Psyche
alle pijlers
moet moet moet moet
donderdag 30 december 2010 om 22:09
Herken je dat?
Bij mij is het woord 'moeten' sterk geprogrammeerd in mijn systeem.
Dat heeft tot gevolg dat ik niet makkelijk tot rust kom, te veel afspraken maak, te weinig 'niks doe' etc.
Ik leg mezelf allerlei dingen op zoals: bij mensen langs gaan, dit of dat kopen in de stad, vooruit koken, de ramen lappen en meer (in principe normale) dingen.
Maar dan op het neurotische af.
Ik heb nu kerstvakantie maar aan rust ben ik tot nu toe nog niet toegekomen.
Pffff, ik word moe van mezelf!
Herkenbaar?
Wat doet een mens hiermee??
Bij mij is het woord 'moeten' sterk geprogrammeerd in mijn systeem.
Dat heeft tot gevolg dat ik niet makkelijk tot rust kom, te veel afspraken maak, te weinig 'niks doe' etc.
Ik leg mezelf allerlei dingen op zoals: bij mensen langs gaan, dit of dat kopen in de stad, vooruit koken, de ramen lappen en meer (in principe normale) dingen.
Maar dan op het neurotische af.
Ik heb nu kerstvakantie maar aan rust ben ik tot nu toe nog niet toegekomen.
Pffff, ik word moe van mezelf!
Herkenbaar?
Wat doet een mens hiermee??
vrijdag 31 december 2010 om 00:06
fijn dat je het toch waardeert
Tja het is een andere manier van ernaar kijken. Misschien zit er iets dwangmatigs in je handelen, je doet toch geen rare dingen?
Je kunt (in algemene zin bedoeld) overal wel een probleem van maken. Stel je voor je hoeft niet zoveel van jezelf, je kan dingen laten, zonder dat dat negatieve gevoelens (spijt, falen, schuld) oplever). Is het dan ok? Of is er dan wel weer iets anders waar je "last" van hebt. Dat je altijd maar aan het nadenken bent, en je gedachten niet meer kan stoppen.
Je kan idd ook een stil op de bank gaan zitten. Maar waarom zou je dat doen? Wat levert dat je op? Waar moet je over nadenken? Een trauma bedenken wat je niet hebt? J
Waarom kunnen we niet meer accepteren dat sommige dingen nou eenmaal zijn. Eerst "moet"je een leuke moeder zijn, een geweldige baan hebben en een sex-and-the-city achtig vriendenclubje hebben, en nu moet je opeens niks meer moeten.
Waarom moet er bij elk dingetje weer 100.000 stoornissen bijgehaald worden. OCS? oh jee on rust tv aan, laptop....ik zeg adhd. moe? beginnende burn out.
En dan het vermijden van nadenktijd? Met naar de stad fietsen creeer je eerder nadenktijd. Dwangmatigheden ontwikkelen zich wanneer mensen gevoelens (willen) ontvluchten, niet gedachten.
Tja het is een andere manier van ernaar kijken. Misschien zit er iets dwangmatigs in je handelen, je doet toch geen rare dingen?
Je kunt (in algemene zin bedoeld) overal wel een probleem van maken. Stel je voor je hoeft niet zoveel van jezelf, je kan dingen laten, zonder dat dat negatieve gevoelens (spijt, falen, schuld) oplever). Is het dan ok? Of is er dan wel weer iets anders waar je "last" van hebt. Dat je altijd maar aan het nadenken bent, en je gedachten niet meer kan stoppen.
Je kan idd ook een stil op de bank gaan zitten. Maar waarom zou je dat doen? Wat levert dat je op? Waar moet je over nadenken? Een trauma bedenken wat je niet hebt? J
Waarom kunnen we niet meer accepteren dat sommige dingen nou eenmaal zijn. Eerst "moet"je een leuke moeder zijn, een geweldige baan hebben en een sex-and-the-city achtig vriendenclubje hebben, en nu moet je opeens niks meer moeten.
Waarom moet er bij elk dingetje weer 100.000 stoornissen bijgehaald worden. OCS? oh jee on rust tv aan, laptop....ik zeg adhd. moe? beginnende burn out.
