting vanuit de zorgverzekeraar. Met als doel algeheel de effectiviteit van behandelingen te beoordelen (dus niet per individu).
ROM kan op meerdere manieren worden doorgevoerd, onder meer met behulp van de HONOS. Aan clienten wordt echter ook zelf gevraagd lijsten in te vullen. Enerzijds om te bepalen hoe het met hen gaat, anderzijds om vast te stellen hoe ze denken over de behandeling (dit laatste kan bijvoorbeeld met behulp van de SRS gemeten worden).
zondag 17 juli 2011 om 15:17
quote:Very.Cherry schreef op 17 juli 2011 @ 14:34:
Maar dan nog. Je schrijft net dat je zover heen was, dat je zaken als je gehoord voelen, aangeven wat je nodig hebt etc etc al niet meer voor elkaar kreeg.
Een groot stuk zit bij jezelf Frank.
Dat schreef ik niet. Ik schreef dat ik zo ver heen was dat ik niet meer in staat was mijn belangen te behartigen zoals zelf mijn licht opsteken over de verdere hulpmogelijkheden (of daar zelfs maar bij stilstaan). Aangeven wat ik nodig had kon ik zeer goed, me gehoord voelen ook, maar dat laatste kan natuurlijk alleen als er ook wordt geluisterd.
Ik had graag gewild dat iemand met ervaring als client van de ggz mij van tevoren had gewaarschuwd en getipt hoe je bij de ggz kunt halen wat je nodig hebt, want echt, client zijn bij de ggz is een vak apart.
Maar dan nog. Je schrijft net dat je zover heen was, dat je zaken als je gehoord voelen, aangeven wat je nodig hebt etc etc al niet meer voor elkaar kreeg.
Een groot stuk zit bij jezelf Frank.
Dat schreef ik niet. Ik schreef dat ik zo ver heen was dat ik niet meer in staat was mijn belangen te behartigen zoals zelf mijn licht opsteken over de verdere hulpmogelijkheden (of daar zelfs maar bij stilstaan). Aangeven wat ik nodig had kon ik zeer goed, me gehoord voelen ook, maar dat laatste kan natuurlijk alleen als er ook wordt geluisterd.
Ik had graag gewild dat iemand met ervaring als client van de ggz mij van tevoren had gewaarschuwd en getipt hoe je bij de ggz kunt halen wat je nodig hebt, want echt, client zijn bij de ggz is een vak apart.
zondag 17 juli 2011 om 15:29
quote:Frankie33 schreef op 17 juli 2011 @ 15:17:
[...]
Dat schreef ik niet. Ik schreef dat ik zo ver heen was dat ik niet meer in staat was mijn belangen te behartigen zoals zelf mijn licht opsteken over de verdere hulpmogelijkheden (of daar zelfs maar bij stilstaan). Aangeven wat ik nodig had kon ik zeer goed, me gehoord voelen ook, maar dat laatste kan natuurlijk alleen als er ook wordt geluisterd.
Aangeven wat je nodig hebt IS je belangen behartigen in mijn ogen Frank.
Maar goed, we neuzelen op de vierkante millimeter (lees; op woorden) en daar heb ik geen trek (meer) in. No offense We kijken door verschillende brillen, waarin ik volgens mij wat genuanceerder ben dan jij, dus da's lastig discussieren. Jij hebt het gehad met de GGZ, da's duidelijk, en je goed recht. Ik zie het minder zwart wit, en da's eveneens een recht.
Zo ik ga nu de GGZ verlaten en naar huis. Fijne dag nog.
[...]
Dat schreef ik niet. Ik schreef dat ik zo ver heen was dat ik niet meer in staat was mijn belangen te behartigen zoals zelf mijn licht opsteken over de verdere hulpmogelijkheden (of daar zelfs maar bij stilstaan). Aangeven wat ik nodig had kon ik zeer goed, me gehoord voelen ook, maar dat laatste kan natuurlijk alleen als er ook wordt geluisterd.
