Psyche
alle pijlers
Mijn euthanasie traject mogelijk triggers
vrijdag 17 juli 2026 om 21:45
Nieuw account en direct een pittig topic. Tenminste dat schat ik in want het is niet alledaags.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
Ik zit dus in het euthanasie traject wegens ondraaglijk psychisch lijden. Al een flink eind op weg maar nu komen de meest spannende fases aan.
Al met al duurt het traject al ruim 2 jaar. Naar verwachting zal ik tussen de 3-5 maanden duren voordat ik weet of de euthanasie toegekend gaat worden. Natuurlijk hoop ik op toestemming. Liefst ruim voor de kerst.
Waarom dit topic? Ik wil het uit de taboesfeer hebben. En het is ook best een zwaar en eenzaam traject en dat kunnen delen lijkt me fijn. Misschien zijn er wel meer mensen die in het traject zitten.
Waarom euthanasie? Omdat ik dit de meest waardige manier vind en ook voor de paar nabestaanden minder heftig tov suicide. Ik wil dood maar wel zo zodat de schade zo beperkt mogelijk blijft. Zo nog 30 jaar verder leven is voor mij echt geen optie. Het is echt dagelijks ern strijd. Therapie lukt niet meer . Sociaal netwerk is nauwelijks aanwezig en mijn contacten bestaan voor 90% uit hulpverleners. Ik ben blij met ze hoor maar het is anders dan vriendschappen.
Waar ik wel een beetje bang voor ben zijn keiharde veroordeling dat ik voor euthanasie kies. Dat mensen tegen zijn vanuit religieuze en of principiële reden begrijp ik! Ik hoop dat het met wederzijds respect besproken kan worden.
Ik hou het voor de eerste post hierbij.
Vragen .. stel ze !
Ooit was ik best stoer maar nu... maar op topic plaatsen tikken is best eng.
maandag 27 juli 2026 om 19:40
Wat wij er mee moeten is niet belangrijk. Als het jou maar een half procentje verlicht dat je het hier van je afschrijft en dat er mensen zijn die deze manier van niet-werken vervelend voor je vinden, dan heeft het al zin. Dat de mensen bij de ggz nog kunnen slapen en zichzelf in de spiegel durven aankijken….
maandag 27 juli 2026 om 20:13
Ik vind het extreem schrijnend om te lezen. Uiteindelijk heb je dus geen medicatie gekregen - begrijp ik dat goed? En dan ben je dus volledig afhankelijk van iemand die (terecht) op vakantie is, maar is er niemand die het kan overnemen… Dat klopt toch niet. Wat een rare gang van zaken bij de GGZ. De logica. Of het gebrek daaraan.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
maandag 27 juli 2026 om 20:22
Er is door psychiater en regiebehandelaar geen vervanging geregeld. Geneesheer directeur heeft besloten dat crisisdienst niks mag qua medicatie en er ook geen vervanging komt overdag.
Waarom dat weet dan weer niemand. Dat valt onder alles op pauze denk ik en iedereen terug is van vakantie.
En ik ?
Ik ben de dupe en trek het echt maar dan ook echt niet meer.
In de steek gelaten .. en dat geeft weer honderd triggers en herbelevingen.
En dat is dan je hulpverlening..
maandag 27 juli 2026 om 20:23
Wat triest om te lezen dat de zorg rondom jou zo slecht geregeld is op dit moment. Het zou toch zo fijn en gewoon noodzakelijk zijn als iemand nu even de regievoerder is, zodat jij niet met iedereen aan de lijn hoeft te hangen! En het onbegrip, de onduidelijkheid. Vechten om gezien en gehoord te worden. Echt heel rot. En je bent zo afhankelijk van hen.
Is er iets wat je een beetje helpt in het nu? Wat lezen, kleuren, even de tuin in/balkon op, kopje thee, iets fijns ruiken, wat dan ook?
Is er iets wat je een beetje helpt in het nu? Wat lezen, kleuren, even de tuin in/balkon op, kopje thee, iets fijns ruiken, wat dan ook?
maandag 27 juli 2026 om 20:33
Vreselijk pijnlijk om te lezen hoe je familie zich opstelt. Wat erg dat jij als slachtoffer op die manier wederom de klappen moet opvangen.Almostdone schreef: ↑26-07-2026 19:49Ik ben jaren bezig geweest om sociale kring wat groter te krijgen.
Dat ik alle problemen heb die ik heb en dan ook nog waarschijnlijk over eeb paar maanden er niet meer ben maakt en niet perse gezellig en gemakkelijk .
