Psyche
alle pijlers
Is dit een vorm van autisme?
donderdag 24 oktober 2013 om 14:10
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 13:39:
[...]
Aan de andere kant : ligt het in het geval van norture niet misschien juist een beetje bij de vriendengroep om hem een beetje meer te laten comformeren aan de maatschappij? Is dat niet ook een beetje het doel van het hebben van ''vrienden'?
Niet dat ik nu ineen keer wil gaan doen alsof we hier bewust mee bezig zijn, want lachen of iemand belachelijk maken is altijd de verkeerde reactie, maar ik ken zijn ouders toevallig, en die laten hem rustig 2 weken binnen op zijn kamer zitten en zijn moeder brengt dan ook nog een broodje naar zijn kamer..
Hij moest een tijdje terug stage lopen, maar van zijn vader hoefde hij niet, want hij kreeg er niet voor betaald, en toen is hij maar gestopt met zijn opleiding, want zijn vader wilde niet dat hij onbetaald ging werken...
Naar mijn mening wordt hij daardoor ook wel een beetje op een achterstand gezet, en hoe moeten wij dan reageren? Meegaan in zijn gedrag, als hij iets niet durft ook nog eens met hem mee gaan fietsen?
Als ik zelf kijk naar de invloed die mijn vrienden op me hebben gehad, heeft me denk ik ook wel geholpen. Mijn moeder heeft me ook altijd de hand boven het hoofd gehouden ( niet zo veel als daar ), maar door mijn vrienden ben ik wel een stukje ''vlotter'' geworden om het zo maar te noemen..
Iemand plagen en uitlachen is sowieso not done.
Daarnaast zijn jullie niet zijn hulpverleners maar zijn vrienden. Jullie kunnen geen diagnose stellen en hebben niet de capaciteiten om voor hem een traject uit te stippelen.
Door iemand iets te willen laten leren wat hij misschien niet kan, leidt mogelijk tot decompenstatie. Kortom het kan iemand verder in de war, paniekerig en angstig maken zoals jezelf al hebt ervaren.
Iemand grenzen en onvermogens accepteren is veel belangrijker.
Daarnaast ken ik niet zoveel hulpverleners die een adequate behandeling starten met pestgedrag...niet door 1 iemand maar door een groep...dat zijn toch geen goede bedoelingen.
[...]
Aan de andere kant : ligt het in het geval van norture niet misschien juist een beetje bij de vriendengroep om hem een beetje meer te laten comformeren aan de maatschappij? Is dat niet ook een beetje het doel van het hebben van ''vrienden'?
Niet dat ik nu ineen keer wil gaan doen alsof we hier bewust mee bezig zijn, want lachen of iemand belachelijk maken is altijd de verkeerde reactie, maar ik ken zijn ouders toevallig, en die laten hem rustig 2 weken binnen op zijn kamer zitten en zijn moeder brengt dan ook nog een broodje naar zijn kamer..
Hij moest een tijdje terug stage lopen, maar van zijn vader hoefde hij niet, want hij kreeg er niet voor betaald, en toen is hij maar gestopt met zijn opleiding, want zijn vader wilde niet dat hij onbetaald ging werken...
Naar mijn mening wordt hij daardoor ook wel een beetje op een achterstand gezet, en hoe moeten wij dan reageren? Meegaan in zijn gedrag, als hij iets niet durft ook nog eens met hem mee gaan fietsen?
Als ik zelf kijk naar de invloed die mijn vrienden op me hebben gehad, heeft me denk ik ook wel geholpen. Mijn moeder heeft me ook altijd de hand boven het hoofd gehouden ( niet zo veel als daar ), maar door mijn vrienden ben ik wel een stukje ''vlotter'' geworden om het zo maar te noemen..
Iemand plagen en uitlachen is sowieso not done.
Daarnaast zijn jullie niet zijn hulpverleners maar zijn vrienden. Jullie kunnen geen diagnose stellen en hebben niet de capaciteiten om voor hem een traject uit te stippelen.
Door iemand iets te willen laten leren wat hij misschien niet kan, leidt mogelijk tot decompenstatie. Kortom het kan iemand verder in de war, paniekerig en angstig maken zoals jezelf al hebt ervaren.
Iemand grenzen en onvermogens accepteren is veel belangrijker.
Daarnaast ken ik niet zoveel hulpverleners die een adequate behandeling starten met pestgedrag...niet door 1 iemand maar door een groep...dat zijn toch geen goede bedoelingen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
donderdag 24 oktober 2013 om 14:12
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 13:55:
[...]
Ik wil hem passief wel helpen, door hem te leren begrijpen en daardoor niet meer (en ook de andere jongens) uit irritatie lullig op hem te reageren, zodat hij zich meer begrepen zal voelen..
Daar help ik hem denk ik wel mee. Meefietsen naar het station, nee ik zie niet in hoe ik hem daarmee help.Jij moet leren begrijpen dat je die vriend nooit zal kunnen begrijpen. Zolang je vanuit jezelf redeneert, en je alleen jezelf als referentie kader neemt zal er niets veranderen. Accepteer zoals hij is, doe wat je kunt zonder over je eigen grenzen te gaan en laat het los. Meefietsen naar het station zou hulp zijn op zijn niveau, verwachten dat hij het zelf kan door met hem te praten is hulp geven op jouw niveau.
[...]
Ik wil hem passief wel helpen, door hem te leren begrijpen en daardoor niet meer (en ook de andere jongens) uit irritatie lullig op hem te reageren, zodat hij zich meer begrepen zal voelen..
Daar help ik hem denk ik wel mee. Meefietsen naar het station, nee ik zie niet in hoe ik hem daarmee help.Jij moet leren begrijpen dat je die vriend nooit zal kunnen begrijpen. Zolang je vanuit jezelf redeneert, en je alleen jezelf als referentie kader neemt zal er niets veranderen. Accepteer zoals hij is, doe wat je kunt zonder over je eigen grenzen te gaan en laat het los. Meefietsen naar het station zou hulp zijn op zijn niveau, verwachten dat hij het zelf kan door met hem te praten is hulp geven op jouw niveau.
donderdag 24 oktober 2013 om 14:13
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 13:52:
[...]
Nou dat vind ik best wel lastig eigenlijk. Want als ik eerlijk ben, irriteer ik me er wel aan. Een vent van een jaar ouder dan ik, die niet in zijn eentje met de trein durft, behalve dat ene traject naar zijn school die hij al een tijdje rijdt.. Ik irriteer me daar aan, omdat ik het niet begrijp, omdat ik het (nog) niet kan begrijpen.
En vinden dat iemand maar gewoon moet leren durven wat hij niet durft, hoezo kom je daar niet ver mee?
Ik had vorige week een presentatie waar ik al weken lang peentjes voor zweette, want ik haat niets meer dan een presentatie geven. Maarja, even niet aanstellen want het zal toch moeten als ik ooit een diploma wil..
Dan moet je ook gewoon even hard zijn en jezelf niet aanstellen, je moet er gewoon even doorheen op zo'n moment, en achteraf valt het allemaal hartstikke mee..
Maar dit zeg ik alleen, omdat ik vanuit mezelf redeneer, en niet vanuit hem kan redeneren. Daarom betrek ik mijn eigen redenering op zijn gedrag, en daardoor ontstaat die irritatie, omdat dat ene stukje begrip ontbreekt.
Het punt is dat het eigenlijk helemaal niet uitmaakt of iets wat voor hem een probleem is, dat voor jou ook is.
Als ik zeg "dat vind ik moeilijk" en de ander zegt: "nee hoor, dat is niet moeilijk" en verder niks dan vind ik het nog stééds moeilijk, en ik voel me op te koop toe ook nog onbegrepen.
