Psyche
alle pijlers
Verdrietig in de war, en BOOS!
dinsdag 21 februari 2012 om 21:06
Hallo allemaal,
Ik weet even niet waar ik beginnen moet, dr spookt zoveel door mn hoofd...(voel me vandaag weer zooo rot, heb vandaag een pyama dagje) t zal we een lang verhaal worden,,,,
Ik ben op 11 januari van dit jaar mn moeder verloren, en precies 4 weken daarna mn vader...
Mn vader en moeder zijn al meer dan 30 jaar gescheiden, en de band met mn vader was niet zo geweldig, maar ja het blijft je vader..
Mn moeder heb ik weg gebracht in november voor een bypass-operatie.
En na een lange periode van intensive care en complicaties, is ze dan toch in mijn armen gestorven
Het was voor mij dus een loodzware perode want ik reisde elke dag 2 en halve maand bijna 2 heen en 2 uur terug naar mn ma in het ziekenhuis (zen)
Daarbij was mn moeder psychiatrisch patient, dus maakte alles nog moelijker (accuut stoppen met roken ect, heel veel complicaties door haar medicatie)
Ondertussen kreeg mn vader last van een opgezette buik met vocht, al met al om een lang verhaal kort te maken, hij bleek darmkanker te hebben, wat zich razend snel verspreide naar zn bottten, daarna zn lever, dus precies 4 weken na mn ma overleed mn vader....
Daarbij heeft mn dochter van 23 een versleten heup, en heeft zoveel pijn dat ze op deze leeftijd al een nieuwe heup krijgt...
En mn dochter van 15 heeft een scheef gegroeide rug, en nu wacht ik dus op een afspraak van het ziekenhuis voor dochter van 15..
Ik probeer me dr zo goed mogelijk doorheen te slaan, en het lukt ook wel , maar vandaag heb ik weer zo een moeilijke dag..
Daarbij komt nu (en dit is ook eigenlijk de reden dat ik dit topic heb geopend) dat ik eigenlijk heel erg boos ben ben op een vriendin van me...
Ik zou maar het haar op vakantie gaan omstreeks maart, maar door de toestanden met mn ma, pa, dochters kon ik steeds maar niet boeken.
Ze had daar ook wel begrip voor, en we zouden even afwachten,,,
Ook ivm de afspraak van mn jongste op dat ik op een afspraak zit te wachten van het ziekenhuis..
Afgelopen vrijdag zat ik dus nog allemaal dingen te regelen (bellen naar ziekenhuis, bellen naar huisarts voor mezelf, bellen voor dingen die geregeld moeten worden nog voor mn ma, (en mn huistel had het ook nog begeven dus ik moest alles mobiel bellen, waar ik ook al niet vrolijk van werd..
En op dat moment kreeg ik een sms van vriendin, waarin stond ; shit jij met wachten met boeken, man o man, moet jij je eens verdiepen in april ect alles is vol en duur,, niks geen aanbieding, we hadden die van 700 e moeten boeken, is nu ook duurder...
Ik las het smsje en kon het gewoon niet geloven, en dacht hier ga ik niet eens op reageren, want ze kende mn situatie, hebben veel contact, ze wist dus alles over mn situatie en had haar ook duidelijk gezegd dat ik nog moest wachten op afspraak van mn jongste ivm ziekenhuis afspraak,
Mn vriendin is iemand die volgens mij niet eens doorheeft wat ze zegt , want een paar minuten daarna smste ze me weer ; Saffffff echt 28 maart onze laaste kans 16 dagen (naam van het land en het hotel voor 739e anders of te duur of vol.
Toen werd ik dus echt chaggerijning en smste , ja hallo, ik heb mn redenen waarom ik moet wachten, dat mn huistel het inmiddels het ook begeven had, en ik super gestrest was,
( En ik had haar ook de avond daarvoor nog aan de tel gehad dat ik zat te wachten op tel van het ziekenhuis voor mn dochter)
En ik zei drbij dat ik nu echt ff geen beslissing kon nemen., waarop ik alleen een korte sms terug kreeg met, okey dan..
