Psyche
alle pijlers
Spijt van je kinderen?
zondag 17 februari 2013 om 13:36
Naar aanleiding van het topic 'Ei kwijt' waarin TO geen kinderen wil. Forumster Louba schreef in 1 van haar reacties dat het een taboe is om te zeggen dat je spijt hebt van je kinderen.
Daarom vraag ik me af: wie heeft er (wel eens) spijt van dat er kinderen gekomen zijn? Omdat je toch de gevolgen niet hebt overzien, of omdat het anders is dan je je had voorgesteld, of om een andere reden? En met wie bespreek je dit allemaal?
Ik ben 23 jaar en heb nooit een kinderwens gehad. Ook mijn vriend wil ze absoluut niet. Tot zover prima dus. Maar als ik het er met mensen over heb krijg ik alleen maar positieve verhalen. Je krijgt er zoveel voor terug, je zou nooit meer terug willen als ze er eenmaal zijn, het gaat allemaal veel makkelijker dan je denkt... Maar ik geloof dat zomaar niet. Volgens mij moet er naast die euforische groep ook een club mensen zijn die stiekem aftelt tot de kinderen uit huis gaan. Maar zoals Louba al zegt: dát gooi je niet effe lekker in de groep op een verjaardag.
Daarom vraag ik me af: wie heeft er (wel eens) spijt van dat er kinderen gekomen zijn? Omdat je toch de gevolgen niet hebt overzien, of omdat het anders is dan je je had voorgesteld, of om een andere reden? En met wie bespreek je dit allemaal?
Ik ben 23 jaar en heb nooit een kinderwens gehad. Ook mijn vriend wil ze absoluut niet. Tot zover prima dus. Maar als ik het er met mensen over heb krijg ik alleen maar positieve verhalen. Je krijgt er zoveel voor terug, je zou nooit meer terug willen als ze er eenmaal zijn, het gaat allemaal veel makkelijker dan je denkt... Maar ik geloof dat zomaar niet. Volgens mij moet er naast die euforische groep ook een club mensen zijn die stiekem aftelt tot de kinderen uit huis gaan. Maar zoals Louba al zegt: dát gooi je niet effe lekker in de groep op een verjaardag.
zondag 17 februari 2013 om 13:49
Spijt niet, absoluut niet !!!
Ik zou alleen willen dat ik niet zoveel hoefde te werken.
Dan had ik meer rust om mijn dochter de goede energie te geven, die ik nu gebruik om vroeg op te staan, naar KDV, werken, boodschappen enz. Niet ok, maar die dingen moeten wel.
Sterker nog, als ik zou kunnen stoppen met werken (door een Loterij of zo), zou ik nog wel voor een 2e willen gaan.
Ondanks de klaagzang over werken, wonen man, kind en ik wel in een huis, waar we ons helemaal thuis voelen.
Tis geen super duur huis, maar wel 2 onder 1 kap, zonder herrie buren, waar wel wel voor moeten werken.
Ik zou alleen willen dat ik niet zoveel hoefde te werken.
Dan had ik meer rust om mijn dochter de goede energie te geven, die ik nu gebruik om vroeg op te staan, naar KDV, werken, boodschappen enz. Niet ok, maar die dingen moeten wel.
Sterker nog, als ik zou kunnen stoppen met werken (door een Loterij of zo), zou ik nog wel voor een 2e willen gaan.
Ondanks de klaagzang over werken, wonen man, kind en ik wel in een huis, waar we ons helemaal thuis voelen.
Tis geen super duur huis, maar wel 2 onder 1 kap, zonder herrie buren, waar wel wel voor moeten werken.
zondag 17 februari 2013 om 13:50
Spijt is een groot woord. Ben er wel van overtuigd dat ik ook zonder kind gelukkig had kunnen zijn. Kinderen zijn voor mij geen voorwaardes tot geluk zoals dat bij zoveel vrouwen wel het geval is. Heb nooit sterke moedergevoelens gehad en doe nog steeds mijn eigen dingen. Heel eerlijk gezegd vond ik kind als baby, peuter en kleuter geen moer aan. Ben ook nooit zo'n moeder geweest die helemaal vol is (van de prestraties) van haar kind en alleen nog maar daarover kan praten.
zondag 17 februari 2013 om 13:50
quote:reisa1978 schreef op 17 februari 2013 @ 13:48:
Er zijn al topics geweest over dit onderwerp. Even zoeken via google.Nou en. TO heeft denk ik zin om nu een discussie te voeren. Dat is heel anders dan een oude discussie lezen. Dan heb je geen interactie.
