Psyche
alle pijlers
Van weten naar doen
vrijdag 8 juli 2011 om 22:07
Hoi Forummers,
Ik kamp al jaren (8 jaar) met een verstoorde relatie met eten, van heel weinig eten naar eetbuien en dit wisselt elkaar af.
De laatste tijd heb ik weer veel eetbuien en ben in korte tijd 10 kilo aangekomen. Ik sport al jaren en vrij intensief (al voor eten een probleem werd), maar tegen deze hoeveelheden eten, valt niet op te sporten.
Door de jaren heen verschillende vormen van hulp gezocht en daarin prettige en minder prettige ervaringen opgedaan.
Vanaf mijn vroege jeugd heb ik veel meegemaakt (een soap is er niets bij..) en over-eten staat bij o.a. voor: ontladen, mijn verantwoordelijkheid niet willen nemen.
Aan kennis ontbreekt het niet en ik heb schriften volgeschreven met zelfreflecterende inzichten.
Kennis alleen is niet genoeg, het gaat erom de kennis in de praktijk toe te passen en dat kan alleen op de momenten die moeilijk voor me zijn.
Elke keer neem ik mezelf voor om me niet meer te over-eten en je raad het al...er komt elke keer toch weer een volgende..
Ik stel mezelf keer op keer teleur, baal van mijn steeds zwaarder wordende lijf en voel me hier onzeker onder.
En laat bovenstaande er nu net voor zorgen dat ik mezelf in de cirkel blijf plaatsen.
Zijn er mensen die zich in mijn verhaal herkennen?
Ik zou het natuurlijk fijn vinden om posts te lezen, die hoopvol voor me zijn en daarnaast sta ik open voor alle reacties.
Bedankt voor het lezen,
Go Tango
Ik kamp al jaren (8 jaar) met een verstoorde relatie met eten, van heel weinig eten naar eetbuien en dit wisselt elkaar af.
De laatste tijd heb ik weer veel eetbuien en ben in korte tijd 10 kilo aangekomen. Ik sport al jaren en vrij intensief (al voor eten een probleem werd), maar tegen deze hoeveelheden eten, valt niet op te sporten.
Door de jaren heen verschillende vormen van hulp gezocht en daarin prettige en minder prettige ervaringen opgedaan.
Vanaf mijn vroege jeugd heb ik veel meegemaakt (een soap is er niets bij..) en over-eten staat bij o.a. voor: ontladen, mijn verantwoordelijkheid niet willen nemen.
Aan kennis ontbreekt het niet en ik heb schriften volgeschreven met zelfreflecterende inzichten.
Kennis alleen is niet genoeg, het gaat erom de kennis in de praktijk toe te passen en dat kan alleen op de momenten die moeilijk voor me zijn.
Elke keer neem ik mezelf voor om me niet meer te over-eten en je raad het al...er komt elke keer toch weer een volgende..
Ik stel mezelf keer op keer teleur, baal van mijn steeds zwaarder wordende lijf en voel me hier onzeker onder.
En laat bovenstaande er nu net voor zorgen dat ik mezelf in de cirkel blijf plaatsen.
Zijn er mensen die zich in mijn verhaal herkennen?
Ik zou het natuurlijk fijn vinden om posts te lezen, die hoopvol voor me zijn en daarnaast sta ik open voor alle reacties.
Bedankt voor het lezen,
Go Tango
vrijdag 8 juli 2011 om 22:15
Hey Go Tango..
Ik heb toevallig vandaag van mijn psych de diagnose eetstoornis gekregen.. Volgens haar moet ik eerst beginnen met het veranderen van mijn gedrag, en dan mijn zelfbeeld.
Bij mij (ook dankzij studie) alle nodige kennis aanwezig. De gevaren ervan, de nadelen, de ongezonde effecten.. Etc...
Maar verstand en gevoel staan lijnrecht tegenover elkaar..
Ik heb aangegeven dat ik het eetgedrag niet eerst kan aanpakken. Simpelweg omdat ik dat niet kan. Dus ik ga nu eerst aan de slag met het boek "Denk je sterk" van F. Sterk (whats in a name)..
