Niet uit bed kunnen komen

quote:Vl43inder schreef op 22 april 2010 @ 17:36:

Wat een onzin zeg,ik ben niet depressief ofzo...



Psychologie van de kouwe grond dit



Zit anders wel iets in hoor vind ik, onderstaande staat namelijk in jouw openingspost.



Ik zou het allerliefst gewoon blijven slapen en niet aan de dag (met alles wat er van je wordt verwacht) beginnen.



Euh,ik ben niet TO hoor,reageerde alleen op haar OP



En ja,voelde me ook aangesproken

Ik heb hetzelfde!! Ik kom er gewoon niet uit.Ik zet de wekker echt op tijd. Ik word zelfs voor de wekker wakker, maar daarna kan ik weer zo doorslapen.

Ik woon alleen, dus er is niemand anders die mij eruit sleept. Ik zorg ervoor dat de avond ervoor alles klaar staat. Dat ik heb uitgekozn wat ik de volgende dag aan trek enz. Alles is gewoon te veel 's morgens. Uitiendelijk sta ik om8 uur op om te laat opmijn werk te komen....



En ik kan 's avonds wel op tijd naar bed gaan (rond tien/half elf), maar hoe moe ik ook ben, ik lig alatijd klaar wakker!!

Ik vind dat je veel slaapt, TO. 7,5 tot 8 uur per nacht is voor de meeste mensen voldoende. Van langer slapen kun je ook suf worden. Waarom ga je eigenlijk zo vroeg naar bed?

Herkenbaar! Als ik ga slapen en opsta volgens mijn eigen ritme (laat slapen, laat opstaan) ben ik veel productiever en kan ik zo 9 uur achter elkaar werken. Als ik echter stipt 8.30 moet beginnen kan ik daar soms echt de hele dag last van hebben. Zo'n moe en dof gevoel in het hoofd, moeite met concentreren... Ik baal er ook ontzettend van en heb van alles geprobeerd. Ik heb zelfs overwogen om een soort bizar ritme te nemen als 19u slapen en 04u opstaan... Maar ja, dat is ook onhandig.

Ik heb hier ook heel lang last van gehad en dit uiteindelijk onder de knie gekregen (nu een paar jaar). Als ik het kan kan vermoedelijk iedereen het want ik was echt het ergste geval denkbaar en heb periode's gehad waarin ik tot diep in de middag in bed bleef liggen. Zoals een paar mensen in dit topic heb ik mezelf ook lang wijsgemaakt dat ik een avondmens was. Ik zal daar verder niets over zeggen want misschien kan dat daadwerkelijk een factor zijn, maar bij mij is dat niet het geval durf ik nu te zeggen. Als ik een beetje op tijd naar bed ga kan ik 's ochtends juist heel scherp zijn zelfs.



Maar goed, mijn methode: Conditionering gecombineerd met niet teveel willen. Ik stelde mezelf voorheen onmogelijke doelen. Om 8 uur eruit als ik er om 3 uur in was gegaan. Natuurlijk moet een normaal mens dit kunnen en dit lukt me nu ook, maar als je al moeite hebt met je bed uit komen en je gaat zoiets van jezelf willen dan is het ook gedoemd te mislukken. Hoe ik dus begonnen ben is met gewoon de wekker te zetten op de tijd dat ik eruit zou komen zonder wekker, en dan misschien een kwartiertje daarvoor. Dit leerde mij het verband te leggen tussen de wekker en uit bed gaan. Dit heb ik echt gedrilld: Niet nadenken 's ochtends: wekker = eruit, punt. Als je na gaat denken over of het wel zo nodig is blijf je liggen. Ik stelde dus 's avonds heel bewust mijn wekker in op een (realistische) tijd en verbood mezelf 's ochtends me te bedenken. Denken had ik de avond ervoor immers al gedaan. Op een gegeven moment raakte dit ingebakken en dat zit het nog steeds, het kost me nu vrijwel geen moeite meer om uit bed te komen. Gewoon omdat ik mezelf heb geconditioneerd dat er geen andere optie is. Om nog even wat op de details in te gaan: Ik bedoel eigenlijk dat mijn tweede wekker negeren geen optie is. Ik heb er één naast mijn bed liggen die me voorbereidt op wat komen gaat. Dat is zeg maar de snooze die ik me gun. 10 minuten later gaat de wekker aan de andere kant van de kamer en op die reageer ik met een snoekduik uit bed, en dus niet weer erin.



