Psyche
alle pijlers
Van weten naar doen
vrijdag 8 juli 2011 om 22:07
Hoi Forummers,
Ik kamp al jaren (8 jaar) met een verstoorde relatie met eten, van heel weinig eten naar eetbuien en dit wisselt elkaar af.
De laatste tijd heb ik weer veel eetbuien en ben in korte tijd 10 kilo aangekomen. Ik sport al jaren en vrij intensief (al voor eten een probleem werd), maar tegen deze hoeveelheden eten, valt niet op te sporten.
Door de jaren heen verschillende vormen van hulp gezocht en daarin prettige en minder prettige ervaringen opgedaan.
Vanaf mijn vroege jeugd heb ik veel meegemaakt (een soap is er niets bij..) en over-eten staat bij o.a. voor: ontladen, mijn verantwoordelijkheid niet willen nemen.
Aan kennis ontbreekt het niet en ik heb schriften volgeschreven met zelfreflecterende inzichten.
Kennis alleen is niet genoeg, het gaat erom de kennis in de praktijk toe te passen en dat kan alleen op de momenten die moeilijk voor me zijn.
Elke keer neem ik mezelf voor om me niet meer te over-eten en je raad het al...er komt elke keer toch weer een volgende..
Ik stel mezelf keer op keer teleur, baal van mijn steeds zwaarder wordende lijf en voel me hier onzeker onder.
En laat bovenstaande er nu net voor zorgen dat ik mezelf in de cirkel blijf plaatsen.
Zijn er mensen die zich in mijn verhaal herkennen?
Ik zou het natuurlijk fijn vinden om posts te lezen, die hoopvol voor me zijn en daarnaast sta ik open voor alle reacties.
Bedankt voor het lezen,
Go Tango
Ik kamp al jaren (8 jaar) met een verstoorde relatie met eten, van heel weinig eten naar eetbuien en dit wisselt elkaar af.
De laatste tijd heb ik weer veel eetbuien en ben in korte tijd 10 kilo aangekomen. Ik sport al jaren en vrij intensief (al voor eten een probleem werd), maar tegen deze hoeveelheden eten, valt niet op te sporten.
Door de jaren heen verschillende vormen van hulp gezocht en daarin prettige en minder prettige ervaringen opgedaan.
Vanaf mijn vroege jeugd heb ik veel meegemaakt (een soap is er niets bij..) en over-eten staat bij o.a. voor: ontladen, mijn verantwoordelijkheid niet willen nemen.
Aan kennis ontbreekt het niet en ik heb schriften volgeschreven met zelfreflecterende inzichten.
Kennis alleen is niet genoeg, het gaat erom de kennis in de praktijk toe te passen en dat kan alleen op de momenten die moeilijk voor me zijn.
Elke keer neem ik mezelf voor om me niet meer te over-eten en je raad het al...er komt elke keer toch weer een volgende..
Ik stel mezelf keer op keer teleur, baal van mijn steeds zwaarder wordende lijf en voel me hier onzeker onder.
En laat bovenstaande er nu net voor zorgen dat ik mezelf in de cirkel blijf plaatsen.
Zijn er mensen die zich in mijn verhaal herkennen?
Ik zou het natuurlijk fijn vinden om posts te lezen, die hoopvol voor me zijn en daarnaast sta ik open voor alle reacties.
Bedankt voor het lezen,
Go Tango
vrijdag 8 juli 2011 om 22:59
quote:Cici25 schreef op 08 juli 2011 @ 22:44:
[...]
Jeetje, dit is echt enorm herkenbaar. Mijn partner is geregeld voor zijn werk weg 's avonds. En als ik dat dan weet sla ik van alles in en eet ik me de hele avond suf aan van alles en nog wat. Ik kan vantevoren dan ook helemaal uitkijken naar zo'n moment. Hoe triest... !
[...]
Jeetje, dit is echt enorm herkenbaar. Mijn partner is geregeld voor zijn werk weg 's avonds. En als ik dat dan weet sla ik van alles in en eet ik me de hele avond suf aan van alles en nog wat. Ik kan vantevoren dan ook helemaal uitkijken naar zo'n moment. Hoe triest... !
vrijdag 8 juli 2011 om 23:00
quote:gotango schreef op 08 juli 2011 @ 22:57:
[...]
