Psyche
alle pijlers
Kinderen van gescheiden ouders
dinsdag 19 oktober 2010 om 20:44
Ik loop al een tijdje rond met het idee om een topic als dit te openen.
Mijn ouders zijn vijf jaar geleden gescheiden. Ik was twintig. En ik zie heel erg goed in dat dat voor alle partijen het beste was, maar tóch zijn er momenten dat ik het moeilijk heb. Daar praat ik eigenlijk nooit ver, maar toch is het zo.
Het moment dat mijn ouders gingen scheiden was ook het moment dat ik samen ging wonen. Hele goeie keuze, om op dat moment het huis uit te gaan, want ik hoefde niet meer middenin die situatie te zitten. Maar ik heb er ook heel weinig over gepraat, en ik merk dat ik het met sommige dingen gewoon echt nog heel moeilijk heb, met momenten.
Bijvoorbeeld met feestdagen. Of als ik me bepaalde dingen herinner. Vroeger vierden we altijd met zijn allen Sinterklaas, bijvoorbeeld, en dat was altijd zó echt een gezinsavond. En zo aten we vroeger altijd uitgebreid met zijn allen op zondagavond. Met muziek op de achtergrond, en dan zaten we soms uuuuren te praten. Als ik aan dat soort dingen denk, wordt 't me vaak gewoon te veel. De gedachte dat al die dingen gewoon nooit meer terugkomen. Dat het gewoon nooit meer wordt zoals het "moest" zijn. Dat doet me gewoon nog steeds pijn. En ik merk soms dat zelfs de herinneringen al pijn doen, terwijl dat toch juist de mooie momenten uit mijn jeugd geweest zijn.
En 95% van de tijd kan er er heel goed mee om gaan hoor, en snap ik dat het allemaal het beste is. Maar soms doet het gewoon nog zoveel pijn he. Het idee dus vooral, dat datgene wat je gehad hebt nooit meer terug komt.
Wat wil ik met dit topic? Niet zielig zijn, of zielig gevonden worden, want zoals ik zijn er nog heel, heel veel meer. Ouders die uit elkaar gaan zijn absoluut geen bijzondere situatie meer.
Maar ik denk wél dat er meer mensen zoals ik moeten zijn. Mensen van wie hun ouders gescheiden zijn, en die het met sommige dingen gewoon echt nog moeilijk hebben. Misschien ook mensen, waar de ouders, net als bij mij, pas op latere leeftijd gescheiden zijn. Waardoor je de scheiding dus heel bewust meegemaakt hebt, en je dus ook heel bewust bent van het vóór en na.
En misschien kunnen we hier een plek creeren om onze gedachten en gevoelens te delen. Wie weet helpt het.
Ik zou het in elk geval heel fijn vinden om jullie ervaringen te lezen en om te lezen dat ik niet de enige ben
Wie weet wat we hier voor elkaar kunnen betekenen.
Mijn ouders zijn vijf jaar geleden gescheiden. Ik was twintig. En ik zie heel erg goed in dat dat voor alle partijen het beste was, maar tóch zijn er momenten dat ik het moeilijk heb. Daar praat ik eigenlijk nooit ver, maar toch is het zo.
Het moment dat mijn ouders gingen scheiden was ook het moment dat ik samen ging wonen. Hele goeie keuze, om op dat moment het huis uit te gaan, want ik hoefde niet meer middenin die situatie te zitten. Maar ik heb er ook heel weinig over gepraat, en ik merk dat ik het met sommige dingen gewoon echt nog heel moeilijk heb, met momenten.
