Psyche
alle pijlers
Naar ongelukken kijken
zaterdag 6 augustus 2011 om 13:37
Het is wel vaker besproken; dat er iets gebeurd en dat niemand je durft of wil of kan helpen.
Ik heb nog nooit staan kijken naar andermans leed zonder hulp te bieden. Daar kan ik mij geen voorstelling van maken. Maar ik heb vandaag wel mogen ervaren hoe het is als mensen naar jouw leed staan te staren en geen hulp bieden.
Ik maakte een wandeling door het park toen één van mijn honden in elkaar zakte en begon over te geven, daarna liep hij grijs aan. Het stikte van de mensen in het park en ik riep of iemand de Dierenambulance zou willen bellen. Ik heb geen Smartphone anders had ik zelf het nummer opgezocht, vandaar. Maar de meeste mensen deden alsof ze het niet hoorden, zien deden ze het wel.
Ik heb een vriendin gebeld die de Dierenambulance heeft ingeschakeld, maar hemel wat een sensatie. Prachtig vonden ze het, mijn hond die in shock raakte, de ambulance die aan kwam rijden en mijn stuipende hondenvriend inlaadde.
Wat een rotgevoel is dat, dat mensen je zo zien. Iemand vond het zelfs de dag van zijn leven, een stervende Pitbull (mijn hond is een Stafford) zien.
Mijn hond is weer oké, gelukkig, maar ik wil me geen voorstelling maken hoe het is als je zelf in de kreukels ligt, hulp nodig hebt, of ergens slachtoffer van wordt en dat je dan een soort attractie wordt.
Waardoor zou dit nou komen, en heb je weleens zoiets meegemaakt?
Note; ik begrijp echt wel dat niet iedereen gecharmeerd zal zijn van mijn hond, maar dat niemand me aan een nummer van de Dierenambulance kon geven vond ik echt heel vreemd. Ik verwachtte niet dat iemand mij hulp bood waarbij je in contact zou komen met mijn hond.
Ik heb nog nooit staan kijken naar andermans leed zonder hulp te bieden. Daar kan ik mij geen voorstelling van maken. Maar ik heb vandaag wel mogen ervaren hoe het is als mensen naar jouw leed staan te staren en geen hulp bieden.
Ik maakte een wandeling door het park toen één van mijn honden in elkaar zakte en begon over te geven, daarna liep hij grijs aan. Het stikte van de mensen in het park en ik riep of iemand de Dierenambulance zou willen bellen. Ik heb geen Smartphone anders had ik zelf het nummer opgezocht, vandaar. Maar de meeste mensen deden alsof ze het niet hoorden, zien deden ze het wel.
Ik heb een vriendin gebeld die de Dierenambulance heeft ingeschakeld, maar hemel wat een sensatie. Prachtig vonden ze het, mijn hond die in shock raakte, de ambulance die aan kwam rijden en mijn stuipende hondenvriend inlaadde.
Wat een rotgevoel is dat, dat mensen je zo zien. Iemand vond het zelfs de dag van zijn leven, een stervende Pitbull (mijn hond is een Stafford) zien.
Mijn hond is weer oké, gelukkig, maar ik wil me geen voorstelling maken hoe het is als je zelf in de kreukels ligt, hulp nodig hebt, of ergens slachtoffer van wordt en dat je dan een soort attractie wordt.
Waardoor zou dit nou komen, en heb je weleens zoiets meegemaakt?
Note; ik begrijp echt wel dat niet iedereen gecharmeerd zal zijn van mijn hond, maar dat niemand me aan een nummer van de Dierenambulance kon geven vond ik echt heel vreemd. Ik verwachtte niet dat iemand mij hulp bood waarbij je in contact zou komen met mijn hond.
zaterdag 6 augustus 2011 om 14:13
Wat ontzettend naar!
Volgende keer: bel nummerinformatie via 1888 intoetsen op elke telefoon, kunnen zij je doorverbinden. En geef mensen gericht een opdracht om iets te doen. Voor een deel hebben omstanders namelijk last van niet durven handelen en zich verschuilen in een groep, het is niet 100% onwil, echt niet. Maar wanneer je iemand persoonlijk aanwijst en benaderd, dan voelen ze zich wel aangesproken en gaan ze wel actie ondernemen.