Aan schaamte geen gebrek..het voelt ook als een zwakte.
In fases dat ik minder eet voel ik me sterk, zo van: "kijk eens hoe lang ik niet hoef te eten".
Beiden zijn ongezond en niet helpend.Sterker nog, ik voel me vervuild van binnen als er eten in mijn lijf zit.
[...]
Aan schaamte geen gebrek..het voelt ook als een zwakte.
In fases dat ik minder eet voel ik me sterk, zo van: "kijk eens hoe lang ik niet hoef te eten".
Beiden zijn ongezond en niet helpend.Sterker nog, ik voel me vervuild van binnen als er eten in mijn lijf zit.
vrijdag 8 juli 2011 om 23:01
quote:MEFunny schreef op 08 juli 2011 @ 22:53:
Ahhhhhh.. je bent zelf hulpverlener! Ja die zijn het lastigst te behandelen.. eigenwijs volk, ik ben er ook 1.
Misschien is het een idee om jezelf dan maar even als een client te zien. En maak een stappenplan of hulpverleningsplan voor jezelf met doelen.
bv Doel 1 ik stop met over eten
stap 1 geen slechte voeding in huis, of boodschappen via de bestelservice zodat ik niet in de verleiding kom
stap 2 ontwijk plekken die mij verleidien tot extra eten
stap 3.......
stap 4.....
ik wil dit bereiken in een tijdbestek van 3 maanden
elke week evalueer ik met mezelf hoe het is gegaan
mijn hulplijnen wanneer het niet goed gaan zijn, moeder, vriendin broer, zus
ik geef niet op bij een terugval
...............
Het is maar een voorbeeld maar het kan zowaar werken..
Thanx!
En lastig volk zijn we zeker, haha.
Wat jij aangeeft heb ik ook op mezelf los gelaten en helaas houdt dat ook geen stand.
Het is zo f* frustrerend dat ik het zogezegd 'allemaal' weet en ook verwoedde pogingen doe om het in praktijk te brengen, maar dat ik toch elke keer weer in mijn oude vertrouwde patroontje stap.
Hoeveel last ik er ook van heb, het is ook vertrouwd en daar zit een bottleneck.
Ahhhhhh.. je bent zelf hulpverlener! Ja die zijn het lastigst te behandelen.. eigenwijs volk, ik ben er ook 1.
Misschien is het een idee om jezelf dan maar even als een client te zien. En maak een stappenplan of hulpverleningsplan voor jezelf met doelen.
bv Doel 1 ik stop met over eten
stap 1 geen slechte voeding in huis, of boodschappen via de bestelservice zodat ik niet in de verleiding kom
stap 2 ontwijk plekken die mij verleidien tot extra eten
stap 3.......
stap 4.....
ik wil dit bereiken in een tijdbestek van 3 maanden
elke week evalueer ik met mezelf hoe het is gegaan
mijn hulplijnen wanneer het niet goed gaan zijn, moeder, vriendin broer, zus
ik geef niet op bij een terugval
...............
Het is maar een voorbeeld maar het kan zowaar werken..
Thanx!
En lastig volk zijn we zeker, haha.
Wat jij aangeeft heb ik ook op mezelf los gelaten en helaas houdt dat ook geen stand.
Het is zo f* frustrerend dat ik het zogezegd 'allemaal' weet en ook verwoedde pogingen doe om het in praktijk te brengen, maar dat ik toch elke keer weer in mijn oude vertrouwde patroontje stap.
Hoeveel last ik er ook van heb, het is ook vertrouwd en daar zit een bottleneck.
vrijdag 8 juli 2011 om 23:02
quote:gotango schreef op 08 juli 2011 @ 22:54:
Aan strengheid geen gebrek, dames!
Daar kunnen we ook winst behalen, met een mildere blik naar onszelf kijken, zonder oordeel en de gehaktmolen
Maar goed, hier spreek ik weer als hulpverlener en dat is makkelijker, dan als gotango.