Bijvoorbeeld met feestdagen. Of als ik me bepaalde dingen herinner. Vroeger vierden we altijd met zijn allen Sinterklaas, bijvoorbeeld, en dat was altijd zó echt een gezinsavond. En zo aten we vroeger altijd uitgebreid met zijn allen op zondagavond. Met muziek op de achtergrond, en dan zaten we soms uuuuren te praten. Als ik aan dat soort dingen denk, wordt 't me vaak gewoon te veel. De gedachte dat al die dingen gewoon nooit meer terugkomen. Dat het gewoon nooit meer wordt zoals het "moest" zijn. Dat doet me gewoon nog steeds pijn. En ik merk soms dat zelfs de herinneringen al pijn doen, terwijl dat toch juist de mooie momenten uit mijn jeugd geweest zijn.
En 95% van de tijd kan er er heel goed mee om gaan hoor, en snap ik dat het allemaal het beste is. Maar soms doet het gewoon nog zoveel pijn he. Het idee dus vooral, dat datgene wat je gehad hebt nooit meer terug komt.
Wat wil ik met dit topic? Niet zielig zijn, of zielig gevonden worden, want zoals ik zijn er nog heel, heel veel meer. Ouders die uit elkaar gaan zijn absoluut geen bijzondere situatie meer.
Maar ik denk wél dat er meer mensen zoals ik moeten zijn. Mensen van wie hun ouders gescheiden zijn, en die het met sommige dingen gewoon echt nog moeilijk hebben. Misschien ook mensen, waar de ouders, net als bij mij, pas op latere leeftijd gescheiden zijn. Waardoor je de scheiding dus heel bewust meegemaakt hebt, en je dus ook heel bewust bent van het vóór en na.
En misschien kunnen we hier een plek creeren om onze gedachten en gevoelens te delen. Wie weet helpt het.
Ik zou het in elk geval heel fijn vinden om jullie ervaringen te lezen en om te lezen dat ik niet de enige ben
Wie weet wat we hier voor elkaar kunnen betekenen.
668, the neighbour of the Beast
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:22
quote:Jala5 schreef op 19 oktober 2010 @ 22:20:
Mijn moeder wilde van mijn vader gaan scheiden toen ik 23 was, beste beslissing ooit.
Alleen midden in het proces is zij helaas overleden.
Maar ik vond haar heel sterk dat ze na al die tijd die stap kon nemen. Mijn vader vond het minder en ook dat kan ik me heel goed voorstellen, maar hij is vrij dominant en dacht waarschijnlijk: ik vind het prima zo mijn huwelijk, dus dan vind iedereen (lees: mijn moeder) het een goed huwelijk.
Nadat ze dood was wilde hij er ook niets meer over horen en daar heb ik het nog wel moeilijk mee, soms.
Mijn moeder wilde van mijn vader gaan scheiden toen ik 23 was, beste beslissing ooit.
Alleen midden in het proces is zij helaas overleden.
Maar ik vond haar heel sterk dat ze na al die tijd die stap kon nemen. Mijn vader vond het minder en ook dat kan ik me heel goed voorstellen, maar hij is vrij dominant en dacht waarschijnlijk: ik vind het prima zo mijn huwelijk, dus dan vind iedereen (lees: mijn moeder) het een goed huwelijk.
Nadat ze dood was wilde hij er ook niets meer over horen en daar heb ik het nog wel moeilijk mee, soms.
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:23
quote:biol schreef op 19 oktober 2010 @ 22:19:
[...]
Dat hoor ik wel vaker hoor.. en ik zeg dan altijd , ach.. zo oud als ik eruit zie zal ik nooit worden ..
Door schade en schande wordt men niet alleen wijs, maar ook geestelijk oud... en soms is dat een voordeel en soms een nadeel..
Voor mij heeft t me alleen nog voordeel gebracht, dus vooruit dan maar Ik snap je heeeel erg goed
[...]
Dat hoor ik wel vaker hoor.. en ik zeg dan altijd , ach.. zo oud als ik eruit zie zal ik nooit worden ..
Door schade en schande wordt men niet alleen wijs, maar ook geestelijk oud... en soms is dat een voordeel en soms een nadeel..