Volgende keer: bel nummerinformatie via 1888 intoetsen op elke telefoon, kunnen zij je doorverbinden. En geef mensen gericht een opdracht om iets te doen. Voor een deel hebben omstanders namelijk last van niet durven handelen en zich verschuilen in een groep, het is niet 100% onwil, echt niet. Maar wanneer je iemand persoonlijk aanwijst en benaderd, dan voelen ze zich wel aangesproken en gaan ze wel actie ondernemen.
zaterdag 6 augustus 2011 om 14:16
quote:avdotja schreef op 06 augustus 2011 @ 14:13:
Ik vind het ook heel erg als mensen maar een beetje staan te kijken bij ongelukken zonder hulp te verlenen. Dit vind ik echter een ander verhaal, het gaat hier om een dier. Eerlijk gezegd zou ik mij er niet voor interesseren en gewoon doorgelopen zijn...Ik ben ook niet dol op dieren, maar als ik iemand helemaal in de stress zie om zijn of haar zieke of aangereden dier, dan zal ik deze wel aanspreken om te vragen of ik iets kan doen. Desnoods samen wachten op de ambulance.
Ik vind het ook heel erg als mensen maar een beetje staan te kijken bij ongelukken zonder hulp te verlenen. Dit vind ik echter een ander verhaal, het gaat hier om een dier. Eerlijk gezegd zou ik mij er niet voor interesseren en gewoon doorgelopen zijn...Ik ben ook niet dol op dieren, maar als ik iemand helemaal in de stress zie om zijn of haar zieke of aangereden dier, dan zal ik deze wel aanspreken om te vragen of ik iets kan doen. Desnoods samen wachten op de ambulance.
zaterdag 6 augustus 2011 om 14:19
Nee, ik snap dat ook echt niet hoor. Ook als je niet gek bent op honden (en tussen ál die mensen zal er toch wel eentje zitten die dat wel is?), maar dan ook nog hardop verkondigen dat het de dag van je leven is?? Pfff wat een &%*!!
Gelukkig is het weer wat beter met je hond! En zijn er ook heel veel mensen die wél meeleven hoor, en die ook wel iets zouden doen om te helpen.. alleen waren die er net niet bij
Gelukkig is het weer wat beter met je hond! En zijn er ook heel veel mensen die wél meeleven hoor, en die ook wel iets zouden doen om te helpen.. alleen waren die er net niet bij
zaterdag 6 augustus 2011 om 14:20
quote:elsjeels schreef op 06 augustus 2011 @ 14:16:
[...]
Ik ben ook niet dol op dieren, maar als ik iemand helemaal in de stress zie om zijn of haar zieke of aangereden dier, dan zal ik deze wel aanspreken om te vragen of ik iets kan doen. Desnoods samen wachten op de ambulance.Daar heb je inderdaad gelijk in, als de eigenaar het echt moeilijk heeft zou ik daar ook wel even bijblijven. Maar dat is dan meer omdat dat een persoon in de problemen is. (Hoewel ik eerlijk gezegd in dit geval heel ver weg was gebleven, ben heel bang voor honden en een dier in pijn kan rare dingen doen)
[...]
Ik ben ook niet dol op dieren, maar als ik iemand helemaal in de stress zie om zijn of haar zieke of aangereden dier, dan zal ik deze wel aanspreken om te vragen of ik iets kan doen. Desnoods samen wachten op de ambulance.Daar heb je inderdaad gelijk in, als de eigenaar het echt moeilijk heeft zou ik daar ook wel even bijblijven. Maar dat is dan meer omdat dat een persoon in de problemen is. (Hoewel ik eerlijk gezegd in dit geval heel ver weg was gebleven, ben heel bang voor honden en een dier in pijn kan rare dingen doen)
zaterdag 6 augustus 2011 om 14:24
Gelukkig gaat het weer beter! Oh, ik kan me plaatsvervangend boos maken om zoiets..