Wie weet heb jij er ook wat aan..
Liefs!
(Graag niet quoten, ik verwijder dit straks)
Ik heb toevallig vandaag van mijn psych de diagnose eetstoornis gekregen.. Volgens haar moet ik eerst beginnen met het veranderen van mijn gedrag, en dan mijn zelfbeeld.
Bij mij (ook dankzij studie) alle nodige kennis aanwezig. De gevaren ervan, de nadelen, de ongezonde effecten.. Etc...
Maar verstand en gevoel staan lijnrecht tegenover elkaar..
Ik heb aangegeven dat ik het eetgedrag niet eerst kan aanpakken. Simpelweg omdat ik dat niet kan. Dus ik ga nu eerst aan de slag met het boek "Denk je sterk" van F. Sterk (whats in a name)..
Wie weet heb jij er ook wat aan..
Liefs!
(Graag niet quoten, ik verwijder dit straks)
vrijdag 8 juli 2011 om 22:19
Ik herken de verhalen niet direct, maar wel je titel van denken naar doen. Bij mij heeft bij het overwinnen van mijn burnout haptotherapie erg goed geholpen. Ik wist ook wel wat er niet goed ging, maar om dat te veranderen.... De haptotherapeute wist mij met eenvoudige oefeningen bewust te maken van mijn gedrag en dat kon ik dan ook weer toepassen in m'n gewone leven. Mocht je meer willen weten kan ik wel even wat voorbeelden opschrijven. Maar ga nu afsluiten
vrijdag 8 juli 2011 om 22:20
Hoi Gotango,
Geen herkenning, maar wil toch even reageren (je schrijft dat dat mag ). Bijzonder is dat toch, dat je het allemaal zo goed kunt weten / herleiden / verklaren, maar toch... Geldt natuurlijk voor alle verslavingen. En zou dit ook niet een vorm van verslaving zijn? Even dat prettige gevoel van ontlading en alle lastige dingen vergeten?
Wat zwaar voor je! Ik hoop dat je goeie hulp krijgt en wens je veel sterkte.
(hmm sorry dat ik niet meer zinnigs te melden heb...)
Geen herkenning, maar wil toch even reageren (je schrijft dat dat mag ). Bijzonder is dat toch, dat je het allemaal zo goed kunt weten / herleiden / verklaren, maar toch... Geldt natuurlijk voor alle verslavingen. En zou dit ook niet een vorm van verslaving zijn? Even dat prettige gevoel van ontlading en alle lastige dingen vergeten?
Wat zwaar voor je! Ik hoop dat je goeie hulp krijgt en wens je veel sterkte.
(hmm sorry dat ik niet meer zinnigs te melden heb...)
vrijdag 8 juli 2011 om 22:25
Hi,
Bedankt voor je reactie!
Hoe ben je eronder dat je nu een diagnose hebt?
Heel herkenbaar, dat je gevoel en verstand niet synchroon lopen.
Het boek dat je noemt ken ik en volgens mij heb ik zo'n beetje alles wat los en vast zit over eetstoornissen wel gelezen.
Maar ja, wat ik in mijn titel al aangeef...het probleem ligt in van weten naar doen.
Ik ben zelf hulpverlener en trainer...en toch, lukt het me niet om uit de cirkel te breken.
Het ligt zeker voor een deel aan: zelfbeeld, gebrek aan zelfvertrouwen.
Voor jou ook sterkte!
Liefs terug
Bedankt voor je reactie!
Hoe ben je eronder dat je nu een diagnose hebt?
Heel herkenbaar, dat je gevoel en verstand niet synchroon lopen.
Het boek dat je noemt ken ik en volgens mij heb ik zo'n beetje alles wat los en vast zit over eetstoornissen wel gelezen.
Maar ja, wat ik in mijn titel al aangeef...het probleem ligt in van weten naar doen.
Ik ben zelf hulpverlener en trainer...en toch, lukt het me niet om uit de cirkel te breken.
