Psyche
alle pijlers
Mijn vader gaat dood
dinsdag 26 mei 2015 om 16:04
Hallo allemaal
Ik post hier mijn verhaal omdat ik wel een steuntje in de rug kan gebruiken. Ik vind het namelijk een hele moeilijke tijd. Van nature ben ik enigszins pessimistisch aangelegd, dus dat helpt ook niet echt. Misschien dat ik hier een opsteker kan vinden.
Mijn vader is jong en ernstig ziek. Dit is hij al een aantal jaren. Als gezin wisten we dat dit er aan zat te komen, maar kennelijk is nu de terminale tijd ook echt aangebroken. Van het KWF hebben we een foldertje gekregen 'Kanker...als de dood nabij is'. Om verschrikkelijk depressief van te worden. Het ziekenhuisbed staat al in de kamer, elektrisch met alle toeters en bellen. Hij is er zelf erg blij mee, want dan kan hij lekker slapen. Maar god, wat vind ik het klote om aan te zien. Hij is verschrikkelijk mager, armpjes net zoals de 'kindjes in Afrika', helemaal uitgemergeld. Hij slaapt veel, heeft gelukkig nog niet zo heel veel pijn, maar veel lichamelijke ongemakken.
Ik vind dit zo verschrikkelijk om mee te maken. Hij heeft zijn begrafenis liedjes al uitgezocht. We hebben een schapje in de woonkamer van mijn ouders gemaakt met spulletjes van hem. Hij vond dat erg fijn om te doen, alsof hij nog wat controle had over 'later'. Mooie foto's en memorabilia er in. Dat vond mijn moeder heel troostend. Ik merk dat mijn ouders beide tegen het eind van hun latijn aan lopen. Vermoeid, emotioneel volledig uitgeput.
Ik herken dit wel een beetje. Ik ben zo moe, wil het liefst veel slapen. Ben zo vaak verdrietig om hoe het gelopen is en hoe het nu gaat. En vooral bang voor wat komen gaat. Ik wil geen afscheid nemen, dat lijkt me het meest verschrikkelijke wat er is. Ik wil niet de angst voor de dood in zijn ogen zien. Ben zo verschrikkelijk bang. Ik wil mijn paps nog helemaal niet missen.
Daarnaast ben ik bezig met afstuderen. Ik studeer en het is een grote opgave geweest om zover te komen. Veel studie-uren etc. Dit vind ik helemaal niet erg, ben er zelfs trots op. Maar ik merk nu dat ik ook op ben. Studievertraging is helaas geen optie. Heeft iemand hier tips voor? Ik weet niet meer hoe ik het moet doen. Kan me niet goed meer zetten tot studeren en de stof ook daadwerkelijk opnemen.
Bedankt voor het lezen van mijn verhaal.
Ik post hier mijn verhaal omdat ik wel een steuntje in de rug kan gebruiken. Ik vind het namelijk een hele moeilijke tijd. Van nature ben ik enigszins pessimistisch aangelegd, dus dat helpt ook niet echt. Misschien dat ik hier een opsteker kan vinden.
Mijn vader is jong en ernstig ziek. Dit is hij al een aantal jaren. Als gezin wisten we dat dit er aan zat te komen, maar kennelijk is nu de terminale tijd ook echt aangebroken. Van het KWF hebben we een foldertje gekregen 'Kanker...als de dood nabij is'. Om verschrikkelijk depressief van te worden. Het ziekenhuisbed staat al in de kamer, elektrisch met alle toeters en bellen. Hij is er zelf erg blij mee, want dan kan hij lekker slapen. Maar god, wat vind ik het klote om aan te zien. Hij is verschrikkelijk mager, armpjes net zoals de 'kindjes in Afrika', helemaal uitgemergeld. Hij slaapt veel, heeft gelukkig nog niet zo heel veel pijn, maar veel lichamelijke ongemakken.
Ik vind dit zo verschrikkelijk om mee te maken. Hij heeft zijn begrafenis liedjes al uitgezocht. We hebben een schapje in de woonkamer van mijn ouders gemaakt met spulletjes van hem. Hij vond dat erg fijn om te doen, alsof hij nog wat controle had over 'later'. Mooie foto's en memorabilia er in. Dat vond mijn moeder heel troostend. Ik merk dat mijn ouders beide tegen het eind van hun latijn aan lopen. Vermoeid, emotioneel volledig uitgeput.