Heb ik ook altijd met ongelukken op drukke ( snel) wegen. Er ontstaan gewoon kijkersfiles. Hoe belachelijk is dat. Ik rij altijd zo snel mogelijk er langs heen, om het leed niet te hoeven aanschouwen, maar kennelijk is zo'n ambulance uitermate aantrekkelijk voor sommige mensen. Ik zal het wel nooit begrijpen.
Heb ik ook altijd met ongelukken op drukke ( snel) wegen. Er ontstaan gewoon kijkersfiles. Hoe belachelijk is dat. Ik rij altijd zo snel mogelijk er langs heen, om het leed niet te hoeven aanschouwen, maar kennelijk is zo'n ambulance uitermate aantrekkelijk voor sommige mensen. Ik zal het wel nooit begrijpen.
zaterdag 6 augustus 2011 om 14:29
Wat erg ! Gelukkig gaat het goed met je hond.
Hier in het dorp is een keer een rolstoeler onder de trein gekomen.
Een buur(t)vrouw pakte haar fiets, dochter van 5 achterop om bij die overgang te gaan kijken.
Ze was helemaal verbaasd dat ze de toegangswegen met hekken hadden afgezet, zodat ze niet heel dichtvbij kon komen !
Ik had er geen woorden voor !
Dat je zelf gaat kijken vind ik al grof, maar een kind van 5 meenmen daar kan ik helemaal niet bij, Wat bezield je dan ?
Hier in het dorp is een keer een rolstoeler onder de trein gekomen.
Een buur(t)vrouw pakte haar fiets, dochter van 5 achterop om bij die overgang te gaan kijken.
Ze was helemaal verbaasd dat ze de toegangswegen met hekken hadden afgezet, zodat ze niet heel dichtvbij kon komen !
Ik had er geen woorden voor !
Dat je zelf gaat kijken vind ik al grof, maar een kind van 5 meenmen daar kan ik helemaal niet bij, Wat bezield je dan ?
zaterdag 6 augustus 2011 om 14:38
He bah wat erg, sterkte met je hondje!
Dit soort dingen heb ik al heel vaak gelezen in mijn psychologieboeken. Zodra er mensen bij een ongeluk staan doet vaak niemand wat. Ze kijken altijd eerst rond hoe ándere mensen reageren en op basis daarvan wegen ze (we?) vaak af wat we zullen gaan doen. Is er bijvoorbeeld al iemand die tehulp schiet? Doet niemand wat: waarom dan niet? Vaak duurt het wel een poosje voordat mensen tehulp schieten. Helemaal op plekken waar veel mensen zijn.
Stel je valt neer op de grond en er staan maar 1 a 2 mensen om je heen, wedden dat iemand je dan wél hulp zou aanbieden? Is ook een vorm van schaamte, iets doen binnen een grote groep: want stel dat je iets verkeerd doet.
Erg raar, want op zo'n moment is er vaak meteen hulp nodig, maar het is wel een sociaal fenomeen waar veel onderzoek naar gedaan is.
Belachelijk eigenlijk..
Dit soort dingen heb ik al heel vaak gelezen in mijn psychologieboeken. Zodra er mensen bij een ongeluk staan doet vaak niemand wat. Ze kijken altijd eerst rond hoe ándere mensen reageren en op basis daarvan wegen ze (we?) vaak af wat we zullen gaan doen. Is er bijvoorbeeld al iemand die tehulp schiet? Doet niemand wat: waarom dan niet? Vaak duurt het wel een poosje voordat mensen tehulp schieten. Helemaal op plekken waar veel mensen zijn.
Stel je valt neer op de grond en er staan maar 1 a 2 mensen om je heen, wedden dat iemand je dan wél hulp zou aanbieden? Is ook een vorm van schaamte, iets doen binnen een grote groep: want stel dat je iets verkeerd doet.
Erg raar, want op zo'n moment is er vaak meteen hulp nodig, maar het is wel een sociaal fenomeen waar veel onderzoek naar gedaan is.
Belachelijk eigenlijk..
zaterdag 6 augustus 2011 om 14:42
quote:avdotja schreef op 06 augustus 2011 @ 14:13:
Ik vind het ook heel erg als mensen maar een beetje staan te kijken bij ongelukken zonder hulp te verlenen. Dit vind ik echter een ander verhaal, het gaat hier om een dier. Eerlijk gezegd zou ik mij er niet voor interesseren en gewoon doorgelopen zijn...
