Psyche
alle pijlers
Komt het nog wel goed?
woensdag 27 juni 2012 om 07:53
Lieve forummers,
ik moet even mijn hart enigszins luchten.
Ik zie het niet meer zitten. Niks niet.
Er is zoveel ellende in mijn leven gaande, ik zie geen lichtpuntjes meer. De ene ellende is nog niet voorbij en het volgende komt alweer. Ik ben gisteren gewoon ingestort. Heb werkelijk de he-le dag zitten huilen
Ik voel me leeg, moe. Ik kan niet meer vechten. Ik wil niet meer vechten. Iedereen drukt me telkens op het hart ''komt wel goed schatje'' (inclusief denkbeeldig glaasje Roosvicee) maar het lijkt erop dat het niet goed komt.
Mijn hele leven lang heb ik moeten vechten om te staan waar ik nu sta. Maar het is op, ik kan niet meer. Ik wil niets liever dan gewoon eens een keer stabiliteit, dat het ook bij mij gewoon eens even ''normaal'' gaat. Ik hoef geen gouden bergen, ik wil alleen die diepe dalen niet meer. Ik kan het gewoon niet meer opbrengen.
Wat ik met dit topic wil? Geen flauw idee. Even mijn hart luchten. Niks meer en niks minder. En ik weet dat het best wel klinkt alsof ik er einde aan ga maken, maar dat gaat sowieso niet gebeuren hoor, dus daar hoeft niemand bang voor te zijn. Het is alleen allemaal zo uitzichtloos. Hoeveel shit moet en kan iemand meemaken? Ik hoop zo dat de zon, ook al is het maar een bleek en waterig zonnetje, zich snel hier eens laat zien. Dan heb ik misschien weer wat hoop voor de toekomst.
ik moet even mijn hart enigszins luchten.
Ik zie het niet meer zitten. Niks niet.
Er is zoveel ellende in mijn leven gaande, ik zie geen lichtpuntjes meer. De ene ellende is nog niet voorbij en het volgende komt alweer. Ik ben gisteren gewoon ingestort. Heb werkelijk de he-le dag zitten huilen
Ik voel me leeg, moe. Ik kan niet meer vechten. Ik wil niet meer vechten. Iedereen drukt me telkens op het hart ''komt wel goed schatje'' (inclusief denkbeeldig glaasje Roosvicee) maar het lijkt erop dat het niet goed komt.
Mijn hele leven lang heb ik moeten vechten om te staan waar ik nu sta. Maar het is op, ik kan niet meer. Ik wil niets liever dan gewoon eens een keer stabiliteit, dat het ook bij mij gewoon eens even ''normaal'' gaat. Ik hoef geen gouden bergen, ik wil alleen die diepe dalen niet meer. Ik kan het gewoon niet meer opbrengen.
Wat ik met dit topic wil? Geen flauw idee. Even mijn hart luchten. Niks meer en niks minder. En ik weet dat het best wel klinkt alsof ik er einde aan ga maken, maar dat gaat sowieso niet gebeuren hoor, dus daar hoeft niemand bang voor te zijn. Het is alleen allemaal zo uitzichtloos. Hoeveel shit moet en kan iemand meemaken? Ik hoop zo dat de zon, ook al is het maar een bleek en waterig zonnetje, zich snel hier eens laat zien. Dan heb ik misschien weer wat hoop voor de toekomst.
dinsdag 3 juli 2012 om 10:38
Nee.
Erg he?
Ik heb een soort negatieve gelatenheid in me zitten nu. Met dingen waarvan ik normaal gesproken uit mijn dak zou gaan heb ik nu zoiets van: leuk ja, maar tegenover iets leuks moet ook iets negatiefs staan (want dat is al sinds jaar en dag zo). Dus dan durf ik niet eens te genieten. Ik ben veel banger voor wat er komen gaat (eigenlijk wat er kan komen)
Damn, wat klinkt dit onsamenhangend
Erg he?
Ik heb een soort negatieve gelatenheid in me zitten nu. Met dingen waarvan ik normaal gesproken uit mijn dak zou gaan heb ik nu zoiets van: leuk ja, maar tegenover iets leuks moet ook iets negatiefs staan (want dat is al sinds jaar en dag zo). Dus dan durf ik niet eens te genieten. Ik ben veel banger voor wat er komen gaat (eigenlijk wat er kan komen)
Damn, wat klinkt dit onsamenhangend
dinsdag 3 juli 2012 om 11:48
Oké, dan doe ik een poging:
- je bent samen met je grote liefde
- je hebt een HBO-opleiding afgemaakt
- je hebt een vaste baan
- ondanks psychische ellende slaag je erin door te gaan, zonder medicijnen
- je haakt mooie dingen (ik spiek wel eens mee op het haaktopic)
Natuurlijk staan daar mindere dingen tegenover maar ik vind dit wel degelijk dingen om trots en dankbaar over te zijn. Alleen begrijp ik ook wel dat dat nu niet zo voelt. Maar waarom zouden de negatieve dingen per se belangrijker zijn dan de positieve? Het is belangrijk om de balans te zien. Ook al gaat het slecht, bepaalde dingen in je leven zijn wél goed. Daarmee bedoel ik niet dat je net moet doen alsof het allemaal wel meevalt, maar het verlicht wel het gevoel van totale wanhoop dat je anders kunt hebben.
