Psyche
alle pijlers
Weet zelf niet eens wat ik wil?
dinsdag 7 februari 2012 om 16:37
Hey!
Even kort voorstellen : Ik ben een 23 jarige, studerende jongen, woonachtig in Rotterdam...
De situatie is als volgt:
Ik heb eigenlijk altijd een groep vrienden gehad, al vanaf de kleuterschool. Nog altijd zijn we redelijk hecht, we wonen ook samen in een groot studentenhuis in Rotterdam, erg leuk dus!
Verder hebben we ook allemaal ons eigen leven een beetje ; 2 Zijn er erg studentikoos, en erg actief bij hun vereniging.... Ik zelf ken via via ook redelijk wat mensen in de stad, maar ben zelf pas een half jaar geleden bij een studentenvereniging gegaan...
Eind november werd ik op deze vereniging gevraagd voor een ''club''... Dat wordt in studentenkringen gezien als een ''eer'' : Een groep jongens die jou een leuke kerel vinden, en jou dus bij hun groep willen hebben, daar komt het op neer..
Ik voelde destijds wel blijdschap, vond het toch wel fijn dat ze mij als aanvulling zagen. Anderzijds dacht ik ; Wil ik dit wel, wil ik dit ECHT wel?
Ben altijd al een beetje anders geweest dan mijn leeftijdsgenoten. Een stuk meer behoefte aan tijd voor mezelf, uitgaan vind ik leuk 3 x per week, maar soms ook even 3 weken niet. Ik kom nog graag bij mn ouders over de vloer, in het dorp waar ik vandaan kom. Heb daar ook nog vrienden zitten, die ik graag en regelmatig spreek. Ook is daar nog altijd mijn bijbaan...
Inmiddels ben ik dus een tijdje bij die ''club'', maar ik merk, dat het me eigenlijk veel energie kost. Enerzijds levert het me positiviteit op: Ik ben immers bezig, leer nieuwe mensen kennen, en heb altijd wel mensen om mee op pad te gaan, al is het alleen al voor het idee leuk..
Anderzijds, mis ik mijn oude leven een beetje. Heb veel meer verplichtingen, kan doordeweeks niet zomaar even op huis aan, omdat ik toch wel zo' n 2 keer op de vereniging verwacht word...
Ik vraag me af of ik dit eigenlijk nog wel wil... Mijn leven is ( voor buitenstaanders gezien ) een stuk minder ''saai'' dan voorheen, maar anderzijds, ben ik niet gewoon een beetje saai en moet ik dat niet gaan accepteren?
Een voorbeeld van vandaag: Ik ben nu in mijn ''dorp'', waar mijn ouders wonen. Een paar vrienden van me gingen een uurtje geleden het ijs op, en daarna vanavond rookworst eten en bij een vuurkorf en in de dorpskroeg zitten.
Daar heb ik vreselijk veel zin in, MAAR: Ik kon niet mee, moet vanavond om 7 uur weer in rotterdam zijn. Verplichting op de studentenvereniging roept..
Ik weet, dat ik morgen mezelf weer goed voel dat ik het gedaan heb, maar is dat niet een bevestiging voor mezelf? Ik heb er eigenlijk helemaal geen zin in, geen behoefte aan. Mijn leventje met mijn vrienden uit het dorp, af en toe een kroegje, en 1/2 keer in de maand uit in de stad, vind ik dat niet gewoon genoeg eigenlijk?
Mis ik die gala' s, borrels, commissies etc op de studentenvereniging wel? Denk het niet eigenlijk.. Anderzijds, haal ik er ook weer zelfvertrouwen uit ; Ik vergroot er mijn kennissenkring bijvoorbeeld...
Iemand tips? Voor mijn gevoel zweef ik nu tussen 2 manieren van leven, maar kan ik me in beide manieren niet helemaal geven... Vind het vermoeiend!
Groetjes...
Even kort voorstellen : Ik ben een 23 jarige, studerende jongen, woonachtig in Rotterdam...
De situatie is als volgt:
Ik heb eigenlijk altijd een groep vrienden gehad, al vanaf de kleuterschool. Nog altijd zijn we redelijk hecht, we wonen ook samen in een groot studentenhuis in Rotterdam, erg leuk dus!
Verder hebben we ook allemaal ons eigen leven een beetje ; 2 Zijn er erg studentikoos, en erg actief bij hun vereniging.... Ik zelf ken via via ook redelijk wat mensen in de stad, maar ben zelf pas een half jaar geleden bij een studentenvereniging gegaan...