Ik herken dit wel een beetje. Ik ben zo moe, wil het liefst veel slapen. Ben zo vaak verdrietig om hoe het gelopen is en hoe het nu gaat. En vooral bang voor wat komen gaat. Ik wil geen afscheid nemen, dat lijkt me het meest verschrikkelijke wat er is. Ik wil niet de angst voor de dood in zijn ogen zien. Ben zo verschrikkelijk bang. Ik wil mijn paps nog helemaal niet missen.
Daarnaast ben ik bezig met afstuderen. Ik studeer en het is een grote opgave geweest om zover te komen. Veel studie-uren etc. Dit vind ik helemaal niet erg, ben er zelfs trots op. Maar ik merk nu dat ik ook op ben. Studievertraging is helaas geen optie. Heeft iemand hier tips voor? Ik weet niet meer hoe ik het moet doen. Kan me niet goed meer zetten tot studeren en de stof ook daadwerkelijk opnemen.
Bedankt voor het lezen van mijn verhaal.
dinsdag 2 juni 2015 om 11:57
He meid, dat wil je er echt niet bij hebben. Ik vind het forum ook perfect als uitlaat, soms denk ik: gooi ik er niet te veel op? Maar ik krijg gewoon goede adviezen, een hart onder de riem, wat steun die wat moeilijker te vinden is in de omgeving. Zeker in jouw situatie, iedereen heeft verdriet om je vader, je vader is er zelf ook nog, wil je hen dan wel daarmee belasten?
Wat fijn dat je vader weer wat lucht heeft nu. Krijgt hij na woensdag weer wat nieuws?
Weer even een en voor jou vandaag Donna. Hopelijk krijg je goed advies in je andere topic.
Wat fijn dat je vader weer wat lucht heeft nu. Krijgt hij na woensdag weer wat nieuws?
Weer even een en voor jou vandaag Donna. Hopelijk krijg je goed advies in je andere topic.
dinsdag 2 juni 2015 om 12:04
Nee inderdaad, dit gedonder kan ik missen als kiespijn. Ik ben op van de zenuwen voor die presentatie van vrijdag, ik moet leren voor tentamens, bij familie langs, schipperen tussen familie en mijn ouders ivm de wens geen visite te ontvangen, nu ook nog zootje met vriend oplossen.. Beetje vervelend allemaal. ik moet er ook stiekem wel een beetje om lachen, om al dat gedoe tegelijkertijd.
dinsdag 2 juni 2015 om 18:22
Ik wil graag nog even van mij af schrijven. Doet me echt goed hier. Ik heb idd een topic geopend over het gedonder met mijn vriend en ik vond de reacties keihard. Ik ben eerlijk gezegd de hele dag van slag geweest, heb de hele dag gehuild en niks aan mijn studie gedaan. Belachelijk om zo van slag te zijn door anonieme harde reacties. Ik kon me ook wel vinden in de reacties, want in sommigen herkende ik wel iets. Maar door de emotie voelde ik me zo onbegrepen. Alsof ik een veroordelende draak was die vanalles van mijn vriend verwachtte, zonder iets terug te geven. Dat voelde zo onterecht, zo zit onze relatie helemaal niet in elkaar.
Nu heb ik mijn anti-conceptie laten vervangen en voel ik me zoveel beter. De tranen stopten ineens en ik zag alles veel helderder. Ik vind nog steeds dat ik steun had moeten krijgen van mijn vriend en dat ik het niet verdiende om genegeerd te worden, maar ik voel me er niet zo ellendig meer bij. Ik zat echt in de slachtofferrol en kon er gewoon even niet uitkomen. Stomme hormonen.
Nu heb ik mijn anti-conceptie laten vervangen en voel ik me zoveel beter. De tranen stopten ineens en ik zag alles veel helderder. Ik vind nog steeds dat ik steun had moeten krijgen van mijn vriend en dat ik het niet verdiende om genegeerd te worden, maar ik voel me er niet zo ellendig meer bij. Ik zat echt in de slachtofferrol en kon er gewoon even niet uitkomen. Stomme hormonen.
dinsdag 2 juni 2015 om 20:52
Ah, prima_donna toch wat stom dat je je zo vervelend voelt. Ik denk wel dat je (juist door je emoties) ook je andere topic misschien harder opvat dan je 'normaal' zou doen: vooral op de eerste pagina wist bijna niemand dat je vader zo ziek is en hoe de achtergrond in elkaar zit. Neemt niet weg dat hoe je vriend nu doet gewoon lullig is, want juist in dit soort situaties heb je elkaar kneiterhard nodig.
