Psyche
alle pijlers
Sapnning en sensatie
zaterdag 18 februari 2012 om 09:52
Even onder een andere nick, want ik vind dit best een beetje beschamend van mezelf..
Gisteren heeft prins Friso natuurlijk dat ongeluk gehad en eigenlijk zit ik nu continu op de nieuwssites te gluren en te hopen... op het ergste. een situatie waarbij er nog meer commotie zal ontstaan (dwz hij overlijdt, of hij opent vanmiddag zijn ogen, staat op en wandelt het ziekenhuis uit
Omdat iedereen het er dan over zou hebben, omdat ik benieuwd ben hoe het koninklijk huis hiermee omgaat en hoe ze het gaan verwerken. Hoe de begrafenis zou zijn.
Ik hou gewoon erg van sensatie.
Soms lijken dingen in het nieuws ernstig, maar blijkt het later mee te vallen. In plaats van opgelucht, ben ik dan stiekem een beetje teleurgesteld, omdat iedereen weer doorgaat met zijn leven. De sensatie is weer voorbij.
Ik moet er wel bij zeggen dat dit alles alleen geldt voor mensen die ik niet persoonlijk ken en gebeurtenissen die mij persoonlijk niet raken.
Het gaat me dus eigenlijk om situaties waarbij het hele dorp/ land/wereld in beroering is en het (saamhorigheids)gevoel dat daarbij komt kijken. Of dit nu door iets heel ernstigs is, of juist door iets heel geweldigs.
Herkent iemand dit? Nog meer sensatiebeluste (ramp)toeristen hier?
Gisteren heeft prins Friso natuurlijk dat ongeluk gehad en eigenlijk zit ik nu continu op de nieuwssites te gluren en te hopen... op het ergste. een situatie waarbij er nog meer commotie zal ontstaan (dwz hij overlijdt, of hij opent vanmiddag zijn ogen, staat op en wandelt het ziekenhuis uit
Omdat iedereen het er dan over zou hebben, omdat ik benieuwd ben hoe het koninklijk huis hiermee omgaat en hoe ze het gaan verwerken. Hoe de begrafenis zou zijn.
Ik hou gewoon erg van sensatie.
Soms lijken dingen in het nieuws ernstig, maar blijkt het later mee te vallen. In plaats van opgelucht, ben ik dan stiekem een beetje teleurgesteld, omdat iedereen weer doorgaat met zijn leven. De sensatie is weer voorbij.
Ik moet er wel bij zeggen dat dit alles alleen geldt voor mensen die ik niet persoonlijk ken en gebeurtenissen die mij persoonlijk niet raken.
Het gaat me dus eigenlijk om situaties waarbij het hele dorp/ land/wereld in beroering is en het (saamhorigheids)gevoel dat daarbij komt kijken. Of dit nu door iets heel ernstigs is, of juist door iets heel geweldigs.
Herkent iemand dit? Nog meer sensatiebeluste (ramp)toeristen hier?
zaterdag 18 februari 2012 om 10:53
quote:Demissionair schreef op 18 februari 2012 @ 10:51:
Dank je FV, ik heb er bewust geen topic over geopend om dat het dan zo "echt" zou zijn. Ik kan pas net een paar dagen omgaan met het feit dat het echt zo is.Och jee, hier schieten de tranen me dan spontaan van in de ogen. Heel, heel, heeeeeeeel veel sterkte toegewenst de komende tijd. Wat een ellende.
Dank je FV, ik heb er bewust geen topic over geopend om dat het dan zo "echt" zou zijn. Ik kan pas net een paar dagen omgaan met het feit dat het echt zo is.Och jee, hier schieten de tranen me dan spontaan van in de ogen. Heel, heel, heeeeeeeel veel sterkte toegewenst de komende tijd. Wat een ellende.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 18 februari 2012 om 10:54
zaterdag 18 februari 2012 om 10:56
Ik lees dat je in real life heel meelevend bent. Ik vraag mij dat af. Ben je niet meelevend omdat je gewoon nieuwsgierig bent, dat mensen zeggen: goh, wat is die slobber meelevend terwijl jij gewoon nieuwsgierig bent hoe het verder gaat.
Je denkt dat je meelevend bent, maar eigenlijk ben je gewoon een grote bemoeial die vooral aan zichzelf denkt.
En over dat saamhorigheidsgevoel heb ik niets kunnen ontdekken in je OP.
