Psyche
alle pijlers
Verdrietig in de war, en BOOS!
dinsdag 21 februari 2012 om 21:06
Hallo allemaal,
Ik weet even niet waar ik beginnen moet, dr spookt zoveel door mn hoofd...(voel me vandaag weer zooo rot, heb vandaag een pyama dagje) t zal we een lang verhaal worden,,,,
Ik ben op 11 januari van dit jaar mn moeder verloren, en precies 4 weken daarna mn vader...
Mn vader en moeder zijn al meer dan 30 jaar gescheiden, en de band met mn vader was niet zo geweldig, maar ja het blijft je vader..
Mn moeder heb ik weg gebracht in november voor een bypass-operatie.
En na een lange periode van intensive care en complicaties, is ze dan toch in mijn armen gestorven
Het was voor mij dus een loodzware perode want ik reisde elke dag 2 en halve maand bijna 2 heen en 2 uur terug naar mn ma in het ziekenhuis (zen)
Daarbij was mn moeder psychiatrisch patient, dus maakte alles nog moelijker (accuut stoppen met roken ect, heel veel complicaties door haar medicatie)
Ondertussen kreeg mn vader last van een opgezette buik met vocht, al met al om een lang verhaal kort te maken, hij bleek darmkanker te hebben, wat zich razend snel verspreide naar zn bottten, daarna zn lever, dus precies 4 weken na mn ma overleed mn vader....
Daarbij heeft mn dochter van 23 een versleten heup, en heeft zoveel pijn dat ze op deze leeftijd al een nieuwe heup krijgt...
En mn dochter van 15 heeft een scheef gegroeide rug, en nu wacht ik dus op een afspraak van het ziekenhuis voor dochter van 15..
Ik probeer me dr zo goed mogelijk doorheen te slaan, en het lukt ook wel , maar vandaag heb ik weer zo een moeilijke dag..
Daarbij komt nu (en dit is ook eigenlijk de reden dat ik dit topic heb geopend) dat ik eigenlijk heel erg boos ben ben op een vriendin van me...
Ik zou maar het haar op vakantie gaan omstreeks maart, maar door de toestanden met mn ma, pa, dochters kon ik steeds maar niet boeken.
Ze had daar ook wel begrip voor, en we zouden even afwachten,,,
Ook ivm de afspraak van mn jongste op dat ik op een afspraak zit te wachten van het ziekenhuis..
Afgelopen vrijdag zat ik dus nog allemaal dingen te regelen (bellen naar ziekenhuis, bellen naar huisarts voor mezelf, bellen voor dingen die geregeld moeten worden nog voor mn ma, (en mn huistel had het ook nog begeven dus ik moest alles mobiel bellen, waar ik ook al niet vrolijk van werd..
En op dat moment kreeg ik een sms van vriendin, waarin stond ; shit jij met wachten met boeken, man o man, moet jij je eens verdiepen in april ect alles is vol en duur,, niks geen aanbieding, we hadden die van 700 e moeten boeken, is nu ook duurder...
Ik las het smsje en kon het gewoon niet geloven, en dacht hier ga ik niet eens op reageren, want ze kende mn situatie, hebben veel contact, ze wist dus alles over mn situatie en had haar ook duidelijk gezegd dat ik nog moest wachten op afspraak van mn jongste ivm ziekenhuis afspraak,
Mn vriendin is iemand die volgens mij niet eens doorheeft wat ze zegt , want een paar minuten daarna smste ze me weer ; Saffffff echt 28 maart onze laaste kans 16 dagen (naam van het land en het hotel voor 739e anders of te duur of vol.
Toen werd ik dus echt chaggerijning en smste , ja hallo, ik heb mn redenen waarom ik moet wachten, dat mn huistel het inmiddels het ook begeven had, en ik super gestrest was,
( En ik had haar ook de avond daarvoor nog aan de tel gehad dat ik zat te wachten op tel van het ziekenhuis voor mn dochter)
En ik zei drbij dat ik nu echt ff geen beslissing kon nemen., waarop ik alleen een korte sms terug kreeg met, okey dan..