Je kunt ook gewoon uitgaan van het gegeven dát hij dat moelijk vind, en of dat nou "normaal" of "autistisch" of weet ik wat is dat doet er niet toe.
Hij vind het moeilijk en van dat punt ga je verder, je zou je hulp kunnen aan bieden, erover kunnen praten (als hij daar voor open staat) of het gewoon kunnen accepteren en inderdaad soms wat klappen voor hem kunnen opvangen.
Maar iemand voor gek zetten werkt nooit, zeker niet als het stééds maar weer dezelfde persoon is om wie word gelachen.
[...]
Nou dat vind ik best wel lastig eigenlijk. Want als ik eerlijk ben, irriteer ik me er wel aan. Een vent van een jaar ouder dan ik, die niet in zijn eentje met de trein durft, behalve dat ene traject naar zijn school die hij al een tijdje rijdt.. Ik irriteer me daar aan, omdat ik het niet begrijp, omdat ik het (nog) niet kan begrijpen.
En vinden dat iemand maar gewoon moet leren durven wat hij niet durft, hoezo kom je daar niet ver mee?
Ik had vorige week een presentatie waar ik al weken lang peentjes voor zweette, want ik haat niets meer dan een presentatie geven. Maarja, even niet aanstellen want het zal toch moeten als ik ooit een diploma wil..
Dan moet je ook gewoon even hard zijn en jezelf niet aanstellen, je moet er gewoon even doorheen op zo'n moment, en achteraf valt het allemaal hartstikke mee..
Maar dit zeg ik alleen, omdat ik vanuit mezelf redeneer, en niet vanuit hem kan redeneren. Daarom betrek ik mijn eigen redenering op zijn gedrag, en daardoor ontstaat die irritatie, omdat dat ene stukje begrip ontbreekt.
Het punt is dat het eigenlijk helemaal niet uitmaakt of iets wat voor hem een probleem is, dat voor jou ook is.
Als ik zeg "dat vind ik moeilijk" en de ander zegt: "nee hoor, dat is niet moeilijk" en verder niks dan vind ik het nog stééds moeilijk, en ik voel me op te koop toe ook nog onbegrepen.
Je kunt ook gewoon uitgaan van het gegeven dát hij dat moelijk vind, en of dat nou "normaal" of "autistisch" of weet ik wat is dat doet er niet toe.
Hij vind het moeilijk en van dat punt ga je verder, je zou je hulp kunnen aan bieden, erover kunnen praten (als hij daar voor open staat) of het gewoon kunnen accepteren en inderdaad soms wat klappen voor hem kunnen opvangen.
Maar iemand voor gek zetten werkt nooit, zeker niet als het stééds maar weer dezelfde persoon is om wie word gelachen.
donderdag 24 oktober 2013 om 14:13
quote:hupseflups schreef op 24 oktober 2013 @ 13:48:
Beste viva-dames, ik vind dat er hier wel redelijk agressief op TO gereageerd wordt. Goed, zijn woordkeuze had misschien hier en daar wat anders gekund, en hij blinkt niet uit in subtiliteiten, maar ik ben het eens met Solomio, ik zie ook iemand die juist nu probeert zijn vriend beter te begrijpen. TO stelt zich hier kwetsbaar op, en steekt volgens mij de hand ook echt wel in eigen boezem, ik vind dat wij dan ook wel wat actiever kunnen zijn met adviezen geven. Nu wordt dit een aanval-verdedigingstopic, kan nooit de bedoeling zijn.
@ TO, je snapt natuurlijk dat wij niet kunnen zeggen of jouw vriend autistisch is of niet, dat lijkt me duidelijk. Maar o, wat is jouw verhaal herkenbaar. Je zou het zo over mijn broertje kunnen hebben (hij lijkt me alleen nog iets gehandicapter, woont in instelling, geen werk of rijbewijs, én geen vrienden, alhoewel hij die graag zou hebben). Voor hem zijn sociale contacten gewoonweg te gecompliceerd. Maar de stress, de paniek, als iets niet gebeurd zoals gepland, ja, ook het schreeuwen, volkomen over je toeren raken, dat is heel herkenbaar. En ook dat daar dan soms een grapje over gemaakt wordt (nu krijg ik vast ook het halve viva-forum over me heen ) mijn broertje vindt dat niet erg, kent zelf ook genoeg 'autisten-grappen'.
Voor diegene die zei dat hij vast te beschermd opgevoed was als zijn prakje voor hem klaarstond, lijkt me ook tamelijk kortzichtig. Broer mocht ook nooit zelf koken, wegens risico van brandstichting in huis enzo (onvoldoende concentratie om de pannen in de gaten te houden).
Ik kan me voorstellen als er zo'n pesterige sfeer in jullie vriendengroep heerst, dat jullie vriend zich ook nicht echt veilig voelt om over problemen waar hij tegenop loopt te praten. Dus wat hierboven steeds geroepen wordt 'praat met hem', zou ik denk ik nog even mee wachten misschien. Ik zou juist eerst zorgen dat hij zich meer op zijn gemak voelt. Grapjes mogen best, als jullie die naar de andere vrienden ook maken, pesten natuurlijk niet, maar dat hadden jullie (jij iig) zelf al door. Probeer het daar wel met je andere vrienden over te hebben.
Als je vriend zich dan langzaam maar zeker meer op zijn gemak voelt bij jullie in de groep, zal hij ook meer praten. Aan jullie misschien wel vragen hoe jullie dat nu aanpakken met zo'n date, met koken, met reizen, etc. Dingen waar hij tegenop loopt. Je hebt al gezien dat communicatie moeilijk voor hem is, dus dit zal niet een kwestie zijn die met twee weken bekeken is. En als je echt met hem in gesprek kan komen, zal het wellicht beter gaan, kom je erachter waarom dingen voor hem zulke grote problemen opleveren. En zal je wellicht ook eens horen of er bij hem sprake is van autisme, of een andere psychiatrische diagnose, of niet. Eigenlijk maakt dat op dat moment waarschijnlijk niet eens meer zoveel uit. Maar het nu op de man af vragen, zal natuurlijk niet werken. Een vriendengroep waarin pesterig met jouw (in zijn ogen serieuze) problemen wordt omgegaan, ga je natuurlijk niet inlichten over nog veel serieuzere problemen. Hoop dat je hier wat mee kan!
Ik denk dat de soep nu wat heter word opgediend dan hij wordt gegeten. Als ik zo de situatie van jouw broertje lees, is deze wel wezenlijk anders dan de situatie van de jongen waar dit topic over gaat..
Hij zoent in de kroeg ook gewoon met meisjes, kan verder prima ouwehoeren buiten dat gedrag om, en juist die sterke tegenstelling tussen enerzijds 'normale' gozer en anderzijds dat gedrag, maakt dat hij op weinig begrip kan rekenen...
Maar als ik lees over niet zelfstandig mogen koken, nou daar moest ik eens tegen hem over beginnen want dan krijg ik een stoot voor mijn kop denk ik...
Beste viva-dames, ik vind dat er hier wel redelijk agressief op TO gereageerd wordt. Goed, zijn woordkeuze had misschien hier en daar wat anders gekund, en hij blinkt niet uit in subtiliteiten, maar ik ben het eens met Solomio, ik zie ook iemand die juist nu probeert zijn vriend beter te begrijpen. TO stelt zich hier kwetsbaar op, en steekt volgens mij de hand ook echt wel in eigen boezem, ik vind dat wij dan ook wel wat actiever kunnen zijn met adviezen geven. Nu wordt dit een aanval-verdedigingstopic, kan nooit de bedoeling zijn.
