Psyche
alle pijlers
Spijt van je kinderen?
zondag 17 februari 2013 om 13:36
Naar aanleiding van het topic 'Ei kwijt' waarin TO geen kinderen wil. Forumster Louba schreef in 1 van haar reacties dat het een taboe is om te zeggen dat je spijt hebt van je kinderen.
Daarom vraag ik me af: wie heeft er (wel eens) spijt van dat er kinderen gekomen zijn? Omdat je toch de gevolgen niet hebt overzien, of omdat het anders is dan je je had voorgesteld, of om een andere reden? En met wie bespreek je dit allemaal?
Ik ben 23 jaar en heb nooit een kinderwens gehad. Ook mijn vriend wil ze absoluut niet. Tot zover prima dus. Maar als ik het er met mensen over heb krijg ik alleen maar positieve verhalen. Je krijgt er zoveel voor terug, je zou nooit meer terug willen als ze er eenmaal zijn, het gaat allemaal veel makkelijker dan je denkt... Maar ik geloof dat zomaar niet. Volgens mij moet er naast die euforische groep ook een club mensen zijn die stiekem aftelt tot de kinderen uit huis gaan. Maar zoals Louba al zegt: dát gooi je niet effe lekker in de groep op een verjaardag.
Daarom vraag ik me af: wie heeft er (wel eens) spijt van dat er kinderen gekomen zijn? Omdat je toch de gevolgen niet hebt overzien, of omdat het anders is dan je je had voorgesteld, of om een andere reden? En met wie bespreek je dit allemaal?
Ik ben 23 jaar en heb nooit een kinderwens gehad. Ook mijn vriend wil ze absoluut niet. Tot zover prima dus. Maar als ik het er met mensen over heb krijg ik alleen maar positieve verhalen. Je krijgt er zoveel voor terug, je zou nooit meer terug willen als ze er eenmaal zijn, het gaat allemaal veel makkelijker dan je denkt... Maar ik geloof dat zomaar niet. Volgens mij moet er naast die euforische groep ook een club mensen zijn die stiekem aftelt tot de kinderen uit huis gaan. Maar zoals Louba al zegt: dát gooi je niet effe lekker in de groep op een verjaardag.
zondag 17 februari 2013 om 14:35
quote:noodles schreef op 17 februari 2013 @ 13:59:
Ik heb absoluut geen spijt van mijn zoontje, maar mijn vriend heeft dat wel een beetje. Of beter gezegd, hij zou liever geen kind hebben. Hij is erg gesteld op zijn vrijheid en vindt dat hij veel in moet leveren.
Tegelijkertijd is hij gek op Mihoen hoor, en hebben we het leuk samen. Maar een kind krijgen verandert je leven, dat valt niet te ontkennen. Voor mij een positieve verandering, maar voor hem misschien niet.Noodles, dit lijkt me toch best wel pijnlijk voor je. En misschien later ook voor Mihoen. Ik hoop het niet natuurlijk....
Ik heb absoluut geen spijt van mijn zoontje, maar mijn vriend heeft dat wel een beetje. Of beter gezegd, hij zou liever geen kind hebben. Hij is erg gesteld op zijn vrijheid en vindt dat hij veel in moet leveren.
Tegelijkertijd is hij gek op Mihoen hoor, en hebben we het leuk samen. Maar een kind krijgen verandert je leven, dat valt niet te ontkennen. Voor mij een positieve verandering, maar voor hem misschien niet.Noodles, dit lijkt me toch best wel pijnlijk voor je. En misschien later ook voor Mihoen. Ik hoop het niet natuurlijk....
zondag 17 februari 2013 om 14:37
zondag 17 februari 2013 om 14:39
quote:belaaitafelt schreef op 17 februari 2013 @ 14:33:
Hoe kun je nou spijt hebben van je kinderen?Omdat je bijvoorbeeld na een bevalling, onder invloed van hormonen in een depressie raakt. Dat in combinatie met slapeloze nachten en een huilbaby en tada... je hebt echt wel spijt want je hebt je nog nooit zo klote gevoeld.
Hoe kun je nou spijt hebben van je kinderen?Omdat je bijvoorbeeld na een bevalling, onder invloed van hormonen in een depressie raakt. Dat in combinatie met slapeloze nachten en een huilbaby en tada... je hebt echt wel spijt want je hebt je nog nooit zo klote gevoeld.
zondag 17 februari 2013 om 14:40
quote:xanluca schreef op 17 februari 2013 @ 14:37:
[...]