Het ligt zeker voor een deel aan: zelfbeeld, gebrek aan zelfvertrouwen.
Voor jou ook sterkte!
Liefs terug
vrijdag 8 juli 2011 om 22:27
quote:Jajajanneke schreef op 08 juli 2011 @ 22:20:
Hoi Gotango,
Geen herkenning, maar wil toch even reageren (je schrijft dat dat mag ). Bijzonder is dat toch, dat je het allemaal zo goed kunt weten / herleiden / verklaren, maar toch... Geldt natuurlijk voor alle verslavingen. En zou dit ook niet een vorm van verslaving zijn? Even dat prettige gevoel van ontlading en alle lastige dingen vergeten?
Wat zwaar voor je! Ik hoop dat je goeie hulp krijgt en wens je veel sterkte.
(hmm sorry dat ik niet meer zinnigs te melden heb...)
Hier heb je een heel goed punt! Het is ook een verslaving, dat overeten. Het is manier van je gevoel onderdrukken. En natuurlijk weet je dat het slecht voor je is en dat je er mee moet stoppen. Maar als het zo makkelijk was, was je er natuurlijk al lang mee gestopt.
Ik herken je probleem voor een groot gedeelte wel, helaas.
En heb helaas ook geen tips voor je. Ik val nl. elke keer zelf ook weer in die valkuil. Ik heb er zelf nog nooit hulp voor gezocht, omdat ik al zoveel andere dingen heb waarvoor ik hulp krijg. Dit klinkt overigens dramatischer dan het is hoor. Maar kun jij geen goede hulp hiervoor krijgen?
Hoi Gotango,
Geen herkenning, maar wil toch even reageren (je schrijft dat dat mag ). Bijzonder is dat toch, dat je het allemaal zo goed kunt weten / herleiden / verklaren, maar toch... Geldt natuurlijk voor alle verslavingen. En zou dit ook niet een vorm van verslaving zijn? Even dat prettige gevoel van ontlading en alle lastige dingen vergeten?
Wat zwaar voor je! Ik hoop dat je goeie hulp krijgt en wens je veel sterkte.
(hmm sorry dat ik niet meer zinnigs te melden heb...)
Hier heb je een heel goed punt! Het is ook een verslaving, dat overeten. Het is manier van je gevoel onderdrukken. En natuurlijk weet je dat het slecht voor je is en dat je er mee moet stoppen. Maar als het zo makkelijk was, was je er natuurlijk al lang mee gestopt.
Ik herken je probleem voor een groot gedeelte wel, helaas.
En heb helaas ook geen tips voor je. Ik val nl. elke keer zelf ook weer in die valkuil. Ik heb er zelf nog nooit hulp voor gezocht, omdat ik al zoveel andere dingen heb waarvoor ik hulp krijg. Dit klinkt overigens dramatischer dan het is hoor. Maar kun jij geen goede hulp hiervoor krijgen?
vrijdag 8 juli 2011 om 22:29
quote:gotango schreef op 08 juli 2011 @ 22:25:
Hi,
Bedankt voor je reactie!
Hoe ben je eronder dat je nu een diagnose hebt?
Heel herkenbaar, dat je gevoel en verstand niet synchroon lopen.
Het boek dat je noemt ken ik en volgens mij heb ik zo'n beetje alles wat los en vast zit over eetstoornissen wel gelezen.
Maar ja, wat ik in mijn titel al aangeef...het probleem ligt in van weten naar doen.
Ik ben zelf hulpverlener en trainer...en toch, lukt het me niet om uit de cirkel te breken.
Het ligt zeker voor een deel aan: zelfbeeld, gebrek aan zelfvertrouwen.
Voor jou ook sterkte!
Liefs terug
Heey GoTango,
Grappig, ik ben ook zelf hulpverlener. Psychologen etc. wist ik beide onder de tafel te kletsen (heb er twee geprobeerd) en liet ik niet komen waar ik het niet wilde. Maar bij de hapto lukte dat niet
Hi,
Bedankt voor je reactie!
Hoe ben je eronder dat je nu een diagnose hebt?