@ TO, je snapt natuurlijk dat wij niet kunnen zeggen of jouw vriend autistisch is of niet, dat lijkt me duidelijk. Maar o, wat is jouw verhaal herkenbaar. Je zou het zo over mijn broertje kunnen hebben (hij lijkt me alleen nog iets gehandicapter, woont in instelling, geen werk of rijbewijs, én geen vrienden, alhoewel hij die graag zou hebben). Voor hem zijn sociale contacten gewoonweg te gecompliceerd. Maar de stress, de paniek, als iets niet gebeurd zoals gepland, ja, ook het schreeuwen, volkomen over je toeren raken, dat is heel herkenbaar. En ook dat daar dan soms een grapje over gemaakt wordt (nu krijg ik vast ook het halve viva-forum over me heen ) mijn broertje vindt dat niet erg, kent zelf ook genoeg 'autisten-grappen'.
Voor diegene die zei dat hij vast te beschermd opgevoed was als zijn prakje voor hem klaarstond, lijkt me ook tamelijk kortzichtig. Broer mocht ook nooit zelf koken, wegens risico van brandstichting in huis enzo (onvoldoende concentratie om de pannen in de gaten te houden).
Ik kan me voorstellen als er zo'n pesterige sfeer in jullie vriendengroep heerst, dat jullie vriend zich ook nicht echt veilig voelt om over problemen waar hij tegenop loopt te praten. Dus wat hierboven steeds geroepen wordt 'praat met hem', zou ik denk ik nog even mee wachten misschien. Ik zou juist eerst zorgen dat hij zich meer op zijn gemak voelt. Grapjes mogen best, als jullie die naar de andere vrienden ook maken, pesten natuurlijk niet, maar dat hadden jullie (jij iig) zelf al door. Probeer het daar wel met je andere vrienden over te hebben.
Als je vriend zich dan langzaam maar zeker meer op zijn gemak voelt bij jullie in de groep, zal hij ook meer praten. Aan jullie misschien wel vragen hoe jullie dat nu aanpakken met zo'n date, met koken, met reizen, etc. Dingen waar hij tegenop loopt. Je hebt al gezien dat communicatie moeilijk voor hem is, dus dit zal niet een kwestie zijn die met twee weken bekeken is. En als je echt met hem in gesprek kan komen, zal het wellicht beter gaan, kom je erachter waarom dingen voor hem zulke grote problemen opleveren. En zal je wellicht ook eens horen of er bij hem sprake is van autisme, of een andere psychiatrische diagnose, of niet. Eigenlijk maakt dat op dat moment waarschijnlijk niet eens meer zoveel uit. Maar het nu op de man af vragen, zal natuurlijk niet werken. Een vriendengroep waarin pesterig met jouw (in zijn ogen serieuze) problemen wordt omgegaan, ga je natuurlijk niet inlichten over nog veel serieuzere problemen. Hoop dat je hier wat mee kan!
Ik denk dat de soep nu wat heter word opgediend dan hij wordt gegeten. Als ik zo de situatie van jouw broertje lees, is deze wel wezenlijk anders dan de situatie van de jongen waar dit topic over gaat..
Hij zoent in de kroeg ook gewoon met meisjes, kan verder prima ouwehoeren buiten dat gedrag om, en juist die sterke tegenstelling tussen enerzijds 'normale' gozer en anderzijds dat gedrag, maakt dat hij op weinig begrip kan rekenen...
Maar als ik lees over niet zelfstandig mogen koken, nou daar moest ik eens tegen hem over beginnen want dan krijg ik een stoot voor mijn kop denk ik...
donderdag 24 oktober 2013 om 14:18
quote:sandt schreef op 24 oktober 2013 @ 14:12:
[...]
Jij moet leren begrijpen dat je die vriend nooit zal kunnen begrijpen. Zolang je vanuit jezelf redeneert, en je alleen jezelf als referentie kader neemt zal er niets veranderen. Accepteer zoals hij is, doe wat je kunt zonder over je eigen grenzen te gaan en laat het los. Meefietsen naar het station zou hulp zijn op zijn niveau, verwachten dat hij het zelf kan door met hem te praten is hulp geven op jouw niveau.
En dit ook inderdaad, je moet jezelf niet teveel als "hulpverlener" willen opstellen, het is niet aan jou om een diagnose te stellen of hem te "genezen"
Accepteer hem gewoon als een vriend, en bied (als vriend) je hulp aan als hij dat nodig heeft.
[...]
Jij moet leren begrijpen dat je die vriend nooit zal kunnen begrijpen. Zolang je vanuit jezelf redeneert, en je alleen jezelf als referentie kader neemt zal er niets veranderen. Accepteer zoals hij is, doe wat je kunt zonder over je eigen grenzen te gaan en laat het los. Meefietsen naar het station zou hulp zijn op zijn niveau, verwachten dat hij het zelf kan door met hem te praten is hulp geven op jouw niveau.
En dit ook inderdaad, je moet jezelf niet teveel als "hulpverlener" willen opstellen, het is niet aan jou om een diagnose te stellen of hem te "genezen"
Accepteer hem gewoon als een vriend, en bied (als vriend) je hulp aan als hij dat nodig heeft.
donderdag 24 oktober 2013 om 14:19
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 14:13:
[...]
Ik denk dat de soep nu wat heter word opgediend dan hij wordt gegeten. Als ik zo de situatie van jouw broertje lees, is deze wel wezenlijk anders dan de situatie van de jongen waar dit topic over gaat..
Hij zoent in de kroeg ook gewoon met meisjes, kan verder prima ouwehoeren buiten dat gedrag om, en juist die sterke tegenstelling tussen enerzijds 'normale' gozer en anderzijds dat gedrag, maakt dat hij op weinig begrip kan rekenen...
Maar als ik lees over niet zelfstandig mogen koken, nou daar moest ik eens tegen hem over beginnen want dan krijg ik een stoot voor mijn kop denk ik...Ik geloof niet dat de paar voorbeelden die ik gegeven heb, inhoudelijk iets te maken hebben met de adviezen die ik jou gegeven heb, die op jouw situatie van toepassing zijn. Vind je dat lastig toe te passen?
[...]
Ik denk dat de soep nu wat heter word opgediend dan hij wordt gegeten. Als ik zo de situatie van jouw broertje lees, is deze wel wezenlijk anders dan de situatie van de jongen waar dit topic over gaat..
Hij zoent in de kroeg ook gewoon met meisjes, kan verder prima ouwehoeren buiten dat gedrag om, en juist die sterke tegenstelling tussen enerzijds 'normale' gozer en anderzijds dat gedrag, maakt dat hij op weinig begrip kan rekenen...
Maar als ik lees over niet zelfstandig mogen koken, nou daar moest ik eens tegen hem over beginnen want dan krijg ik een stoot voor mijn kop denk ik...Ik geloof niet dat de paar voorbeelden die ik gegeven heb, inhoudelijk iets te maken hebben met de adviezen die ik jou gegeven heb, die op jouw situatie van toepassing zijn. Vind je dat lastig toe te passen?
donderdag 24 oktober 2013 om 14:20
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 14:06:
[...]
Ik blijf er toch bij dat ik niet van mening ben dat wij hem echt onevenredig slecht behandelen.
Uitlokken is eigenlijk geeneens sprake van, want we gedragen ons zonder hem hetzelfde als met hem, alleen kan hij dingen waar anderen om moeten lachen, zelf niet hebben, en dus heb je hem al uit de tent gelokt, voordat je het zelf doorhebt..
Gaat een andere vriend drank halen, bestel je wat je wilt. Bij hem doen we dit ook, maar hij raakt in de stress. Tja dan is het ''Haha gozer, loop eens niet zo te stressen joh, hier geef mij anders geld dan haal ik het zelf wel even''..