Eind november werd ik op deze vereniging gevraagd voor een ''club''... Dat wordt in studentenkringen gezien als een ''eer'' : Een groep jongens die jou een leuke kerel vinden, en jou dus bij hun groep willen hebben, daar komt het op neer..
Ik voelde destijds wel blijdschap, vond het toch wel fijn dat ze mij als aanvulling zagen. Anderzijds dacht ik ; Wil ik dit wel, wil ik dit ECHT wel?
Ben altijd al een beetje anders geweest dan mijn leeftijdsgenoten. Een stuk meer behoefte aan tijd voor mezelf, uitgaan vind ik leuk 3 x per week, maar soms ook even 3 weken niet. Ik kom nog graag bij mn ouders over de vloer, in het dorp waar ik vandaan kom. Heb daar ook nog vrienden zitten, die ik graag en regelmatig spreek. Ook is daar nog altijd mijn bijbaan...
Inmiddels ben ik dus een tijdje bij die ''club'', maar ik merk, dat het me eigenlijk veel energie kost. Enerzijds levert het me positiviteit op: Ik ben immers bezig, leer nieuwe mensen kennen, en heb altijd wel mensen om mee op pad te gaan, al is het alleen al voor het idee leuk..
Anderzijds, mis ik mijn oude leven een beetje. Heb veel meer verplichtingen, kan doordeweeks niet zomaar even op huis aan, omdat ik toch wel zo' n 2 keer op de vereniging verwacht word...
Ik vraag me af of ik dit eigenlijk nog wel wil... Mijn leven is ( voor buitenstaanders gezien ) een stuk minder ''saai'' dan voorheen, maar anderzijds, ben ik niet gewoon een beetje saai en moet ik dat niet gaan accepteren?
Een voorbeeld van vandaag: Ik ben nu in mijn ''dorp'', waar mijn ouders wonen. Een paar vrienden van me gingen een uurtje geleden het ijs op, en daarna vanavond rookworst eten en bij een vuurkorf en in de dorpskroeg zitten.
Daar heb ik vreselijk veel zin in, MAAR: Ik kon niet mee, moet vanavond om 7 uur weer in rotterdam zijn. Verplichting op de studentenvereniging roept..
Ik weet, dat ik morgen mezelf weer goed voel dat ik het gedaan heb, maar is dat niet een bevestiging voor mezelf? Ik heb er eigenlijk helemaal geen zin in, geen behoefte aan. Mijn leventje met mijn vrienden uit het dorp, af en toe een kroegje, en 1/2 keer in de maand uit in de stad, vind ik dat niet gewoon genoeg eigenlijk?
Mis ik die gala' s, borrels, commissies etc op de studentenvereniging wel? Denk het niet eigenlijk.. Anderzijds, haal ik er ook weer zelfvertrouwen uit ; Ik vergroot er mijn kennissenkring bijvoorbeeld...
Iemand tips? Voor mijn gevoel zweef ik nu tussen 2 manieren van leven, maar kan ik me in beide manieren niet helemaal geven... Vind het vermoeiend!
Groetjes...
dinsdag 7 februari 2012 om 16:44
Als je je nu al afvraagt of je al die borrels en gala's wel gaat missen, geef je zelf het antwoord eigenlijk al.
En vergroten kennissenkring? Als je straks gaat werken heb je al nauwelijks tijd om je echte goede vrienden genoeg aandacht te blijven geven, naar mijn mening is zo'n grote kennissenkring maar een luchtbel.
Nog eens gelezen nadat ik bovenstaande heb geschreven. Nee, het klinkt echt niet alsof je er zin in hebt. Het lijkt bijna alsof je bevestiging zoekt dat je het beter niet kunt doen.
Maar misschien ben ik niet de beste raadgever, heb heel dat studentikoze gedoe altijd al overschat gevonden, ook toen ik zelf nog studeerde.
En vergroten kennissenkring? Als je straks gaat werken heb je al nauwelijks tijd om je echte goede vrienden genoeg aandacht te blijven geven, naar mijn mening is zo'n grote kennissenkring maar een luchtbel.
Nog eens gelezen nadat ik bovenstaande heb geschreven. Nee, het klinkt echt niet alsof je er zin in hebt. Het lijkt bijna alsof je bevestiging zoekt dat je het beter niet kunt doen.