Een eind over de dertig dat kwam gewoon zo uit. Eerst studeren, werken. En de juiste man tegenkomen. Met 25 zit je anders in elkaar dan met 35, bij mij wel tenminste.Ik begin dat ook een beetje te merken, stond eerder echt niet te springen om een kindje. Nu zie ik mezelf toch wel met een kindje eigenlijk. Ben nu 29 en zie het over een paar jaar wel gebeuren.
[...]
Een eind over de dertig dat kwam gewoon zo uit. Eerst studeren, werken. En de juiste man tegenkomen. Met 25 zit je anders in elkaar dan met 35, bij mij wel tenminste.Ik begin dat ook een beetje te merken, stond eerder echt niet te springen om een kindje. Nu zie ik mezelf toch wel met een kindje eigenlijk. Ben nu 29 en zie het over een paar jaar wel gebeuren.
zondag 17 februari 2013 om 14:41
Eerlijk gezegd heb ik echt wel meer dan eens gedacht 'waar zijn we in vredesnaam aan begonnen!!' Maar spijt, nee, nooit. We hebben het nl ook héél gezellig en leuk samen.
Nu de jongste naar school gaat, gaat alles steeds iets gemakkelijker en kan ik steeds meer écht genieten. Komt ws ook door het feit dat ik nu meer tijd voor mezelf heb. Dus tijd om op te laden, waardoor ik merk dat ik veel ontspannender reageer.
Nu de jongste naar school gaat, gaat alles steeds iets gemakkelijker en kan ik steeds meer écht genieten. Komt ws ook door het feit dat ik nu meer tijd voor mezelf heb. Dus tijd om op te laden, waardoor ik merk dat ik veel ontspannender reageer.
zondag 17 februari 2013 om 14:42
quote:hkgirl schreef op 17 februari 2013 @ 14:31:
@Boomklever:dit had ik geschreven kunnen hebben!Ik in grote lijnen ook. Alleen vind ik het dan weer wel heerlijk om ze om me heen te hebben, maar ik had zo;n ideaalplaatje in mijn hoofd. Bij ons thuis was het naar mijn idee altijd gezellig en dat lukt mij niet altijd.
@Boomklever:dit had ik geschreven kunnen hebben!Ik in grote lijnen ook. Alleen vind ik het dan weer wel heerlijk om ze om me heen te hebben, maar ik had zo;n ideaalplaatje in mijn hoofd. Bij ons thuis was het naar mijn idee altijd gezellig en dat lukt mij niet altijd.
zondag 17 februari 2013 om 14:42
quote:belaaitafelt schreef op 17 februari 2013 @ 14:33:
Hoe kun je nou spijt hebben van je kinderen?Geen idee, misschien als ze héél lelijk zijn, of enorm dom, of op je vervelende ex lijken, of non stop zeuren, of als ze toch al ongewenst waren.
Hoe kun je nou spijt hebben van je kinderen?Geen idee, misschien als ze héél lelijk zijn, of enorm dom, of op je vervelende ex lijken, of non stop zeuren, of als ze toch al ongewenst waren.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 17 februari 2013 om 14:44
quote:Iwannalive schreef op 17 februari 2013 @ 14:35:
Ik kan me weinig voorstellen bij het hebben van spijt dat je ze hebt gekregen, maar wel zeggen dat je zielsveel van ze houdt... houd je dan wel echt zielsveel van ze? Is dat niet het werkelijke taboe...
(Kanttekening: ik kan me het wel weer voorstellen als je kind niet gezond is. Vanwege schuldgevoel, het constant leven met pijn en/of het feit dat je kind afhankelijk van je zal blijven terwijl je op een dag er niet meer zal zijn als ouder.)Ik heb ook niet het gevoel dat ik zielsveel van ze houd. Ik heb wel een band met ze, die is ontstaan toen ze baby's waren. Ze zijn wel helemaal gek op mij. Ja, wat wil je als je volledig van iemand afhankelijk bent... En ik vind het heerlijk om met ze te knuffelen. Maar ik heb wel het idee dat die band minder sterk wordt naarmate ze ouder worden, of zo. Ik heb ook niet echt het idee dat ik ze zo goed ken. En dat ik als een leeuwin voor ze zou vechten. Dat hoor je toch altijd? Ik kan me er niet veel bij voorstellen. Is ook nog nooit nodig geweest, maar ik vraag het me dus af.
