Psyche
alle pijlers
Waar doen jullie het voor?
zondag 21 oktober 2012 om 12:17
Om maar met de deur in huis te vallen: wat is de zin van het leven?
Ik geloof daar eigenlijk niet zo in; we gaan allemaal dood. Ik ben ook geen weldoener die zich keihard inzet voor andere mensen. Over het algemeen ben ik best gelukkig; ik vermaak me prima.
Maar blijkbaar mis ik toch iets. Ik heb geen relatie, maar de helft van de mensen hier gelooft dat het daar om draait en de andere helft gelooft dat je juist zonder relatie gelukkig moet zijn.
Ik heb ontzettend veel vrienden en vriendinnen en hun reilen en zeilen is zeer vermakelijk, en gesprekken met hen ook. Maar het grootste deel van de tijd breng ik met mezelf door.
Waar halen jullie voldoening uit? Wat maakt jouw leven de moeite waard?
Ik ben blij als ik zie dat mijn lichaam goed in vorm is. Maar maakt me dat een gelukkiger persoon? Ik ben trots als ik iets doe waarvan ik niet wist dat ik het kon. Maar over een paar jaar verdien ik veel meer en laat ik het doen. Ik voel passie als ik met een nieuw iemand praat over een inspirerend onderwerp. Maar een dag later vergeet ik dat gevoel, en het nieuwe is er snel af. Ik voel me gelukkig als ik verliefd ben, maar ik wil mijn leven niet daar van laten afhangen.
Jeetje wat een deprimerende post.
Ik geloof daar eigenlijk niet zo in; we gaan allemaal dood. Ik ben ook geen weldoener die zich keihard inzet voor andere mensen. Over het algemeen ben ik best gelukkig; ik vermaak me prima.
Maar blijkbaar mis ik toch iets. Ik heb geen relatie, maar de helft van de mensen hier gelooft dat het daar om draait en de andere helft gelooft dat je juist zonder relatie gelukkig moet zijn.
Ik heb ontzettend veel vrienden en vriendinnen en hun reilen en zeilen is zeer vermakelijk, en gesprekken met hen ook. Maar het grootste deel van de tijd breng ik met mezelf door.
Waar halen jullie voldoening uit? Wat maakt jouw leven de moeite waard?
Ik ben blij als ik zie dat mijn lichaam goed in vorm is. Maar maakt me dat een gelukkiger persoon? Ik ben trots als ik iets doe waarvan ik niet wist dat ik het kon. Maar over een paar jaar verdien ik veel meer en laat ik het doen. Ik voel passie als ik met een nieuw iemand praat over een inspirerend onderwerp. Maar een dag later vergeet ik dat gevoel, en het nieuwe is er snel af. Ik voel me gelukkig als ik verliefd ben, maar ik wil mijn leven niet daar van laten afhangen.
Jeetje wat een deprimerende post.
zondag 21 oktober 2012 om 16:51
Kier, ik zit hier ook voor mezelf. En ik ben het er mee eens dat liefdadigheid etc uiteindelijk ook voor jezelf is. Het is niet zo dat ik nooit wat voor een ander doe, maar ik voel bijvoorbeeld niet de roeping om in Afrika vrijwilligerswerk te gaan doen.
Ik zou best in een dierenasiel willen werken, vrijwillig, of een bejaardentehuis, maar uiteindelijk doe ik dat natuurlijk voor mezelf. Op dit moment heb ik overigens die mogelijkheid niet.
Ik weet niet zo goed wat ik precies mis. Ik doe ontzettend veel leuke dingen, kan ook genieten van kleine dingen als de zon op m'n gezicht, of een leuk gesprek. Maar soms praat ik met mensen en vraag ik me achteraf af wat het allemaal voor zin heeft.
Ik ben pas weer even op reis geweest en dan heb ik dit soort gevoelens niet. Maar ja, ik kan natuurlijk niet altijd op reis zijn, dat zou ook saai worden. Ik vind het dan juist leuk om mensen uit andere plaatsen te leren kennen en ervaringen uit te wisselen.
Ik wil wel een relatie, niet per se nu, maar ik vind het ook best een raar idee om echt voor iemand te kiezen en je daar dan zo op te richten. Ik zie het bij anderen en zo'n intens contact heb ik met niemand. Het is vast heel fijn, maar ik kan me er op dit moment weinig bij voorstellen.
Ik heb ontzettend veel vrienden, maar het is allemaal vrij oppervlakkig. In Nederland heb ik wel echt goede vrienden, maar daar ben ik nu niet. Ik ben het uitgaansleven een beetje zat, vind het ook allemaal zo oppervlakkig.