Heel herkenbaar, dat je gevoel en verstand niet synchroon lopen.
Het boek dat je noemt ken ik en volgens mij heb ik zo'n beetje alles wat los en vast zit over eetstoornissen wel gelezen.
Maar ja, wat ik in mijn titel al aangeef...het probleem ligt in van weten naar doen.
Ik ben zelf hulpverlener en trainer...en toch, lukt het me niet om uit de cirkel te breken.
Het ligt zeker voor een deel aan: zelfbeeld, gebrek aan zelfvertrouwen.
Voor jou ook sterkte!
Liefs terug
Heey GoTango,
Grappig, ik ben ook zelf hulpverlener. Psychologen etc. wist ik beide onder de tafel te kletsen (heb er twee geprobeerd) en liet ik niet komen waar ik het niet wilde. Maar bij de hapto lukte dat niet
vrijdag 8 juli 2011 om 22:30
@Josje, ik sta zeker open voor oefeningen die je vanuit de hapto krijgt. Ik was ook net begonnen bij een hapto, maar helaas is zij wegens omstandigheden voorlopig uit de roulatie.
@Jajajanneke: bedankt voor je reactie en ik zie het zeker ook als een verslaving. Het heeft veel overeenkomsten en de pest is, dat je eten ook nog eens echt nodig hebt.
Dit in tegenstelling tot drugs/alcohol.
@Jajajanneke: bedankt voor je reactie en ik zie het zeker ook als een verslaving. Het heeft veel overeenkomsten en de pest is, dat je eten ook nog eens echt nodig hebt.
Dit in tegenstelling tot drugs/alcohol.
vrijdag 8 juli 2011 om 22:35
quote:Cici25 schreef op 08 juli 2011 @ 22:27:
[...]
Het is zeker ondrukken van emoties...rot dat jij hier ook mee te kampen hebt.
De beste ervaring wat betreft hulp heb ik van een ervaringsdeskundige, die een coachingspraktijk was begonnen.
Helaas is zij ermee gstopt.
Hier heb je een heel goed punt! Het is ook een verslaving, dat overeten. Het is manier van je gevoel onderdrukken. En natuurlijk weet je dat het slecht voor je is en dat je er mee moet stoppen. Maar als het zo makkelijk was, was je er natuurlijk al lang mee gestopt.
Ik herken je probleem voor een groot gedeelte wel, helaas.
En heb helaas ook geen tips voor je. Ik val nl. elke keer zelf ook weer in die valkuil. Ik heb er zelf nog nooit hulp voor gezocht, omdat ik al zoveel andere dingen heb waarvoor ik hulp krijg. Dit klinkt overigens dramatischer dan het is hoor. Maar kun jij geen goede hulp hiervoor krijgen?
[...]
Het is zeker ondrukken van emoties...rot dat jij hier ook mee te kampen hebt.
De beste ervaring wat betreft hulp heb ik van een ervaringsdeskundige, die een coachingspraktijk was begonnen.
Helaas is zij ermee gstopt.
Hier heb je een heel goed punt! Het is ook een verslaving, dat overeten. Het is manier van je gevoel onderdrukken. En natuurlijk weet je dat het slecht voor je is en dat je er mee moet stoppen. Maar als het zo makkelijk was, was je er natuurlijk al lang mee gestopt.
Ik herken je probleem voor een groot gedeelte wel, helaas.
En heb helaas ook geen tips voor je. Ik val nl. elke keer zelf ook weer in die valkuil. Ik heb er zelf nog nooit hulp voor gezocht, omdat ik al zoveel andere dingen heb waarvoor ik hulp krijg. Dit klinkt overigens dramatischer dan het is hoor. Maar kun jij geen goede hulp hiervoor krijgen?
vrijdag 8 juli 2011 om 22:38
Vóórdat de bedbugs mijn huis (en mijn lichaam) in bezit wilden nemen was ik altijd aan het diëten, kan ik me herinneren. Ik wou niet zwaarder dan 58 kg. Dat is nu ver weg. Binnen no time kelderde mijn gewicht tot beneden de 53 kg (met kleding en schoenen).