Bij ons bleek dat ook: mijn vriend bleek een gift from heaven te zijn tijdens de weken na mijn vaders overlijden (koffie zetten als er mensen kwamen, mij opzoeken als ik te lang wegbleef omdat ik weer in een hoekje stond te huilen, zorgen dat wij niet hoefden na te denken en toch niet op de voorgrond zijn), terwijl de vriendin van mijn broer een ontzettende attentietrekker bleek (zelf ook heel zielig zijn/doen, aandacht vragen, niet helpen). Hun relatie is een paar weken na het overlijden van mijn vader geknapt, want als je in dit soort situaties niet van elkaar op aan kunt dan heb je er niks aan, terwijl wij ondertussen getrouwd zijn (waren al verloofd, maar alleen maar bevestigd in onze overtuiging dat 't goed zat). Zorg ervoor dat je vriend niet te veel energie vreet: je vader is belangrijker, en als hij dat niet aanvoelt dan zou ik er (persoonlijk) voor passen om achter 'm aan te lopen.
Bij ons bleek dat ook: mijn vriend bleek een gift from heaven te zijn tijdens de weken na mijn vaders overlijden (koffie zetten als er mensen kwamen, mij opzoeken als ik te lang wegbleef omdat ik weer in een hoekje stond te huilen, zorgen dat wij niet hoefden na te denken en toch niet op de voorgrond zijn), terwijl de vriendin van mijn broer een ontzettende attentietrekker bleek (zelf ook heel zielig zijn/doen, aandacht vragen, niet helpen). Hun relatie is een paar weken na het overlijden van mijn vader geknapt, want als je in dit soort situaties niet van elkaar op aan kunt dan heb je er niks aan, terwijl wij ondertussen getrouwd zijn (waren al verloofd, maar alleen maar bevestigd in onze overtuiging dat 't goed zat). Zorg ervoor dat je vriend niet te veel energie vreet: je vader is belangrijker, en als hij dat niet aanvoelt dan zou ik er (persoonlijk) voor passen om achter 'm aan te lopen.
sorry daarvoor. Maar helemaal nu (ruim 2 jaar later) kan ik 't goed in perspectief zien en ben ik nog steeds blij dat we de vriendin van mijn broer toen niet de aandacht hebben laten opeisen.
dinsdag 2 juni 2015 om 21:34
Prima Donna, door alles wat er nu gebeurt in je leven is het niet meer dan logisch dat je gevoelens alle kanten op gaan. Zelfs zonder hormonale schommelingen....
Ik heb je andere topic ook gelezen en denk dat je ( bijv van Doreia) goede tips hebt gekregen. Ik vond het in die tijd juist ook fijn om met mijn vriend over andere zaken dan alleen mijn vader te praten. Beetje bevestiging dat het leven inderdaad niet stil staat maar gewoon doorgaat, al staat jouw wereld op dit moment wel stil. Meestal spraken we af dat ik hem aan het einde van de dag even belde. Ik kon dan mijn ei kwijt, hij zette zaken weer in perspectief wanneer ik dat niet ( meer) kon.
Ken je je vriend al lang? Heb je het idee dat hij, buiten hetgeen nu is voorgevallen om, wel voor je klaar staat/ je steunt?
Ik heb je andere topic ook gelezen en denk dat je ( bijv van Doreia) goede tips hebt gekregen. Ik vond het in die tijd juist ook fijn om met mijn vriend over andere zaken dan alleen mijn vader te praten. Beetje bevestiging dat het leven inderdaad niet stil staat maar gewoon doorgaat, al staat jouw wereld op dit moment wel stil. Meestal spraken we af dat ik hem aan het einde van de dag even belde. Ik kon dan mijn ei kwijt, hij zette zaken weer in perspectief wanneer ik dat niet ( meer) kon.
Ken je je vriend al lang? Heb je het idee dat hij, buiten hetgeen nu is voorgevallen om, wel voor je klaar staat/ je steunt?
woensdag 3 juni 2015 om 18:27
@pampas Ja het klopte wat je zegt. Alles kwam zo ongelofelijk hard binnen. Nu ik weer up to date ben met de anti baby is er niets meer aan de hand. Voel me gewoon goed. Kan mij voorstellen dat een relatie dat niet overleeft inderdaad. Hele heftige situatie en haalt het slechtste in mensen naar boven. Je hebt ook gelijk hoor, met dat niet achter vriend aan lopen. Ik doe dat normaliter dus ook helemaal niet. Zoek geen bevestiging, voel me niet onzeker etc. Maar afgelopen week was echt een (emotionele) ramp. Ik kon gewoon niet meer helder denken leek het wel. Alles was zo heftig gekleurd door emotie. Dit heb ik nog nooit eerder zo gehad.
