Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 16:07
quote:Sunemom schreef op 20 december 2016 @ 15:54:
Knuffel ik wil je topic niet teveel vervuilen. Ik vind het bijzonder om je openheid te lezen en heel enorme bewondering voor de stappen die je maakt. Je bent echt heel erg goed bezig. Ik wou dat je m'n topic nog veel en veel meer kwam 'vervuilen' (wat een verdrietig woord, zullen we er vervullen van maken); ik wou dat je nog veel meer 'mijn' topic kwam vervullen lieve Sunemom. Niet alleen omdat het jou zou helpen, maar ook omdat ik er heel veel aan heb. Dankzij jouw verhalen vind ik het minder eng om iets inhoudelijks te vertellen over mijn verleden. Omdat ik dat van jou kan lezen en leer wat dat met mij doet (en dat mijn verhalen die bij lange na niet heftig genoeg zijn dus ook iets doen met een ander).
En ik voel me er veel en veel minder alleen door. Zoveel herkenning, dat heelt ook..!
Maar alleen schrijven wat goed voelt voor jou. Maar niet dingen niet schrijven omdat je zou 'vervuilen' want dat is absoluut niet een goede woordkeuze hiervoor
Dus eigenlijk: schrijf hier veel over jezelf, dan help je mij ook weer
Knuffel ik wil je topic niet teveel vervuilen. Ik vind het bijzonder om je openheid te lezen en heel enorme bewondering voor de stappen die je maakt. Je bent echt heel erg goed bezig. Ik wou dat je m'n topic nog veel en veel meer kwam 'vervuilen' (wat een verdrietig woord, zullen we er vervullen van maken); ik wou dat je nog veel meer 'mijn' topic kwam vervullen lieve Sunemom. Niet alleen omdat het jou zou helpen, maar ook omdat ik er heel veel aan heb. Dankzij jouw verhalen vind ik het minder eng om iets inhoudelijks te vertellen over mijn verleden. Omdat ik dat van jou kan lezen en leer wat dat met mij doet (en dat mijn verhalen die bij lange na niet heftig genoeg zijn dus ook iets doen met een ander).
En ik voel me er veel en veel minder alleen door. Zoveel herkenning, dat heelt ook..!
Maar alleen schrijven wat goed voelt voor jou. Maar niet dingen niet schrijven omdat je zou 'vervuilen' want dat is absoluut niet een goede woordkeuze hiervoor
Dus eigenlijk: schrijf hier veel over jezelf, dan help je mij ook weer
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 16:16
quote:Knuffelbeertjes schreef op 20 december 2016 @ 10:50:
[...]
Ik zou het heel fijn vinden als je mee wilt schrijven MissGrannySmith, echt heel fijn
Ik herken je reactie op je therapeut. dat waren voor mij ook de dingen die me tegenhielden.
En nu bij deze psych weer. Ze heeft een overdracht gehad van mijn oude psych en ik ging er vanuit dat alles benoemt was. Maar dat bleek dus niet zo te zijn.
Ik heb het aangedurfd om alles te vertellen. Vraag me niet hoe, maar het is gelukt.
En dat is misschien maar goed ook, nu is het wel duidelijk voor haar hoe het voor mij is.
Heel goed van je dat je het in ieder geval per mail durft te vertellen. En met bevende handen op de verzendknop klikken is moeilijk, maar heel goed!
Want dan weet ze het, en kan ze je helpen. De gedachten kunnen een hele hoop, maar geen mailtjes uit haar mailbox wissen
Heel fijn dat ik mee mag lezen en schrijven lieverd!
[...]
Ik zou het heel fijn vinden als je mee wilt schrijven MissGrannySmith, echt heel fijn
Ik herken je reactie op je therapeut. dat waren voor mij ook de dingen die me tegenhielden.
En nu bij deze psych weer. Ze heeft een overdracht gehad van mijn oude psych en ik ging er vanuit dat alles benoemt was. Maar dat bleek dus niet zo te zijn.
Ik heb het aangedurfd om alles te vertellen. Vraag me niet hoe, maar het is gelukt.
