Psyche
alle pijlers
Mama missen..
dinsdag 4 oktober 2011 om 22:59
Wat ik hiermee wil, geen idee..
Gewoon even van me afschrijven omdat ik me rot voel denkik..
Ik zal even een kleine voorgeschiedenis doen;
Ik ben een mama's kindje maar in m'n pubertijd veel ruzie etc, naar vader verhuisd, nu 24 en een eigen huisje.
Ben een binnenvetter en kon eigenlijk pas sins 1,5 jr met iemand praten over mijn gevoelens etc.. En die persoon was, juist, mijn moeder.
Goede band opgebouwd sinds ik mijn eigen huis heb.
Nu het verhaal:
Begin dit jaar heeft m'n mama een zelfmoordpoging gedaan,
Overdosis pillen en troep (gelukkig) mislukt.
Daarna is alles veranderd, ze is weg bij mn stiefvader (na 11jr) die ik nu bijna nooit meer zie en mis.
(m'n eigen vader is wel in mn leven maar meer oppervlakkig, heb ik vrede mee en dat gaat prima)
Stiefvader was er altijd voor me.
Mama in therapie uiteraard en heeft besloten te verhuizen met m'n nog thuis wonende zusje naar de veluwe 1,5uur verderop.
Ze zegt dat ze in onze 'oude' woonplaats niet meer gelukkig kan zijn en wil weg van alles wat hier zo negatief is.. Om een nieuw leven op te bouwen
Ze is nu zo'n 3 mnd weg, mn stiefpa is uit m'n leven + natuurlijk het idee dat ze dood wou.
Ik trek het gewoon soms allemaal even niet, ik mis haar gewoon heel erg.
Voel me ontzettend in de steek gelaten door haar en ben ook ergens heel erg boos op haar.
Gelukkig kan ik dit wel naar haar uiten, maar helaas kan ik er zo weinig mee verder.
Ze zou vorige week vrijdag komen slapen, dat ging niet door
Vandaag was ze ook hier en is ze niet langsgekomen.
Heb haar net wel gesproken en ze zegt dat ze het gewoon te druk had vandaag en dat het haar spijt en Ze van me houd...
I just need a hugg and a shoulder.. Ben zo verdrietig
Sorry voor de lap tekst!
Gewoon even van me afschrijven omdat ik me rot voel denkik..
Ik zal even een kleine voorgeschiedenis doen;
Ik ben een mama's kindje maar in m'n pubertijd veel ruzie etc, naar vader verhuisd, nu 24 en een eigen huisje.
Ben een binnenvetter en kon eigenlijk pas sins 1,5 jr met iemand praten over mijn gevoelens etc.. En die persoon was, juist, mijn moeder.
Goede band opgebouwd sinds ik mijn eigen huis heb.
Nu het verhaal:
Begin dit jaar heeft m'n mama een zelfmoordpoging gedaan,
Overdosis pillen en troep (gelukkig) mislukt.
Daarna is alles veranderd, ze is weg bij mn stiefvader (na 11jr) die ik nu bijna nooit meer zie en mis.
(m'n eigen vader is wel in mn leven maar meer oppervlakkig, heb ik vrede mee en dat gaat prima)
Stiefvader was er altijd voor me.
Mama in therapie uiteraard en heeft besloten te verhuizen met m'n nog thuis wonende zusje naar de veluwe 1,5uur verderop.
Ze zegt dat ze in onze 'oude' woonplaats niet meer gelukkig kan zijn en wil weg van alles wat hier zo negatief is.. Om een nieuw leven op te bouwen
Ze is nu zo'n 3 mnd weg, mn stiefpa is uit m'n leven + natuurlijk het idee dat ze dood wou.
Ik trek het gewoon soms allemaal even niet, ik mis haar gewoon heel erg.
Voel me ontzettend in de steek gelaten door haar en ben ook ergens heel erg boos op haar.
Gelukkig kan ik dit wel naar haar uiten, maar helaas kan ik er zo weinig mee verder.
Ze zou vorige week vrijdag komen slapen, dat ging niet door
Vandaag was ze ook hier en is ze niet langsgekomen.
Heb haar net wel gesproken en ze zegt dat ze het gewoon te druk had vandaag en dat het haar spijt en Ze van me houd...
I just need a hugg and a shoulder.. Ben zo verdrietig
Sorry voor de lap tekst!
Internagelaktisch
woensdag 5 oktober 2011 om 17:57
quote:maaique schreef op 05 oktober 2011 @ 00:37:
Moonlight,
Zulke afspraken zijn niet te maken
Hij werkt erg onregelmatig en ik heb er ook vaak geen tijd voor.
Ik zal sowieso wel contact met hem houden, dat weet ik zeker.
Alleen niet op vaste tijden
Ok, als dat voor jullie allebei duidelijk is, dat jullie contact houden, dan is t goed, toch?
Ik kon uit het begin van dit topic niet opmaken of dat de bedoeling was of niet.
Moonlight,
Zulke afspraken zijn niet te maken
Hij werkt erg onregelmatig en ik heb er ook vaak geen tijd voor.
Ik zal sowieso wel contact met hem houden, dat weet ik zeker.
Alleen niet op vaste tijden
Ok, als dat voor jullie allebei duidelijk is, dat jullie contact houden, dan is t goed, toch?
Ik kon uit het begin van dit topic niet opmaken of dat de bedoeling was of niet.
woensdag 5 oktober 2011 om 18:00
Misschien voel je je nu meer 'op bezoek' bij je moeder.
Maar eigenlijk is er toch geen reden waarom je niet meer zou kunnen bankhangen. Filmpje kijken, boekje lezen, etc.
Ik heb dat ook wel bij mijn ouders als ik er nog kom. In het begin het idee dat we 'bij moeten praten' en ik vind dat ook best heel druk als ik er dan maar even ben.
Maar als ik langer blijf is er ook wel tijd om te 'hangen'.
Maar eigenlijk is er toch geen reden waarom je niet meer zou kunnen bankhangen. Filmpje kijken, boekje lezen, etc.
Ik heb dat ook wel bij mijn ouders als ik er nog kom. In het begin het idee dat we 'bij moeten praten' en ik vind dat ook best heel druk als ik er dan maar even ben.
Maar als ik langer blijf is er ook wel tijd om te 'hangen'.
woensdag 5 oktober 2011 om 20:12
Hele dikke knuffel voor jou!
Ik weet geen advies voor je. Maar ik begrijp je wel. Je bent geen aanstelster en het heeft niks met leeftijd te maken dat je je zo voelt.
Probeer er eens met je moeder over te praten, dat je ook waar ze nu woont lekker kan bankhangen en eigenlijk niks bijzonders doen behalve samen zijn.
Ik weet geen advies voor je. Maar ik begrijp je wel. Je bent geen aanstelster en het heeft niks met leeftijd te maken dat je je zo voelt.
Probeer er eens met je moeder over te praten, dat je ook waar ze nu woont lekker kan bankhangen en eigenlijk niks bijzonders doen behalve samen zijn.
