Psyche
alle pijlers
Mijn vader komt te overlijden
vrijdag 10 oktober 2008 om 23:05
Hallo,
Ik heb 2 dagen geleden te horen gekregen dat mijn vader kanker heeft en dat is niet te behandelen.
Met chemo kan het een aantal maanden verlengd worden
Het is borstvlieskanker oftewel asbestkanker.
Ik ben er helemaal kapot van en kan en wil het niet geloven, ik heb een hele goede band met hem, ik weet niet wat ik moet doen.
Hij staat altijd voor mij klaar en we zien en bellen elkaar veel.
Mijn moeder is 15 jaar geleden plotseling overleden
Ik heb de eerste 2 dagen alleen maar gehuild en kon helemaal niet meer functioneren.
Nu ben ik naar de dokter geweest en heb oxazepam gehad en nu ben ik wat rustiger, minder huilbuien.
Maar nu ik rustiger ben, heb ik het idee dat het allemaal niet zo ernstig is, terwijl ik diep in mijn hart weet dat het wel zo is.
Nu gaat hij als het goed is, over 1.5 week beginnen met de chemo.
Daaruit moet gaan blijken of het goed gaat aanslaan.
Mijn vader is 63, ik heb een man en een dochter van 6, mede voor hen en zeker voor mijn vader ben ik oxazepam gaan slikken, mijn vader heeft er zelf goede moed op en is het natuurlijk ook niet leuk voor hem als zijn dochter alleen maar zit te huilen.
Ik type dit nu met minder emotie voor mijn gevoel vanwege de medicijnen, als ik die niet ingenomen had was dit nog een veel heftigere tekst geworden.
Graag zou ik reacties van mensen krigen die ook in zo'n soort situatie zitten.
Hoe ga je hier mee om, ik kan het niet accepteren terwijl het het toch moet.
Ik kan niet zonder mijn vader, kan het me niet voorstellen en dat is het ergste.
Alvast bedankt
Ik heb 2 dagen geleden te horen gekregen dat mijn vader kanker heeft en dat is niet te behandelen.
Met chemo kan het een aantal maanden verlengd worden
Het is borstvlieskanker oftewel asbestkanker.
Ik ben er helemaal kapot van en kan en wil het niet geloven, ik heb een hele goede band met hem, ik weet niet wat ik moet doen.
Hij staat altijd voor mij klaar en we zien en bellen elkaar veel.
Mijn moeder is 15 jaar geleden plotseling overleden
Ik heb de eerste 2 dagen alleen maar gehuild en kon helemaal niet meer functioneren.
Nu ben ik naar de dokter geweest en heb oxazepam gehad en nu ben ik wat rustiger, minder huilbuien.
Maar nu ik rustiger ben, heb ik het idee dat het allemaal niet zo ernstig is, terwijl ik diep in mijn hart weet dat het wel zo is.
Nu gaat hij als het goed is, over 1.5 week beginnen met de chemo.
Daaruit moet gaan blijken of het goed gaat aanslaan.
Mijn vader is 63, ik heb een man en een dochter van 6, mede voor hen en zeker voor mijn vader ben ik oxazepam gaan slikken, mijn vader heeft er zelf goede moed op en is het natuurlijk ook niet leuk voor hem als zijn dochter alleen maar zit te huilen.
Ik type dit nu met minder emotie voor mijn gevoel vanwege de medicijnen, als ik die niet ingenomen had was dit nog een veel heftigere tekst geworden.
Graag zou ik reacties van mensen krigen die ook in zo'n soort situatie zitten.
Hoe ga je hier mee om, ik kan het niet accepteren terwijl het het toch moet.
Ik kan niet zonder mijn vader, kan het me niet voorstellen en dat is het ergste.
Alvast bedankt
donderdag 23 oktober 2008 om 17:58
Meiden, bedankt voor jullie lieve reacties! Fijn ook dat er echt herkenbare dingen gezegd worden, daar heb ik wat aan.
Frans, ingewikkeld is het inderdaad. Niemand kan je precies zeggen hoe het allemaal gaat verlopen. Misschien maar goed ook, maar aan de andere kant is een leidraad soms wel handig.
Jonnie, fijn dat het goed is gegaan. Jammer dat je vader zo onecht opgewekt lijkt. Misschien is het zijn manier om ermee om te gaan, of als bescherming naar jou en je familie toe. Mijn vader heeft trouwens ook cisplatin, daarnaast gentamicine. Hij moest de eerste keer ook zijn nieren spoelen door middel van fysiologisch zout via een infuus. Deels herkenbaar dus. Ik hoop dat je vader niet teveel last gaat krijgen van de bijwerkingen.
Frans, ingewikkeld is het inderdaad. Niemand kan je precies zeggen hoe het allemaal gaat verlopen. Misschien maar goed ook, maar aan de andere kant is een leidraad soms wel handig.
