Psyche
alle pijlers
Waarom vind ik dit vervelend?
maandag 7 november 2011 om 13:57
Er zijn van die dingen, daar krijg ik een vervelend/naar gevoel van. Maar als ik dan in woorden moet uitleggen waaròm ik het precies vervelend vind dan kom ik er niet uit.
Vorige week bijvoorbeeld. Vriend haalt mij van het station en we doen daar nog even een drankje. Een kennis van hem, laat ik haar X noemen, komt even later binnen. Vriend ziet het niet, want hij is druk bezig een verhaal te vertellen. Het gekke is dat X (via een onlogische route) pal langs ons tafeltje loopt en lijkt te doen alsof ze ons niet ziet. Vervolgens gaat ze op korte afstand van ons zitten, bladert wat door een tijdschrift terwijl ze o.a. haar haar constant over de ene en dan weer over haar andere schouder werpt. Vriendjelief praat druk door en heeft geen oog voor de omgeving. Na een minuut of twee staat ze op en loopt weer weg. Net op dat moment vraagt m'n vriend zich af hoe laat het is, kijkt op de klok (die boven de deur hangt) en ziet X nog net de deur achter zich sluiten.
"Hey, dat was X!" waarop ik zei: "Ja. En sterker nog, ze zat net daar"
Vriend vroeg zich af waarom ik X dan niet gegroet heb. Ik zei dat ik haar gedrag maar vreemd vond. Vriend vindt het allemaal wel grappig. Ik zeg nogmaals dat ik het raar vond en laat het erbij omdat ik niet weet wat ik er verder nog over moet zeggen. Maar leuk is anders.
Ik weet niet goed waarom ik hier zo'n rotgevoel van krijg. Ook niet of het nou het gedrag van X is dat me dwarszit, de reactie van m'n vriend of allebei. Misschien moet ik dit voorval ook niet zo serieus nemen, maar volgens mij lukt dat pas als ik weet wat mij precies dwarszit.
Soms lees ik hier stukjes van mensen en dan denk ik: wow, dat omschrijft precies wat mij op zo'n moment dwarszit. Misschien dat iemand hier de vinger op de "zere plek" kan leggen? En misschien heb je zelf ook wel van die situaties waarvan je je afvraagt waarom je die vervelend vindt?
Vorige week bijvoorbeeld. Vriend haalt mij van het station en we doen daar nog even een drankje. Een kennis van hem, laat ik haar X noemen, komt even later binnen. Vriend ziet het niet, want hij is druk bezig een verhaal te vertellen. Het gekke is dat X (via een onlogische route) pal langs ons tafeltje loopt en lijkt te doen alsof ze ons niet ziet. Vervolgens gaat ze op korte afstand van ons zitten, bladert wat door een tijdschrift terwijl ze o.a. haar haar constant over de ene en dan weer over haar andere schouder werpt. Vriendjelief praat druk door en heeft geen oog voor de omgeving. Na een minuut of twee staat ze op en loopt weer weg. Net op dat moment vraagt m'n vriend zich af hoe laat het is, kijkt op de klok (die boven de deur hangt) en ziet X nog net de deur achter zich sluiten.
"Hey, dat was X!" waarop ik zei: "Ja. En sterker nog, ze zat net daar"
Vriend vroeg zich af waarom ik X dan niet gegroet heb. Ik zei dat ik haar gedrag maar vreemd vond. Vriend vindt het allemaal wel grappig. Ik zeg nogmaals dat ik het raar vond en laat het erbij omdat ik niet weet wat ik er verder nog over moet zeggen. Maar leuk is anders.
Ik weet niet goed waarom ik hier zo'n rotgevoel van krijg. Ook niet of het nou het gedrag van X is dat me dwarszit, de reactie van m'n vriend of allebei. Misschien moet ik dit voorval ook niet zo serieus nemen, maar volgens mij lukt dat pas als ik weet wat mij precies dwarszit.