Gelukkig zijn er genoeg andere feestjes en dergelijke. Vandaag komt een vriendin langs om wat creatiefs te doen, daar heb ik dan wel weer ontzettend zin in. Kunnen we het gelijk hier over hebben.
Ik denk dat misschien het probleem is dat ik even niet zo goed weet wat ik wil. Dat ik in een soort overgangsfase zit.
Secondhandsuus, mooie tekst maar de muziek is helemaal niet mijn smaak.
Ik zou best in een dierenasiel willen werken, vrijwillig, of een bejaardentehuis, maar uiteindelijk doe ik dat natuurlijk voor mezelf. Op dit moment heb ik overigens die mogelijkheid niet.
Ik weet niet zo goed wat ik precies mis. Ik doe ontzettend veel leuke dingen, kan ook genieten van kleine dingen als de zon op m'n gezicht, of een leuk gesprek. Maar soms praat ik met mensen en vraag ik me achteraf af wat het allemaal voor zin heeft.
Ik ben pas weer even op reis geweest en dan heb ik dit soort gevoelens niet. Maar ja, ik kan natuurlijk niet altijd op reis zijn, dat zou ook saai worden. Ik vind het dan juist leuk om mensen uit andere plaatsen te leren kennen en ervaringen uit te wisselen.
Ik wil wel een relatie, niet per se nu, maar ik vind het ook best een raar idee om echt voor iemand te kiezen en je daar dan zo op te richten. Ik zie het bij anderen en zo'n intens contact heb ik met niemand. Het is vast heel fijn, maar ik kan me er op dit moment weinig bij voorstellen.
Ik heb ontzettend veel vrienden, maar het is allemaal vrij oppervlakkig. In Nederland heb ik wel echt goede vrienden, maar daar ben ik nu niet. Ik ben het uitgaansleven een beetje zat, vind het ook allemaal zo oppervlakkig.
Gelukkig zijn er genoeg andere feestjes en dergelijke. Vandaag komt een vriendin langs om wat creatiefs te doen, daar heb ik dan wel weer ontzettend zin in. Kunnen we het gelijk hier over hebben.
Ik denk dat misschien het probleem is dat ik even niet zo goed weet wat ik wil. Dat ik in een soort overgangsfase zit.
Secondhandsuus, mooie tekst maar de muziek is helemaal niet mijn smaak.
praat wel f verder bij werk& studie klm verhaal
zondag 21 oktober 2012 om 22:22
De liefde voor mijn dochter, man en familie.
Maar echt de zin van het leven? Het is toeval dat ik besta. Ik draag mijn steentje bij door respectvol en met liefde voor ouderen dementerende te zorgen (mijn werk). Voor de rest wil ik genieten van mijn gezin en persoonlijke groei door te maken. Vandaag een beter persoon als gister.
Hoe wij als gezin er in staan: voor de wereld ben ik niemand maar voor iemand ben ik de wereld.
Maar echt de zin van het leven? Het is toeval dat ik besta. Ik draag mijn steentje bij door respectvol en met liefde voor ouderen dementerende te zorgen (mijn werk). Voor de rest wil ik genieten van mijn gezin en persoonlijke groei door te maken. Vandaag een beter persoon als gister.
Hoe wij als gezin er in staan: voor de wereld ben ik niemand maar voor iemand ben ik de wereld.
zondag 21 oktober 2012 om 23:04
Een positieve invloed hebben op het leven van anderen.
Bijvoorbeeld als ik merk dat een vriendschap ook door vriend/vriendin als belangrijk ervaren wordt, als ieman blij is zijn/haar verhaal bij mij kwijt te kunnen bijvoorbeeld.
Of even langs gaan bij iemand die ziek is, of alleen maar een praatje maken met iemand die daar behoefte aan heeft.
Allemaal geen dingen waar ik me hele dagen mee bezig houd of op richt, maar waarvan ik wel merk dat het zin geeft aan mijn leven.
En heel saai, ook mijn gezin is heel belangrijk voor me. Zien dat mijn kinderen opgroeien tot steeds zelfstandiger personen, dat ze het goed doen.
Bijvoorbeeld als ik merk dat een vriendschap ook door vriend/vriendin als belangrijk ervaren wordt, als ieman blij is zijn/haar verhaal bij mij kwijt te kunnen bijvoorbeeld.
Of even langs gaan bij iemand die ziek is, of alleen maar een praatje maken met iemand die daar behoefte aan heeft.
Allemaal geen dingen waar ik me hele dagen mee bezig houd of op richt, maar waarvan ik wel merk dat het zin geeft aan mijn leven.