- je bent samen met je grote liefde
- je hebt een HBO-opleiding afgemaakt
- je hebt een vaste baan
- ondanks psychische ellende slaag je erin door te gaan, zonder medicijnen
- je haakt mooie dingen (ik spiek wel eens mee op het haaktopic)
Natuurlijk staan daar mindere dingen tegenover maar ik vind dit wel degelijk dingen om trots en dankbaar over te zijn. Alleen begrijp ik ook wel dat dat nu niet zo voelt. Maar waarom zouden de negatieve dingen per se belangrijker zijn dan de positieve? Het is belangrijk om de balans te zien. Ook al gaat het slecht, bepaalde dingen in je leven zijn wél goed. Daarmee bedoel ik niet dat je net moet doen alsof het allemaal wel meevalt, maar het verlicht wel het gevoel van totale wanhoop dat je anders kunt hebben.
dinsdag 3 juli 2012 om 21:29
Jee Kaatje nav van je post bij ww kom ik even hier kijken. Wat heftig dat je je zo slecht voelt. Ik weet er niet heel veel nuttigs op te zeggen. Voel jij je heel verantwoordelijk voor alles. Geldzorgen van vriend? Toch na 2 weken weer aan het werk omdat de dossiers opstapelen? Dat is een karaktertrek die ik in me heb en die ik na een burn out en nog een hele tijd daarna heb afgeleerd. Als je de structuur van je werk nodig hebt, kan je ook om vervangend werk vragen. Dan heb je misschien wat minder druk en kan je op het werk 'ontspannen'.
Verder eens met Liquorice, probeer ook positieve dingen te zien. Niet alles is kut en de goede dingen gaan je er weer bovenop helpen.
Vwb betreft hulp zoeken, je schrijft dat je dat niet kan betalen. Ik neem aan dat je dan over de eigen bijdrage hebt. Je werkgever is er ook bij gebaat dat jij goed functioneert, leg eens bij hen neer dat die rekening een probleem is. Zijn veel bedrijven die dat met liefde betalen. Als jij een paar dagen afwezig bent is dat duurder.
Heel veel sterkte, ik zou willen dat ik iets voor je kon doen.
Verder eens met Liquorice, probeer ook positieve dingen te zien. Niet alles is kut en de goede dingen gaan je er weer bovenop helpen.
Vwb betreft hulp zoeken, je schrijft dat je dat niet kan betalen. Ik neem aan dat je dan over de eigen bijdrage hebt. Je werkgever is er ook bij gebaat dat jij goed functioneert, leg eens bij hen neer dat die rekening een probleem is. Zijn veel bedrijven die dat met liefde betalen. Als jij een paar dagen afwezig bent is dat duurder.
Heel veel sterkte, ik zou willen dat ik iets voor je kon doen.
dinsdag 3 juli 2012 om 21:52
Het zit kennelijk in jou om anderen te willen helpen. Gezien wat je hier post; je opleiding, ook zelfs nu nog klaar willen staan voor anderen, anderen niet willen 'lastigvallen'.
Dat is een súpermooie eigenschap. Mensen die deze eigenschap hebben, hebben we nodig in een samenleving. Daar draag jij al een hele tijd aan bij (wat ik hier in je posts lees).
Zorg goed voor die eigenschap. Maar vooral: zorg goed voor het mens bij deze eigenschap. Zodat je in de toekomst, zodra jij weer je eigen leven op de rit hebt, ook weer anderen kan helpen. Daar zijn toekomstige vrienden/vriendinnen/clienten je dankbaar voor. Maar jijzelf ook; dan kan je doen waar je goed in bent, zónder dat het ten kost van jezelf gaat.
Maar accepteer dat het nu even de beurt van anderen is.
Om jou te helpen.
Niemand helpt zijn leven lang zonder ooit zelf hulpbehoevend te zijn. Echt niet.
Dat is een súpermooie eigenschap. Mensen die deze eigenschap hebben, hebben we nodig in een samenleving. Daar draag jij al een hele tijd aan bij (wat ik hier in je posts lees).