Aangeven wat je nodig hebt IS je belangen behartigen in mijn ogen Frank.
Maar goed, we neuzelen op de vierkante millimeter (lees; op woorden) en daar heb ik geen trek (meer) in. No offense We kijken door verschillende brillen, waarin ik volgens mij wat genuanceerder ben dan jij, dus da's lastig discussieren. Jij hebt het gehad met de GGZ, da's duidelijk, en je goed recht. Ik zie het minder zwart wit, en da's eveneens een recht.
Zo ik ga nu de GGZ verlaten en naar huis. Fijne dag nog.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 17 juli 2011 om 16:02
Nuanceren is een luxe voor wie zich ofwel een behoorlijk risico kan veroorloven ofwel zelf uberhaupt geen risico loopt. Voor mij gaan beide omstandigheden helaas niet op.
Nog een laatste mierendrol: stel, mijn onvermogen tot behartigen van mijn belangen ging in die tijd inderdaad zo ver, dat ik zelfs niet meer kon zeggen hoe het met me ging of wat ik nodig had. Stel he. Dan zou jij als mijn hulpverlener dus hebben gezegd of gedacht: 'tja Frankie, als je zelf niet meewerkt en niets zegt kunnen wij ook niets voor je doen natuurlijk' en vervolgens een '9' in je rapportje geschreven, in plaats van me met grote spoed door te verwijzen naar een collega of instelling met meer of een andere expertise. Begrijp ik.
Wat ik telkens proef (en niet alleen bij jou) is een hulpverlener-centrale benadering (wat bieden wij?), terwijl een patient-centrale benadering uiteraard de grote voorkeur verdient (wat heeft deze persoon nodig?). Er lijkt door de hulpverlening van uit te worden gegaan dat een client het 'vak apart' dat client zijn is, reeds beheerst bij binnenkomst. Men heeft totaal niet in de gaten dat men zelf eerder een obstakel op de weg naar herstel vormt dan een baken.
Nog een laatste mierendrol: stel, mijn onvermogen tot behartigen van mijn belangen ging in die tijd inderdaad zo ver, dat ik zelfs niet meer kon zeggen hoe het met me ging of wat ik nodig had. Stel he. Dan zou jij als mijn hulpverlener dus hebben gezegd of gedacht: 'tja Frankie, als je zelf niet meewerkt en niets zegt kunnen wij ook niets voor je doen natuurlijk' en vervolgens een '9' in je rapportje geschreven, in plaats van me met grote spoed door te verwijzen naar een collega of instelling met meer of een andere expertise. Begrijp ik.
Wat ik telkens proef (en niet alleen bij jou) is een hulpverlener-centrale benadering (wat bieden wij?), terwijl een patient-centrale benadering uiteraard de grote voorkeur verdient (wat heeft deze persoon nodig?). Er lijkt door de hulpverlening van uit te worden gegaan dat een client het 'vak apart' dat client zijn is, reeds beheerst bij binnenkomst. Men heeft totaal niet in de gaten dat men zelf eerder een obstakel op de weg naar herstel vormt dan een baken.
zondag 17 juli 2011 om 16:53
De discussie tussen Frankie en VerryCherry vind ik wel heel boeiend. In mijn carriere als client in hulpverleningsland ben ik in een vrij vroeg stadium op de verkeerde plek beland, wat mij een hoop leed heeft berokkend. Hoe het precies fout heeft kunnen gaan, daar kan ik niet echt de vinger op leggen. Feit is wel dat ik door een mal van een protocol ben heengeduwd en er met een trauma extra uit ben gekomen. Het heeft jaren geduurd voor ik weer een behandelaar durfde te vertrouwen, en dat was op een gespecialiseerde plek. Waarschijnlijk had ik daar in eerste instantie al naar toe gemoeten, maar ik was zo iemand met een ziektebeeld met rookgordijnen. Daar ben ik door kortzichtige professionals hard op afgerekend en afgeserveerd.