Voor mij heeft t me alleen nog voordeel gebracht, dus vooruit dan maar Ik snap je heeeel erg goed
Ja, dat vind ik echt.
het spijt me oprecht..
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:33
Jala en Biol, wat heftig zeg
Sorry dat ik even weg was, ik moest douchen enzo
Over broers en zussen; die heb ik, ja. En die zijn heel erg verdeeld, loyaal naar alleen mijn vader. En dat vind ik dan ook weer heel erg moeilijk. Daar ga ik hier ook niet te diep op in vanwege de herkenbaarheid (alsof ik niet herkenbaar was, nog ), maar dat neem ik ze wel kwalijk.
En daarmee heb ik zeg maar ook weer het gevoel dat de scheiding van mijn ouders het hele gezin uit elkaar getrokken heeft. Ofzo.
Sorry dat ik even weg was, ik moest douchen enzo
Over broers en zussen; die heb ik, ja. En die zijn heel erg verdeeld, loyaal naar alleen mijn vader. En dat vind ik dan ook weer heel erg moeilijk. Daar ga ik hier ook niet te diep op in vanwege de herkenbaarheid (alsof ik niet herkenbaar was, nog ), maar dat neem ik ze wel kwalijk.
En daarmee heb ik zeg maar ook weer het gevoel dat de scheiding van mijn ouders het hele gezin uit elkaar getrokken heeft. Ofzo.
668, the neighbour of the Beast
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:40
En stiefbroers en stiefzussen trouwens.... Mijn moeders vriend heeft twee zoons. Ik zie niet in wat ik daar voor problemen mee zou moeten hebben.
Ik neem aan dat toch ongeveer alle posters hier gewoon volwassen zijn en dus op zichzelf wonen. Dus het is niet of je met stiefbroer/zus in één huis moet wonen. Het lijkt mij dat stiefbroers/zussen dan toch wel te pruimen kunnen zijn, die keren dát jullie samen moeten zijn?
Lijkt mij dat als je je ouders hun geluk gunt, dat je dan niet moeilijk gaat doen over het feit dat de nieuwe partner van één van je ouders ook kinderen heeft en dat je die dus wel eens tegen zult komen. Zo komt mijn moeder dit jaar hier Sinterklaas vieren, en als dan de kinderen van haar vriend mee willen komen, prima, gezellig. Ik zie het probleem niet. Ook niet als één van de kinderen misschien wat moeilijk in de omgang zou zijn.
Overigens zie ik de kinderen van de vriend van mijn moeder absoluut niet als "stief"dingen, maar gewoon als de kinderen van de vriend van mijn moeder.
Ik neem aan dat toch ongeveer alle posters hier gewoon volwassen zijn en dus op zichzelf wonen. Dus het is niet of je met stiefbroer/zus in één huis moet wonen. Het lijkt mij dat stiefbroers/zussen dan toch wel te pruimen kunnen zijn, die keren dát jullie samen moeten zijn?
Lijkt mij dat als je je ouders hun geluk gunt, dat je dan niet moeilijk gaat doen over het feit dat de nieuwe partner van één van je ouders ook kinderen heeft en dat je die dus wel eens tegen zult komen. Zo komt mijn moeder dit jaar hier Sinterklaas vieren, en als dan de kinderen van haar vriend mee willen komen, prima, gezellig. Ik zie het probleem niet. Ook niet als één van de kinderen misschien wat moeilijk in de omgang zou zijn.
Overigens zie ik de kinderen van de vriend van mijn moeder absoluut niet als "stief"dingen, maar gewoon als de kinderen van de vriend van mijn moeder.
668, the neighbour of the Beast
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:41
Mooi topic. Mijn ouders scheidden toen ik 2 was, voogdijstrijd duurde jaren en heb daardoor een heel onstabiele en onveilige start gehad waar ik later gelukkig wel met mijn ouders over kon praten. Met mijn moeder wel een betere band maar het contact met mijn vader is de laatste tijd goed. Ze zeggen wel eens dat wat je niet kent je ook niet kunt missen, maar ik heb altijd verlangd naar een gezinsleven.
