Psyche
alle pijlers
Mama missen..
dinsdag 4 oktober 2011 om 22:59
Wat ik hiermee wil, geen idee..
Gewoon even van me afschrijven omdat ik me rot voel denkik..
Ik zal even een kleine voorgeschiedenis doen;
Ik ben een mama's kindje maar in m'n pubertijd veel ruzie etc, naar vader verhuisd, nu 24 en een eigen huisje.
Ben een binnenvetter en kon eigenlijk pas sins 1,5 jr met iemand praten over mijn gevoelens etc.. En die persoon was, juist, mijn moeder.
Goede band opgebouwd sinds ik mijn eigen huis heb.
Nu het verhaal:
Begin dit jaar heeft m'n mama een zelfmoordpoging gedaan,
Overdosis pillen en troep (gelukkig) mislukt.
Daarna is alles veranderd, ze is weg bij mn stiefvader (na 11jr) die ik nu bijna nooit meer zie en mis.
(m'n eigen vader is wel in mn leven maar meer oppervlakkig, heb ik vrede mee en dat gaat prima)
Stiefvader was er altijd voor me.
Mama in therapie uiteraard en heeft besloten te verhuizen met m'n nog thuis wonende zusje naar de veluwe 1,5uur verderop.
Ze zegt dat ze in onze 'oude' woonplaats niet meer gelukkig kan zijn en wil weg van alles wat hier zo negatief is.. Om een nieuw leven op te bouwen
Ze is nu zo'n 3 mnd weg, mn stiefpa is uit m'n leven + natuurlijk het idee dat ze dood wou.
Ik trek het gewoon soms allemaal even niet, ik mis haar gewoon heel erg.
Voel me ontzettend in de steek gelaten door haar en ben ook ergens heel erg boos op haar.
Gelukkig kan ik dit wel naar haar uiten, maar helaas kan ik er zo weinig mee verder.
Ze zou vorige week vrijdag komen slapen, dat ging niet door
Vandaag was ze ook hier en is ze niet langsgekomen.
Heb haar net wel gesproken en ze zegt dat ze het gewoon te druk had vandaag en dat het haar spijt en Ze van me houd...
I just need a hugg and a shoulder.. Ben zo verdrietig
Sorry voor de lap tekst!
Gewoon even van me afschrijven omdat ik me rot voel denkik..
Ik zal even een kleine voorgeschiedenis doen;
Ik ben een mama's kindje maar in m'n pubertijd veel ruzie etc, naar vader verhuisd, nu 24 en een eigen huisje.
Ben een binnenvetter en kon eigenlijk pas sins 1,5 jr met iemand praten over mijn gevoelens etc.. En die persoon was, juist, mijn moeder.
Goede band opgebouwd sinds ik mijn eigen huis heb.
Nu het verhaal:
Begin dit jaar heeft m'n mama een zelfmoordpoging gedaan,
Overdosis pillen en troep (gelukkig) mislukt.
Daarna is alles veranderd, ze is weg bij mn stiefvader (na 11jr) die ik nu bijna nooit meer zie en mis.
(m'n eigen vader is wel in mn leven maar meer oppervlakkig, heb ik vrede mee en dat gaat prima)
Stiefvader was er altijd voor me.
Mama in therapie uiteraard en heeft besloten te verhuizen met m'n nog thuis wonende zusje naar de veluwe 1,5uur verderop.
Ze zegt dat ze in onze 'oude' woonplaats niet meer gelukkig kan zijn en wil weg van alles wat hier zo negatief is.. Om een nieuw leven op te bouwen
Ze is nu zo'n 3 mnd weg, mn stiefpa is uit m'n leven + natuurlijk het idee dat ze dood wou.
Ik trek het gewoon soms allemaal even niet, ik mis haar gewoon heel erg.
Voel me ontzettend in de steek gelaten door haar en ben ook ergens heel erg boos op haar.
Gelukkig kan ik dit wel naar haar uiten, maar helaas kan ik er zo weinig mee verder.
Ze zou vorige week vrijdag komen slapen, dat ging niet door
Vandaag was ze ook hier en is ze niet langsgekomen.
Heb haar net wel gesproken en ze zegt dat ze het gewoon te druk had vandaag en dat het haar spijt en Ze van me houd...
I just need a hugg and a shoulder.. Ben zo verdrietig
Sorry voor de lap tekst!
Internagelaktisch
dinsdag 4 oktober 2011 om 23:21
Mylene, probleem is dat eigenlijk iedereen in mn familie van het slag binnenvetter is :p
Ik heb hier ook nog 2 broertjes (wonen zelfstandig)
Ik ga sinds kort wel 1x per week bij mn oma eten,
Als vervanging voor dat ik normaal bij mama at,
Ik voel me namelijk best vaak eenzaam en vind het dan fijn om gewoon ergens te 'zijn'
Heb veel vrienden waarvan ik weet dat ik het altijd kwijt kan als ik wil.. Maar daar heb ik eigenlijk weinig zin in..
@de andere forummers, bedankt voor de knuffels.
Voel me wel een beetje een aansteller..
Ze leeft tenslotte nog! En ik ben 24, geen klein kind meer..
Ik heb hier ook nog 2 broertjes (wonen zelfstandig)
Ik ga sinds kort wel 1x per week bij mn oma eten,
Als vervanging voor dat ik normaal bij mama at,
Ik voel me namelijk best vaak eenzaam en vind het dan fijn om gewoon ergens te 'zijn'
Heb veel vrienden waarvan ik weet dat ik het altijd kwijt kan als ik wil.. Maar daar heb ik eigenlijk weinig zin in..
@de andere forummers, bedankt voor de knuffels.