.
Toen heb ik dr nog achter aan gestuurd dat als ze een aanbieding zag, en ze kon iemand anders mee nemen dat ze dan maar moest gaan, want ja ik kan immers nog niets beslissen, wil drbij zijn als mn jongste dochter voor dr rug naar het ziekenhuis moet....
Toen dus geen reactie meer tot vandaag, terwijl we normaal echt wel om dag smsen, soms bellen, en elkaar elke maand zien..
Ik zou dus waarschijnlijk a.s weekend naar haar toe gaan maar ben inmiddels zooo boos, dat ik dr gewoon geen zin meer in heb op deze manier...(en ik heb eerlijk gezegd ook geen zin haar te bellen)
Voel me zo ellendig vandaag, weet eigenlijk niet wat ik met dit verhaal wil, van me af schrijven, mezelf uiten, advies, alles is welkom...(hoop dat het niet te langdradig is , en bedankt voor het leze alvast...
Ik weet even niet waar ik beginnen moet, dr spookt zoveel door mn hoofd...(voel me vandaag weer zooo rot, heb vandaag een pyama dagje) t zal we een lang verhaal worden,,,,
Ik ben op 11 januari van dit jaar mn moeder verloren, en precies 4 weken daarna mn vader...
Mn vader en moeder zijn al meer dan 30 jaar gescheiden, en de band met mn vader was niet zo geweldig, maar ja het blijft je vader..
Mn moeder heb ik weg gebracht in november voor een bypass-operatie.
En na een lange periode van intensive care en complicaties, is ze dan toch in mijn armen gestorven
Het was voor mij dus een loodzware perode want ik reisde elke dag 2 en halve maand bijna 2 heen en 2 uur terug naar mn ma in het ziekenhuis (zen)
Daarbij was mn moeder psychiatrisch patient, dus maakte alles nog moelijker (accuut stoppen met roken ect, heel veel complicaties door haar medicatie)
Ondertussen kreeg mn vader last van een opgezette buik met vocht, al met al om een lang verhaal kort te maken, hij bleek darmkanker te hebben, wat zich razend snel verspreide naar zn bottten, daarna zn lever, dus precies 4 weken na mn ma overleed mn vader....
Daarbij heeft mn dochter van 23 een versleten heup, en heeft zoveel pijn dat ze op deze leeftijd al een nieuwe heup krijgt...
En mn dochter van 15 heeft een scheef gegroeide rug, en nu wacht ik dus op een afspraak van het ziekenhuis voor dochter van 15..
Ik probeer me dr zo goed mogelijk doorheen te slaan, en het lukt ook wel , maar vandaag heb ik weer zo een moeilijke dag..
Daarbij komt nu (en dit is ook eigenlijk de reden dat ik dit topic heb geopend) dat ik eigenlijk heel erg boos ben ben op een vriendin van me...
Ik zou maar het haar op vakantie gaan omstreeks maart, maar door de toestanden met mn ma, pa, dochters kon ik steeds maar niet boeken.
Ze had daar ook wel begrip voor, en we zouden even afwachten,,,
Ook ivm de afspraak van mn jongste op dat ik op een afspraak zit te wachten van het ziekenhuis..
Afgelopen vrijdag zat ik dus nog allemaal dingen te regelen (bellen naar ziekenhuis, bellen naar huisarts voor mezelf, bellen voor dingen die geregeld moeten worden nog voor mn ma, (en mn huistel had het ook nog begeven dus ik moest alles mobiel bellen, waar ik ook al niet vrolijk van werd..
En op dat moment kreeg ik een sms van vriendin, waarin stond ; shit jij met wachten met boeken, man o man, moet jij je eens verdiepen in april ect alles is vol en duur,, niks geen aanbieding, we hadden die van 700 e moeten boeken, is nu ook duurder...