En heel saai, ook mijn gezin is heel belangrijk voor me. Zien dat mijn kinderen opgroeien tot steeds zelfstandiger personen, dat ze het goed doen.
zondag 21 oktober 2012 om 23:17
Ik bedoelde meer dat je voor die kadootjes niks hoeft te doen, maar die je krijgt In de vorm van vogels die je over een weiland ziet trekken, een boom die wel twintig verschillende kleuren bladeren lijkt te hebben, als het helder is en je de sterren kunt zien. Zelfs als je je tigste afwijzing hebt binnengekregen op een sollicitatie en je in de sportschool wéér merkt dat je die 25 kg niet aankunt, dan blijven die kadootjes er nog altijd. Of ben ik nu wel heel zweverig? :-s
zondag 21 oktober 2012 om 23:18
quote:NYC schreef op 21 oktober 2012 @ 23:09:
Om te genieten van het leven zelf, want ik zie het als één groot geschenk met iedere dag kadootjes, zelfs als de persoonlijke dingen tegenzitten.
Ik ben blij dat ik dit op dit moment volmondig kan beamen en dat is helaas wel eens anders geweest.
Maar ik heb een zeer comfortabel leven en een enorme vrijheid en dat voelt heel fijn.
Of dat dan het doel is, weet ik niet.
Maar het is bepaald geen straf.
Om te genieten van het leven zelf, want ik zie het als één groot geschenk met iedere dag kadootjes, zelfs als de persoonlijke dingen tegenzitten.
Ik ben blij dat ik dit op dit moment volmondig kan beamen en dat is helaas wel eens anders geweest.
Maar ik heb een zeer comfortabel leven en een enorme vrijheid en dat voelt heel fijn.
Of dat dan het doel is, weet ik niet.
Maar het is bepaald geen straf.
zondag 21 oktober 2012 om 23:24
IJ, ik herken het denk ik. Single, geen kinderen en ben dus voor niemand 'nummer 1'. Het maakt dus niet zoveel uit of ik leef - bovendien als je dood bent, merk je daar zelf niets van (nuchtere ongelovige). Ik heb weleens geprobeerd om dit gevoel uit te leggen, maar kreeg terug dat ik depressief was. Geloof het toch niet...
Het gekke is, willen leven is menselijk instinct. Ik heb een medische geschiedenis en heb bewust alles aangepakt om te leven. Dat verbaast me nog steeds en het maakt de verantwoordelijkheid om er iets van te maken nog groter.
Het gekke is, willen leven is menselijk instinct. Ik heb een medische geschiedenis en heb bewust alles aangepakt om te leven. Dat verbaast me nog steeds en het maakt de verantwoordelijkheid om er iets van te maken nog groter.
zondag 21 oktober 2012 om 23:36
@branca, ik ben bij mijn man vanaf mijn zestiende, dus wat deed ik tot de geboorte van onze zoon: studeren, veel vriendinnen, en ook veel tijd met mijn vriend doorgebracht. Samenwonen, stages lopen, scriptie schrijven. Daar draaide het toen om. Ben altijd een echt familiemens geweest en dat was denk ik waar ik het toen voor deed.
maandag 22 oktober 2012 om 01:41
quote:isabellajosephine schreef op 21 oktober 2012 @ 22:57:
Veel gezin dus. Maar wat als je dat niet hebt, of niet wilt?
Ik heb een vriend en wij zijn zo ongeveer 24/7 samen en hij is heel belangrijk, maar je gezin de zin van het leven? Dat gaat mij in ieder geval iets te ver. In mijn ogen is de zin van het leven een nogal persoonlijke aangelegenheid, net zoals mensen wel eens zeggen dat je doodgaan ook in je eentje doet.
Ik denk dat de zin van het leven afhangt van de lessen die je moet leren in het leven. En die lessen zijn voor mijn vriend bijvoorbeeld weer anders dan voor mij. Waar ik energie of de wil om te leven uit haal, is het idee dat ik elke dag dat ik leef nieuwe ervaringen kan opdoen en meer kan leren. Ik dacht als kind dat ik als 18-jarige alwetend zou zijn (want ik was dan toch immers volwassen?) en dus een perfecte ouder zou kunnen zijn. De laatste tijd bekruipt me wel steeds meer het beangstigende gevoel van machteloosheid: het is wel alsof ik doordat ik steeds meer leer erachter kom hoe klein en onwetend ik wel niet ben.