Soms lees ik hier stukjes van mensen en dan denk ik: wow, dat omschrijft precies wat mij op zo'n moment dwarszit. Misschien dat iemand hier de vinger op de "zere plek" kan leggen? En misschien heb je zelf ook wel van die situaties waarvan je je afvraagt waarom je die vervelend vindt?
maandag 7 november 2011 om 15:36
quote:aardappelhoofd schreef op 07 november 2011 @ 15:22:
Op mij komt dat over alsof je bang bent hem kwijt te raken, en hem wil behoeden voor avances van een ander, of in ieder geval hem met lichte dwang in wil laten zien hoe 'raar' of 'stom' iemand die zo doet wel niet is.
Waarom is dat? Ben je toevallig erg onzeker over jezelf? Of bang dat jij niet leuk genoeg bent voor hem waardoor hij daar gevoelig voor kan zijn?
Bij vlagen kan ik best onzeker zijn ja. Het maffe is dat ik van X dus absoluut niet onzeker word, maar toch dat "vervelende gevoel" heb. Ik vind dat vervelend omdat ik daar dus niet over kan praten met mijn vriend (hij ziet het niet). En het lijkt me niet nuttig om tegen hem erover door te blijven zagen.
Misschien moet ik leren dat soort dingen maar gewoon langs me heen te laten glijden. Er zijn nou eenmaal meiden/vrouwen die zich zo gedragen. Mijn vriend ziet daar nou eenmaal niks verkeerds in. En of ie er nou gecharmeerd van zou raken of niet, het is pas verkeerd als hij er iets mee doet.
En daar vertrouw ik hem wel in, dat ie er niks mee doet. Apart, dat ik dan toch een rotgevoel krijg van dergelijke situaties. En dat snap ik nog niet helemaal.
Op mij komt dat over alsof je bang bent hem kwijt te raken, en hem wil behoeden voor avances van een ander, of in ieder geval hem met lichte dwang in wil laten zien hoe 'raar' of 'stom' iemand die zo doet wel niet is.
Waarom is dat? Ben je toevallig erg onzeker over jezelf? Of bang dat jij niet leuk genoeg bent voor hem waardoor hij daar gevoelig voor kan zijn?
Bij vlagen kan ik best onzeker zijn ja. Het maffe is dat ik van X dus absoluut niet onzeker word, maar toch dat "vervelende gevoel" heb. Ik vind dat vervelend omdat ik daar dus niet over kan praten met mijn vriend (hij ziet het niet). En het lijkt me niet nuttig om tegen hem erover door te blijven zagen.
Misschien moet ik leren dat soort dingen maar gewoon langs me heen te laten glijden. Er zijn nou eenmaal meiden/vrouwen die zich zo gedragen. Mijn vriend ziet daar nou eenmaal niks verkeerds in. En of ie er nou gecharmeerd van zou raken of niet, het is pas verkeerd als hij er iets mee doet.
En daar vertrouw ik hem wel in, dat ie er niks mee doet. Apart, dat ik dan toch een rotgevoel krijg van dergelijke situaties. En dat snap ik nog niet helemaal.
maandag 7 november 2011 om 15:39
quote:aardappelhoofd schreef op 07 november 2011 @ 15:14:
[...]
En waarom dan niet? Want behalve het punt dat ik haar niet kende (van vriend weet ik het niet), klopt mijn voorgevallen voorbeeld precies met je complete opsomming.
Allereerst zijn gevoelens en gedachten nog steeds iets anders dan feiten. Dus het kan voelen alsof er dingen niet kloppen maar daar kan je niet vanuit gaan dát het ook echt zo is.
Dus als je voor 1 keer aanvoelt dat er wellicht iets niet helemaal goed voelt, bovendien zag vriend haar niet, ga je daar nog geen vergaande conclusies aan verbinden. Je houdt in je achterhoofd dat er misschien iets niet klopte, je weet niet wat het precies is, maar je gaat kijken wat je zelf dan niet helemaal prettig vond aanvoelen, waarom het niet zo is, je probeert wellicht eens een keer te verifieren. Als zaken voortdurend zo voelen dan kijk je of er feiten zijn die de gevoelens staven. En je voortdurend voelen in een relatie alsof er iets niet klopt is ook niet goed, dat kan ook niet eeuwig blijven duren, zelfs als er niets aan de hand zou zijn.