.
Toen heb ik dr nog achter aan gestuurd dat als ze een aanbieding zag, en ze kon iemand anders mee nemen dat ze dan maar moest gaan, want ja ik kan immers nog niets beslissen, wil drbij zijn als mn jongste dochter voor dr rug naar het ziekenhuis moet....
Toen dus geen reactie meer tot vandaag, terwijl we normaal echt wel om dag smsen, soms bellen, en elkaar elke maand zien..
Ik zou dus waarschijnlijk a.s weekend naar haar toe gaan maar ben inmiddels zooo boos, dat ik dr gewoon geen zin meer in heb op deze manier...(en ik heb eerlijk gezegd ook geen zin haar te bellen)
Voel me zo ellendig vandaag, weet eigenlijk niet wat ik met dit verhaal wil, van me af schrijven, mezelf uiten, advies, alles is welkom...(hoop dat het niet te langdradig is , en bedankt voor het leze alvast...
Ik weet even niet waar ik beginnen moet, dr spookt zoveel door mn hoofd...(voel me vandaag weer zooo rot, heb vandaag een pyama dagje) t zal we een lang verhaal worden,,,,
Ik ben op 11 januari van dit jaar mn moeder verloren, en precies 4 weken daarna mn vader...
Mn vader en moeder zijn al meer dan 30 jaar gescheiden, en de band met mn vader was niet zo geweldig, maar ja het blijft je vader..
Mn moeder heb ik weg gebracht in november voor een bypass-operatie.
En na een lange periode van intensive care en complicaties, is ze dan toch in mijn armen gestorven
Het was voor mij dus een loodzware perode want ik reisde elke dag 2 en halve maand bijna 2 heen en 2 uur terug naar mn ma in het ziekenhuis (zen)
Daarbij was mn moeder psychiatrisch patient, dus maakte alles nog moelijker (accuut stoppen met roken ect, heel veel complicaties door haar medicatie)
Ondertussen kreeg mn vader last van een opgezette buik met vocht, al met al om een lang verhaal kort te maken, hij bleek darmkanker te hebben, wat zich razend snel verspreide naar zn bottten, daarna zn lever, dus precies 4 weken na mn ma overleed mn vader....
Daarbij heeft mn dochter van 23 een versleten heup, en heeft zoveel pijn dat ze op deze leeftijd al een nieuwe heup krijgt...
En mn dochter van 15 heeft een scheef gegroeide rug, en nu wacht ik dus op een afspraak van het ziekenhuis voor dochter van 15..
Ik probeer me dr zo goed mogelijk doorheen te slaan, en het lukt ook wel , maar vandaag heb ik weer zo een moeilijke dag..
Daarbij komt nu (en dit is ook eigenlijk de reden dat ik dit topic heb geopend) dat ik eigenlijk heel erg boos ben ben op een vriendin van me...
Ik zou maar het haar op vakantie gaan omstreeks maart, maar door de toestanden met mn ma, pa, dochters kon ik steeds maar niet boeken.
Ze had daar ook wel begrip voor, en we zouden even afwachten,,,
Ook ivm de afspraak van mn jongste op dat ik op een afspraak zit te wachten van het ziekenhuis..
Afgelopen vrijdag zat ik dus nog allemaal dingen te regelen (bellen naar ziekenhuis, bellen naar huisarts voor mezelf, bellen voor dingen die geregeld moeten worden nog voor mn ma, (en mn huistel had het ook nog begeven dus ik moest alles mobiel bellen, waar ik ook al niet vrolijk van werd..
En op dat moment kreeg ik een sms van vriendin, waarin stond ; shit jij met wachten met boeken, man o man, moet jij je eens verdiepen in april ect alles is vol en duur,, niks geen aanbieding, we hadden die van 700 e moeten boeken, is nu ook duurder...