Ik geloof zeker wel in wat ik hierboven schrijf, alleen het op mezelf toepassen, is nog niet zomaar gedaan.
Onze hersenen zijn helaas ook niet gek op verandering, die laten alles liever bij wat het is.
Het vraagt veel geduld en naar anderen toe heb ik dat in grote mate en naar mezelf kom ik daar behoorlijk in tekort.
Fijn, trouwens alle reacties tot nu toe!
Je weet het prima, maakt plannen, vangnetten, afspraken met jezelf.. En dan komt dat stemmetje weer bovenzetten.. Er is weer een trigger die er voor zorgt dat het hélemaal mis gaat.. Je eet nix, of je eet alles...
De strenge blik naar jezelf idd.. Alleen het allerbeste is goed genoeg, en daar dien je naar te streven. Áltijd. Genoegen nemen met minder bestaat niet. Jezelf accepteren ook niet. Want wát als dat gebeurd? Wat als? Dat weet je niet eens, want die optie bestaat niet voor je....
Zo fucking uitzichtloos...
(sorry hoor, frustratie:-( )
Aan strengheid geen gebrek, dames!
Daar kunnen we ook winst behalen, met een mildere blik naar onszelf kijken, zonder oordeel en de gehaktmolen
Maar goed, hier spreek ik weer als hulpverlener en dat is makkelijker, dan als gotango.
Ik geloof zeker wel in wat ik hierboven schrijf, alleen het op mezelf toepassen, is nog niet zomaar gedaan.
Onze hersenen zijn helaas ook niet gek op verandering, die laten alles liever bij wat het is.
Het vraagt veel geduld en naar anderen toe heb ik dat in grote mate en naar mezelf kom ik daar behoorlijk in tekort.
Fijn, trouwens alle reacties tot nu toe!
Je weet het prima, maakt plannen, vangnetten, afspraken met jezelf.. En dan komt dat stemmetje weer bovenzetten.. Er is weer een trigger die er voor zorgt dat het hélemaal mis gaat.. Je eet nix, of je eet alles...
De strenge blik naar jezelf idd.. Alleen het allerbeste is goed genoeg, en daar dien je naar te streven. Áltijd. Genoegen nemen met minder bestaat niet. Jezelf accepteren ook niet. Want wát als dat gebeurd? Wat als? Dat weet je niet eens, want die optie bestaat niet voor je....
Zo fucking uitzichtloos...
(sorry hoor, frustratie:-( )
vrijdag 8 juli 2011 om 23:03
Maakt het jezelf opleggen van beperkingen niet dat je juist die beperkingen wil tarten?
Als bijv. tegen een kind zegt: je mag alle koekjes maar deze ene niet, dan zal je zien dat die ene het eerste weg is.
Ook vraag ik me af tot in hoeverre het stiekem willen eten het juist spannender maakt. Ik kan me herinneren dat ik rookte mede omdat mijn vader het niet wou.
Als bijv. tegen een kind zegt: je mag alle koekjes maar deze ene niet, dan zal je zien dat die ene het eerste weg is.
Ook vraag ik me af tot in hoeverre het stiekem willen eten het juist spannender maakt. Ik kan me herinneren dat ik rookte mede omdat mijn vader het niet wou.
vrijdag 8 juli 2011 om 23:05
vrijdag 8 juli 2011 om 23:05
quote:Bahco schreef op 08 juli 2011 @ 23:03:
Maakt het jezelf opleggen van beperkingen niet dat je juist die beperkingen wil tarten?
Als bijv. tegen een kind zegt: je mag alle koekjes maar deze ene niet, dan zal je zien dat die ene het eerste weg is.
Ook vraag ik me af tot in hoeverre het stiekem willen eten het juist spannender maakt. Ik kan me herinneren dat ik rookte mede omdat mijn vader het niet wou.
Ik geloof niet dat het zo werkt.. Als het een "afzetten tegen de wereld" mechanisme is.. Dan is het afzetten naar jezelf..