En het gaat inmiddels om nog maar een paar maanden. Dt voelt niet oke ofzo.
En ik heb heel veel minder leuke ervaringen dus ben terughoudend.
Ik heb wel een paar contacten maar die hebben hun eigen leven. Het klinkt zo zielig maar ik sta simpelweg niet op de prioriteiten lijst van mensen. Ik ben sat kind uit de klas die nooit op feestjes gevraagd wordt. Doe je niets aan want iedereen mag uitnodigen wie hij zij wil.
Bij familie feestjes is het ingewikkeld. Ik wil mijn vader echt nooit meer zien of spreken of in 1 ruimte mee zijn. Daar heb ik hele goede redenen voor . Dat weet mijn familie maar de keuze valt tot dusver op mijn vader. Naast begrip doet het ook pijn . Dader is welkom, slachtoffer niet. Wat mij het meest pijn doet als er gezegd wordt dat ze,het niet vieren en dan via de app allemaal foto s krijgen van een feest. Helemaal als erbij staat: de hele familie aanwezig. ..
Ach , vandaag raakt het me extra, gaat wel weer over.
Ik ga weer met hond wandelen, vandaag een zielig zijn dag .
Ik kan me voorstellen dat het een hele opgave is om weer contact met anderen te leggen. Zeker ook als je daarin teleurgesteld bent geraakt, of je misschien wel erbij neer hebt gelegd. Het klinkt eenzaam. Ik wens je toe dat je in elk geval wat betrokkenheid, of een klankbord kan vinden op het forum. Ook al is het online, ik lees je als mens, ik hoor je en luister naar je.
maandag 27 juli 2026 om 20:50
maandag 27 juli 2026 om 21:05
Het is echt fijn om hier steun te krijgen !June schreef: ↑27-07-2026 20:33Vreselijk pijnlijk om te lezen hoe je familie zich opstelt. Wat erg dat jij als slachtoffer op die manier wederom de klappen moet opvangen.
Ik kan me voorstellen dat het een hele opgave is om weer contact met anderen te leggen. Zeker ook als je daarin teleurgesteld bent geraakt, of je misschien wel erbij neer hebt gelegd. Het klinkt eenzaam. Ik wens je toe dat je in elk geval wat betrokkenheid, of een klankbord kan vinden op het forum. Ook al is het online, ik lees je als mens, ik hoor je en luister naar je.
Echt contact , het is nog maar voor een maand of vier. Dan een heftig traject. Dat vraagt wat van mij maar misschien nog wel meer van de ander. Best belastend.
Familie, behalve met mijn moeder is het wel klaar voor mij. Mijn moeder is ziek , woont in verzorgingshuis. Is zeker ook dader van veel nare dingen gedaan. Maar dat wil ik goed afsluiten
En oudste zoon van mijn broer heb ik contact mee. Niet vaak maar wel goed.
Ik heb 1 vriendin en die is echt geweldig ! Woont wel in buitenland . Maar wel zeer waardevol !
Verder moet ik het van hulpverlening hebben. Mijn ambulant begeleider is nu voor 3 weken op vakantie . En hoe verdient ook juist nu mis ik hem want ggz doet alles behalve hulpverlenen .
maandag 27 juli 2026 om 21:34
Nou, op dat soort momenten mis je zeker je ambulant begeleider. Jullie contact klinkt heel fijn en betrokken. Zulke mensen zijn goud waard. Onbegrijpelijk dat er zo weinig steun georganiseerd is voor jou op dit moment.Almostdone schreef: ↑27-07-2026 21:05Het is echt fijn om hier steun te krijgen !
Echt contact , het is nog maar voor een maand of vier. Dan een heftig traject. Dat vraagt wat van mij maar misschien nog wel meer van de ander. Best belastend.
Familie, behalve met mijn moeder is het wel klaar voor mij. Mijn moeder is ziek , woont in verzorgingshuis. Is zeker ook dader van veel nare dingen gedaan. Maar dat wil ik goed afsluiten
En oudste zoon van mijn broer heb ik contact mee. Niet vaak maar wel goed.
Ik heb 1 vriendin en die is echt geweldig ! Woont wel in buitenland . Maar wel zeer waardevol !
Verder moet ik het van hulpverlening hebben. Mijn ambulant begeleider is nu voor 3 weken op vakantie . En hoe verdient ook juist nu mis ik hem want ggz doet alles behalve hulpverlenen .
Verder kan ik me indenken dat het een moeilijk moment is om contact met anderen te leggen. Wat fijn dat je een lieve vriendin in het buitenland hebt! En ook weer zo ingewikkeld met je moeder, om dat goed af te sluiten.