Tja, het kan begripvoller, subtieler, maar zo werkt het in veel vriendengroepen niet... Onderling zijn jongens vaak nogal ongenuanceerd tegen elkaar, en als je dat al niet kunt hebben, dan hou ik mijn hart vast over hoe het straks moet gaan bij een bedrijf met onderlinge concurrentie en ellenbogenwerk bijvoorbeeld.Jij hoeft je hart niet vast te houden hoe het latr op zijn werk zal gaan, steun hem in het hier en nu, dat is al heel wat voor jou/jullie
Het kan dus misschien begripvoller, maar wat sommige mensen roepen dat we hem iets aandoen vind ik wel erg ver gaan..
Aan de andere kant geef ik ook toe dat er ook niemand is die specifiek rekening met hem houdt... Maar doe je daar goed aan, vraag ik me dan af? Moet je iemand altijd maar de hand boven het hoofd houden? Ja daar doe je goed aan, specifiek rekening met hem houden is iets anders dan hem de hand boven het hoofd houden. Bestel eens allemaal een biertje als hij gaat halen, dan kan hij iets doen zonder het fout te doen. Als je zegt dat het niet geeft dat hij 6 cola heeft gehaald, dan houd je hem de hand boven het hoofd.
als ik voor mezelf spreek heb ik het meeste geleerd van situaties waarin in buiten mijn comfortzone ben gestapt, en ik ben ook best wel een schijthuis op veel gebieden, maar ik moet er niet aan denken hoe ik er nu bij had gezeten als iedereen altijd maar had gezegd '' ach jongen, dat hoeft ook niet, of dat doen wij wel voor je''..
[...]
Ik blijf er toch bij dat ik niet van mening ben dat wij hem echt onevenredig slecht behandelen.
Uitlokken is eigenlijk geeneens sprake van, want we gedragen ons zonder hem hetzelfde als met hem, alleen kan hij dingen waar anderen om moeten lachen, zelf niet hebben, en dus heb je hem al uit de tent gelokt, voordat je het zelf doorhebt..
Gaat een andere vriend drank halen, bestel je wat je wilt. Bij hem doen we dit ook, maar hij raakt in de stress. Tja dan is het ''Haha gozer, loop eens niet zo te stressen joh, hier geef mij anders geld dan haal ik het zelf wel even''..
Tja, het kan begripvoller, subtieler, maar zo werkt het in veel vriendengroepen niet... Onderling zijn jongens vaak nogal ongenuanceerd tegen elkaar, en als je dat al niet kunt hebben, dan hou ik mijn hart vast over hoe het straks moet gaan bij een bedrijf met onderlinge concurrentie en ellenbogenwerk bijvoorbeeld.Jij hoeft je hart niet vast te houden hoe het latr op zijn werk zal gaan, steun hem in het hier en nu, dat is al heel wat voor jou/jullie
Het kan dus misschien begripvoller, maar wat sommige mensen roepen dat we hem iets aandoen vind ik wel erg ver gaan..
Aan de andere kant geef ik ook toe dat er ook niemand is die specifiek rekening met hem houdt... Maar doe je daar goed aan, vraag ik me dan af? Moet je iemand altijd maar de hand boven het hoofd houden? Ja daar doe je goed aan, specifiek rekening met hem houden is iets anders dan hem de hand boven het hoofd houden. Bestel eens allemaal een biertje als hij gaat halen, dan kan hij iets doen zonder het fout te doen. Als je zegt dat het niet geeft dat hij 6 cola heeft gehaald, dan houd je hem de hand boven het hoofd.
als ik voor mezelf spreek heb ik het meeste geleerd van situaties waarin in buiten mijn comfortzone ben gestapt, en ik ben ook best wel een schijthuis op veel gebieden, maar ik moet er niet aan denken hoe ik er nu bij had gezeten als iedereen altijd maar had gezegd '' ach jongen, dat hoeft ook niet, of dat doen wij wel voor je''..
donderdag 24 oktober 2013 om 14:21
quote:quinacridonerose schreef op 24 oktober 2013 @ 14:13:
[...]
Het punt is dat het eigenlijk helemaal niet uitmaakt of iets wat voor hem een probleem is, dat voor jou ook is.
Als ik zeg "dat vind ik moeilijk" en de ander zegt: "nee hoor, dat is niet moeilijk" en verder niks dan vind ik het nog stééds moeilijk, en ik voel me op te koop toe ook nog onbegrepen.
Je kunt ook gewoon uitgaan van het gegeven dát hij dat moelijk vind, en of dat nou "normaal" of "autistisch" of weet ik wat is dat doet er niet toe.
Hij vind het moeilijk en van dat punt ga je verder, je zou je hulp kunnen aan bieden, erover kunnen praten (als hij daar voor open staat) of het gewoon kunnen accepteren en inderdaad soms wat klappen voor hem kunnen opvangen.
Maar iemand voor gek zetten werkt nooit, zeker niet als het stééds maar weer dezelfde persoon is om wie word gelachen.
Om anderen wordt ook zat gelachen hoor, maar die worden er niet nijdig van...
Maar wat dat betreft komt mijn punt denk ik niet helemaal aan nog, denk omdat ik het zelf lastig vind om te verwoorden..
Wat je dus eigenlijk zegt is : Je hoeft niet te begrijpen waarom hij iets moeilijk vindt, als je maar accepteert dat hij het moeilijk vindt, en daar op een goede manier mee omgaat..
Zelf ben ik op dat punt in zekere zin nog wel aangekomen : Als hij weer ''raar'' doet denk ik nog steeds (cant help it) van ''doe toch eens normaal man'', maar ik zeg er niets van tegen hem en doe net alsof ik zijn woede uitbarsting normaal vind..
Maar heel veel andere mensen beginnen er nog steeds om te lachen en sommigen gaan hem zelfs een beetje bespelen zodat hij nog geïrriteerder wordt.. En ik denk als ik hen nu eens duidelijk kan maken dat hij er misschien niets aan kan doen, dat het een stuk plezieriger word,,
Want veel mensen kunnen het niet gewoon accepteren en naast zich neerleggen, en reageren nog steeds heel lollig op zijn gedrag.
[...]
Het punt is dat het eigenlijk helemaal niet uitmaakt of iets wat voor hem een probleem is, dat voor jou ook is.
Als ik zeg "dat vind ik moeilijk" en de ander zegt: "nee hoor, dat is niet moeilijk" en verder niks dan vind ik het nog stééds moeilijk, en ik voel me op te koop toe ook nog onbegrepen.
Je kunt ook gewoon uitgaan van het gegeven dát hij dat moelijk vind, en of dat nou "normaal" of "autistisch" of weet ik wat is dat doet er niet toe.
Hij vind het moeilijk en van dat punt ga je verder, je zou je hulp kunnen aan bieden, erover kunnen praten (als hij daar voor open staat) of het gewoon kunnen accepteren en inderdaad soms wat klappen voor hem kunnen opvangen.
Maar iemand voor gek zetten werkt nooit, zeker niet als het stééds maar weer dezelfde persoon is om wie word gelachen.
Om anderen wordt ook zat gelachen hoor, maar die worden er niet nijdig van...
Maar wat dat betreft komt mijn punt denk ik niet helemaal aan nog, denk omdat ik het zelf lastig vind om te verwoorden..
Wat je dus eigenlijk zegt is : Je hoeft niet te begrijpen waarom hij iets moeilijk vindt, als je maar accepteert dat hij het moeilijk vindt, en daar op een goede manier mee omgaat..
Zelf ben ik op dat punt in zekere zin nog wel aangekomen : Als hij weer ''raar'' doet denk ik nog steeds (cant help it) van ''doe toch eens normaal man'', maar ik zeg er niets van tegen hem en doe net alsof ik zijn woede uitbarsting normaal vind..