Ook nu de infestatie onder controle is wil het niet goed meer lukken om mijn gewicht op peil te houden. Het is altijd gedwongen proppen. Mijn man eet er overigens lustig op los, dus ik kook niet voor niks.
Ik kan je waarschijnlijk niet aanraden om ze in huis te nemen. Maar wat dacht je van wat liefdesverdriet?
Ook beginnen met roken zou kunnen helpen.
Geintje hoor
Ook nu de infestatie onder controle is wil het niet goed meer lukken om mijn gewicht op peil te houden. Het is altijd gedwongen proppen. Mijn man eet er overigens lustig op los, dus ik kook niet voor niks.
Ik kan je waarschijnlijk niet aanraden om ze in huis te nemen. Maar wat dacht je van wat liefdesverdriet?
Ook beginnen met roken zou kunnen helpen.
Geintje hoor
vrijdag 8 juli 2011 om 22:38
Ik ben er zelf ook druk mee bezig. Volgens mij krijg je het nooit helemaal onder controle. Het is niet dat ik hele pakken koekjes, repen e.d. naar binnen werk tijden een vreetbui, maar in ieder geval genoeg. Ik doe het stiekem, ik plan het ook, als ik weet dat mijn partner niet thuis is. Inmiddels is hij na 1 jaar op de hoogte en wat was het moeilijk, maar ook een opluchting, voor mij heeft het opbiechten aan hem en aan mijn therapeute erg geholpen, dat was zeg maar stap 1. Ik ben er nog niet hoor, maar ik merk wel dat het beter gaat als je hulp echt toelaat en laat de emoties maar komen. En ja de fout ga ik nog steeds in, maar een stuk minder en een verslaving is niet makkelijk af te leren.
vrijdag 8 juli 2011 om 22:44
quote:Strawberrie schreef op 08 juli 2011 @ 22:38:
Ik ben er zelf ook druk mee bezig. Volgens mij krijg je het nooit helemaal onder controle. Het is niet dat ik hele pakken koekjes, repen e.d. naar binnen werk tijden een vreetbui, maar in ieder geval genoeg. Ik doe het stiekem, ik plan het ook, als ik weet dat mijn partner niet thuis is. Inmiddels is hij na 1 jaar op de hoogte en wat was het moeilijk, maar ook een opluchting, voor mij heeft het opbiechten aan hem en aan mijn therapeute erg geholpen, dat was zeg maar stap 1. Ik ben er nog niet hoor, maar ik merk wel dat het beter gaat als je hulp echt toelaat en laat de emoties maar komen. En ja de fout ga ik nog steeds in, maar een stuk minder en een verslaving is niet makkelijk af te leren.Jeetje, dit is echt enorm herkenbaar. Mijn partner is geregeld voor zijn werk weg 's avonds. En als ik dat dan weet sla ik van alles in en eet ik me de hele avond suf aan van alles en nog wat. Ik kan vantevoren dan ook helemaal uitkijken naar zo'n moment. Hoe triest...
Ik ben er zelf ook druk mee bezig. Volgens mij krijg je het nooit helemaal onder controle. Het is niet dat ik hele pakken koekjes, repen e.d. naar binnen werk tijden een vreetbui, maar in ieder geval genoeg. Ik doe het stiekem, ik plan het ook, als ik weet dat mijn partner niet thuis is. Inmiddels is hij na 1 jaar op de hoogte en wat was het moeilijk, maar ook een opluchting, voor mij heeft het opbiechten aan hem en aan mijn therapeute erg geholpen, dat was zeg maar stap 1. Ik ben er nog niet hoor, maar ik merk wel dat het beter gaat als je hulp echt toelaat en laat de emoties maar komen. En ja de fout ga ik nog steeds in, maar een stuk minder en een verslaving is niet makkelijk af te leren.Jeetje, dit is echt enorm herkenbaar. Mijn partner is geregeld voor zijn werk weg 's avonds. En als ik dat dan weet sla ik van alles in en eet ik me de hele avond suf aan van alles en nog wat. Ik kan vantevoren dan ook helemaal uitkijken naar zo'n moment. Hoe triest...
vrijdag 8 juli 2011 om 22:48
Klopt helemaal, ik ervaar al jaren een spanningsveld rondom eten.