Jonnie, fijn dat het goed is gegaan. Jammer dat je vader zo onecht opgewekt lijkt. Misschien is het zijn manier om ermee om te gaan, of als bescherming naar jou en je familie toe. Mijn vader heeft trouwens ook cisplatin, daarnaast gentamicine. Hij moest de eerste keer ook zijn nieren spoelen door middel van fysiologisch zout via een infuus. Deels herkenbaar dus. Ik hoop dat je vader niet teveel last gaat krijgen van de bijwerkingen.
donderdag 23 oktober 2008 om 21:37
Hoi lieve meiden.
Mijn vader is weer thuis, en heeft nog niet echt bijwerkingen, ja een licht gevoel in zijn hoofd, maar dat wijt hij aan de 1.5 uur slaap die hij maar had de afgelopen nacht.
Had vanmiddag lekker geslapen, een uurtje en toen is ie de hort op gegaan.
Het is nu maar afwachten of hij nog bijwerkingen krijgt.
Pfffffff, ik vind het allemaal wel een beetje eng, want op 11 november moet hij weer bloed laten prikken en dan gaan ze kijken of het lichaam genoeg hersteld is om de volgende kuur te gaan geven.
Morgen zal ik wat meer schrijven, ik zit er een beetje doorheen.
Mijn vader is weer thuis, en heeft nog niet echt bijwerkingen, ja een licht gevoel in zijn hoofd, maar dat wijt hij aan de 1.5 uur slaap die hij maar had de afgelopen nacht.
Had vanmiddag lekker geslapen, een uurtje en toen is ie de hort op gegaan.
Het is nu maar afwachten of hij nog bijwerkingen krijgt.
Pfffffff, ik vind het allemaal wel een beetje eng, want op 11 november moet hij weer bloed laten prikken en dan gaan ze kijken of het lichaam genoeg hersteld is om de volgende kuur te gaan geven.
Morgen zal ik wat meer schrijven, ik zit er een beetje doorheen.
donderdag 23 oktober 2008 om 22:16
Hey lieve Jonnie,
Ik hoop heel hard voor jou dat je vader de vervelende bijwerkingen bespaard blijven.. Ik kan me voorstellen dat t allemaal een beetje eng voor je is. Je weet gewoon niet wat je kan verwachten, bij iedereen is de reactie op die troep anders. Stom he... dat spul moet je leven redden, of rekken in ons geval, maar t is puur vergif. Morgen wordt bij mijn schoonvader bepaald of hij door mag met de volgende kuur, die start dan maandag. Erg spannend.
Elke goede dag is mooi meegenomen, hou je daar maar aan vast. Misschien slaat je vader zich wel heel goed door de komende kuren heen. Dat onechte, is deels spanning voor hemzelf maar ook bescherming voor jullie. Dat weet ik zeker.
Sterkte en een
Ik hoop heel hard voor jou dat je vader de vervelende bijwerkingen bespaard blijven.. Ik kan me voorstellen dat t allemaal een beetje eng voor je is. Je weet gewoon niet wat je kan verwachten, bij iedereen is de reactie op die troep anders. Stom he... dat spul moet je leven redden, of rekken in ons geval, maar t is puur vergif. Morgen wordt bij mijn schoonvader bepaald of hij door mag met de volgende kuur, die start dan maandag. Erg spannend.
Elke goede dag is mooi meegenomen, hou je daar maar aan vast. Misschien slaat je vader zich wel heel goed door de komende kuren heen. Dat onechte, is deels spanning voor hemzelf maar ook bescherming voor jullie. Dat weet ik zeker.
Sterkte en een
vrijdag 24 oktober 2008 om 11:51
Jonnie en Julia, ik hoop zo dat de chema bij jullie (schoon)vader aan zal slaan! Het is echt raar dat dat vergif iets goeds moet doen he?
Ring, een leidraad zou inderdaad wel handig zijn. Of beter nog een blik op de toekomst. Dan hadden wij geweten dat schoonvader al in zijn reservetijd zat, terwijl wij dachten dat hij nog wat langer zou hebben. Aan de andere kant kun je misschien maar beter in het moment leven en je realiseren dat ieder goed moment heel veel waarde heeft nu. En daar dan van genieten in plaats van bang te zijn wat de toekomst zal brengen.
Dikke voor jullie allemaal!
Is there anyway I can get it off my fingers quickly without betraying my cool exterior?
vrijdag 24 oktober 2008 om 15:42
Zat er ff helemaal doorheen zeg...... Heb net ontzettend zitten huilen.
Ben bij mn schoonvader geweest en toevallig kwam de arts van het verpleeghuis op bezoek. Die heeft contact met zijn oncoloog. Vanmiddag krijgt hij te horen of ze maandag doorgaan met de chemo. Maar als dat niet maandag is, kan t ook nog een keer later gebeuren. Dat staat niet vast. Hij was zelf heel verdrietig. Hij zei dat hij t heel moeilijk vond om hoop te houden, omdat hij zo hard achteruit gaat (is een feit, vanaf nu) En toen kwam de zin van de arts: Ik hoop dat je nog een paar mooie weken samen kunt hebben... WEKEN?!!! Mijn hemel.. weken... Er moet wel een wonder gebeuren wil hij t einde van het jaar gaan halen. Of opa worden... Of dingen van zijn lijstje wegstrepen (hij had een bucket list in zijn hoofd gemaakt) Zucht.. Ff met zus gebeld. Die weet me er altijd weer ff bovenop te helpen. Vanavond komt vriend thuis, ik heb besloten dat ik niet ga zeggen dat ik ff heel verdrietig was, maar wel schrok van hoe hard hij achteruit gaat.