Maar misschien ben ik niet de beste raadgever, heb heel dat studentikoze gedoe altijd al overschat gevonden, ook toen ik zelf nog studeerde.
dinsdag 7 februari 2012 om 16:53
Misschien speelde er ook wel wat verkeerde dingen mee..
Had het gedaan met het idee van : Je moet het een keer geprobeerd hebben, anders kun je er later tegen je kinderen nooit over praten bijvoorbeeld...
Maar ik word er gewoon gek van, en om eerlijk te zijn : Ik ben ook gewoon een beetje een saaie piet, maar that' s me!
Een studentenvereniging brengt veel leuke dingen, maar ik zit eigenlijk helemaal niet op dat soort dingen te wachten. Soms word ik wel eens gebeld door een meisje, of ik haar date wil zijn voor het gala etc.. Allemaal heel leuk natuurlijk, en goed voor je ego, alleen ik haat gala' s, en zit dan weer helemaal in de stress hoe ik haar zo subtiel mogelijk kan afwimpelen...
En dus ook vanavond inderdaad, ik moet straks weg, maar zou er goud voor overhebben om thuis te kunnen blijven. En dat is elke keer zo..
Had het gedaan met het idee van : Je moet het een keer geprobeerd hebben, anders kun je er later tegen je kinderen nooit over praten bijvoorbeeld...
Maar ik word er gewoon gek van, en om eerlijk te zijn : Ik ben ook gewoon een beetje een saaie piet, maar that' s me!
Een studentenvereniging brengt veel leuke dingen, maar ik zit eigenlijk helemaal niet op dat soort dingen te wachten. Soms word ik wel eens gebeld door een meisje, of ik haar date wil zijn voor het gala etc.. Allemaal heel leuk natuurlijk, en goed voor je ego, alleen ik haat gala' s, en zit dan weer helemaal in de stress hoe ik haar zo subtiel mogelijk kan afwimpelen...
En dus ook vanavond inderdaad, ik moet straks weg, maar zou er goud voor overhebben om thuis te kunnen blijven. En dat is elke keer zo..
dinsdag 7 februari 2012 om 16:56
Tja.. Zelf heb ik erg getwijfeld om bij een studentenvereniging te gaan; het leek me leuk om nieuwe contacten op te doen. Uiteindelijk toch niet gedaan vanwege de vele verplichtingen. Als ik vriendinnen van me hoor die wel bij een (niet extreme) studentenvereniging zitten ben ik nog altijd blij met mijn beslissing. Ze zijn sowieso twee avonden per week verplicht onder de pannen, en daar bovenop komen nog alle extra feestjes/borrels/gala's.
Als je nu al twijfelt zou ik het wel weten..
Als je nu al twijfelt zou ik het wel weten..
dinsdag 7 februari 2012 om 16:59
nou, ga voor de spiegel staan, kijk jezelf aan en zeg drie keer tegen jezelf:"ik ben een saaie piet, en lid van een studentenvereniging zijn wil ik niet." (of iets dergelijks, als het maar rijmt) Dan kijk je nog eens wat dichterbij de spiegel naar jezelf, zet een stap achteruit, knik jezelf bemoedigend toe en pak je telefoon whatsapp je groep en zeg dat je vanavond niet komt. Oh, en van de week ook niet. Dan geef je jezelf een week bedenktijd en als je na een week je studentenvereniging nog steeds niet mist, zeg je je lidmaatschap op.
dinsdag 7 februari 2012 om 16:59
Ja precies zo!
Ik ging erbij omdat ik dacht ; Doe nou toch eens een keer spontaan man, je moet uit je schulp komen anders leef je nooit!
Maar nu denk ik : Ik was eigenlijk prima tevreden met mijn leventje, en na het zoveelste mailtje/belletje of ik meewil naar een Gala, borrel, feestje, verkleedparty, commissievergadering denk ik eigenlijk maar een ding : AAAH LAAT ME MET RUST
Ik ging erbij omdat ik dacht ; Doe nou toch eens een keer spontaan man, je moet uit je schulp komen anders leef je nooit!