En dan het vermijden van nadenktijd? Met naar de stad fietsen creeer je eerder nadenktijd. Dwangmatigheden ontwikkelen zich wanneer mensen gevoelens (willen) ontvluchten, niet gedachten.
vrijdag 31 december 2010 om 00:11
vrijdag 31 december 2010 om 00:14
Pois@
Neen, ik doe geen rare dingen.
En...ik ben anti-in-hokjes-denken en anti-etiquetteren.
Ik heb geen trauma's en wil er geen creëren.
Dus wat dat betreft sta ik met beide beentjes op de grond, ben ik geen trouble-shooter.
En ik ben niet erg gevoelig voor hypes/mode of heersende beelden. Gelukkig!
Ik vind het wel leuk om er leuk uit te zien, maar dat is niet het belangrijkste wat er bestaat.
Ik gebruik bijvoorbeeld geen make-up, want dat vind ik niet fijn en ik wil graag puur zijn. ZIJN.
Ik vind het fijn dat/als je meedenkt Pois, maar proef toch het een en ander aan insinuaties. Dat vind ik jammer.
Neen, ik doe geen rare dingen.
En...ik ben anti-in-hokjes-denken en anti-etiquetteren.
Ik heb geen trauma's en wil er geen creëren.
Dus wat dat betreft sta ik met beide beentjes op de grond, ben ik geen trouble-shooter.
En ik ben niet erg gevoelig voor hypes/mode of heersende beelden. Gelukkig!
Ik vind het wel leuk om er leuk uit te zien, maar dat is niet het belangrijkste wat er bestaat.
Ik gebruik bijvoorbeeld geen make-up, want dat vind ik niet fijn en ik wil graag puur zijn. ZIJN.
Ik vind het fijn dat/als je meedenkt Pois, maar proef toch het een en ander aan insinuaties. Dat vind ik jammer.
vrijdag 31 december 2010 om 00:17
quote:MEFunny schreef op 31 december 2010 @ 00:11:
Hai,
ik ken de drang wel van moeten.... altijd gehad.
wat mij heeft geholpen is om alleen op reis te gaan en alleen MOET zijn. Ik leerde mezelf erg goed kennen en kan sindsdien meer genieten van thuis zijn, alleen zijn en niks te moeten..
Hai MEFunny,
Fijn dat dat jou geholpen heeft!
Ik heb ook gereisd en ben al lang alleen.
Daar ben ik overigens best goed in.
Bij mij zit het hem daar dus niet in.
Toch bedankt voor je reactie.
Hai,
ik ken de drang wel van moeten.... altijd gehad.
wat mij heeft geholpen is om alleen op reis te gaan en alleen MOET zijn. Ik leerde mezelf erg goed kennen en kan sindsdien meer genieten van thuis zijn, alleen zijn en niks te moeten..
Hai MEFunny,
Fijn dat dat jou geholpen heeft!
Ik heb ook gereisd en ben al lang alleen.
Daar ben ik overigens best goed in.
Bij mij zit het hem daar dus niet in.
Toch bedankt voor je reactie.
vrijdag 31 december 2010 om 11:04
Hoi Liesken, ik heb voorgaande niet allemaal gelezen maar wilde toch even reageren want ik herken me in jouw verhaal!
Heel veel moeten (en bij mij ook nog: zoveel in een dag plannen, dat het sowieso niet zal lukken dus altijd op een gestresst gevoel uitloopt, want: ik moet zoveel en het lukt niet allemaal).
Toen ik me hier meer bewust van werd, 'moest' ik ontspannen en rustig aan doen. Knap hoe je hier in je hoofd toch weer een taak van kunt maken.
Het hielp mij heel erg om dingen op te schrijven. Bijv. als ik me enorm gestresst voelde, op te schrijven wat ik dan allemaal moet en vervolgens per punt na te denken: moet dat echt? van wie/voor wie? Wat zijn de consequenties als ik het niet doe? Zo kon ik het beter scheiden. Bijvoorbeeld die klus voor mijn werk moet echt, want anders zijn klanten ontevreden en breek ik mijn afspraken. Het dweilen van de vloer kan nog best drie dagen wachten. Consequentie is dat de vloer vies is, nou en?