En dat is misschien maar goed ook, nu is het wel duidelijk voor haar hoe het voor mij is.
Heel goed van je dat je het in ieder geval per mail durft te vertellen. En met bevende handen op de verzendknop klikken is moeilijk, maar heel goed!
Want dan weet ze het, en kan ze je helpen. De gedachten kunnen een hele hoop, maar geen mailtjes uit haar mailbox wissen
Heel fijn dat ik mee mag lezen en schrijven lieverd!
dinsdag 20 december 2016 om 16:20
quote:MissGrannySmith schreef op 20 december 2016 @ 16:16:
[...]
Ik herken je reactie op je therapeut. dat waren voor mij ook de dingen die me tegenhielden.
En nu bij deze psych weer. Ze heeft een overdracht gehad van mijn oude psych en ik ging er vanuit dat alles benoemt was. Maar dat bleek dus niet zo te zijn.
Ik heb het aangedurfd om alles te vertellen. Vraag me niet hoe, maar het is gelukt.
En dat is misschien maar goed ook, nu is het wel duidelijk voor haar hoe het voor mij is.
Heel goed van je dat je het in ieder geval per mail durft te vertellen. En met bevende handen op de verzendknop klikken is moeilijk, maar heel goed!
Want dan weet ze het, en kan ze je helpen. De gedachten kunnen een hele hoop, maar geen mailtjes uit haar mailbox wissen
Heel fijn dat ik mee mag lezen en schrijven lieverd!
Wauw wat goed van je!
Ja ik wéét dat het beter is alles eerlijk te vertellen. Maar vertellen, erover praten, is zo'n grote trigger op zichzelf, dar bemoeilijkt het enorm..
Fijn dat je hier bent
[...]
Ik herken je reactie op je therapeut. dat waren voor mij ook de dingen die me tegenhielden.
En nu bij deze psych weer. Ze heeft een overdracht gehad van mijn oude psych en ik ging er vanuit dat alles benoemt was. Maar dat bleek dus niet zo te zijn.
Ik heb het aangedurfd om alles te vertellen. Vraag me niet hoe, maar het is gelukt.
En dat is misschien maar goed ook, nu is het wel duidelijk voor haar hoe het voor mij is.
Heel goed van je dat je het in ieder geval per mail durft te vertellen. En met bevende handen op de verzendknop klikken is moeilijk, maar heel goed!
Want dan weet ze het, en kan ze je helpen. De gedachten kunnen een hele hoop, maar geen mailtjes uit haar mailbox wissen
Heel fijn dat ik mee mag lezen en schrijven lieverd!
Wauw wat goed van je!
Ja ik wéét dat het beter is alles eerlijk te vertellen. Maar vertellen, erover praten, is zo'n grote trigger op zichzelf, dar bemoeilijkt het enorm..
Fijn dat je hier bent
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 16:28
Ik was vanmorgen bij de poh en heb zo ongeveer gesmeekt om tips om beter met de paniekaanvallen om te gaan. En hij zei letterlijk(!!): ik ga je nu geen ontspanningsoefeningen geven, want als je zo enorm overspoeld wordt kan dat er ook toe leiden dat je je gedachten helemaal niet meer onder controle hebt. Afleiding is nu veiliger voor je dan ontspanningsoefeningen.
Dat je (en ik) nu (nog) niet met ontspanningsoefeningen om kunt gaan is dus misschien wel juist goed.
Verder vindt ik het heel erg lief wat je schrijft, maar ik kan slecht over de drempel hem nu. Ik voel het wel heel erg als vervuiling. Juist omdat het me helemaal niet goed lukt. Jij bent zo goed en mooi bezig, schrijven over wat ik voel en dat ik die vooruitgang nu echt niet voor elkaar krijg voelt als enorme vervuiling.
Dat je (en ik) nu (nog) niet met ontspanningsoefeningen om kunt gaan is dus misschien wel juist goed.