Wat mijn grootste pijnpunt uit die tijd was, was dat hulpverleners hun tegenoverdracht niet konden hanteren en de irritatie die ik opriep keihard terugspeelden.
Het systeem van behandeling, de visie van de behandelaars stond centraal. Ik riep irritatie op, ik moest veranderen. Anders werd ik genegeerd. De onmacht waaruit mijn gedrag was ontstaan kwam totaal niet aan bod, en werd niet begrepen.
Bij onbegrepen gedrag wordt té vaak de schuld bij de client gelegd, ipv dat men zich gaat afvragen of men wel kan bieden wat client nodig heeft. En dan zorgvuldig doorverwijst....
Wat mijn grootste pijnpunt uit die tijd was, was dat hulpverleners hun tegenoverdracht niet konden hanteren en de irritatie die ik opriep keihard terugspeelden.
Het systeem van behandeling, de visie van de behandelaars stond centraal. Ik riep irritatie op, ik moest veranderen. Anders werd ik genegeerd. De onmacht waaruit mijn gedrag was ontstaan kwam totaal niet aan bod, en werd niet begrepen.
Bij onbegrepen gedrag wordt té vaak de schuld bij de client gelegd, ipv dat men zich gaat afvragen of men wel kan bieden wat client nodig heeft. En dan zorgvuldig doorverwijst....
zondag 17 juli 2011 om 16:59
quote:Frankie33 schreef op 17 juli 2011 @ 16:02:
Nog een laatste mierendrol: stel, mijn onvermogen tot behartigen van mijn belangen ging in die tijd inderdaad zo ver, dat ik zelfs niet meer kon zeggen hoe het met me ging of wat ik nodig had. Stel he. Dan zou jij als mijn hulpverlener dus hebben gezegd of gedacht: 'tja Frankie, als je zelf niet meewerkt en niets zegt kunnen wij ook niets voor je doen natuurlijk' en vervolgens een '9' in je rapportje geschreven, in plaats van me met grote spoed door te verwijzen naar een collega of instelling met meer of een andere expertise. Begrijp ik.
Echt Frank. Waar haal je het vandaan.
Ik ben juist het tegenovergestelde van dit wat je schetst. Ik geloof ook echt dat ik dat in mijn postings heb benadrukt. Maar weet je, als dit jouw conclusie is na mijn schrijfsels, dan gooi ik de handdoek in de ring, qua deze discussie. Ik betreur het heel erg dat ik deze indruk bij je heb achtergelaten, maar goed het is niet anders, schijnbaar. Ik kan me niet duidelijker uitdrukken dan ik al heb gedaan.
Nog een laatste mierendrol: stel, mijn onvermogen tot behartigen van mijn belangen ging in die tijd inderdaad zo ver, dat ik zelfs niet meer kon zeggen hoe het met me ging of wat ik nodig had. Stel he. Dan zou jij als mijn hulpverlener dus hebben gezegd of gedacht: 'tja Frankie, als je zelf niet meewerkt en niets zegt kunnen wij ook niets voor je doen natuurlijk' en vervolgens een '9' in je rapportje geschreven, in plaats van me met grote spoed door te verwijzen naar een collega of instelling met meer of een andere expertise. Begrijp ik.
Echt Frank. Waar haal je het vandaan.
Ik ben juist het tegenovergestelde van dit wat je schetst. Ik geloof ook echt dat ik dat in mijn postings heb benadrukt. Maar weet je, als dit jouw conclusie is na mijn schrijfsels, dan gooi ik de handdoek in de ring, qua deze discussie. Ik betreur het heel erg dat ik deze indruk bij je heb achtergelaten, maar goed het is niet anders, schijnbaar. Ik kan me niet duidelijker uitdrukken dan ik al heb gedaan.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 17 juli 2011 om 17:09
Die stomme meetinstrumentjes, ja, die zijn ervoor, om geld te krijgen van de zorgverzekeraars, omdat die ons/mij betalen. Wie betaalt ons anders? De cliënt zelf? Man, de helft van mijn klanten heeft niet eens geld om naar me toe te komen!