En dat heeft invloed op mij, mijn sociale leven..
Ik heb al met mezelf afgesproken, dat ik er niet helemaal vanaf hoef, maar het mag wel iets gedoceerder.
Enne tja, liefdesverdriet, roken, breien, een bom bouwen in mijn lab, helaas heeft dit alles me er nog niet van weerhouden
Herkenbaar, het plannen van een eetbui, het liefst alleen, dat voelt het meest 'vrij'.
De rust die je ervaart is slechts kort en de shit erna duurt veel langer.
Het is zo'n slechte 'deal' die je met jezelf sluit.
Er gaat veel verdriet, frustratie meegepaard.
Strawberry; ook veel sterkte!
En dat heeft invloed op mij, mijn sociale leven..
Ik heb al met mezelf afgesproken, dat ik er niet helemaal vanaf hoef, maar het mag wel iets gedoceerder.
Enne tja, liefdesverdriet, roken, breien, een bom bouwen in mijn lab, helaas heeft dit alles me er nog niet van weerhouden
Herkenbaar, het plannen van een eetbui, het liefst alleen, dat voelt het meest 'vrij'.
De rust die je ervaart is slechts kort en de shit erna duurt veel langer.
Het is zo'n slechte 'deal' die je met jezelf sluit.
Er gaat veel verdriet, frustratie meegepaard.
Strawberry; ook veel sterkte!
vrijdag 8 juli 2011 om 22:51
quote:gotango schreef op 08 juli 2011 @ 22:48:
Herkenbaar, het plannen van een eetbui, het liefst alleen, dat voelt het meest 'vrij'.
De rust die je ervaart is slechts kort en de shit erna duurt veel langer.
Het is zo'n slechte 'deal' die je met jezelf sluit.
Er gaat veel verdriet, frustratie meegepaard.
Strawberry; ook veel sterkte!
Ik schaam me ook wel een beetje om zo los te gaan met eten in het bijzijn van anderen. Heb jij dat ook?
De vetgedrukte zinnen die je zegt, zijn zóóóó waar!
Herkenbaar, het plannen van een eetbui, het liefst alleen, dat voelt het meest 'vrij'.
De rust die je ervaart is slechts kort en de shit erna duurt veel langer.
Het is zo'n slechte 'deal' die je met jezelf sluit.
Er gaat veel verdriet, frustratie meegepaard.
Strawberry; ook veel sterkte!
Ik schaam me ook wel een beetje om zo los te gaan met eten in het bijzijn van anderen. Heb jij dat ook?
De vetgedrukte zinnen die je zegt, zijn zóóóó waar!
vrijdag 8 juli 2011 om 22:53
Ahhhhhh.. je bent zelf hulpverlener! Ja die zijn het lastigst te behandelen.. eigenwijs volk, ik ben er ook 1.
Misschien is het een idee om jezelf dan maar even als een client te zien. En maak een stappenplan of hulpverleningsplan voor jezelf met doelen.
bv Doel 1 ik stop met over eten
stap 1 geen slechte voeding in huis, of boodschappen via de bestelservice zodat ik niet in de verleiding kom
stap 2 ontwijk plekken die mij verleidien tot extra eten
stap 3.......
stap 4.....
ik wil dit bereiken in een tijdbestek van 3 maanden
elke week evalueer ik met mezelf hoe het is gegaan
mijn hulplijnen wanneer het niet goed gaan zijn, moeder, vriendin broer, zus
ik geef niet op bij een terugval
...............
Het is maar een voorbeeld maar het kan zowaar werken..