[...]
En waarom dan niet? Want behalve het punt dat ik haar niet kende (van vriend weet ik het niet), klopt mijn voorgevallen voorbeeld precies met je complete opsomming.
Allereerst zijn gevoelens en gedachten nog steeds iets anders dan feiten. Dus het kan voelen alsof er dingen niet kloppen maar daar kan je niet vanuit gaan dát het ook echt zo is.
Dus als je voor 1 keer aanvoelt dat er wellicht iets niet helemaal goed voelt, bovendien zag vriend haar niet, ga je daar nog geen vergaande conclusies aan verbinden. Je houdt in je achterhoofd dat er misschien iets niet klopte, je weet niet wat het precies is, maar je gaat kijken wat je zelf dan niet helemaal prettig vond aanvoelen, waarom het niet zo is, je probeert wellicht eens een keer te verifieren. Als zaken voortdurend zo voelen dan kijk je of er feiten zijn die de gevoelens staven. En je voortdurend voelen in een relatie alsof er iets niet klopt is ook niet goed, dat kan ook niet eeuwig blijven duren, zelfs als er niets aan de hand zou zijn.
maandag 7 november 2011 om 15:41
Jaloerse/onzekere gevoelens hebben vaak weinig te maken met je vriend/partner of de 'andere' persoon. Vaak meer met je eigen onzekerheid.
Als je jezelf kunt overtuigen hoe leuk jij bent, hoef je niet bang te zijn dat hij in de truukjes van een ander trapt. Want als het goed is, ben je daar dan niet eens meer mee bezig
Als je jezelf kunt overtuigen hoe leuk jij bent, hoef je niet bang te zijn dat hij in de truukjes van een ander trapt. Want als het goed is, ben je daar dan niet eens meer mee bezig
maandag 7 november 2011 om 15:44
Als iemand bewust met mijn vriend zou flirten zou ik dat niet prettig vinden, zeker niet als ik er overduidelijk als vriendin naast zit.
En als mijn vriend zich dat liet aanleunen zonder duidelijk te maken dat ik toch echt wel zijn vriendin ben en haar duidelijk laat merken er niet van gediend te zijn, zou ik dat ook niet prettig vinden.
Zelf ben ik, als ik een vriend heb, altijd duidelijk tegen andere mannen en houd ik er ook niet van als een andere man met mij flirt en weet dat ik een vriend heb.
En dat heeft voor mij overigens niets met onzekerheid te maken. Maar met duidelijkheid waardoor onzekerheid niet nodig is.
En als mijn vriend zich dat liet aanleunen zonder duidelijk te maken dat ik toch echt wel zijn vriendin ben en haar duidelijk laat merken er niet van gediend te zijn, zou ik dat ook niet prettig vinden.
Zelf ben ik, als ik een vriend heb, altijd duidelijk tegen andere mannen en houd ik er ook niet van als een andere man met mij flirt en weet dat ik een vriend heb.
En dat heeft voor mij overigens niets met onzekerheid te maken. Maar met duidelijkheid waardoor onzekerheid niet nodig is.
maandag 7 november 2011 om 15:44
quote:Paekzwart schreef op 07 november 2011 @ 15:39:
[...]
Allereerst zijn gevoelens en gedachten nog steeds iets anders dan feiten. Dus het kan voelen alsof er dingen niet kloppen maar daar kan je niet vanuit gaan dát het ook echt zo is.