@ikeaverslaafde Nee het was geen spiraaltje, maar het werkt wel direct. Met een half uur kon ik me weer normaal gedragen en stopte de huilbuien.
@paperlantern & feder. heel erg bedankt voor jullie knuffels en steun. Dat doet me zo goed om te lezen. Vandaag ging studeren dus ook weer als een trein. Ik ben er vroeg uitgegaan, direct sporten, even langs de winkel en bezig gegaan voor school. Straks die presentatie maar eens goed gaan doorlezen en in mijn hoofd stampen. Ik voel me heel erg goed vandaag.
@ikeaverslaafde Nee het was geen spiraaltje, maar het werkt wel direct. Met een half uur kon ik me weer normaal gedragen en stopte de huilbuien.
@paperlantern & feder. heel erg bedankt voor jullie knuffels en steun. Dat doet me zo goed om te lezen. Vandaag ging studeren dus ook weer als een trein. Ik ben er vroeg uitgegaan, direct sporten, even langs de winkel en bezig gegaan voor school. Straks die presentatie maar eens goed gaan doorlezen en in mijn hoofd stampen. Ik voel me heel erg goed vandaag.
vrijdag 5 juni 2015 om 22:30
Heel erg bedankt voor de steun allemaal. Ik heb vandaag de presentatie gehad en het ging best goed. Heb een 8 gekregen dus ben heel blij. Emotionele toestand.. hele familie en vrienden waren als steun komen opdraven. Alles gefilmd zodat mijn vader het thuis ook kon zien. Heel emotioneel, want dit was 1 van die dingen die hij nog heel graag wilde meemaken.
Thuis hebben we de crematieliedjes geluisterd. Mijn zusje heeft toen voor het eerst in vijf jaar openlijk alles bij elkaar gejankt. Ik had het gevoel alsof mijn hart in duizend stukjes diggelde. Het was heel emotioneel en intiem. Mijn vader vertelde me nog dat ik voor mezelf moest leven en niet voor anderen. Je kon ons alle vier opdweilen ondertussen.
Ik ben nu zo vreselijk moe. lekker slapen en morgen reageer ik op jullie berichtjes! Weltrusten lieve viva dames.
Thuis hebben we de crematieliedjes geluisterd. Mijn zusje heeft toen voor het eerst in vijf jaar openlijk alles bij elkaar gejankt. Ik had het gevoel alsof mijn hart in duizend stukjes diggelde. Het was heel emotioneel en intiem. Mijn vader vertelde me nog dat ik voor mezelf moest leven en niet voor anderen. Je kon ons alle vier opdweilen ondertussen.
Ik ben nu zo vreselijk moe. lekker slapen en morgen reageer ik op jullie berichtjes! Weltrusten lieve viva dames.
vrijdag 5 juni 2015 om 22:35
zaterdag 6 juni 2015 om 01:02
Fijn die 8!!!
Maar nog fijner die woorden van je vader!!!! Mooi dat hij het zo zegt en hij heeft gelijk.
Ik ben nogal reislustig en mijn moeder had altijd moeite om me los te laten. Ze wilde dat ik een man vond, ging trouwen en kinderen krijgen. In een van haar laatste dagen vertelde ze me dat ze er over had nagedacht, dat ze snapte dat ik van een relatie waarschijnlijk niet gelukkig zou worden. Op haar letterlijke sterfbed waren haar laatste woorden zo ongeveer: "Ga lekker veel reizen!"
En dat advies heb ik maar ter harte genomen.
Nog een extra knuffel voor jou !
Maar nog fijner die woorden van je vader!!!! Mooi dat hij het zo zegt en hij heeft gelijk.
Ik ben nogal reislustig en mijn moeder had altijd moeite om me los te laten. Ze wilde dat ik een man vond, ging trouwen en kinderen krijgen. In een van haar laatste dagen vertelde ze me dat ze er over had nagedacht, dat ze snapte dat ik van een relatie waarschijnlijk niet gelukkig zou worden. Op haar letterlijke sterfbed waren haar laatste woorden zo ongeveer: "Ga lekker veel reizen!"
En dat advies heb ik maar ter harte genomen.