Verder vindt ik het heel erg lief wat je schrijft, maar ik kan slecht over de drempel hem nu. Ik voel het wel heel erg als vervuiling. Juist omdat het me helemaal niet goed lukt. Jij bent zo goed en mooi bezig, schrijven over wat ik voel en dat ik die vooruitgang nu echt niet voor elkaar krijg voelt als enorme vervuiling.
dinsdag 20 december 2016 om 16:39
Ah Sunemom dat is wel toevallig zeg, dat je het daar vanmorgen over gehad hebt.
Klinkt best logisch wat hij aangeeft..
Mag je nu elke week even bij hem komen? En had hij wel andere goede tips om de dagen door te komen?
Ik snap wel dat het zo voelt voor jou door wat ik schrijf. Maar ik worstel ook en heb het ook vaker nog moeilijk dan makkelijk. De inzichten waar ik over schrijf, moet ik meteen opschrijven omdat ik ze anders weer kwijt ben. Het is zwaar..En dan is het wel heel fijn om herkenning te lezen, juist dat het zwaar is, juist over deze strijd. Terwijl ik je heel heel veel beters gun hoor! Maar die herkenning is fijn, ik zou willen dat je daar heel veel over ging typen. Maar als ik hoor hoe het voor jou voelt, is dat vast niet prettig, dus ik zal je niet pushen. Als je maar weet dat álles van jou hier mag zijn en welkom is
Op dit moment is het ook heel zwaar voor mij en gaat het heel erg mis
Klinkt best logisch wat hij aangeeft..
Mag je nu elke week even bij hem komen? En had hij wel andere goede tips om de dagen door te komen?
Ik snap wel dat het zo voelt voor jou door wat ik schrijf. Maar ik worstel ook en heb het ook vaker nog moeilijk dan makkelijk. De inzichten waar ik over schrijf, moet ik meteen opschrijven omdat ik ze anders weer kwijt ben. Het is zwaar..En dan is het wel heel fijn om herkenning te lezen, juist dat het zwaar is, juist over deze strijd. Terwijl ik je heel heel veel beters gun hoor! Maar die herkenning is fijn, ik zou willen dat je daar heel veel over ging typen. Maar als ik hoor hoe het voor jou voelt, is dat vast niet prettig, dus ik zal je niet pushen. Als je maar weet dat álles van jou hier mag zijn en welkom is
Op dit moment is het ook heel zwaar voor mij en gaat het heel erg mis
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 17:01
Sunemom, wat naar dat de poh je niet wilde helpen met ontspanningsoefeningen, maar ik heb gisteren toevallig geleerd dat die niet voor iedereen en altijd goed zijn. Misschien kun je je vasthouden aan het idee dat ze altijd weer over zijn gegaan, die paniekaanvallen? Dus nieuwe paniekaanvallen zul je ook doorstaan, want dat kun je dus. Het zal niet leuk zijn, helemaal niet, maar de paniekaanval zal altijd weer overgaan. En anders kun jij misschien ook zingen? Een liedje voor je kinderen (maakt niet uit of ze er zijn) of zo'n leuk foute uur plaatje meeblèren?
Knuffelbeertjes, wel blijven schrijven, hoor. Dat mag gewoon. Als meteen over je gedachtes typen eng is, kun je misschien je post inleiden met iets anders? Wie er vanavond gaat koken in huize Knuffel bijvoorbeeld. Of wat. Of welke netflix serie we moeten kijken tijdens deze donkere dagen. Of het ook zo gruwelijk koud was waar jij woont. Of waar je zin in hebt (want je mag gewoon delen waar je zin in hebt!).
Ik ben vandaag moe, huilerig, en voel me zielig (er is bloed afgenomen, en dat vind ik Heel Erg Eng). Wat ik hier lees, wijst me ook op punten waar ik nog aan kan werken of dingen die ik nog kan leren (en dat is dus goed, begrijp me niet verkeerd). Maar nu moet ik dus een beetje lief voor mezelf zijn, en niet zoveel posten. Ik ga nu dus proberen dat te doen. Waarschijnlijk val ik vanavond wel weer even binnen, maar nu gaat de stekker er hier even uit.