Dus als je voor 1 keer aanvoelt dat er wellicht iets niet helemaal goed voelt, bovendien zag vriend haar niet, ga je daar nog geen vergaande conclusies aan verbinden. Je houdt in je achterhoofd dat er misschien iets niet klopte, je weet niet wat het precies is, maar je gaat kijken wat je zelf dan niet helemaal prettig vond aanvoelen, waarom het niet zo is, je probeert wellicht eens een keer te verifieren. Als zaken voortdurend zo voelen dan kijk je of er feiten zijn die de gevoelens staven. En je voortdurend voelen in een relatie alsof er iets niet klopt is ook niet goed, dat kan ook niet eeuwig blijven duren, zelfs als er niets aan de hand zou zijn.Precies mijn punt. Want dit gaat toch maar over 1 'incident'? Ik vind het daarom wat ver gaan om vermoedens van vreemdgaan/'er speelt iets' uit te spreken. TO voelt zich er al niet lekker over, dit helpt dan niet lijkt me.
[...]
Allereerst zijn gevoelens en gedachten nog steeds iets anders dan feiten. Dus het kan voelen alsof er dingen niet kloppen maar daar kan je niet vanuit gaan dát het ook echt zo is.
Dus als je voor 1 keer aanvoelt dat er wellicht iets niet helemaal goed voelt, bovendien zag vriend haar niet, ga je daar nog geen vergaande conclusies aan verbinden. Je houdt in je achterhoofd dat er misschien iets niet klopte, je weet niet wat het precies is, maar je gaat kijken wat je zelf dan niet helemaal prettig vond aanvoelen, waarom het niet zo is, je probeert wellicht eens een keer te verifieren. Als zaken voortdurend zo voelen dan kijk je of er feiten zijn die de gevoelens staven. En je voortdurend voelen in een relatie alsof er iets niet klopt is ook niet goed, dat kan ook niet eeuwig blijven duren, zelfs als er niets aan de hand zou zijn.Precies mijn punt. Want dit gaat toch maar over 1 'incident'? Ik vind het daarom wat ver gaan om vermoedens van vreemdgaan/'er speelt iets' uit te spreken. TO voelt zich er al niet lekker over, dit helpt dan niet lijkt me.
maandag 7 november 2011 om 15:51
@aardappelhoofd
Ze maakt voor zichzelf uit wat ze wel of niet voelt. Haar gevoelens zijn wel duidelijk alleen hoe ze het onder woorden moet brengen niet. Zo wees ze resoluut af dat vriend echt haar niet gezien had. Als je gevoelens je echt iets zeggen dan is het voor een ander lastiger dat positief of negatief om te buigen. Wat wel helpt is ze helder proberen te krijgen waardoor de gevoelens beter hanteerbaar worden. Daarvoor moet je kijken naar alle mogelijke opties.
Persoonlijk blijf ik het een lastig iets vinden als een ander meisje flirt en een man "ziet" dat niet. Daar heb ik zelf een hekel aan omdat ik van de duidelijkheid ben en denk dat zie je zelf toch zeker ook wel. Nou had ik ook een vriend die dat echt niet "zag" maar uiteindelijk wel een zich door zo'n meisje in liet palmen. Ik vind het zelf lastig als je daar niet over kan praten en er geen duidelijkheid wordt geschapen. Maar veel mannen wuiven dat helaas weg.
En voor 1 keer iets aanvoelen hoef je niets mee te doen, daarom mijn uitleg naar jou. Want daar heb je een punt.
Ze maakt voor zichzelf uit wat ze wel of niet voelt. Haar gevoelens zijn wel duidelijk alleen hoe ze het onder woorden moet brengen niet. Zo wees ze resoluut af dat vriend echt haar niet gezien had. Als je gevoelens je echt iets zeggen dan is het voor een ander lastiger dat positief of negatief om te buigen. Wat wel helpt is ze helder proberen te krijgen waardoor de gevoelens beter hanteerbaar worden. Daarvoor moet je kijken naar alle mogelijke opties.
Persoonlijk blijf ik het een lastig iets vinden als een ander meisje flirt en een man "ziet" dat niet. Daar heb ik zelf een hekel aan omdat ik van de duidelijkheid ben en denk dat zie je zelf toch zeker ook wel. Nou had ik ook een vriend die dat echt niet "zag" maar uiteindelijk wel een zich door zo'n meisje in liet palmen. Ik vind het zelf lastig als je daar niet over kan praten en er geen duidelijkheid wordt geschapen. Maar veel mannen wuiven dat helaas weg.