Je denkt dat je meelevend bent, maar eigenlijk ben je gewoon een grote bemoeial die vooral aan zichzelf denkt.
En over dat saamhorigheidsgevoel heb ik niets kunnen ontdekken in je OP.
zaterdag 18 februari 2012 om 10:57
quote:Demissionair schreef op 18 februari 2012 @ 10:51:
Dank je FV, ik heb er bewust geen topic over geopend om dat het dan zo "echt" zou zijn. Ik kan pas net een paar dagen omgaan met het feit dat het echt zo is.Sterkte meis
Dank je FV, ik heb er bewust geen topic over geopend om dat het dan zo "echt" zou zijn. Ik kan pas net een paar dagen omgaan met het feit dat het echt zo is.Sterkte meis
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
zaterdag 18 februari 2012 om 10:57
quote:slobber schreef op 18 februari 2012 @ 10:51:
[...]
Lees mijn posts even. Dat ís ook wat ik bedoel. Ik heb hetzelfde als er iets geweldigs zou gebeuren: Nederland wordt wereldkampioen voetbal, Maxima wordt zwanger van een drieling, Er blijkt een fout van 100 miljard in de begroting te zijn en de crisis is spontaan over.
Het gaat mij niet per sé om slechte dingen of belangrijke mensen die overlijden. Het gaat me om alles eromheen.
Je had ook kunnen zeggen: Ik zou willen dat we in NL met zijn allen nu iets zouden doen om de koninklijke familie een hart onder de riem te steken. Want dat is wat ik net zat te denken, dat het zo mooi zou zijn als het Nederlandse volk eens de handen ineen zou slaan en spontaan dingen zou gaan doen om Friso positieve energie te sturen en de koningin bij te staan. In plaats daarvan zei je dat je hoopt op het ergste.
En daar ben je vrees ik niet de enige in.
[...]
Lees mijn posts even. Dat ís ook wat ik bedoel. Ik heb hetzelfde als er iets geweldigs zou gebeuren: Nederland wordt wereldkampioen voetbal, Maxima wordt zwanger van een drieling, Er blijkt een fout van 100 miljard in de begroting te zijn en de crisis is spontaan over.
Het gaat mij niet per sé om slechte dingen of belangrijke mensen die overlijden. Het gaat me om alles eromheen.
Je had ook kunnen zeggen: Ik zou willen dat we in NL met zijn allen nu iets zouden doen om de koninklijke familie een hart onder de riem te steken. Want dat is wat ik net zat te denken, dat het zo mooi zou zijn als het Nederlandse volk eens de handen ineen zou slaan en spontaan dingen zou gaan doen om Friso positieve energie te sturen en de koningin bij te staan. In plaats daarvan zei je dat je hoopt op het ergste.
En daar ben je vrees ik niet de enige in.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 18 februari 2012 om 10:58
quote:Demissionair schreef op 18 februari 2012 @ 10:45:
Wat een onzin Slobber. Mijn vriend is 3 weken geleden plots overleden. Vreselijk hoeveel ramptoerisme telefoon ik heb gehad.
Ik hoop nog steeds dat het met Friso wel goedkomt.
Sterkte!
Echt, in dat soort situaties ben ik juist géén ramptoerist.
Ik zou nooit jou of iemand anders zoiets toewensen.
Wat een onzin Slobber. Mijn vriend is 3 weken geleden plots overleden. Vreselijk hoeveel ramptoerisme telefoon ik heb gehad.
Ik hoop nog steeds dat het met Friso wel goedkomt.
Sterkte!
Echt, in dat soort situaties ben ik juist géén ramptoerist.
Ik zou nooit jou of iemand anders zoiets toewensen.
zaterdag 18 februari 2012 om 11:02
TO is echt niet meelevend. Ja, misplaatst meelevend misschien.
Zo'n type dat het heerlijk vindt als er ellende is bij iemand. Dan kan ze zogenaamd goed doen, door die persoon enorm te steunen.
Terwijl ze nooit iets voor die persoon doet, staat ze ineens vooraan om te 'helpen'.
En dan knapt de persoon weer op en dan valt TO in een zwart gat.
Zo'n type dat het heerlijk vindt als er ellende is bij iemand. Dan kan ze zogenaamd goed doen, door die persoon enorm te steunen.
Terwijl ze nooit iets voor die persoon doet, staat ze ineens vooraan om te 'helpen'.