Maar heel veel andere mensen beginnen er nog steeds om te lachen en sommigen gaan hem zelfs een beetje bespelen zodat hij nog geïrriteerder wordt.. En ik denk als ik hen nu eens duidelijk kan maken dat hij er misschien niets aan kan doen, dat het een stuk plezieriger word,,
Want veel mensen kunnen het niet gewoon accepteren en naast zich neerleggen, en reageren nog steeds heel lollig op zijn gedrag.
donderdag 24 oktober 2013 om 14:23
quote:quinacridonerose schreef op 24 oktober 2013 @ 14:18:
[...]
En dit ook inderdaad, je moet jezelf niet teveel als "hulpverlener" willen opstellen, het is niet aan jou om een diagnose te stellen of hem te "genezen"
Accepteer hem gewoon als een vriend, en bied (als vriend) je hulp aan als hij dat nodig heeft.
Ik heb dit topic eigenlijk in eerste instantie niet eens getypt om hem te helpen, het onderwerp is een beetje zo gedraaid.
Maar juist om een reden te vinden voor zijn gedrag, en zo proberen aan mezelf en mijn vrienden duidelijk te maken dat hij niet gewoon ''een aanstellende zeikerd'' is, maar anders..
[...]
En dit ook inderdaad, je moet jezelf niet teveel als "hulpverlener" willen opstellen, het is niet aan jou om een diagnose te stellen of hem te "genezen"
Accepteer hem gewoon als een vriend, en bied (als vriend) je hulp aan als hij dat nodig heeft.
Ik heb dit topic eigenlijk in eerste instantie niet eens getypt om hem te helpen, het onderwerp is een beetje zo gedraaid.
Maar juist om een reden te vinden voor zijn gedrag, en zo proberen aan mezelf en mijn vrienden duidelijk te maken dat hij niet gewoon ''een aanstellende zeikerd'' is, maar anders..
donderdag 24 oktober 2013 om 14:24
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 14:21:
[...]
Om anderen wordt ook zat gelachen hoor, maar die worden er niet nijdig van... Het eerste begin is dan zorgen dat er niet meer om hem gelachen hoeft te worden, zodat hij er niet nijdig over hoeft te worden. Houd rekening met zijn gevoelens! Niet alleen met die van jezelf. Als anderen niet nijdig worden, dan lach je dus nog wel om die anderen. Kennelijk heeft je vriend hier een probleem mee, erken zijn probleem en de oplossing ligt voor je voeten.
Maar wat dat betreft komt mijn punt denk ik niet helemaal aan nog, denk omdat ik het zelf lastig vind om te verwoorden..
Wat je dus eigenlijk zegt is : Je hoeft niet te begrijpen waarom hij iets moeilijk vindt, als je maar accepteert dat hij het moeilijk vindt, en daar op een goede manier mee omgaat..
Zelf ben ik op dat punt in zekere zin nog wel aangekomen : Als hij weer ''raar'' doet denk ik nog steeds (cant help it) van ''doe toch eens normaal man'', maar ik zeg er niets van tegen hem en doe net alsof ik zijn woede uitbarsting normaal vind..
Maar heel veel andere mensen beginnen er nog steeds om te lachen en sommigen gaan hem zelfs een beetje bespelen zodat hij nog geïrriteerder wordt.. En ik denk als ik hen nu eens duidelijk kan maken dat hij er misschien niets aan kan doen, dat het een stuk plezieriger word,,
Want veel mensen kunnen het niet gewoon accepteren en naast zich neerleggen, en reageren nog steeds heel lollig op zijn gedrag.
[...]
Om anderen wordt ook zat gelachen hoor, maar die worden er niet nijdig van... Het eerste begin is dan zorgen dat er niet meer om hem gelachen hoeft te worden, zodat hij er niet nijdig over hoeft te worden. Houd rekening met zijn gevoelens! Niet alleen met die van jezelf. Als anderen niet nijdig worden, dan lach je dus nog wel om die anderen. Kennelijk heeft je vriend hier een probleem mee, erken zijn probleem en de oplossing ligt voor je voeten.
Maar wat dat betreft komt mijn punt denk ik niet helemaal aan nog, denk omdat ik het zelf lastig vind om te verwoorden..
Wat je dus eigenlijk zegt is : Je hoeft niet te begrijpen waarom hij iets moeilijk vindt, als je maar accepteert dat hij het moeilijk vindt, en daar op een goede manier mee omgaat..
Zelf ben ik op dat punt in zekere zin nog wel aangekomen : Als hij weer ''raar'' doet denk ik nog steeds (cant help it) van ''doe toch eens normaal man'', maar ik zeg er niets van tegen hem en doe net alsof ik zijn woede uitbarsting normaal vind..
Maar heel veel andere mensen beginnen er nog steeds om te lachen en sommigen gaan hem zelfs een beetje bespelen zodat hij nog geïrriteerder wordt.. En ik denk als ik hen nu eens duidelijk kan maken dat hij er misschien niets aan kan doen, dat het een stuk plezieriger word,,
Want veel mensen kunnen het niet gewoon accepteren en naast zich neerleggen, en reageren nog steeds heel lollig op zijn gedrag.
donderdag 24 oktober 2013 om 14:26
quote:hupseflups schreef op 24 oktober 2013 @ 14:19:
[...]
Ik geloof niet dat de paar voorbeelden die ik gegeven heb, inhoudelijk iets te maken hebben met de adviezen die ik jou gegeven heb, die op jouw situatie van toepassing zijn. Vind je dat lastig toe te passen?Haha wat is dit voor een betweterige toon joh?
[...]
Ik geloof niet dat de paar voorbeelden die ik gegeven heb, inhoudelijk iets te maken hebben met de adviezen die ik jou gegeven heb, die op jouw situatie van toepassing zijn. Vind je dat lastig toe te passen?Haha wat is dit voor een betweterige toon joh?
donderdag 24 oktober 2013 om 14:28
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 14:23:
[...]
Ik heb dit topic eigenlijk in eerste instantie niet eens getypt om hem te helpen, het onderwerp is een beetje zo gedraaid.
Maar juist om een reden te vinden voor zijn gedrag, en zo proberen aan mezelf en mijn vrienden duidelijk te maken dat hij niet gewoon ''een aanstellende zeikerd'' is, maar anders..Er hoeven helemaal geen redenen voor zijn gedrag te zijn. Hij is wie hij is! En de volgende in de groep die hem belachelijk maakt, zet je op zijn nummer. Gewoon in de groep! Je blijft maar vertellen hoe goed je het begrijpt dat hij belachelijk wordt gemaakt, maar kom er eens tegen in opstand!
[...]
Ik heb dit topic eigenlijk in eerste instantie niet eens getypt om hem te helpen, het onderwerp is een beetje zo gedraaid.
Maar juist om een reden te vinden voor zijn gedrag, en zo proberen aan mezelf en mijn vrienden duidelijk te maken dat hij niet gewoon ''een aanstellende zeikerd'' is, maar anders..Er hoeven helemaal geen redenen voor zijn gedrag te zijn. Hij is wie hij is! En de volgende in de groep die hem belachelijk maakt, zet je op zijn nummer. Gewoon in de groep! Je blijft maar vertellen hoe goed je het begrijpt dat hij belachelijk wordt gemaakt, maar kom er eens tegen in opstand!
donderdag 24 oktober 2013 om 14:28
quote:sandt schreef op 24 oktober 2013 @ 14:24:
[...]
Dat was eigenlijk juist de hele essentie van dit topic..
Ik ben inmiddels wel bereid (tijdje al) om hem wat rustiger te gaan behandelen, maar anderen zijn daar nog niet toe bereid, want die zien hem gewoon als iemand die niet moet zeiken..