Maar nu denk ik : Ik was eigenlijk prima tevreden met mijn leventje, en na het zoveelste mailtje/belletje of ik meewil naar een Gala, borrel, feestje, verkleedparty, commissievergadering denk ik eigenlijk maar een ding : AAAH LAAT ME MET RUST
dinsdag 7 februari 2012 om 17:02
Ik snap je heel goed. Dat is de reden waarom ik zelf nooit bij een vereniging ben gegaan, ik vind het belangrijk om zelf mijn tijd te kunnen indelen en heb daarnaast veel behoefte aan alleen-tijd. Zoals ik jouw verhaal lees is het echt jammer dat je nu niet mee kan met je vrienden het ijs op... dat geef je op voor een grote (oppervlakkige) kennissenkring, maar heb je daadwerkelijk iets aan die mensen? Wie denk je dat er voor je klaar zullen staan wanneer het eens minder met je gaat?
Ik denk dat je beter aan die mensen je tijd kan besteden... kappen dus met die club!
Ik denk dat je beter aan die mensen je tijd kan besteden... kappen dus met die club!
dinsdag 7 februari 2012 om 17:06
Dat is inderdaad zo, het is redelijk oppervlakkig allemaal. Behalve die club waar ik dan bij zit, dat zijn wel echt vrienden buiten de vereniging om enzo...
Maar ik heb zelf toch ook al zeker 6-8 goede vrienden, en eigenlijk vind ik dat wel genoeg.
Verder vind ik het ook jammer dat ik mijn eigen tijd niet meer in kan delen. Voorheen kon ik de hele dag bepalen waar ik heen kon- en moest, terwijl ik nu toch merk dat ik overdag maar een beetje zit te wachten, want 's avonds moet ik immers nog ergens heen... Dus ga je niet meer zo snel na een dag studie nog naar een vriend....
Vind de mensen op de studentenvereniging ook een beetje oppervlakkig. Ik hou van andere dingen : Schaatsen met dit weer, in de kroeg zitten aan de ijsbaan, vuurkorf, rookworst en gluhwein ; Geweldig!
Terwijl de rest van mijn club het alleen maar heeft over borrels, de ledenvergadering, clubuitjes etc.
Maar ik heb zelf toch ook al zeker 6-8 goede vrienden, en eigenlijk vind ik dat wel genoeg.
Verder vind ik het ook jammer dat ik mijn eigen tijd niet meer in kan delen. Voorheen kon ik de hele dag bepalen waar ik heen kon- en moest, terwijl ik nu toch merk dat ik overdag maar een beetje zit te wachten, want 's avonds moet ik immers nog ergens heen... Dus ga je niet meer zo snel na een dag studie nog naar een vriend....
Vind de mensen op de studentenvereniging ook een beetje oppervlakkig. Ik hou van andere dingen : Schaatsen met dit weer, in de kroeg zitten aan de ijsbaan, vuurkorf, rookworst en gluhwein ; Geweldig!
Terwijl de rest van mijn club het alleen maar heeft over borrels, de ledenvergadering, clubuitjes etc.
dinsdag 7 februari 2012 om 17:14
Ja dat lukt opzich prima, alleen soms loopt dat inderdaad ook niet helemaal lekker...
Morgen om 9 uur op de uni zijn, normaal gesproken zou ik dan zeggen ik ga lekker op de bank nog even TV kijken en mn bed in, nu moet ik savonds nog de enorme kou in, half uur fietsen, en ben ik pas laat thuis ( kan op zijn vroegst 1 uur thuis zijn )
Daar baal ik best wel van eigenlijk, maar aan de andere kant: Na vanavond zit het er voor deze week weer op, en dan heb ik de rest van de week wel weer een tevreden gevoel van : Ik ben toch maar mooi geweest, en dat ik iig. veelzijdig bezig ben geweest...
Maar volgende week begint het gewoon weer opnieuw....
Morgen om 9 uur op de uni zijn, normaal gesproken zou ik dan zeggen ik ga lekker op de bank nog even TV kijken en mn bed in, nu moet ik savonds nog de enorme kou in, half uur fietsen, en ben ik pas laat thuis ( kan op zijn vroegst 1 uur thuis zijn )
Daar baal ik best wel van eigenlijk, maar aan de andere kant: Na vanavond zit het er voor deze week weer op, en dan heb ik de rest van de week wel weer een tevreden gevoel van : Ik ben toch maar mooi geweest, en dat ik iig. veelzijdig bezig ben geweest...
Maar volgende week begint het gewoon weer opnieuw....
dinsdag 7 februari 2012 om 17:17
Het klinkt alsof je meer bezig bent met wat anderen van je denken dan wat jij zelf belangrijk vindt. Van wie moet je eigen veelzijdig zijn? Wie zegt dat je niet interessant genoeg bent zonder die vereniging? Volgens mij zijn dat dingen die meer in jouw hoofd leven dan erbuiten hoor. Ja, misschien binnen je vereniging, maargoed... Dat is een bepaald type mens en niet iedereen past daarin, jij blijkbaar niet...