Ik las het smsje en kon het gewoon niet geloven, en dacht hier ga ik niet eens op reageren, want ze kende mn situatie, hebben veel contact, ze wist dus alles over mn situatie en had haar ook duidelijk gezegd dat ik nog moest wachten op afspraak van mn jongste ivm ziekenhuis afspraak,
Mn vriendin is iemand die volgens mij niet eens doorheeft wat ze zegt , want een paar minuten daarna smste ze me weer ; Saffffff echt 28 maart onze laaste kans 16 dagen (naam van het land en het hotel voor 739e anders of te duur of vol.
Toen werd ik dus echt chaggerijning en smste , ja hallo, ik heb mn redenen waarom ik moet wachten, dat mn huistel het inmiddels het ook begeven had, en ik super gestrest was,
( En ik had haar ook de avond daarvoor nog aan de tel gehad dat ik zat te wachten op tel van het ziekenhuis voor mn dochter)
En ik zei drbij dat ik nu echt ff geen beslissing kon nemen., waarop ik alleen een korte sms terug kreeg met, okey dan..
.
Toen heb ik dr nog achter aan gestuurd dat als ze een aanbieding zag, en ze kon iemand anders mee nemen dat ze dan maar moest gaan, want ja ik kan immers nog niets beslissen, wil drbij zijn als mn jongste dochter voor dr rug naar het ziekenhuis moet....
Toen dus geen reactie meer tot vandaag, terwijl we normaal echt wel om dag smsen, soms bellen, en elkaar elke maand zien..
Ik zou dus waarschijnlijk a.s weekend naar haar toe gaan maar ben inmiddels zooo boos, dat ik dr gewoon geen zin meer in heb op deze manier...(en ik heb eerlijk gezegd ook geen zin haar te bellen)
Voel me zo ellendig vandaag, weet eigenlijk niet wat ik met dit verhaal wil, van me af schrijven, mezelf uiten, advies, alles is welkom...(hoop dat het niet te langdradig is , en bedankt voor het leze alvast...
dinsdag 21 februari 2012 om 23:26
@ loisnvt bedankt...
Mn vriendin heeft in deze afgelopen moeilijke tijd wel vaak gezegd dat ze dr voor me is, en dat ik haar altijd kan bellen...
maar wat jij zegt limelight, ik heb ook wel een beetje mn twijfels bij haar empatische inlevingsvermogen...
Ik heb juist vandaag weer zo een moeilijke dag, ik zie telkens weer het hele proces voor me, mn moedertje die o zo bang was voor de operatie, en die ik telkens weer gerust heb gesteld, en alles wat dr is gebeurt in de afgelopen maanden, haar psychoses , meer dan een maand op de IC,, waar ze alleen nog maar kon knipperen met haar ogen, en de lange slopende periode erna, heb vandaag de halve dag lopen janken, mis mn mams zo erg, zou zo graag even willen weten hoe het met dr gaat, waar ze is, of,ze iets voelt , hoe ze zich voelt, heeft ze rust....voel me zooo klote
En dan laat mn vriendin ook helemaal niets horen....snap dat niet..
Mn vriendin heeft in deze afgelopen moeilijke tijd wel vaak gezegd dat ze dr voor me is, en dat ik haar altijd kan bellen...
maar wat jij zegt limelight, ik heb ook wel een beetje mn twijfels bij haar empatische inlevingsvermogen...
Ik heb juist vandaag weer zo een moeilijke dag, ik zie telkens weer het hele proces voor me, mn moedertje die o zo bang was voor de operatie, en die ik telkens weer gerust heb gesteld, en alles wat dr is gebeurt in de afgelopen maanden, haar psychoses , meer dan een maand op de IC,, waar ze alleen nog maar kon knipperen met haar ogen, en de lange slopende periode erna, heb vandaag de halve dag lopen janken, mis mn mams zo erg, zou zo graag even willen weten hoe het met dr gaat, waar ze is, of,ze iets voelt , hoe ze zich voelt, heeft ze rust....voel me zooo klote
En dan laat mn vriendin ook helemaal niets horen....snap dat niet..
dinsdag 21 februari 2012 om 23:34
Haar kennende denk ik dat ze gewoon vreselijk baalt dat we niet weg kunnen,,,hoe vaak ik haar sms ook lees, kan dr niets anders van maken, en ik weet dat ze juist graag met MIJ wil, en ik moet eerlijk zeggen dat ik ook graag met haar op vakantie ging, want we lachten heel wat af...