Ik kan me weinig voorstellen bij het hebben van spijt dat je ze hebt gekregen, maar wel zeggen dat je zielsveel van ze houdt... houd je dan wel echt zielsveel van ze? Is dat niet het werkelijke taboe...
(Kanttekening: ik kan me het wel weer voorstellen als je kind niet gezond is. Vanwege schuldgevoel, het constant leven met pijn en/of het feit dat je kind afhankelijk van je zal blijven terwijl je op een dag er niet meer zal zijn als ouder.)Ik heb ook niet het gevoel dat ik zielsveel van ze houd. Ik heb wel een band met ze, die is ontstaan toen ze baby's waren. Ze zijn wel helemaal gek op mij. Ja, wat wil je als je volledig van iemand afhankelijk bent... En ik vind het heerlijk om met ze te knuffelen. Maar ik heb wel het idee dat die band minder sterk wordt naarmate ze ouder worden, of zo. Ik heb ook niet echt het idee dat ik ze zo goed ken. En dat ik als een leeuwin voor ze zou vechten. Dat hoor je toch altijd? Ik kan me er niet veel bij voorstellen. Is ook nog nooit nodig geweest, maar ik vraag het me dus af.
zondag 17 februari 2013 om 14:45
quote:-kaetje- schreef op 17 februari 2013 @ 14:35:
[...]
Noodles, dit lijkt me toch best wel pijnlijk voor je. En misschien later ook voor Mihoen. Ik hoop het niet natuurlijk....
Nee dat hoop ik ook niet kaetje.
Je merkt het absoluut niet aan hem als hij met Mihoen is, altijd lief en geduldig. Maar als Mihoen slaapt en hij tegen mij klaagt over dat hij nergens tijd voor heeft blijft het pijnlijk.
Het gaat al beter, en de zwaarste tijd ligt achter ons dus ik blijf positief
[...]
Noodles, dit lijkt me toch best wel pijnlijk voor je. En misschien later ook voor Mihoen. Ik hoop het niet natuurlijk....
Nee dat hoop ik ook niet kaetje.
Je merkt het absoluut niet aan hem als hij met Mihoen is, altijd lief en geduldig. Maar als Mihoen slaapt en hij tegen mij klaagt over dat hij nergens tijd voor heeft blijft het pijnlijk.
Het gaat al beter, en de zwaarste tijd ligt achter ons dus ik blijf positief
zondag 17 februari 2013 om 14:46
http://www.hpdetijd.nl/20 ... -liefde-beatrijs-ritsema/
. Maar sommige zorgen zijn echt overbodig en één daarvan is de angst dat je op een gegeven moment tot de conclusie komt dat je dat kind (die kinderen) beter niet had kunnen krijgen.
Er kunnen en zullen zich emotionele situaties voordoen waarin die gedachte zich opdringt, maar als permanente state of mind is zo’n gevoel van spijt uiterst zeldzaam. Om die gevallen tegen te komen moet je inderdaad in het domein van de fictie gaan zoeken. Als je in het gewone dagelijks leven een moeder (vader) tegenkomt die haar of zijn kind achteraf liever niet had willen hebben, dan zijn er zo veel andere problemen ook aan de hand dat er niet goed meer kan worden vastgesteld wat oorzaak en wat effect is.
. Maar sommige zorgen zijn echt overbodig en één daarvan is de angst dat je op een gegeven moment tot de conclusie komt dat je dat kind (die kinderen) beter niet had kunnen krijgen.
Er kunnen en zullen zich emotionele situaties voordoen waarin die gedachte zich opdringt, maar als permanente state of mind is zo’n gevoel van spijt uiterst zeldzaam. Om die gevallen tegen te komen moet je inderdaad in het domein van de fictie gaan zoeken. Als je in het gewone dagelijks leven een moeder (vader) tegenkomt die haar of zijn kind achteraf liever niet had willen hebben, dan zijn er zo veel andere problemen ook aan de hand dat er niet goed meer kan worden vastgesteld wat oorzaak en wat effect is.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 17 februari 2013 om 14:47
quote:Iwannalive schreef op 17 februari 2013 @ 14:45:
@Noodles
Wat doet je vriend dan als hij door omstandigheden voor je zou moeten zorgen...
Geen rekening hoeven houden met anderen heeft niks met vrijheid te maken. Prima hoor, maar gebruik daar niet zo een mooi woord als vrijheid voor.
Dan zorgt hij voor me, maar wel onder gemopper
En ik ben het met je eens.