En dan knapt de persoon weer op en dan valt TO in een zwart gat.
zaterdag 18 februari 2012 om 11:02
Het is "ramptoerisme" inderdaad en dat is een heel vreemd fenomeen. Net als al die mensen die met een scanner thuis zitten om de meest vreselijke ongevallen van dichtbij te kunnen gaan bekijken. Voor mij ongelooflijk, ik vlucht altijd juist weg bij ongevallen ed. Maar feit is dat veel mensen praten over verschrikkelijke zaken vaak prettig vinden omdat het denk ik ook een soort veilig gevoel over hun eigen situatie geeft. Het is toch ver van hun bed, maar ze voelen zich toch geroepen om er mee bezig te zijn.
Ik hoop met heel mijn hart dat Prins Friso weer helemaal hersteld. Want mocht hij overlijden is Nederland er even overstuur van, maar zijn familie zal er levenslang verdriet van hebben. Dat iemand dat een ander gunt is voor mij een verbijstering. Dan weet je echt niet wat het is om een dierbare te moeten missen. Dat verdriet gaat namelijk echt nooit helemaal weg..
Ik hoop met heel mijn hart dat Prins Friso weer helemaal hersteld. Want mocht hij overlijden is Nederland er even overstuur van, maar zijn familie zal er levenslang verdriet van hebben. Dat iemand dat een ander gunt is voor mij een verbijstering. Dan weet je echt niet wat het is om een dierbare te moeten missen. Dat verdriet gaat namelijk echt nooit helemaal weg..
zaterdag 18 februari 2012 om 11:02
quote:louisavuitton schreef op 18 februari 2012 @ 10:56:
Ik lees dat je in real life heel meelevend bent. Ik vraag mij dat af. Ben je niet meelevend omdat je gewoon nieuwsgierig bent, dat mensen zeggen: goh, wat is die slobber meelevend terwijl jij gewoon nieuwsgierig bent hoe het verder gaat.
Je denkt dat je meelevend bent, maar eigenlijk ben je gewoon een grote bemoeial die vooral aan zichzelf denkt.
En over dat saamhorigheidsgevoel heb ik niets kunnen ontdekken in je OP.
Haha, je zou het misschien denken he, maar dat is écht niet zo. Tja, mensen hebben nou eenmaal hun geheimen..
Maar omdat je lezen zo moeilijk vind, zal ik wat citeren uit mijn OP en posts:
Over of ik het ook zou hebben bij familie:
Ik moet er wel bij zeggen dat dit alles alleen geldt voor mensen die ik niet persoonlijk ken en gebeurtenissen die mij persoonlijk niet raken.
Over saamhorigheidsgevoel:
Ik hou gewoon van dat saamhorigheidsgevoel wat erbij hoort. Dat onbekenden elkaar op straat staande houden om te vertellen dat ..(vul maar in). Dat je gezamelijk zandzakken moet gaan neerleggen omdat de dijk doorgebroken is. Dat soort dingen.
En ik heb hetzelfde 'sensatiegevoel' als er bijvoorbeeld een kat vast zou zitten op het ijs en er 10 brandweermannen en een zootje buren bezig zijn om dat beest te redden. En dan juist blij zijn als hij het wél redt. Krom he?
Ik heb hetzelfde als er iets geweldigs zou gebeuren: Nederland wordt wereldkampioen voetbal, Maxima wordt zwanger van een drieling, Er blijkt een fout van 100 miljard in de begroting te zijn en de crisis is spontaan over.
Ik lees dat je in real life heel meelevend bent. Ik vraag mij dat af. Ben je niet meelevend omdat je gewoon nieuwsgierig bent, dat mensen zeggen: goh, wat is die slobber meelevend terwijl jij gewoon nieuwsgierig bent hoe het verder gaat.
Je denkt dat je meelevend bent, maar eigenlijk ben je gewoon een grote bemoeial die vooral aan zichzelf denkt.
En over dat saamhorigheidsgevoel heb ik niets kunnen ontdekken in je OP.
Haha, je zou het misschien denken he, maar dat is écht niet zo. Tja, mensen hebben nou eenmaal hun geheimen..
Maar omdat je lezen zo moeilijk vind, zal ik wat citeren uit mijn OP en posts:
Over of ik het ook zou hebben bij familie:
Ik moet er wel bij zeggen dat dit alles alleen geldt voor mensen die ik niet persoonlijk ken en gebeurtenissen die mij persoonlijk niet raken.