Nou lekker dan..
Stel dat iemand niet van mensen houdt (ja, die bestaan) en jij ligt te creperen op de grond, leuke redenatie om iemand niet te helpen.
Sowieso hoef jij niet 1 op 1 hulp te verlenen aan die hond, maar iemand op z'n minst proberen te kalmeren een telefoonnummer te zoeken is dan al teveel gevraagd?
Vind vooral je laatste zin nogal hard geformuleerd, kan mij daar totaal niks bij voorstellen.
Niet durven helpen is een ding, maar je er niet voor interesseren is heel wat anders.
Ik vind het ook heel erg als mensen maar een beetje staan te kijken bij ongelukken zonder hulp te verlenen. Dit vind ik echter een ander verhaal, het gaat hier om een dier. Eerlijk gezegd zou ik mij er niet voor interesseren en gewoon doorgelopen zijn...
Nou lekker dan..
Stel dat iemand niet van mensen houdt (ja, die bestaan) en jij ligt te creperen op de grond, leuke redenatie om iemand niet te helpen.
Sowieso hoef jij niet 1 op 1 hulp te verlenen aan die hond, maar iemand op z'n minst proberen te kalmeren een telefoonnummer te zoeken is dan al teveel gevraagd?
Vind vooral je laatste zin nogal hard geformuleerd, kan mij daar totaal niks bij voorstellen.
Niet durven helpen is een ding, maar je er niet voor interesseren is heel wat anders.
zaterdag 6 augustus 2011 om 14:59
Wow, ik ben zo geschrokken van dit topic dat ik direct het landelijk nummer van de dierenambulance in mijn mobiel heb gezet (die van de lokale dierenarts stond er al in). Mensen hebben inderdaad in toenemende mate de neiging hulpbehoevenden te negeren. Of dat nou gaat om iemand die valt met de fiets, iemand die niet goed word of iemand die stomweg de buggy niet de trein/bus in kan krijgen. Hoe vaak ik al van een flinke afstand ben komen aanrennen omdat mensen die er bovenop stonden slachtoffers niet hielpen... echt triest.
zaterdag 6 augustus 2011 om 15:33
Vorig jaar ben ik met de auto in de sloot gereden (er lag ijs en ik kon mijn auto niet meer houden). Recht voor een boerderij.. Hangt die vrouw uit het raam: Eigen schuld dikke bult, lacht me uit en gooit het raam dicht. 10 minuten later komt er een vrouwtje aangelopen (jaar of 70, iig oud) met een thermoskan (rooibos)thee en een fleecedeken. Zij woonde zo'n 100m van het ongeval vandaan. Is bij me komen staan en zij: "Ik heb mijn zoon even gezegd de tractor te halen hij komt je er zo uithalen. Heb je je familie al gebeld?"
Dat vond ik toen zo lief, vooral als ik later hoor dat die vrouw al een x eerder haar heup heeft gebroken door uit te glijden over ijs. Later een fles schrobbeler en een héle grote bos bloemen gegeven.
Dat vond ik toen zo lief, vooral als ik later hoor dat die vrouw al een x eerder haar heup heeft gebroken door uit te glijden over ijs. Later een fles schrobbeler en een héle grote bos bloemen gegeven.
zaterdag 6 augustus 2011 om 15:41
Gelukkig gaat het al beter met je hondje!
Geef hem maar een dikke knuffel.
Wat zul je geschrokken zijn!
Ik zelf zou wel helpen, maar kan me indenken dat sommige
mensen zelf 'perplex' staan en het " niet door hebben" dat je hulp nodig hebt.
Als je het landelijke nummer van de politie belt ( 0900 8844 )
dan schakelen hun je door, en die staan echt niet raar te kijken hoor!
Ik ben zelf een keer m'n hond kwijt geweest. het nummer dat op internet stond was telkens in gesprek ( bleek een oud nummer te zijn o.i.d.)
Toen heb ik het landelijke nummer gebeld en die hebben me direct doorgeschakeld naar de dichts bijzijnde dierenambulance.