En juist daarom pakken sommigen hem nog even extra aan, omdat ze vinden dat hij maar eens een paar ballen moet krijgen..
Ik heb al eens tegen een paar jongens gezegd dat het wel erg makkelijk is om daar lollig over te gaan doen, omdat hij nu eenmaal wat anders reageert op dingen en dat hij misschien helemaal niet anders kan, maar zolang ze het niet begrijpen, zullen ze niet veranderen denk ik..
[...]
Dat was eigenlijk juist de hele essentie van dit topic..
Ik ben inmiddels wel bereid (tijdje al) om hem wat rustiger te gaan behandelen, maar anderen zijn daar nog niet toe bereid, want die zien hem gewoon als iemand die niet moet zeiken..
En juist daarom pakken sommigen hem nog even extra aan, omdat ze vinden dat hij maar eens een paar ballen moet krijgen..
Ik heb al eens tegen een paar jongens gezegd dat het wel erg makkelijk is om daar lollig over te gaan doen, omdat hij nu eenmaal wat anders reageert op dingen en dat hij misschien helemaal niet anders kan, maar zolang ze het niet begrijpen, zullen ze niet veranderen denk ik..
donderdag 24 oktober 2013 om 14:30
donderdag 24 oktober 2013 om 14:30
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 14:28:
[...]
Dat was eigenlijk juist de hele essentie van dit topic..
Ik ben inmiddels wel bereid (tijdje al) om hem wat rustiger te gaan behandelen, maar anderen zijn daar nog niet toe bereid, want die zien hem gewoon als iemand die niet moet zeiken..
En juist daarom pakken sommigen hem nog even extra aan, omdat ze vinden dat hij maar eens een paar ballen moet krijgen..
Ik heb al eens tegen een paar jongens gezegd dat het wel erg makkelijk is om daar lollig over te gaan doen, omdat hij nu eenmaal wat anders reageert op dingen en dat hij misschien helemaal niet anders kan, maar zolang ze het niet begrijpen, zullen ze niet veranderen denk ik..Persoonlijk zou ik dan toch die vriendschappen gaan heroverwegen.
[...]
Dat was eigenlijk juist de hele essentie van dit topic..
Ik ben inmiddels wel bereid (tijdje al) om hem wat rustiger te gaan behandelen, maar anderen zijn daar nog niet toe bereid, want die zien hem gewoon als iemand die niet moet zeiken..
En juist daarom pakken sommigen hem nog even extra aan, omdat ze vinden dat hij maar eens een paar ballen moet krijgen..
Ik heb al eens tegen een paar jongens gezegd dat het wel erg makkelijk is om daar lollig over te gaan doen, omdat hij nu eenmaal wat anders reageert op dingen en dat hij misschien helemaal niet anders kan, maar zolang ze het niet begrijpen, zullen ze niet veranderen denk ik..Persoonlijk zou ik dan toch die vriendschappen gaan heroverwegen.
donderdag 24 oktober 2013 om 14:31
Mocht je mij betweterig vinden. Ik heb 10 jaar lang mensen met allerlei beperkingen gereintegreerd met en zonder achterliggende diagnose. Mijn reacties komen voort uit ervaringen.
Het klinkt of jou vrienden zich het recht toe eigenen om iemand te pesten die zij niet begrijpen...dat is raar.
Vergeet niet dat een psychiatrisch onderzoek ook een enorme belasting voor iemand is en ook niet altijd leidt tot een sluitend antwoord. Zo iets dwing je toch niet af door iemand belachelijk te maken.
Het klinkt of jou vrienden zich het recht toe eigenen om iemand te pesten die zij niet begrijpen...dat is raar.
Vergeet niet dat een psychiatrisch onderzoek ook een enorme belasting voor iemand is en ook niet altijd leidt tot een sluitend antwoord. Zo iets dwing je toch niet af door iemand belachelijk te maken.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
donderdag 24 oktober 2013 om 14:33
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 14:21:
[...]
Om anderen wordt ook zat gelachen hoor, maar die worden er niet nijdig van...
Maar wat dat betreft komt mijn punt denk ik niet helemaal aan nog, denk omdat ik het zelf lastig vind om te verwoorden..
Wat je dus eigenlijk zegt is : Je hoeft niet te begrijpen waarom hij iets moeilijk vindt, als je maar accepteert dat hij het moeilijk vindt, en daar op een goede manier mee omgaat..
Zelf ben ik op dat punt in zekere zin nog wel aangekomen : Als hij weer ''raar'' doet denk ik nog steeds (cant help it) van ''doe toch eens normaal man'', maar ik zeg er niets van tegen hem en doe net alsof ik zijn woede uitbarsting normaal vind..
Maar heel veel andere mensen beginnen er nog steeds om te lachen en sommigen gaan hem zelfs een beetje bespelen zodat hij nog geïrriteerder wordt.. En ik denk als ik hen nu eens duidelijk kan maken dat hij er misschien niets aan kan doen, dat het een stuk plezieriger word,,
Want veel mensen kunnen het niet gewoon accepteren en naast zich neerleggen, en reageren nog steeds heel lollig op zijn gedrag.
Hoe anderen op hem reageren daar kun je niet altijd wat aan doen, het is ook niet jouw taak om ervoor te zorgen dat iedereen hem begrijpt.
Maar je kunt misschien wel de groepsdynamiek een beetje veranderen door niet mee te lachen, en gewoon over iets anders te beginnen.
Verder zou je ook gewoon zelf kunnen voorstellen om met hem mee te lopen om bier te halen, of naar het station te fietsen of weetikveel.
Je wéét immers dat hij daar moeite mee heeft, je weet dat anderen daarom lachen, dan kun je hem ook gewoon een beetje helpen af en toe.
[...]
Om anderen wordt ook zat gelachen hoor, maar die worden er niet nijdig van...
Maar wat dat betreft komt mijn punt denk ik niet helemaal aan nog, denk omdat ik het zelf lastig vind om te verwoorden..
Wat je dus eigenlijk zegt is : Je hoeft niet te begrijpen waarom hij iets moeilijk vindt, als je maar accepteert dat hij het moeilijk vindt, en daar op een goede manier mee omgaat..
Zelf ben ik op dat punt in zekere zin nog wel aangekomen : Als hij weer ''raar'' doet denk ik nog steeds (cant help it) van ''doe toch eens normaal man'', maar ik zeg er niets van tegen hem en doe net alsof ik zijn woede uitbarsting normaal vind..
Maar heel veel andere mensen beginnen er nog steeds om te lachen en sommigen gaan hem zelfs een beetje bespelen zodat hij nog geïrriteerder wordt.. En ik denk als ik hen nu eens duidelijk kan maken dat hij er misschien niets aan kan doen, dat het een stuk plezieriger word,,
Want veel mensen kunnen het niet gewoon accepteren en naast zich neerleggen, en reageren nog steeds heel lollig op zijn gedrag.
Hoe anderen op hem reageren daar kun je niet altijd wat aan doen, het is ook niet jouw taak om ervoor te zorgen dat iedereen hem begrijpt.
Maar je kunt misschien wel de groepsdynamiek een beetje veranderen door niet mee te lachen, en gewoon over iets anders te beginnen.
Verder zou je ook gewoon zelf kunnen voorstellen om met hem mee te lopen om bier te halen, of naar het station te fietsen of weetikveel.
Je wéét immers dat hij daar moeite mee heeft, je weet dat anderen daarom lachen, dan kun je hem ook gewoon een beetje helpen af en toe.
donderdag 24 oktober 2013 om 14:34
quote:sandt schreef op 24 oktober 2013 @ 14:28:
[...]