Nog een extra knuffel voor jou !
zaterdag 6 juni 2015 om 09:52
quote:pampas schreef op 03 juni 2015 @ 23:17:
@ prima_donna: ik weet niet waar je studeert, maar als 't in het hoge Noorden is dan ben ik altijd beschikbaar voor 'n kop koffie. Het kan gewoon heel fijn zijn om even met iemand te kletsen die weet hoe het is, heb ik ervaren . Pb maar als je zin hebt.
Wat lief dat je het aanbiedt Pampas! Ik kan je alleen geen pbtje sturen zie ik.
quote:peerke77 schreef op 05 juni 2015 @ 22:35:
Wat fijn dat de presentatie goed is gegaan, last van je schouders af denk ik!
En wat fijn dat je vrienden en familie er waren om je te steunen en dat jullie als gezin " goede" momenten hebben gehad vandaag.
Wat een emotionele dag heb je gehad zeg! Nu lekker uitrusten...Heb je verdient!!
Dankjewel Peerke! Ja ik ben super opgelucht. Het was wel een hele rare dag gisteren, van zenuwen naar blijheid naar verdriet, heel apart. Maar ik ben er blij mee, vooral dat we als gezin zoiets hechts hebben ervaren, dat doet me echt goed. Ik heb overigens ook als een baksteen geslapen haha
quote:feder schreef op 06 juni 2015 @ 01:02:
Fijn die 8!!!
Maar nog fijner die woorden van je vader!!!! Mooi dat hij het zo zegt en hij heeft gelijk.
Ik ben nogal reislustig en mijn moeder had altijd moeite om me los te laten. Ze wilde dat ik een man vond, ging trouwen en kinderen krijgen. In een van haar laatste dagen vertelde ze me dat ze er over had nagedacht, dat ze snapte dat ik van een relatie waarschijnlijk niet gelukkig zou worden. Op haar letterlijke sterfbed waren haar laatste woorden zo ongeveer: "Ga lekker veel reizen!"
En dat advies heb ik maar ter harte genomen.
Nog een extra knuffel voor jou !
Ja bijzonder is dat he? Dat ouders dingen voor je willen in het leven, maar vaak komen ze er wel achter dat je toch je eigen pad moet trekken. Jou moeders advies is een hele goede om op te volgen. Mijn vader voegde er nog aan toe dat hij zich daar niet zo'n zorgen om maakte bij mij want ik doe dat toch wel. Dus dat vond ik wel een groot compliment.
Vandaag is een dagje voor mezelf. Ik heb luisterboeken van een goede serie gedownload en die ga ik lekker luisteren in de zon. Morgen weer de hele dag naar mijn ouders toe.
@ prima_donna: ik weet niet waar je studeert, maar als 't in het hoge Noorden is dan ben ik altijd beschikbaar voor 'n kop koffie. Het kan gewoon heel fijn zijn om even met iemand te kletsen die weet hoe het is, heb ik ervaren . Pb maar als je zin hebt.
Wat lief dat je het aanbiedt Pampas! Ik kan je alleen geen pbtje sturen zie ik.
quote:peerke77 schreef op 05 juni 2015 @ 22:35:
Wat fijn dat de presentatie goed is gegaan, last van je schouders af denk ik!
En wat fijn dat je vrienden en familie er waren om je te steunen en dat jullie als gezin " goede" momenten hebben gehad vandaag.
Wat een emotionele dag heb je gehad zeg! Nu lekker uitrusten...Heb je verdient!!
Dankjewel Peerke! Ja ik ben super opgelucht. Het was wel een hele rare dag gisteren, van zenuwen naar blijheid naar verdriet, heel apart. Maar ik ben er blij mee, vooral dat we als gezin zoiets hechts hebben ervaren, dat doet me echt goed. Ik heb overigens ook als een baksteen geslapen haha
quote:feder schreef op 06 juni 2015 @ 01:02:
Fijn die 8!!!
Maar nog fijner die woorden van je vader!!!! Mooi dat hij het zo zegt en hij heeft gelijk.
Ik ben nogal reislustig en mijn moeder had altijd moeite om me los te laten. Ze wilde dat ik een man vond, ging trouwen en kinderen krijgen. In een van haar laatste dagen vertelde ze me dat ze er over had nagedacht, dat ze snapte dat ik van een relatie waarschijnlijk niet gelukkig zou worden. Op haar letterlijke sterfbed waren haar laatste woorden zo ongeveer: "Ga lekker veel reizen!"
En dat advies heb ik maar ter harte genomen.
Nog een extra knuffel voor jou !