Ik las het smsje en kon het gewoon niet geloven, en dacht hier ga ik niet eens op reageren, want ze kende mn situatie, hebben veel contact, ze wist dus alles over mn situatie en had haar ook duidelijk gezegd dat ik nog moest wachten op afspraak van mn jongste ivm ziekenhuis afspraak,
Mn vriendin is iemand die volgens mij niet eens doorheeft wat ze zegt , want een paar minuten daarna smste ze me weer ; Saffffff echt 28 maart onze laaste kans 16 dagen (naam van het land en het hotel voor 739e anders of te duur of vol.
Toen werd ik dus echt chaggerijning en smste , ja hallo, ik heb mn redenen waarom ik moet wachten, dat mn huistel het inmiddels het ook begeven had, en ik super gestrest was,
( En ik had haar ook de avond daarvoor nog aan de tel gehad dat ik zat te wachten op tel van het ziekenhuis voor mn dochter)
En ik zei drbij dat ik nu echt ff geen beslissing kon nemen., waarop ik alleen een korte sms terug kreeg met, okey dan..
.
Toen heb ik dr nog achter aan gestuurd dat als ze een aanbieding zag, en ze kon iemand anders mee nemen dat ze dan maar moest gaan, want ja ik kan immers nog niets beslissen, wil drbij zijn als mn jongste dochter voor dr rug naar het ziekenhuis moet....
Toen dus geen reactie meer tot vandaag, terwijl we normaal echt wel om dag smsen, soms bellen, en elkaar elke maand zien..
Ik zou dus waarschijnlijk a.s weekend naar haar toe gaan maar ben inmiddels zooo boos, dat ik dr gewoon geen zin meer in heb op deze manier...(en ik heb eerlijk gezegd ook geen zin haar te bellen)
Voel me zo ellendig vandaag, weet eigenlijk niet wat ik met dit verhaal wil, van me af schrijven, mezelf uiten, advies, alles is welkom...(hoop dat het niet te langdradig is , en bedankt voor het leze alvast...
dinsdag 21 februari 2012 om 21:31
Dank voor de lieve reacties...
@ ster89, nee we hadden plannen voor maart, maar door al deze omstandigheden nog niet geboekt...
@ Mariny 83 en Valentinamaria, dat gevoel heb ik dus nu
ook ...
Ik had net maandag afscheid van mn vader genomen, en kreeg dat smsje dus afgelopen vrijdag, 4 dagen erna..
.
@ ster89, nee we hadden plannen voor maart, maar door al deze omstandigheden nog niet geboekt...
@ Mariny 83 en Valentinamaria, dat gevoel heb ik dus nu
ook ...
Ik had net maandag afscheid van mn vader genomen, en kreeg dat smsje dus afgelopen vrijdag, 4 dagen erna..
.
dinsdag 21 februari 2012 om 21:34
Wat erg voor je TO....
Ik weet niet hoe het precies zit met die vriendin, maar waarschijnlijk is zij er wel echt van uit gegaan dat jullie dus samen op vakantie gaan. En is zij daar heel veel mee bezig, en jij dus niet, je hebt immers wel wat anders aan je hoofd.
Probeer de emoties naar je vriendin los te zien van de emoties die je nu voelt door alle andere omstandigheden.
Ik zou je vriendin bellen en zeggen dat je begrijpt dat ze misschien teleurgesteld is maar dat je dit nu helaas niet op kan brengen, hoe graag je het ook zou willen, jij bent immers ook wel toe aan een welverdiende vakantie lijkt me!
Probeer niet alle schuld bij haar te leggen, er spelen echt teveel dingen mee op dit moment.
Ze is niet tactisch geweest, maar zoals je al schreef, zo bedoelde ze het waarschijnlijk niet.
Je bent al te veel mensen verloren de laatste tijd, wil je je vriendschap met haar verbreken of durf je haar aan te geven dat je haar nodig hebt, ipv een vakantie met haar?
Heel veel sterkte, je doet het goed!
