Psyche
alle pijlers
Verder van mij af schrijven
zaterdag 27 februari 2016 om 14:51
Op 02 juni 2013 opende ik op de zwangerpijler een topic omdat ik in het ziekenhuis lag met gebroken vliezen. Ik was toen 20 weken zwanger van een tweeling en had een zoontje van toen 10 maanden (forumnaam Mini). Onze dochters zijn op 27-06-2013 geboren en overleden. Het topic heeft me veel steun geboden in deze moeilijke periode en de tijd daarna.
Begin december 2013 opende ik een nieuw topic, onder een nieuwe nick, op de zwangerpijler omdat ik toch wel weer zwanger wilde worden maar dit erg spannend en eng vond en ik de steun van het Viva forum miste. Niet wetende dat ik op dat moment al zwanger was.
Het was een spannende zwangerschap en emotioneel gezien een achtbaan. Lichamelijk was het ook best pittig maar na een hele zware bevalling is in Augustus 2014 onze zoon (forumnaam Nano) geboren.
Vlak na de bevalling bleek ook Nano er 1 van een tweeling te zijn.
Nano blijkt reflux te hebben en heel veel te huilen. We hebben met hem een zeer pittig eerste jaar gehad en nog steeds is het niet altijd makkelijk met hem.
Ongeveer anderhalf jaar na de geboorte van de meisjes en midden in de zware periode met Nano, kwam de man met de hamer langs bij mijn vriend (forumnaam Maxi). Na een traject van therapie en medicijnen, heen en weer gestuur van de ene psycholoog naar de ander voor wéér een test, lijkt hij nu eindelijk een goede therapeut te hebben. Ook vaart hij soms op therapeutische basis, zonder druk kan hij zijn affiniteit met het vak houden en zijn angsten onder ogen zien en die weer in therapie bespreken.
Het laatste half jaar gaat het met Mini niet zo lekker. Thuis niet en ook op de psz niet. Hij is erg agressief, slaat, duwt en bijt andere kindjes, ons en zijn jongere broertje. Hij is erg angstig voor nieuwe dingen en harde geluiden. Hij raakt van slag van veranderingen en kan niet goed met de groep mee komen. Hij is het liefst op zichzelf. We hebben des tijds video home training gehad voor Nano, daaruit bleek dat het aan onze opvoed vaardigheden niet ligt.
Binnenkort gaan we naar de opvoedpoli om te kijken hoe we Mini kunnen helpen weer lekker in zijn vel te komen.
Met mijzelf gaat het momenteel ook wat minder. Ik zit in een terugval van mijn eetstoornis. Iets wat altijd wel bij mij op de achtergrond aanwezig is geweest maar nu in alle heftigheid terug is. Ik ben er eigenlijk een beetje van geschrokken dat het me nu niet lukt om het onder controle te krijgen. Ik heb er gesprekken over met mijn psycholoog en ben gisteren voor het eerst naar een ervaringsdeskundige geweest.
Al met al, genoeg om over te schrijven. Mijn vorige topic was vol. Voor mij is het heel fijn om van me af te schrijven, feedback en steun te krijgen.
Ik hoop dat hier dan ook te kunnen continueren.
Link naar vorig topic
Begin december 2013 opende ik een nieuw topic, onder een nieuwe nick, op de zwangerpijler omdat ik toch wel weer zwanger wilde worden maar dit erg spannend en eng vond en ik de steun van het Viva forum miste. Niet wetende dat ik op dat moment al zwanger was.
Het was een spannende zwangerschap en emotioneel gezien een achtbaan. Lichamelijk was het ook best pittig maar na een hele zware bevalling is in Augustus 2014 onze zoon (forumnaam Nano) geboren.
Vlak na de bevalling bleek ook Nano er 1 van een tweeling te zijn.
Nano blijkt reflux te hebben en heel veel te huilen. We hebben met hem een zeer pittig eerste jaar gehad en nog steeds is het niet altijd makkelijk met hem.
Ongeveer anderhalf jaar na de geboorte van de meisjes en midden in de zware periode met Nano, kwam de man met de hamer langs bij mijn vriend (forumnaam Maxi). Na een traject van therapie en medicijnen, heen en weer gestuur van de ene psycholoog naar de ander voor wéér een test, lijkt hij nu eindelijk een goede therapeut te hebben. Ook vaart hij soms op therapeutische basis, zonder druk kan hij zijn affiniteit met het vak houden en zijn angsten onder ogen zien en die weer in therapie bespreken.
