Psyche
alle pijlers
Voor iedereen die smetvrees heeft
zondag 22 januari 2012 om 17:52
De laatste tijd zie ik steeds vaker topics van forummers die last hebben van smetvrees.
Ik denk dat ze er veel aan kunnen hebben als ze met elkaar in gesprek gaan. Wat zijn lastige situaties, heb je al therapie, hoe gaat dat, etc?
Dan kunnen alle 'enge' situaties ook in één topic besproken worden.
Dus heb je smetvrees, schrijf dan mee!
Ik denk dat ze er veel aan kunnen hebben als ze met elkaar in gesprek gaan. Wat zijn lastige situaties, heb je al therapie, hoe gaat dat, etc?
Dan kunnen alle 'enge' situaties ook in één topic besproken worden.
Dus heb je smetvrees, schrijf dan mee!
zondag 22 januari 2012 om 18:48
Mooi om het in één topic te houden Moonlight. Mits... het verschillende personen zijn.
Er worden vaak grapjes over gemaakt. Ik reageer altijd serieus op iedereen die hierover iets schrijft. Ben ervaringsdeskundige op het gebied van angst- en dwangstoornissen in het algemeen. Ik ben er op mijn eigen wijze van afgeraakt en help privé (en dus ook zakelijk intussen) ook mensen met deze aandoening. Ik heb er geen medicijnen voor, heb geen terugvallen en het valt niet eens onder 'ermee leren leven', maar het is echt volledig weg. Simpelweg omdat ik geen angst meer heb.
Ik zou graag ook hier mijn steentje (centraal) bijdragen. Want nu is dat over diverse topics verspreid. Dus goed idee Moon! Heb jij er trouwens zelf ook last van (gehad)?
Edit: ik zie net een voorstukje van De Smaakpolitie. Gaat over besmet/bedorven voedsel, wat botulisme kan opleveren wat verlammingsverschijnselen kan geven. Ben benieuwd hoe snel er iemand (weer?) iets heeft gegeten waarvan hij denkt dat het bedorven is.
Er worden vaak grapjes over gemaakt. Ik reageer altijd serieus op iedereen die hierover iets schrijft. Ben ervaringsdeskundige op het gebied van angst- en dwangstoornissen in het algemeen. Ik ben er op mijn eigen wijze van afgeraakt en help privé (en dus ook zakelijk intussen) ook mensen met deze aandoening. Ik heb er geen medicijnen voor, heb geen terugvallen en het valt niet eens onder 'ermee leren leven', maar het is echt volledig weg. Simpelweg omdat ik geen angst meer heb.
Ik zou graag ook hier mijn steentje (centraal) bijdragen. Want nu is dat over diverse topics verspreid. Dus goed idee Moon! Heb jij er trouwens zelf ook last van (gehad)?
Edit: ik zie net een voorstukje van De Smaakpolitie. Gaat over besmet/bedorven voedsel, wat botulisme kan opleveren wat verlammingsverschijnselen kan geven. Ben benieuwd hoe snel er iemand (weer?) iets heeft gegeten waarvan hij denkt dat het bedorven is.
zondag 22 januari 2012 om 19:23
zondag 22 januari 2012 om 19:39
Molly: even een interesse vraag; heeft een dwangstoornis en dan bedoel ik het in het algemeen niet eerder wat te maken met controle in plaats van angst?
Als je bijvoorbeeld dwangmatig schoonmaakt (smetvrees), dan hou je de controle over een bepaald iets, maar heb je de angst om die controle kwijt te raken. Hetzelfde als met anorexia (eetstoornis). De meeste van deze meiden en jongens willen ergens controle op hebben en in dat geval is dat het gewicht. Dat daarna een angst voortvloeit voor aankomen....