Ik weet niet hoe het precies zit met die vriendin, maar waarschijnlijk is zij er wel echt van uit gegaan dat jullie dus samen op vakantie gaan. En is zij daar heel veel mee bezig, en jij dus niet, je hebt immers wel wat anders aan je hoofd.
Probeer de emoties naar je vriendin los te zien van de emoties die je nu voelt door alle andere omstandigheden.
Ik zou je vriendin bellen en zeggen dat je begrijpt dat ze misschien teleurgesteld is maar dat je dit nu helaas niet op kan brengen, hoe graag je het ook zou willen, jij bent immers ook wel toe aan een welverdiende vakantie lijkt me!
Probeer niet alle schuld bij haar te leggen, er spelen echt teveel dingen mee op dit moment.
Ze is niet tactisch geweest, maar zoals je al schreef, zo bedoelde ze het waarschijnlijk niet.
Je bent al te veel mensen verloren de laatste tijd, wil je je vriendschap met haar verbreken of durf je haar aan te geven dat je haar nodig hebt, ipv een vakantie met haar?
Heel veel sterkte, je doet het goed!
dinsdag 21 februari 2012 om 21:34
Als je in de rouw bent kunnen anderen het bijna nooit helemaal goed doen. Dat is altijd zo; zelfs als de anderen zelf weleens rouw hebben meegemaakt, ze begrijpen je nooit helemaal. Dus deze eenzaamheid is vrij normaal.
Misschien is je vriendin niet het goede gezelschap voor je op het moment? Misschien is een tijdelijke stop het beste. Probeer het met haar te overleggen.
Misschien is je vriendin niet het goede gezelschap voor je op het moment? Misschien is een tijdelijke stop het beste. Probeer het met haar te overleggen.
it's a big club and you ain't in it
dinsdag 21 februari 2012 om 21:35
dinsdag 21 februari 2012 om 21:41
Heftig wat jij zo voor je kiezen hebt gekregen.
Scheiding van je ouders, zorg om je lichamelijk -en geestelijk zieke moeder en dan na beider ziekte, overlijden je ouders vlak na elkaar. De zorg voor je dochters, 23 is inderdaad jong voor een nieuwe heup. Heb je al een idee wanneer zij geholpen wordt? Je 15 jarige dochter met haar rug, wachtende op een oproep.
Ik kan me voorstellen dat je momenteel even niet aan jezelf toe komt. Heb je steun van een partner?
Ik kan me voorstellen dat je even wil afwachten tot de oproep voor je dochter binnen is. Je gaat anders ook niet echt ontspannen op vakantie.
Ik snap eerlijk gezegt niet dat die vriendin van je zo aandringt. Je hoofd staat denk ik nu niet echt naar een vakantie. Denk dat je nu misschien beter als de operatie(s) achter de rug zijn op vakantie kan gaan.
Je hebt een goede oplossing naar je vriendin toe gegeven door te zeggen dat zij wel met iemand anders kan gaan.
Voor de prijzen die je in de OP noemt zijn er toch altijd wel vakanties te krijgen, dan maar net even ergens anders naartoe of iets korter, zou ik dan denken.
Scheiding van je ouders, zorg om je lichamelijk -en geestelijk zieke moeder en dan na beider ziekte, overlijden je ouders vlak na elkaar. De zorg voor je dochters, 23 is inderdaad jong voor een nieuwe heup. Heb je al een idee wanneer zij geholpen wordt? Je 15 jarige dochter met haar rug, wachtende op een oproep.
Ik kan me voorstellen dat je momenteel even niet aan jezelf toe komt. Heb je steun van een partner?
Ik kan me voorstellen dat je even wil afwachten tot de oproep voor je dochter binnen is. Je gaat anders ook niet echt ontspannen op vakantie.
Ik snap eerlijk gezegt niet dat die vriendin van je zo aandringt. Je hoofd staat denk ik nu niet echt naar een vakantie. Denk dat je nu misschien beter als de operatie(s) achter de rug zijn op vakantie kan gaan.