Er zijn al topics geweest over dit onderwerp. Even zoeken via google.Nou en. TO heeft denk ik zin om nu een discussie te voeren. Dat is heel anders dan een oude discussie lezen. Dan heb je geen interactie.
Dit is mijn uitspraak en daar moet u het mee doen.
zondag 17 februari 2013 om 13:51
Spijt? Nooit. Wel eens een moment dat ik even tijd voor mezelf terug wil. En dan laat ik kind dus even bij mijn lief die er net zo goed voor zorgt en dan laad ik even op. Als je niet in staat bent om realistisch te zijn in wat je aan kan, snap ik best dat mensen met drie koters gillend gek worden. Ik heb er een en dat blijft zo. Omdat ik voor eentje prima kan zorgen met alle liefde en meer teveel zou kosten omdat ik gewoon niet zo goed ben met teveel ballen tegelijk hoog houden en dat ook nog eens perfect te willen doen. Kwestie van zelfkennis.. Maar dat snappen maar weinig mensen, want het ideaalplaatje is natuurlijk heeeel anders...
zondag 17 februari 2013 om 13:54
quote:ClaudeFiolle schreef op 17 februari 2013 @ 13:50:
[...]
Nou en. TO heeft denk ik zin om nu een discussie te voeren. Dat is heel anders dan een oude discussie lezen. Dan heb je geen interactie.Klopt, en die andere topics zijn al wat ouder. Dus met ieders goedkeuring zou ik toch graag door willen gaan.
[...]
Nou en. TO heeft denk ik zin om nu een discussie te voeren. Dat is heel anders dan een oude discussie lezen. Dan heb je geen interactie.Klopt, en die andere topics zijn al wat ouder. Dus met ieders goedkeuring zou ik toch graag door willen gaan.
zondag 17 februari 2013 om 13:58
Er zijn dagen dat ik spijt heb, ja. Maar nu ze er zijn zou ik ze absoluut NOOIT meer willen missen. Ik houd met iedere vezel in mijn lijf van ze, zou letterlijk voor mijn kinderen door het vuur gaan. Maar één van mijn kinderen is o.a. autistisch en dat is emotioneel en fysiek zóveel zwaarder dan ik ooit had kunnen vermoeden. Het zou kunnen dat als ik dit van tevoren had geweten, ik van mijn kinderwens had afgezien.
zondag 17 februari 2013 om 13:59
Ik heb absoluut geen spijt van mijn zoontje, maar mijn vriend heeft dat wel een beetje. Of beter gezegd, hij zou liever geen kind hebben. Hij is erg gesteld op zijn vrijheid en vindt dat hij veel in moet leveren.
Tegelijkertijd is hij gek op Mihoen hoor, en hebben we het leuk samen. Maar een kind krijgen verandert je leven, dat valt niet te ontkennen. Voor mij een positieve verandering, maar voor hem misschien niet.
Tegelijkertijd is hij gek op Mihoen hoor, en hebben we het leuk samen. Maar een kind krijgen verandert je leven, dat valt niet te ontkennen. Voor mij een positieve verandering, maar voor hem misschien niet.
zondag 17 februari 2013 om 13:59
quote:elena78 schreef op 17 februari 2013 @ 13:50:
Spijt is een groot woord. Ben er wel van overtuigd dat ik ook zonder kind gelukkig had kunnen zijn. Kinderen zijn voor mij geen voorwaardes tot geluk zoals dat bij zoveel vrouwen wel het geval is. Heb nooit sterke moedergevoelens gehad en doe nog steeds mijn eigen dingen. Heel eerlijk gezegd vond ik kind als baby, peuter en kleuter geen moer aan. Ben ook nooit zo'n moeder geweest die helemaal vol is (van de prestraties) van haar kind en alleen nog maar daarover kan praten.Mooi om te lezen! Ik heb dus ook niet zoveel met kinderen als ze nog erg klein zijn. Daar voel ik me wel eens schuldig over, want puurder en oprechter dan dat vind je ze niet. Maar ik kan er gewoon meer mee als ze de 'basisbeginselen' zoals veterstrikken en knoeiloos eten onder de knie hebben. En niet meer het behang onder kleuren ofzo...