Wat ik wel bijzonder vind aan gescheiden ouders is dat je je ouders meer als individu leert kennen. En dat je weet dat je na een verbroken relatie er weer bovenop kunt krabbelen. Ik heb, ondanks alles wat er gebeurd is, toch altijd geweten dat mijn ouders van mij hielden en dat is heel belangrijk geweest.
Wat ik wel bijzonder vind aan gescheiden ouders is dat je je ouders meer als individu leert kennen. En dat je weet dat je na een verbroken relatie er weer bovenop kunt krabbelen. Ik heb, ondanks alles wat er gebeurd is, toch altijd geweten dat mijn ouders van mij hielden en dat is heel belangrijk geweest.
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:43
quote:Marels schreef op 19 oktober 2010 @ 22:40:
En stiefbroers en stiefzussen trouwens.... Mijn moeders vriend heeft twee zoons. Ik zie niet in wat ik daar voor problemen mee zou moeten hebben.
Ik neem aan dat toch ongeveer alle posters hier gewoon volwassen zijn en dus op zichzelf wonen. Dus het is niet of je met stiefbroer/zus in één huis moet wonen. Het lijkt mij dat stiefbroers/zussen dan toch wel te pruimen kunnen zijn, die keren dát jullie samen moeten zijn?
Nou.. ik ben wel volwassen.. maar ben de oudste.. en zusje woont nog thuis.. en kind van vriendin van vader woont nu dus bij mijn vader.. dus daar kom ik liever niet zo vaak meer..
En stiefbroers en stiefzussen trouwens.... Mijn moeders vriend heeft twee zoons. Ik zie niet in wat ik daar voor problemen mee zou moeten hebben.
Ik neem aan dat toch ongeveer alle posters hier gewoon volwassen zijn en dus op zichzelf wonen. Dus het is niet of je met stiefbroer/zus in één huis moet wonen. Het lijkt mij dat stiefbroers/zussen dan toch wel te pruimen kunnen zijn, die keren dát jullie samen moeten zijn?
Nou.. ik ben wel volwassen.. maar ben de oudste.. en zusje woont nog thuis.. en kind van vriendin van vader woont nu dus bij mijn vader.. dus daar kom ik liever niet zo vaak meer..
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:44
quote:eefje1980 schreef op 19 oktober 2010 @ 22:41:
Mooi topic. Mijn ouders scheidden toen ik 2 was, voogdijstrijd duurde jaren en heb daardoor een heel onstabiele en onveilige start gehad waar ik later gelukkig wel met mijn ouders over kon praten. Met mijn moeder wel een betere band maar het contact met mijn vader is de laatste tijd goed. Ze zeggen wel eens dat wat je niet kent je ook niet kunt missen, maar ik heb altijd verlangd naar een gezinsleven.
Wat ik wel bijzonder vind aan gescheiden ouders is dat je je ouders meer als individu leert kennen. En dat je weet dat je na een verbroken relatie er weer bovenop kunt krabbelen. Ik heb, ondanks alles wat er gebeurd is, toch altijd geweten dat mijn ouders van mij hielden en dat is heel belangrijk geweest.dat is ook heel belangrijk.. bij mijn pa twijfel ik daar wel eens aan..
Mooi topic. Mijn ouders scheidden toen ik 2 was, voogdijstrijd duurde jaren en heb daardoor een heel onstabiele en onveilige start gehad waar ik later gelukkig wel met mijn ouders over kon praten. Met mijn moeder wel een betere band maar het contact met mijn vader is de laatste tijd goed. Ze zeggen wel eens dat wat je niet kent je ook niet kunt missen, maar ik heb altijd verlangd naar een gezinsleven.