Waarom ik dit blijf volhouden is ook omdat ik weet dat als ik die tweede wekker één keer niet serieus neem het hek weer van de dam is. Dit is gewoon voor mij de oplossing en ik kan daar niet van afwijken anders gaat het weer fout. Ik weet het, het klinkt misschien allemaal wat dramatisch, maar dit was voor mij gewoon vroeger echt een groot probleem dus ik overdrijf niet. Of iemand wat aan mijn verhaaltje heeft weet ik trouwens niet, ik heb het ook alleen maar onder de knie gekregen omdat ik gewoon ziek van mezelf was op een gegeven moment. Dat is sowieso een goede motivatie denk ik, jezelf zat zijn. Komt vanzelf hopelijk



NB: Conditionering is dus heel iets anders dan gewoon discipline. Met condtionering bedoel ik dat je een gewoonte er in laat slijten zodat je niet meer afhankelijk bent van of je het die dag op kunt brengen maar jezelf onder controle hebt. Discipline is sowieso overrated, je moet de juiste omstandigheden creëren voor jezelf met dingen. Denk ik.

En weer een euro erbij



@hermanf, waar baseer je op dat jij 'het ergste geval denkbaar' bent geweest? Nogal een aanname in mijn ogen



Ik maak mezelf dus niet wijs dat ik een avondmens ben, ik bén een nachtmens. Dat is bij mij aangeboren, of denk je dat ik mezelf als kindje van 2 jaar oud al 'wijsmaakte' dat ik een avondpeuter was? En dat het gewoon een grappig toeval is dat zowel een neuroloog als een team van psychologen en psychiaters onafhankelijk van elkaar DSPS constateerden bij mij?



Als ik jouw verhaal lees heb jij jezelf een avond-/ nachtritme aangeleerd ooit en met conditionering ook weer afgeleerd. Dat is knap en mooi dat dat voor jou werkt maar in geval van DSPS e.d. is dat zinloos. Het werkt me zelfs ten strengste afgeraden door de neuroloog



Je laatste opmerking sluit ik me dan wel weer helemaal bij aan

hier nog zo 1 die haar bed maar niet kan uitkomen.... Snoozen: volgens mij heb ik dat uitgevonden... :

Maar ik kan nu ook weer niet zeggen dat ik een avondmens ben! Ik wil er voor 23 uur inliggen, om om 6 uur op te staan. Mijn vriend kan met heel weinig slaap toe, die begrijpt mij ook niet en heeft een gloeiende hekel aan de snoozeknop (wekker staat aan mijn kant). Ik ben nadat ik de snoozeknop weer indruk meteen weer weg, vriendlief ligt meteen wakker.

Vriendlief heeft ook meteen hele verhalen tegen me, alleen moet je tegen mij niet teveel lullen 's morgens...



Gelukkig zijn ze er op mijn werk wel aan gewend, en ik blijf ook altijd langer dan degenen die netjes op tijd zijn. Die zijn om 1 minuut voor 5 al weg, ik werk (ookal ben ik op tijd) regelmatig door en moet mezelf dan dwingen om weg te gaan.



In mijn geval zou een beetje meer discipline niet verkeerd zijn...

Heeeel herkenbaar. Inderdaad alleen maar mogelijk bij flexibele werktijden. Check de volgende link eens, het heeft inderdaad met conditionering te maken, dat is je lichaam een automatische reactie aanleren.



http://www.stevepavlina.c ... when-your-alarm-goes-off/



Deze meneer heeft ook meer geschreven over vroeg opstaan! Zijn gouden tip daarvoor is om iedere dag op hetzelfde tijdstip op te staan, ook wanneer je vrij bent.



Bij mij is het een tijd gelukt. Ben terug vervallen door weer uit het ritme te gaan in het weekend. Ik vond 7 uur toch wat vroeg op een zondagochtend...



Andere tip: 'sochtends vroeg afspraken plannen. Dan moet je er wel uit.

Ik herken het (vandaar dat ik nu dit nog zit te typen ). Al vanaf kinds af aan ben ik een avond-nachtmens.