Ja bijzonder is dat he? Dat ouders dingen voor je willen in het leven, maar vaak komen ze er wel achter dat je toch je eigen pad moet trekken. Jou moeders advies is een hele goede om op te volgen. Mijn vader voegde er nog aan toe dat hij zich daar niet zo'n zorgen om maakte bij mij want ik doe dat toch wel. Dus dat vond ik wel een groot compliment.
Vandaag is een dagje voor mezelf. Ik heb luisterboeken van een goede serie gedownload en die ga ik lekker luisteren in de zon. Morgen weer de hele dag naar mijn ouders toe.
zaterdag 6 juni 2015 om 14:08
quote:paperlantern schreef op 06 juni 2015 @ 12:09:
Ik ben blij dat je presentatie zo goed is gegaan en wat hebben jullie dat als familie bijzonder gedaan, mooi om te lezen. Ook goed voor je zusje dat ze haar verdriet zo kwijt kon. Jullie zijn er duidelijk voor elkaar!
Dankjewel! We zijn van nature gewoon echt geen praters, maar op zulke momenten kunnen we ons verdriet gelukkig delen. Was een heel fijn moment, ben ook heel blij dat het zo gegaan is.
Dankjewel Ikeaverslaafde
Ik heb gisteravond nog even met mijn vriend gebeld en ik krijg de indruk dat er iets is. Ik probeer het te laten rusten en als hij er klaar voor is geeft hij het wel aan, maar vind het toch lastig. Hij slaapt slecht zei hij en was heel moe, lag veel te piekeren. Waarover zegt hij dan niet haha. Ik hoop dat hij er mee komt, want dit vind ik best lastig om mee om te gaan, aangezien hij zich heel erg terugtrekt. Ben benieuwd of ik vandaag nog wat hoor.
Ik ben blij dat je presentatie zo goed is gegaan en wat hebben jullie dat als familie bijzonder gedaan, mooi om te lezen. Ook goed voor je zusje dat ze haar verdriet zo kwijt kon. Jullie zijn er duidelijk voor elkaar!
Dankjewel! We zijn van nature gewoon echt geen praters, maar op zulke momenten kunnen we ons verdriet gelukkig delen. Was een heel fijn moment, ben ook heel blij dat het zo gegaan is.
Dankjewel Ikeaverslaafde
Ik heb gisteravond nog even met mijn vriend gebeld en ik krijg de indruk dat er iets is. Ik probeer het te laten rusten en als hij er klaar voor is geeft hij het wel aan, maar vind het toch lastig. Hij slaapt slecht zei hij en was heel moe, lag veel te piekeren. Waarover zegt hij dan niet haha. Ik hoop dat hij er mee komt, want dit vind ik best lastig om mee om te gaan, aangezien hij zich heel erg terugtrekt. Ben benieuwd of ik vandaag nog wat hoor.
dinsdag 9 juni 2015 om 10:36
Hallo allemaal,
Jazeker heb goed gesprek gehad met mijn vriend. Kort maar krachtig en hij pikte het goed op. Ik denk dat hij gewoon oprecht niet inzag hoe moeilijk ik het vind. Heb bij hem uitgehuild en we hebben goed gepraat.
Met pa gaat het slechter. Hij krijgt overal tabletten voor en dan weer medicijnen voor de bijwerkingen. Hij kan nu nauwelijks eten, heel vervelend. Het wordt steeds moedelozer lijkt het wel. Net nog even boodschappen gedaan voor mijn opa en oma, die mensjes zitten ook met het handen in hun haar. Gedoe allemaal. Nu weer de boeken in want de tentamens komen er aan en heb er momenteel weinig vertrouwen in. Bedankt dat jullie aan me denken, dat doet me echt goed.
Jazeker heb goed gesprek gehad met mijn vriend. Kort maar krachtig en hij pikte het goed op. Ik denk dat hij gewoon oprecht niet inzag hoe moeilijk ik het vind. Heb bij hem uitgehuild en we hebben goed gepraat.
Met pa gaat het slechter. Hij krijgt overal tabletten voor en dan weer medicijnen voor de bijwerkingen. Hij kan nu nauwelijks eten, heel vervelend. Het wordt steeds moedelozer lijkt het wel. Net nog even boodschappen gedaan voor mijn opa en oma, die mensjes zitten ook met het handen in hun haar. Gedoe allemaal. Nu weer de boeken in want de tentamens komen er aan en heb er momenteel weinig vertrouwen in. Bedankt dat jullie aan me denken, dat doet me echt goed.