Heb vanmorgen dat boek bij de boekhandel opgehaald, in de hoop dat samen in te vullen.. Maar 't lijkt zinloos.. Hij vroeg zich af of hij de sinaasappelsap wel kon drinken, die ik hem had ingedaan... Hij is zo in de war.
Voel me ff zo kut. Vandaag 3 weken geleden hebben we te horen gekregen dat schoonvader niet meer beter wordt, en nu hebben we t al over weken....
Ben bij mn schoonvader geweest en toevallig kwam de arts van het verpleeghuis op bezoek. Die heeft contact met zijn oncoloog. Vanmiddag krijgt hij te horen of ze maandag doorgaan met de chemo. Maar als dat niet maandag is, kan t ook nog een keer later gebeuren. Dat staat niet vast. Hij was zelf heel verdrietig. Hij zei dat hij t heel moeilijk vond om hoop te houden, omdat hij zo hard achteruit gaat (is een feit, vanaf nu) En toen kwam de zin van de arts: Ik hoop dat je nog een paar mooie weken samen kunt hebben... WEKEN?!!! Mijn hemel.. weken... Er moet wel een wonder gebeuren wil hij t einde van het jaar gaan halen. Of opa worden... Of dingen van zijn lijstje wegstrepen (hij had een bucket list in zijn hoofd gemaakt) Zucht.. Ff met zus gebeld. Die weet me er altijd weer ff bovenop te helpen. Vanavond komt vriend thuis, ik heb besloten dat ik niet ga zeggen dat ik ff heel verdrietig was, maar wel schrok van hoe hard hij achteruit gaat.
Heb vanmorgen dat boek bij de boekhandel opgehaald, in de hoop dat samen in te vullen.. Maar 't lijkt zinloos.. Hij vroeg zich af of hij de sinaasappelsap wel kon drinken, die ik hem had ingedaan... Hij is zo in de war.
Voel me ff zo kut. Vandaag 3 weken geleden hebben we te horen gekregen dat schoonvader niet meer beter wordt, en nu hebben we t al over weken....
vrijdag 24 oktober 2008 om 18:35
Julia, wat een schrik zeg. Confronterend als je dat hoort, weken in plaats van maanden. Niemand heeft de wijsheid in pacht maar ik hoop toch dat het nog een tijdje duurt zodat jullie waardig afscheid kunnen nemen... Een dikke knuffel voor je.
Jonnie, voor jou ook. Ik hoop ook dat je vader niet allerlei vervelende bijwerkingen krijgt van de chemo. Zoals ik lees is hij best nog actief, of niet? Fijn hoor.
Frans, ik ben het helemaal met je eens...
Jonnie, voor jou ook. Ik hoop ook dat je vader niet allerlei vervelende bijwerkingen krijgt van de chemo. Zoals ik lees is hij best nog actief, of niet? Fijn hoor.
Frans, ik ben het helemaal met je eens...
vrijdag 24 oktober 2008 om 19:56
Zoals ik al zei... Geen dag, geen moment is hetzelfde!
Ik had net mijn moeder aan de telefoon. Mijn vader voelt zich wonder boven wonder super. Hij is niet meer misselijk, benauwd en moe. Hij wilde zelfs winkelen... Fijn zeg! Ze is vandaag bij de huisarts geweest. Hij vindt het belachelijk van de arbo arts en gaat contact met hem opnemen. Hij vindt het niet meer dan normaal dat mijn moeder rustig kan werken zonder heel veel druk, want dat kan ze nu niet gebruiken.
Kortom: het ziet er vandaag weer wat beter uit. Morgen gaan we even met m'n moeder op pad, ze had even zin om naar een stad te gaan. Gezellig!
Ik had net mijn moeder aan de telefoon. Mijn vader voelt zich wonder boven wonder super. Hij is niet meer misselijk, benauwd en moe. Hij wilde zelfs winkelen... Fijn zeg! Ze is vandaag bij de huisarts geweest. Hij vindt het belachelijk van de arbo arts en gaat contact met hem opnemen. Hij vindt het niet meer dan normaal dat mijn moeder rustig kan werken zonder heel veel druk, want dat kan ze nu niet gebruiken.
Kortom: het ziet er vandaag weer wat beter uit. Morgen gaan we even met m'n moeder op pad, ze had even zin om naar een stad te gaan. Gezellig!
vrijdag 24 oktober 2008 om 21:46
Hoi, jeetje Julia, wat een schok, ik kreeg er gewoon kippeval van toe ik je bericht las. En dan denk ik ook aan mijn vader die het nu ruim 2.5 week weet.