Geef hem maar een dikke knuffel.
Wat zul je geschrokken zijn!
Ik zelf zou wel helpen, maar kan me indenken dat sommige
mensen zelf 'perplex' staan en het " niet door hebben" dat je hulp nodig hebt.
Als je het landelijke nummer van de politie belt ( 0900 8844 )
dan schakelen hun je door, en die staan echt niet raar te kijken hoor!
Ik ben zelf een keer m'n hond kwijt geweest. het nummer dat op internet stond was telkens in gesprek ( bleek een oud nummer te zijn o.i.d.)
Toen heb ik het landelijke nummer gebeld en die hebben me direct doorgeschakeld naar de dichts bijzijnde dierenambulance.
zaterdag 6 augustus 2011 om 15:48
Ik werd aangereden en kukelde met mijn gezicht op straat, gevolg: Mijn enigste en heftigste bloedneus ooit. Heel mijn kleren zaten onder en het bleef stromen. Er werd verband in mijn neus gepropt. Ik zat op de grond en keek naar het gebouw tegenover me. Rijen mensen voor het raam! Nou ja, kijk ze zou ik zeggen.
Ik weet precies hoe dat gegaan is: "Kom kijken! Er is een meisje aangereden."
Ik vind niet dat er iets mis mee is, als je kijkt/blijft kijken naar een ongeluk. Niet dat je niks hoeft te doen, maar als je ziet dat er al een aantal mensen bezig zijn, dan hoef jij je er niet ook nog eens mee te bemoeien, lijkt mij.
Als niemand iets doet, ook al vraag je erom, dat vind ik ook niet kunnen.
Ik weet precies hoe dat gegaan is: "Kom kijken! Er is een meisje aangereden."
Ik vind niet dat er iets mis mee is, als je kijkt/blijft kijken naar een ongeluk. Niet dat je niks hoeft te doen, maar als je ziet dat er al een aantal mensen bezig zijn, dan hoef jij je er niet ook nog eens mee te bemoeien, lijkt mij.
Als niemand iets doet, ook al vraag je erom, dat vind ik ook niet kunnen.
zaterdag 6 augustus 2011 om 15:53
quote:VivaPepsi schreef op 06 augustus 2011 @ 15:48:
Ik werd aangereden en kukelde met mijn gezicht op straat, gevolg: Mijn enigste en heftigste bloedneus ooit. Heel mijn kleren zaten onder en het bleef stromen. Er werd verband in mijn neus gepropt. Ik zat op de grond en keek naar het gebouw tegenover me. Rijen mensen voor het raam! Nou ja, kijk ze zou ik zeggen.
Ik weet precies hoe dat gegaan is: "Kom kijken! Er is een meisje aangereden."
Ik vind niet dat er iets mis mee is, als je kijkt/blijft kijken naar een ongeluk. Niet dat je niks hoeft te doen, maar als je ziet dat er al een aantal mensen bezig zijn, dan hoef jij je er niet ook nog eens mee te bemoeien, lijkt mij.
Als niemand iets doet, ook al vraag je erom, dat vind ik ook niet kunnen.Vind je dat echt? Ik vind het altijd ramptoeristen..Het kijken naar andermans leed. Vraag me af hoe je het zou vinden als jouw ouders, broer/zus of vriend er zou liggen, zwaargewond, half dood, en dat er dan rijen mensen staan te kijken, of zoals in mijn voorbeeld, mensen in de auto zitten te kijken, waardoor er een file onstaat aan de overkant van de weg! Echt van de zotte. Ik heb het meegemaakt en vond het verschrikkelijk te weten dat mijn vader daar zo lag, met spoed naar het ziekenhuis moest en mensen er als ramptoeristen bij stonden en in auto's zaten te koekeloeren. Bah, geen goed woord voor over.
Ik werd aangereden en kukelde met mijn gezicht op straat, gevolg: Mijn enigste en heftigste bloedneus ooit. Heel mijn kleren zaten onder en het bleef stromen. Er werd verband in mijn neus gepropt. Ik zat op de grond en keek naar het gebouw tegenover me. Rijen mensen voor het raam! Nou ja, kijk ze zou ik zeggen.