@Noodles
Wat doet je vriend dan als hij door omstandigheden voor je zou moeten zorgen...
Geen rekening hoeven houden met anderen heeft niks met vrijheid te maken. Prima hoor, maar gebruik daar niet zo een mooi woord als vrijheid voor.
Dan zorgt hij voor me, maar wel onder gemopper
En ik ben het met je eens.
zondag 17 februari 2013 om 14:48
Bestaan er tegenwoordig eigenlijk nog wel leuke pubermeisjes? Tegenwoordig lijken die pubermeisjes in mijn ogen allemaal op elkaar, ik kan ze wel uittekenen. Skinnyjeans, ook al hebben ze er geen figuur voor, te laag uitgesneden topje, fout blazerjasje, vlekkerig aangebrachte dikke lagen foundation, geklonterde mascara op de wimpers, tuitlippen. Ordinaire meiden met ordinair gedrag. Zijn dat nu die breezahsletjes?
zondag 17 februari 2013 om 14:49
Toen ik nog geen kinderen had was ik jaloers op huisvrouwen die niet van hun man hoefde te werken, maar nu ben ik huisvrouw met een kind van ruim 1 1/2 en ik sta te springen om te gaan werken in de zorg werk zat maar ik wil mijn kind niet bij de oppas achterlaten.
Ik ben geen moeder voor baby/peuter/kleutertijd ben te ongeduldig nog 2 jaartjes thuis dan ga ik weer aan de slag als werkende moeder.
Nee, een kind is niet alles zo ook een man niet als je ze beiden niet hebt verlang je ernaar maar heb je ze dan is het een ander verhaal.
Er zijn heel veel vrouwen die een GROTE kinderwens hebben maar geen kinderen kunnen krijgen ik word er soms stiekem verdrietig van en gun die vrouwen wel 1 van mijn kids.
Ik ben geen moeder voor baby/peuter/kleutertijd ben te ongeduldig nog 2 jaartjes thuis dan ga ik weer aan de slag als werkende moeder.
Nee, een kind is niet alles zo ook een man niet als je ze beiden niet hebt verlang je ernaar maar heb je ze dan is het een ander verhaal.
Er zijn heel veel vrouwen die een GROTE kinderwens hebben maar geen kinderen kunnen krijgen ik word er soms stiekem verdrietig van en gun die vrouwen wel 1 van mijn kids.
zondag 17 februari 2013 om 14:49
Misschien is spijt hebben ook wel heel erg zwaar. Maar als ik alles van te voren geweten had, denk ik niet dat ik ze gekregen had. En dat heeft dan niet zozeer te maken met hoe ze zijn, maar meer met de dingen om hen heen. Ik vraag me wel eens af in wat voor een wereld ze opgroeien. En of ze daar nu zo heel gelukkig van worden. En wat ik ook heel zwaar vind, is dat je nooit meer zonder zorgen bent en dat hun (echte) verdriet nog veel meer pijn doet dan je eigen verdriet.
zondag 17 februari 2013 om 14:50
quote:alie_mentatie schreef op 17 februari 2013 @ 14:48:
Bestaan er tegenwoordig eigenlijk nog wel leuke pubermeisjes? Tegenwoordig lijken die pubermeisjes in mijn ogen allemaal op elkaar, ik kan ze wel uittekenen. Skinnyjeans, ook al hebben ze er geen figuur voor, te laag uitgesneden topje, fout blazerjasje, vlekkerig aangebrachte dikke lagen foundation, geklonterde mascara op de wimpers, tuitlippen. Ordinaire meiden met ordinair gedrag. Zijn dat nu die breezahsletjes?Triest geval.
Bestaan er tegenwoordig eigenlijk nog wel leuke pubermeisjes? Tegenwoordig lijken die pubermeisjes in mijn ogen allemaal op elkaar, ik kan ze wel uittekenen. Skinnyjeans, ook al hebben ze er geen figuur voor, te laag uitgesneden topje, fout blazerjasje, vlekkerig aangebrachte dikke lagen foundation, geklonterde mascara op de wimpers, tuitlippen. Ordinaire meiden met ordinair gedrag. Zijn dat nu die breezahsletjes?Triest geval.
zondag 17 februari 2013 om 14:50
quote:lavendelbloem schreef op 17 februari 2013 @ 14:42:
[...]
Ik in grote lijnen ook. Alleen vind ik het dan weer wel heerlijk om ze om me heen te hebben, maar ik had zo;n ideaalplaatje in mijn hoofd. Bij ons thuis was het naar mijn idee altijd gezellig en dat lukt mij niet altijd.