Het is voor haar heel ongebruikelijk dat ze niks laat horen, dus ik denk zij ook gepikeerd is, omdat ik zei; als je iemand anders mee kan nemen ga dan maar,,omdat ik teveel in de war was om haar nu een datum te geven..
Maar kan het echt niet op brengen om haar nu te bellen..,
Het is voor haar heel ongebruikelijk dat ze niks laat horen, dus ik denk zij ook gepikeerd is, omdat ik zei; als je iemand anders mee kan nemen ga dan maar,,omdat ik teveel in de war was om haar nu een datum te geven..
Maar kan het echt niet op brengen om haar nu te bellen..,
woensdag 22 februari 2012 om 10:13
quote:rionyriony schreef op 21 februari 2012 @ 21:34:
Als je in de rouw bent kunnen anderen het bijna nooit helemaal goed doen. Dat is altijd zo; zelfs als de anderen zelf weleens rouw hebben meegemaakt, ze begrijpen je nooit helemaal. Dus deze eenzaamheid is vrij normaal.
Misschien is je vriendin niet het goede gezelschap voor je op het moment? Misschien is een tijdelijke stop het beste. Probeer het met haar te overleggen.
Riony,
Ik denk idd dat op dit soort momenten zij misschien idd niet het beste gezelschap is, ze is meer de "fun en lol" vriendin, maar hoe pak dat aan met haar overleggen, en een tijdelijke stop als in een relatie? soort break ofzo?
Hoe pak je zoiets aan dan?
Als je in de rouw bent kunnen anderen het bijna nooit helemaal goed doen. Dat is altijd zo; zelfs als de anderen zelf weleens rouw hebben meegemaakt, ze begrijpen je nooit helemaal. Dus deze eenzaamheid is vrij normaal.
Misschien is je vriendin niet het goede gezelschap voor je op het moment? Misschien is een tijdelijke stop het beste. Probeer het met haar te overleggen.
Riony,
Ik denk idd dat op dit soort momenten zij misschien idd niet het beste gezelschap is, ze is meer de "fun en lol" vriendin, maar hoe pak dat aan met haar overleggen, en een tijdelijke stop als in een relatie? soort break ofzo?
Hoe pak je zoiets aan dan?
woensdag 22 februari 2012 om 11:58
Mijn vraag zit je nou te wachten om jouw vriendin uitleg te geven over de vakantie. Ik zou denk ik dat nu op dit moment als ongepast en futaliteit zijn... Moet je daar nu energie insteek om begrip te vragen terwijl een beetje empatisch vermogen vand die vriendin ver te zoeken is...
Toen mijn vader overleed aan een niet te begrijpen iets voor vele. Kwamen mensen ook soms met dingen of hun eigen gevoelens op de proppen. Daar heb je niet altijd zin in...
Mijn gedachten was soms wat kan mij dat schelen...
Dat is misschien verkeerd van mij maar toen had ik genoeg aan mezelf niet nog eens aan een ander. Maar dat komt wel weer.
Toen mijn vader overleed aan een niet te begrijpen iets voor vele. Kwamen mensen ook soms met dingen of hun eigen gevoelens op de proppen. Daar heb je niet altijd zin in...
Mijn gedachten was soms wat kan mij dat schelen...
Dat is misschien verkeerd van mij maar toen had ik genoeg aan mezelf niet nog eens aan een ander. Maar dat komt wel weer.
woensdag 22 februari 2012 om 12:01
quote:saffietje schreef op 21 februari 2012 @ 23:34:
Haar kennende denk ik dat ze gewoon vreselijk baalt dat we niet weg kunnen,,,hoe vaak ik haar sms ook lees, kan dr niets anders van maken, en ik weet dat ze juist graag met MIJ wil, en ik moet eerlijk zeggen dat ik ook graag met haar op vakantie ging, want we lachten heel wat af...