Ik ben blij om te lezen dat je hier steun ervaart. Ik lees hier al 100 jaar mee en heb meermaals ervaren hoe steunend het forum kan zijn. En betrokken. Zo kunnen we een stukje met je meelopen.
maandag 27 juli 2026 om 21:41
Is hier nog winst te behalen? Kan je de vervanger spreken? Dossier inlezen en een plan maken voor de komende 3 weken in elk geval?Almostdone schreef: ↑27-07-2026 19:21Vaste begeleider is 3 weken op vakantie. Er is iets van vervanging maar die kent mijn dossier niet .
maandag 27 juli 2026 om 21:48
Als ik jou zo lees over (het ego van) de beslissingen van die geneesheer-directeur dan voel ik een enorme boosheid. Wat kan die lul het nou schelen hoeveel medicatie jij tot je beschikking hebt, je zit in een euthanasietraject potdorie. Zo werkt het niet, dat snap ik ook maar zucht.
Heb jij dat wel eens, dat je echt heel boos wordt op de mensen die het leven jou juist een stukje lichter zouden mogen maken? Uit je dat wel eens? Of is er een soort angst dat je dan weggezet wordt als gekkie en het hele traject van de baan is?
Je hebt al heel duidelijk aangegeven dat suïcide geen optie meer is voor je maar ik kan me best voorstellen dat de optie op dit moment zo'n 3000 keer door je hoofd gaat per dag, hoewel ik dat voor je invul natuurlijk.
Het voelt voor mij een beetje alsof het traject minstens(?) net zo zwaar is als leven voor jou.
Heb jij dat wel eens, dat je echt heel boos wordt op de mensen die het leven jou juist een stukje lichter zouden mogen maken? Uit je dat wel eens? Of is er een soort angst dat je dan weggezet wordt als gekkie en het hele traject van de baan is?
Je hebt al heel duidelijk aangegeven dat suïcide geen optie meer is voor je maar ik kan me best voorstellen dat de optie op dit moment zo'n 3000 keer door je hoofd gaat per dag, hoewel ik dat voor je invul natuurlijk.
Het voelt voor mij een beetje alsof het traject minstens(?) net zo zwaar is als leven voor jou.
maandag 27 juli 2026 om 22:22
Of ik mijn ongenoegen /boosheid wel eens uit naar de ggz. .Sebedeüs schreef: ↑27-07-2026 21:48Als ik jou zo lees over (het ego van) de beslissingen van die geneesheer-directeur dan voel ik een enorme boosheid. Wat kan die lul het nou schelen hoeveel medicatie jij tot je beschikking hebt, je zit in een euthanasietraject potdorie. Zo werkt het niet, dat snap ik ook maar zucht.
Heb jij dat wel eens, dat je echt heel boos wordt op de mensen die het leven jou juist een stukje lichter zouden mogen maken? Uit je dat wel eens? Of is er een soort angst dat je dan weggezet wordt als gekkie en het hele traject van de baan is?
Je hebt al heel duidelijk aangegeven dat suïcide geen optie meer is voor je maar ik kan me best voorstellen dat de optie op dit moment zo'n 3000 keer door je hoofd gaat per dag, hoewel ik dat voor je invul natuurlijk.
Het voelt voor mij een beetje alsof het traject minstens(?) net zo zwaar is als leven voor jou.
Nou en of !
Meer dan luid en duidelijk! Ik heb daarin geen enorme rem.
Als je mijn rapportages leest dan is boos een veelvoorkomend woord
Er staan dan in de rapportage dat patient is boos en ontevreden.
Zonder enige context.
Of patiënt voelt zich niet gezien en gehoord. .
En eerlijk is eerlijk er zit vaak ook een lading van vroegere ervaringen in mijn boosheid. En mijn boosheid kan heel heftig zijn. Verbaal laat ik je mijn gevoel weten en als hulpverlener dan geen verantwoordelijkheid neemt dan fileer ik je verbaal.
Als er een trauma getriggerd is dan is mijn controle weg
Ben ik zeker niet trots op !
Waar ik hierin tegenaan loop is dat ik de ander echt wel kan beschadigen en dat is niet oke !
En vaak zien mensen niet dat de boosheid voor veel meer staat.
In een mail aan de geneesheer directeur heb ik hem laten weten dat ik het echt niet oke vind van hem ook al is hij geneesheer directeur. En dat ik het niet kan waarderen dat hij in zijn positie zo denigrerend over een patient spreekt die hij nog nooit heeft gezien en gesproken .
Geen reactie op uiteraard.