Als je bijvoorbeeld dwangmatig schoonmaakt (smetvrees), dan hou je de controle over een bepaald iets, maar heb je de angst om die controle kwijt te raken. Hetzelfde als met anorexia (eetstoornis). De meeste van deze meiden en jongens willen ergens controle op hebben en in dat geval is dat het gewicht. Dat daarna een angst voortvloeit voor aankomen....
zondag 22 januari 2012 om 19:40
Hoi,
Lees al een tijdje mee op het forum, en zie nu wat staan over smetvrees. Ik heb zelf een dwangstoornis en dan voornamelijk de handelingen en gedachten. Heel vervelend! Heb vooral van de handelingen al van jongs af aan last en sinds 2 jaar ook van hele heftige dwanggedachten. Sinds 3 weken slik ik medicijnen en moet zeggen dat het nu stukken beter gaat!
Smetvrees heb ik niet maar weet dat dit ook een dwangding is.
Lees al een tijdje mee op het forum, en zie nu wat staan over smetvrees. Ik heb zelf een dwangstoornis en dan voornamelijk de handelingen en gedachten. Heel vervelend! Heb vooral van de handelingen al van jongs af aan last en sinds 2 jaar ook van hele heftige dwanggedachten. Sinds 3 weken slik ik medicijnen en moet zeggen dat het nu stukken beter gaat!
Smetvrees heb ik niet maar weet dat dit ook een dwangding is.
zondag 22 januari 2012 om 19:55
quote:InyMiny schreef op 22 januari 2012 @ 19:39:
Molly: even een interesse vraag; heeft een dwangstoornis en dan bedoel ik het in het algemeen niet eerder wat te maken met controle in plaats van angst?
Als je bijvoorbeeld dwangmatig schoonmaakt (smetvrees), dan hou je de controle over een bepaald iets, maar heb je de angst om die controle kwijt te raken. Hetzelfde als met anorexia (eetstoornis). De meeste van deze meiden en jongens willen ergens controle op hebben en in dat geval is dat het gewicht. Dat daarna een angst voortvloeit voor aankomen....
Controle komt dan ook uit angst voort. Men is op een bepaald moment in het leven de controle, de regie, verloren en probeert die angst daarover door de dwanghandeling (of -gedachten) te beheersen. Door zo'n handeling (dwangmatig poetsen, deuren controleren, etc.) uit te voeren, zakt de angst tijdelijk.
Helaas heb je dan steeds meer of frequenter die handeling nodig om hetzelfde effect te verkrijgen.
In het geval van anorexia (wat volgens de reguliere geneeskunde geen angststoornis is inderdaad, maar volgens mijn visie wel) heeft men weliswaar angst om aan te komen, maar zit vaak de angst op een ander vlak. Als je (ik noem nu maar iets) als kind misbruikt bent, of je ouders zijn gescheiden, e.d.) dan kun je dat hebben ervaren als controleverlies. Het hangt dan van de omstandigheden, het karakter en de gevoeligheid van het kind, en andere factoren af, of het kind dat verlies (van de controle) zal gaan compenseren en hóe.
Ik weet niet of ik het nu helder opschrijf. Laat anders maar weten. Ik vind het een dankbaar en heel interessant onderwerp en kan daar niet over uitgeschreven raken!
Molly: even een interesse vraag; heeft een dwangstoornis en dan bedoel ik het in het algemeen niet eerder wat te maken met controle in plaats van angst?
Als je bijvoorbeeld dwangmatig schoonmaakt (smetvrees), dan hou je de controle over een bepaald iets, maar heb je de angst om die controle kwijt te raken. Hetzelfde als met anorexia (eetstoornis). De meeste van deze meiden en jongens willen ergens controle op hebben en in dat geval is dat het gewicht. Dat daarna een angst voortvloeit voor aankomen....
Controle komt dan ook uit angst voort. Men is op een bepaald moment in het leven de controle, de regie, verloren en probeert die angst daarover door de dwanghandeling (of -gedachten) te beheersen. Door zo'n handeling (dwangmatig poetsen, deuren controleren, etc.) uit te voeren, zakt de angst tijdelijk.
Helaas heb je dan steeds meer of frequenter die handeling nodig om hetzelfde effect te verkrijgen.