Voor mij helpt schrijven wel heel erg om me bewust te worden van alle 'moetens' (en zoals hier al gesuggereerd, sommige om te zetten in 'willen', 'mogen'). Sommige gedachten komen automatisch, maar zijn daarmee niet per sé waar! Als je dat schrijven bijv. 3x per week doet, gaat het op een gegeven moment bijna vanzelf om je gedachten te corrigeren.
Succes!
Heel veel moeten (en bij mij ook nog: zoveel in een dag plannen, dat het sowieso niet zal lukken dus altijd op een gestresst gevoel uitloopt, want: ik moet zoveel en het lukt niet allemaal).
Toen ik me hier meer bewust van werd, 'moest' ik ontspannen en rustig aan doen. Knap hoe je hier in je hoofd toch weer een taak van kunt maken.
Het hielp mij heel erg om dingen op te schrijven. Bijv. als ik me enorm gestresst voelde, op te schrijven wat ik dan allemaal moet en vervolgens per punt na te denken: moet dat echt? van wie/voor wie? Wat zijn de consequenties als ik het niet doe? Zo kon ik het beter scheiden. Bijvoorbeeld die klus voor mijn werk moet echt, want anders zijn klanten ontevreden en breek ik mijn afspraken. Het dweilen van de vloer kan nog best drie dagen wachten. Consequentie is dat de vloer vies is, nou en?
Voor mij helpt schrijven wel heel erg om me bewust te worden van alle 'moetens' (en zoals hier al gesuggereerd, sommige om te zetten in 'willen', 'mogen'). Sommige gedachten komen automatisch, maar zijn daarmee niet per sé waar! Als je dat schrijven bijv. 3x per week doet, gaat het op een gegeven moment bijna vanzelf om je gedachten te corrigeren.
Succes!
There are only two ways to live your life. One is like nothing is a miracle, the other is like everything is - Albert Einstein
vrijdag 31 december 2010 om 11:32
quote:sunny_mar schreef op 31 december 2010 @ 11:04:
Het hielp mij heel erg om dingen op te schrijven. Bijv. als ik me enorm gestresst voelde, op te schrijven wat ik dan allemaal moet en vervolgens per punt na te denken: moet dat echt? van wie/voor wie? Wat zijn de consequenties als ik het niet doe? Zo kon ik het beter scheiden. Bijvoorbeeld die klus voor mijn werk moet echt, want anders zijn klanten ontevreden en breek ik mijn afspraken. Het dweilen van de vloer kan nog best drie dagen wachten. Consequentie is dat de vloer vies is, nou en?
Voor mij helpt schrijven wel heel erg om me bewust te worden van alle 'moetens' (en zoals hier al gesuggereerd, sommige om te zetten in 'willen', 'mogen'). Sommige gedachten komen automatisch, maar zijn daarmee niet per sé waar! Als je dat schrijven bijv. 3x per week doet, gaat het op een gegeven moment bijna vanzelf om je gedachten te corrigeren.
Succes!Dit ga ik voortaan toepassen ,dank je wel
Het hielp mij heel erg om dingen op te schrijven. Bijv. als ik me enorm gestresst voelde, op te schrijven wat ik dan allemaal moet en vervolgens per punt na te denken: moet dat echt? van wie/voor wie? Wat zijn de consequenties als ik het niet doe? Zo kon ik het beter scheiden. Bijvoorbeeld die klus voor mijn werk moet echt, want anders zijn klanten ontevreden en breek ik mijn afspraken. Het dweilen van de vloer kan nog best drie dagen wachten. Consequentie is dat de vloer vies is, nou en?
Voor mij helpt schrijven wel heel erg om me bewust te worden van alle 'moetens' (en zoals hier al gesuggereerd, sommige om te zetten in 'willen', 'mogen'). Sommige gedachten komen automatisch, maar zijn daarmee niet per sé waar! Als je dat schrijven bijv. 3x per week doet, gaat het op een gegeven moment bijna vanzelf om je gedachten te corrigeren.