Meis, ik wens je heel veel sterkte, en ik denk aan je.
Ring, jij vandaag een goed bericht van je vader, fijn voor jullie. Dat is dan ook fijn dat je lekker ff een dagje met je moeder kan shoppen, even de gedacten verzetten.
Frans, dank voor je steun en natuurlijk iedereen, maar dat spreekt vanzelf.
Met mijn vader gaat het wel, hij was vandaag misselijk en nu is hij heel erg moe, maar als hij gewoon goed naar zijn lichaam luistert en ik hoop echt dat hij dat doet. Hij kan niet zo goed plassen, hij heeft naar de verpleegkundige gebeld en zij zei dat als hij geen dikke voeten en enkels krijgt, ze het zo laten en anders plaspillen.
Voor ons is het ook spannend julia, hij moet 11 november bloed laten prikken en daarna naar de arts en dan kijken ze of ze doorgaan, of het lichaam het aankan.
Na de tweede kuur kijken ze dan of hij een derde mag, hij zei: dan spring ik een gat in de lucht.
Ik had vandaag een vreemde dag, een hele dag een weeëig gevoel in mijn buik en een gevoel van onmacht, maar dat zullen jullie ook herkennen denk ik.
Zondag geen we langs, dan is hij een beetje bijgetrokken en dan kan ik eens zien hoe hij eruit ziet.
Meiden, ik ben blij dat ik dit topic voor ons geopend heb, het klinkt raar, maar zo kan ik deze hele periode koesteren, kan het niet zo goed uitleggen, maar dat ik het voor mezelf, deze tijd 'bewaren'.
Ik ben zo geschrokken van het bericht van Julia en dan denk ik, het kan mijn vader ook overkomen.
Maar we moeten positief blijven, maar op dit moment vind ik het erg moeilijk.
Tot morgen.
Meis, ik wens je heel veel sterkte, en ik denk aan je.
Ring, jij vandaag een goed bericht van je vader, fijn voor jullie. Dat is dan ook fijn dat je lekker ff een dagje met je moeder kan shoppen, even de gedacten verzetten.
Frans, dank voor je steun en natuurlijk iedereen, maar dat spreekt vanzelf.
Met mijn vader gaat het wel, hij was vandaag misselijk en nu is hij heel erg moe, maar als hij gewoon goed naar zijn lichaam luistert en ik hoop echt dat hij dat doet. Hij kan niet zo goed plassen, hij heeft naar de verpleegkundige gebeld en zij zei dat als hij geen dikke voeten en enkels krijgt, ze het zo laten en anders plaspillen.
Voor ons is het ook spannend julia, hij moet 11 november bloed laten prikken en daarna naar de arts en dan kijken ze of ze doorgaan, of het lichaam het aankan.
Na de tweede kuur kijken ze dan of hij een derde mag, hij zei: dan spring ik een gat in de lucht.
Ik had vandaag een vreemde dag, een hele dag een weeëig gevoel in mijn buik en een gevoel van onmacht, maar dat zullen jullie ook herkennen denk ik.
Zondag geen we langs, dan is hij een beetje bijgetrokken en dan kan ik eens zien hoe hij eruit ziet.
Meiden, ik ben blij dat ik dit topic voor ons geopend heb, het klinkt raar, maar zo kan ik deze hele periode koesteren, kan het niet zo goed uitleggen, maar dat ik het voor mezelf, deze tijd 'bewaren'.
Ik ben zo geschrokken van het bericht van Julia en dan denk ik, het kan mijn vader ook overkomen.
Maar we moeten positief blijven, maar op dit moment vind ik het erg moeilijk.
Tot morgen.
vrijdag 24 oktober 2008 om 21:49
Jonnie, ook voor jou een hele dikke . Dat gevoel in je maag herken ik helemaal. Dat is echt de spanning en de onzekerheid. Toen mijn schoonvader overleden was, was ik natuurlijk heel verdrietig, maar na de crematie was dat gevoel in mijn maag weg. Het is zo'n onzekere periode en bij mij heeft dat ook heel erg op mijn maag gewerkt.
Is there anyway I can get it off my fingers quickly without betraying my cool exterior?
zaterdag 25 oktober 2008 om 20:05
Ring, mijn vader is nu alleen maar heel erg moe, hij gaat nog wel ff de deur uit, maar ligt de meeste tijd alleen maar op de bank te slapen.
Is dat ook bij jou schoonvader aan de hand?
Duurde dat lang?
Hij heeft ook last van zijn maag, had misschien te vet gegeten of zo?
In ieder geval, morgen gaan we er naar toe en dan heb ik hem een aantal dagen niet gezein en dan zie ik gelijk of ie er slecht uitziet.
Is dat ook bij jou schoonvader aan de hand?
Duurde dat lang?
Hij heeft ook last van zijn maag, had misschien te vet gegeten of zo?