Het laatste half jaar gaat het met Mini niet zo lekker. Thuis niet en ook op de psz niet. Hij is erg agressief, slaat, duwt en bijt andere kindjes, ons en zijn jongere broertje. Hij is erg angstig voor nieuwe dingen en harde geluiden. Hij raakt van slag van veranderingen en kan niet goed met de groep mee komen. Hij is het liefst op zichzelf. We hebben des tijds video home training gehad voor Nano, daaruit bleek dat het aan onze opvoed vaardigheden niet ligt.
Binnenkort gaan we naar de opvoedpoli om te kijken hoe we Mini kunnen helpen weer lekker in zijn vel te komen.
Met mijzelf gaat het momenteel ook wat minder. Ik zit in een terugval van mijn eetstoornis. Iets wat altijd wel bij mij op de achtergrond aanwezig is geweest maar nu in alle heftigheid terug is. Ik ben er eigenlijk een beetje van geschrokken dat het me nu niet lukt om het onder controle te krijgen. Ik heb er gesprekken over met mijn psycholoog en ben gisteren voor het eerst naar een ervaringsdeskundige geweest.
Al met al, genoeg om over te schrijven. Mijn vorige topic was vol. Voor mij is het heel fijn om van me af te schrijven, feedback en steun te krijgen.
Ik hoop dat hier dan ook te kunnen continueren.
Link naar vorig topic
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
woensdag 4 mei 2016 om 00:20
Gaat goed met mijn been. Hoewel de wond gister en vandaag weer wat open was, en ik vind dat er best nog wat zwelling zit.
Fysio zei gisteren dat ik er nog maar moest laten kijken ivm de zwelling maar ik denk dat het (veel) tijd nodig heeft.
Ja ik heb best zin in zaterdag, zeker gezien de weersverwachting. Alleen zie ik wel enorm op tegen het eten. Al die meiden zijn best Bourgondiërs, houden van lekkere hapjes en drankjes.
Maar er zal vast iets op de kaarten staan wat ik "mag". En ik heb mezelf voorgenomen dat ik ga proberen mee te doen maar dan alleen in mindere maten.
Vandaag best een fijne dag gehad. Alleen Mini moest even acclimatiseren toen hij thuis kwam van opa en oma.
Vanavond een bui van ruim 3 kwartier. Ging nergens over vond ik, maar hij wilde een 2e boekje voorgelezen hebben en ik niet.
Ik had 1 lang verhaal voorgelezen en hij was niet echt geïnteresseerd. Prima, maar daarmee was het gewoon klaar.
Het kostte me heel veel moeite om niet toe te geven. Want met zijn gekrijs kon Nano natuurlijk ook niet slapen.
Al met al was het om kwart voor 10 stil.
Morgen heb ik een gesprek op het cb over Mini. Morgenochtend zal ik ze meenemen naar de kinderboerderij of iets.
Minameut, ik hoop dat je ondanks je het niet vierde, je toch jarig gevoeld hebt.
Fysio zei gisteren dat ik er nog maar moest laten kijken ivm de zwelling maar ik denk dat het (veel) tijd nodig heeft.
Ja ik heb best zin in zaterdag, zeker gezien de weersverwachting. Alleen zie ik wel enorm op tegen het eten. Al die meiden zijn best Bourgondiërs, houden van lekkere hapjes en drankjes.
Maar er zal vast iets op de kaarten staan wat ik "mag". En ik heb mezelf voorgenomen dat ik ga proberen mee te doen maar dan alleen in mindere maten.
Vandaag best een fijne dag gehad. Alleen Mini moest even acclimatiseren toen hij thuis kwam van opa en oma.
Vanavond een bui van ruim 3 kwartier. Ging nergens over vond ik, maar hij wilde een 2e boekje voorgelezen hebben en ik niet.
Ik had 1 lang verhaal voorgelezen en hij was niet echt geïnteresseerd. Prima, maar daarmee was het gewoon klaar.
Het kostte me heel veel moeite om niet toe te geven. Want met zijn gekrijs kon Nano natuurlijk ook niet slapen.
Al met al was het om kwart voor 10 stil.
Morgen heb ik een gesprek op het cb over Mini. Morgenochtend zal ik ze meenemen naar de kinderboerderij of iets.
Minameut, ik hoop dat je ondanks je het niet vierde, je toch jarig gevoeld hebt.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
woensdag 4 mei 2016 om 09:23
Een lang verhaal als in een boekje met plaatjes, langer dan bijvoorbeeld dikkie dik.