In het geval van anorexia (wat volgens de reguliere geneeskunde geen angststoornis is inderdaad, maar volgens mijn visie wel) heeft men weliswaar angst om aan te komen, maar zit vaak de angst op een ander vlak. Als je (ik noem nu maar iets) als kind misbruikt bent, of je ouders zijn gescheiden, e.d.) dan kun je dat hebben ervaren als controleverlies. Het hangt dan van de omstandigheden, het karakter en de gevoeligheid van het kind, en andere factoren af, of het kind dat verlies (van de controle) zal gaan compenseren en hóe.
Ik weet niet of ik het nu helder opschrijf. Laat anders maar weten. Ik vind het een dankbaar en heel interessant onderwerp en kan daar niet over uitgeschreven raken!
zondag 22 januari 2012 om 19:56
quote:asje10 schreef op 22 januari 2012 @ 19:40:
Hoi,
Lees al een tijdje mee op het forum, en zie nu wat staan over smetvrees. Ik heb zelf een dwangstoornis en dan voornamelijk de handelingen en gedachten. Heel vervelend! Heb vooral van de handelingen al van jongs af aan last en sinds 2 jaar ook van hele heftige dwanggedachten. Sinds 3 weken slik ik medicijnen en moet zeggen dat het nu stukken beter gaat!
Smetvrees heb ik niet maar weet dat dit ook een dwangding is.Heb je daarnaast ook een bepaalde therapie of op andere wijze hulp?
Hoi,
Lees al een tijdje mee op het forum, en zie nu wat staan over smetvrees. Ik heb zelf een dwangstoornis en dan voornamelijk de handelingen en gedachten. Heel vervelend! Heb vooral van de handelingen al van jongs af aan last en sinds 2 jaar ook van hele heftige dwanggedachten. Sinds 3 weken slik ik medicijnen en moet zeggen dat het nu stukken beter gaat!
Smetvrees heb ik niet maar weet dat dit ook een dwangding is.Heb je daarnaast ook een bepaalde therapie of op andere wijze hulp?
zondag 22 januari 2012 om 20:04
Het is eigenlijk zo dat ik 2 jr geleden overspannen ben geraakt (nu denk ik emotioneel overbelast) en heb 2 jaar cognitieve gedragstherapie gehad. mijn psycholoog heeft me een boekje meegegeven dat heet: wat dwang met je doet. Dat was allemaal zo herkenbaar. Die handelingen vind ik zelf niet zo storend omdat het er niet veel zijn en weinig tijd in beslag nemen maar die gedachten gingen wel van kwaad tot erger. Op een gegeven moment had ik ook paniekaanvallen in de supermarkt en ging overal tegen op zien omdat ik bang was om raar te worden en ook bang om gek te worden.
Loop nog wel bij psych maar geen specifieke therapie, ben toch maar op medicijnen over gegaan omdat ik alleen nog maar zenuwachtig was en heel veel last had van gedachtes. Had nooit gedacht dat ik ooit aan de medicijene zou gaan omdat ik er niet zo;n voorstander van ben maar ben blij dat ik begonnen ben.
Ben veel rustiger in mn doen en laten, kan dingen makkelijker relativeren en in mn hoofd is het ook eindelijk rustig! Weet ook wel dat het niet geneest maar alleen onderdrukt, maar ben er wel blij mee op het moment.
Loop nog wel bij psych maar geen specifieke therapie, ben toch maar op medicijnen over gegaan omdat ik alleen nog maar zenuwachtig was en heel veel last had van gedachtes. Had nooit gedacht dat ik ooit aan de medicijene zou gaan omdat ik er niet zo;n voorstander van ben maar ben blij dat ik begonnen ben.
Ben veel rustiger in mn doen en laten, kan dingen makkelijker relativeren en in mn hoofd is het ook eindelijk rustig! Weet ook wel dat het niet geneest maar alleen onderdrukt, maar ben er wel blij mee op het moment.
zondag 22 januari 2012 om 20:33
voor jou. Want paniekaanvallen zijn niet prettig Asje.