Zorg goed voor die eigenschap. Maar vooral: zorg goed voor het mens bij deze eigenschap. Zodat je in de toekomst, zodra jij weer je eigen leven op de rit hebt, ook weer anderen kan helpen. Daar zijn toekomstige vrienden/vriendinnen/clienten je dankbaar voor. Maar jijzelf ook; dan kan je doen waar je goed in bent, zónder dat het ten kost van jezelf gaat.
Maar accepteer dat het nu even de beurt van anderen is.
Om jou te helpen.
Niemand helpt zijn leven lang zonder ooit zelf hulpbehoevend te zijn. Echt niet.
woensdag 4 juli 2012 om 08:22
quote:meisjesnaam schreef op 03 juli 2012 @ 21:29:
Jee Kaatje nav van je post bij ww kom ik even hier kijken. Wat heftig dat je je zo slecht voelt. Ik weet er niet heel veel nuttigs op te zeggen. Voel jij je heel verantwoordelijk voor alles. Geldzorgen van vriend? Toch na 2 weken weer aan het werk omdat de dossiers opstapelen? Dat is een karaktertrek die ik in me heb en die ik na een burn out en nog een hele tijd daarna heb afgeleerd. Als je de structuur van je werk nodig hebt, kan je ook om vervangend werk vragen. Dan heb je misschien wat minder druk en kan je op het werk 'ontspannen'.
Verder eens met Liquorice, probeer ook positieve dingen te zien. Niet alles is kut en de goede dingen gaan je er weer bovenop helpen.
Vwb betreft hulp zoeken, je schrijft dat je dat niet kan betalen. Ik neem aan dat je dan over de eigen bijdrage hebt. Je werkgever is er ook bij gebaat dat jij goed functioneert, leg eens bij hen neer dat die rekening een probleem is. Zijn veel bedrijven die dat met liefde betalen. Als jij een paar dagen afwezig bent is dat duurder.
Heel veel sterkte, ik zou willen dat ik iets voor je kon doen.Ik was even ingelogd onder een andere naam omdat ik een vraag had waarvan ik het antwoord met een vriendin wil delen en dus niet onder eigen naam gesteld. Maar ik 'ken' je uit ww topic.
Jee Kaatje nav van je post bij ww kom ik even hier kijken. Wat heftig dat je je zo slecht voelt. Ik weet er niet heel veel nuttigs op te zeggen. Voel jij je heel verantwoordelijk voor alles. Geldzorgen van vriend? Toch na 2 weken weer aan het werk omdat de dossiers opstapelen? Dat is een karaktertrek die ik in me heb en die ik na een burn out en nog een hele tijd daarna heb afgeleerd. Als je de structuur van je werk nodig hebt, kan je ook om vervangend werk vragen. Dan heb je misschien wat minder druk en kan je op het werk 'ontspannen'.
Verder eens met Liquorice, probeer ook positieve dingen te zien. Niet alles is kut en de goede dingen gaan je er weer bovenop helpen.
Vwb betreft hulp zoeken, je schrijft dat je dat niet kan betalen. Ik neem aan dat je dan over de eigen bijdrage hebt. Je werkgever is er ook bij gebaat dat jij goed functioneert, leg eens bij hen neer dat die rekening een probleem is. Zijn veel bedrijven die dat met liefde betalen. Als jij een paar dagen afwezig bent is dat duurder.
Heel veel sterkte, ik zou willen dat ik iets voor je kon doen.Ik was even ingelogd onder een andere naam omdat ik een vraag had waarvan ik het antwoord met een vriendin wil delen en dus niet onder eigen naam gesteld. Maar ik 'ken' je uit ww topic.
woensdag 4 juli 2012 om 10:59
ik vind dat er hier zoveel lieve mensen zitten die mij een hart onder de riem willen steken he, dat waardeer ik enorm. Bedankt voor jullie berichten.
Ik heb de laatste dagen een vreemde soort spanning in mijn lijf zitten. Ik heb het gevoel dat er binnenkort iets naars staat te gebeuren. Ik maak er maar het beste van en probeer er niet teveel aan te denken. Morgen terug naar de bedrijfsarts. Ben heel benieuwd wat daaruit gaat komen.
Ik heb de laatste dagen een vreemde soort spanning in mijn lijf zitten. Ik heb het gevoel dat er binnenkort iets naars staat te gebeuren. Ik maak er maar het beste van en probeer er niet teveel aan te denken. Morgen terug naar de bedrijfsarts. Ben heel benieuwd wat daaruit gaat komen.
woensdag 4 juli 2012 om 19:07
Relativeren is heel moeilijk als het slecht met je gaat. Je ziet gewoon door de bomen het bos niet meer. Daarom kan het ook goed zijn om met iemand te praten die je ook de andere kant van je leven kan laten zien. Dat laat de problemen niet verdwijnen maar je krijgt er wel een andere kijk op. Been there, done that, got the t-shirt .