Over saamhorigheidsgevoel:
Ik hou gewoon van dat saamhorigheidsgevoel wat erbij hoort. Dat onbekenden elkaar op straat staande houden om te vertellen dat ..(vul maar in). Dat je gezamelijk zandzakken moet gaan neerleggen omdat de dijk doorgebroken is. Dat soort dingen.
En ik heb hetzelfde 'sensatiegevoel' als er bijvoorbeeld een kat vast zou zitten op het ijs en er 10 brandweermannen en een zootje buren bezig zijn om dat beest te redden. En dan juist blij zijn als hij het wél redt. Krom he?
Ik heb hetzelfde als er iets geweldigs zou gebeuren: Nederland wordt wereldkampioen voetbal, Maxima wordt zwanger van een drieling, Er blijkt een fout van 100 miljard in de begroting te zijn en de crisis is spontaan over.
zaterdag 18 februari 2012 om 11:06
quote:hipslala schreef op 18 februari 2012 @ 11:02:
TO is echt niet meelevend. Ja, misplaatst meelevend misschien.
Zo'n type dat het heerlijk vindt als er ellende is bij iemand. Dan kan ze zogenaamd goed doen, door die persoon enorm te steunen.
Terwijl ze nooit iets voor die persoon doet, staat ze ineens vooraan om te 'helpen'.
En dan knapt de persoon weer op en dan valt TO in een zwart gat.
Ik hoop toch niet dat jij psycholoog bent..
Wat een rare conclusies trek jij. Dit is juist echt het tegenovergestelde van hoe ik ben.
Het valt me toch op dat mensen zo fel reageren. Misschien omdat ze het diep in hun hart wel herkennen?
TO is echt niet meelevend. Ja, misplaatst meelevend misschien.
Zo'n type dat het heerlijk vindt als er ellende is bij iemand. Dan kan ze zogenaamd goed doen, door die persoon enorm te steunen.
Terwijl ze nooit iets voor die persoon doet, staat ze ineens vooraan om te 'helpen'.
En dan knapt de persoon weer op en dan valt TO in een zwart gat.
Ik hoop toch niet dat jij psycholoog bent..
Wat een rare conclusies trek jij. Dit is juist echt het tegenovergestelde van hoe ik ben.
Het valt me toch op dat mensen zo fel reageren. Misschien omdat ze het diep in hun hart wel herkennen?
zaterdag 18 februari 2012 om 11:06
quote:slobber schreef op 18 februari 2012 @ 11:02:
[...]
Haha, je zou het misschien denken he, maar dat is écht niet zo. Tja, mensen hebben nou eenmaal hun geheimen..
Maar omdat je lezen zo moeilijk vind, zal ik wat citeren uit mijn OP en posts:
Over of ik het ook zou hebben bij familie:
Ik moet er wel bij zeggen dat dit alles alleen geldt voor mensen die ik niet persoonlijk ken en gebeurtenissen die mij persoonlijk niet raken.
Over saamhorigheidsgevoel:
Ik hou gewoon van dat saamhorigheidsgevoel wat erbij hoort. Dat onbekenden elkaar op straat staande houden om te vertellen dat ..(vul maar in). Dat je gezamelijk zandzakken moet gaan neerleggen omdat de dijk doorgebroken is. Dat soort dingen.
En ik heb hetzelfde 'sensatiegevoel' als er bijvoorbeeld een kat vast zou zitten op het ijs en er 10 brandweermannen en een zootje buren bezig zijn om dat beest te redden. En dan juist blij zijn als hij het wél redt. Krom he?
Ik heb hetzelfde als er iets geweldigs zou gebeuren: Nederland wordt wereldkampioen voetbal, Maxima wordt zwanger van een drieling, Er blijkt een fout van 100 miljard in de begroting te zijn en de crisis is spontaan over.
Maar je wordt toch wel op een bepaalde manier geraakt door vreselijk nieuws? Of voel je daar echt helemaal niets bij? Als ik bijv Vermist kijk of een dergelijk programma waarbij mensen heel emotioneel worden, dan doet me dat echt wat. Ik kan zo spontaan meejanken, of ze nu heel gelukkig of intens verdrietig zijn. Die mensen ken ik ook niet, maar ik word geraakt door wat zij meemaken en hoe ze dat emotioneel uiten.
