Psyche
alle pijlers
misofonie
maandag 7 september 2026 om 23:37
Ik heb misofonie en ik weet niet hoe ik ermee moet om gaan in een bepaalde situatie.
Ik ga namelijk 1x in de maand eten bij mijn ouders en ik stoor mij dan ontzettend aan mijn neefjes en nichtje die veel eetgeluiden maken.
Ik kan daardoor niet ontspannen eten en heb al aangegeven dat er echt wat moet veranderen.
Mijn zus zegt steeds het te begrijpen maar doet er niets aan. Het zijn niet alleen de kinderen maar soms ook de volwassenen die de misofonie triggeren. Ik vind het erg dat er geen rekening wordt gehouden en vraag mij af of ze dit wel serieus nemen??
Ik ga namelijk 1x in de maand eten bij mijn ouders en ik stoor mij dan ontzettend aan mijn neefjes en nichtje die veel eetgeluiden maken.
Ik kan daardoor niet ontspannen eten en heb al aangegeven dat er echt wat moet veranderen.
Mijn zus zegt steeds het te begrijpen maar doet er niets aan. Het zijn niet alleen de kinderen maar soms ook de volwassenen die de misofonie triggeren. Ik vind het erg dat er geen rekening wordt gehouden en vraag mij af of ze dit wel serieus nemen??
woensdag 9 september 2026 om 14:54
OK, ik ga het antwoord geven dat volgens mij het enige wenselijke antwoord is voor TO. Ik neem aan dat de laatste zin in de openingspost een vraag is, dus hier gaan we:
Jemig, TO, wat een ongelooflijk onattente, onverschillige, opvoedkundig uitgedaagde familieleden heb jij, zeg! Om over die everzwijntjes van een neefjes en nichtjes maar niet te spreken. Wat ongelooflijk knudde voor je.
Om je vraag maar gelijk te beantwoorden: nee, ze nemen je ziekte uiteraard in het geheel niet serieus. Ik zou gewoon alle contact verbreken en hen veel succes wensen in de rest van hun leven. Zijn ze nou helemaal gek geworden?
Zoiets?
Jemig, TO, wat een ongelooflijk onattente, onverschillige, opvoedkundig uitgedaagde familieleden heb jij, zeg! Om over die everzwijntjes van een neefjes en nichtjes maar niet te spreken. Wat ongelooflijk knudde voor je.
Om je vraag maar gelijk te beantwoorden: nee, ze nemen je ziekte uiteraard in het geheel niet serieus. Ik zou gewoon alle contact verbreken en hen veel succes wensen in de rest van hun leven. Zijn ze nou helemaal gek geworden?
Zoiets?
woensdag 9 september 2026 om 14:56
Mijn ouders zijn wel degelijk begripvol, dat zei ik ook al. Mijn siblings hebben mijn aandoening nooit serieus genomen en ook geen grenzen daarin gerespecteerd die mijn ouders wel probeerde te zetten. En datzelfde herhaalt zich nu met de neefjes en nichtjes. Daar ben ik vaak het gesprek over aangegaan om ze wat meer te corrigeren maar dat gebeurt dan 1x en nooit weer. Vandaar dat ik zonder de kinderen geen ondenkbare oplossing vind. Ik ben daarin voor mijn gevoel al meegaand geweest omdat ik liever de brui aan had gegeven na al die jaren onbegrip.Zoccellia schreef: ↑09-09-2026 14:38- een aantal mensen die reageren in dit topic twijfelen of dit klopt: Heeft jouw omgeving echt niets ingeleverd in deze situatie? Die vraag wordt versterkt door het feit dat jij vrij streng bent in wat de enige oplossing is: de kinderen van je zus mogen er niet bij zijn. Als ze toch komen dan is de conclusie dat er geen rekening met je wordt gehouden en dat je niet geliefd bent.
