Ik kan niet meer
vrijdag 10 augustus 2012 om 16:15
Hallo,
Op dit moment heb ik een punt in mijn leven bereikt dat ik niet meer verder wil. Ik kan niet meer. Ik ben op. Leeg.
Eerst dacht ik eenzaam ben maar het is meer dan dat. Ik weet niet wat het is.
Ik weet niet waarom ik 's ochtends op moet staan. Ik werk 4 dagen in de week. Dat zijn de enige dagen dat ik mezelf kan pushen om op te staan en naar buiten te gaan. Als in donderdag middag thuis kom van het werk, gaat de deur dicht tot maandag ochtend.
Er gaan dagen voorbij dat ik niemand spreek of zie.
Qua familie, heb ik 1 zus. Die zie ik 1 a 2 keer per jaar.
Op een of ander manier, kan ik geen vriendschappen onderhouden. Ik heb geen vrienden. Hooguit een handje vol kennissen.
Dit is een beetje onsamenhangend maar ik weet het niet meer.
Op dit moment heb ik een punt in mijn leven bereikt dat ik niet meer verder wil. Ik kan niet meer. Ik ben op. Leeg.
Eerst dacht ik eenzaam ben maar het is meer dan dat. Ik weet niet wat het is.
Ik weet niet waarom ik 's ochtends op moet staan. Ik werk 4 dagen in de week. Dat zijn de enige dagen dat ik mezelf kan pushen om op te staan en naar buiten te gaan. Als in donderdag middag thuis kom van het werk, gaat de deur dicht tot maandag ochtend.
Er gaan dagen voorbij dat ik niemand spreek of zie.
Qua familie, heb ik 1 zus. Die zie ik 1 a 2 keer per jaar.
Op een of ander manier, kan ik geen vriendschappen onderhouden. Ik heb geen vrienden. Hooguit een handje vol kennissen.
Dit is een beetje onsamenhangend maar ik weet het niet meer.
vrijdag 10 augustus 2012 om 16:30
Beste sixfeetunder,
Wat ontzettend rot voor je dat je er zo doorheen zit. Als ik je post lees komen er een paar dingen in me op. En ik weet het, het is altijd makkelijker gezegd dan gedaan maar, toch:
- dwing jezelf er toe om dingen te ondernemen op de vrijdag, zaterdag, zondag. Je hoeft niet meteen je hele dag vol te plempen, maar in ieder geval 1 activiteit. Sporten is altijd een goed idee. Het verbetert de stemming en afhankelijk van het type sport ben je ook onder de mensen.
- Hoe zit het met eten en slapen? Eet je regelmatig op je vrije dagen? Ga je op tijd je bed uit en op een redelijke tijd er weer in? Dit zijn basics, maar wel erg belangrijk voor je stemming.
- Ga eens na wie je in vertrouwen kan nemen, want op deze manier is je strijd wel heel erg eenzaam.
- Heb je enig idee waarom vriendschappen vasthouden niet lukt? Als je er zelf niet uitkomt zou dat iets voor therapie kunnen zijn (ik blijf toch de psych...).
Sterkte!
Wat ontzettend rot voor je dat je er zo doorheen zit. Als ik je post lees komen er een paar dingen in me op. En ik weet het, het is altijd makkelijker gezegd dan gedaan maar, toch:
- dwing jezelf er toe om dingen te ondernemen op de vrijdag, zaterdag, zondag. Je hoeft niet meteen je hele dag vol te plempen, maar in ieder geval 1 activiteit. Sporten is altijd een goed idee. Het verbetert de stemming en afhankelijk van het type sport ben je ook onder de mensen.
- Hoe zit het met eten en slapen? Eet je regelmatig op je vrije dagen? Ga je op tijd je bed uit en op een redelijke tijd er weer in? Dit zijn basics, maar wel erg belangrijk voor je stemming.
- Ga eens na wie je in vertrouwen kan nemen, want op deze manier is je strijd wel heel erg eenzaam.