Knuffelbeertjes, wel blijven schrijven, hoor. Dat mag gewoon. Als meteen over je gedachtes typen eng is, kun je misschien je post inleiden met iets anders? Wie er vanavond gaat koken in huize Knuffel bijvoorbeeld. Of wat. Of welke netflix serie we moeten kijken tijdens deze donkere dagen. Of het ook zo gruwelijk koud was waar jij woont. Of waar je zin in hebt (want je mag gewoon delen waar je zin in hebt!).
Ik ben vandaag moe, huilerig, en voel me zielig (er is bloed afgenomen, en dat vind ik Heel Erg Eng). Wat ik hier lees, wijst me ook op punten waar ik nog aan kan werken of dingen die ik nog kan leren (en dat is dus goed, begrijp me niet verkeerd). Maar nu moet ik dus een beetje lief voor mezelf zijn, en niet zoveel posten. Ik ga nu dus proberen dat te doen. Waarschijnlijk val ik vanavond wel weer even binnen, maar nu gaat de stekker er hier even uit.
dinsdag 20 december 2016 om 17:29
De poh had als tip om tetris op mijn telefoon te zetten en dat te grijpen als ik in paniek raak, ter afleiding.
Tobbert wel schrijven juist, je stelt je niet aan een claimen of zielig doen is het helemaal al niet! Jij mag er zijn!
Knuffel wat gaat er mis lieverd en wat maakt het nu zo zwaar? Je bent niet alleen, schrijf maar, wij zijn er!
Tobbert wel schrijven juist, je stelt je niet aan een claimen of zielig doen is het helemaal al niet! Jij mag er zijn!
Knuffel wat gaat er mis lieverd en wat maakt het nu zo zwaar? Je bent niet alleen, schrijf maar, wij zijn er!
dinsdag 20 december 2016 om 17:56
quote:MissGrannySmith schreef op 20 december 2016 @ 17:47:
[...]
Wat maakt het zo eng Knuf?
De enorme hoeveelheid berichtjes die ik al getypt heb...
De aandacht die ik ermee krijg..
Het misschien wel verkeerd overkomen op jullie..
Bang dat ik gek/stom/idioot ben...
Ik ga het straks typen en proberen laten staan..
Want ik zie ook wel hoeveel dit topic me gebracht heeft
en wil nu niet toegeven aan de gedachten....
Bedankt voor je knuffel
[...]
Wat maakt het zo eng Knuf?
De enorme hoeveelheid berichtjes die ik al getypt heb...
De aandacht die ik ermee krijg..
Het misschien wel verkeerd overkomen op jullie..
Bang dat ik gek/stom/idioot ben...
Ik ga het straks typen en proberen laten staan..
Want ik zie ook wel hoeveel dit topic me gebracht heeft
en wil nu niet toegeven aan de gedachten....
Bedankt voor je knuffel
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 18:25
Je komt niet gek over. Ik vind veel dingen juist heel herkenbaar. En je geeft soms zelfs woorden aan gevoelens en patronen waar ik zelf geen woorden voor had. Dat vind ik heel knap.
Over dat je slecht omgaat met het pesten, tja, ik word al heel lang niet meer gepest, maar kamp eerlijk gezegd nog dagelijks met wat me toen is overkomen. Ga ik er nou slecht mee om? Ik ben gewoon nog steeds aan het leren hoe ik beter kan worden. Jaar in jaar uit. Ik ben al veel beter geworden dan ik was. Maar er zijn nog steeds triggers, bijvoorbeeld als ik langs een school moet lopen waar pauze is. Ik kan niet naar die kinderen kijken, ik wil er gewoon zo snel mogelijk langs (of liefst omlopen). Van mijn therapeut moet ik dat oefenen, maar ik doe net of ik het vergeten ben, want de weerstand is te hoog. Ik wil het niet. Straks ga ik huilen.
Ach ja. Stapje voor stapje.