Succes!Dit ga ik voortaan toepassen ,dank je wel
vrijdag 31 december 2010 om 11:40
quote:sunny_mar schreef op 31 december 2010 @ 11:04:
Toen ik me hier meer bewust van werd, 'moest' ik ontspannen en rustig aan doen. Knap hoe je hier in je hoofd toch weer een taak van kunt maken.
hoe bizar herkenbaar...hahaha
Het hielp mij heel erg om dingen op te schrijven. Bijv. als ik me enorm gestresst voelde, op te schrijven wat ik dan allemaal moet en vervolgens per punt na te denken: moet dat echt? van wie/voor wie? Wat zijn de consequenties als ik het niet doe? Zo kon ik het beter scheiden. Bijvoorbeeld die klus voor mijn werk moet echt, want anders zijn klanten ontevreden en breek ik mijn afspraken. Het dweilen van de vloer kan nog best drie dagen wachten. Consequentie is dat de vloer vies is, nou en?
Voor mij helpt schrijven wel heel erg om me bewust te worden van alle 'moetens' (en zoals hier al gesuggereerd, sommige om te zetten in 'willen', 'mogen'). Sommige gedachten komen automatisch, maar zijn daarmee niet per sé waar! Als je dat schrijven bijv. 3x per week doet, gaat het op een gegeven moment bijna vanzelf om je gedachten te corrigeren.
Succes!Dankjewel!
Toen ik me hier meer bewust van werd, 'moest' ik ontspannen en rustig aan doen. Knap hoe je hier in je hoofd toch weer een taak van kunt maken.
hoe bizar herkenbaar...hahaha
Het hielp mij heel erg om dingen op te schrijven. Bijv. als ik me enorm gestresst voelde, op te schrijven wat ik dan allemaal moet en vervolgens per punt na te denken: moet dat echt? van wie/voor wie? Wat zijn de consequenties als ik het niet doe? Zo kon ik het beter scheiden. Bijvoorbeeld die klus voor mijn werk moet echt, want anders zijn klanten ontevreden en breek ik mijn afspraken. Het dweilen van de vloer kan nog best drie dagen wachten. Consequentie is dat de vloer vies is, nou en?
Voor mij helpt schrijven wel heel erg om me bewust te worden van alle 'moetens' (en zoals hier al gesuggereerd, sommige om te zetten in 'willen', 'mogen'). Sommige gedachten komen automatisch, maar zijn daarmee niet per sé waar! Als je dat schrijven bijv. 3x per week doet, gaat het op een gegeven moment bijna vanzelf om je gedachten te corrigeren.
Succes!Dankjewel!
vrijdag 31 december 2010 om 11:46
En vandaag ga ik lekker niet douchen.
Expres niet.
Ik ga vanmiddag namelijk gourmetten en dan stink ik toch weer.
Dus...
Het enige dat 'moet' (eigenlijk: wil omdat ik er anders last van heb zondag en maandag) is nog even naar de supermarkt.
Bah, is vast mega-druk.
Maar ach: what ever.
(klinkt als een edele poging, nietwaar?!)
Expres niet.
Ik ga vanmiddag namelijk gourmetten en dan stink ik toch weer.
Dus...
Het enige dat 'moet' (eigenlijk: wil omdat ik er anders last van heb zondag en maandag) is nog even naar de supermarkt.
Bah, is vast mega-druk.
Maar ach: what ever.
(klinkt als een edele poging, nietwaar?!)
vrijdag 31 december 2010 om 14:28
quote:Zamirah schreef op 30 december 2010 @ 22:28:
Niks moet, behalve poepen.
en belasting betalen.
To, héél erg herkenbaar helaas. Ik moet ook altijd vanalles van mezelf. Al jaren. Momenteel zit ik thuis met een burnout, en dat heb ik voornamelijk aan mezelf te danken. Mn karakter. Ik moet altijd vanalles (speelt natuurlijk nog veel meer, ook veel meer karaktereigenschappen die me nu nekken, maar dit is er wel één van) Voorbeeld: ik MOET nu ontspannen en tot rust komen. (en dat moet écht ) maar het lukt mij niet rustig op de bank te zitten met een kopje thee als ik nog MOET stofzuigen, boodschappen MOET doen, de kattebak MOET verschonen, etc. etc. Ik ben dan gewoon onwijs onrustig en kan pas met mn kopje thee en laptop op de bank zitten als ik dat allemaal klaar heb... heel vervelend. En vermoeiend. Ik probeer die kronkel in mn hoofd ook te veranderen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Wat nog wel eens helpt is hardop relativeren. Inderdaad: 'van wie moet dat dan?' en nog een gedachte die mij wel helpt is: 'gaat er iemand dood als ik morgen ga stofzuigen ipv vandaag?' Nee? Nou dan.