Je hebt een goede oplossing naar je vriendin toe gegeven door te zeggen dat zij wel met iemand anders kan gaan.
Voor de prijzen die je in de OP noemt zijn er toch altijd wel vakanties te krijgen, dan maar net even ergens anders naartoe of iets korter, zou ik dan denken.
dinsdag 21 februari 2012 om 22:01
@ limelight
dochter van 23 staat op wachtlijst, en heeft nog niet gehoord wanneer de operatie is.
En nee een partner heb ik niet, wel heb ik steun van andere vriendinnen, kan ze altijd bellen ect.
Ik had wel tegen vriendin gezegd dat ik zelf ook graag er even tussen uit wil, omdat ik dat ook goed kon gebruiken. maar dat ik pas kan boeken als ik uitslag heb van jongste dochter wanneer ik de afspraak binnen heb.
We waren samen bezig met een schooltje te helpen in afrika, kleding ect sturen we op, en zamelden geld ect in om rijst uit te delen, vandaar ook dat we daar ook weer naar terug willen..
Ze gaf zelf aan in juni en juli augustus moelijk vrij te krijgen van haar werk,
dat begrijp ik ook allemaal wel, maar ja ik had het zelf ook liever anders gezien, en deze ellende ook liever aan mijn deur voorbij zien gaan, maar had zo een lompe reactie van haar gewoon niet verwacht...
dochter van 23 staat op wachtlijst, en heeft nog niet gehoord wanneer de operatie is.
En nee een partner heb ik niet, wel heb ik steun van andere vriendinnen, kan ze altijd bellen ect.
Ik had wel tegen vriendin gezegd dat ik zelf ook graag er even tussen uit wil, omdat ik dat ook goed kon gebruiken. maar dat ik pas kan boeken als ik uitslag heb van jongste dochter wanneer ik de afspraak binnen heb.
We waren samen bezig met een schooltje te helpen in afrika, kleding ect sturen we op, en zamelden geld ect in om rijst uit te delen, vandaar ook dat we daar ook weer naar terug willen..
Ze gaf zelf aan in juni en juli augustus moelijk vrij te krijgen van haar werk,
dat begrijp ik ook allemaal wel, maar ja ik had het zelf ook liever anders gezien, en deze ellende ook liever aan mijn deur voorbij zien gaan, maar had zo een lompe reactie van haar gewoon niet verwacht...
dinsdag 21 februari 2012 om 22:11
Ja goldmember, dat zal misschien ook moeten gebeuren, maar ik ben op dit moment zoooo boos, en teleurgesteld in haar dat ik het even niet kan opbrengen om te bellen, en het maakt het er al niet beter op dat ze niet even belt of smst om te vragen hoe het gaat,,,misschien verwacht ik teveel? pfff weet het fff niet meer...
dinsdag 21 februari 2012 om 22:44
Saffietje,
Allereerst, gecondoleerd met het verlies van je ouders! Hoe verschrikkelijk om beide ouders zo snel na elkaar te verliezen, krijg er werkelijk kippenvel van! Daarnaast heb je ook nog eens alleen de zorg voor je beide dochters, welke beide kampen met gezondheidsproblemen.....pfffffff, kan het nog erger? Deze situatie lijkt mij vreselijk moeilijk, want je hebt niet eens tijd om te rouwen om het verlies van je ouders....
Je zou verwachten dat een vriendin juist alle begrip heeft in zo'n situatie, maar ik lees dat zij vooral met jullie voorgenomen vakantie bezig is. Hoe reageert deze vriendin normaal gesproken, biedt zij altijd een luisterend oor?
Ik begrijp heeeeeel goed dat haar smsjes juist nu rauw op je dak vallen en dat je boos bent, je hebt wel wat anders aan je hoofd nu. Als zij al heel lang een vriendin van je is en je dit soort acties niet van haar gewend bent, dan zou ik even wachten tot je eerste boosheid is gezakt. Haar actie is nu idd even de druppel voor jou, heel begrijpelijk. Daarna zou ik haar er toch op een rustige manier op aanspreken. Ga je vooral niet verdedigen, want jouw situatie heeft echt geen uitleg nodig om het te snappen!