En voor 1 keer iets aanvoelen hoef je niets mee te doen, daarom mijn uitleg naar jou. Want daar heb je een punt.
maandag 7 november 2011 om 16:15
Als jij dat onderbuik? gevoel bij haar krijgt zal het zeker je intuitie zijn. En misschien is ze fake of nog erger het verleidelijke type dat je vriendje wel ziet zitten en wil afpakken... De vraag is wat doe je eraan. Mannen doorzien dat niet... en zolang hij haar bijna niet ziet kun je het toch gewoon van je afzetten.
Als je je om sit soort dingen druk om moet maken in je relatie, dan kun je echt niet meer genieten.
Mochten ze vaker wat afspreken en je merkt dat je vriend zich anders gedraagt daarna, of haar wel erg interessant vind, dan zou ik mijn gevoel erover uitspreken! Ook kan je op voorhand aangeven dat je niet zo gecharmeerd bent van haar, maar moet hij dan meteen alle contact verbreken? Ik vind het ook niet geheel onlogisch dat hij wat lacherig deed... Mannen maken nou eenmaal geen drama van dit soort situaties...correctie: de meeste mannen;)
Als je je om sit soort dingen druk om moet maken in je relatie, dan kun je echt niet meer genieten.
Mochten ze vaker wat afspreken en je merkt dat je vriend zich anders gedraagt daarna, of haar wel erg interessant vind, dan zou ik mijn gevoel erover uitspreken! Ook kan je op voorhand aangeven dat je niet zo gecharmeerd bent van haar, maar moet hij dan meteen alle contact verbreken? Ik vind het ook niet geheel onlogisch dat hij wat lacherig deed... Mannen maken nou eenmaal geen drama van dit soort situaties...correctie: de meeste mannen;)
maandag 7 november 2011 om 17:26
Zij flirtte (of probeerde dat in ieder geval) met jouw vriend, dat was wat jij signaleerde. Jouw vriend zag het niet maar vond het achteraf wel leuk om te horen. Zeg ik het zo goed?
Tja, vertrouw hem en prijs je gelukkig dat jij blijkbaar zo'n leuke vent hebt dat andere vrouwen via slinkse route in de buurt proberen te komen. Ik geloof wel dat vrouwen er een soort radar voor hebben als andere vrouwen met hun partner zitten te flirten. Ik heb dat altijd wel snel door. Maar dat ik het erg vind? Neuh. Eerder een compliment voor mijn goeie smaak....
Tja, vertrouw hem en prijs je gelukkig dat jij blijkbaar zo'n leuke vent hebt dat andere vrouwen via slinkse route in de buurt proberen te komen. Ik geloof wel dat vrouwen er een soort radar voor hebben als andere vrouwen met hun partner zitten te flirten. Ik heb dat altijd wel snel door. Maar dat ik het erg vind? Neuh. Eerder een compliment voor mijn goeie smaak....
dinsdag 8 november 2011 om 13:03
Amy, ik begrijp jou wel! Ik had daar ook kunnen zitten in jouw plaats (maak namelijk ook weleens soortgelijke situaties mee!). Denk dat je het idee hebt dat ze met je vriend flirt en de aandacht probeerd te trekken door zich onschuldig te gedragen. En vriendlief heeft nooit wat door (of wil hij jou niet ongerust maken). Heb namelijk hetzelfde met (jawel) een familielid van mijn vriend. Die heb ik eens goed duidelijk gemaakt dat ik haar reactie raar vond, waarop ze natuurlijk ontkende (werd wel tomatenrood). Nu doet ze het niet meer! Ziet je vriend het niet, zorg er zelf voor dat diegene zich gedeist houdt.. Kan mij kapot irriteren aan zulke domme meiden!!