Over dat je slecht omgaat met het pesten, tja, ik word al heel lang niet meer gepest, maar kamp eerlijk gezegd nog dagelijks met wat me toen is overkomen. Ga ik er nou slecht mee om? Ik ben gewoon nog steeds aan het leren hoe ik beter kan worden. Jaar in jaar uit. Ik ben al veel beter geworden dan ik was. Maar er zijn nog steeds triggers, bijvoorbeeld als ik langs een school moet lopen waar pauze is. Ik kan niet naar die kinderen kijken, ik wil er gewoon zo snel mogelijk langs (of liefst omlopen). Van mijn therapeut moet ik dat oefenen, maar ik doe net of ik het vergeten ben, want de weerstand is te hoog. Ik wil het niet. Straks ga ik huilen.
Ach ja. Stapje voor stapje.
dinsdag 20 december 2016 om 19:01
quote:Snowfall schreef op 20 december 2016 @ 18:25:
Je komt niet gek over. Ik vind veel dingen juist heel herkenbaar. En je geeft soms zelfs woorden aan gevoelens en patronen waar ik zelf geen woorden voor had. Dat vind ik heel knap.
lief dat je dat zegt Snowfall
Ik heb het gevoel vaak erg onduidelijk over te komen
Over dat je slecht omgaat met het pesten, tja, ik word al heel lang niet meer gepest, maar kamp eerlijk gezegd nog dagelijks met wat me toen is overkomen. Ga ik er nou slecht mee om? Ik ben gewoon nog steeds aan het leren hoe ik beter kan worden. Jaar in jaar uit. Ik ben al veel beter geworden dan ik was. Maar er zijn nog steeds triggers, bijvoorbeeld als ik langs een school moet lopen waar pauze is. Ik kan niet naar die kinderen kijken, ik wil er gewoon zo snel mogelijk langs (of liefst omlopen). Van mijn therapeut moet ik dat oefenen, maar ik doe net of ik het vergeten ben, want de weerstand is te hoog. Ik wil het niet. Straks ga ik huilen.
Ach ja. Stapje voor stapje.
Dat is zo herkenbaar.. niet leuk voor jou
Ik kom voor mijn werk veel op scholen en heb gelukkig de overtuiging dat niks mij kan gebeuren als ik aan het werk ben, maar alsnog schijt ik 7 kleuren als het toevallig net pauze is
Je komt niet gek over. Ik vind veel dingen juist heel herkenbaar. En je geeft soms zelfs woorden aan gevoelens en patronen waar ik zelf geen woorden voor had. Dat vind ik heel knap.
lief dat je dat zegt Snowfall
Ik heb het gevoel vaak erg onduidelijk over te komen
Over dat je slecht omgaat met het pesten, tja, ik word al heel lang niet meer gepest, maar kamp eerlijk gezegd nog dagelijks met wat me toen is overkomen. Ga ik er nou slecht mee om? Ik ben gewoon nog steeds aan het leren hoe ik beter kan worden. Jaar in jaar uit. Ik ben al veel beter geworden dan ik was. Maar er zijn nog steeds triggers, bijvoorbeeld als ik langs een school moet lopen waar pauze is. Ik kan niet naar die kinderen kijken, ik wil er gewoon zo snel mogelijk langs (of liefst omlopen). Van mijn therapeut moet ik dat oefenen, maar ik doe net of ik het vergeten ben, want de weerstand is te hoog. Ik wil het niet. Straks ga ik huilen.
Ach ja. Stapje voor stapje.
Dat is zo herkenbaar.. niet leuk voor jou
Ik kom voor mijn werk veel op scholen en heb gelukkig de overtuiging dat niks mij kan gebeuren als ik aan het werk ben, maar alsnog schijt ik 7 kleuren als het toevallig net pauze is
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 20 december 2016 om 19:08
Wat fijn en knap dat je nog schrijft Knuffelbeertjes en wat knap ook dat je dat koekje hebt gegeten vandaag. Ik kan me voorstellen dat dat een grote stap was want ik vind het zelf ook altijd heel moeilijk om iets lekkers te eten waar anderen bij zijn, omdat mijn moeder altijd zei dat ik teveel snoepte en dat ik dik werd en dan schaamde ik me heel erg. Als andere mensen gewoon kunnen genieten van eten vind ik dat altijd mooi om te zien, ik vind het dan knap van ze dat ze zo zichzelf durven te zijn en dat ze lekker eten. Ik denk dan nooit dat ze dik zijn of zullen worden eigenlijk.