Er hoeven helemaal geen redenen voor zijn gedrag te zijn. Hij is wie hij is! En de volgende in de groep die hem belachelijk maakt, zet je op zijn nummer. Gewoon in de groep! Je blijft maar vertellen hoe goed je het begrijpt dat hij belachelijk wordt gemaakt, maar kom er eens tegen in opstand!
Sorry, maar daar kan ik toch niet in meegaan.
Hoe je het ook went of keert, een volwassen vent van 25 jaar, die niet zelfstandig in de stad in het OV durft, en alle andere dingen die ik heb genoemd ; dat IS gewoon niet normaal, klaar. Daar moet dus in mijn ogen een reden voor zijn, in de vorm van iets psychisch, faalangst, opvoeding of wat dan ook..
Verder ben ik het er wel mee eens, dat dit niet uitmaakt voor het feit dat hij niet de dupe moet zijn van plagerijtjes, die bij hem ongetwijfeld harder aankomen dan bij ons.
Ik kan me best voorstellen dat ''een avondje uit'' voor hem misschien al een hele stap is, en als je dan ook nog een beetje voor paal wordt gezet kan dit psychisch best wel een impact op hem hebben..
Maar wat ik net ook al zei ; In het verleden heb ik regelmatig tegen vrienden gezegd dat het lullig is om grapjes over hem te maken, omdat hij daar slecht tegen kan en zich heel gemakkelijk uit de tent laat lokken, en omdat veel mensen gewoon een stukje scherper zijn dan hij, waardoor hij vaak ook niet begrijpt waarom mensen lachen..
Die jongens blijven echter zoiets hebben van ja het zal allemaal wel, maar hij moet gewoon eens normaal doen... Zonder ''stempel'' begrijpen ze niet waarom hij zo ''raar'' doet.. en dan kan je wel iemand op zijn nummer gaan zetten, maar als iedereen het lollig vindt, en niemand het begrijpt, dan komt het niet aan en doet niemand er wat mee.
[...]
Er hoeven helemaal geen redenen voor zijn gedrag te zijn. Hij is wie hij is! En de volgende in de groep die hem belachelijk maakt, zet je op zijn nummer. Gewoon in de groep! Je blijft maar vertellen hoe goed je het begrijpt dat hij belachelijk wordt gemaakt, maar kom er eens tegen in opstand!
Sorry, maar daar kan ik toch niet in meegaan.
Hoe je het ook went of keert, een volwassen vent van 25 jaar, die niet zelfstandig in de stad in het OV durft, en alle andere dingen die ik heb genoemd ; dat IS gewoon niet normaal, klaar. Daar moet dus in mijn ogen een reden voor zijn, in de vorm van iets psychisch, faalangst, opvoeding of wat dan ook..
Verder ben ik het er wel mee eens, dat dit niet uitmaakt voor het feit dat hij niet de dupe moet zijn van plagerijtjes, die bij hem ongetwijfeld harder aankomen dan bij ons.
Ik kan me best voorstellen dat ''een avondje uit'' voor hem misschien al een hele stap is, en als je dan ook nog een beetje voor paal wordt gezet kan dit psychisch best wel een impact op hem hebben..
Maar wat ik net ook al zei ; In het verleden heb ik regelmatig tegen vrienden gezegd dat het lullig is om grapjes over hem te maken, omdat hij daar slecht tegen kan en zich heel gemakkelijk uit de tent laat lokken, en omdat veel mensen gewoon een stukje scherper zijn dan hij, waardoor hij vaak ook niet begrijpt waarom mensen lachen..
Die jongens blijven echter zoiets hebben van ja het zal allemaal wel, maar hij moet gewoon eens normaal doen... Zonder ''stempel'' begrijpen ze niet waarom hij zo ''raar'' doet.. en dan kan je wel iemand op zijn nummer gaan zetten, maar als iedereen het lollig vindt, en niemand het begrijpt, dan komt het niet aan en doet niemand er wat mee.
donderdag 24 oktober 2013 om 14:37
quote:hupseflups schreef op 24 oktober 2013 @ 14:30:
[...]
Ik begrijp nu dat het helemaal jouw vraag niet was om adviezen te krijgen. Sorry daarvoor dan!
Ok dan was de vraagstelling toch een diagnose te stellen..." steekt vinger in de lucht"...... obv jouw OP, het niet kunnen onthouden van een bestelling, hrt verkeer niet meer overzien etc, denk ik het te weten. Geen autisme maar ADHD.
Je ging zo goed TO, interesse in vriend dacht ik.
[...]
Ik begrijp nu dat het helemaal jouw vraag niet was om adviezen te krijgen. Sorry daarvoor dan!
Ok dan was de vraagstelling toch een diagnose te stellen..." steekt vinger in de lucht"...... obv jouw OP, het niet kunnen onthouden van een bestelling, hrt verkeer niet meer overzien etc, denk ik het te weten. Geen autisme maar ADHD.
Je ging zo goed TO, interesse in vriend dacht ik.
donderdag 24 oktober 2013 om 14:38
quote:viva-amber schreef op 24 oktober 2013 @ 14:31:
Mocht je mij betweterig vinden. Ik heb 10 jaar lang mensen met allerlei beperkingen gereintegreerd. Mijn reacties komen voort uit ervaringen.
Ik heb het niet over de dingen die mensen mij vertellen, maar het ''je moet dit, je moet dat', de onderstrepingen, de ''je moet eens even goed luisteren kerel, want ik zal wel eens even vertellen hoe de wereld in elkaar zit - toon'' vliegt me hier om de oren..
Veel mensen hier zullen er meer ervaringen mee hebben dan ik, maar ik begrijp niet waarom sommigen het nodig vinden om zo'n hautain toontje aan te slaan. Jullie zijn niet beter dan dat ik ben, en andersom, ik weet niet wie jullie zijn, en jullie weten niet hoe ik ben..
Users zeggen dat ze die vriend niet kunnen beoordelen op grond van een openingspost, maar diezelfde users kunnen wel op grond van diezelfde post beoordelen hoe ik en/of mijn vrienden in elkaar zitten..
Ik waardeer een bijdrage, ook al blijkt daaruit dat wat ik zeg helemaal niet klopt, maar als dit gewoon op een normale manier overgebracht wordt... En niet met onderstrepingen, voorbarige conclusies, schreeuwende taal. Dat is nergens voor nodig, en 9 van de 10 mensen doen dit ook niet op straat, dus waarom wel op een forum?
Mocht je mij betweterig vinden. Ik heb 10 jaar lang mensen met allerlei beperkingen gereintegreerd. Mijn reacties komen voort uit ervaringen.
Ik heb het niet over de dingen die mensen mij vertellen, maar het ''je moet dit, je moet dat', de onderstrepingen, de ''je moet eens even goed luisteren kerel, want ik zal wel eens even vertellen hoe de wereld in elkaar zit - toon'' vliegt me hier om de oren..
Veel mensen hier zullen er meer ervaringen mee hebben dan ik, maar ik begrijp niet waarom sommigen het nodig vinden om zo'n hautain toontje aan te slaan. Jullie zijn niet beter dan dat ik ben, en andersom, ik weet niet wie jullie zijn, en jullie weten niet hoe ik ben..
Users zeggen dat ze die vriend niet kunnen beoordelen op grond van een openingspost, maar diezelfde users kunnen wel op grond van diezelfde post beoordelen hoe ik en/of mijn vrienden in elkaar zitten..
Ik waardeer een bijdrage, ook al blijkt daaruit dat wat ik zeg helemaal niet klopt, maar als dit gewoon op een normale manier overgebracht wordt... En niet met onderstrepingen, voorbarige conclusies, schreeuwende taal. Dat is nergens voor nodig, en 9 van de 10 mensen doen dit ook niet op straat, dus waarom wel op een forum?
donderdag 24 oktober 2013 om 14:40
quote:richard1989 schreef op 24 oktober 2013 @ 14:34:
[...]