Een gerepareerde auto, daar kun je een checklist op loslaten; Remmen doen het? V-snaar intact? Olie op peil?
Bij een mens ligt dat anders; "Mevrouw Janssen is weer happy, VGZ, mogen we even vangen, da's dan 20.000 euries".
Zo werkt het natuurlijk niet. Ze willen weten hoe, en wat, en terecht, want we betalen er allemaal aan mee.
We moeten concretiseren, het werken met een HONOS (voor de insiders) is broodnodig, om geld te krijgen, voor ons bestaansrecht. Om dan wel niet de walvissen zoals Frank, maar dan i.i.g. wel de overige duizenden guppies en goudvissen te kunnen helpen, op weg naar een betere situatie.
Een gerepareerde auto, daar kun je een checklist op loslaten; Remmen doen het? V-snaar intact? Olie op peil?
Bij een mens ligt dat anders; "Mevrouw Janssen is weer happy, VGZ, mogen we even vangen, da's dan 20.000 euries".
Zo werkt het natuurlijk niet. Ze willen weten hoe, en wat, en terecht, want we betalen er allemaal aan mee.
We moeten concretiseren, het werken met een HONOS (voor de insiders) is broodnodig, om geld te krijgen, voor ons bestaansrecht. Om dan wel niet de walvissen zoals Frank, maar dan i.i.g. wel de overige duizenden guppies en goudvissen te kunnen helpen, op weg naar een betere situatie.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 17 juli 2011 om 17:23
Het is gewoon ironisch dat jij de hele verrotte shit qua dit over je heen krijgt VC, terwijl ik uit ervaring weet dat het inderdaad ook anders kan en soms ook gaat. Ik heb geen reden niet van je aan te nemen dat jij wel je nek durft uit te steken of een eventueel tekort aan bepaalde expertise durft te erkennen. Als ik niet wist dat het ook anders kan, zou ik me niet zo verontwaardigd maken over al die overigen die in de eerste, tweede en derde plaats zeer bekommerd zijn om hun positie.
Ik heb jou als praatpaal gebruikt omdat jij hier begon te schrijven in de hoedanigheid van ggz-representant. Ik wilde jou echter niet dissen, in 1 makkelijke beweging met de hele sector. Sorry als ik dat toch wel heb gedaan.
@ Hanke321
Je laatste post doet mij ontzettend goed om te lezen. Uiteraard niet omdat ik je dit ooit had toegewenst, maar nu het dan toch gebeurd is, zie ik er maar weer eens aan dat ik niet de enige ben die door de psychiatrie Gelderse Roos nog een heel stuk verder de vernieling in is geholpen.
Ik heb jou als praatpaal gebruikt omdat jij hier begon te schrijven in de hoedanigheid van ggz-representant. Ik wilde jou echter niet dissen, in 1 makkelijke beweging met de hele sector. Sorry als ik dat toch wel heb gedaan.
@ Hanke321
Je laatste post doet mij ontzettend goed om te lezen. Uiteraard niet omdat ik je dit ooit had toegewenst, maar nu het dan toch gebeurd is, zie ik er maar weer eens aan dat ik niet de enige ben die door de psychiatrie Gelderse Roos nog een heel stuk verder de vernieling in is geholpen.
zondag 17 juli 2011 om 17:39
Frank, gewoon even ter illustratie van hoe het gaat; ik krijg geregeld telefoontjes, van (famile van) oud-cliënten, die naar me vragen, soms zelfs jaren later, omdat ze in de knoei zitten en graag met me (MIJ! Dus niet de grote GGZ waarvoor ik werk), willen praten, even. Dan vragen ze concreet naar mij, en dat geeft een goed gevoel. En veel betekenis.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 17 juli 2011 om 17:40
Een extra akelige factor aan de hele toestand was, tenminste in mijn geval, dat ik geen beroep mocht doen op bijvoorbeeld mijn ouders. Die zeiden bij alles: ja daar kunnen wij ook niks aan doen, ga maar naar de hulpverlening. Mijn ouders (en velen met hen) zijn namelijk in de veronderstelling dat mensen met psychische klachten daar in veilige en competente handen zijn. Het is ze niet aan hun verstand te praten dat weinig minder waar is. Toch nog dat ouderwetse vertrouwen in en ontzag voor alles wat tot het medisch regime behoort.