Zo van: Eet dat ook nog maar op KOE! Vet ben je toch al!
Naar anderen is er juist schaamte..
Het werkt helaas met jezelf beperkingen opleggen ook niet zo. Je hebt het idee dat die beperkingen zo belangrijk zijn dat je faalt als het niet lukt. Niet zo zeer als jouw koekjes voorbeeld (koekje als eerste weggekaapt) ... Meer van: Als jij dat ene koekje op eet sterven er 3 kittens en 5 kuikentjes en dat is dan JOUW schuld...
Maakt het jezelf opleggen van beperkingen niet dat je juist die beperkingen wil tarten?
Als bijv. tegen een kind zegt: je mag alle koekjes maar deze ene niet, dan zal je zien dat die ene het eerste weg is.
Ook vraag ik me af tot in hoeverre het stiekem willen eten het juist spannender maakt. Ik kan me herinneren dat ik rookte mede omdat mijn vader het niet wou.
Ik geloof niet dat het zo werkt.. Als het een "afzetten tegen de wereld" mechanisme is.. Dan is het afzetten naar jezelf..
Zo van: Eet dat ook nog maar op KOE! Vet ben je toch al!
Naar anderen is er juist schaamte..
Het werkt helaas met jezelf beperkingen opleggen ook niet zo. Je hebt het idee dat die beperkingen zo belangrijk zijn dat je faalt als het niet lukt. Niet zo zeer als jouw koekjes voorbeeld (koekje als eerste weggekaapt) ... Meer van: Als jij dat ene koekje op eet sterven er 3 kittens en 5 kuikentjes en dat is dan JOUW schuld...
vrijdag 8 juli 2011 om 23:06
quote:perseph0ne schreef op 08 juli 2011 @ 22:56:
[...]
Ik kan me voorstellen dat je geschrokken bent van de directheid.
Zoals ik eerder schreef heb ik de afgelopen jaren meerdere keren hulp gezocht en ook vanuit verschillende invalshoeken.
Naar mijn idee, ligt de sleutel in mezelf, het is de kunst om hem te gebruiken en het vertrouwen in mezelf te voeden.
[...]
Ik kan me voorstellen dat je geschrokken bent van de directheid.
Zoals ik eerder schreef heb ik de afgelopen jaren meerdere keren hulp gezocht en ook vanuit verschillende invalshoeken.
Naar mijn idee, ligt de sleutel in mezelf, het is de kunst om hem te gebruiken en het vertrouwen in mezelf te voeden.
vrijdag 8 juli 2011 om 23:08
quote:gotango schreef op 08 juli 2011 @ 23:06:
[...]
Ik kan me voorstellen dat je geschrokken bent van de directheid.
Zoals ik eerder schreef heb ik de afgelopen jaren meerdere keren hulp gezocht en ook vanuit verschillende invalshoeken.
Naar mijn idee, ligt de sleutel in mezelf, het is de kunst om hem te gebruiken en het vertrouwen in mezelf te voeden.Oh sorry, dan heb ik daar over heen gelezen.. Ben enorm moe .. De sleutel ligt ook in jezelf. Zelfacceptatie.. En dat is zo verdomd moeilijk... Helaas heb ik niet dé tip voor je ..
[...]
Ik kan me voorstellen dat je geschrokken bent van de directheid.
Zoals ik eerder schreef heb ik de afgelopen jaren meerdere keren hulp gezocht en ook vanuit verschillende invalshoeken.
Naar mijn idee, ligt de sleutel in mezelf, het is de kunst om hem te gebruiken en het vertrouwen in mezelf te voeden.Oh sorry, dan heb ik daar over heen gelezen.. Ben enorm moe .. De sleutel ligt ook in jezelf. Zelfacceptatie.. En dat is zo verdomd moeilijk... Helaas heb ik niet dé tip voor je ..
vrijdag 8 juli 2011 om 23:09
quote:MEFunny schreef op 08 juli 2011 @ 23:05:
jaja.. maar zoals je zelf ook weet, wanneer je de stappen en doelen klein houd zijn de suc6en groter op langer termijn.