Spijt is een groot woord. Ben er wel van overtuigd dat ik ook zonder kind gelukkig had kunnen zijn. Kinderen zijn voor mij geen voorwaardes tot geluk zoals dat bij zoveel vrouwen wel het geval is. Heb nooit sterke moedergevoelens gehad en doe nog steeds mijn eigen dingen. Heel eerlijk gezegd vond ik kind als baby, peuter en kleuter geen moer aan. Ben ook nooit zo'n moeder geweest die helemaal vol is (van de prestraties) van haar kind en alleen nog maar daarover kan praten.Mooi om te lezen! Ik heb dus ook niet zoveel met kinderen als ze nog erg klein zijn. Daar voel ik me wel eens schuldig over, want puurder en oprechter dan dat vind je ze niet. Maar ik kan er gewoon meer mee als ze de 'basisbeginselen' zoals veterstrikken en knoeiloos eten onder de knie hebben. En niet meer het behang onder kleuren ofzo...
zondag 17 februari 2013 om 14:00
quote:noodles schreef op 17 februari 2013 @ 13:59:
Ik heb absoluut geen spijt van mijn zoontje, maar mijn vriend heeft dat wel een beetje. Of beter gezegd, hij zou liever geen kind hebben. Hij is erg gesteld op zijn vrijheid en vindt dat hij veel in moet leveren.
Tegelijkertijd is hij gek op Mihoen hoor, en hebben we het leuk samen. Maar een kind krijgen verandert je leven, dat valt niet te ontkennen. Voor mij een positieve verandering, maar voor hem misschien niet.Lastig wel! Hoe gaat hij hiermee om? Ik zou me heel benauwd voelen.
Ik heb absoluut geen spijt van mijn zoontje, maar mijn vriend heeft dat wel een beetje. Of beter gezegd, hij zou liever geen kind hebben. Hij is erg gesteld op zijn vrijheid en vindt dat hij veel in moet leveren.
Tegelijkertijd is hij gek op Mihoen hoor, en hebben we het leuk samen. Maar een kind krijgen verandert je leven, dat valt niet te ontkennen. Voor mij een positieve verandering, maar voor hem misschien niet.Lastig wel! Hoe gaat hij hiermee om? Ik zou me heel benauwd voelen.
zondag 17 februari 2013 om 14:03
quote:vetplantje schreef op 17 februari 2013 @ 13:59:
[...]
Mooi om te lezen! Ik heb dus ook niet zoveel met kinderen als ze nog erg klein zijn. Daar voel ik me wel eens schuldig over, want puurder en oprechter dan dat vind je ze niet. Maar ik kan er gewoon meer mee als ze de 'basisbeginselen' zoals veterstrikken en knoeiloos eten onder de knie hebben. En niet meer het behang onder kleuren ofzo...Moest aan dit filmpje denken: http://www.youtube.com/wa ... er_embedded&v=DginLKRXV-k
[...]
Mooi om te lezen! Ik heb dus ook niet zoveel met kinderen als ze nog erg klein zijn. Daar voel ik me wel eens schuldig over, want puurder en oprechter dan dat vind je ze niet. Maar ik kan er gewoon meer mee als ze de 'basisbeginselen' zoals veterstrikken en knoeiloos eten onder de knie hebben. En niet meer het behang onder kleuren ofzo...Moest aan dit filmpje denken: http://www.youtube.com/wa ... er_embedded&v=DginLKRXV-k
zondag 17 februari 2013 om 14:05
quote:vetplantje schreef op 17 februari 2013 @ 14:00:
[...]
Lastig wel! Hoe gaat hij hiermee om? Ik zou me heel benauwd voelen.
Het wordt al beter nu Mihoen is groter wordt (in nov 2 geworden) en er veel meer interactie is en hij kan lopen en praten. Vooral de babytijd viel hem zwaar.
Hij sport veel en gaat af en toe bij zijn broer logeren, is hij er even uit. Ik geef hem veel vrijheid om zijn ding te doen, dat scheelt een hoop strijd.
Maar stiekem vind ik dat hij zeurt, we hebben een heerlijk kind, hij is gezond, lief en vrolijk, en het valt nu eenmaal niet terug te draaien
[...]