Mijn begeleider heeft het ook lsten weten dat dit niet terecht is van hem.. ook geen reactie.
dinsdag 28 juli 2026 om 04:59
Wat moet dit het oude gevoel van machteloosheid, waardeloos zijn, niet gezien of gehoord worden triggeren zeg...
Weer iemands speelbal.
Ik vind het eigenlijk wel heel mooi dat je er zo boos om bent. Zo voor jezelf opkomt.
Ja, het maakt de situatie en verstandhouding niet altijd beter, maar het betekent dat je voelt dat je onrecht wordt aangedaan. Dat je voor jezelf vecht. Trauma reactie technisch Bravo: het is een reactie waarinn je minder klem komt te zitten dan freeze of fawn.(Werd mij wijs gemaakt dan)
Daarnaast vind ik het gewoon knap en stoer.
Wat heb je nu nodig dan de ggz? Wat probeer je via de crisisdienst te krijgen? Is dat puur medicatie, of ligt je behoefte elders?
Ik lees je wanhoop en pijn, en vind het zo verdrietig hoe alleen je je voelt. Letterlijk, maar ook in het gevecht om de laatste maanden vol te houden.
Weer iemands speelbal.
Ik vind het eigenlijk wel heel mooi dat je er zo boos om bent. Zo voor jezelf opkomt.
Ja, het maakt de situatie en verstandhouding niet altijd beter, maar het betekent dat je voelt dat je onrecht wordt aangedaan. Dat je voor jezelf vecht. Trauma reactie technisch Bravo: het is een reactie waarinn je minder klem komt te zitten dan freeze of fawn.(Werd mij wijs gemaakt dan)
Daarnaast vind ik het gewoon knap en stoer.
Wat heb je nu nodig dan de ggz? Wat probeer je via de crisisdienst te krijgen? Is dat puur medicatie, of ligt je behoefte elders?
Ik lees je wanhoop en pijn, en vind het zo verdrietig hoe alleen je je voelt. Letterlijk, maar ook in het gevecht om de laatste maanden vol te houden.
dinsdag 28 juli 2026 om 05:36
Almostdone schreef: ↑27-07-2026 09:46Hai
Voor mij zit er gevoelsmatig ook verschil tussen foutjes als in iets vergeten te doen . Die kan ik voor een keer prima hebben . Of keuzes en die dan ernstig in het nadeel zijn van client. De laatste zit ik nu midden in en voor mij is het klaar wat ggz betreft.
De onwil om fouten te herstellen herken ik ook ruimschoots. Dan lijkt het en ik geloof ook dat het zo is dat ego gaat meespelen en hoe meer hogerop de fout gemaakt is hoe minder kans op herstel.
Jouw verhaal is daar een voorbeeld van. En als client sta je 3-0 achter want iiets van een client aannemen als waarheid dat is nog wel een dingetje.
Bij mij is er een aantal jaren geleden ook iets flink fout gegaan . Toen klacht ingediend en directeur heeft mij gelijk gegeven . Na veel gedoe en volgende stap was tuchtraad geworden en daar had de ggz echt geen schijn van kans. Maar de ontslagbrief rectificeren dat heeft nogal wat moeite gekost .
Tot 2 weken geleden had ik een team bij ggz om mij heen wat werkte. Toen had mijn regiebehandelaar, weer, vergeten wat te regelen en toen ik daarover aan de bel trok. Heel netjes met de vraag waar ik nu moest zijn is de geneesheer directeur, die toevallig dienst had met mijn vraag aan de haal gegaan. Eerder in topic staat het wel . Inmiddels heeft het echt hele bizarre wending genomen. Begeleider op vakantie en ik sta er alleen voor. Geen zorg.
Over de klacht kunnen praten... mwah. Therapeute en regiebehandelaar zijn dan toch ook in dienst van ggz en zullen noiit zeggen dat een collega fout zat.
Verder dan een " wat vervelend dat je dat zo hebt ervaren " komen ze dan niet.
heel erg jammer dat het zo loopt. Ik vind het heel erg voor je dat ze je nu zo alleen ermee laten! Meer dan erg want dit snappen ze hopelijk zelf ook wel dat ze ditbniet kunnen doen zo.Ik heb nu een regiebehandelaar die over een eerdere psychiater ( niet die van de info naar EE) zegt: ik vond dat ook een naar mens! En dat ze heel erg wilde bepalen en meer van zulke dingen. Dat geeft met terugwerkendekracht wel erkenning.
Ik lees niet alles hier ivm beperkte energie maar wil je heel veel sterkte wensen met het laatste stukje van je traject
dinsdag 28 juli 2026 om 07:13
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in