Veel succes bij de bedrijfsarts morgen. Hopelijk is het een behulpzaam exemplaar (en zo niet: laat je niet intimideren).
Veel succes bij de bedrijfsarts morgen. Hopelijk is het een behulpzaam exemplaar (en zo niet: laat je niet intimideren).
donderdag 5 juli 2012 om 12:58
Net terug van de bedrijfsarts...
Het begon al goed; ik ging deze keer met de bus, de app van 9292 deed het niet. Ik wist uiteindelijk uit te vogelen welke bus ik moest hebben. Stapte bij de verkeerde halte uit, raakte verdwaald, heb toen de bedrijfsarts gebeld, was helemaal overstuur omdat ik het dus niet kon vinden. Nou ja, anyways een goed kwartier later was ik er dankzij behulpzame mensen. Heb dik een half uur in de verzengende hitte rondgelopen.
Komende 6 weken moet ik halve dagen blijven werken. Arts vond het absoluut geen goed teken dat ik zo overstuur was vanwege het feit dat ik 5 minuten te laat op de afspraak kwam omdat ik verdwaald was.
Daarnaast vroeg hij hoe het ging. Aangegeven dat ik de afgelopen dagen redelijk goed mijn werk heb kunnen doen, en dat ik van plan was om te zeggen dat ik wel weer fulltime wilde beginnen. Dat vond hij helemaal geen goed idee, het baarde hem zelfs zorgen. Hij heeft me dan ook een verwijzing naar en psycholoog gegeven. Ik heb gezegd dat ik daar niet op zit te wachten eigenlijk. Hij ging daar nog wat dieper op door en heeft me nu wel aan het denken gezet.
Anyways, ik voel me kut, niks gaat zoals ik wil of verwacht had, maar we sukkelen maar gewoon door.
Misschien morgen maar eens kijken hoe-wat-waar m.b.t. Die psycholoog...
Het begon al goed; ik ging deze keer met de bus, de app van 9292 deed het niet. Ik wist uiteindelijk uit te vogelen welke bus ik moest hebben. Stapte bij de verkeerde halte uit, raakte verdwaald, heb toen de bedrijfsarts gebeld, was helemaal overstuur omdat ik het dus niet kon vinden. Nou ja, anyways een goed kwartier later was ik er dankzij behulpzame mensen. Heb dik een half uur in de verzengende hitte rondgelopen.
Komende 6 weken moet ik halve dagen blijven werken. Arts vond het absoluut geen goed teken dat ik zo overstuur was vanwege het feit dat ik 5 minuten te laat op de afspraak kwam omdat ik verdwaald was.
Daarnaast vroeg hij hoe het ging. Aangegeven dat ik de afgelopen dagen redelijk goed mijn werk heb kunnen doen, en dat ik van plan was om te zeggen dat ik wel weer fulltime wilde beginnen. Dat vond hij helemaal geen goed idee, het baarde hem zelfs zorgen. Hij heeft me dan ook een verwijzing naar en psycholoog gegeven. Ik heb gezegd dat ik daar niet op zit te wachten eigenlijk. Hij ging daar nog wat dieper op door en heeft me nu wel aan het denken gezet.
Anyways, ik voel me kut, niks gaat zoals ik wil of verwacht had, maar we sukkelen maar gewoon door.
Misschien morgen maar eens kijken hoe-wat-waar m.b.t. Die psycholoog...
dinsdag 10 juli 2012 om 13:28
Klinkt als een goede bedrijfsarts, in elk geval eentje die naar je luistert en met je begaan is (geloof me, ik heb ze meegemaakt in alle soorten en maten en deze mensen kunnen een boel ellende veroorzaken als ze in een slechte bui zijn).
Heel goed dat je de stap hebt gezet om de psycholoog te regelen. Ga er met een open blik naartoe, als het niets wordt of als je het niet ziet zitten kan je er altijd nog mee stoppen of een alternatief regelen. Misschien kan het wel net de hulp zijn die je nodig hebt. Sterkte!
Heel goed dat je de stap hebt gezet om de psycholoog te regelen. Ga er met een open blik naartoe, als het niets wordt of als je het niet ziet zitten kan je er altijd nog mee stoppen of een alternatief regelen. Misschien kan het wel net de hulp zijn die je nodig hebt. Sterkte!