Een boekje wat hij zelf uitgekozen had, zoals we het eigenlijk iedere avond doen.
Maar hij wilde gewoon nog een boekje, en ik niet
Dank je Daneli ik ga eens kijken.
Een boekje wat hij zelf uitgekozen had, zoals we het eigenlijk iedere avond doen.
Maar hij wilde gewoon nog een boekje, en ik niet
Dank je Daneli ik ga eens kijken.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
woensdag 4 mei 2016 om 19:08
Het is helemaal mis gegaan net.
Heb de hele dag al strijd met Mini. En net tijdens het buiten spelen werd hij boos op zijn fiets omdat het niet lukte.
Nano stond in zijn buurt dus die sloeg hij heel hard en duwde hen vervolgens tegen de grond aan.
Waarop ik Mini gegrepen heb en de tuin in gezet. Mini flipte helemaal uit de pan, vervolgens viel Nano en die wilde ook niet naar binnen.
Mini ramde op alles wat hij tegen kwam, inclusief mij. Ik kreeg hem niet gekalmeerd en ook Nano was overstuur.
En met dat ik de deur dicht doe zie ik dat Nano zijn handje ertussen kwam,
Handje gelijk onder de kraan gedaan en Mini bleef maar gillen. Nano gilde nu uiteraard nog harder vanwege de pijn.
Toen heb ik huilend de buuf opgebeld of ze asjeblieft wilde komen, die kwam gelijk met de buurman binnen gelopen want ze hadden het al gehoord.
Buurman had Nano mee genomen en buuf ontfermde zich over Mini.
Mini kalmeerde toen hij zag dat ik aan het huilen was.
Ze heeft hem mee genomen en ik ben onder een hete douche gaan staan.
Wat een ellende zeg, ik weet het echt niet meer. Vannacht ook een krappe 5 uur geslapen, misschien is daardoor mijn geduld wat minder.
Vanmorgen wel een fijn gesprek gehad op het cb. Ze zei dat Mini de mazzel heeft dat zijn intelligentie hoog is waardoor hij waarschijnlijk wel zal kunnen leren om anders met zijn emoties om te gaan.
Ik heb nu wel besloten dat ik niet tot na de zomervakantie ga wachten met dat mkd. Er moet nu gewoon iets gebeuren. Ik trek het echt niet meer.
Heb de hele dag al strijd met Mini. En net tijdens het buiten spelen werd hij boos op zijn fiets omdat het niet lukte.
Nano stond in zijn buurt dus die sloeg hij heel hard en duwde hen vervolgens tegen de grond aan.
Waarop ik Mini gegrepen heb en de tuin in gezet. Mini flipte helemaal uit de pan, vervolgens viel Nano en die wilde ook niet naar binnen.
Mini ramde op alles wat hij tegen kwam, inclusief mij. Ik kreeg hem niet gekalmeerd en ook Nano was overstuur.
En met dat ik de deur dicht doe zie ik dat Nano zijn handje ertussen kwam,
Handje gelijk onder de kraan gedaan en Mini bleef maar gillen. Nano gilde nu uiteraard nog harder vanwege de pijn.
Toen heb ik huilend de buuf opgebeld of ze asjeblieft wilde komen, die kwam gelijk met de buurman binnen gelopen want ze hadden het al gehoord.
Buurman had Nano mee genomen en buuf ontfermde zich over Mini.
Mini kalmeerde toen hij zag dat ik aan het huilen was.
Ze heeft hem mee genomen en ik ben onder een hete douche gaan staan.
Wat een ellende zeg, ik weet het echt niet meer. Vannacht ook een krappe 5 uur geslapen, misschien is daardoor mijn geduld wat minder.
Vanmorgen wel een fijn gesprek gehad op het cb. Ze zei dat Mini de mazzel heeft dat zijn intelligentie hoog is waardoor hij waarschijnlijk wel zal kunnen leren om anders met zijn emoties om te gaan.
Ik heb nu wel besloten dat ik niet tot na de zomervakantie ga wachten met dat mkd. Er moet nu gewoon iets gebeuren. Ik trek het echt niet meer.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
woensdag 4 mei 2016 om 20:18
Even een hart onder de riem estrellas en een knuf.
Ik heb hier al eens eerder geschreven over mijn nu inmiddels 18 jarige zoon, die net als jouw mini was vroeger.
Hij heeft ook bij een soort mkd ( maar dan naschools want hij was toen al bijna 9, was van Parlan) gezeten.