zondag 17 juli 2011 om 17:40
quote:Very.Cherry schreef op 17 juli 2011 @ 17:39:
Frank, gewoon even ter illustratie van hoe het gaat; ik krijg geregeld telefoontjes, van (famile van) oud-cliënten, die naar me vragen, soms zelfs jaren later, omdat ze in de knoei zitten en graag met me (MIJ! Dus niet de grote GGZ waarvoor ik werk), willen praten, even. Dan vragen ze concreet naar mij, en dat geeft een goed gevoel. En veel betekenis.Dan weet ik wel ongeveer in welke categorie ik je moet plaatsen.
Frank, gewoon even ter illustratie van hoe het gaat; ik krijg geregeld telefoontjes, van (famile van) oud-cliënten, die naar me vragen, soms zelfs jaren later, omdat ze in de knoei zitten en graag met me (MIJ! Dus niet de grote GGZ waarvoor ik werk), willen praten, even. Dan vragen ze concreet naar mij, en dat geeft een goed gevoel. En veel betekenis.Dan weet ik wel ongeveer in welke categorie ik je moet plaatsen.
zondag 17 juli 2011 om 17:52
quote:Very.Cherry schreef op 17 juli 2011 @ 17:39:
Frank, gewoon even ter illustratie van hoe het gaat; ik krijg geregeld telefoontjes, van (famile van) oud-cliënten, die naar me vragen, soms zelfs jaren later, omdat ze in de knoei zitten en graag met me (MIJ! Dus niet de grote GGZ waarvoor ik werk), willen praten, even. Dan vragen ze concreet naar mij, en dat geeft een goed gevoel. En veel betekenis.Waarschijnlijk ben je een professional die menselijk is gebleven, zich niet achter een protocol verschuift. Dat siert je.
Frank, gewoon even ter illustratie van hoe het gaat; ik krijg geregeld telefoontjes, van (famile van) oud-cliënten, die naar me vragen, soms zelfs jaren later, omdat ze in de knoei zitten en graag met me (MIJ! Dus niet de grote GGZ waarvoor ik werk), willen praten, even. Dan vragen ze concreet naar mij, en dat geeft een goed gevoel. En veel betekenis.Waarschijnlijk ben je een professional die menselijk is gebleven, zich niet achter een protocol verschuift. Dat siert je.
zondag 17 juli 2011 om 17:55
quote:Frankie33 schreef op 17 juli 2011 @ 17:23:
@ Hanke321
Je laatste post doet mij ontzettend goed om te lezen. Uiteraard niet omdat ik je dit ooit had toegewenst, maar nu het dan toch gebeurd is, zie ik er maar weer eens aan dat ik niet de enige ben die door de psychiatrie Gelderse Roos nog een heel stuk verder de vernieling in is geholpen.Zeker ben je niet de enige. Ik vertel echter ook dat ik naderhand goede ervaringen hebt gehad met deze instelling. Er was, toen ik daar in het begin kwam, weinig kennis over mijn ziektebeeld en jaren later was men daarin veel professioneler en kundiger. Dat kwam mijn behandeling ten goede en die heb ik ook succesvol af kunnen ronden.