Jij bent zoveel goede dingen tegelijk aan het doen, ik kan me wel voorstellen dat de gedachten daar bang en dus boos van worden en dat het nu heel zwaar is. Heel rot vind ik het voor je, en ik vind het ook heel rot voor je dat je nu al die nare herinneringen hebt.
Kan je misschien iets van je lijstje doen ter afleiding? Of lukt dat nu even niet?
Ik heb er helemaal geen zin in maar ik ga nu even boodschappen doen want ik heb bijna geen eten meer in huis.
Jij bent zoveel goede dingen tegelijk aan het doen, ik kan me wel voorstellen dat de gedachten daar bang en dus boos van worden en dat het nu heel zwaar is. Heel rot vind ik het voor je, en ik vind het ook heel rot voor je dat je nu al die nare herinneringen hebt.
Kan je misschien iets van je lijstje doen ter afleiding? Of lukt dat nu even niet?
Ik heb er helemaal geen zin in maar ik ga nu even boodschappen doen want ik heb bijna geen eten meer in huis.
dinsdag 20 december 2016 om 19:18
Net terug van boodschappen doen. Wat een lekkere dingen allemaal!! Maar ik had bijna niks nodig, sowieso geen snoeperij, want het kerstpakket van mijn vriend was enorm!
Sowieso MOET je na bloed prikken lief zijn voor jezelf en koekjes eten, maar een koekje als je trek hebt en je appel bent vergeten is ook gewoon goed. Ik ben niet bang voor bloed geven, ben bloeddonor. Mijn vriend kan er ook niet tegen, mijn hele familie eigenlijk niet. Ik ken veel mensen die bloed laten prikken echt verschrikkelijk vinden.
Knuf, dat zomerkamp klinkt als de hel. Wat wou ik graag, dat ik er bij was geweest. Dan had ik je beschermd en getroost
Sowieso MOET je na bloed prikken lief zijn voor jezelf en koekjes eten, maar een koekje als je trek hebt en je appel bent vergeten is ook gewoon goed. Ik ben niet bang voor bloed geven, ben bloeddonor. Mijn vriend kan er ook niet tegen, mijn hele familie eigenlijk niet. Ik ken veel mensen die bloed laten prikken echt verschrikkelijk vinden.
Knuf, dat zomerkamp klinkt als de hel. Wat wou ik graag, dat ik er bij was geweest. Dan had ik je beschermd en getroost
dinsdag 20 december 2016 om 20:47
Een vriendin deelde deze link https://www.skillshare.com/ Hier kun je leuke dingen leren, zoals handlettering en pentekeningen. Wel in het Engels. Ik heb maar een paar filmpjes bekeken, best ontspannend. Misschien iets voor vanavond, mochten de angstige gedachten weer heel hard komen opzetten?
dinsdag 20 december 2016 om 20:51
Och arme jij op dat zomerkamp. Ik werd vroeger ook wel gepest, oh wat ben ik blij dat ik nooit op zo'n afschuwelijk kamp heb gehoeven. Kan me helemaal het opgesloten gevoel voorstellen dat je daar gehad moet hebben. Een week is zo oneindig lang voor een kind dat weg wil en niet mag
Ik hoop dat het een lekker koekje was . Dan was het het gevecht met je gedachten meer dan waard. Het was het sowiezo al waard, want je hebt weer iets gedaan dat jij wilde, in plaats van zij. Goed zo!
Ik hoop dat het een lekker koekje was . Dan was het het gevecht met je gedachten meer dan waard. Het was het sowiezo al waard, want je hebt weer iets gedaan dat jij wilde, in plaats van zij. Goed zo!
dinsdag 20 december 2016 om 20:54
quote:Knuffelbeertjes schreef op 20 december 2016 @ 18:09:
Een van de regels die de gedachten hebben, is dat ik nooit iets lekkers mag nemen waar anderen bij zijn.