Wat ik wel bijzonder vind aan gescheiden ouders is dat je je ouders meer als individu leert kennen. En dat je weet dat je na een verbroken relatie er weer bovenop kunt krabbelen. Ik heb, ondanks alles wat er gebeurd is, toch altijd geweten dat mijn ouders van mij hielden en dat is heel belangrijk geweest.dat is ook heel belangrijk.. bij mijn pa twijfel ik daar wel eens aan..
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:45
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:45
quote:Saaar schreef op 19 oktober 2010 @ 22:43:
[...]
Gekkie, echt niet! Daarvoor hebben we met z'n allen veel te veel issues
haha.. dat is waar.. wel stom dat we nu pas tot een goed gesprek enzo komen.. ik ga zo echt naar m'n mandje..
ps.. zit ook al een maand in de ziektewet.. dus.. is misschien wel verstandig..
[...]
Gekkie, echt niet! Daarvoor hebben we met z'n allen veel te veel issues
haha.. dat is waar.. wel stom dat we nu pas tot een goed gesprek enzo komen.. ik ga zo echt naar m'n mandje..
ps.. zit ook al een maand in de ziektewet.. dus.. is misschien wel verstandig..
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:49
De kinderen van mijn vaders vrouw (een lieverd!) zijn leuke meiden, maar pas 15 en 17.
Ze waren pas 6 en 4 toen ik ze heb leren kennen. Ik was toen zelfs al samen met mijn man.
Ik zie ze opbloeien tot jonge vrouwen en dat ik wel heel erg leuk om t zien
Her enigste wat wel schrijnde, waren de communie's.
Dat gedeelte heb ik hem niet erbij gehad.(maar ja, zij hun eigen paps ook niet)
Ze waren pas 6 en 4 toen ik ze heb leren kennen. Ik was toen zelfs al samen met mijn man.
Ik zie ze opbloeien tot jonge vrouwen en dat ik wel heel erg leuk om t zien
Her enigste wat wel schrijnde, waren de communie's.
Dat gedeelte heb ik hem niet erbij gehad.(maar ja, zij hun eigen paps ook niet)
Ja, dat vind ik echt.
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:51
quote:Juffie88 schreef op 19 oktober 2010 @ 22:43:
[...]
Nou.. ik ben wel volwassen.. maar ben de oudste.. en zusje woont nog thuis.. en kind van vriendin van vader woont nu dus bij mijn vader.. dus daar kom ik liever niet zo vaak meer..Maar ik snap dus niet zo goed waarom het zo moeilijk is om dat meisje te tolereren, de momenten dat jij daar bent. Da's toch steeds maar een middagje of avondje, ofzo?
[...]
Nou.. ik ben wel volwassen.. maar ben de oudste.. en zusje woont nog thuis.. en kind van vriendin van vader woont nu dus bij mijn vader.. dus daar kom ik liever niet zo vaak meer..Maar ik snap dus niet zo goed waarom het zo moeilijk is om dat meisje te tolereren, de momenten dat jij daar bent. Da's toch steeds maar een middagje of avondje, ofzo?
668, the neighbour of the Beast
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:53
quote:Marels schreef op 19 oktober 2010 @ 22:51:
[...]
Maar ik snap dus niet zo goed waarom het zo moeilijk is om dat meisje te tolereren, de momenten dat jij daar bent. Da's toch steeds maar een middagje of avondje, ofzo?toch nog even reageren.. ja nu dus wel.. dus dat is te doen.. maar zie mijn vader wel minder dan ik zou willen.. omdat ik geen zin heb in de nieuwe vrouwen in zijn leven.. snap je?
[...]
Maar ik snap dus niet zo goed waarom het zo moeilijk is om dat meisje te tolereren, de momenten dat jij daar bent. Da's toch steeds maar een middagje of avondje, ofzo?toch nog even reageren.. ja nu dus wel.. dus dat is te doen.. maar zie mijn vader wel minder dan ik zou willen.. omdat ik geen zin heb in de nieuwe vrouwen in zijn leven.. snap je?