Lastig wel! Hoe gaat hij hiermee om? Ik zou me heel benauwd voelen.
Het wordt al beter nu Mihoen is groter wordt (in nov 2 geworden) en er veel meer interactie is en hij kan lopen en praten. Vooral de babytijd viel hem zwaar.
Hij sport veel en gaat af en toe bij zijn broer logeren, is hij er even uit. Ik geef hem veel vrijheid om zijn ding te doen, dat scheelt een hoop strijd.
Maar stiekem vind ik dat hij zeurt, we hebben een heerlijk kind, hij is gezond, lief en vrolijk, en het valt nu eenmaal niet terug te draaien
zondag 17 februari 2013 om 14:07
Ik vraag me dat ook altijd af.
Zelf ben ik nu op een leeftijd (volgende maand 35) dat het zo'n beetje nu of nooit begint te worden. Ik heb nooit echt kinderen gewild of moedergevoelens gehad zoals de meesten om mij heen. Maar ja, om mij heen hoor ik allemaal positieve verhalen en ken ik persoonlijk niemand om mij heen die ze ook niet wil, dus dan bekruipt mij soms toch het gevoel van "zou ik later toch spijt krijgen" of zou ik er juist toch meer spijt van krijgen als ik er toch wel aan begin? Nu vind ik het risico van ooit spijt krijgen als/dat ik ze niet heb gekregen niet opwegen tegen het er toch aan beginnen als je het eigenlijk niet echt graag wilt, want ik lees wel hier en daar adviezen (ook hier op het forum) dat je er (pas/alleen) aan moet beginnen als je het ECHT HEEL graag wilt......en ik vind persoonlijk ook dat een kind het natuurlijk verdient dat de ouder er wel 100% voor gaat en achter staat.
Dus dat geeft voor mij tot nu toe de doorslag. Ik wil het niet heel graag en net als Elena denk ik een gelukkig leven te kunnen leiden zonde kids.
Zelf ben ik nu op een leeftijd (volgende maand 35) dat het zo'n beetje nu of nooit begint te worden. Ik heb nooit echt kinderen gewild of moedergevoelens gehad zoals de meesten om mij heen. Maar ja, om mij heen hoor ik allemaal positieve verhalen en ken ik persoonlijk niemand om mij heen die ze ook niet wil, dus dan bekruipt mij soms toch het gevoel van "zou ik later toch spijt krijgen" of zou ik er juist toch meer spijt van krijgen als ik er toch wel aan begin? Nu vind ik het risico van ooit spijt krijgen als/dat ik ze niet heb gekregen niet opwegen tegen het er toch aan beginnen als je het eigenlijk niet echt graag wilt, want ik lees wel hier en daar adviezen (ook hier op het forum) dat je er (pas/alleen) aan moet beginnen als je het ECHT HEEL graag wilt......en ik vind persoonlijk ook dat een kind het natuurlijk verdient dat de ouder er wel 100% voor gaat en achter staat.
Dus dat geeft voor mij tot nu toe de doorslag. Ik wil het niet heel graag en net als Elena denk ik een gelukkig leven te kunnen leiden zonde kids.
zondag 17 februari 2013 om 14:10
Heb zelf geen kinderen maar vraag me altijd af of er ook mensen zijn die veel meer van 1 van de 2/meer kinderen houden dan de rest. Of erger nog dat je echt een bepaalde "hekel" gaat krijgen aan gedrag wat niet meer te veranderen valt. Uiteraard als ze wat ouder zijn lijkt me dan.
Officieel houd je natuurlijk van beide evenveel maar hoe zit dat echt?
Officieel houd je natuurlijk van beide evenveel maar hoe zit dat echt?
zondag 17 februari 2013 om 14:13
quote:noodles schreef op 17 februari 2013 @ 14:05:Het wordt al beter nu Mihoen is groter wordt (in nov 2 geworden) en er veel meer interactie is en hij kan lopen en praten. Vooral de babytijd viel hem zwaar.Dat had ik ook bij mijn kind. Vond al dat moederkloeken van zogen, verschonen en voeren echt heel weinig aan. Nu is kind inmiddels een zelfstandige tiener en is onze verstandhouding optimaal.