Ik vond het vreselijk, echt waar. Mijn kind, dat ik blijkbaar niet goed kon opvoeden. Waar IK in faalde. En waar anderen hem moesten leren waar ik blijkbaar niet in slaagde.Zo voelde dat voor mij.
Maar , het heeft echt geholpen.
Hij heeft er bijna 2 jaar gezeten. En zoals ik laatst al eens schreef, het is nu een hele lieve, leuke knul geworden.
Maar op de leeftijd van mini, man, ik kon hem soms wel eens wat doen. En dan al die agressie idd, je zou er zelf bijna agressief van worden. Ook ik heb wat keren staan te huilen van pure onmacht en frustratie.
Maar echt, je kunt het je nu nog niet voorstellen, maar het komt ooit goed!
Ik zie, dat jij (jullie) er werkelijk alles aan proberen te doen, het mkd klinkt voor jou als een laatste noodsprong misschien, maar het zal je rust in je gezin geven en langzaam zal je zien dat mini verandert. Het heeft tijd nodig, veel tijd en geduld.
En ik snap dat als je niet slaapt , dat je lontje dan korter is. ( heb tenslotte zelf in die situatie gezeten, dus ik voel echt met je mee)
Over een aantal jaar kijk je terug op deze tijd, en dan ben je blij dat je de beslissing hebt genomen.
Heel veel sterkte, helaas herken ik heel veel van je frustratie en verdriet om alles.
Ik heb hier al eens eerder geschreven over mijn nu inmiddels 18 jarige zoon, die net als jouw mini was vroeger.
Hij heeft ook bij een soort mkd ( maar dan naschools want hij was toen al bijna 9, was van Parlan) gezeten.
Ik vond het vreselijk, echt waar. Mijn kind, dat ik blijkbaar niet goed kon opvoeden. Waar IK in faalde. En waar anderen hem moesten leren waar ik blijkbaar niet in slaagde.Zo voelde dat voor mij.
Maar , het heeft echt geholpen.
Hij heeft er bijna 2 jaar gezeten. En zoals ik laatst al eens schreef, het is nu een hele lieve, leuke knul geworden.
Maar op de leeftijd van mini, man, ik kon hem soms wel eens wat doen. En dan al die agressie idd, je zou er zelf bijna agressief van worden. Ook ik heb wat keren staan te huilen van pure onmacht en frustratie.
Maar echt, je kunt het je nu nog niet voorstellen, maar het komt ooit goed!
Ik zie, dat jij (jullie) er werkelijk alles aan proberen te doen, het mkd klinkt voor jou als een laatste noodsprong misschien, maar het zal je rust in je gezin geven en langzaam zal je zien dat mini verandert. Het heeft tijd nodig, veel tijd en geduld.
En ik snap dat als je niet slaapt , dat je lontje dan korter is. ( heb tenslotte zelf in die situatie gezeten, dus ik voel echt met je mee)
Over een aantal jaar kijk je terug op deze tijd, en dan ben je blij dat je de beslissing hebt genomen.
Heel veel sterkte, helaas herken ik heel veel van je frustratie en verdriet om alles.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
woensdag 4 mei 2016 om 20:56
Vrijdag komt hij thuis Yoogali
Dank je voor het delen van je verhaal Lientje en "fijn" dat je het herkent.
Ik heb er ook echt wel vertrouwen in dat het goed komt met Mini en dat hij gewoon even een zetje nodig heeft in de vorm van wat meer zorg.
Het is gewoon nu rete zwaar. En het zal nu ook extra zijn omdat hij uit logeren geweest is. Dat merk ik wel vaker.
Dank je voor het delen van je verhaal Lientje en "fijn" dat je het herkent.
Ik heb er ook echt wel vertrouwen in dat het goed komt met Mini en dat hij gewoon even een zetje nodig heeft in de vorm van wat meer zorg.
Het is gewoon nu rete zwaar. En het zal nu ook extra zijn omdat hij uit logeren geweest is. Dat merk ik wel vaker.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
woensdag 4 mei 2016 om 20:58
Ach lieverd wat een rot dag.
Hoe is het met het handje van Nano, valt het mee?
En wat moet mini met zichzelf in de knoop zitten, het arme ventje. Gelukkig heeft hij een heel lieve en zorgzame moeder, die er alles aan doet om hem te helpen. Zelf zal je het gevoel hebben niet genoeg te doen, maar niets uw minder waar. En dat korte lontje van jou, valt volgens mij erg mee.