Wees trots wanneer je het dag 1 volhoud, en wees hoopvol naar dag 2.
ook al heb je het 10x geprobeert, de 11e, 12e of 13e keer zal het je lukken.
Is ook zo.
Dat verdomde ongeduld en alle strenge stemmetjes dienen me niet om mijn stapjes te behalen en uit te bouwen.
jaja.. maar zoals je zelf ook weet, wanneer je de stappen en doelen klein houd zijn de suc6en groter op langer termijn.
Wees trots wanneer je het dag 1 volhoud, en wees hoopvol naar dag 2.
ook al heb je het 10x geprobeert, de 11e, 12e of 13e keer zal het je lukken.
Is ook zo.
Dat verdomde ongeduld en alle strenge stemmetjes dienen me niet om mijn stapjes te behalen en uit te bouwen.
vrijdag 8 juli 2011 om 23:11
Change the voices.. In your head.. Make them like you, instead..
http://www.youtube.com/watch?v=cSDZCK3P ... re=related
http://www.youtube.com/watch?v=cSDZCK3P ... re=related
vrijdag 8 juli 2011 om 23:12
quote:perseph0ne schreef op 08 juli 2011 @ 23:08:
[...]
Oh sorry, dan heb ik daar over heen gelezen.. Ben enorm moe .. De sleutel ligt ook in jezelf. Zelfacceptatie.. En dat is zo verdomd moeilijk... Helaas heb ik niet dé tip voor je ..
Zelfacceptatie is the key word.
En de tip zal er wellicht ook niet zijn, het is wel fijn om te delen.
[...]
Oh sorry, dan heb ik daar over heen gelezen.. Ben enorm moe .. De sleutel ligt ook in jezelf. Zelfacceptatie.. En dat is zo verdomd moeilijk... Helaas heb ik niet dé tip voor je ..
Zelfacceptatie is the key word.
En de tip zal er wellicht ook niet zijn, het is wel fijn om te delen.
vrijdag 8 juli 2011 om 23:12
quote:perseph0ne schreef op 08 juli 2011 @ 23:02:
[...]
Je weet het prima, maakt plannen, vangnetten, afspraken met jezelf.. En dan komt dat stemmetje weer bovenzetten.. Er is weer een trigger die er voor zorgt dat het hélemaal mis gaat.. Je eet nix, of je eet alles...
De strenge blik naar jezelf idd.. Alleen het allerbeste is goed genoeg, en daar dien je naar te streven. Áltijd. Genoegen nemen met minder bestaat niet. Jezelf accepteren ook niet. Want wát als dat gebeurd? Wat als? Dat weet je niet eens, want die optie bestaat niet voor je....
Zo fucking uitzichtloos...
(sorry hoor, frustratie:-( )
Wauw... dit gaat echt één op één over mij....
Voor jou ook een
Het is zo moeilijk om uit die f*cking cirkel te komen!
[...]
Je weet het prima, maakt plannen, vangnetten, afspraken met jezelf.. En dan komt dat stemmetje weer bovenzetten.. Er is weer een trigger die er voor zorgt dat het hélemaal mis gaat.. Je eet nix, of je eet alles...
De strenge blik naar jezelf idd.. Alleen het allerbeste is goed genoeg, en daar dien je naar te streven. Áltijd. Genoegen nemen met minder bestaat niet. Jezelf accepteren ook niet. Want wát als dat gebeurd? Wat als? Dat weet je niet eens, want die optie bestaat niet voor je....
Zo fucking uitzichtloos...
(sorry hoor, frustratie:-( )
Wauw... dit gaat echt één op één over mij....
Voor jou ook een
Het is zo moeilijk om uit die f*cking cirkel te komen!
vrijdag 8 juli 2011 om 23:14
vrijdag 8 juli 2011 om 23:17
quote:perseph0ne schreef op 08 juli 2011 @ 23:11:
Change the voices.. In your head.. Make them like you, instead..
http://www.youtube.com/watch?v=cSDZCK3P ... re=related
Ben dol op Pink en dit nummer raakt me altijd als ik het hoor.