In ieder geval, morgen gaan we er naar toe en dan heb ik hem een aantal dagen niet gezein en dan zie ik gelijk of ie er slecht uitziet.
zondag 26 oktober 2008 om 16:08
@Jonnie, hoe gaat t nu met je vader? Komt hij goed door de eerste dagen heen? Dat slapen is bij schoonvader ook echt t geval. Maar in je slaap herstel je veel, dus dat is op zich wel goed denk ik. Last van zijn maag kan ook door chemo komen, of door andere medicijnen. Meestal krijg je een "maagbeschermer", ook tegen misselijkheid. Maar dat is natuurlijk bij elke chemo anders. Er zijn wel 600 soorten geloof ik. Hoe zag hij er verder uit?
@Ring: Heb je een leuke dag gehad? Ik hoop dat de huisarts veel voor jouw moeder kan betekenen. Wat fijn dat t met jouw vader goed gaat! Lekker genieten van de topdagen!!
Ja, die maagproblemen, zo herkenbaar. Als ik erge ruzie heb met een persoon om wie ik veel geef, werkt dat ook altijd op mijn maag. Wordt er ook altijd een beetje misselijk door.
Dank voor jullie steun, lieverds. 't Is allemaal een beetje bezonken. Hele grote tegenslagen gaan nu niet meer komen. Tot het moment dat mijn schoonvader gaat overlijden. Dat is een beetje een geluk, voor zover je daar nu van kunt spreken. Hij was gister ontzettend in de war. Dat was de eerste keer dat mijn vriend dat ook heeft gezien en gehoord. Behoorlijk schrikken voor hem. Ik heb de mogelijkheid om schoonvader vaak te zien, vriend niet. Hij heeft er ook niet zoveel behoefte aan, omdat hij liever de confrontatie uit de weg gaat. Maar daardoor is elke tegenslag een gigantische voor hem. Hij gaat woensdag naar de huisarts, gelukkig. Hij is een binnenvetter, zo ontzettend moeilijk. Hopen dat de huisarts iets voor hem kan betekenen. Die is in ieder geval van alles op de hoogte, dat scheelt een hele hoop.
Vrijdag is mijn schoonvader jarig. We wilden samen uit eten, maar dat is sowieso geen optie. Misschien dat we met de koks in t verpleeghuis een lekker buffet kunnen maken. Ik heb gevraagd wat hij wilde, iemand die voor hem komt zingen, of iemand die over vroeger komt vertellen, of misschien.. Hij moest er nog even over nadenken. Ik wil er zo graag samen met de anderen een mooie dag van maken!
Oh, en van de week moet ik ook nog op voor mijn rijbewijs. 2e x. Ik heb een goed doel, voor de verjaardag van schoonpaps t papiertje binnen hebben! Hoop dat ik die 35 minuten ff lekker kan rondtuffen en t nu wel haal... En ja, ik ben er laat bij, heb altijd t gemak van de OV-kaart gehad.
Meiden, fijne zondag, geniet van alles om je heen. (f)
Liefs Juul.
@Ring: Heb je een leuke dag gehad? Ik hoop dat de huisarts veel voor jouw moeder kan betekenen. Wat fijn dat t met jouw vader goed gaat! Lekker genieten van de topdagen!!
Ja, die maagproblemen, zo herkenbaar. Als ik erge ruzie heb met een persoon om wie ik veel geef, werkt dat ook altijd op mijn maag. Wordt er ook altijd een beetje misselijk door.
Dank voor jullie steun, lieverds. 't Is allemaal een beetje bezonken. Hele grote tegenslagen gaan nu niet meer komen. Tot het moment dat mijn schoonvader gaat overlijden. Dat is een beetje een geluk, voor zover je daar nu van kunt spreken. Hij was gister ontzettend in de war. Dat was de eerste keer dat mijn vriend dat ook heeft gezien en gehoord. Behoorlijk schrikken voor hem. Ik heb de mogelijkheid om schoonvader vaak te zien, vriend niet. Hij heeft er ook niet zoveel behoefte aan, omdat hij liever de confrontatie uit de weg gaat. Maar daardoor is elke tegenslag een gigantische voor hem. Hij gaat woensdag naar de huisarts, gelukkig. Hij is een binnenvetter, zo ontzettend moeilijk. Hopen dat de huisarts iets voor hem kan betekenen. Die is in ieder geval van alles op de hoogte, dat scheelt een hele hoop.
Vrijdag is mijn schoonvader jarig. We wilden samen uit eten, maar dat is sowieso geen optie. Misschien dat we met de koks in t verpleeghuis een lekker buffet kunnen maken. Ik heb gevraagd wat hij wilde, iemand die voor hem komt zingen, of iemand die over vroeger komt vertellen, of misschien.. Hij moest er nog even over nadenken. Ik wil er zo graag samen met de anderen een mooie dag van maken!
