Koop obsessie

Sinds gisteren heb een ding in mijn kop dat ik perse wil kopen, terwijl ik er niet eens het geld voor heb. Het is mij al een paar keer overkomen dat ik een ding zie en alleen daar nog maar aan kan denken, dat ik het wil hebben. Nu gaat het over een merk handtas van bijna duizend euro. Ik werk, verdien een lekker bedrag, maar ben niet rijk, kan alleen niet sparen. Die handtas heb ik helemaal niet nodig, ik heb al 4 handtassen en ik gebruik altijd dezelfde. En van die 4 handtassen heb ik er al een door mijn obsessie gekocht en kijk er nu niet meer naar om. Dat zou als een les moeten dienen, maar nee, het gebeurt weer. Ik voel mezelf belachelijk, maar waarom krijg ik die tas niet uit mijn hoofd, ik slaap er zelfs niet meer van, verzin op allerlei manieren waarop ik hem toch zou kunnen kopen. Ik schaam mij, dat ik zoveel energie hier aan kwijt raak, door te piekeren. Ik weet heel goed dat ik nooit zo'n dure tas ga kopen, ik zou me schamen ookal zou ik het tegen niemand zeggen. Maar waarom kan ik de gedachten niet met rust laten? Ik ga er mee naar bed ( slaap super slecht) en sta ermee op. Zijn er andere mensen die dit probleem hebben?

Ik ben blij dat er toch mensen eerlijk voor hun koopdrang uitkomen, we zijn allemaal verslaafd. Ik heb een geweldig artikel hier over in de Libelle gelezen: hebberigheid. Omdat we ons zelfs iets cadeau willen doen nadat we ons zelf in hebben gezet voor goeden akties in ons dagelijkse leven of dat we gewoon hebberig zijn. We worden vandaag gedreven naar consumeren en we mogen best ons zelf cadeau's doen, zonder te overdrijven en in diepe schulden te belanden. Ik ben zo iemand die aan de hebberigheid lijd, maar ik denk eerst wel na, daarom heb ik ook nooit die tas van 1000 ¤ gekocht. Het was alleen een erorme drang die me niet meer los liet en ik wilde weten of anderen daar ook aanlijden. In iedergeval bedankt voor de reakties. See you !..

Ik ben er gelukkig achtergekomen, dat dit gekke werk was en ben er nooit toe gekomen. Ik ben me heel goed bewust dat dit geen bedrag is voor een handtas en ik was er zeker niet gelukkiger van geworden. Ik heb hulp voor psychische problemen die ik heb sinds mijn scheiding en om sommige redenen zijn mensen zoals ik die met aankopen hun verdriet of andere problemen willen vergeten door dingen te kopen, duur of niet duur. Ik heb dat ik dingen zie en ze wens, maar niet vaak tot aankopen kom, behalve laatst heb ik mijzelf een laptop cadeau gedaan en daar ben ik heel blij mee, maar heb ik in een ander onderwerp beschreven.

Dus ik ben voor mijzelf een heel stuk verder !! Bedankt voor jullie reacties

quote:Constanze schreef op 28 juli 2011 @ 20:16:

Als ik wel eens jouw probleem heb, maar dan in veel lichtere mate, dan zeg ik tegen mezelf: 'het is maar een tas. Ik hoef hem niet te hebben. Het is niet belangrijk. Laat het los.' Meestal lukt dit dan wel.



Bij mij zit er onrust onder. Als ik lekker in mijn vel zit en gefocust met m'n werk/hobby's bezig ben, zijn materiele dingen niet belangrijk.

Dus als de onrust er is, en mijn gedachten allerlei kanten opvliegen (bv. ik moet absoluut een goede ovenschaal hebben, de allerbeste, en ik moet nu de stad in), dan sta ik stil bij dit proces. En dan focus ik me innerlijk op zaken die belangrijk voor me zijn. Wat wil ik echt ? En dat heeft dan niets te maken met zo'n tas (of ovenschaal).



Je vermannen en dan iets gaan doen waar je je echt goed bij voelt. Of het nu een wandeling langs de zee is, op de bank een boek lezen, afspreken met iemand bij wie je goed voelt, enz..

Of je prioriteiten eens op papier zetten en erover nadenken. Waar word je gelukkig van ? Maar ja, het is makkelijker gezegd dan gedaan.



Geobsedeerd zijn door een tas is echt vluchtgedrag. Wel knap dat je voor je 'koopziekte' durft uit te komen.

Een tas zal je nooit gelukkig maken. Dan loop je met je tas door de stad, een mooie tas, maar jij bent nog steeds hetzelfde, je schiet er niets mee op.

Het gaat erom hoe je je van binnen voelt, dat straal je uit, en dat maakt je aantrekkelijk. Zo'n tas is maar een extra'tje.Ik ben erg laat met het reageren op jouw reactie en ik vind het heel fijn deze te lezen, ik denk er zeker iets aan te hebben. Bedankt !

quote:shoppen schreef op 28 juli 2011 @ 22:22:

Herkenbaar! Door die "drang" heb ik vroeger schuld gehad

Ik leende gerust geld om toch die tas, jas of wat ik dan ook in mijn hoofd had, te kopen

Eenmaal gekocht, was er wel weer iets andersIk heb ook inderdaad hele vervelende gevoelens gehad na het kopen van dingen. Gelukkig gaat het tegenwoordig stukken beter en ookal lig ik nog wel eens wakker en na te denken over of ik wel of niet iets echt wil en kan kopen, kom ik vaak erachter dat ik het toch maar liever uitstel. En van uitstel komt afstel.