@ Hanke321
Je laatste post doet mij ontzettend goed om te lezen. Uiteraard niet omdat ik je dit ooit had toegewenst, maar nu het dan toch gebeurd is, zie ik er maar weer eens aan dat ik niet de enige ben die door de psychiatrie Gelderse Roos nog een heel stuk verder de vernieling in is geholpen.Zeker ben je niet de enige. Ik vertel echter ook dat ik naderhand goede ervaringen hebt gehad met deze instelling. Er was, toen ik daar in het begin kwam, weinig kennis over mijn ziektebeeld en jaren later was men daarin veel professioneler en kundiger. Dat kwam mijn behandeling ten goede en die heb ik ook succesvol af kunnen ronden.
zondag 17 juli 2011 om 18:08
quote:hanke321 schreef op 17 juli 2011 @ 17:55:
Zeker ben je niet de enige. Ik vertel echter ook dat ik naderhand goede ervaringen hebt gehad met deze instelling. Er was, toen ik daar in het begin kwam, weinig kennis over mijn ziektebeeld en jaren later was men daarin veel professioneler en kundiger. Dat kwam mijn behandeling ten goede en die heb ik ook succesvol af kunnen ronden.
Dat een instelling (nog) niet kundig is op een bepaald vlak, lijkt me helemaal geen schande. Alleen, laat die instellingen dat dan gewoon toegeven en niet mensen vele jaren laten watertrappen (onderwijl mompelend dat dit aan die mensen zelf ligt) omdat instellingen te trots zijn om de eigen onkunde te erkennen.
Met de Gelderse Roos heb ik het helemaal, maar dan ook echt finaal gehad. Wel hoor ik soms goeie verhalen over andere reguliere ggz-instellingen, zoals eentje in Tiel. Maar ik zal, mocht het ooit nog nodig zijn, nooit meer terugkeren naar de reguliere ggz. Echt, over mijn ontbonden lijk.
Zeker ben je niet de enige. Ik vertel echter ook dat ik naderhand goede ervaringen hebt gehad met deze instelling. Er was, toen ik daar in het begin kwam, weinig kennis over mijn ziektebeeld en jaren later was men daarin veel professioneler en kundiger. Dat kwam mijn behandeling ten goede en die heb ik ook succesvol af kunnen ronden.
Dat een instelling (nog) niet kundig is op een bepaald vlak, lijkt me helemaal geen schande. Alleen, laat die instellingen dat dan gewoon toegeven en niet mensen vele jaren laten watertrappen (onderwijl mompelend dat dit aan die mensen zelf ligt) omdat instellingen te trots zijn om de eigen onkunde te erkennen.
Met de Gelderse Roos heb ik het helemaal, maar dan ook echt finaal gehad. Wel hoor ik soms goeie verhalen over andere reguliere ggz-instellingen, zoals eentje in Tiel. Maar ik zal, mocht het ooit nog nodig zijn, nooit meer terugkeren naar de reguliere ggz. Echt, over mijn ontbonden lijk.
zondag 17 juli 2011 om 18:10
zondag 17 juli 2011 om 18:20
Kijk weet je wat het is F, een kok als Jamie O, met een pure en absolute liefde voor wat er uit zijn handen komt, moet ook wel eens met een fles Jif aan de gang, in zijn keuken. Bij elk vak komt een mindere kant kijken waar je niet omheen kan.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 17 juli 2011 om 18:42
quote:Very.Cherry schreef op 17 juli 2011 @ 18:20:
Kijk weet je wat het is F, een kok als Jamie O, met een pure en absolute liefde voor wat er uit zijn handen komt, moet ook wel eens met een fles Jif aan de gang, in zijn keuken. Bij elk vak komt een mindere kant kijken waar je niet omheen kan.Wat vertel je me nou! Daar heeft Jamie O. toch zeker wel een mannetje voor?!
Kijk weet je wat het is F, een kok als Jamie O, met een pure en absolute liefde voor wat er uit zijn handen komt, moet ook wel eens met een fles Jif aan de gang, in zijn keuken. Bij elk vak komt een mindere kant kijken waar je niet omheen kan.Wat vertel je me nou! Daar heeft Jamie O. toch zeker wel een mannetje voor?!