Oh, en van de week moet ik ook nog op voor mijn rijbewijs. 2e x. Ik heb een goed doel, voor de verjaardag van schoonpaps t papiertje binnen hebben! Hoop dat ik die 35 minuten ff lekker kan rondtuffen en t nu wel haal... En ja, ik ben er laat bij, heb altijd t gemak van de OV-kaart gehad.
Meiden, fijne zondag, geniet van alles om je heen. (f)
Liefs Juul.
maandag 27 oktober 2008 om 07:26
Hoi, hier ff snel een berichtje, moet zo de kleine uit bed halen.
Ik vond hem er nog niet zo verchrikkelijk uitzien, maar hij lag als een ziek vogeltje op de bank.
Hij heeft het ziekenhuis gebeld en hij moest paracetamol innemen en als het vandaag niet beter gaat dan moet hij terugbellen.
Ik weet niet of het zijn maag is Julia, hij had het onderin zijn buik, zal ik maar zeggen.
Wanneer moet jij nu afrijden? spannend hoor, ik zal voor je duimen.
Nog een vraagje, je schoonvader zit in een verpleeghuis lees ik, kan je schoonmoeder niet voor hem zorgen?
Misschien heb je het allemaal al geschreven, mar dat ben ik dan een beetje vergeten.
Vanavond kom ik weer ff, nu kleine uit bed halen en werken.
Ik vond hem er nog niet zo verchrikkelijk uitzien, maar hij lag als een ziek vogeltje op de bank.
Hij heeft het ziekenhuis gebeld en hij moest paracetamol innemen en als het vandaag niet beter gaat dan moet hij terugbellen.
Ik weet niet of het zijn maag is Julia, hij had het onderin zijn buik, zal ik maar zeggen.
Wanneer moet jij nu afrijden? spannend hoor, ik zal voor je duimen.
Nog een vraagje, je schoonvader zit in een verpleeghuis lees ik, kan je schoonmoeder niet voor hem zorgen?
Misschien heb je het allemaal al geschreven, mar dat ben ik dan een beetje vergeten.
Vanavond kom ik weer ff, nu kleine uit bed halen en werken.
maandag 27 oktober 2008 om 17:26
Afrijden ging bijna niet door... Mijn ID kaart was kwijt!! Ik in paniek, wilde per se op voor mijn rijbewijs, anders duurt t weer lang. Dus ik vanmorgen naar politie, daarna naar gemeentehuis. Je kunt met spoed een kaart aanvragen, maar dat kan niet altijd als je aangifte hebt gedaan via de politie........ maar gelukkig kan ik morgen de nieuwe ophalen en ben ik op tijd voor mijn examen. Ik helemaal opgelucht... belt lief op... "Schatje, niet boos worden, maar weet je nog dat je laatst je ID aan mij had gegeven......?" Weg ¤80,-...... Maar goed, ik kan op. Wanneer, dat zeg ik niet, brings bad juju.
Ik hoop dat je vader, Jonnie, zich goed redt met wat paracetamol. Mijn schoonvader heeft uitzaaiingen in t vlies rondom zijn wervels en daardoor zijn wat zenuwen aangetast. Hij kan daardoor niet meer lopen en zelfs met alle zorg van de thuiszorg, zou hij niet meer thuis kunnen wonen. We mogen er heen wanneer we willen ,hij wordt echt in de watten gelegd daar, beter kon hij t niet treffen. Vandaag zijn ze toch weer met een chemokuur begonnen..... Ik vraag me soms af waarom, maar t is mogelijk, en hopelijk krijgen we er nog een week bonustijd bij..
Fijne week lieve allemaal!!
Juul.
Ik hoop dat je vader, Jonnie, zich goed redt met wat paracetamol. Mijn schoonvader heeft uitzaaiingen in t vlies rondom zijn wervels en daardoor zijn wat zenuwen aangetast. Hij kan daardoor niet meer lopen en zelfs met alle zorg van de thuiszorg, zou hij niet meer thuis kunnen wonen. We mogen er heen wanneer we willen ,hij wordt echt in de watten gelegd daar, beter kon hij t niet treffen. Vandaag zijn ze toch weer met een chemokuur begonnen..... Ik vraag me soms af waarom, maar t is mogelijk, en hopelijk krijgen we er nog een week bonustijd bij..
Fijne week lieve allemaal!!
Juul.
maandag 27 oktober 2008 om 17:32
Hee Jonnie.
Mij vader was in de week na de tweedaagse opname inderdaad ook erg moe en hing steeds tegen het misselijke aan. Daar kreeg hij inderdaad medicijnen voor. Maar het verdween na die week ook weer, heel maf. Nu gaat het lichamelijk ineens prima met hem, en kan hij zonder alle extra medicijnen. Hij eet van alles, en is zelf gaan winkelen afgelopen zaterdag. Hij zegt dat ze in het ziekenhuis hebben gezegd dat het normaal is. Het schijnt dat die tweedaagse kuur toch veel meer impact heeft dan die dagdelen kuren tussendoor.