Maar: toen ik een tijd in Afrika woonde, had ik er geen enkel probleem mee. Ik werd standaard wakker om 5 uur...... en werd moe om een uur of 9 's avonds.....



Dus het kan raar in elkaar zitten.... Ik denk dat de blootstelling aan kunstlicht een grote factor bij mij is. Dus daar let ik op, niet teveel licht 's avonds laat.



Oh en wat het beste helpt is samenwonen: mijn vriend staat later op dan ik en wordt wakker als mijn wekker gaat. Als ik er niet uit ga, kan hij niet dat halfuurtje verder slapen, dus hij zorgt er wel voor dat ik mijn bed uitkom

zo herkenbaar.En ja ik zo vaak voor lui en slonzig versleten omdat ik voor de zoveelste keer te laat kom. Ik heb het maar soort van geaccepteerd. Ik heb ook niet echt tips voor je; ik neem aan dat je alles hebt geprobeerd; wekker eerder zetten, wel snoozen niet snoozen, wekker op plek liggen dat je bed uit moet om uit te zetten, klok vooruit zetten, op tijd naar bed, wake up light bla bla bla...



Ik heb wel eens gelezen over resetten van je biologische klok.

Heb je dat wel eens geprobeerd?

nou reset de mijne maar alle opties die er maar bestaan helpen mij niet en zelfs psychologen zeiden tegen me sorry jongen wij weten ook geen oplossing meer voor je en ben een hard werkend persoon die wil werken maar helaas er zeer moelijk uit komt smorgens wat me echt waar mis wel circa rond de 50 banen gekost heeft door enkel dit probleem heb ontslag genomen omdat ik na vele jaren dag in dag uit werd geconfronteerd door uidzend bureaus bazen collega"s vrienden familie doktoren en andere hulpverleners cetra die mij lui vonden en dachten dat ik het expres deed hele enkele keer lukt het me wel maar zelden en wordt vaak uitgelachen vernedert niet begrepen (prive leven) als ik op mijn werk ben wat voor werk dan ook ik mij dan ook voor 200% inzet fysiek als verbaal enz (problemen in eerdere jaren) sinds ik taloze opvang centra zwerver geweest gekken huizen huis uitzetting politie dilicten tot zwaar aan toe prive problemen familie problems schokkende dingen ervaart verkeerde en ongemakkelijke situaties gezien veel dingen weten wat je niet moet weten normaal en tja denk nog al zeer veel bijna de gehele dag+nacht (weet niet anders) bijv: als er iets gebeurt ofzo over bijna echt alles kan ik over nadenken (onbewust) en vaak aan dingen denk of destijds oplossingen,, verbeteringen verzin ofzo waarom ik daar intensief over nadenk mischien is dat mijn probleem alleen kan het uit knopje niet vinden en wie mij kan helpen is de beste en kom niet met medicatie wat vol zit met heroiene,,of chemishe shit of waarbij je een bijsluiter mee krijgt met 40 regels aan bijwerkingen nee een echte werkende oplossing. ben nu 26 jaar alleen wonend en ben er strond flauw van het heeft mij in mijn kop iets laten knappen waardoor ik nogal gestrest hopeloos en gefrustreerd door ben geworden en mijn zelf vertrouwen is gebroken ik nu veel thuis zit (wel dagelijks bezig ben met talloze activiteiten.en natuurlijk het huishouden)) maar voel me soms wat ongemakelijk als ik rond fiets omdat ik in een klein boeren dorpje woon en iedereen elkaar kent dus ook mij en the problems en dus dan ook steeds hoop dat ik geen bekende tegen kom en weer alles moet uit leggen en daardoor telkens een klap krijg (niet echt) en mij dat doet beinvloeden en jmr genoeg tot sinds kort mij het heeft gebroken (ben 1 die nogal sterk in zijn schoenen staat 1 die zich normaal niet laat kisten) maar alles gaat optenduur tenonder onder omstandigheden 1 na een maand ander na een jaar en tja ik na vele jaren opgepropte frustraties no job no money huur gaat wel verder en zit weer met die ???? alweer die cirkel bewandelen na vele keren uit huis op straat op vang centra begeleid wonen zelfstandig wonen weer a job en bam gaat weer verkeerd Mag ook naar mijn email gestuurd worden.



mvg



dhr. patrick.



mijn email flyingsteelman@hotmail.nl