Het is voor haar heel ongebruikelijk dat ze niks laat horen, dus ik denk zij ook gepikeerd is, omdat ik zei; als je iemand anders mee kan nemen ga dan maar,,omdat ik teveel in de war was om haar nu een datum te geven..
Maar kan het echt niet op brengen om haar nu te bellen..,
Ik zou het laten gaan haar. Zeker omdat je nu genoeg hebt aan jezelf en aan de zorg voor je kinderen en de verwerking.
Dan is zij geen vriendin die jouw nu kan steunen....
Leuk voor de lach als het weer kan. Ook prima maar moet jij nu verantwoordenijk moet voelen voor de vakantie.
Of zij stelt zich te afhankelijk op. Ze kan ook zeggen. Joh je hoofd staat er denk ik niet naar. Kan ik me voorstellen maar ik zou graag op vakantie willen gaan vind je het goed als ik met een andere vriendin ga. Jammer dat jij dat moet voorstellen....
Haar kennende denk ik dat ze gewoon vreselijk baalt dat we niet weg kunnen,,,hoe vaak ik haar sms ook lees, kan dr niets anders van maken, en ik weet dat ze juist graag met MIJ wil, en ik moet eerlijk zeggen dat ik ook graag met haar op vakantie ging, want we lachten heel wat af...
Het is voor haar heel ongebruikelijk dat ze niks laat horen, dus ik denk zij ook gepikeerd is, omdat ik zei; als je iemand anders mee kan nemen ga dan maar,,omdat ik teveel in de war was om haar nu een datum te geven..
Maar kan het echt niet op brengen om haar nu te bellen..,
Ik zou het laten gaan haar. Zeker omdat je nu genoeg hebt aan jezelf en aan de zorg voor je kinderen en de verwerking.
Dan is zij geen vriendin die jouw nu kan steunen....
Leuk voor de lach als het weer kan. Ook prima maar moet jij nu verantwoordenijk moet voelen voor de vakantie.
Of zij stelt zich te afhankelijk op. Ze kan ook zeggen. Joh je hoofd staat er denk ik niet naar. Kan ik me voorstellen maar ik zou graag op vakantie willen gaan vind je het goed als ik met een andere vriendin ga. Jammer dat jij dat moet voorstellen....
woensdag 22 februari 2012 om 13:30
@ mara
Mijn gedachten was soms wat kan mij dat schelen...
Dat gevoel heb ik dus soms ook hoor pfff....
Maar het probleem is dat zij eigenlijk niemand anders heeft waar ze zo leuk mee op vakantie kan gaan (geldt ook voor mij hoor, we hebben super leuke vakanties altijd) en kan me ook niemand anders bedenken waar ik mee op vakantie zou kunnen gaan...
Dus daarom ook mn verwarring, wil haar eigenlijk ook niet missen , door de leuke gezellige tijden, en vakanties, maar aan de andere kant mn boosheid,,,
En het wordt met de dag erger dat ze niets, maar dan ook NIETS laat horen...
Mijn gedachten was soms wat kan mij dat schelen...
Dat gevoel heb ik dus soms ook hoor pfff....
Maar het probleem is dat zij eigenlijk niemand anders heeft waar ze zo leuk mee op vakantie kan gaan (geldt ook voor mij hoor, we hebben super leuke vakanties altijd) en kan me ook niemand anders bedenken waar ik mee op vakantie zou kunnen gaan...
Dus daarom ook mn verwarring, wil haar eigenlijk ook niet missen , door de leuke gezellige tijden, en vakanties, maar aan de andere kant mn boosheid,,,
En het wordt met de dag erger dat ze niets, maar dan ook NIETS laat horen...
vrijdag 24 februari 2012 om 12:25
Hey allemaal
Moet toch even weer van me afschrijven..voel me al zo down, en nog steeds niets van mn vriendin gehoord..het doet wel pijn,
Het ene moment denk zal ik contact met haar opnemen., maar op 1 of andere manier maakt het nog bozer dat ze helemaal NIKS meer laat horen pfffffffff
En dan heb ik nog meer weerstand om haar te bellen....