Je bent dus gewoon niet erg gevoelig, denk ik.
[...]
Haha, je zou het misschien denken he, maar dat is écht niet zo. Tja, mensen hebben nou eenmaal hun geheimen..
Maar omdat je lezen zo moeilijk vind, zal ik wat citeren uit mijn OP en posts:
Over of ik het ook zou hebben bij familie:
Ik moet er wel bij zeggen dat dit alles alleen geldt voor mensen die ik niet persoonlijk ken en gebeurtenissen die mij persoonlijk niet raken.
Over saamhorigheidsgevoel:
Ik hou gewoon van dat saamhorigheidsgevoel wat erbij hoort. Dat onbekenden elkaar op straat staande houden om te vertellen dat ..(vul maar in). Dat je gezamelijk zandzakken moet gaan neerleggen omdat de dijk doorgebroken is. Dat soort dingen.
En ik heb hetzelfde 'sensatiegevoel' als er bijvoorbeeld een kat vast zou zitten op het ijs en er 10 brandweermannen en een zootje buren bezig zijn om dat beest te redden. En dan juist blij zijn als hij het wél redt. Krom he?
Ik heb hetzelfde als er iets geweldigs zou gebeuren: Nederland wordt wereldkampioen voetbal, Maxima wordt zwanger van een drieling, Er blijkt een fout van 100 miljard in de begroting te zijn en de crisis is spontaan over.
Maar je wordt toch wel op een bepaalde manier geraakt door vreselijk nieuws? Of voel je daar echt helemaal niets bij? Als ik bijv Vermist kijk of een dergelijk programma waarbij mensen heel emotioneel worden, dan doet me dat echt wat. Ik kan zo spontaan meejanken, of ze nu heel gelukkig of intens verdrietig zijn. Die mensen ken ik ook niet, maar ik word geraakt door wat zij meemaken en hoe ze dat emotioneel uiten.
Je bent dus gewoon niet erg gevoelig, denk ik.
zaterdag 18 februari 2012 om 11:08
quote:slobber schreef op 18 februari 2012 @ 11:06:
[...]
Ik hoop toch niet dat jij psycholoog bent..
Wat een rare conclusies trek jij. Dit is juist echt het tegenovergestelde van hoe ik ben.
Het valt me toch op dat mensen zo fel reageren. Misschien omdat ze het diep in hun hart wel herkennen?Ik reageer helemaal niet fel, maar vol onbegrip. Omdat ik er juist niets in herken.
[...]
Ik hoop toch niet dat jij psycholoog bent..
Wat een rare conclusies trek jij. Dit is juist echt het tegenovergestelde van hoe ik ben.
Het valt me toch op dat mensen zo fel reageren. Misschien omdat ze het diep in hun hart wel herkennen?Ik reageer helemaal niet fel, maar vol onbegrip. Omdat ik er juist niets in herken.
zaterdag 18 februari 2012 om 11:08
quote:fashionvictim schreef op 18 februari 2012 @ 10:44:
[...]
Ik schreef net in het andere topic dat ik me afvroeg hoe de Britten op dit nieuws zouden reageren als het Harry betrof, en nu lees ik dit topic.
De reden dat ik me dat afvroeg is namelijk dat ik zowel na de dood van Diana als met het huwelijk van William en Kate in UK was, en mij toen zo opviel dat die saamhorigheid die jij beschrijft er in UK óók met leuke dingen is. En ik heb ook wel meegemaakt dat met ernstige dingen waar nog geen uitkomst is, Britten en Amerikanen spontaan dingen samen gaan ondernemen als prayer circles (dat zijn meer Amerikanen) en samen naar de pub gaan enzo om daar gezamenlijk af te wachten.
Dat mis ik vaak een beetje in NL. Soms heb ik het gevoel dat NL een land van leedvermaak en elkaar het slechtste gunnen is, dat mensen echt kicken op andermans ellende en het heel stoer vinden dat zij vooral niet meeleven, tegen niemand opkijken, iedereen maar een sukkel vinden en het hen lekker geen hol interesseert als een ander iets slechts overkomt. Men zegt er nog net geen "lekker puh, nananananaaaa" bij.