Ik kan er alleen maar blij om zijn, dat hij nog wat leuke dingen kan doen.
Julia, veel succes. Ik hoop dat je het roze papiertje gaat halen. Hopelijk krijgt je schoonvader toch nog een leuke verjaardag.
Mij vader was in de week na de tweedaagse opname inderdaad ook erg moe en hing steeds tegen het misselijke aan. Daar kreeg hij inderdaad medicijnen voor. Maar het verdween na die week ook weer, heel maf. Nu gaat het lichamelijk ineens prima met hem, en kan hij zonder alle extra medicijnen. Hij eet van alles, en is zelf gaan winkelen afgelopen zaterdag. Hij zegt dat ze in het ziekenhuis hebben gezegd dat het normaal is. Het schijnt dat die tweedaagse kuur toch veel meer impact heeft dan die dagdelen kuren tussendoor.
Ik kan er alleen maar blij om zijn, dat hij nog wat leuke dingen kan doen.
Julia, veel succes. Ik hoop dat je het roze papiertje gaat halen. Hopelijk krijgt je schoonvader toch nog een leuke verjaardag.
dinsdag 28 oktober 2008 om 08:12
Ring, ik hoop dat mijn vader dat ook zal hebben dat hij na een week weer veel meer dan nu kan doen.
Ik vind het vreselijk om te zien, dan denk ik, war is de chemo goed voor, om zo je laatste maanden te leven alleen, maar ziek zijn, morgen is het een week geleden en dan hoop ik dat er verbetering in zit, nu moet ik kleine naar school brengen en werken.
Doei
Ik vind het vreselijk om te zien, dan denk ik, war is de chemo goed voor, om zo je laatste maanden te leven alleen, maar ziek zijn, morgen is het een week geleden en dan hoop ik dat er verbetering in zit, nu moet ik kleine naar school brengen en werken.
Doei
dinsdag 28 oktober 2008 om 21:28
He meiden,
Mijn moeder moet morgen weer voor de chemo. Ze moet er nog 3. Aftellen dus.
Het rare is, dat ik had gedacht heel opgelucht te zijn als de chemo's klaar zijn. Maar de laatste dagen realiseer ik me dat alle mensen om ons heen naar de laatste kuur uitkijken, maar dat het mij een beetje een raar gevoel geeft.
Hmm hoe moet ik het uitleggen.. Toen we wisten dat ze chemo's zou krijgen om te rekken vond ik dat heel erg voor mijn moeder dat ze zo ziek zou worden. Maar aan de andere kant, 'pak' je ook de kanker aan, en heb je een soort 'doel'.
Nu is het zo fijn dat het straks klaar is, maar het gevoel dat dan de kanker weer de overhand kan krijgen en het dan wachten is op slechtere tijden.. Dat grijpt me dan opeens aan..
Alsof je er nu meer grip op hebt, en straks moet gaan afwachten hoe het gaat. Dat onzekere.. daar zie ik nu al tegenop.
Misschien komt het ook wel omdat mijn moeder zo goed gaat ondanks de chemo's. De eerste 2 dagen brak, maar daarna merk je niets meer aan haar.
Daarom lijkt het misschien een makkelijkere periode als dat je vader/moeder er heel ziek van is.
M'n moeder leeft erg naar het moment toe dat ze de laatste kuur krijgt. Ze wilt als ze zich zo voelt als nu, zelfs weer gaan werken, haha!
Ze werkt met ouderen en daar mag ze nu niet heen ivm kans op infecties. Maar het liefst had ze nu ook gewerkt, met uitzondering van de week van de chemo.
Ik had al bewondering voor mijn mams, maar sinds dat we de diagnose hebben gekregen is die bewondering zoveel groter geworden. Wat een kracht kan een mens toch in zich hebben.
Ben zo ontzettend trots op haar, en ben zo blij dat zij mijn moeder is!
Mijn moeder moet morgen weer voor de chemo. Ze moet er nog 3. Aftellen dus.
Het rare is, dat ik had gedacht heel opgelucht te zijn als de chemo's klaar zijn. Maar de laatste dagen realiseer ik me dat alle mensen om ons heen naar de laatste kuur uitkijken, maar dat het mij een beetje een raar gevoel geeft.
Hmm hoe moet ik het uitleggen.. Toen we wisten dat ze chemo's zou krijgen om te rekken vond ik dat heel erg voor mijn moeder dat ze zo ziek zou worden. Maar aan de andere kant, 'pak' je ook de kanker aan, en heb je een soort 'doel'.
Nu is het zo fijn dat het straks klaar is, maar het gevoel dat dan de kanker weer de overhand kan krijgen en het dan wachten is op slechtere tijden.. Dat grijpt me dan opeens aan..
Alsof je er nu meer grip op hebt, en straks moet gaan afwachten hoe het gaat. Dat onzekere.. daar zie ik nu al tegenop.
Misschien komt het ook wel omdat mijn moeder zo goed gaat ondanks de chemo's. De eerste 2 dagen brak, maar daarna merk je niets meer aan haar.