Voel me wel een beetje een aansteller..
Ze leeft tenslotte nog! En ik ben 24, geen klein kind meer..
Internagelaktisch
dinsdag 4 oktober 2011 om 23:24
Een aansteller ben je niet hoor!
Het is heel goed om je gevoelens te kunnen uiten (en ja, ik weet het, het klinkt heel EO-erig, maar toch klopt dat wel)
Ze leeft nog, maar een tijdje geleden was dat niet wat ze wilde, dat is ook best heftig.
En misschien willen jouw vrienden je wel graag helpen, geef ze die kans maar.
Het is heel goed om je gevoelens te kunnen uiten (en ja, ik weet het, het klinkt heel EO-erig, maar toch klopt dat wel)
Ze leeft nog, maar een tijdje geleden was dat niet wat ze wilde, dat is ook best heftig.
En misschien willen jouw vrienden je wel graag helpen, geef ze die kans maar.
dinsdag 4 oktober 2011 om 23:27
dinsdag 4 oktober 2011 om 23:29
dinsdag 4 oktober 2011 om 23:30
woensdag 5 oktober 2011 om 00:35
quote:maaique schreef op 04 oktober 2011 @ 23:29:
Moonlight,
Ik ben nog 2x met hem wezen lunchen en heb nog bij hem gegeten.
Hij is er wel als ik dat zou willen maar het is voor mij lastig om te zeggen : ik kom morgen om 18:30 langs en dan wil ik praten.
Zo zit ik niet in elkaar..
Maar het is misschien wel goed om te kijken of jullie, op de lange termijn, contact willen houden.
En dan hoef je niet te zeggen hoe laat je wilt praten, om het even bot te zeggen.
Maar kun je bijv eens in de twee weken op donderdag daar eten, en waar het gesprek over gaat (of nergens over met TV aan) dat zie je vanzelf.
Omdat de situatie nu helemaal nieuw is, zal het misschien voor beiden onduidelijk zijn of jullie iets aan het afsluiten zijn, of dat het contact zal blijven.
Trouwens, prima toch als je op het forum over je gevoelens wilt schrijven.
Als ik moet kijken waar ik meer aan heb gehad in de loop der jaren, het forum of de GGZ, dan weet ik het serieus niet. Niet dat de GGZ niet goed is maar het forum helpt me gewoon goed. Ben ook een schrijvert.
Dus blijf lekker schrijven als je dat wilt.
Moonlight,
Ik ben nog 2x met hem wezen lunchen en heb nog bij hem gegeten.
Hij is er wel als ik dat zou willen maar het is voor mij lastig om te zeggen : ik kom morgen om 18:30 langs en dan wil ik praten.
Zo zit ik niet in elkaar..
Maar het is misschien wel goed om te kijken of jullie, op de lange termijn, contact willen houden.
En dan hoef je niet te zeggen hoe laat je wilt praten, om het even bot te zeggen.
Maar kun je bijv eens in de twee weken op donderdag daar eten, en waar het gesprek over gaat (of nergens over met TV aan) dat zie je vanzelf.
Omdat de situatie nu helemaal nieuw is, zal het misschien voor beiden onduidelijk zijn of jullie iets aan het afsluiten zijn, of dat het contact zal blijven.
Trouwens, prima toch als je op het forum over je gevoelens wilt schrijven.
Als ik moet kijken waar ik meer aan heb gehad in de loop der jaren, het forum of de GGZ, dan weet ik het serieus niet. Niet dat de GGZ niet goed is maar het forum helpt me gewoon goed. Ben ook een schrijvert.
Dus blijf lekker schrijven als je dat wilt.
woensdag 5 oktober 2011 om 13:05
Ik vind het gewoon lastig,
Voor mezelf wil ik dat ze terug komt hierheen.
Maar ze was hier niet gelukkig..
Alleen elke keer als ik haar nu zie is het zo 'gedwongen'..
Niet meer gewoon daar logeren soms en lekker op de bank hangen en tv kijken maar ik heb het gevoel dat ik met haar MOET praten enzo..
Voor mezelf wil ik dat ze terug komt hierheen.
Maar ze was hier niet gelukkig..
Alleen elke keer als ik haar nu zie is het zo 'gedwongen'..
Niet meer gewoon daar logeren soms en lekker op de bank hangen en tv kijken maar ik heb het gevoel dat ik met haar MOET praten enzo..
Internagelaktisch
woensdag 5 oktober 2011 om 17:20
Maar waarom heb je dat gevoelen van moeten praten dan? Omdat ze verhuisd is? Omdat ze die zelfmoordpoging heeft gedaan? Omdat langskomen nu minder spontaan is? Nu kan je toch juist lekker bij haar logeren, gezien de afstand? Dan koken jullie samen, wijntje erbij. Na het eten fimpje in de dvdspeler, gezellig met je zusje er ook bij. Mijns inziens leg je de druk te hoog, waar komt dat vandaag?
woensdag 5 oktober 2011 om 17:23
Het logeren wat eerst juist leuker omdat het vaker was en meestal besloten op de dag zelf..
Nu moet dat helemaal geplanned worden enzo,
Daardoor heb ik het gevoel dat ALS ze er eindelijk eens is ik moet praten.
Niet over dingen die gebeurd zijn maar gewoon in het algemeen
Gewoon stom bankhangen gaat voor mijn gevoel niet meer ofzo..
Nu moet dat helemaal geplanned worden enzo,
Daardoor heb ik het gevoel dat ALS ze er eindelijk eens is ik moet praten.
Niet over dingen die gebeurd zijn maar gewoon in het algemeen
Gewoon stom bankhangen gaat voor mijn gevoel niet meer ofzo..
Internagelaktisch