Sorry, maar daar kan ik toch niet in meegaan.
Hoe je het ook went of keert, een volwassen vent van 25 jaar, die niet zelfstandig in de stad in het OV durft, en alle andere dingen die ik heb genoemd ; dat IS gewoon niet normaal, klaar. Daar moet dus in mijn ogen een reden voor zijn, in de vorm van iets psychisch, faalangst, opvoeding of wat dan ook..JIJ vindt het niet normaal, mijn moeder durft niet in parkeergarages te rijden, dus rijdt mijn vader of ik of wie dan ook. Zelf heb ik hoogtevrees, mijn man beklimt met de kinderen een toren en ik kijk fijn even de andere kant op. Heel normaal vinden wij!
Verder ben ik het er wel mee eens, dat dit niet uitmaakt voor het feit dat hij niet de dupe moet zijn van plagerijtjes, die bij hem ongetwijfeld harder aankomen dan bij ons.
Ik kan me best voorstellen dat ''een avondje uit'' voor hem misschien al een hele stap is, en als je dan ook nog een beetje voor paal wordt gezet kan dit psychisch best wel een impact op hem hebben..
Maar wat ik net ook al zei ; In het verleden heb ik regelmatig tegen vrienden gezegd dat het lullig is om grapjes over hem te maken, omdat hij daar slecht tegen kan en zich heel gemakkelijk uit de tent laat lokken, en omdat veel mensen gewoon een stukje scherper zijn dan hij, waardoor hij vaak ook niet begrijpt waarom mensen lachen..
Die jongens blijven echter zoiets hebben van ja het zal allemaal wel, maar hij moet gewoon eens normaal doen... Zonder ''stempel'' begrijpen ze niet waarom hij zo ''raar'' doet.. en dan kan je wel iemand op zijn nummer gaan zetten, maar als iedereen het lollig vindt, en niemand het begrijpt, dan komt het niet aan en doet niemand er wat mee. Je blijft 'de jongens' verdedigen, zou je goed staan als je tegenover hen je 'afwijkende vriend' wat meer zou verdedigen. Gewoon zonder etiket, en dat kun je best uitleggen. Hij is anders, doet anders, dus jullie behandelen hem anders.
[...]
Sorry, maar daar kan ik toch niet in meegaan.
Hoe je het ook went of keert, een volwassen vent van 25 jaar, die niet zelfstandig in de stad in het OV durft, en alle andere dingen die ik heb genoemd ; dat IS gewoon niet normaal, klaar. Daar moet dus in mijn ogen een reden voor zijn, in de vorm van iets psychisch, faalangst, opvoeding of wat dan ook..JIJ vindt het niet normaal, mijn moeder durft niet in parkeergarages te rijden, dus rijdt mijn vader of ik of wie dan ook. Zelf heb ik hoogtevrees, mijn man beklimt met de kinderen een toren en ik kijk fijn even de andere kant op. Heel normaal vinden wij!
Verder ben ik het er wel mee eens, dat dit niet uitmaakt voor het feit dat hij niet de dupe moet zijn van plagerijtjes, die bij hem ongetwijfeld harder aankomen dan bij ons.
Ik kan me best voorstellen dat ''een avondje uit'' voor hem misschien al een hele stap is, en als je dan ook nog een beetje voor paal wordt gezet kan dit psychisch best wel een impact op hem hebben..
Maar wat ik net ook al zei ; In het verleden heb ik regelmatig tegen vrienden gezegd dat het lullig is om grapjes over hem te maken, omdat hij daar slecht tegen kan en zich heel gemakkelijk uit de tent laat lokken, en omdat veel mensen gewoon een stukje scherper zijn dan hij, waardoor hij vaak ook niet begrijpt waarom mensen lachen..
Die jongens blijven echter zoiets hebben van ja het zal allemaal wel, maar hij moet gewoon eens normaal doen... Zonder ''stempel'' begrijpen ze niet waarom hij zo ''raar'' doet.. en dan kan je wel iemand op zijn nummer gaan zetten, maar als iedereen het lollig vindt, en niemand het begrijpt, dan komt het niet aan en doet niemand er wat mee. Je blijft 'de jongens' verdedigen, zou je goed staan als je tegenover hen je 'afwijkende vriend' wat meer zou verdedigen. Gewoon zonder etiket, en dat kun je best uitleggen. Hij is anders, doet anders, dus jullie behandelen hem anders.
donderdag 24 oktober 2013 om 14:42
quote:quinacridonerose schreef op 24 oktober 2013 @ 14:33:
[...]
Hoe anderen op hem reageren daar kun je niet altijd wat aan doen, het is ook niet jouw taak om ervoor te zorgen dat iedereen hem begrijpt.
Maar je kunt misschien wel de groepsdynamiek een beetje veranderen door niet mee te lachen, en gewoon over iets anders te beginnen.
Verder zou je ook gewoon zelf kunnen voorstellen om met hem mee te lopen om bier te halen, of naar het station te fietsen of weetikveel.
Je wéét immers dat hij daar moeite mee heeft, je weet dat anderen daarom lachen, dan kun je hem ook gewoon een beetje helpen af en toe.
Ik denk eigenlijk wel dat dit mijn taak is, omdat mijn vrienden over het algemeen genomen wel geneigd zijn om serieus te nemen wat ik zeg...
Alleen nu ligt dat een beetje gecompliceerd, want ik kan ook niet zomaar gaan lopen roepen '' Hij heeft een gedragsstoornis of iets in die termen, dus hij kan er niets aan doen'', want ik weet helemaal niet of hij dit heeft..
En als er niets met hem aan de hand is, dan moet hij toch misschien maar eens uit zijn comfortzone komen en zich eens een beetje vermannen en een keer zelf uitzoeken welke trein je moet nemen, zoals vrijwel iedereen.. En als ik heel eerlijk ben kan ik mijn vrienden dan ook niet echt kwalijk nemen dat ze een beetje de draak met hem steken..
Maar ik ben er haast van overtuigd dat er iets achter dit gedrag zit eigenlijk..
[...]
Hoe anderen op hem reageren daar kun je niet altijd wat aan doen, het is ook niet jouw taak om ervoor te zorgen dat iedereen hem begrijpt.
Maar je kunt misschien wel de groepsdynamiek een beetje veranderen door niet mee te lachen, en gewoon over iets anders te beginnen.
Verder zou je ook gewoon zelf kunnen voorstellen om met hem mee te lopen om bier te halen, of naar het station te fietsen of weetikveel.
Je wéét immers dat hij daar moeite mee heeft, je weet dat anderen daarom lachen, dan kun je hem ook gewoon een beetje helpen af en toe.
Ik denk eigenlijk wel dat dit mijn taak is, omdat mijn vrienden over het algemeen genomen wel geneigd zijn om serieus te nemen wat ik zeg...
Alleen nu ligt dat een beetje gecompliceerd, want ik kan ook niet zomaar gaan lopen roepen '' Hij heeft een gedragsstoornis of iets in die termen, dus hij kan er niets aan doen'', want ik weet helemaal niet of hij dit heeft..
En als er niets met hem aan de hand is, dan moet hij toch misschien maar eens uit zijn comfortzone komen en zich eens een beetje vermannen en een keer zelf uitzoeken welke trein je moet nemen, zoals vrijwel iedereen.. En als ik heel eerlijk ben kan ik mijn vrienden dan ook niet echt kwalijk nemen dat ze een beetje de draak met hem steken..
Maar ik ben er haast van overtuigd dat er iets achter dit gedrag zit eigenlijk..