Maar toch, ik denk dat het nut van het leven voor mij 'wijzer worden' is: ik probeer open te staan voor nieuwe ervaringen, andere culturen en denkwijzen, zoveel mogelijk te leren over verschillende onderwerpen. Wat ik met dat wijzer worden wil doen? Geen idee. Docent worden, mentor, ouder misschien? Maar ik denk ook dat het te maken heeft met voor je dood terug kunnen kijken op hoe je in je leven bent gegroeid? Dus misschien is een betere omschrijving van het nut van mijn leven: groei!
Ik dacht voorheen wel eens terug aan mijn tienerjaren, waarbij ik dan van mezelf dacht naief te zijn. Maar ik was het wel eens met iemand die zei dat dat eigenlijk een belediging is van je toenmalige-ik. Je deed immers in het verleden wat je deed, gebaseerd op de kennis en wijsheid die je op dat moment had. Dus ook als je met je huidige ik terug zou gaan in de tijd en je had dezelfde informatie, zou je eenzelfde keuze hebben kunnen maken. Ik vond dat ergens wel mooi.
Veel gezin dus. Maar wat als je dat niet hebt, of niet wilt?
Ik heb een vriend en wij zijn zo ongeveer 24/7 samen en hij is heel belangrijk, maar je gezin de zin van het leven? Dat gaat mij in ieder geval iets te ver. In mijn ogen is de zin van het leven een nogal persoonlijke aangelegenheid, net zoals mensen wel eens zeggen dat je doodgaan ook in je eentje doet.
Ik denk dat de zin van het leven afhangt van de lessen die je moet leren in het leven. En die lessen zijn voor mijn vriend bijvoorbeeld weer anders dan voor mij. Waar ik energie of de wil om te leven uit haal, is het idee dat ik elke dag dat ik leef nieuwe ervaringen kan opdoen en meer kan leren. Ik dacht als kind dat ik als 18-jarige alwetend zou zijn (want ik was dan toch immers volwassen?) en dus een perfecte ouder zou kunnen zijn. De laatste tijd bekruipt me wel steeds meer het beangstigende gevoel van machteloosheid: het is wel alsof ik doordat ik steeds meer leer erachter kom hoe klein en onwetend ik wel niet ben.
Maar toch, ik denk dat het nut van het leven voor mij 'wijzer worden' is: ik probeer open te staan voor nieuwe ervaringen, andere culturen en denkwijzen, zoveel mogelijk te leren over verschillende onderwerpen. Wat ik met dat wijzer worden wil doen? Geen idee. Docent worden, mentor, ouder misschien? Maar ik denk ook dat het te maken heeft met voor je dood terug kunnen kijken op hoe je in je leven bent gegroeid? Dus misschien is een betere omschrijving van het nut van mijn leven: groei!
Ik dacht voorheen wel eens terug aan mijn tienerjaren, waarbij ik dan van mezelf dacht naief te zijn. Maar ik was het wel eens met iemand die zei dat dat eigenlijk een belediging is van je toenmalige-ik. Je deed immers in het verleden wat je deed, gebaseerd op de kennis en wijsheid die je op dat moment had. Dus ook als je met je huidige ik terug zou gaan in de tijd en je had dezelfde informatie, zou je eenzelfde keuze hebben kunnen maken. Ik vond dat ergens wel mooi.
maandag 22 oktober 2012 om 11:12
quote:livetti schreef op 22 oktober 2012 @ 11:09:
Vraagje: is het niet erg arrogant dat wij mensen ervan uit gaan dat ons leven uberhaupt zin moet hebben?
Ja, in zekere zin wel.
Vooral omdat 'we' er met zijn allen vanuit gaan dat alles per ongeluk is ontstaan. We zijn dan een opeenschakeling van toevalligheden wat we als mens enigzins en zeer beperkt kunnen sturen.
Vraagje: is het niet erg arrogant dat wij mensen ervan uit gaan dat ons leven uberhaupt zin moet hebben?
Ja, in zekere zin wel.
Vooral omdat 'we' er met zijn allen vanuit gaan dat alles per ongeluk is ontstaan. We zijn dan een opeenschakeling van toevalligheden wat we als mens enigzins en zeer beperkt kunnen sturen.
maandag 22 oktober 2012 om 11:17
Ik geloof niet zo in de zin van het leven. Die 'zin' is er namelijk niet zo. Ik ben daar dan ook niet mee bezig. Voor mezelf probeer ik gewoon zoveel mogelijk dingen te doen waar ik vreugde uit haal. (samenzijn met familie/vrienden, veel leuke uitjes met mijn vriend etc. etc.). Bij mij is het glas ook nooit half leeg. Ik denk dat als je echt op zoek moet naar een 'zin' je jezelf alleen maar kunt teleurstellen eigenlijk.