Gewoon lekker gaan doen wat jij zelf leuk en belangrijk vindt. 8 vrienden is inderdaad genoeg. Zelf heb ik er ook 8 en ik zou niet weten hoe ik mijn tijd zou moeten indelen wanneer ik nog meer vrienden zou hebben...
Gewoon lekker gaan doen wat jij zelf leuk en belangrijk vindt. 8 vrienden is inderdaad genoeg. Zelf heb ik er ook 8 en ik zou niet weten hoe ik mijn tijd zou moeten indelen wanneer ik nog meer vrienden zou hebben...
dinsdag 7 februari 2012 om 17:19
quote:Impera12 schreef op 07 februari 2012 @ 17:06:
Verder vind ik het ook jammer dat ik mijn eigen tijd niet meer in kan delen. Voorheen kon ik de hele dag bepalen waar ik heen kon- en moest, terwijl ik nu toch merk dat ik overdag maar een beetje zit te wachten, want 's avonds moet ik immers nog ergens heen... Dus ga je niet meer zo snel na een dag studie nog naar een vriend....
Vind de mensen op de studentenvereniging ook een beetje oppervlakkig. Ik hou van andere dingen : Schaatsen met dit weer, in de kroeg zitten aan de ijsbaan, vuurkorf, rookworst en gluhwein ; Geweldig!
Terwijl de rest van mijn club het alleen maar heeft over borrels, de ledenvergadering, clubuitjes etc.
Waarom kun je je eigen tijd niet indelen? Ik ben lid geweest van een studentenvereniging, waar ik 1 dag per week heen ging, spelletjesavond. Verder ging ik niet op borrelavonden of zo, dan had ik sport. Werd prima geaccepteerd door. Nee, ik werd niet gevraagd voor grote commissies, maar ik had al meer dan genoeg activiteiten en verantwoordelijkheden, dus dat was juist prima. Neem je het niet allemaal een beetje te serieus? Mijn ervaring is dat het juist wel stoer wordt gevonden als je je eigen weg gaat. Als jij minder vaak wil komen, dan doe je dat toch?
Overigens vind ik schaatsen, gluhwein, rookworst en vuurkorf niet heel diepzinning klinken hoor, of lossen jullie daar de wereldproblemen op? Ik denk dat het gewoon niet zo klikt tussen jou en de mensen van de vereniging en dat je echt andere interesses hebt. Ik denk dat je gewoon lekker moet doen waar jij je het lekkerst bij voelt, maar ik zou ook leren om lekker je eigen gang te gaan als mensen aan je trekken. Grenzen weten en kunnen aangeven is een heel zinvolle vaardigheid, zeker om op te doen tijdens je studie. Dat gaat je van pas komen in je carriere na de studie.
Verder vind ik het ook jammer dat ik mijn eigen tijd niet meer in kan delen. Voorheen kon ik de hele dag bepalen waar ik heen kon- en moest, terwijl ik nu toch merk dat ik overdag maar een beetje zit te wachten, want 's avonds moet ik immers nog ergens heen... Dus ga je niet meer zo snel na een dag studie nog naar een vriend....
Vind de mensen op de studentenvereniging ook een beetje oppervlakkig. Ik hou van andere dingen : Schaatsen met dit weer, in de kroeg zitten aan de ijsbaan, vuurkorf, rookworst en gluhwein ; Geweldig!
Terwijl de rest van mijn club het alleen maar heeft over borrels, de ledenvergadering, clubuitjes etc.
Waarom kun je je eigen tijd niet indelen? Ik ben lid geweest van een studentenvereniging, waar ik 1 dag per week heen ging, spelletjesavond. Verder ging ik niet op borrelavonden of zo, dan had ik sport. Werd prima geaccepteerd door. Nee, ik werd niet gevraagd voor grote commissies, maar ik had al meer dan genoeg activiteiten en verantwoordelijkheden, dus dat was juist prima. Neem je het niet allemaal een beetje te serieus? Mijn ervaring is dat het juist wel stoer wordt gevonden als je je eigen weg gaat. Als jij minder vaak wil komen, dan doe je dat toch?