Wat bof jij toch met je buren, geweldig dat deze mensen er, als het nodig is voor je zijn.
Helaas geen enkele tip om je te helpen, maar wel een dikke knuffel.
Hoe is het met het handje van Nano, valt het mee?
En wat moet mini met zichzelf in de knoop zitten, het arme ventje. Gelukkig heeft hij een heel lieve en zorgzame moeder, die er alles aan doet om hem te helpen. Zelf zal je het gevoel hebben niet genoeg te doen, maar niets uw minder waar. En dat korte lontje van jou, valt volgens mij erg mee.
Wat bof jij toch met je buren, geweldig dat deze mensen er, als het nodig is voor je zijn.
Helaas geen enkele tip om je te helpen, maar wel een dikke knuffel.
woensdag 4 mei 2016 om 21:26
Ja valt mee met zijn handje gelukkig, wel blauw maar hij gebruikt hem goed.
De hele week valt hij s avonds goed in slaap alleen nu staat hij nog in zn ledikant te krijsen.
Ik denk dat als hij stil is, ik er ook maar in duik. Dan maar even geen me-time op de bank. Ik val zowat om.
Morgenochtend neem ik ze mee naar de dierentuin hier in de buurt.
De hele week valt hij s avonds goed in slaap alleen nu staat hij nog in zn ledikant te krijsen.
Ik denk dat als hij stil is, ik er ook maar in duik. Dan maar even geen me-time op de bank. Ik val zowat om.
Morgenochtend neem ik ze mee naar de dierentuin hier in de buurt.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
woensdag 4 mei 2016 om 21:46
Ik ben toevallig op dit topic gekomen en wilde je alleen een dikke knuffel geven,
Het helpt je misschien niet maar wilde toch zeggen dat wat ik snel heb gelezen over je zoon mini, ik dat herken in mijn oppaskindje (2x pw) kwam bij hem toen hij 2 was en dit jaar is hij alweer 6 geworden . Ook hij is super (hyper)gevoelig. Boos worden (flippen) als iets niet lukt . Zusjes slaan, schoppen, duwen. gooien met dingen , noem het maar op. Het is wel minder geworden maar hij heeft afentoe nog steeds van die buien , op school gaat het goed maar thuis kan hij zich natuurlijk laten gaan . Vooral drukke tijden triggeren dit gedrag (feestdagen, verhuizingen etc)
Het is een schat van een jongen, en echt mijn kleine vriend. Maar het is heel pittig geweest en soms nog steeds .
Voor zijn ouders natuurlijk net als voor jullie heel Zwaar. Ik hoop voor jullie dat de hulp gaat helpen . Ik weet natuurlijk niet wat jullie allemaal al proberen en doen maar als je tips wilt ,
Ik ben natuurlijk niet zijn ouder , maar na 4 jaar en lange dagen heb ik wel wat ervaring op gedaan (en dat zie ik als iets positiefs want als ik hem "aankan..."
)
Nog iets, ik heb ook op het MKD gezeten , nu alweer zo'n 20 jaar geleden . En ondanks dat ik hartstikke jong was, weet ik er nog veel van. En vooral dat ik het er hartstikke leuk vond en naar mijn zin had
Heel veel sterkte en succes met alles en vooral veel kracht
Het helpt je misschien niet maar wilde toch zeggen dat wat ik snel heb gelezen over je zoon mini, ik dat herken in mijn oppaskindje (2x pw) kwam bij hem toen hij 2 was en dit jaar is hij alweer 6 geworden . Ook hij is super (hyper)gevoelig. Boos worden (flippen) als iets niet lukt . Zusjes slaan, schoppen, duwen. gooien met dingen , noem het maar op. Het is wel minder geworden maar hij heeft afentoe nog steeds van die buien , op school gaat het goed maar thuis kan hij zich natuurlijk laten gaan . Vooral drukke tijden triggeren dit gedrag (feestdagen, verhuizingen etc)
Het is een schat van een jongen, en echt mijn kleine vriend. Maar het is heel pittig geweest en soms nog steeds .
Voor zijn ouders natuurlijk net als voor jullie heel Zwaar. Ik hoop voor jullie dat de hulp gaat helpen . Ik weet natuurlijk niet wat jullie allemaal al proberen en doen maar als je tips wilt ,
Ik ben natuurlijk niet zijn ouder , maar na 4 jaar en lange dagen heb ik wel wat ervaring op gedaan (en dat zie ik als iets positiefs want als ik hem "aankan..."