Fijn dat je rustiger bent in je hoofd, ook al is dat met medicatie. Soms heb je dat nodig, om niet te verzuipen in je ellende. Misschien dat je, nu het rustiger is, van hieruit met een gerichte therapie kunt beginnen. Je kunt ervan afraken, echt.
Fijn dat je rustiger bent in je hoofd, ook al is dat met medicatie. Soms heb je dat nodig, om niet te verzuipen in je ellende. Misschien dat je, nu het rustiger is, van hieruit met een gerichte therapie kunt beginnen. Je kunt ervan afraken, echt.
zondag 22 januari 2012 om 21:08
Een angstcoach is op dit gebied minder vaag dan een psycholoog of psychiater die enkel 'algemene' kennis heeft.
Hypnotherapie heeft mij toen ondersteund. Daar leer je vóelen waar het vandaan komt, wat heel belangrijk is. Want er is een reden dat je dit ook bent begonnen.
Als je zin hebt, dan kun je hier ook je ontwikkelingen posten. Wellicht dat er meer mensen zijn, zoals Moonlight al schreef, die het herkennen. En dan kun je van elkaar leren.
Waar woon je ergens?
Hypnotherapie heeft mij toen ondersteund. Daar leer je vóelen waar het vandaan komt, wat heel belangrijk is. Want er is een reden dat je dit ook bent begonnen.
Als je zin hebt, dan kun je hier ook je ontwikkelingen posten. Wellicht dat er meer mensen zijn, zoals Moonlight al schreef, die het herkennen. En dan kun je van elkaar leren.
Waar woon je ergens?
zondag 22 januari 2012 om 21:17
Hypnotherapie ken ik niet. Hen wel een tijdje bij een cranio sacraal therapeut gelopen maar vond dat niet echt wat.
Maar begrijp ook dat erfelijkheid een rol kan spelen, mijn moeder heeft het nl ook en die heeft toendertijd een straatvrees ontwikkeld, die gebruikt al jaren medicijnen en haar moeder heeft het ook gehad.
Ik kom uit het midden van het land, vlakbij Amersfoort.
Maar begrijp ook dat erfelijkheid een rol kan spelen, mijn moeder heeft het nl ook en die heeft toendertijd een straatvrees ontwikkeld, die gebruikt al jaren medicijnen en haar moeder heeft het ook gehad.
Ik kom uit het midden van het land, vlakbij Amersfoort.
zondag 22 januari 2012 om 21:17
zondag 22 januari 2012 om 21:25
Iny: kijk eens op deze site, dan is het misschien helderder.
www.angstcoach.nl (als dat lukt mobiel, want heb daar geen verstand van haha).
Want bedenk eens: waarom zou iemand controle willen hebben?
Tot later dan maar.
www.angstcoach.nl (als dat lukt mobiel, want heb daar geen verstand van haha).
Want bedenk eens: waarom zou iemand controle willen hebben?
Tot later dan maar.
maandag 23 januari 2012 om 05:40
maandag 23 januari 2012 om 20:42
Ik heb denk ik een lichte vorm van smetvrees. Ik heb het alleen met eten. Ik vind het vreselijk als iemand anders mijn eten klaarmaakt of eraan heeft gezeten met zijn/haar vingers. Ook in een restaurant eten doe ik eigenlijk liever niet.
Ik durf het alleen nooit te zeggen, want ik weet wel zeker dat dat verkeerd wordt opgevat (in de zin van: jij bent vies).
Ik durf het alleen nooit te zeggen, want ik weet wel zeker dat dat verkeerd wordt opgevat (in de zin van: jij bent vies).
maandag 23 januari 2012 om 23:32
Ah, dat is jammer Dreamer, dat je het niet openlijk durft te zeggen. Ik begrijp je zorgen daarover natuurlijk wel. Het is akelig dat je er angst voor hebt. Heb je het enkel met eten?
En wat vind je er vreselijk aan? Ben je dan angstig dat je iets oploopt?
