Ik mis een goede vriendin

Heb op dit moment ook niet de financiele middelen en tijd ervoor doordat ik mijn kindje heb.



Of je er de financiële middelen voor hebt kan ik natuurlijk niet beoordelen maar als je een partner hebt dan heb je zeker de tijd om te gaan sporten. Door sporten voel je je beter en je klinkt alsof je dat wel kan gebruiken.

Je kunt een oproepje plaatsen op het prikbord. Zet er een e-mail adres bij en wie weet wat voor leuke reacties je krijgt.

Zo (vaak) vanzelfsprekend het gaat als je nog heel jong bent, zo lastig kan het zijn om in je volwassen leeftijd nieuwe vrienden te maken.

En uit elkaar groeien is haast onomkomelijk, wel jammer soms.



Ik ken het ook. Ben om mij nog steeds niet bekende redenen een vriendengroep kwijtgeraakt (ineens buitengesloten) en ik vind het moeilijk zoiets weer op te bouwen. Niet eens zozeer een groep, maar wat losse personen waar je je goed bij voelt.

Maar dat komt ook wel doordat je (ik..) kritischer wordt, in de zin dat je niet zomaar iets een vriendschap noemt. Kennissen zijn zo gemaakt, maar een echte vriend/vriendin is wat anders.

Ik ga ervan uit dat er wel weer leuke vriendschappen komen, ook voor jou. Maar ik snap wat je mist.

Ken je de partners van de vrienden van je partner?

Misschien wil je man eens wat vaker afspreken met zijn vrienden met hun partners erbij. Wie weet klikt het enorm met 1 of meerdere van hen als je ze beter leert kennen.

Hmm, ik denk dat het heeft te maken met het feit dat ik na jarenlang vrijgezel te zijn geweest (met wat losse relaties), ik weer een serieuze relatie kreeg. Niet dat ze hem niet mochten, juist wel, maar ik was niet ineens meer altijd beschikbaar en ging uiteraard ook dingen doen met hem en zijn vriendengroep. Werd er een dagje met de hele groep georganiseerd, kon ik niet mee, wegens een al eerder gemaakte afspraak met mijn vriend's vrienden. Werd niet echt gewaardeerd. Bovendien was er een jongen in de groep die vervelende insinuaties had gemaakt richting mij en ik wilde eigenlijk graag zijn excuses. Nooit gekregen, terwijl we veel met elkaar omgingen. Maar hij ging mij wel mijden, wat natuurlijk soms rare situaties oplevert. En hij was al lang onderdeel van deze groep, ik wat later.

En ineens merkte ik dat ik het niet meer hoorde als ze uit eten gingen of bbq-en etc, terwijl we dat soort dingen altijd met dezelfde groep deden. Ben er heel verdrietig om geweest.

Maar ik hoef ze niet terug, heb liever mensen om me heen die me niet zomaar laten vallen.



Als jouw kindje straks naar school gaat en jij bijv af en toe helpt met dingen daar, dan zul je ook weer andere vrouwen ontmoeten in dezelfde situatie als jij. Zijn er meer dan je denkt, hoor.

Ik heb even gekeken, prima oproepje toch?

Volgens mij verdwijnen oproepjes snel naar de achtergrond onder al het forum geweld, dus 'up' hem af en toe zelf even, heb je meer kans dat iemand het ziet.



Verder gewoon lekker blijven schrijven op het forum, zelfs anoniem kun je soms een klik met iemand krijgen wat kan leiden tot 'real life' vriendschap.