- Heb je enig idee waarom vriendschappen vasthouden niet lukt? Als je er zelf niet uitkomt zou dat iets voor therapie kunnen zijn (ik blijf toch de psych...).
Sterkte!
vrijdag 10 augustus 2012 om 16:51
Bedankt voor jullie reacties.
Twee jaar was ik in therapie geweest alleen heeft het niet geholpen. Misschien kwam het ook daar dat er geen klik was met mijn therapeute.
Maar uiteindelijk kwam ik met mijn eigen kracht er uit (dacht ik). Het ging goed. Ik was zelf vorig jaar alleen op vakantie geweest. Maar nu is het erger dan vorig keer.
De dagen dat ik thuis ben doe ik niet veel. Ik slaap heel veel. Ik ben eigenlijk alleen op als ik iets wil drinken. Om te eten moet ik mezelf dwingen.
Ik merk dat laatste tijd alles een opgave is geworden. Het kost mij al moeite om in mijn woonkamer te gaan zitten. Ik "leef" in mijn slaapkamer. Eten, drinken, slapen, alles eigenlijk.
Laatste tijd heb ik dag en nacht oordopjes in. Ik kan gewoon niet meer tegen veel geluid.
Ik heb nooit echt vriendschappen gehad. Op school niet, tijdens mijn studie niet en nu nog steeds niet.
Ik heb vroeger wel geprobeerd om het te onderhouden maar waarschijnlijk vinden mij niet leuk genoeg om toch af te spreken. Als ik iemand vraag om iets leuks te gaan doen, dan kunnen ze niet. En ik begrijp het ook wel. Ze hebben een gezin, drukke baan.
Twee jaar was ik in therapie geweest alleen heeft het niet geholpen. Misschien kwam het ook daar dat er geen klik was met mijn therapeute.
Maar uiteindelijk kwam ik met mijn eigen kracht er uit (dacht ik). Het ging goed. Ik was zelf vorig jaar alleen op vakantie geweest. Maar nu is het erger dan vorig keer.
De dagen dat ik thuis ben doe ik niet veel. Ik slaap heel veel. Ik ben eigenlijk alleen op als ik iets wil drinken. Om te eten moet ik mezelf dwingen.
Ik merk dat laatste tijd alles een opgave is geworden. Het kost mij al moeite om in mijn woonkamer te gaan zitten. Ik "leef" in mijn slaapkamer. Eten, drinken, slapen, alles eigenlijk.
Laatste tijd heb ik dag en nacht oordopjes in. Ik kan gewoon niet meer tegen veel geluid.
Ik heb nooit echt vriendschappen gehad. Op school niet, tijdens mijn studie niet en nu nog steeds niet.
Ik heb vroeger wel geprobeerd om het te onderhouden maar waarschijnlijk vinden mij niet leuk genoeg om toch af te spreken. Als ik iemand vraag om iets leuks te gaan doen, dan kunnen ze niet. En ik begrijp het ook wel. Ze hebben een gezin, drukke baan.
vrijdag 10 augustus 2012 om 18:58
Ik denk dat je over een andere boeg "moet' gooien.
Als ik zo je laatste posting lees lijkt het alsof jij je vaak hebt weggecijferd (kan het ook heel erg verkeerd hebben).
Misschien helpt het om vrienden te zoeken die wat meer bij je passen om leuke dingen mee te ondernemen en daar de positieve energie uit weten te halen.
De dokter een bezoekje brengen lijkt me ook geen slecht idee.
Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en dat je met (eventueel wat hulp van een hulpverlener) weer wat meer plezier in het leven krijgt.
Als ik zo je laatste posting lees lijkt het alsof jij je vaak hebt weggecijferd (kan het ook heel erg verkeerd hebben).
Misschien helpt het om vrienden te zoeken die wat meer bij je passen om leuke dingen mee te ondernemen en daar de positieve energie uit weten te halen.
De dokter een bezoekje brengen lijkt me ook geen slecht idee.
Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en dat je met (eventueel wat hulp van een hulpverlener) weer wat meer plezier in het leven krijgt.