Mooi dat jij deze eruit haalt!
Ik zeg nu met die 10 kilo erbij ook tegen mezelf, je bent meer dan je gewicht, helaas voelt het niet zo...
Change the voices.. In your head.. Make them like you, instead..
http://www.youtube.com/watch?v=cSDZCK3P ... re=related
Ben dol op Pink en dit nummer raakt me altijd als ik het hoor.
Mooi dat jij deze eruit haalt!
Ik zeg nu met die 10 kilo erbij ook tegen mezelf, je bent meer dan je gewicht, helaas voelt het niet zo...
vrijdag 8 juli 2011 om 23:20
quote:Cici25 schreef op 08 juli 2011 @ 23:12:
[...]
Wauw... dit gaat echt één op één over mij....
Voor jou ook een
Het is zo moeilijk om uit die f*cking cirkel te komen!
Die cirkel idd.. Ik ben ook wel geschrokken van het feit dat ik eigenlijk niet van deze "stoornis" af wíl.. Dat voelt als opgeven..
Ook een dkke voor jou!
[...]
Wauw... dit gaat echt één op één over mij....
Voor jou ook een
Het is zo moeilijk om uit die f*cking cirkel te komen!
Die cirkel idd.. Ik ben ook wel geschrokken van het feit dat ik eigenlijk niet van deze "stoornis" af wíl.. Dat voelt als opgeven..
Ook een dkke voor jou!
vrijdag 8 juli 2011 om 23:20
quote:MEFunny schreef op 08 juli 2011 @ 23:14:
en heb je al een dietist bezocht die met jou kan kijken hoe je je eetpatroon kan veranderen? bij de 1 werk eetlijstjes bij de ander weer wat anders. Het kost gemiddeld 6 weken om een vast patroon te doorbreken, ook die stemmen in je hoofd die je verleiden naar al het lekkers.
Ook al een paar van bezocht, zelfs een gespecialiseerde in eetproblemen.
Het eten staat voor andere dingen...bij mij voor ontladen, vluchten, gebrek aan zelfacceptatie.
Het eten is eigenlijk slechts een uitingsvorm.
en heb je al een dietist bezocht die met jou kan kijken hoe je je eetpatroon kan veranderen? bij de 1 werk eetlijstjes bij de ander weer wat anders. Het kost gemiddeld 6 weken om een vast patroon te doorbreken, ook die stemmen in je hoofd die je verleiden naar al het lekkers.
Ook al een paar van bezocht, zelfs een gespecialiseerde in eetproblemen.
Het eten staat voor andere dingen...bij mij voor ontladen, vluchten, gebrek aan zelfacceptatie.
Het eten is eigenlijk slechts een uitingsvorm.
vrijdag 8 juli 2011 om 23:21
quote:gotango schreef op 08 juli 2011 @ 23:17:
[...]
Ben dol op Pink en dit nummer raakt me altijd als ik het hoor.
Mooi dat jij deze eruit haalt!
Ik zeg nu met die 10 kilo erbij ook tegen mezelf, je bent meer dan je gewicht, helaas voelt het niet zo...Precies wat ik net zei he, geen haar op je hoofd die daar ooit oké mee wíl zijn. Vermoeiend en frustrerend..
.. Maar idd, je bent meer dan dat.. Je voelt je alleen niet zo...
[...]
Ben dol op Pink en dit nummer raakt me altijd als ik het hoor.
Mooi dat jij deze eruit haalt!
Ik zeg nu met die 10 kilo erbij ook tegen mezelf, je bent meer dan je gewicht, helaas voelt het niet zo...Precies wat ik net zei he, geen haar op je hoofd die daar ooit oké mee wíl zijn. Vermoeiend en frustrerend..
.. Maar idd, je bent meer dan dat.. Je voelt je alleen niet zo...
vrijdag 8 juli 2011 om 23:21
Mensen met eetstoornissen hebben heel vaak het karaktertype: Perfectionist.