Overigens vind ik schaatsen, gluhwein, rookworst en vuurkorf niet heel diepzinning klinken hoor, of lossen jullie daar de wereldproblemen op? Ik denk dat het gewoon niet zo klikt tussen jou en de mensen van de vereniging en dat je echt andere interesses hebt. Ik denk dat je gewoon lekker moet doen waar jij je het lekkerst bij voelt, maar ik zou ook leren om lekker je eigen gang te gaan als mensen aan je trekken. Grenzen weten en kunnen aangeven is een heel zinvolle vaardigheid, zeker om op te doen tijdens je studie. Dat gaat je van pas komen in je carriere na de studie.
dinsdag 7 februari 2012 om 17:22
quote:aikidoka schreef op 07 februari 2012 @ 17:19:
[...]
Overigens vind ik schaatsen, gluhwein, rookworst en vuurkorf niet heel diepzinning klinken hoor, of lossen jullie daar de wereldproblemen op? Ik denk ook niet dat TO daar diepzinnig mee wil overkomen. Het komt op mij een beetje over alsof hij daarmee wil aangeven dat hij eerder van de "kneuterige" (niet negatief bedoeld) dingetjes houdt dan de grote gala's etc.
[...]
Overigens vind ik schaatsen, gluhwein, rookworst en vuurkorf niet heel diepzinning klinken hoor, of lossen jullie daar de wereldproblemen op? Ik denk ook niet dat TO daar diepzinnig mee wil overkomen. Het komt op mij een beetje over alsof hij daarmee wil aangeven dat hij eerder van de "kneuterige" (niet negatief bedoeld) dingetjes houdt dan de grote gala's etc.
dinsdag 7 februari 2012 om 17:29
@ lena: Ik snap je vraag eerlijk gezegd niet helemaal... Ik vind niet dat ik goed bezig ben geweest hoor?
@ aikidoka : Omdat ik nu dus in een club zit, en ik ben daar nog eerstejaars, wat inhoudt dat je sowiezo de eerste paar maanden een keer in de 2 weken op een borrel moet verschijnen. En aangezien ik vorige week niet ben geweest, moet ik nu gaan, maar ik heb gewoon weer zo vreselijk weinig zin...
En over dat gluhwein : Neejoh tuurlijk is dat ook niet hoogstaand, maar ik heb gewoon heel veel zin om met hen mee te gaan, lekker allemaal bekenden tegenkomen, lekker lullen in een ongedwongen sfeer, terwijl op mn studentenvereniging altijd wel iets kan gebeuren waardoor je opeens voor het blok wordt gezet (dat doen ze met nieuwelingen)... Ik ben daar eigenlijk wel klaar mee...
@ ailien : Het is ook een beetje voor mezelf. Heb best wel een zware periode achter de rug, met weinig zelfvertrouwen, wat voortkwam uit het feit dat ik bleef hangen in mijn eigen wereldje, weinig nieuwe mensen ontmoette, mezelf minderwaardig voelde, tegenover anderen maar ook tegenover mezelf. Mijn leven was weinig varierend, wilde bijvoorbeeld graag een vriendin, maar er kwamen weinig meiden in mijn leven..
Dat is nu wel anders, de meiden heb ik zelfs voor het uitkiezen. Maar of ik echt gelukkiger ben? Nee. Mn leven is eerder een stuk gestresster, elke dag wel weer een sms' je, facebook berichtje, wat dan ook, van mensen van die vereniging die iets moeten, iets willen, iets vragen, iets organiseren waar je bij moet zijn, terwijl ik zelf denk : Ik wil gewoon na de studie naar huis, een goeie pot voetbal kijken, en niet nog door -15 een half uur fietsen en al die kermis aan mn hoofd...
@ aikidoka : Omdat ik nu dus in een club zit, en ik ben daar nog eerstejaars, wat inhoudt dat je sowiezo de eerste paar maanden een keer in de 2 weken op een borrel moet verschijnen. En aangezien ik vorige week niet ben geweest, moet ik nu gaan, maar ik heb gewoon weer zo vreselijk weinig zin...
En over dat gluhwein : Neejoh tuurlijk is dat ook niet hoogstaand, maar ik heb gewoon heel veel zin om met hen mee te gaan, lekker allemaal bekenden tegenkomen, lekker lullen in een ongedwongen sfeer, terwijl op mn studentenvereniging altijd wel iets kan gebeuren waardoor je opeens voor het blok wordt gezet (dat doen ze met nieuwelingen)... Ik ben daar eigenlijk wel klaar mee...