Het gras is altijd groener bij de buren. Of op tv. Of in bladen.
Lekker jezelf blijven en genieten van wat je nu hebt.
[...]
Ik in grote lijnen ook. Alleen vind ik het dan weer wel heerlijk om ze om me heen te hebben, maar ik had zo;n ideaalplaatje in mijn hoofd. Bij ons thuis was het naar mijn idee altijd gezellig en dat lukt mij niet altijd.
Het gras is altijd groener bij de buren. Of op tv. Of in bladen.
Lekker jezelf blijven en genieten van wat je nu hebt.
Coffee junk
zondag 17 februari 2013 om 14:56
quote:alie_mentatie schreef op 17 februari 2013 @ 14:48:
Bestaan er tegenwoordig eigenlijk nog wel leuke pubermeisjes? Tegenwoordig lijken die pubermeisjes in mijn ogen allemaal op elkaar, ik kan ze wel uittekenen. Skinnyjeans, ook al hebben ze er geen figuur voor, te laag uitgesneden topje, fout blazerjasje, vlekkerig aangebrachte dikke lagen foundation, geklonterde mascara op de wimpers, tuitlippen. Ordinaire meiden met ordinair gedrag. Zijn dat nu die breezahsletjes?
Waarom schrijf je dit?
Bestaan er tegenwoordig eigenlijk nog wel leuke pubermeisjes? Tegenwoordig lijken die pubermeisjes in mijn ogen allemaal op elkaar, ik kan ze wel uittekenen. Skinnyjeans, ook al hebben ze er geen figuur voor, te laag uitgesneden topje, fout blazerjasje, vlekkerig aangebrachte dikke lagen foundation, geklonterde mascara op de wimpers, tuitlippen. Ordinaire meiden met ordinair gedrag. Zijn dat nu die breezahsletjes?
Waarom schrijf je dit?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 17 februari 2013 om 14:56
Dit is een enorm taboe, maar volgens mij zijn er best wat mensen die inderdaad spijt hebben. Of die het bij nader inzien gewoon maar niks vinden, zo'n kind. Ik was heel erg gewenst en zelfs in de tijd dat ik heftig puberde lieten mijn ouders duidelijk merken dat ze gek op me waren. Maar ik ken zat leeftijdsgenoten die altijd op afstand zijn gehouden door hun ouders en die het inmiddels maar zelf uit moeten zoeken. Triest. Veel mensen zouden beter na moeten denken voor ze aan kinderen beginnen.
zondag 17 februari 2013 om 14:57
spijt is niet het juiste woord.. soms ben ik ze even zat (dat is nu stukken minder nu ze ouder worden).. en baal ik er soms van dat ik niet altijd tijd voor mezelf hebben.. Ik ben enorm blij met mijn kinderen en ik zou ze voor geen goud kwijt willen.. Ik denk dat het normaal is, dat je je kinderen wel eens zat bent.. Het leven is niet 1 grote roze wolk..
Mijn partner wilde ook kinderen en ik dus ook.. Ik denk dat ik een een andere partner gezocht zou hebben als hij geen kinderwens had.. Daar ben ik wel eerlijk in.. Had ik ze niet kunnen krijgen met deze partner had ik hem niet ingeruild .. klinkt ingewikkeld.. maar dan ligt het anders.. kan het niet zo goed benoemen.. Ik weet NU dat mijn geluk niet afhangt van kinderen, dat wist ik niet toen ik nog erg jong was en mijn kinderwens overheerste.. Dat is levenservaring.. Dus had ik ze niet kunnen krijgen , dan was het zo geweest en hadden we ons leven anders in gericht (wij zijn niet van de MMM)..
Mijn partner wilde ook kinderen en ik dus ook.. Ik denk dat ik een een andere partner gezocht zou hebben als hij geen kinderwens had.. Daar ben ik wel eerlijk in.. Had ik ze niet kunnen krijgen met deze partner had ik hem niet ingeruild .. klinkt ingewikkeld.. maar dan ligt het anders.. kan het niet zo goed benoemen.. Ik weet NU dat mijn geluk niet afhangt van kinderen, dat wist ik niet toen ik nog erg jong was en mijn kinderwens overheerste.. Dat is levenservaring.. Dus had ik ze niet kunnen krijgen , dan was het zo geweest en hadden we ons leven anders in gericht (wij zijn niet van de MMM)..