Daarom lijkt het misschien een makkelijkere periode als dat je vader/moeder er heel ziek van is.
M'n moeder leeft erg naar het moment toe dat ze de laatste kuur krijgt. Ze wilt als ze zich zo voelt als nu, zelfs weer gaan werken, haha!
Ze werkt met ouderen en daar mag ze nu niet heen ivm kans op infecties. Maar het liefst had ze nu ook gewerkt, met uitzondering van de week van de chemo.
Ik had al bewondering voor mijn mams, maar sinds dat we de diagnose hebben gekregen is die bewondering zoveel groter geworden. Wat een kracht kan een mens toch in zich hebben.
Ben zo ontzettend trots op haar, en ben zo blij dat zij mijn moeder is!
anoniem_5439 wijzigde dit bericht op 28-10-2008 21:31
Reden: kleine aanpassing
Reden: kleine aanpassing
% gewijzigd
dinsdag 28 oktober 2008 om 21:58
Hier ben ik ook weer, fijn dat het met je mam beter gaat.
Ik heb ook goed nieuws, met mijn vader gaat het ook beter, hij was vanochtend nog niet in orde en ik bel hem vanavond nog ff op en hij kon heel goed en was lekker de hort op geweest en boodschappen gedaan.
Ik was zo bij dat te horen, maar aan de andere kant, denk ik nu net als jou mette, hoe gaat het na de laatste kuur dan, dan is het gewoon wachten op.......
Als ik daar aan denk wordt ik weer verdrietiger, mar ja, nu blij voor hem zijn, toch!!
ff niet aan mezelf denken.
Ik heb ook goed nieuws, met mijn vader gaat het ook beter, hij was vanochtend nog niet in orde en ik bel hem vanavond nog ff op en hij kon heel goed en was lekker de hort op geweest en boodschappen gedaan.
Ik was zo bij dat te horen, maar aan de andere kant, denk ik nu net als jou mette, hoe gaat het na de laatste kuur dan, dan is het gewoon wachten op.......
Als ik daar aan denk wordt ik weer verdrietiger, mar ja, nu blij voor hem zijn, toch!!
ff niet aan mezelf denken.
donderdag 30 oktober 2008 om 18:44
Hoi meiden, ik heb ook weinig nieuws, het gaat nog wel goed met mijn vader, maar hij was gisteren naar een begrafenis geweest van een ex collega, bij die man was 11 weken geleden ook kanker vastgesteld en dat allemaal in zo'n korte tijd, hij was nog maar 45 jaar, mijn pa had het erg taai, ja logisch, die denkt ook aan zijn situatie.
morgen ga ik er weer naar toe.
Gaat het met jullie naar omstandigheden?
morgen ga ik er weer naar toe.
Gaat het met jullie naar omstandigheden?
vrijdag 31 oktober 2008 om 18:51
Vandaag weer bij mijn vader geweest, op zich zag hij er goed uit. Maar zijn benen waren zo dun geworden, vond het een beetje eng om te zien. Hij gaat nu procederen tegen zijn oude werkgever, gelukkig heplt een bekende van mijn vader hem.
Maar nu, ja hoe moet ik het nu zeggen. Ik vind en samen met mij nog een aantal mensen dat hij nu hij zich goed voelt, hij de dingen moet doen die hij nog graag zou willen. Ik belde hem net nog ff en zei dat als hij nog naar een stad, er is een bepaalde stad waar hij graag naar toe wilt, dat gewoon moet doen, maar hij zegt, dat hij eerst zijn chemo's wil afwachten.
En dan over een jaar of 1.5 jaar wel zien.
Wil hij het niet begrijpen, ik weet het niet meer, 80% overlijdt binnen 1 jaar en de tumor is al ver gevorderd.
Wat moet ik dan doen, ik ga maar met hem mee, ik weet het anders ook niet.
Hij krijgt maar 4 kuren en dan is het gewoon afwachten.
Hebben jullie dat ook meegemakt en hoe deed jij dat dan?
Ik weet het ff niet meer
xx Jonnie
Maar nu, ja hoe moet ik het nu zeggen. Ik vind en samen met mij nog een aantal mensen dat hij nu hij zich goed voelt, hij de dingen moet doen die hij nog graag zou willen. Ik belde hem net nog ff en zei dat als hij nog naar een stad, er is een bepaalde stad waar hij graag naar toe wilt, dat gewoon moet doen, maar hij zegt, dat hij eerst zijn chemo's wil afwachten.
En dan over een jaar of 1.5 jaar wel zien.
Wil hij het niet begrijpen, ik weet het niet meer, 80% overlijdt binnen 1 jaar en de tumor is al ver gevorderd.
Wat moet ik dan doen, ik ga maar met hem mee, ik weet het anders ook niet.
Hij krijgt maar 4 kuren en dan is het gewoon afwachten.
Hebben jullie dat ook meegemakt en hoe deed jij dat dan?
Ik weet het ff niet meer
xx Jonnie