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:53
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:56
quote:Juffie88 schreef op 19 oktober 2010 @ 22:53:
[...]
toch nog even reageren.. ja nu dus wel.. dus dat is te doen.. maar zie mijn vader wel minder dan ik zou willen.. omdat ik geen zin heb in de nieuwe vrouwen in zijn leven.. snap je?Ja en nee. Ik ervaar dat namelijk zelf absoluut niet zo. Ik gun mijn ouders alle geluk van de wereld, en als dat met een andere partner is, prima, leuk voor ze. Dat die andere partner dan mogelijk ook kinderen heeft, vind ik niet meer dan logisch. En dat ik die kinderen erbij te accepteren heb, ja, tuurlijk. En zolang ik niet hele dagen met ze samen moet leven, vind ik dat ik niet zoveel te klagen heb. Als mijn ouder (even algemeen) dan maar gelukkig is met de situatie, ben ik allang blij.
[...]
toch nog even reageren.. ja nu dus wel.. dus dat is te doen.. maar zie mijn vader wel minder dan ik zou willen.. omdat ik geen zin heb in de nieuwe vrouwen in zijn leven.. snap je?Ja en nee. Ik ervaar dat namelijk zelf absoluut niet zo. Ik gun mijn ouders alle geluk van de wereld, en als dat met een andere partner is, prima, leuk voor ze. Dat die andere partner dan mogelijk ook kinderen heeft, vind ik niet meer dan logisch. En dat ik die kinderen erbij te accepteren heb, ja, tuurlijk. En zolang ik niet hele dagen met ze samen moet leven, vind ik dat ik niet zoveel te klagen heb. Als mijn ouder (even algemeen) dan maar gelukkig is met de situatie, ben ik allang blij.
668, the neighbour of the Beast
dinsdag 19 oktober 2010 om 22:59
quote:Marels schreef op 19 oktober 2010 @ 22:56:
[...]
Ja en nee. Ik ervaar dat namelijk zelf absoluut niet zo. Ik gun mijn ouders alle geluk van de wereld, en als dat met een andere partner is, prima, leuk voor ze. Dat die andere partner dan mogelijk ook kinderen heeft, vind ik niet meer dan logisch. En dat ik die kinderen erbij te accepteren heb, ja, tuurlijk. En zolang ik niet hele dagen met ze samen moet leven, vind ik dat ik niet zoveel te klagen heb. Als mijn ouder (even algemeen) dan maar gelukkig is met de situatie, ben ik allang blij.ja ik ook.. gun mijn ouders ook alle geluk van de wereld.. maar niet ten koste van mij.. of mijn brusjes.. en dat is op dit moment wel het geval.. t is gewoon een beetje ingewikkeld.. maar vader zou graag zien dat we met hem en zijn vriendin + kind een heel gezellig nieuw gezin worden.. en dat zit er dus echt neit in..
[...]
Ja en nee. Ik ervaar dat namelijk zelf absoluut niet zo. Ik gun mijn ouders alle geluk van de wereld, en als dat met een andere partner is, prima, leuk voor ze. Dat die andere partner dan mogelijk ook kinderen heeft, vind ik niet meer dan logisch. En dat ik die kinderen erbij te accepteren heb, ja, tuurlijk. En zolang ik niet hele dagen met ze samen moet leven, vind ik dat ik niet zoveel te klagen heb. Als mijn ouder (even algemeen) dan maar gelukkig is met de situatie, ben ik allang blij.ja ik ook.. gun mijn ouders ook alle geluk van de wereld.. maar niet ten koste van mij.. of mijn brusjes.. en dat is op dit moment wel het geval.. t is gewoon een beetje ingewikkeld.. maar vader zou graag zien dat we met hem en zijn vriendin + kind een heel gezellig nieuw gezin worden.. en dat zit er dus echt neit in..