)Nog iets, ik heb ook op het MKD gezeten , nu alweer zo'n 20 jaar geleden . En ondanks dat ik hartstikke jong was, weet ik er nog veel van. En vooral dat ik het er hartstikke leuk vond en naar mijn zin had
Heel veel sterkte en succes met alles en vooral veel kracht
woensdag 4 mei 2016 om 21:46
woensdag 4 mei 2016 om 22:31
Hij is nu 3.5
Sport heb ik ook aan gedacht voor hem maar dat lijkt me nu even niets. Hij gaat al 4 keer in de week naar de psz. En om hem nu op dit moment in een nieuwe situatie te gooien met nieuwe kindjes en volwassenen waar hij naar moet luisteren. Ik denk dat dat de thuissituatie niet ten goede gaat komen.
Net een tijdje met Maxi aan de telefoon gezeten. Ik heb de hele week een beetje mijn mond gehouden over hoe het hier nu gaat omdat hij ook even lekker zijn rust heeft. Maar net heb ik (huilend) alles eruit gegooid.
Ook heb ik hem gezegd dat ik samen met hem gesprekken wil met mijn psycholoog.
Hij reageerde eerst wat afwijzend maar toen ik hem duidelijk maakte dat IK dat wil omdat IK ons anders als partners nog verder uit elkaar zie groeien, toen draaide hij om en staat er nu ook wel achter.
Nano is net 5 minuten stil, ik gooi mijn glas wijn achterover en duik mijn bed in.
Morgen weer een nieuwe dag.
Sport heb ik ook aan gedacht voor hem maar dat lijkt me nu even niets. Hij gaat al 4 keer in de week naar de psz. En om hem nu op dit moment in een nieuwe situatie te gooien met nieuwe kindjes en volwassenen waar hij naar moet luisteren. Ik denk dat dat de thuissituatie niet ten goede gaat komen.
Net een tijdje met Maxi aan de telefoon gezeten. Ik heb de hele week een beetje mijn mond gehouden over hoe het hier nu gaat omdat hij ook even lekker zijn rust heeft. Maar net heb ik (huilend) alles eruit gegooid.
Ook heb ik hem gezegd dat ik samen met hem gesprekken wil met mijn psycholoog.
Hij reageerde eerst wat afwijzend maar toen ik hem duidelijk maakte dat IK dat wil omdat IK ons anders als partners nog verder uit elkaar zie groeien, toen draaide hij om en staat er nu ook wel achter.
Nano is net 5 minuten stil, ik gooi mijn glas wijn achterover en duik mijn bed in.
Morgen weer een nieuwe dag.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
donderdag 5 mei 2016 om 07:58
Dank je lienepientje. (Ben toch benieuwd wat je eerst had opgeschreven )
Was een korte nacht maar niet zozeer door de jongens. Ik lag zelf veel wakker. Mijn nek doet ook weer pijn alleen nu aan de andere kant. Ik voelde het er gisteravond inschieten.
Mini vond het half 7 al dag.
Gelukkig schijnt het zonnetje en gaan we zo naar de dierentuin.
Was een korte nacht maar niet zozeer door de jongens. Ik lag zelf veel wakker. Mijn nek doet ook weer pijn alleen nu aan de andere kant. Ik voelde het er gisteravond inschieten.
Mini vond het half 7 al dag.
Gelukkig schijnt het zonnetje en gaan we zo naar de dierentuin.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
donderdag 5 mei 2016 om 09:47
Zijn handje is goed hoor. Er zit alleen een dikke blauwe streep op van de deur.
Mini is echt ongelooflijk! Ik weet echt niet meer hoe ik met hem om moet gaan. Ik blijf heel kalm en rustig tegen hem maar van binnen huil ik. Alles is de revue alweer gepasseerd deze ochtend. Huilen, slaan, schoppen, haren trekken, niet luisteren, gillen, gooien met spullen...
Ik voel me alsof ik een avond flink heb doorgehaald. Hoop dat de frisse lucht ons zo allemaal goed gaat doen.
Mini is echt ongelooflijk! Ik weet echt niet meer hoe ik met hem om moet gaan. Ik blijf heel kalm en rustig tegen hem maar van binnen huil ik. Alles is de revue alweer gepasseerd deze ochtend. Huilen, slaan, schoppen, haren trekken, niet luisteren, gillen, gooien met spullen...
Ik voel me alsof ik een avond flink heb doorgehaald. Hoop dat de frisse lucht ons zo allemaal goed gaat doen.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