Hoewel mijn gewicht nooit vanzelfsprekend was wat ik wou (moest altijd mezelf forceren en mezelf voorhouden wat ik besloten had en waarom) ben ik geen perfectionist. Dat zou onbegonnen werk zijn om dat te willen en ik zou ook niet weten waarvoor.
Ik voel daarom ook niet echt in waarom iemand die stoornis heeft.
Mensen met eetstoornissen zijn zonder uitzondering knappe en intelligente mensen, daarom snap ik het nog minder. Ik zou dan denken: je vertelt jezelf wat je doel is en waarom, en dan betaal je gewoon de prijs (of niet, maar dat is dan mijn eigen keus).
Je ziet, heel anders
Hoewel mijn gewicht nooit vanzelfsprekend was wat ik wou (moest altijd mezelf forceren en mezelf voorhouden wat ik besloten had en waarom) ben ik geen perfectionist. Dat zou onbegonnen werk zijn om dat te willen en ik zou ook niet weten waarvoor.
Ik voel daarom ook niet echt in waarom iemand die stoornis heeft.
Mensen met eetstoornissen zijn zonder uitzondering knappe en intelligente mensen, daarom snap ik het nog minder. Ik zou dan denken: je vertelt jezelf wat je doel is en waarom, en dan betaal je gewoon de prijs (of niet, maar dat is dan mijn eigen keus).
Je ziet, heel anders
vrijdag 8 juli 2011 om 23:21
quote:perseph0ne schreef op 08 juli 2011 @ 23:20:
[...]
Die cirkel idd.. Ik ben ook wel geschrokken van het feit dat ik eigenlijk niet van deze "stoornis" af wíl.. Dat voelt als opgeven..
Ook een dkke voor jou!
Dat heeft weer te maken met dat het vertrouwd is, nu weet je wat je hebt en je weet niet wat je ervoor terugkrijgt.
Dat is eng..
[...]
Die cirkel idd.. Ik ben ook wel geschrokken van het feit dat ik eigenlijk niet van deze "stoornis" af wíl.. Dat voelt als opgeven..
Ook een dkke voor jou!
Dat heeft weer te maken met dat het vertrouwd is, nu weet je wat je hebt en je weet niet wat je ervoor terugkrijgt.
Dat is eng..
vrijdag 8 juli 2011 om 23:24
quote:Bahco schreef op 08 juli 2011 @ 23:21:
Mensen met eetstoornissen hebben heel vaak het karaktertype: Perfectionist.
Hoewel mijn gewicht nooit vanzelfsprekend was wat ik wou (moest altijd mezelf forceren en mezelf voorhouden wat ik besloten had en waarom) ben ik geen perfectionist. Dat zou onbegonnen werk zijn om dat te willen en ik zou ook niet weten waarvoor.
Ik voel daarom ook niet echt in waarom iemand die stoornis heeft.
Mensen met eetstoornissen zijn zonder uitzondering knappe en intelligente mensen, daarom snap ik het nog minder. Ik zou dan denken: je vertelt jezelf wat je doel is en waarom, en dan betaal je gewoon de prijs (of niet, maar dat is dan mijn eigen keus).
Je ziet, heel anders
En zeker goed om te lezen!
Op mijn koelkast hangt een briefje dat ik heb geschreven.
Hier staat op: ' Wat heb ik nodig?" Vertrouwen, gezond verstand en een helikopter view
Mensen met eetstoornissen hebben heel vaak het karaktertype: Perfectionist.
Hoewel mijn gewicht nooit vanzelfsprekend was wat ik wou (moest altijd mezelf forceren en mezelf voorhouden wat ik besloten had en waarom) ben ik geen perfectionist. Dat zou onbegonnen werk zijn om dat te willen en ik zou ook niet weten waarvoor.
Ik voel daarom ook niet echt in waarom iemand die stoornis heeft.
Mensen met eetstoornissen zijn zonder uitzondering knappe en intelligente mensen, daarom snap ik het nog minder. Ik zou dan denken: je vertelt jezelf wat je doel is en waarom, en dan betaal je gewoon de prijs (of niet, maar dat is dan mijn eigen keus).
Je ziet, heel anders
En zeker goed om te lezen!