Misschien is het een idee om jezelf dan maar even als een client te zien. En maak een stappenplan of hulpverleningsplan voor jezelf met doelen.
bv Doel 1 ik stop met over eten
stap 1 geen slechte voeding in huis, of boodschappen via de bestelservice zodat ik niet in de verleiding kom
stap 2 ontwijk plekken die mij verleidien tot extra eten
stap 3.......
stap 4.....
ik wil dit bereiken in een tijdbestek van 3 maanden
elke week evalueer ik met mezelf hoe het is gegaan
mijn hulplijnen wanneer het niet goed gaan zijn, moeder, vriendin broer, zus
ik geef niet op bij een terugval
...............
Het is maar een voorbeeld maar het kan zowaar werken..
vrijdag 8 juli 2011 om 22:54
Aan strengheid geen gebrek, dames!
Daar kunnen we ook winst behalen, met een mildere blik naar onszelf kijken, zonder oordeel en de gehaktmolen
Maar goed, hier spreek ik weer als hulpverlener en dat is makkelijker, dan als gotango.
Ik geloof zeker wel in wat ik hierboven schrijf, alleen het op mezelf toepassen, is nog niet zomaar gedaan.
Onze hersenen zijn helaas ook niet gek op verandering, die laten alles liever bij wat het is.
Het vraagt veel geduld en naar anderen toe heb ik dat in grote mate en naar mezelf kom ik daar behoorlijk in tekort.
Fijn, trouwens alle reacties tot nu toe!
Daar kunnen we ook winst behalen, met een mildere blik naar onszelf kijken, zonder oordeel en de gehaktmolen
Maar goed, hier spreek ik weer als hulpverlener en dat is makkelijker, dan als gotango.
Ik geloof zeker wel in wat ik hierboven schrijf, alleen het op mezelf toepassen, is nog niet zomaar gedaan.
Onze hersenen zijn helaas ook niet gek op verandering, die laten alles liever bij wat het is.
Het vraagt veel geduld en naar anderen toe heb ik dat in grote mate en naar mezelf kom ik daar behoorlijk in tekort.
Fijn, trouwens alle reacties tot nu toe!
vrijdag 8 juli 2011 om 22:56
quote:gotango schreef op 08 juli 2011 @ 22:25:
Hi,
Bedankt voor je reactie!
Hoe ben je eronder dat je nu een diagnose hebt?
Ik wist het ergens wel, maar ik schrok van de directheid van mijn psych.. Ik merk ook dat ik een enorme weerstand heb om er aan te werken, want als ik niet op dit gedrag terug kan vallen beland ik voor mijn gevoel in een zwart onbekend gat...
Heel herkenbaar, dat je gevoel en verstand niet synchroon lopen.
Het boek dat je noemt ken ik en volgens mij heb ik zo'n beetje alles wat los en vast zit over eetstoornissen wel gelezen.
Maar ja, wat ik in mijn titel al aangeef...het probleem ligt in van weten naar doen.Dit boek gaat niet over eetstoornissen maar zelfwaardering. Bij mij is de oorzaak een laag zelfbeeld, zelfstraffen, perfectionisme etc.. Dit boek bevat opdrachten. Het is de bedoeling dat ik in mijn eigen tempo ga lezen en de opdrachten doe.. 1 hoofstuk per dag, per maand, per week, ik mag het zelf weten..
Ik ben zelf hulpverlener en trainer...en toch, lukt het me niet om uit de cirkel te breken.
Het ligt zeker voor een deel aan: zelfbeeld, gebrek aan zelfvertrouwen.
Dat dus .. Give it a try.. Voor 20 euro? Wie weet... Heb je overigens overwogen om prof hulp te zoeken?
Voor jou ook sterkte!
Liefs terug
Hi,
Bedankt voor je reactie!
Hoe ben je eronder dat je nu een diagnose hebt?
Ik wist het ergens wel, maar ik schrok van de directheid van mijn psych.. Ik merk ook dat ik een enorme weerstand heb om er aan te werken, want als ik niet op dit gedrag terug kan vallen beland ik voor mijn gevoel in een zwart onbekend gat...
Heel herkenbaar, dat je gevoel en verstand niet synchroon lopen.
Het boek dat je noemt ken ik en volgens mij heb ik zo'n beetje alles wat los en vast zit over eetstoornissen wel gelezen.