Ik weet precies hoe dat gegaan is: "Kom kijken! Er is een meisje aangereden."
Ik vind niet dat er iets mis mee is, als je kijkt/blijft kijken naar een ongeluk. Niet dat je niks hoeft te doen, maar als je ziet dat er al een aantal mensen bezig zijn, dan hoef jij je er niet ook nog eens mee te bemoeien, lijkt mij.
Als niemand iets doet, ook al vraag je erom, dat vind ik ook niet kunnen.Vind je dat echt? Ik vind het altijd ramptoeristen..Het kijken naar andermans leed. Vraag me af hoe je het zou vinden als jouw ouders, broer/zus of vriend er zou liggen, zwaargewond, half dood, en dat er dan rijen mensen staan te kijken, of zoals in mijn voorbeeld, mensen in de auto zitten te kijken, waardoor er een file onstaat aan de overkant van de weg! Echt van de zotte. Ik heb het meegemaakt en vond het verschrikkelijk te weten dat mijn vader daar zo lag, met spoed naar het ziekenhuis moest en mensen er als ramptoeristen bij stonden en in auto's zaten te koekeloeren. Bah, geen goed woord voor over.
zaterdag 6 augustus 2011 om 16:07
Ik had je ook niet direct kunnen helpen want ik heb het nummer van de dierenambuklance ook niet. Maar ik had dan een ander gebeld om het nummer op te zoeken zodat er toch gebeld kon worden. Snap dat ook nooit dat mensen gaan kijken bij een ongeluk als iemand ligt te vechten voor zijn of haar leven als je verder toch niks kunt doen en de ambulance er al is.Anders mansleed hoef ik niet te zien,en tegen plassen
bloed kan ik al helemaal niet. Dan kunnen ze mezelf ook wegbrengen.
bloed kan ik al helemaal niet. Dan kunnen ze mezelf ook wegbrengen.
zaterdag 6 augustus 2011 om 18:54
Wat een naar verhaal zeg. Ik heb hierover gestudeerd afgelopen jaar. Ik studeer psychologie en het zogenaamde 'bystander- effect' is maar al te vaak voorbij gekomen. Dat houdt het volgende in: hoe meer mensen er aanwezig zijn bij een ongeval of iets dergelijks, hoe meer het verantwoordelijkheidsgevoel 'verspreid' wordt, waardoor mensen zich steeds minder verantwoordelijk voelen in een grote groep. Je denkt dan als snel; jeetje wat erg, maar iemand anders heeft vast al gebeld. Er zijn hier zoveel mensen.
En heel veel mensen zeggen nu; oooh, wat asociaal! Maar het merendeel van de mensen hier zal waarschijnlijk hetzelfde doen! De mens zit raar in elkaar
Wat heel goed helpt als je slachtoffer bent: een bepaalde persoon eruit pikken om hulp te bieden. Dus je roept bijvoorbeeld: 'hee, jij daar met die blauwe trui en die bril, HELP, bel 112!'
Dan voelt die gene zich vele malen verantwoordelijker. Tipje voor het geval je ooit zelf slachtoffer wordt (wat niet te hopen is natuurlijk).
En heel veel mensen zeggen nu; oooh, wat asociaal! Maar het merendeel van de mensen hier zal waarschijnlijk hetzelfde doen! De mens zit raar in elkaar
Wat heel goed helpt als je slachtoffer bent: een bepaalde persoon eruit pikken om hulp te bieden. Dus je roept bijvoorbeeld: 'hee, jij daar met die blauwe trui en die bril, HELP, bel 112!'
Dan voelt die gene zich vele malen verantwoordelijker. Tipje voor het geval je ooit zelf slachtoffer wordt (wat niet te hopen is natuurlijk).
zaterdag 6 augustus 2011 om 19:13
Ik kom er eerlijk voor uit, ik ben heel nieuwsgierig ja. Ik zal nooit iemand uitlachen ofzo, dat vind ik belachelijk. Maar ik ben ook weleens uit huis gerend omdat er vlakbij sirenes waren en er op de weg vlakbij een ongeluk was gebeurd.