Op mijn koelkast hangt een briefje dat ik heb geschreven.
Hier staat op: ' Wat heb ik nodig?" Vertrouwen, gezond verstand en een helikopter view
vrijdag 8 juli 2011 om 23:27
quote:Bahco schreef op 08 juli 2011 @ 23:21:
Mensen met eetstoornissen hebben heel vaak het karaktertype: Perfectionist.
knip
Je ziet, heel anders Ja dat is idd heel anders .. Wellicht zit het bij de meesten zo dat het plaatje bijna compleet is? Perfecte dochter, cijfers, sociaal leven, etc... En dan alleen het uiterlijk nog.. De tevredenheid is binnen handbereik, maar het is net alsof je je levenlang mis grijpt...
Mensen met eetstoornissen hebben heel vaak het karaktertype: Perfectionist.
knip
Je ziet, heel anders Ja dat is idd heel anders .. Wellicht zit het bij de meesten zo dat het plaatje bijna compleet is? Perfecte dochter, cijfers, sociaal leven, etc... En dan alleen het uiterlijk nog.. De tevredenheid is binnen handbereik, maar het is net alsof je je levenlang mis grijpt...
zaterdag 9 juli 2011 om 00:04
quote:perseph0ne schreef op 08 juli 2011 @ 23:27:
[...]
Ja dat is idd heel anders .. Wellicht zit het bij de meesten zo dat het plaatje bijna compleet is? Perfecte dochter, cijfers, sociaal leven, etc... En dan alleen het uiterlijk nog.. De tevredenheid is binnen handbereik, maar het is net alsof je je levenlang mis grijpt...
Ja precies, je zegt het zelf. Misschien zou je je kunnen afvragen waarom het plaatje perfect moet zijn. Nog afgezien van het feit of het haalbaar is. Wie vindt dat het moet, waarom moet het, en wie profiteert ervan? Dient het jouw geluk echt om perfect te willen zijn?
Is "je best doen" niet genoeg als je toch niet weet van wie je perfect moet zijn?
Perfect zijn maakt je niet geliefder, want een heleboel mensen krijgen dan de pé in omdat ze zich met je moeten gaan meten. Mensen die van je houden vinden dan dat ze aan je standaarden moeten gaan voldoen, ook als dat betekent dat ze dan ongelukkiger worden.
Je ziet, het heeft ook zijn nadelen. Waarom niet proberen om gewoon gelukkig te zijn, eventueel met wat minder bereikte doelen genoegen te nemen?
Tijd gaat voorbij, die je nooit meer terugkrijgt, en je herinnert je achteraf alleen dat wat je gelukkig maakte.
Ik ga maar eens richting bad en bed. Succes verder!
[...]
Ja dat is idd heel anders .. Wellicht zit het bij de meesten zo dat het plaatje bijna compleet is? Perfecte dochter, cijfers, sociaal leven, etc... En dan alleen het uiterlijk nog.. De tevredenheid is binnen handbereik, maar het is net alsof je je levenlang mis grijpt...
Ja precies, je zegt het zelf. Misschien zou je je kunnen afvragen waarom het plaatje perfect moet zijn. Nog afgezien van het feit of het haalbaar is. Wie vindt dat het moet, waarom moet het, en wie profiteert ervan? Dient het jouw geluk echt om perfect te willen zijn?
Is "je best doen" niet genoeg als je toch niet weet van wie je perfect moet zijn?
Perfect zijn maakt je niet geliefder, want een heleboel mensen krijgen dan de pé in omdat ze zich met je moeten gaan meten. Mensen die van je houden vinden dan dat ze aan je standaarden moeten gaan voldoen, ook als dat betekent dat ze dan ongelukkiger worden.
Je ziet, het heeft ook zijn nadelen. Waarom niet proberen om gewoon gelukkig te zijn, eventueel met wat minder bereikte doelen genoegen te nemen?
Tijd gaat voorbij, die je nooit meer terugkrijgt, en je herinnert je achteraf alleen dat wat je gelukkig maakte.
Ik ga maar eens richting bad en bed. Succes verder!