Dus hoewel ik snap wat je bedoelt, herken ik het gelukkig niet. Ik hoop niet dat Friso overlijdt. En ik word zelfs naar van je OP. Maar ik hoop dus ergens dat je bedoelt wat ik dus net zat te bedenken, dat het fijn zou zijn als men in Nederland al die meningen, al die saamhorigheid, al dat "heb je het al gehooooooooooooord???" eens zou gebruiken voor positieve energie de wereld insturen, in plaats van voor die eeuwige afgunst, negativiteit en leedvermaak.Ik denk dat NL helemaal geen volk zijn van leedvermaak en elkaar niets gunnen. De NLse cultuur blijft altijd dat zweempje calvinistische houden; doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Men doet het wel binnenshuis, dat idee. Ik vind dat dit stukje bij beetje aan het afbreken is, mede door de media, waardoor men meer betrokken raakt en door social media gemakkelijker dingen kan organiseren (bijeenkomst, steunbetuiging tonen). Hetzelfde sentiment als de amerikanen en engelsen zit er heus wel in, maar hoe we dit uiten blijft altijd een cultuur gebonden is. En ja, ook cultuur verandert en gaat langzaamaan 'met de tijd mee'. Wat hij hierboven dan ook omschrijft, herken ik dan ook niet.
[...]
Ik schreef net in het andere topic dat ik me afvroeg hoe de Britten op dit nieuws zouden reageren als het Harry betrof, en nu lees ik dit topic.
De reden dat ik me dat afvroeg is namelijk dat ik zowel na de dood van Diana als met het huwelijk van William en Kate in UK was, en mij toen zo opviel dat die saamhorigheid die jij beschrijft er in UK óók met leuke dingen is. En ik heb ook wel meegemaakt dat met ernstige dingen waar nog geen uitkomst is, Britten en Amerikanen spontaan dingen samen gaan ondernemen als prayer circles (dat zijn meer Amerikanen) en samen naar de pub gaan enzo om daar gezamenlijk af te wachten.
Dat mis ik vaak een beetje in NL. Soms heb ik het gevoel dat NL een land van leedvermaak en elkaar het slechtste gunnen is, dat mensen echt kicken op andermans ellende en het heel stoer vinden dat zij vooral niet meeleven, tegen niemand opkijken, iedereen maar een sukkel vinden en het hen lekker geen hol interesseert als een ander iets slechts overkomt. Men zegt er nog net geen "lekker puh, nananananaaaa" bij.
Dus hoewel ik snap wat je bedoelt, herken ik het gelukkig niet. Ik hoop niet dat Friso overlijdt. En ik word zelfs naar van je OP. Maar ik hoop dus ergens dat je bedoelt wat ik dus net zat te bedenken, dat het fijn zou zijn als men in Nederland al die meningen, al die saamhorigheid, al dat "heb je het al gehooooooooooooord???" eens zou gebruiken voor positieve energie de wereld insturen, in plaats van voor die eeuwige afgunst, negativiteit en leedvermaak.Ik denk dat NL helemaal geen volk zijn van leedvermaak en elkaar niets gunnen. De NLse cultuur blijft altijd dat zweempje calvinistische houden; doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Men doet het wel binnenshuis, dat idee. Ik vind dat dit stukje bij beetje aan het afbreken is, mede door de media, waardoor men meer betrokken raakt en door social media gemakkelijker dingen kan organiseren (bijeenkomst, steunbetuiging tonen). Hetzelfde sentiment als de amerikanen en engelsen zit er heus wel in, maar hoe we dit uiten blijft altijd een cultuur gebonden is. En ja, ook cultuur verandert en gaat langzaamaan 'met de tijd mee'. Wat hij hierboven dan ook omschrijft, herken ik dan ook niet.
zaterdag 18 februari 2012 om 11:09
Je probeert je eruit te lullen Slobber, maar het is een feit dat wat jij zegt gewoon enorm mis is.
Leuk dat je andere mensen aanpraat dat ze niet zouden kunnen lezen, maar jij zit hier fout, niemand anders.
Ben jij trouwens ook zo'n type dat naar een ongeluk gaat kijken en foto's neemt? Lekker ongegeneerd andermans leed bekijken en de hulpverleners in de weg staan?
Leuk dat je andere mensen aanpraat dat ze niet zouden kunnen lezen, maar jij zit hier fout, niemand anders.
Ben jij trouwens ook zo'n type dat naar een ongeluk gaat kijken en foto's neemt? Lekker ongegeneerd andermans leed bekijken en de hulpverleners in de weg staan?
zaterdag 18 februari 2012 om 11:11
quote:missverrektekoekwaus schreef op 18 februari 2012 @ 11:06:
[...]