@Moon: ik hoop dat er meer mensen hier gaan schrijven. Want er zijn er genoeg op dit forum. Helaas erkent men het zelf niet altijd. Als men het überhaupt HERkent.
En wat vind je er vreselijk aan? Ben je dan angstig dat je iets oploopt?
@Moon: ik hoop dat er meer mensen hier gaan schrijven. Want er zijn er genoeg op dit forum. Helaas erkent men het zelf niet altijd. Als men het überhaupt HERkent.
dinsdag 24 januari 2012 om 14:29
@ molly: Ja, ik heb het echt alleen met eten, verder ben ik helemaal niet zo netjes eigenlijk.
En ik ben niet bang dat ik iets oploop, maar ik vind het gewoon "vies". Laatst had een vriendin van mij een ontbijtje voor mij gemaakt... Super lief natuurlijk, maar ik kreeg al kokhalsneigingen bij het idee om het op te eten. Toch maar gedaan, maar ik heb de helft stiekem weggegooid.
En ik ben niet bang dat ik iets oploop, maar ik vind het gewoon "vies". Laatst had een vriendin van mij een ontbijtje voor mij gemaakt... Super lief natuurlijk, maar ik kreeg al kokhalsneigingen bij het idee om het op te eten. Toch maar gedaan, maar ik heb de helft stiekem weggegooid.
woensdag 25 januari 2012 om 20:25
quote:asje10 schreef op 22 januari 2012 @ 21:17:
Hypnotherapie ken ik niet. Hen wel een tijdje bij een cranio sacraal therapeut gelopen maar vond dat niet echt wat.
Maar begrijp ook dat erfelijkheid een rol kan spelen, mijn moeder heeft het nl ook en die heeft toendertijd een straatvrees ontwikkeld, die gebruikt al jaren medicijnen en haar moeder heeft het ook gehad.
Ik kom uit het midden van het land, vlakbij Amersfoort.
Ik reageer nog even op een paar berichtjes. Zoals bovenstaande:
CS-therapie doet niets met je angststoornis, omdat je dan nog steeds niet weet hoe het allemaal zit, waar het vandaan is gekomen en hoe je het op kunt lossen (of ermee om kunt leren gaan). Hypnotherapie laat je echt zélf voelen, door gesprekken bvb. en vanuit die gesprekken je lichaam leren kennen. Je gaat als het ware op onderzoek waar die angst zich bvb. bevindt.
Erfelijk, tja... je ziet het vaker in een familie terugkeren. Je zou je kunnen afvragen of het door het 'bloed' komt, of door opvoeding. Want een angstige ouder, brengt dan bewust of onbewust ook op zijn of haar kind over.
Erachter verschuilen dat het erfelijk is en er daardoor niet mee aan de slag te gaan (en enkel medicatie te slikken), vind ik persoonlijk geen effectieve manier. Het is net als zwemmen met bandjes: je blijft wel drijven, maar o wee als ooit die bandjes van je armen vallen. Want zwemmen kun je tenslotte nog niet.
Hypnotherapie ken ik niet. Hen wel een tijdje bij een cranio sacraal therapeut gelopen maar vond dat niet echt wat.
Maar begrijp ook dat erfelijkheid een rol kan spelen, mijn moeder heeft het nl ook en die heeft toendertijd een straatvrees ontwikkeld, die gebruikt al jaren medicijnen en haar moeder heeft het ook gehad.
Ik kom uit het midden van het land, vlakbij Amersfoort.
Ik reageer nog even op een paar berichtjes. Zoals bovenstaande:
CS-therapie doet niets met je angststoornis, omdat je dan nog steeds niet weet hoe het allemaal zit, waar het vandaan is gekomen en hoe je het op kunt lossen (of ermee om kunt leren gaan). Hypnotherapie laat je echt zélf voelen, door gesprekken bvb. en vanuit die gesprekken je lichaam leren kennen. Je gaat als het ware op onderzoek waar die angst zich bvb. bevindt.
Erfelijk, tja... je ziet het vaker in een familie terugkeren. Je zou je kunnen afvragen of het door het 'bloed' komt, of door opvoeding. Want een angstige ouder, brengt dan bewust of onbewust ook op zijn of haar kind over.