En ja, ik heb datzelfde dus meegemaakt toen ik aangereden was, dat er mensen stonden te kijken. Ik had er geen problemen mee. Ik werd al geholpen door anderen.
En ja, ik heb datzelfde dus meegemaakt toen ik aangereden was, dat er mensen stonden te kijken. Ik had er geen problemen mee. Ik werd al geholpen door anderen.
zaterdag 6 augustus 2011 om 19:25
Wat een naar verhaal, Nastik!! Ik ben blij te horen dat je hond weer aan de beterende hand is. Bah, wat zul jij geschrokken zijn.
Ook ik heb het eens meegemaakt. Ik had een zware val gemaakt met mijn fiets, waarbij ik buiten bewustzijn raakte en mijn hand tot op het bot openschaafde. Het zag er ws verschrikkelijk uit, maar toen ik bijkwam en omhoog keek, zag ik alleen maar koppen die omlaag keken, in een cirkel . Niemand deed wat, alleen maar kijken. Een mevrouw vroeg zelfs: "gaat het weer, meid?" . Ik kon alleen maar kotsen (zware hersenschudding), haha, en dat vonden mensen dan dus vies en raar en niemand deed wat.
Bloedend als een rund ben ik uiteindelijk binnengehaald door een familie die aan die weg woonde en waar ik nog even het parket heb volgebloed .
Zij hebben mij thuisgebracht en overgedragen aan mijn ouders.
Ook ik heb het eens meegemaakt. Ik had een zware val gemaakt met mijn fiets, waarbij ik buiten bewustzijn raakte en mijn hand tot op het bot openschaafde. Het zag er ws verschrikkelijk uit, maar toen ik bijkwam en omhoog keek, zag ik alleen maar koppen die omlaag keken, in een cirkel . Niemand deed wat, alleen maar kijken. Een mevrouw vroeg zelfs: "gaat het weer, meid?" . Ik kon alleen maar kotsen (zware hersenschudding), haha, en dat vonden mensen dan dus vies en raar en niemand deed wat.
Bloedend als een rund ben ik uiteindelijk binnengehaald door een familie die aan die weg woonde en waar ik nog even het parket heb volgebloed .
Zij hebben mij thuisgebracht en overgedragen aan mijn ouders.
zaterdag 6 augustus 2011 om 19:32
Jaren geleden ging ik op een zondagochtend iets doen met een vriendin. Het was spekglad buiten en ik ging haar ophalen.
Onderweg zag ik dat er een oud dametje op de grond lag. Minstens 5 auto's voor me reden door. Dit is een weg waar je door stil te staan de hele weg blokkeert maar A) er lag een oud dametje op de grond en
het was zondagmorgen..
Ik heb mijn auto stil gezet en ben al glijend naar dat mensie toegegaan. Ze was in tranen en ik heb haar overeind geholpen nadat duidelijk was dat ze nergens echt pijn had. Ze kon alleen niet overeind komen. Toen heb ik haar in mijn auto gezet en weggebracht.
Al met al duurde dat 10 minuten en ondertussen stonden er wat auto's achter de mijne. Nou nou zeg, volgens mij moest bij iedereen minstens zijn vrouw bevallen want wat een haast zeg. Ik werd ff lekker uitgescholden want: schiet eens op trut! Weet je wel hoe koud het is?
Echt ongelooflijk!
Onderweg zag ik dat er een oud dametje op de grond lag. Minstens 5 auto's voor me reden door. Dit is een weg waar je door stil te staan de hele weg blokkeert maar A) er lag een oud dametje op de grond en
het was zondagmorgen..Ik heb mijn auto stil gezet en ben al glijend naar dat mensie toegegaan. Ze was in tranen en ik heb haar overeind geholpen nadat duidelijk was dat ze nergens echt pijn had. Ze kon alleen niet overeind komen. Toen heb ik haar in mijn auto gezet en weggebracht.
Al met al duurde dat 10 minuten en ondertussen stonden er wat auto's achter de mijne. Nou nou zeg, volgens mij moest bij iedereen minstens zijn vrouw bevallen want wat een haast zeg. Ik werd ff lekker uitgescholden want: schiet eens op trut! Weet je wel hoe koud het is?
Echt ongelooflijk!
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!