Maar ja, wat ik in mijn titel al aangeef...het probleem ligt in van weten naar doen.Dit boek gaat niet over eetstoornissen maar zelfwaardering. Bij mij is de oorzaak een laag zelfbeeld, zelfstraffen, perfectionisme etc.. Dit boek bevat opdrachten. Het is de bedoeling dat ik in mijn eigen tempo ga lezen en de opdrachten doe.. 1 hoofstuk per dag, per maand, per week, ik mag het zelf weten..
Ik ben zelf hulpverlener en trainer...en toch, lukt het me niet om uit de cirkel te breken.
Het ligt zeker voor een deel aan: zelfbeeld, gebrek aan zelfvertrouwen.
Dat dus
.. Give it a try.. Voor 20 euro? Wie weet... Heb je overigens overwogen om prof hulp te zoeken?Voor jou ook sterkte!
Liefs terug
vrijdag 8 juli 2011 om 22:57
quote:Cici25 schreef op 08 juli 2011 @ 22:51:
[...]
Ik schaam me ook wel een beetje om zo los te gaan met eten in het bijzijn van anderen. Heb jij dat ook?
De vetgedrukte zinnen die je zegt, zijn zóóóó waar!
Aan schaamte geen gebrek..het voelt ook als een zwakte.
In fases dat ik minder eet voel ik me sterk, zo van: "kijk eens hoe lang ik niet hoef te eten".
Beiden zijn ongezond en niet helpend.
[...]
Ik schaam me ook wel een beetje om zo los te gaan met eten in het bijzijn van anderen. Heb jij dat ook?
De vetgedrukte zinnen die je zegt, zijn zóóóó waar!
Aan schaamte geen gebrek..het voelt ook als een zwakte.
In fases dat ik minder eet voel ik me sterk, zo van: "kijk eens hoe lang ik niet hoef te eten".
Beiden zijn ongezond en niet helpend.
vrijdag 8 juli 2011 om 22:57
quote:Cici25 schreef op 08 juli 2011 @ 22:51:
[...]
Ik schaam me ook wel een beetje om zo los te gaan met eten in het bijzijn van anderen. Heb jij dat ook?
De vetgedrukte zinnen die je zegt, zijn zóóóó waar!Pff de herkenning! Ik heb nu een bmi van 21.7, maar denk bij een stukje chocolade eten in gezelschap toch: "Jaaa dik varken.. Ga je weer he!"
[...]
Ik schaam me ook wel een beetje om zo los te gaan met eten in het bijzijn van anderen. Heb jij dat ook?
De vetgedrukte zinnen die je zegt, zijn zóóóó waar!Pff de herkenning! Ik heb nu een bmi van 21.7, maar denk bij een stukje chocolade eten in gezelschap toch: "Jaaa dik varken.. Ga je weer he!"
vrijdag 8 juli 2011 om 22:59
quote:Jajajanneke schreef op 08 juli 2011 @ 22:37:
Lijkt me ook zo moeilijk als er altijd een soort spanningsveld om "eten" hangt. Ook als het even wat beter gaat. Ervaar je dat zo?
Dat heb ik iig wel.. Continue lijnen noemt mijn psych dat... Zelfs als je je best doet om "normaal" te eten ben je er actief mee bezig.. Als het allemaal niet lukt, ben je er actief mee bezig.. En als je niet eet, ben je er óók mee bezig..
Tot vandaag dacht ik altijd dat ik alleen maar lijnde als het me lukte ..
Lijkt me ook zo moeilijk als er altijd een soort spanningsveld om "eten" hangt. Ook als het even wat beter gaat. Ervaar je dat zo?
Dat heb ik iig wel.. Continue lijnen noemt mijn psych dat... Zelfs als je je best doet om "normaal" te eten ben je er actief mee bezig.. Als het allemaal niet lukt, ben je er actief mee bezig.. En als je niet eet, ben je er óók mee bezig..
Tot vandaag dacht ik altijd dat ik alleen maar lijnde als het me lukte ..