Moet toch even weer van me afschrijven..voel me al zo down, en nog steeds niets van mn vriendin gehoord..het doet wel pijn,
Het ene moment denk zal ik contact met haar opnemen., maar op 1 of andere manier maakt het nog bozer dat ze helemaal NIKS meer laat horen pfffffffff
En dan heb ik nog meer weerstand om haar te bellen....
woensdag 29 februari 2012 om 13:49
Even een update.
Heb inmiddels vriendin toch vorige week een smsje gestuurd, (misschien was het beter om te bellen maar ze was op haar werk en ik voelde toch de behoefte om even iets te zeggen)
En toen ik haar dus smste dat ik best wel boos was over haar sms, reageerde zij met ; ja dat was dus wederzijds.
Zij was dus zoals ik al verwacht had ook boos/gepikeerd om wat ik had gezegd, (dat zij dan maar met iemand anders moest gaan) en dat ik waarschijnlijk ook nogal chaggerijnig terug reageerde)
Daarna stuurde ik een sms met ; lees je eigen sms eens terug dan, en stuurde haar eigen sms terug , met een zinnetje daaronder dat ik vooral de eerste 2 zinnen,met , jij ook met je wachten, nu zit alles dus vol etc,, heel erg vond.
waarop zij weer reageerde met : na al die tijd ken je me dus nog steeds niet...(dus dat ze dingen bijkbaar niet zo bedoeld had)
Nou neig ik dr soms naar om haar te bellen, en het andere moment ben ik nog steeds zo boos..
En vind ik het zo raar dat dat ze ook al was ze boos (wat ik hier al voorspeld had, omdat ik tegen haar zei dat ze dan maar maar met iemand anders moest gaan) dat ze niets van zich liet horen.
Ik denk dat mijn boosheid terecht was/is,maar zij heeft haar eigen waarheid natuurlijk...
Ik heb het idee dat zij me totaal niet snapt, en ik kan haar al helemaal niet volgen..
Wat zouden jullie doen? toch maar bellen? ik weet dat ik zelf de beslissing moet nemen, maar pfffff kom dr niet uit, mn hoofd maakt over uren..
Heb inmiddels vriendin toch vorige week een smsje gestuurd, (misschien was het beter om te bellen maar ze was op haar werk en ik voelde toch de behoefte om even iets te zeggen)
En toen ik haar dus smste dat ik best wel boos was over haar sms, reageerde zij met ; ja dat was dus wederzijds.
Zij was dus zoals ik al verwacht had ook boos/gepikeerd om wat ik had gezegd, (dat zij dan maar met iemand anders moest gaan) en dat ik waarschijnlijk ook nogal chaggerijnig terug reageerde)
Daarna stuurde ik een sms met ; lees je eigen sms eens terug dan, en stuurde haar eigen sms terug , met een zinnetje daaronder dat ik vooral de eerste 2 zinnen,met , jij ook met je wachten, nu zit alles dus vol etc,, heel erg vond.
waarop zij weer reageerde met : na al die tijd ken je me dus nog steeds niet...(dus dat ze dingen bijkbaar niet zo bedoeld had)
Nou neig ik dr soms naar om haar te bellen, en het andere moment ben ik nog steeds zo boos..
En vind ik het zo raar dat dat ze ook al was ze boos (wat ik hier al voorspeld had, omdat ik tegen haar zei dat ze dan maar maar met iemand anders moest gaan) dat ze niets van zich liet horen.
Ik denk dat mijn boosheid terecht was/is,maar zij heeft haar eigen waarheid natuurlijk...
Ik heb het idee dat zij me totaal niet snapt, en ik kan haar al helemaal niet volgen..
Wat zouden jullie doen? toch maar bellen? ik weet dat ik zelf de beslissing moet nemen, maar pfffff kom dr niet uit, mn hoofd maakt over uren..
woensdag 29 februari 2012 om 14:03
Of je haar nu inmiddels goed kent of niet, zoiets ("jij ook met je wachten") had ze niet mogen zeggen. Iemand goed kennen geeft diegene geen vrijbrief om de onbeschofterik uit te hangen.