@ ailien : Het is ook een beetje voor mezelf. Heb best wel een zware periode achter de rug, met weinig zelfvertrouwen, wat voortkwam uit het feit dat ik bleef hangen in mijn eigen wereldje, weinig nieuwe mensen ontmoette, mezelf minderwaardig voelde, tegenover anderen maar ook tegenover mezelf. Mijn leven was weinig varierend, wilde bijvoorbeeld graag een vriendin, maar er kwamen weinig meiden in mijn leven..
Dat is nu wel anders, de meiden heb ik zelfs voor het uitkiezen. Maar of ik echt gelukkiger ben? Nee. Mn leven is eerder een stuk gestresster, elke dag wel weer een sms' je, facebook berichtje, wat dan ook, van mensen van die vereniging die iets moeten, iets willen, iets vragen, iets organiseren waar je bij moet zijn, terwijl ik zelf denk : Ik wil gewoon na de studie naar huis, een goeie pot voetbal kijken, en niet nog door -15 een half uur fietsen en al die kermis aan mn hoofd...
dinsdag 7 februari 2012 om 17:31
quote:Lena81 schreef op 07 februari 2012 @ 17:22:
[...]
Ik denk ook niet dat TO daar diepzinnig mee wil overkomen. Het komt op mij een beetje over alsof hij daarmee wil aangeven dat hij eerder van de "kneuterige" (niet negatief bedoeld) dingetjes houdt dan de grote gala's etc.Geeft niet, is ook wel een beetje zo. Daar voel ik me op mijn gemak, heb ik het naar mijn zin. Op een gala waar iedereen op je let, waar ik in pak moet waar ik niet van hou, en waar de sfeer een stuk minder ongedwongen is ( je wordt natuurlijk ook weer aan iemand gekoppeld ) , dat vind ik allemaal veel te vermoeiend eerlijk gezegd...
[...]
Ik denk ook niet dat TO daar diepzinnig mee wil overkomen. Het komt op mij een beetje over alsof hij daarmee wil aangeven dat hij eerder van de "kneuterige" (niet negatief bedoeld) dingetjes houdt dan de grote gala's etc.Geeft niet, is ook wel een beetje zo. Daar voel ik me op mijn gemak, heb ik het naar mijn zin. Op een gala waar iedereen op je let, waar ik in pak moet waar ik niet van hou, en waar de sfeer een stuk minder ongedwongen is ( je wordt natuurlijk ook weer aan iemand gekoppeld ) , dat vind ik allemaal veel te vermoeiend eerlijk gezegd...
dinsdag 7 februari 2012 om 17:32
dinsdag 7 februari 2012 om 18:13
Je klinkt een beetje als mijn ex. Die deed ook van alles omdat anderen dat van hem verwachtten en dan zei hij altijd: "heb ik in ieder geval weer gezellig gedaan". Achteraf gezien was hij door zo te leven helemaal niet zichzelf. Hij vond er geen zak aan. Hij besloot ook van zichzelf te accepteren dat hij volgens de norm misschien een saaie piet was. Ik vond hem alleeen maar leuker worden, want hij was tenminste zichzelf. En iemand die echt zichzelf is is -over het algemeen- gewoon leuk. Zo'n showtje houd je niet lang vol hoor. Daarna is hij een stuk relaxter gaan leven.
Ik heb in de loop der jaren een motto ontwikkeld: Leven is net als koken: je kunt het naar ieder z'n smaak doen, maar als je het zelf niet lekker vindt ben jij uiteindelijk degene met honger.
Echt, doe wat je zelf wilt en waar je je goed bij voelt. Het leven is veel te kort om daar zo lang over te twijfelen.
Ik heb in de loop der jaren een motto ontwikkeld: Leven is net als koken: je kunt het naar ieder z'n smaak doen, maar als je het zelf niet lekker vindt ben jij uiteindelijk degene met honger.
Echt, doe wat je zelf wilt en waar je je goed bij voelt. Het leven is veel te kort om daar zo lang over te twijfelen.
dinsdag 7 februari 2012 om 18:53
quote:Impera12 schreef op 07 februari 2012 @ 17:14:
JNa vanavond zit het er voor deze week weer op, en dan heb ik de rest van de week wel weer een tevreden gevoel van : Ik ben toch maar mooi geweest, en dat ik iig. veelzijdig bezig ben geweest...
