Psyche
alle pijlers
Omgang op de werkvloer
dinsdag 16 juni 2020 om 13:19
Ik heb een chronische depressie, ASS (PDD-NOS) en ('vermoeden van' maar dat heb ik niet verder laten onderzoeken) ADD. Heerlijke combi die ervoor zorgt dat ik nogal eens niet lekker in mijn vel zit. De vorm varieert, op de werkvloer te zien als:
- niet bereikbaar zijn / een leeg hoofd / niks kunnen doen
- ongedurig en ratelend / warrig / druk
- paniekerig / verwilderd / kortaf / chagrijnig / negatief
- leeg / nergens zin in / nergens toe kunnen zetten / niet op gang komen
Gelukkig gaat het soms ook wél goed
In ieder geval, er is geen pijl op te trekken, kan een paar dagen duren, paar weken, maanden, steeds dezelfde bui, andere buien etc. Ik word dan ook behoorlijk moe van mezelf, maar dat terzijde.
Nu heb ik een leidinggevende functie en pas ik ervoor om om de haverklap bij mijn medewerkers aan te geven dat ik 'even niet lekker in mijn vel zit' (ik blijf aan de gang). Laat staan al de nuances. Als het heel erg is, dan geef ik het wel kort aan of ik neem vrij of zo, maar meestal trek ik me terug in mijn kamer en doe mijn ding (of niet), niemand die het ziet, en da's verder ook niet vreemd of zo.
Naast mijn vier medewerkers en nog een bergje andere collega's (stuk of 10-15) heb ik twee naaste collega's, een medeleidinggevende en onze directeur. Met beiden moet ik 'alles' kunnen delen. En ook bij hen heb ik moeite om in sommige periodes dag in dag uit te zeggen 'gaat ff niet lekker'. Maar ja, als ik het níet zeg, dan wil ik nog weleens minder handig uit de hoek komen.
Bijvoorbeeld mijn naaste collega's afvallen in bijzijn van andere medewerkers, wat gewoon niet kan, want wij treden als managementteam als één team naar buiten, bovendien heb ik op zo'n moment zelden gelijk.
Ander voorbeeld: ik ben blij dat de naaste collega's hun plannen met mij bespreken, maar komt dat op het 'verkeerde' moment, dan kan ik alleen maar de negatieve kanten benoemen en duw ik hun enthousiasme onterecht weg.
Ik ben op zoek naar tips hoe ik met mijn twee naaste collega's om kan gaan. Hoe kan ik simpel aangeven hoe de vlag erbij staat en wat ze van mij kunnen verwachten zonder continue met een zeikverhaal te komen (zo voelt dat voor mij als ik aan wil geven dat het niet loopt). En zonder daar een dramatische nadruk op te leggen (jongens, goedemorgen, vandaag is de kleur...)
Het liefst zeg ik helemaal niks. Maar ik weet dat je aan de buitenkant niets kunt zien en dat je dan uit mijn gedrag indirect af moet leiden wat er aan de hand is (gewoon chagrijnig, als elk normaal mens? Terecht boos op een leveranciers? Of 'niet lekker in m'n vel' met één van bovenstaande mogelijkheden?). En dat laten raden door de naaste collega's lijkt me niet erg bevorderlijk. Maar ja, hoe dán?
- niet bereikbaar zijn / een leeg hoofd / niks kunnen doen
- ongedurig en ratelend / warrig / druk
- paniekerig / verwilderd / kortaf / chagrijnig / negatief
- leeg / nergens zin in / nergens toe kunnen zetten / niet op gang komen
Gelukkig gaat het soms ook wél goed
In ieder geval, er is geen pijl op te trekken, kan een paar dagen duren, paar weken, maanden, steeds dezelfde bui, andere buien etc. Ik word dan ook behoorlijk moe van mezelf, maar dat terzijde.
Nu heb ik een leidinggevende functie en pas ik ervoor om om de haverklap bij mijn medewerkers aan te geven dat ik 'even niet lekker in mijn vel zit' (ik blijf aan de gang). Laat staan al de nuances. Als het heel erg is, dan geef ik het wel kort aan of ik neem vrij of zo, maar meestal trek ik me terug in mijn kamer en doe mijn ding (of niet), niemand die het ziet, en da's verder ook niet vreemd of zo.
Naast mijn vier medewerkers en nog een bergje andere collega's (stuk of 10-15) heb ik twee naaste collega's, een medeleidinggevende en onze directeur. Met beiden moet ik 'alles' kunnen delen. En ook bij hen heb ik moeite om in sommige periodes dag in dag uit te zeggen 'gaat ff niet lekker'. Maar ja, als ik het níet zeg, dan wil ik nog weleens minder handig uit de hoek komen.
Bijvoorbeeld mijn naaste collega's afvallen in bijzijn van andere medewerkers, wat gewoon niet kan, want wij treden als managementteam als één team naar buiten, bovendien heb ik op zo'n moment zelden gelijk.
Ander voorbeeld: ik ben blij dat de naaste collega's hun plannen met mij bespreken, maar komt dat op het 'verkeerde' moment, dan kan ik alleen maar de negatieve kanten benoemen en duw ik hun enthousiasme onterecht weg.
Ik ben op zoek naar tips hoe ik met mijn twee naaste collega's om kan gaan. Hoe kan ik simpel aangeven hoe de vlag erbij staat en wat ze van mij kunnen verwachten zonder continue met een zeikverhaal te komen (zo voelt dat voor mij als ik aan wil geven dat het niet loopt). En zonder daar een dramatische nadruk op te leggen (jongens, goedemorgen, vandaag is de kleur...)
Het liefst zeg ik helemaal niks. Maar ik weet dat je aan de buitenkant niets kunt zien en dat je dan uit mijn gedrag indirect af moet leiden wat er aan de hand is (gewoon chagrijnig, als elk normaal mens? Terecht boos op een leveranciers? Of 'niet lekker in m'n vel' met één van bovenstaande mogelijkheden?). En dat laten raden door de naaste collega's lijkt me niet erg bevorderlijk. Maar ja, hoe dán?
woensdag 17 juni 2020 om 16:47
Hier kan ik me in vinden.Poppy_del_Rio schreef: ↑17-06-2020 12:45In dat geval zou ik, als ik jou was, mijn “gebruiksaanwijzing” toch nog eens doorspreken met de twee directe collega’s. En misschien zijn er toch taken die jou bovengemiddeld veel energie kosten, die je kunt uitruilen met een van hen. Ik ben zelf groot voorstander van een takenpakket creëren dat zo veel mogelijk aansluit bij je talenten en persoonlijkheid. Het klinkt alsof je al een eind op weg bent daarnaartoe, maar misschien kan er nog wat gefinetuned worden.