Tenzij het een traktatie is waar iedereen van neemt.
Vandaag op mijn werk aten een paar collega's een koekje.
En werd mij ook gevraagd.
Nu was het zo dat ik mijn appel vergeten was.
En best wel honger had (het was half 5)..
En het koekje nam.
Vervolgens vinden de gedachten dat ik daarmee alles verpest heb.
Iedereen op mijn werk denkt nu dat ik zo dik ben omdat ik altijd koekjes eet.
Terwijl ze vorige week nog zeiden: wat een discipline heb jij, je neemt nooit een koekje
(en daar waren de gedachten tevreden over).
Dus zeggen de gedachten dat ik nu beter zoveel mogelijk eten moet nemen.
Dat het toch niks uitmaakt hoeveel ik eet, want ik ben toch al moddervet
en heb dat koekje ook gegeten.
En ze zeggen dat de diëtist me vrijdag enorm de les zal lezen.
Omdat ik niet afgevallen ben.
En ze zeggen dat de pilletjes me dik maken.
Dat ik daarom opeens wel 'ja' zei tegen het koekje,
terwijl ik normaal altijd nee zeg.
En dat ik nooit gezond zal leren eten,
omdat m'n ouders me dat nooit geleerd hebben.
En dat het zinloos is waar ik mee bezig ben....
Dat ik beter nu zo slecht mogelijk en zo veel mogelijk kan eten vanavond.
Dat ik het daarmee goed kan maken.
En dan morgen weer gezond doe...
En nu ik niet toegegeven heb,
willen ze dat ik mezelf snijd.
Het mes ligt wel klaar
en ik snap het ook wel, want ik ben zo'n stom persoon.
Ik verpest vandaag zelfs dit topic.
En ik maak ruzie met vriend.
En ik slik pillen omdat ik niet sterk genoeg meer ben.
Dus ze hebben gelijk en ik vind het moeilijk nu om niet mezelf pijn te doen.
Of om alsnog voor plan A te gaan en de hele supermarkt leeg te kopen..
Ze zeggen ook:
ach, het is maar 1 keer de week voor kerst.
Al dat lekkers ligt er volgende week niet meer.
Je hebt toch wel een avond jezelf volproppen verdiend??
En anders doe je jezelf pijn, dat is nog beter.
Want je bent al enorm dik.
Daar heb je straf voor verdiend...
En nu ik allemaal niet toegeef, komen de beelden heel hard binnen.
Van mijn moeder die me altijd dik noemde.
En mijn broertje en klasgenoten die me altijd uitscholden.
En dat ik op zomerkamp was toen ik 9 was.
En daar ook gepest werd.
Dat ze een kussen onder hun buik deden
Maar wat ik daar erg aan vind is dat ik van mijn moeder niet mocht vertellen dat kamp niet leuk was geweest, omdat mijn vader daar veel geld aan had uitgegeven en het voor mijn moeder heel fijn was dat ze een week van me af was, dus dat ik moest liegen dat het leuk was geweest.
Ik wou dat mijn moeder anders gereageerd had.. op het feit dat ik gepest werd...
Nu moest ik het jaar daarna weer op zomerkamp..
Ik heb echt zoveel rot herinneringen...
Maar elk kind maakt denk ik zulke dingen mee.
Ik ga er alleen zo slecht mee om.
Lieverd, echt niet elk kind maakt zulke dingen mee. Echt niet. Wat jij zo achteloos vertelt is voor de meeste mensen onvoorstelbaar.
En goed dat je opschrijft wat er in je hoofd gebeurt.
Een van de regels die de gedachten hebben, is dat ik nooit iets lekkers mag nemen waar anderen bij zijn.
Tenzij het een traktatie is waar iedereen van neemt.
Vandaag op mijn werk aten een paar collega's een koekje.
En werd mij ook gevraagd.
Nu was het zo dat ik mijn appel vergeten was.
En best wel honger had (het was half 5)..
En het koekje nam.
Vervolgens vinden de gedachten dat ik daarmee alles verpest heb.
Iedereen op mijn werk denkt nu dat ik zo dik ben omdat ik altijd koekjes eet.