Dit bedoelde ik met dat je dan van jezelf vindt dat je goed bent bezig geweest. Dat bedoelde ik verder niet negatief hoor. Ik vraag me gewoon af waar je dan precies zo tevreden over bent. Als je bv. een week hard aan het studeren bent geweest, dan kan ik me voorstellen dat je je daar tevreden over voelt. Maar als je 3 borrels en een gala hebt gehad, kan ik me daar wat minder bij voorstellen.
JNa vanavond zit het er voor deze week weer op, en dan heb ik de rest van de week wel weer een tevreden gevoel van : Ik ben toch maar mooi geweest, en dat ik iig. veelzijdig bezig ben geweest...
Dit bedoelde ik met dat je dan van jezelf vindt dat je goed bent bezig geweest. Dat bedoelde ik verder niet negatief hoor. Ik vraag me gewoon af waar je dan precies zo tevreden over bent. Als je bv. een week hard aan het studeren bent geweest, dan kan ik me voorstellen dat je je daar tevreden over voelt. Maar als je 3 borrels en een gala hebt gehad, kan ik me daar wat minder bij voorstellen.
dinsdag 7 februari 2012 om 19:00
Ik kan me trouwens -buiten het studievereniging-gebeuren om- wel wat voorstellen bij het dilemma van Impera. Ik vond die periode als je pas net gaat studeren ook best verwarrend. Je moet echt je eigen weg zien te vinden, want iedereen gaat een andere kant uit op zo'n moment. Maar je kunt maar gewoon het beste dichtbij jezelf blijven. Als je de rol moet gaan spelen van de sociale, gezellige student terwijl je liever wat meer tijd voor jezelf zou hebben dan breekt je dat op vroeg of laat.
dinsdag 7 februari 2012 om 19:14
Nou, het is juist meer zo dat ik al een tijdje studeer he.. Ben al (net) 23. En juist omdat ik pas net bij die ''club'' ben, heb ik ook wel weer zoiets van : Ik ben al 23, van mij hoeft dat eigenlijk niet zo nodig meer allemaal...
En verder, studeren is natuuurlijk het belangrijkste, vooral voor mij omdat ik al wat studievertraging heb... Maar een week lang alleen maar studeren daar word ik ook niet gelukkiger van..
Heb wel eens een periode van 3/4 weken gehad dat ik overdag in de bieb zat te studeren, savonds ging eten, naar de sportschool, en in het weekend met een vriend een filmpje ging kijken, en ik kan zeggen : Dat is eenzaam, daar werd ik verdrietig van...
Maar ergens vind ik dat nog altijd fijner dan al die studentenverplichtingen...
En verder, studeren is natuuurlijk het belangrijkste, vooral voor mij omdat ik al wat studievertraging heb... Maar een week lang alleen maar studeren daar word ik ook niet gelukkiger van..
Heb wel eens een periode van 3/4 weken gehad dat ik overdag in de bieb zat te studeren, savonds ging eten, naar de sportschool, en in het weekend met een vriend een filmpje ging kijken, en ik kan zeggen : Dat is eenzaam, daar werd ik verdrietig van...
Maar ergens vind ik dat nog altijd fijner dan al die studentenverplichtingen...
dinsdag 7 februari 2012 om 19:33
Oh, ik had even aangenomen dat je pas net was gaan studeren omdat je pas net bij die vereniging zit. Had je het idee dat je dan toch nog iets miste ofzo, dat je daar bent bij gegaan? Want het klinkt nu een beetje alsof je het allemaal leuker/fijner vond toen die hele vereniging er nog niet was in je leven.
Ik snap wel dat je niet de hele week alleen maar met je studie bezig wil zijn. Maar eerlijk gezegd verbaasd het me wel dat je kennelijk nog zoveel vrije tijd over hebt, naast je studie (aangenomen dat je een universitaire studie doet). Dat heb/had ik namelijk helemaal niet. Ik heb altijd wel veel naast mijn studie gewerkt, dat wel. Minstens 2 hele dagen. En als ik dan nog een keer uitging dan zat mijn week echt wel vol.
Ik snap wel dat je niet de hele week alleen maar met je studie bezig wil zijn. Maar eerlijk gezegd verbaasd het me wel dat je kennelijk nog zoveel vrije tijd over hebt, naast je studie (aangenomen dat je een universitaire studie doet). Dat heb/had ik namelijk helemaal niet. Ik heb altijd wel veel naast mijn studie gewerkt, dat wel. Minstens 2 hele dagen. En als ik dan nog een keer uitging dan zat mijn week echt wel vol.