Ik wens je heel veel sterkte en onderneem nu even geen impulsieve acties waarvan je later spijt krijgt!
Allereerst, gecondoleerd met het verlies van je ouders! Hoe verschrikkelijk om beide ouders zo snel na elkaar te verliezen, krijg er werkelijk kippenvel van! Daarnaast heb je ook nog eens alleen de zorg voor je beide dochters, welke beide kampen met gezondheidsproblemen.....pfffffff, kan het nog erger? Deze situatie lijkt mij vreselijk moeilijk, want je hebt niet eens tijd om te rouwen om het verlies van je ouders....
Je zou verwachten dat een vriendin juist alle begrip heeft in zo'n situatie, maar ik lees dat zij vooral met jullie voorgenomen vakantie bezig is. Hoe reageert deze vriendin normaal gesproken, biedt zij altijd een luisterend oor?
Ik begrijp heeeeeel goed dat haar smsjes juist nu rauw op je dak vallen en dat je boos bent, je hebt wel wat anders aan je hoofd nu. Als zij al heel lang een vriendin van je is en je dit soort acties niet van haar gewend bent, dan zou ik even wachten tot je eerste boosheid is gezakt. Haar actie is nu idd even de druppel voor jou, heel begrijpelijk. Daarna zou ik haar er toch op een rustige manier op aanspreken. Ga je vooral niet verdedigen, want jouw situatie heeft echt geen uitleg nodig om het te snappen!
Ik wens je heel veel sterkte en onderneem nu even geen impulsieve acties waarvan je later spijt krijgt!
dinsdag 21 februari 2012 om 22:46
@saffietje, lompe reactie is inderdaad een goed benaming.
Als deze vriendin een beetje empatisch vermogen zou hebben, dan zou ze kunnen bedenken dat na een overlijden een heleboel geregeld moet worden.
Al heb jij aangegeven er wel tussenuit te willen, dan moet het ook nog kunnen, denkende aan het regelen van alles na een overlijden en wachten op de data voor operaties van je dochters.
Ik denk trouwens niet dat jij teveel verwacht.
Als deze vriendin een beetje empatisch vermogen zou hebben, dan zou ze kunnen bedenken dat na een overlijden een heleboel geregeld moet worden.
Al heb jij aangegeven er wel tussenuit te willen, dan moet het ook nog kunnen, denkende aan het regelen van alles na een overlijden en wachten op de data voor operaties van je dochters.
Ik denk trouwens niet dat jij teveel verwacht.
dinsdag 21 februari 2012 om 23:20
Knuffel
Veel sterkte.
Wat jij nodig hebt is er lekker tussenuit, zorgen vrij.
Zou je vriendin niet uit moeten maken of jullie eindigen in een weekje centerparcs met een gaaf sauna arrangement in de buurt of een lady minute naar Tenerife. Wat zij voor je kan doen is zodra jij weet wanneer je weg kan, regelen dat dat ook gebeurd.
Snap dat je boos bent en vind ook dat je gelijk hebt. Maar daar heb je zo weinig aan.
Sterkte ermee
Hoop dat t weer snel normaal wordt tussen jullie
Veel sterkte.
Wat jij nodig hebt is er lekker tussenuit, zorgen vrij.
Zou je vriendin niet uit moeten maken of jullie eindigen in een weekje centerparcs met een gaaf sauna arrangement in de buurt of een lady minute naar Tenerife. Wat zij voor je kan doen is zodra jij weet wanneer je weg kan, regelen dat dat ook gebeurd.
Snap dat je boos bent en vind ook dat je gelijk hebt. Maar daar heb je zo weinig aan.
Sterkte ermee
Hoop dat t weer snel normaal wordt tussen jullie