Je leest het, écht zinnige tips heb ik niet voor je.
Niks moet, behalve poepen.
en belasting betalen.
To, héél erg herkenbaar helaas. Ik moet ook altijd vanalles van mezelf. Al jaren. Momenteel zit ik thuis met een burnout, en dat heb ik voornamelijk aan mezelf te danken. Mn karakter. Ik moet altijd vanalles (speelt natuurlijk nog veel meer, ook veel meer karaktereigenschappen die me nu nekken, maar dit is er wel één van) Voorbeeld: ik MOET nu ontspannen en tot rust komen. (en dat moet écht ) maar het lukt mij niet rustig op de bank te zitten met een kopje thee als ik nog MOET stofzuigen, boodschappen MOET doen, de kattebak MOET verschonen, etc. etc. Ik ben dan gewoon onwijs onrustig en kan pas met mn kopje thee en laptop op de bank zitten als ik dat allemaal klaar heb... heel vervelend. En vermoeiend. Ik probeer die kronkel in mn hoofd ook te veranderen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Wat nog wel eens helpt is hardop relativeren. Inderdaad: 'van wie moet dat dan?' en nog een gedachte die mij wel helpt is: 'gaat er iemand dood als ik morgen ga stofzuigen ipv vandaag?' Nee? Nou dan.
Je leest het, écht zinnige tips heb ik niet voor je.
zaterdag 1 januari 2011 om 21:23
Ow bankje, ik zit ook zo bizar in elkaar in mijn hoofd...
Herkenbaar, de adrenalinstoot die door mijn lijf schiet wanneer een ander mij aanspreekt met het woord (en niet eens per sé de betekenis) 'moet' .
Van weerzin doordrenkt schiet ik in de contramine...
Ik ben me ervan bewust, en probeer mezelf daardoor te helpen door mijzelf op te leggen om de lading (die ik er dan zelf aan koppel) te 'parkeren'.
Dat lukt dan misschien schijnbaar wel, maar is toch bepalend voor mijn verdere gedachten en gevoelens.
Ik heb het al wanneer mijn broer iemand vraagt:
'moet je wat drinken' ...
Ik gruwel daarvan.
En idd: tegelijkertijd de lat voor mijzelf hoog leggen.
Al moet ik zeggen dat ik het de afgelopen 2 dagen heel aardig heb gedaan (in mijn zoveelste ijdele poging tot...):
gisteren niet gedoucht, vandaag niet gestofzuigd en niet naar de buren gegaan om gelukkig nieuwjaar te wensen omdat ik daar lekker geen zin in had.
(nu nog het schuldgevoel en het 'hetmoettochdusnietuitstellenofaanstellengevoel' weg zien te moffelen...)
Herkenbaar, de adrenalinstoot die door mijn lijf schiet wanneer een ander mij aanspreekt met het woord (en niet eens per sé de betekenis) 'moet' .
Van weerzin doordrenkt schiet ik in de contramine...
Ik ben me ervan bewust, en probeer mezelf daardoor te helpen door mijzelf op te leggen om de lading (die ik er dan zelf aan koppel) te 'parkeren'.
Dat lukt dan misschien schijnbaar wel, maar is toch bepalend voor mijn verdere gedachten en gevoelens.
Ik heb het al wanneer mijn broer iemand vraagt:
'moet je wat drinken' ...
Ik gruwel daarvan.
En idd: tegelijkertijd de lat voor mijzelf hoog leggen.
Al moet ik zeggen dat ik het de afgelopen 2 dagen heel aardig heb gedaan (in mijn zoveelste ijdele poging tot...):
gisteren niet gedoucht, vandaag niet gestofzuigd en niet naar de buren gegaan om gelukkig nieuwjaar te wensen omdat ik daar lekker geen zin in had.
(nu nog het schuldgevoel en het 'hetmoettochdusnietuitstellenofaanstellengevoel' weg zien te moffelen...)