Ik denk dat je beter het contact even op een laag pitje kan zetten. Je hebt al zo veel dingen op je bordje, zoiets moet je er niet bij willen hebben. Omring je met mensen die je goed doen, waar je wel je hart bij kan luchten
Ik denk dat je beter het contact even op een laag pitje kan zetten. Je hebt al zo veel dingen op je bordje, zoiets moet je er niet bij willen hebben. Omring je met mensen die je goed doen, waar je wel je hart bij kan luchten
woensdag 29 februari 2012 om 14:15
Ja bammetjebam, het contact is dus idd nu op eh zeg maar geen pitje....dus helemaal niets...
En ik heb gelukkig ook mensen waar ik mn hart kan luchten.
Maar zij is ook een vriendin waar ik enerzijds mn hart wel mn hart kan luchten, maar soms weer net de verkeerde dingen zegt,.. sommige mensen kunnen dat nou eenmaal niet zo goed...de juiste dingen zeggen is natuurlijk ook moeiljk maar sommige hebben dr juist wel gevoel voor.
Maar mis juist wel weer haar gezelligheid..(leuke afleiding kan ik haar bij haar wel vinden, dat maakte het juist ook zo dubbel)
En ik heb gelukkig ook mensen waar ik mn hart kan luchten.
Maar zij is ook een vriendin waar ik enerzijds mn hart wel mn hart kan luchten, maar soms weer net de verkeerde dingen zegt,.. sommige mensen kunnen dat nou eenmaal niet zo goed...de juiste dingen zeggen is natuurlijk ook moeiljk maar sommige hebben dr juist wel gevoel voor.
Maar mis juist wel weer haar gezelligheid..(leuke afleiding kan ik haar bij haar wel vinden, dat maakte het juist ook zo dubbel)
donderdag 1 maart 2012 om 09:50
daarom praat ik over mijn ouders liever niet met mensen die gezonde ouders hebben, (mijn moeder heeft galwegkanker met uitzaaiingen had eigenlijk al overleden moeten zij, mijn vader heeft beenmergkanker)
omdat ze gewoon niet in staat zijn te begrijpen waar je doorheen gaat
maar je vriendin reageert wel erg lullig
een vriendin van mij is haar vader vorig jaar februari verloren aan keelkanker,
ze zou een weekend weg met een vriendin maar daar zag ze vanaf (logisch)
en die vriendin zei doodleuk: stel je niet zo aan joh ga gewoon mee!
terwijl haar vader net was overleden....
dat is best ziek vind ik
zij heeft er ook mee gebroken
je schiet niets op met zulke mensen,
sterker nog,
het is alleen maar een extra last.
ik wens je veel sterkte
omdat ze gewoon niet in staat zijn te begrijpen waar je doorheen gaat
maar je vriendin reageert wel erg lullig
een vriendin van mij is haar vader vorig jaar februari verloren aan keelkanker,
ze zou een weekend weg met een vriendin maar daar zag ze vanaf (logisch)
en die vriendin zei doodleuk: stel je niet zo aan joh ga gewoon mee!
terwijl haar vader net was overleden....
dat is best ziek vind ik
zij heeft er ook mee gebroken
je schiet niets op met zulke mensen,
sterker nog,
het is alleen maar een extra last.
ik wens je veel sterkte
donderdag 1 maart 2012 om 11:24
Ik zou haar wel bellen en vertellen wat je meemaakt en hoe je je voelt. Nu ben je de hele tijd aan het piekeren en die energie kun je echt beter gebruiken. Als je belt dan hoef je niet meer te twijfelen over bellen of niet. Dan heb je namelijk gebeld. Je kunt in het gesprek dan ook aangeven wat je mist en van haar verwacht. Wellicht kan of wil ze dat niet bieden, dan kun je besluiten het contact op een lager pitje te zetten, voor een periode.