zondag 17 februari 2013 om 14:14
Ik denk dat heel weinig ouders het zullen erkennen of toegeven, er lijkt idd een taboe op te rusten. Maar ik ken in mijn omgeving zo al enkele mensen die er tot op zekere hoogte 'spijt' van hebben en als ze de tijd terug zouden kunnen draaien ze wellicht een andere keuze hadden gemaakt. Laat onverlet dat deze mensen ook zielsveel van hun kinderen houden.....
zondag 17 februari 2013 om 14:14
quote:vincent_j schreef op 17 februari 2013 @ 14:10:
Heb zelf geen kinderen maar vraag me altijd af of er ook mensen zijn die veel meer van 1 van de 2/meer kinderen houden dan de rest. Of erger nog dat je echt een bepaalde "hekel" gaat krijgen aan gedrag wat niet meer te veranderen valt. Uiteraard als ze wat ouder zijn lijkt me dan.
Officieel houd je natuurlijk van beide evenveel maar hoe zit dat echt?Ook een goeie. 'Lievelingetjes' zijn absoluut not done, maar is het niet onvermijdelijk dat je naar een kind meer toe trekt? Het kind dat aan een half woord genoeg heeft terwijl je andere kind misschien net iets teveel dat overheersende trekje heeft van je schoonvader, waar je je altijd een beetje aan ergert?
Heb zelf geen kinderen maar vraag me altijd af of er ook mensen zijn die veel meer van 1 van de 2/meer kinderen houden dan de rest. Of erger nog dat je echt een bepaalde "hekel" gaat krijgen aan gedrag wat niet meer te veranderen valt. Uiteraard als ze wat ouder zijn lijkt me dan.
Officieel houd je natuurlijk van beide evenveel maar hoe zit dat echt?Ook een goeie. 'Lievelingetjes' zijn absoluut not done, maar is het niet onvermijdelijk dat je naar een kind meer toe trekt? Het kind dat aan een half woord genoeg heeft terwijl je andere kind misschien net iets teveel dat overheersende trekje heeft van je schoonvader, waar je je altijd een beetje aan ergert?
zondag 17 februari 2013 om 14:14
quote:noodles schreef op 17 februari 2013 @ 13:59:
Ik heb absoluut geen spijt van mijn zoontje, maar mijn vriend heeft dat wel een beetje. Of beter gezegd, hij zou liever geen kind hebben. Hij is erg gesteld op zijn vrijheid en vindt dat hij veel in moet leveren.
Tegelijkertijd is hij gek op Mihoen hoor, en hebben we het leuk samen. Maar een kind krijgen verandert je leven, dat valt niet te ontkennen. Voor mij een positieve verandering, maar voor hem misschien niet.
Tja. Als je kinderen hebt, moet je gewoon incalculeren dat de eerste 2 jaren het zwaarst zijn ('tropenjaren' zei mijn moeder altijd). Daarna wordt het alleen maar leuker.
Ik heb 4 jongens, waarvan er nu 2 een kop boven me uitsteken (en ik ben niet klein) en het is alleen maar genieten.
En je kinderen zijn de mensen waarvan je het allermeest houdt (ik althans wel). Het woord 'spijt' staat zó ver van me af.
Ik voel me ongelofelijk blij, gelukkig en dankbaar met mijn kinderen.
Ik heb absoluut geen spijt van mijn zoontje, maar mijn vriend heeft dat wel een beetje. Of beter gezegd, hij zou liever geen kind hebben. Hij is erg gesteld op zijn vrijheid en vindt dat hij veel in moet leveren.
Tegelijkertijd is hij gek op Mihoen hoor, en hebben we het leuk samen. Maar een kind krijgen verandert je leven, dat valt niet te ontkennen. Voor mij een positieve verandering, maar voor hem misschien niet.
Tja. Als je kinderen hebt, moet je gewoon incalculeren dat de eerste 2 jaren het zwaarst zijn ('tropenjaren' zei mijn moeder altijd). Daarna wordt het alleen maar leuker.
Ik heb 4 jongens, waarvan er nu 2 een kop boven me uitsteken (en ik ben niet klein) en het is alleen maar genieten.
En je kinderen zijn de mensen waarvan je het allermeest houdt (ik althans wel). Het woord 'spijt' staat zó ver van me af.
Ik voel me ongelofelijk blij, gelukkig en dankbaar met mijn kinderen.