- Of het topic mag blijven bestaan is niet aan jou. Zie forumregels viva. Dat forumregels worden nageleefd en je dit niet zelf mag beslissen betekent niet dat je niet geliefd bent.
woensdag 9 september 2026 om 14:59
woensdag 9 september 2026 om 15:06
Een greintje van deze empathie zou de meesten hier sieren. Velen schieten naar het andere uiterste, zonder enige empathie iemand in een hoekje drukken en haar realiteit vervolgens ontkennen.MissUnderstood schreef: ↑09-09-2026 14:54OK, ik ga het antwoord geven dat volgens mij het enige wenselijke antwoord is voor TO. Ik neem aan dat de laatste zin in de openingspost een vraag is, dus hier gaan we:
Jemig, TO, wat een ongelooflijk onattente, onverschillige, opvoedkundig uitgedaagde familieleden heb jij, zeg! Om over die everzwijntjes van een neefjes en nichtjes maar niet te spreken. Wat ongelooflijk knudde voor je.
Om je vraag maar gelijk te beantwoorden: nee, ze nemen je ziekte uiteraard in het geheel niet serieus. Ik zou gewoon alle contact verbreken en hen veel succes wensen in de rest van hun leven. Zijn ze nou helemaal gek geworden?
Zoiets?
Daar reageer ik inderdaad niet dankbaar en begripvol op.
woensdag 9 september 2026 om 15:13
Of de tante met een aandoening waar geen rekening mee werd gehouden en het zat raakte. Het etentje doen wij al heel lang, sinds ik uit huis ben. Dat was ook niet perfect en heb ik mij ook aangepast. Dus je kletst maar wat waar je geen weet van hebt.Fucupcake schreef: ↑09-09-2026 14:59Maar je bent nu wel de tante aan het worden waarvan ze later zeggen dat ze er absoluut geen band mee hadden en dat ze naar en krengerig naar ze was.
Jammer.
Focus eens op andere dingen en stop met dat samen MOETEN eten waar iedereen behalve jij aanpassingen moet doen.
woensdag 9 september 2026 om 15:17
Maar Sisi, nu je weet dat je broer/zus geen (verdere) aanpassingen willen doen, hoe wil je het DAN oplossen? Het contact met je familie hierom verbreken lijkt me echt heel erg zonde. Ik heb geen familie (meer), ik zou graag willen dat ik eens per maand met mijn ouders en andere familie kon eten, ondanks mijn misofonie.
Alles wat hier aangedragen wordt, keur je af. Wat is dan je plan?
Alles wat hier aangedragen wordt, keur je af. Wat is dan je plan?
woensdag 9 september 2026 om 15:17
Ik weet maar al te goed hoe misofonie voelt. Helaas..
Maar ik weet wel dat de wereld niet om mij draait.
Aan jou de keus..blijf je onrealistische verwachtingen houden (van kleine kinderen notabene) en teleurgesteld en boos blijven op alles en en iedereen.
Of ga je zelf iets van je leven maken?
woensdag 9 september 2026 om 15:33
Sisi schreef: ↑09-09-2026 14:11De meesten zitten gewoon te kwallen in dit topic en zijn niet uit op iemand te helpen. Degene op wie ik reageerde gaf wel waardevol advies, maar dat zijn dingen die ik al eerder geprobeerd heb. Vandaar dat ik daar niet nog eens uitgebreid op ben ingegaan. Als de omgeving niet bereid is om iets in te leveren heeft blijven praten weinig zin.
Mensen die begripvol reageren vind ik prettig om te lezen. Dus het topic mag nog blijven staan.
Tientallen goede adviezen heb ik gelezen, maar jij wilt alleen horen hoe vreselijk onattent jouw familie is en hoe zielig jij bent.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 9 september 2026 om 15:59
Vergeet de onempathische forummers, die notabene uit ervaring posten, niet.
Maar goed, ik neig inmiddels ook naar rellen.
There is always something happening, and it's usually right now
woensdag 9 september 2026 om 16:16
Dat zou ik heel graag willen. Mijn misofonie gaat daardoor alleen in overdrive, zoals ik eerder al vertelde. Zonder de kinderen eten is een redelijk alternatief, maar dat willen zij niet, omdat het idee van mij afkomt. Dan hebben ze het gevoel dat ze iets voor mij moeten inleveren en daar hebben ze altijd moeite mee gehad.
Ik heb in de familieapp gedeeld dat ik erg teleurgesteld ben en stopt met de maandelijkse etentjes. Eigenlijk wil ik helemaal de nabijheid van mijn siblings niet meer zoals voorheen. Ik zie nu heel scherp hoe ze mij altijd hebben behandeld en het is niet ok.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in