vaak jonger geschat, niet leuk..

Ik word ook standaard 21 ipv 30 geschat, vind ik ook niet leuk want zoals iemand al eerder zei de jongens van 16/18 jaar lopen achter je aan.

Heel vaak wordt ik aan de kassa op mijn werk aangesproken als meisje of zelfs jongen/meneer (dan denk ik wel wat voor bril ze hebben).



@Phoebe: Waar komt jouw 'plan' om iemand voor lul te willen zetten vandaan?

Diegene schat jou jonger en met diegene nog veel meer mensen.

Ja guitig. Dat hoor ik ook! Of ' een opengezichtje' haha.



Als ik neutrale make up op heb.



Laatst was ik ergens zei een mevrouw ja daar weet jij niks vanaf, dat komt wel als je ooit zelf kinderen hebt. Niet leuk, ze kan het het niet weten natuurlijk maar toch.



Of als ik zeg: kom luister eens naar mama dat ik aangestaard wordt. Wauw bizar

( nu ik dit terug lees wil ik graag zeggen: dit zeg ik tegen mijn zoon haha niet tegen een random vreemdeling )



Maareh zijn jullie ook heel contactzoekerig? Ik babbel altijd met iedereen en heb een gekke vorm van humor.



Heb ook een lip en tongpiercing

Nah voor lul. Ik hoop dat ze dan net zo'n opgelaten gevoel heeft met die hele rij die mee zit te kijken... Haha

Ik was laatst met mijn broer en mijn vader bij een begrafenis. Komt er een kennis van mijn vader (en van de overledene) en vraagt eerst mijn broer, en vervolgens mij of we nog studeren of dat we al klaar zijn. We hebben het maar zo gelaten en gewoon gezegd dat we al klaar zijn. Mijn broer is 38 en ik ben 40. .



Maar oké, dat waren oudere mensen zonder kinderen.



Leeftijdgenoten schatten mij ook ongeveer 10 jaar jonger. Zelfs als ik ze heb gewaarschuwd dat ik ouder ben dat ik eruit zie, zeggen ze iets vooraan in de 30. Ik heb 4 kinderen, en dus krijg ik ook regelmatig de opmerking dat een jonge moeder zo leuk is. Toen mijn oudste geboren werd was ik al 31 .....

Ik was aan het reizen en werd zo vaak (zoveel) jonger geschat, dat ik oprecht beledigd was dat iemand zei: volgens mij ben je 27. dat was weliswaar mijn echte leeftijd, maar ik raakte gewend aan de opmerkingen als - jij als 20 jarige, are you a girl or a woman, are you old enough to drink? (ja, daar waar die grens op 18 jaar lag).



Het lag een beetje aan de cultuur en zeker ook hoe ik me kleedde: backpacker draagt nou eenmaal geen serieuze kleding - ik vond vlechtjes leuk en felgekleurde lokale kleding was me ook niet vreemd (de rest was al versleten). Inmiddels merk ik dat als ik mijn bril draag en werkkleding (pakken en netjes) aan heb, ik nooit meer mijn id hoef te laten zien voor sigaretten of een fles wijn. (wel handig, want die wil ik niet altijd bij me dragen)



Ik vind het allemaal prima! Slechts een paar keer was ik zeer geirriteerd. Tijdens mijn reis kwamen mijn ouders me opzoeken. En als we dan een dagtrip met een groep deden en mijn ouders leuk aan het socializen waren met anderen - 'ja, we zoeken onze dochter (wijst mij aan) op, die al een jaar reist'.

Na wat vragen waar ik geweest was en wat ik gedaan had (jep, alle dure dingen - safari's, duikpaddy's, skydiven etc) kreeg ik regelmatig een opmerking als 'je boft maar met zulke ouders', 'je ouders zullen je wel veel hebben toegestoken' etc etc...



Ik heb een paar jaar hard gewerkt en veel gespaard en werd door mijn jeugdige uiterlijk verward met een 18jarige die op paps en mams centen is gaan reizen. GRRRR



Je had hun gezichten moeten zien als ze dan - meer uit verplichte sociale vorm dan daadwerkelijke interesse - vroegen: goh, wat deed je voor je reis eigenlijk? Ze verwachtten een antwoord van een school, een avontuurlijk iets of een (onafgemaakte?) studie.

Maar ik had daarvoor een heel serieuze baan bij een grote internationale organisatie, dus dan zag je ze ongemakkelijk achterover leunen en heel terloops aan mij of mijn ouders vragen hoe oud ik was... hahahahahaha



Ach, dan had ik op dat moment ook wel lol om de verwarring



alleen maar voordelen dus!

Ik word vaak ook 10-15 jaar jonger geschat dan ik ben.

Dat heb ik lange tijd vervelend gevonden; vooral doordat ik ook wat verlegen/onzeker ben en dat straal ik ook wel uit.

Die beide dingen hebben wel met elkaar te maken.



Maar ik zie het tegenwoordig als iets wat nu eenmaal is zoals het is en het hoort bij mij.

Dan ben ik maar niet zoals "gemiddeld"

Mij schatten ze ook vaak eind twintig..ik vat het op als een compliment.

Ik heb wel vaker meegemaakt dat ze dachten dat ik de dochter van mijn vriend was.

Mijn man is weleens gezegd dat hij niet moest denken bier voor z'n dochter te kunnen kopen.



Ook werd mij een keer verteld door het kassameisje dat ik nog maar een paar jaartjes mocht wachten voordat ze mij die alcohol mocht verkopen, terwijl ze fles drank achter de kassa zette.

Over een paar tiental jaar, ga je het als een compliment ervaren.