Maar je wordt toch wel op een bepaalde manier geraakt door vreselijk nieuws? Of voel je daar echt helemaal niets bij? Als ik bijv Vermist kijk of een dergelijk programma waarbij mensen heel emotioneel worden, dan doet me dat echt wat. Ik kan zo spontaan meejanken, of ze nu heel gelukkig of intens verdrietig zijn. Die mensen ken ik ook niet, maar ik word geraakt door wat zij meemaken en hoe ze dat emotioneel uiten.
Je bent dus gewoon niet erg gevoelig, denk ik.
Ik wórd ook geraakt. Maar juist dat gevoel en het feit dat half nederland dit dan ervaart, is wat ik fijn vind. En omdat het geen gevolgen heeft voor mij persoonlijk. Ik kan ook heel hard meejanken met een zielige film of een docudrama en dan heel erg meevoelen met die mensen.
Misschien is mijn eigen leven gewoon te saai en moet ik eens in mijn eentje op expeditie gaan in de amazone. Of een tijger als huisdier nemen.
[...]
Maar je wordt toch wel op een bepaalde manier geraakt door vreselijk nieuws? Of voel je daar echt helemaal niets bij? Als ik bijv Vermist kijk of een dergelijk programma waarbij mensen heel emotioneel worden, dan doet me dat echt wat. Ik kan zo spontaan meejanken, of ze nu heel gelukkig of intens verdrietig zijn. Die mensen ken ik ook niet, maar ik word geraakt door wat zij meemaken en hoe ze dat emotioneel uiten.
Je bent dus gewoon niet erg gevoelig, denk ik.
Ik wórd ook geraakt. Maar juist dat gevoel en het feit dat half nederland dit dan ervaart, is wat ik fijn vind. En omdat het geen gevolgen heeft voor mij persoonlijk. Ik kan ook heel hard meejanken met een zielige film of een docudrama en dan heel erg meevoelen met die mensen.
Misschien is mijn eigen leven gewoon te saai en moet ik eens in mijn eentje op expeditie gaan in de amazone. Of een tijger als huisdier nemen.
zaterdag 18 februari 2012 om 11:12
Tjongejonge wat een overdreven reacties hier weer zeg. TO is ook maar gewoon een mens en volgens mij is haar reactie zeer menselijk. Mensen smullen nu eenmaal van het leed van anderen. Daar kunnen we met z'n allen heel hypocriet over gaan lopen doen, maar het is wel waar. Kijk alleen maar naar de roddelbladen, mensen die die bladen lezen smullen van dit soort nieuws. En laten we eerlijk zijn, lezen we niet (bijna) allemaal wel eens zo'n blad?
TO is niet handig geweest in haar woordkeuze. Maar dan nog! Wie van ons hier kent prins Friso en voelt zich dus persoonlijk aangesproken? Ja.. Daarbij TO kan nog zoveel hopen, maar daardoor gaat het niet opeens slechter of beter met de prins hoor. Kortom het maakt dus niet uit wat TO wil/doet/hoopt.
Dus waar maakt iedereen zich toch druk om???
TO is niet handig geweest in haar woordkeuze. Maar dan nog! Wie van ons hier kent prins Friso en voelt zich dus persoonlijk aangesproken? Ja.. Daarbij TO kan nog zoveel hopen, maar daardoor gaat het niet opeens slechter of beter met de prins hoor. Kortom het maakt dus niet uit wat TO wil/doet/hoopt.
Dus waar maakt iedereen zich toch druk om???
zaterdag 18 februari 2012 om 11:14
quote:slobber schreef op 18 februari 2012 @ 10:58:
[...]
Sterkte!
Echt, in dat soort situaties ben ik juist géén ramptoerist.
Ik zou nooit jou of iemand anders zoiets toewensen.Maar in je OP staat toch echt dat je al denkt hoe de familie van Friso met het verdriet zullen omgaan en fantaseert over de begrafenis.
[...]
Sterkte!
Echt, in dat soort situaties ben ik juist géén ramptoerist.
Ik zou nooit jou of iemand anders zoiets toewensen.Maar in je OP staat toch echt dat je al denkt hoe de familie van Friso met het verdriet zullen omgaan en fantaseert over de begrafenis.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