Erachter verschuilen dat het erfelijk is en er daardoor niet mee aan de slag te gaan (en enkel medicatie te slikken), vind ik persoonlijk geen effectieve manier. Het is net als zwemmen met bandjes: je blijft wel drijven, maar o wee als ooit die bandjes van je armen vallen. Want zwemmen kun je tenslotte nog niet.
woensdag 25 januari 2012 om 20:29
@Dreamer: ik kom nog even terug op mijn laatste posting aan jou. Ik schreef dat het dan geen angststoornis heet, omdat je niet angstig bent een ziekte o.i.d. op te lopen. Ik corrigeer mezelf even, want ik heb er over nagedacht en kom tot een andere conclusie.
Door anderen jouw eten niet klaar te laten maken, probeer je toch de controle te houden. Het beheerst je leven, want je hebt het zowel thuis (met vriendinnen), als in restaurants. Je vermijd dus bepaalde situaties, en wanneer dat niet lukt, word je er zelfs ziek (braakneigingen) van.
Ik ben toch benieuwd naar hoe jij het nog meer ervaart of dat er nog andere zaken zijn.
Door anderen jouw eten niet klaar te laten maken, probeer je toch de controle te houden. Het beheerst je leven, want je hebt het zowel thuis (met vriendinnen), als in restaurants. Je vermijd dus bepaalde situaties, en wanneer dat niet lukt, word je er zelfs ziek (braakneigingen) van.
Ik ben toch benieuwd naar hoe jij het nog meer ervaart of dat er nog andere zaken zijn.
woensdag 25 januari 2012 om 20:34
quote:InyMiny schreef op 22 januari 2012 @ 19:39:
Molly: even een interesse vraag; heeft een dwangstoornis en dan bedoel ik het in het algemeen niet eerder wat te maken met controle in plaats van angst?
Als je bijvoorbeeld dwangmatig schoonmaakt (smetvrees), dan hou je de controle over een bepaald iets, maar heb je de angst om die controle kwijt te raken. Hetzelfde als met anorexia (eetstoornis). De meeste van deze meiden en jongens willen ergens controle op hebben en in dat geval is dat het gewicht. Dat daarna een angst voortvloeit voor aankomen....
Ook hier wilde ik nog even (opnieuw) op reageren.
Inderdaad, iemand wil graag controle houden zoals je schreef. En als hij die controle kwijtraakt, wordt hij angstig. Maar bedenk: waarom wordt hij dan angstig. Wat ís die angst dan eigenlijk? Wat is het probleem dat iemand die controle niet meer heeft?
Hmm, volgens mij schrijf ik nu zo'n beetje hetzelfde als ik in de vorige posting deed. Maar wellicht met andere woorden beter begrijpelijk. Ik hoop dat je nog even terugkomt Iny.
Molly: even een interesse vraag; heeft een dwangstoornis en dan bedoel ik het in het algemeen niet eerder wat te maken met controle in plaats van angst?
Als je bijvoorbeeld dwangmatig schoonmaakt (smetvrees), dan hou je de controle over een bepaald iets, maar heb je de angst om die controle kwijt te raken. Hetzelfde als met anorexia (eetstoornis). De meeste van deze meiden en jongens willen ergens controle op hebben en in dat geval is dat het gewicht. Dat daarna een angst voortvloeit voor aankomen....
Ook hier wilde ik nog even (opnieuw) op reageren.
Inderdaad, iemand wil graag controle houden zoals je schreef. En als hij die controle kwijtraakt, wordt hij angstig. Maar bedenk: waarom wordt hij dan angstig. Wat ís die angst dan eigenlijk? Wat is het probleem dat iemand die controle niet meer heeft?
Hmm, volgens mij schrijf ik nu zo'n beetje hetzelfde als ik in de vorige posting deed. Maar wellicht met andere woorden beter begrijpelijk. Ik hoop dat je nog even terugkomt Iny.