Terwijl ze vorige week nog zeiden: wat een discipline heb jij, je neemt nooit een koekje
(en daar waren de gedachten tevreden over).
Dus zeggen de gedachten dat ik nu beter zoveel mogelijk eten moet nemen.
Dat het toch niks uitmaakt hoeveel ik eet, want ik ben toch al moddervet
en heb dat koekje ook gegeten.
En ze zeggen dat de diëtist me vrijdag enorm de les zal lezen.
Omdat ik niet afgevallen ben.
En ze zeggen dat de pilletjes me dik maken.
Dat ik daarom opeens wel 'ja' zei tegen het koekje,
terwijl ik normaal altijd nee zeg.
En dat ik nooit gezond zal leren eten,
omdat m'n ouders me dat nooit geleerd hebben.
En dat het zinloos is waar ik mee bezig ben....
Dat ik beter nu zo slecht mogelijk en zo veel mogelijk kan eten vanavond.
Dat ik het daarmee goed kan maken.
En dan morgen weer gezond doe...
En nu ik niet toegegeven heb,
willen ze dat ik mezelf snijd.
Het mes ligt wel klaar
en ik snap het ook wel, want ik ben zo'n stom persoon.
Ik verpest vandaag zelfs dit topic.
En ik maak ruzie met vriend.
En ik slik pillen omdat ik niet sterk genoeg meer ben.
Dus ze hebben gelijk en ik vind het moeilijk nu om niet mezelf pijn te doen.
Of om alsnog voor plan A te gaan en de hele supermarkt leeg te kopen..
Ze zeggen ook:
ach, het is maar 1 keer de week voor kerst.
Al dat lekkers ligt er volgende week niet meer.
Je hebt toch wel een avond jezelf volproppen verdiend??
En anders doe je jezelf pijn, dat is nog beter.
Want je bent al enorm dik.
Daar heb je straf voor verdiend...
En nu ik allemaal niet toegeef, komen de beelden heel hard binnen.
Van mijn moeder die me altijd dik noemde.
En mijn broertje en klasgenoten die me altijd uitscholden.
En dat ik op zomerkamp was toen ik 9 was.
En daar ook gepest werd.
Dat ze een kussen onder hun buik deden
Maar wat ik daar erg aan vind is dat ik van mijn moeder niet mocht vertellen dat kamp niet leuk was geweest, omdat mijn vader daar veel geld aan had uitgegeven en het voor mijn moeder heel fijn was dat ze een week van me af was, dus dat ik moest liegen dat het leuk was geweest.
Ik wou dat mijn moeder anders gereageerd had.. op het feit dat ik gepest werd...
Nu moest ik het jaar daarna weer op zomerkamp..
Ik heb echt zoveel rot herinneringen...
Maar elk kind maakt denk ik zulke dingen mee.
Ik ga er alleen zo slecht mee om.
Lieverd, echt niet elk kind maakt zulke dingen mee. Echt niet. Wat jij zo achteloos vertelt is voor de meeste mensen onvoorstelbaar.
En goed dat je opschrijft wat er in je hoofd gebeurt.
dinsdag 20 december 2016 om 21:00
En ik heb morgen mijn eerste afspraak met de diëtist. En ik moest om mezelf lachen, want ik zit jou hier van allerlei advies te voorzien en ondertussen zie ik daar ontzettend tegenop en zit ik te bedenken hoe het eerlijstje dat ik moet inleveren er zo gunstig mogelijk uitziet. want ik ben de hele week al ontzettend moe, Slaap en beweeg te weinig, drink teveel koffie (in periodes dat ik gezond doe drink ik veel meer thee) en mijn voedingspatroon is ronduit flut, veel vet, zoet, teveel en geen structuur. En dat moet ik dan morgen gaan bespreken.....
Dus vanavond ga ik heel vroeg naar bed, even bijslapen en dan lukt het me morgen allemaal weer veel beter
Dus vanavond ga ik heel vroeg naar bed, even bijslapen en dan lukt het me morgen allemaal weer veel beter
